Λόγος εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας
Του Αγ. Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου ( Ν Ε Ο )
«Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου»
Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ( Ν Ε Ο )
Γεώργιος Φίλιας Ἐπίκουρος καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ἐγκώμιο στην Κοίμηση τῆς Ἁγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου
Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου
Εἰς τήν Πάνδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καὶ Παναχράντου Θεοτόκου
Απολυτίκιον
Ἦχος α'
«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἓν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὗ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν,
μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν».
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β'
Αὐτόμελον
Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν,
ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν,
ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».
ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
( ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)
( ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)
Άγιος Αγαθόνικος
και οι μαζί μ' αυτόν
Ζωτικός, Ζήνων, Θεοπρέπιος, Ακίνδυνος και Σεβηριανός
Фреска . 1546 год.
церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон
Феофан Критский и Симеон.
Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας .
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ.
στόν Ιερό Ναό τού Αγίου Νικολάου
τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Άθως.
έργο τών αγιογράφων Θεοφάνη τού Κρητός και τού Συμεών.
Eις τον Aγαθόνικον. Eις τον Ζήνωνα, Θεοπρέπιον, και Aκίνδυνον. Eις τον Σεβηριανόν. Eις τον Ζωτικόν. Ἔκτανε δευτερίῃ ξίφος εἰκάδι Ἀγαθόνικον. |
Βιογραφία Όταν ο κόμης Ευτόλμιος επέστρεφε από την περιοδεία του στον Πόντο, οπού είχε πάει για να καταδιώξει χριστιανούς, σταμάτησε στην Κάρπη όπου βρήκε τον Ζωτικό και τον θανάτωσε μαζί με τους μαθητές του. Εκεί έμαθε ότι ο πρίγκιπας της πόλης έγινε χριστιανός από κάποιο Αγαθόνικο. |
Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας .
Фреска Около 1350 года.
Монастырь Высокие Дечаны. Косово. Сербия.
Άγιος Αγαθόνικος Νικομηδέας.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία
Фреска Около 1350 года.
монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Άγιος Αγαθόνικος Νικομηδέας.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία
  Мученик Агафоник Никомидийский Византийская мозаика. 1315 - 1321 годы. церкви монастыря Хора в Константинополе. Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας . Βυζαντινό ψηφιδωτό (Μωσαϊκό) μεταξύ τών ετών 1315-1321 μ.Χ. στην Ἱερά Μονή της Χώρας, ( γνωστή σήμερα ως Καριγιέ Τζαμί) στην Κωνσταντινούπολη . Τουρκία Τότε, συνέλαβε τον πρίγκιπα και τον Αγαθόνικο (που ήταν από τη Νικομήδεια), και αφού τους τιμώρησε μαζί με άλλους χριστιανούς, κατόπιν όλους μαζί τους οδήγησε στο βασιλιά, που βρισκόταν στη Θράκη. Αλλά στο δρόμο, κοντά σε ένα χωριό ονομαζόμενο Ποταμός, σκότωσε τους Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ακίνδυνο και Σεβηριανό, διότι από τις πολλές πληγές που είχαν στα πόδια τους, δεν μπορούσαν πλέον να βαδίσουν. Όταν έφθασε στο χωριό Άμμους κοντά στη Σιλυβρία, με βασιλική διαταγή αποκεφάλισε, έτσι όπως τους είχε δεμένους, τον Αγαθόνικο, τον πρίγκιπα και τους άλλους χριστιανούς. Έτσι, όλοι ακολούθησαν το παράδειγμα του εσφαγμένου Αρνίου, του Χριστού, και άξια θα συναριθμηθούν μ' αυτούς που θα είναι «γεγραμμένοι εν τω βιβλίω της ζωής του αρνίου» (Αποκάλυψη, κα' 27). Δηλαδή, μ' αυτούς που θα είναι γραμμένοι στο βιβλίο της αιώνιας ζωής του Αρνίου, δηλαδή του Χριστού. | |||
 Мучение св. Агафоника Никомидийского. Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Μαρτύριο του Αγίου Αγαθονίκου από την Νικομήδεια. Τοιχογραφία ( Fresco.) τού έτους 1547 μ.Χ. στήν Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους. ¨Εργο τούΤζώρτζης (Ζώρζης) Fuca.  Агафоник Никомидийский и иже с ним, мч. Северный рукав, северная стена; Балканы. Сербия. Грачаница; XIV в.; местонахождение: Сербия. Косово. Монастырь Грачаница. Неф Μαρτύριο του Αγίου Αγαθονίκου από την Νικομήδεια. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1318 μ.Χ. στον βόρειο τοίχο τού Ιερὀύ Ναού Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία Τα λείψανα τού Μάρτυρος Αγαθονίκου κατατέθηκαν στόν Ϊερό Ναό πού ανεγέρθηκε προς τιμήν του, το 1200 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.  Ιερά Λείψανα
| |||
Ἀπολυτίκιον Θείας πίστεως.  Минея - Август ( (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναίο - Αύγουστος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχές τού 17ου αιώνα στήν Εκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.  Минея годовая (свв. Агафоник, Зотик и Афанасий Киликийский). Икона. Русь. 1-я половина XVI в. Музей икон. Реклингхаузен. Германия. Το ετήσιο Μηνιαίο. (Αγ. Αγαθονίκος, Ζωτικός και Αθανάσιος της Κιλικίας). Εικονίδιο. Ρωσία. Το πρώτο μισό του 16ου αιώνα μ.Χ. στο Μουσείο Εικόνων. Recklinghausen. Γερμανία. Κοντάκιον Χορὸς Ἀγγελικὸς. Ὁ Οἶκος Ἐξαποστειλάριον τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἀγαθονίκου
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ (μετάφραση Google)
Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων: Αγαθόνικου, Ζωτικού, Θεοπρέπιου, Ακίνδυνου, Σεβιριανού και άλλων μαζί τους.Η μνήμη του τιμάται στις 22 Αυγούστου Ο Μάρτυρας του Χριστού Αγαθόνικος έζησε στη Νικομήδεια το 5176 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μαξιμιανού το 5177. Αυτός προσηλύτισε τους Έλληνες από τη λατρεία των ειδώλων και τους έφερε στον Χριστό. Ο Κόμης Ευτόλμιος τον οδήγησε σε βασανιστήρια το 5178. Όταν αυτός ο Κόμης, που στάλθηκε από τον αυτοκράτορα στη χώρα του Πόντου για να βασανίσει Χριστιανούς, έπλευσε με ένα πλοίο και έφτασε σε ένα μέρος που ονομαζόταν Καρπίνος, βρήκε εκεί τον Άγιο Ζωτικό με τους μαθητές του που ομολόγησαν τον Χριστό. Ο Κόμης Ευτόλμιος καταδίκασε τους μαθητές του σε θάνατο στο σταυρό, αλλά πήρε μαζί του τον Άγιο Ζωτικό. Επιστρέφοντας στη Νικομήδεια, πήρε κάποιον Πρίκιπο, ο οποίος είχε διδαχθεί την αγία χριστιανική πίστη από τον Άγιο Αγαθόνικο. Αφού τον έδεσε, μαζί με τον Αγαθόνικο, τον Ζωτικό και άλλους Χριστιανούς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Θεοπρέπιος, ο Ακίνδυνος και ο Σεβιριανός, τους οδήγησε όλους στη Θράκη, όπου ο ίδιος ο αυτοκράτορας είχε φτάσει για να τους βασανίσει όλους. Όταν οι άγιοι βρίσκονταν στη χώρα που ονομαζόταν Ποτάμα, ο κόμης θανάτωσε τους Αγίους Ζωτικό, Θεοπρέπιο και Ακίνδυνο, επειδή δεν μπορούσαν πλέον να περπατήσουν λόγω των τραυμάτων και των ελκών που είχαν λάβει νωρίτερα. Και αφού έφτασε στην περιοχή της Χαλκηδόνας, 5179 ο κόμης θανάτωσε τον Άγιο Σεβιριανό, ο οποίος είχε ομολογήσει με θάρρος τον Χριστό. Και τους άλλους μάρτυρες, μαζί με τον Άγιο Αγαθόνικο, οδήγησε στο Βυζάντιο και εκεί τους βασάνισε για κάποιο χρονικό διάστημα. Έπειτα έφτασε μαζί τους στη Σλιμπρία, σε ένα μέρος που ονομαζόταν Άμμους, επειδή εκεί διέμενε ο Μαξιμιανός. Εδώ ο άγιος μάρτυρας Αγαθόνικος, καθώς και όλοι οι Χριστιανοί που έφεραν μαζί του από τη Νικομήδεια, βασανίστηκαν και μαρτύρησαν για τελευταία φορά, μετά την οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο και αποκεφαλίστηκαν, αφού υπέφεραν για το όνομα του Χριστού, του Θεού μας . 5180 Κοντάκιον, Ήχος 1:Αφού απέκτησες ευγενή κλήση, ω Θεοφόνε, απομακρύνθηκες από την πίστη των ασεβών ανθρώπων, μη φοβούμενος τα βασανιστήριά τους, ω ένδοξε Αγάθων. Γι' αυτό, έγινες καλός κληρονόμος και, μαζί με εκείνους που έπαθαν μαζί σου, έλαβες άξια στέφανα. * * * Σημειώσεις 5176 Η Νικομήδεια είναι μια πόλη στη βορειοανατολική γωνία του κόλπου που σχηματίζεται από τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Χτίστηκε το 264 π.Χ. και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά της Βιθυνίας Νικομήδη Α΄. Η θέση της αρχαίας Νικομήδειας καταλαμβάνεται σήμερα από την πόλη Ισμίδη. 5177 Ο Μαξιμιανός Ηρακλής, ο οποίος έφερε τον τίτλο του Αυγούστου, ήταν συναυτοκράτορας με τον Διοκλητιανό και κυβέρνησε το δυτικό μισό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 285 έως το 305. 5178 Ένας κομίτης είναι βασιλικός σωματοφύλακας, φοροεισπράκτορας για το βασιλικό θησαυροφυλάκιο και κυβερνήτης πόλης· σε αυτήν την περίπτωση, η λέξη κομίτης αναφέρεται στους κυβερνήτες των πόλεων. 5179 Η Χαλκηδόνα, ή πιο σωστά, Καλχηδόνα, ήταν αρχικά μια Μεγαρική αποικία στις όχθες της Θάλασσας του Μαρμαρά. Υπό τους Χριστιανούς αυτοκράτορες, η Χαλκηδόνα ήταν η πρωτεύουσα της Μικράς Ασίας, της Βιθυνίας. Στην ιστορία της Χριστιανικής Εκκλησίας, η Χαλκηδόνα είναι αξιοσημείωτη ως ο τόπος της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που συγκλήθηκε το 451 από τον Αυτοκράτορα Μαρκιανό. 5180 Ο θάνατος των αγίων μαρτύρων συνέβη στα τέλη του 3ου αιώνα ή στις αρχές του 4ου αιώνα.
| |||
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου