ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
τής Υπαπαντής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Χαῖρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἠμῶν, φωτίζων τοὺς ἐν σκότει. Εὐφραίνου καὶ σὺ Πρεσβῦτα δίκαιε, δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἠμῶν, χαριζόμενον ἠμὶν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.
Ἦχος α’.
Ὁ μήτραν παρθενικὴν ἁγιάσας τῷ τόκῳ σου, καὶ χεῖρας τοῦ Συμεὼν εὐλογήσας ὡς ἔπρεπε, προφθάσας καὶ νῦν ἔσωσας ἠμᾶς Χριστὲ ὁ Θεός. Ἀλλ' εἰρήνευσον ἐν πολέμοις τὸ πολίτευμα, καὶ κραταίωσον Βασιλεῖς οὖς ἠγάπησας, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
Ὁ Οἶκος
Τῇ Θεοτόκῳ προσδράμωμεν, οἱ βουλόμενοι κατιδεῖν τὸν Υἱὸν αὐτῆς, πρὸς Συμεὼν ἀπαγόμενον, ὃν περ οὐρανόθεν οἱ Ἀσώματοι βλέποντες, ἐξεπλήττοντο λέγοντες· θαυμαστὰ θεωροῦμεν νυνὶ καὶ παράδοξα, ἀκατάληπτα, ἄφραστα, ὁ τὸν Ἀδὰμ δημιουργήσας βαστάζεται ὡς βρέφος, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται ἐν ἀγκάλαις τοῦ Πρεσβύτου, ὁ ἐπὶ τῶν κόλπων ἀπεριγράπτως ὑπάρχων τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ, ἑκὼν περιγράφεται σαρκί, οὐ Θεότητι, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
Τὸν ἐκ παλαιοῦ κλητικὸν Νικηφόρον, Τμηθέντα γνῶθι πρακτικὸν Νικηφόρον. Φασγάνῳ ἀμφ' ἐνάτῃ Νικηφόρε, δειροτομήθης. |
Βιογραφία O Άγιος Νικηφόρος έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Βαλεριανού (253 - 259 μ.Χ.) και Γαληνού (259 - 268 μ.Χ.), και συνδεόταν στενά με κάποιον ιερέα ονόματι Σαπρίκιο, ο οποίος έτρεφε μεγάλο μίσος κατά του Νικηφόρου γιατί πίστευσε στα λόγια κάποιου συκοφάντη. O Νικηφόρος ζητούσε επανειλημμένα από τον ιερέα να του πει τον λόγο και να τον συγχωρέσει, όμως μάταια.  Мч. Никифор. Фреска собора Святой Софии в Киеве. 1040-е годы. Μάρτυς Νικηφόρος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1040 μ.Χ. στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας στο Κίεβο, Ουκρανία  Святой мученик Никифор. Фреска 1208 - 1209 годы. церкви Богородицы в монастыре Студеница, Сербия. Μάρτυς Νικηφόρος. Τοιχογραφία (Fresco) μεταξύ τών ετών 1208-1209 μ.Χ. στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονή Στουντένιτσα. Σερβία.   Мч. Никифор Антиохийский, Сирский Фреска Неф. XIV век Церковь св. Николая. Монастырь Печь Патриаршия. Косово. Сербия. Μάρτυς Νικηφόρος. Τοιχογραφία (Fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου τής Πατριαρχικής Ιεράς Μονή Πεκίου (Πετς). Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Неизвестный мч. и мч. Никифор. Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года. Άγιος Μάρτυρες Μαρτινος και Νικηφόρος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. στον Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα. τής Ιεράς Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Όταν το 257 μ.Χ. ξέσπασε μεγάλος διωγμός κατά των Χριστιανών, συνελήφθησαν πολλοί επίσκοποι και ιερείς μεταξύ των οποίων και ο Σαπρίκιος. Μόλις ο Άγιος διέκρινε μεταξύ των συλληφθέντων και τον Σαπρίκιο, τρέχει και πέφτει στο γόνατά του και τον παρακαλεί με δάκρυα να τον συγχωρήσει. O Σαπρίκιος αρνείται πεισματικά. Μετά το μαστίγωμα που δέχθηκε ο Νικηφόρος τον πλησιάζει και πάλι, ασπάζεται τις πληγές του και του ζητά να του δώσει έστω και την τελευταία στιγμή την ευλογία του. O Σατρίκιος ανένδοτος, τον απομακρύνει και οδηγείται για αποκεφαλισμό. Η άρνηση και η αδιαλλαξία του Σαπρίκιου, τον καθιστούν ανάξιο στο μάτια του Θεού. Χωρίς πλέον την δύναμη της θείας χάρης, δεν άντεξε τα βασανιστήρια και την ώρα του αποκεφαλισμού λυγίζει και ζητά να θυσιάσει στο είδωλα. Μόλις το άκουσε ο Νικηφόρος, τρέχει και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνησή του. Εκνευρισμένοι τότε οι δήμιοι, αποκεφαλίζουν τον Νικηφόρο και έτσι αξιώνεται εκείνος το στέφανο του μαρτυρίου, ενώ ο Σαπρίκιος το στίγμα της ατιμίας.  . Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Άθληση Αγίου Μάρτυρος Νικηφόρου . Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη  ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ    Святогорской Лавре поклонились мощам святителя Тихона и мученика Никифора Απότμημα Ιερών λείψανων του Αγίου Τύχωνα (αριστερά) και τού Αγίου Μάρτυρας Νικηφόρου (δεξιά) στην Λάβρα τού Κιέβου. Ουκρανία Ἀπολυτίκιον Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Κάθισμα
Κοντάκιον Ὁ Οἶκος
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
|
ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΡΟΣΤΟΦ Η οδύνη του Αγίου Μάρτυρος ΝικηφόρουΕορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου Στη μεγάλη πόλη της Αντιόχειας της Συρίας ζούσε ένας ιερέας ονόματι Σαπρίκιος και ένας απλός πολίτης ονόματι Νικηφόρος. Αγαπούσαν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ και ήταν τόσο δεμένοι που μερικοί τους θεωρούσαν αδέρφια. Μετά από πολλά χρόνια τέτοιας φιλίας, ο διάβολος, που μισούσε κάθε τι καλό, τους ζήλεψε και έσπειρε μέσα τους τέτοια ζιζάνια έχθρας, ώστε δεν ήθελαν ούτε να συναντηθούν στο δρόμο. Έτσι μισούσαν ο ένας τον άλλον. Και όσο η αγάπη και η φιλία βασίλευαν προηγουμένως μεταξύ τους, τόσο αργότερα, με την ενέργεια του Σατανά, έβρασε μίσος και έχθρα μεταξύ τους. Έχοντας ζήσει σε τέτοιο μίσος και έχθρα μεταξύ τους για αρκετό καιρό, ο Νικηφόρος, αφού συνήλθε και συνειδητοποίησε ότι αυτή την έχθρα την έσπερνε ο διάβολος, άρχισε να ζητά από τους φίλους και τους γείτονές του να πάνε στον ιερέα Σαπρίκιο και να τον παρακαλέσουν να τον συγχωρέσει, έναν μετανοημένο, και να τον αγαπήσει με την ίδια αγάπη. Αλλά ο ιερέας δεν ήθελε να εγκαταλείψει την έχθρα του εναντίον του. Τότε ο Νικηφόρος έστειλε ξανά άλλους φίλους με το ίδιο αίτημα, αλλά ο πρεσβύτερος δεν τους άκουσε ούτε αυτούς. Απέρριψε επίσης τους αγγελιοφόρους για τρίτη φορά και δεν άκουσε τις προσευχές τους, και έτσι δεν υποκλίθηκε στο έλεος για να συγχωρήσει έναν αδελφό που ζητούσε ταπεινά συγχώρεση. Αντίθετα, έχοντας σκληρύνει την καρδιά του, παρέμεινε αμείλικτος, ξεχνώντας τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος είπε: «Συγχωρείτε, και θα συγχωρεθείτε» ( Λουκάς 6:37 )· και επίσης: «Εάν λοιπόν προσφέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο, και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε το δώρο σου εκεί μπροστά στο θυσιαστήριο, και πήγαινε. Πρώτον συμφιλιώσου με τον αδελφό σου, και τότε έλα να προσφέρεις το δώρο σου... Γιατί αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, και ο ουράνιος Πατέρας σας θα σας συγχωρήσει» ( Ματθ. 5:23-24 , Ματθ. 6:14 ). Τότε ο Νικηφόρος, βλέποντας ότι ο ιερέας Σαπρίκιος δεν ήθελε να δεχτεί τη μεσιτεία γι' αυτόν, πήγε ο ίδιος κοντά του και, πέφτοντας στα πόδια του, του είπε: - Συγχώρεσέ με, Πάτερ, για χάρη του Κυρίου συγχώρεσέ με. Αλλά ο Σαπρίκιος ούτε καν τον κοίταξε. Ήταν ένας άσπλαχνος άνθρωπος και δεν είχε ούτε την αγάπη ούτε τον φόβο του Κυρίου. Όντας Χριστιανός και ιερέας, θα έπρεπε να είχε συγχωρήσει τον αδελφό του χωρίς να του ζητηθεί. Μη λαμβάνοντας συγχώρεση, ο Νικηφόρος τον άφησε ντροπιασμένο και απορριφθέντα. Εκείνη την εποχή - κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βαλεριανού και του Γαλλιηνού το 1288 - ο Σαπρίκιος συνελήφθη επίσης ως Χριστιανός και παρουσιάστηκε στον ηγεμόνα για βασανιστήρια. Ο ηγεμόνας ρώτησε: - Πώς σε λένε; «Με λένε Σαπρίκιο», απάντησε. «Ποια είναι η οικογένειά σου;» ρώτησε ο ηγεμόνας. «Είμαι Χριστιανός», απάντησε ο Σαπρίκι. «Είσαι κληρικός;» ρώτησε ξανά ο ηγεμόνας. «Είμαι ιερέας», απάντησε ο Σαπρίκιος. Τότε ο ηγεμόνας είπε: Οι βασιλιάδες μας, οι ηγεμόνες αυτής της γης και όλων των ρωμαϊκών εδαφών, ο Βαλεριανός και ο Γαλλιηνός, διέταξαν όσους αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί να προσφέρουν θυσίες στους αθάνατους θεούς· και όποιος περιφρονεί και απορρίπτει την εντολή του βασιλιά, ας γνωρίζει ότι μετά από κάθε είδους βασανιστήρια, θα καταδικαστεί σε φρικτό θάνατο. Μετά από αυτά τα λόγια, ο Σαπρίκιος, στεκόμενος μπροστά στον ηγεμόνα, είπε: - Ω Ηγεμόνα! Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε έναν Βασιλιά - τον Χριστό Θεό, γιατί μόνο Αυτός είναι ο Αληθινός Θεός και Δημιουργός του ουρανού και της γης, της θάλασσας και όλων όσων βρίσκονται σε αυτά· όλοι οι ειδωλολατρικοί θεοί είναι δαίμονες και είθε να καταστραφούν από προσώπου γης· ως έργα ανθρώπινων χεριών, δεν μπορούν να βοηθήσουν κανέναν. Τότε ο εξοργισμένος ηγεμόνας διέταξε να τον τεντώσουν στον τροχό και να τον βασανίσουν ανελέητα. Κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας, ο Σαπρίκιος είπε στον ηγεμόνα: «Έχεις εξουσία πάνω στο σώμα μου, αλλά πάνω στην ψυχή μου δεν έχεις εξουσία: μόνο ο Ιησούς Χριστός, που το δημιούργησε, έχει εξουσία πάνω του». Μετά από αυτό, ο Σαπρίκιος υπέμεινε με θάρρος όλα τα βασανιστήρια που του επιβλήθηκαν. Βλέποντάς τον ανένδοτο, ο σκληρός δικαστής εξέδωσε την ακόλουθη θανατική ποινή εναντίον του: «Διατάζουμε να αποκεφαλιστεί με σπαθί ο Πρεσβύτερος Σαπρίκιος, ο οποίος περιφρόνησε τη βασιλική εντολή και δεν ήθελε να προσφέρει θυσίες στους αθάνατους θεούς και να εγκαταλείψει τη χριστιανική πλάνη». Ενώ ο Σαπρίκιος πήγαινε στην εκτέλεση, ελπίζοντας να λάβει το ουράνιο στέμμα του μαρτυρίου, ο μακάριος Νικηφόρος, ακούγοντας γι' αυτό, έσπευσε να τον συναντήσει και, πέφτοντας στα πόδια του, είπε: - Μάρτυς του Χριστού, συγχώρεσέ με, αμάρτησα ενώπιόν Σου! Δεν του απάντησε τίποτα, αφού η καρδιά του ήταν ακόμα γεμάτη από δαιμονική κακία. Στο δρόμο προς τον τόπο της εκτέλεσης, ο Άγιος Νικηφόρος έπεσε ξανά στα πόδια του Σαπρίκιου, λέγοντας: - Μάρτυς του Χριστού, συγχώρεσέ με για όσα αμάρτησα εναντίον σου ως άνθρωπος· ιδού, στέφανος από τον Χριστό σου δίνεται από τον ουρανό, επειδή δεν τον απέρριψες, αλλά ομολόγησες το άγιο όνομά Του ενώπιον πολλών. Ο Σαπρίκιος, τυφλωμένος από μίσος και σκληρόκαρδος στη συγχώρεση, παρέμεινε αδυσώπητος, χωρίς να δείχνει κανένα σημάδι ότι θα τον συγχωρούσε. Δεν είπε ούτε λέξη στον σύντροφό του που τον παρακαλούσε, σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και οι ίδιοι οι βασανιστές έμειναν έκπληκτοι από τη σκληρότητα του Σαπρίκιου και είπαν στον Νικηφόρο: «Δεν έχουμε ξαναδεί τόσο τρελό σαν εσένα. Τώρα οδεύει προς τον θάνατό του, και εσύ τον παρακαλάς ακόμα πιο ένθερμα: πώς είναι δυνατόν να σε βλάψει με οποιονδήποτε τρόπο μετά τον θάνατό του; Και γιατί χρειάζεται να συμφιλιωθείς με κάποιον που πρόκειται να πεθάνει;» Σε αυτό ο Άγιος Νικηφόρος τους απάντησε: «Δεν ξέρεις τι ζητώ από τον εξομολογητή του Χριστού, αλλά ο Θεός ξέρει.» Όταν έφτασαν στον τόπο όπου ο Σαπρίκιος επρόκειτο να αποκεφαλιστεί με σπαθί, ο Άγιος Νικηφόρος του είπε ξανά: «Σε παρακαλώ, μάρτυρα του Χριστού», είπε, «συγχώρησέ με αν αμάρτησα εναντίον σου με οποιονδήποτε τρόπο ως άνθρωπος. Είναι γραμμένο: «Ζήτα, και θα σου δοθεί» ( Ματθαίος 7:7 ) — έτσι σε παρακαλώ, και δώσε μου συγχώρεση». Αλλά ο σκληρόκαρδος φίλος του, ο Σαπρίκιος, δεν υποκλίθηκε σε τέτοιες προσευχές· δεν θυμήθηκε τα λόγια του Κυρίου: «Είπε προς αυτόν ο Ιησούς: Αγάπα Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου… Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν» ( Ματθαίος 22:37, 39 )· αλλά, κλείνοντας τα αυτιά της καρδιάς και του σώματός του, παρέμεινε σαν κουφός οχιάς, απορρίπτοντας την προσευχή εκείνου που τον όρκιζε. Έτσι, ο Σαπρίκιος δεν έδωσε προσοχή στο Ευαγγέλιο που λέει ότι όποιος συγχωρεί τον πλησίον του, θα συγχωρεθεί και ο ίδιος, και δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του Κυρίου: «Με όποιο μέτρο μετρήσετε, θα σας μετρηθεί ξανά» ( Ματθαίος 7:2 ). Γι' αυτό ο Κύριος, ο δίκαιος Κριτής, κατά τη δίκαιη κρίση Του, απέσυρε τη χάρη Του από τον Σαπρίκιο, και αυτός αμέσως απομακρύνθηκε από τον Κύριο και στερήθηκε το στέμμα του μαρτυρίου που είχε υφάνει για τον εαυτό του. Όταν οι βασανιστές είπαν στον Σαπρίκιο: «Λύγισε τα γόνατά σου για να σου κόψουμε το κεφάλι», τους είπε: - Γιατί θέλεις να με αποκεφαλίσεις; Οι πολεμιστές απάντησαν σε αυτό: - Επειδή δεν ήθελες να προσφέρεις θυσίες στους θεούς και παρήκουσες τη βασιλική εντολή για χάρη ενός συγκεκριμένου ανθρώπου που ονομαζόταν Χριστός. Ακούγοντας αυτό, ο καταραμένος Σαπρίκιος τους είπε: «Μη με σκοτώσετε, γιατί θα κάνω ό,τι προστάζουν οι βασιλιάδες: θα λατρέψω τους θεούς και θα θυσιάσω σε αυτούς». Έτσι τύφλωσε το μίσος την καρδιά του Σαπρίκιου! Τον απέσπασε από τη χάρη του Θεού, και αυτός, βασανιζόμενος προηγουμένως και χωρίς να έχει απορρίψει τον Χριστό, τώρα, αντί να λάβει το στέφανο της δόξας του μαρτυρίου, απαρνήθηκε την αιώνια ζωή και έγινε αποστάτης. Ακούγοντας αυτά τα παράλογα λόγια του Σαπρίκιου, ο Νικηφόρος άρχισε να τον παρακαλεί με δάκρυα στα μάτια: «Μην το κάνεις αυτό, αγαπητέ αδελφέ! Μην αρνείσαι τον Κύριό μας Ιησού Χριστό! Μην καταστρέφεις το ουράνιο στέμμα που έπλεκες για τον εαυτό σου μέσα στα βάσανά σου! Ιδού, στην πόρτα στέκεται ο Κύριος Χριστός, ο οποίος θα σου εμφανιστεί ξανά και θα σε ανταμείψει με αιώνια ζωή για αυτόν τον προσωρινό θάνατο που ήρθες να δεχτείς σε αυτόν τον τόπο». Ο Σαπρίκιος δεν άκουσε τις προσευχές του: ορμούσε προς τον αιώνιο θάνατο, χάνοντας ταυτόχρονα την ατελείωτη ζωή που υποτίθεται ότι θα λάμβανε με ένα χτύπημα του σπαθιού. Ο Άγιος Νικηφόρος, βλέποντας ότι ο Σαπρίκιος είχε απομακρυνθεί εντελώς από την αγία πίστη και είχε απομακρυνθεί από τον Χριστό, τον Αληθινό Θεό, άρχισε να φωνάζει δυνατά στους βασανιστές: «Είμαι Χριστιανός και πιστεύω στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον οποίο ο Σαπρίκιος απέρριψε· γι' αυτό, αποκεφαλίστε εμένα αντί για τον Σαπρίκιο». Οι στρατιώτες, μη τολμώντας να τον σκοτώσουν χωρίς την εντολή του ηγεμόνα, εξεπλάγησαν πολύ που παραδόθηκε οικειοθελώς στον θάνατο, αναφωνώντας εντελώς ελεύθερα: «Είμαι Χριστιανός και δεν θα θυσιάσω στους θεούς σας!» Τότε ένας από τους βασανιστές, πηγαίνοντας στον ηγεμόνα, του ανακοίνωσε ότι ο Σαπρίκιος είχε υποσχεθεί να προσφέρει θυσία στους θεούς, αλλά υπήρχε κάποιος, πρόσθεσε, που ήθελε να πεθάνει για τον λεγόμενο Χριστό, και γι' αυτό αναφώνησε δυνατά: «Είμαι Χριστιανός, δεν θα θυσιάσω στους θεούς σας και δεν θα υπακούσω στις εντολές του βασιλιά!» Ακούγοντας αυτό, ο ηγεμόνας διέταξε να απελευθερωθεί ο Σαπρίκιος και να αποκεφαλιστεί στη θέση του ο Νικηφόρος. Έτσι μαρτύρησε ο άγιος μάρτυρας για τον Χριστό την ένατη ημέρα του Φεβρουαρίου 1289 και, χαρούμενος, αναχώρησε προς τον Κύριο Χριστό, για να λάβει το στέφανο της νίκης από τη δεξιά Του και να εμφανιστεί ενώπιόν Του ανάμεσα στους αγίους μάρτυρες που δοξάζουν τον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον Ένα Θεό εν Τριάδι, στο οποίο ανήκει η τιμή και η προσκύνηση, η δόξα και η κυριαρχία για πάντα. Αμήν. Κοντάκιον, Ήχος 1:Δεσμευμένος από την ένωση της αγάπης, Νικηφόρε, κατέστρεψες την εκδήλωση της κακίας του μίσους και αποκεφαλίστηκες με ξίφος, Θεομάρτυρε του Σωτήρα που σαρκώθηκε, τον οποίο προσεύχεσαι για εμάς που ψάλλουμε την ένδοξη μνήμη σου. Άλλο κοντάκιο, ήχος 3:Αφού προσήλωσες το βλέμμα σου, ω ένδοξε, στην αγάπη του Κυρίου και αφού σήκωσες τον ένδοξο Σταυρό Του στους ώμους σου, ντρόπιασες τα τεχνάσματα του διαβόλου, υπέφερες μέχρι θανάτου και αποκάλυψες τον εαυτό σου ως τον αληθινό νικητή, τον οπλοφόρο και τον μυστηριώδη φορέα της χάρης του Θεού. * * * Σημειώσεις 1288 Ο Βαλεριανός βασίλεψε από το 253 έως το 259, ο γιος του Γαλλιηνός βασίλεψε από το 260 έως το 268. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής του πατέρα του, διορίστηκε Καίσαρας και συγκυβερνήτης. 1289 Ο άγιος μάρτυρας Νικηφόρος υπέφερε και πέθανε γύρω στο έτος 257. |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου