ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
Ὅτε καταβὰς τὰς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος· ὅτε τοῦ πυρὸς τὰς γλώσσας διένειμεν, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε· καὶ συμφώνως δοξάζομεν, τὸ πανάγιον Πνεῦμα.
«Сошествие Святого Духа на апостолов».
Архиепископская мастерская в Великом Новгороде. Рубеж XV—XVI веков.
"Η Κάθοδος του Αγίου Πνεύματος μετά των Αποστόλων».
Εικόνα τοῦ αιώνα XV-XVI. στο Αρχιεπισκοπικό κατάστημα στο Νόβγκοροντ.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ
Μετὰ τὴν α' Στιχολογίαν, Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος α'
Τὸν τάφον σου Σωτὴρ
Ἰδοὺ προφητικαί, περαιοῦνται προρρήσεις· ὁ τούτους γὰρ αὐγαῖς, ἀμυδραῖς ἐκκαλύψας μελλόντων τὴν δήλωσιν, ὡς Θεὸς ὁ Παράκλητος, νῦν ἐκκέχυται, τοῖς Ἀποστόλοις πλουσίως, διὰ τούτων δέ, καὶ τοῖς πιστῶς προσκυνοῦσι, Τριάδα τὴν ἄκτιστον.
Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος πλ. α'
Τὸν συνάναρχον Λόγον
Ἡ τοῦ Πνεύματος αἴγλη τοὺς Ἀποστόλους σου, ἐμφορήσασα Σῶτερ, φωστῆρας ἔδειξε, τὴν τῶν αἱρέσεων ἀχλύν, ἀποδιώκοντας, ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ τῶν πιστῶν, καταφωτίζοντας ψυχάς, λατρεύειν σου τὸν Πατέρα, καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα τὸ ἁγιάζον τοὺς προσκυνοῦντάς σε.
Εἰς τὸν Στίχον, τῶν Αἴνων, Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος δ'
Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσιν
Ἡ τοῦ Πνεύματος κάθοδος, Ἀποστόλους ἐφώτισεν, ἐν πυρίναις γλώσσαις νῦν, ἐποφθεῖσα αὐτοῖς, καὶ τούτους ῥήτορας ἔδειξε, τοῖς πᾶσι κηρύττοντας, τῆς Τριάδος ἀληθῆ, ὁμοφυῆ τε τὴν ἕνωσιν· ὅθεν ἅπαντα, ἐξεπλήττοντο ἔθνη, καθορῶντα, τοὺς ποτὲ ἀγροικοτάτους, τρανῶς λαλοῦντας ἀπόρρητα.
Στίχ. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοὶ ὁ Θεός, καὶ Πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
Ἦχος δ'
Ὑπερῴῳ καθήμενοι οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον, τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν ἐνέργειαν, πνοὴν βιαίαν φοιτήσασαν, ἐν πυρίναις γλώσσαισι, καὶ ἐλάλουν ἐμφανῶς, διαφόροις διδάγμασι, προσφθεγγόμενοι, τὸν τῆς χάριτος λόγον βεβαιοῦντες, τὸν παθόντα ἑκουσίως, Χριστὸν ὑπάρχειν Θεὸν ἀληθῆ.
Στίχ. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ.
Ἦχος δ'
Ὡς κατέπεμψας Κύριε, τοῦ ἁγίου σου Πνεύματος Ἀποστόλοις σήμερον, θείαν χάριν, καὶ νῦν ἡμῖν παράσχου δεόμεθα, αὐγάσαι καρδίας φωτί, ἀενάως τῆς αὐτοῦ, ἐπελεύσεως, ὅπως σαφῶς τὸν τρισάγιον, ἐν φωναῖς ἀσιγήτοις, αἶνον πάντες, ἀναπὲμψωμεν ὑμνοῦντες, Τριάδα φύσει ἀχώριστον.
Δόξα... Καὶ νῦν...
Ἦχος β'
Ἐν τοῖς Προφήταις ἀνήγγειλας ἡμῖν ὁδόν σωτηρίας, καί, ἐν Ἀποστόλοις ἔλαμψε Σωτὴρ ἡμῶν, ἡ χάρις τοῦ Πνεύματός σου, σὺ εἶ Θεὸς πρῶτος, σὺ καὶ μετὰ ταῦτα, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν.
ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
Άγιος Μητροφάνης
Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης
Γῆς μητρὸς ἐκστάς, Μητρόφανες παμμάκαρ, Ἐκεῖ μετῆρας, οὗ Πατὴρ πάντων μέγας. Μητροφάνης δὲ τετάρτῃ ἔδυ χθόνα βωτιάνειραν. | ||
Βιογραφία Ο Άγιος Μητροφάνης υπήρξε ο πρώτος επίσκοπος της Κωνσταντινούπολης (313 - 327 μ.Χ.)· Ήταν γιος του Δομετίου και ανεψιός του αυτοκράτορα Πρόβου.    Свт. Митрофан. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Тзортзи (Зорзис) Фука Άγιος Μητροφάνης Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. . στην Ιερά Μονή Διονυσίου Άγιον Όρος έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca   Свт. Митрофан. Фреска. Тзортзи (Зорзис) Фука Άγιος Μητροφάνης Τοιχογραφία (Fresco) έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca   Святитель Митрофан, первый Патриарх Константинопольский. Фреска 1316 - 1318 годы. церкви Святого Георгия в Старо Нагоричино,. Иконописцы Михаил Астрапа и Евтихий. Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης Τοιχογραφία (Fresco) μεταξύ τών ετών 1316-1318 μ.Χ. . στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Στάρο Ναγκορίτσινο Κράτος Σκοπίων έργο τών αγιογράφων Μιχαήλ Αστραπά καί Ευτύχιου   Свт. Митрофан. Фреска.Около 1350 года. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Сербия (Косово). Άγιος Μητροφάνης Τοιχογραφία (fresco) τού έτους περίπου τού 1350 μ.Χ. στον Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι Κοσσυφοπέδιο. Σερβία .jpg) Святитель Митрофан Константинопольский Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης   Святители Митрофан, Патриарх Константинопольский, и Евстафий, архиепископ Антиохийский. Фрагмент фрески "Первый Вселенский Собор". Монастырь Дечаны. Из альбома Фрески монастыря Деча Άγιοι Μητροφάνης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, και Ευστάθιος, Αρχιεπίσκοπος της Αντιόχειας. Τμήμα της τοιχογραφίας "Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στον Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι Κοσσυφοπέδιο. Σερβία  Свтт. Митрофан Константинопольский, Евстафий Антиохийский и сщмч. Дорофей Тирский. Фреска. Около 1350 года. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Άγιοι Μητροφάνης Κωνσταντνουπόλεως. Ευστάθιος Αντιοχείας, Δωρόθεος Τύρου Τοιχογραφία (fresco) τού έτους περίπου τού 1350 μ.Χ. στον Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι Κοσσυφοπέδιο. Σερβία   Святитель Митрофан, Патриарх Константинопольский. Фреска . 1380-е годы монастыря Раваница, Сербия. Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου τού 1380 μ.Χ. στον Ιερό Ναό Ανάληψης τού Κυρίου. τής Ιεράς Μονής Ραβανίτσaς κοντά στην πόλη Chupriya. Σερβία   Святитель Митрофан, первый Патриарх Константинопольский. Фреска монастыря Воронец, Румыния. XVI век. Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης Τοιχογραφία (Fresco) τού 16ου αιώνα μ.Χ. . στην Ιερά Μονή Βορονέτ της Ρουμανίας.  Святитель Митрофан Константинопольский Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης .jpg) .jpg) .jpg) Όταν το Μάιο του 325 μ.Χ. έγινε η Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια, ο Μητροφάνης δεν μπόρεσε να παραστεί ο ίδιος, επειδή ήταν αρκετά γέροντας και άρρωστος. Έστειλε, όμως, αντιπρόσωπο του τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο, άνδρα πρόθυμο και θεοσεβή. Στα χρόνια, επίσης, που ήταν Αρχιεπίσκοπος ο Μητροφάνης, θεμελιώθηκαν πολλά μεγάλα οικοδομικά έργα της Βασιλεύουσας. Μεταξύ δε αυτών και οι περίφημοι ναοί της Αγίας Σοφίας, της Αγίας Ειρήνης και της Αγίας Δυνάμεως.   Митрофан патриарх Константинопольский, свт. (4 июня)
Ο Μητροφάνης πέθανε το 327 μ.Χ. (πιθανώς σε ηλικία εκατό δέκα επτά ετών) και άφησε διάδοχο τον άξιο πρωτοπρεσβύτερό του Αλέξανδρο (τιμάται 30 Αυγούστου). Διότι πίστευε ότι το σωτηριώδες έργο της Εκκλησίας προάγεται ακόμα περισσότερο με τη σωστή επισκοπική διαδοχή, ανταποκρινόμενος έτσι στο θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, που αναφέρει ότι: «δει ουν τον επίσκοπον ανεπίληπτον είναι» ( Α' προς Τιμόθεον, γ' 2). Δηλαδή, το καλό και υψηλό έργο της επιστασίας του οίκου του Θεού πρέπει να ανατίθεται σε καλούς και εκλεκτούς ανθρώπους. Γι' αυτό, λοιπόν, πρέπει ο επίσκοπος να είναι ακατηγόρητος, ώστε κανείς να μη μπορεί να πει τίποτα σε βάρος του. | ||
Ἀπολυτίκιον
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  Минея - Июнь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Ιούνιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας . Κοντάκιον
Ἕτερον Κοντάκιον
Ὁ Οἶκος
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο) Μνήμη του αγίου πατρός ημών Μητροφάνου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ο άγιος πατέρας μας Μητροφάνης έζησε κατά την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου , του πρώτου Χριστιανού αυτοκράτορα το 3606. Ήταν γιος ενός Ρωμαίου ονόματι Δομέτιου, ο οποίος καταγόταν από βασιλική οικογένεια. Αυτός ο Δομέτιος, αλλιώς ονομαζόμενος Δομέτιος, ήταν αδελφός του Πρόβου, ο οποίος κάποτε κατείχε τον θρόνο του Ρωμαίου αυτοκράτορα το 3607. Όντας συνετός άνθρωπος, ο Δομέτιος σύντομα αναγνώρισε την ψευτιά της ειδωλολατρίας, απαρνήθηκε τους ψεύτικους παγανιστικούς θεούς και πίστεψε στον αληθινό Θεό, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Και επειδή η Ρώμη εκείνη την εποχή ήταν γεμάτη από παγανιστική ασέβεια και οι Χριστιανοί υφίσταντο σκληρούς διωγμούς, ο Δομέτιος, φεύγοντας από την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, έφτασε στο Βυζάντιο με τους δύο γιους του, τον Πρόβο και τον Μητροφάνη. Εκείνη την εποχή στο Βυζάντιο υπήρχε ένας ευσεβής και άγιος άνθρωπος, ο Τίτος (επίσης ονομαζόμενος Τράτος ή Θωράτος) το 3608. Ο Δομέτιος και οι γιοι του άρχισαν να ζουν μαζί του, διδάσκοντας την πίστη του Χριστού και τον νόμο του Κυρίου και διδάσκοντας την ενάρετη ζωή. Βλέποντας ότι ο Δομέτιος είχε προσκολληθεί στον Χριστό με όλη του την καρδιά και την ψυχή και ήταν γεμάτος με φλογερό ζήλο να εργάζεται για τον Κύριο, ο επίσκοπος τον ενέταξε στον εκκλησιαστικό κλήρο, χειροτονώντας τον ιερέα. Όταν ο Τίτος, αφού είχε δώσει οδηγίες στον Δομέτιο, πέθανε, ο Δομέτιος τον διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο (3609) , και μετά τον θάνατο του μακαριστού Επισκόπου Δομετίου, ο γιος του Πρόβος ( 3610 ) διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο . Μετά τον θάνατο του Πρόβου, ο γιος και αδελφός του Δομετίου, ο Άγιος Μητροφάν (3611) , ανυψώθηκε στην βυζαντινή επισκοπική έδρα , για τον οποίο θα μιλήσουμε. Εκείνη την εποχή, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας έφτασε στην περιοχή της Θράκης το 3612 και σταμάτησε στο Βυζάντιο. Βλέποντας τον Άγιο Μητροφάνη εκεί, ο αυτοκράτορας έμαθε από συζητήσεις μαζί του ότι ήταν ένας μεγάλος άγιος του Θεού και θαύμασε πολύ την ενάρετη ζωή και τη σοφία του αγίου. Αφού τον ερωτεύτηκε βαθιά και επιθυμώντας να απολαύσει τους θεόπνευστους λόγους του, τον πήρε μαζί του στη Ρώμη. Λίγο αργότερα, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επιθύμησε να μεταφέρει την πρωτεύουσά του από τη Ρώμη στο Βυζάντιο. Ήταν πολύ ευχαριστημένος με την πόλη, τόσο για την ομορφιά της όσο και για την ευνοϊκή της θέση. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική γωνία της Βαλκανικής Χερσονήσου στις όχθες του Βοσπόρου, ενός στενού που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο και τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Άριστοι δρόμοι από ξηρά και θάλασσα οδηγούσαν σε αυτήν την πόλη, και η γύρω ύπαιθρος αφθονούσε σε διάφορους καρπούς της γης. Ο Κωνσταντίνος ήταν τόσο ευχαριστημένος με όλα αυτά που αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας εκεί. Ο αυτοκράτορας στόλισε τη νέα πρωτεύουσα με τα πιο όμορφα κτίρια και την ονόμασε Νέα Ρώμη. Αλλά, μετά τον ιδρυτή της, η πόλη ονομαζόταν συχνότερα Κωνσταντινούπολη, δηλαδή πόλη του Κωνσταντίνου, και ως κατοικία των αυτοκρατόρων, ήταν επίσης γνωστή ως Τσαργκράντ. Αφού μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο, ο Κωνσταντίνος έφερε επίσης τον Άγιο Μητροφάνη από την Παλαιά Ρώμη, αποκαλώντας τον πατέρα του, και ζήτησε από τους επισκόπους που συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια για την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο του 3613 να του απονείμουν τον τίτλο του πατριάρχη. Ο Μητροφάνης ήταν έτσι ο πρώτος πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης. Λόγω της μεγάλης του ηλικίας και της σωματικής του αδυναμίας, ο ίδιος ο Μητροφάνης δεν ήταν παρών στη Σύνοδο της Νίκαιας. Στη θέση του, έστειλε τον χωρεπίσκοπό του Αλέξανδρο (3614 ) - έναν σεβάσμιο, άγιο και ηλικιωμένο άνδρα που είχε εργαστεί πολύ για το καλό της εκκλησιαστικής ειρήνης στη Θράκη και την Ιλλυρία (3615 ). Στη σύνοδο, πήρε τη θέση του πατριάρχη του, Μητροφάνη, και εναντιώθηκε στον Άρειο. Μετά το τέλος αυτής της Οικουμενικής Συνόδου, ο ευσεβής Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος ζήτησε από όλους τους αγίους ιεράρχες που ήταν παρόντες στη Σύνοδο να τον συνοδεύσουν στην Κωνσταντινούπολη για να επισκεφθούν τον ασθενή Πατριάρχη Μητροφάνη, ο οποίος βρισκόταν στην επιθανάτια κλίνη του. Μια Κυριακή, οι άγιοι πατέρες, μαζί με τον Τσάρο, ήρθαν να δουν τον Μητροφάνη και συνομίλησαν μαζί του εκτενώς. Ο Αυτοκράτορας είπε τότε στον άγιο: «Αξιότιμε πάτερ! Βλέπω ότι είσαι εξασθενημένος από τα γηρατειά και την ασθένεια. Σε παρακαλώ, λοιπόν, πες μας ποιος είναι άξιος να γίνει διάδοχός σου;» Στα λόγια αυτά, ο Άγιος Μητροφάνης απάντησε στον αυτοκράτορα με χαρά στα μάτια του: «Αληθώς, το Άγιο Πνεύμα μιλάει τώρα δια των χειλέων σας. Πράγματι, όταν συλλογιζόμουν αυτό πριν από επτά ημέρες, ο Κύριος μου αποκάλυψε ότι μετά από δέκα ημέρες θα αναχωρούσα από αυτόν τον κόσμο. Και όταν τελειώσω τη ζωή μου, ας ανέβει στον θρόνο μετά από μένα ο σύνδουλός μου Αλέξανδρος, πραγματικά άξιος της εκλογής και της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος. Και μετά από αυτόν, ο Παύλος, που τώρα είναι αναγνώστης, θα είναι κληρονόμος του θρόνου . » Τότε, κοιτάζοντας τον μακάριο Αλέξανδρο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας 3617 , του είπε: - Αδερφέ! Και θα αφήσεις πίσω σου έναν εξαιρετικό κληρονόμο. Και, πιάνοντας το χέρι του αρχιδιάκονού του, Αθανασίου , είπε: - Ιδού ένας γενναίος πολεμιστής του Χριστού· θα είναι ο διάδοχός σας 3618 , και όχι μόνο θα ξεσηκωθεί σταθερά, μαζί με τον αδελφό μου Αλέξανδρο, ενάντια στην ασέβεια του Άρειου, αλλά θα πετύχει και σε μεγάλα κατορθώματα, έτσι ώστε πολλά βάσανα να τον περιμένουν, μαζί με τον θαρραλέο Παύλο. Έτσι ο άγιος προείπε το μέλλον, και δέκα ημέρες μετά την αποκάλυψη του Κυρίου, πέθανε ειρηνικά την τέταρτη ημέρα του Ιουνίου, έχοντας ζήσει μόνο εκατόν δεκαεπτά χρόνια από τη γέννησή του. Τώρα ο άγιος μένει στην αιώνια ζωή, όρθιος ενώπιον του θρόνου του Μεγάλου Ιεράρχη που πέρασε από τους ουρανούς - του Χριστού του Σωτήρα μας. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν. Κοντάκιον, Ήχος 4:Κήρυξες καθαρά την πίστη του Χριστού, και τηρώντας την, αύξησες αληθινά το πιστό σου ποίμνιο σε μεγάλο αριθμό· γι' αυτό, μαζί με τους Αγγέλους, χαίρεσαι, Μητροφάν, προσευχόμενος στον Χριστό αδιάλειπτα για όλους μας. Κοντάκιον, ήχος 4:Από βρεφικής ηλικίας εμφανίστηκες ως έντιμο σκεύος, άγιος εκλεκτός από τον Θεό, στον οποίο με χαρά αναφώνησες: «Είσαι ίσος, Χριστέ, με τον Πατέρα και το Πνεύμα». * * * Σημειώσεις 3606 Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας από το 306 έως το 337 3607 Ο Πρόβος ή Πρόβος βασίλεψε από το 276 έως το 282. 3608 Ο Άγιος Τίτος κατείχε τον βυζαντινό επισκοπικό θρόνο από το 242 έως το 272. 3609 Ο Δομέτιος ήταν επίσκοπος Βυζαντίου από το 272 έως το 303. 3610 Ο Προβ. βασίλευσε ως επίσκοπος από το 303 έως το 315. 3611 Ο Άγιος Μητροφάνης, ο πρώτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατείχε τον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως από το 315 έως το 325. 3612 Η Θράκη βρισκόταν στο ανατολικό άκρο της Βαλκανικής Χερσονήσου και συνόρευε με τη Μαύρη Θάλασσα και τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Σήμερα, αποτελεί μέρος της ανατολικής Ρωμυλίας, μιας τουρκικής επαρχίας. 3613 Η Σύνοδος έλαβε χώρα το 325 και συγκλήθηκε για να καταγγείλει την αίρεση του Άρειου, ο οποίος δίδασκε ότι ο Υιός του Θεού δεν είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, αλλά απλώς ομοούσιος και κτιστός Ον, αλλά ανώτερος από όλα τα άλλα δημιουργήματα. Σε αυτή τη Σύνοδο παρευρέθηκαν 318 επίσκοποι, οι οποίοι προέρχονταν από διάφορες χώρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 3614 Ο χωρεπίσκοπος ήταν ένας αγροτικός επίσκοπος που υπαγόταν σε έναν επίσκοπο πόλης. 3615 Η Ιλλυρία ήταν μια επαρχία που περιλάμβανε ολόκληρη την ανατολική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας και τις περιοχές πέρα από αυτήν. Σήμερα, η Αλβανία, η Δαλμαδία και η Βοσνία καταλαμβάνουν τη θέση αυτής της επαρχίας. 3616 Μετά τον Άγιο Μητροφάνη, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν, πράγματι, ο Άγιος Αλέξανδρος, και μετά από αυτόν ο Άγιος Παύλος, ο οποίος κατέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο με κάποιες διακοπές από το 341 έως το 350. 3617 Ο Άγιος Αλέξανδρος κατείχε τον θρόνο της Αλεξάνδρειας από το 312 έως το 326. 3618 Μετά τον Άγιο Αλέξανδρο, ο Άγιος Αθανάσιος έγινε πράγματι Πατριάρχης Αλεξανδρείας γύρω στο 373. Υπέμεινε πολλούς διωγμούς από τους Αρειανούς και τους Αρειανούς αυτοκράτορες. Αρκετές φορές έφυγε από την πόλη, αναζητώντας καταφύγιο στη Δύση. Άλλες φορές, οι Αρειανοί τον έδιωξαν από την Αλεξάνδρεια. Ο Άγιος Παύλος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, είχε την ίδια μοίρα.
Αγίες Μάρθα και Μαρία οι αδελφές του Λαζάρου
Ἐκ Βηθανίας τὰς ἀδελφὰς Λαζάρου,
Η Μάρθα και η Μαρία, μαζί με τον αδελφό τους Λάζαρο, ήταν για τον Κύριο Ιησού Χριστό η πιο αγαπητή και αγία οικογένεια της Βηθανίας.
Το Ευαγγέλιο, μας παρουσιάζει τη Μαρία να απορροφάται από τη διδασκαλία του Ιησού, ενώ η Μάρθα, που ήταν μεγαλύτερη αδελφή, φροντίζει πολύ για το τραπέζι της φιλοξενίας. Γι' αυτό ακούει από το στόμα του Διδασκάλου το πασίγνωστο και διδακτικότατο «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά, Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς» (Λουκ. ι' 38-42). Η Μαρία επίσης, άλειψε και με πολύτιμο μύρο τα πόδια του Ιησού και σπόγγισε υστέρα με την παρθενική της κόμη. Και οι δύο αδελφές, ευσεβή και διακεκριμένα μέλη της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας, αξιώθηκαν να πεθάνουν ειρηνικά και όχι εν διωγμώ. Διότι ο Κύριος δεν θέλησε ν' αφήσει να πονέσουν οι καρδιές, των οποίων κάτω από τη στέγη του σπιτιού τους, είχε απολαύσει τόση αγία γαλήνη τις παραμονές των παθών Του.
Το άφθορο δεξί χέρι της Αγίας Μάρθας, αδελφής του Λαζάρου
 .jpg) Σύμφωνα με τοπική παράδοση, η Προβηγκία (η Γαλατία των Ρωμαίων) εκχριστιανίστηκε από τους Αγίους Λάζαρο, τον τετραήμερο, τις αδελφές του Μαρία (: οι ρωμαιοκαθολικοί την ταυτίζουν με την Μαρία την Μαγδαληνή) και Μάρθα της Βηθανίας, την Σαλώμη την Μυροφόρο, την Μαρία την του Ιακώβου, και τη συνοδεία τους. Αυτοί είχαν εγκαταλείψει την Παλαιστίνη και κατέφυγαν στην Γαλατία (διαβάστε περισσότερα πχ εδώ). Η Αγία Μάρθα κοιμήθηκε ειρηνικά στην πόλη Ταρασκόν της Προβηγκίας, της οποίας είναι προστάτης. Σώζεται ο τάφος της, αλλά και λείψανά της, τα οποία θα τα καλύψουμε σε μελλοντική ανάρτηση. Από τα λείψανα της Αγίας Μάρθας, το δεξί της χέρι από τον ώμο ως τα δάχτυλα σώζεται άφθορο στην εκκλησία της κωμόπολης Roujan (Hérault) της Γαλλίας, και αποθησαυρίζεται σε απλή ξύλινη διπλή λειψανοθήκη (μπρος πίσω). Παρόλες όμως τις δόξες αυτού του λειψάνου στο παρελθόν, είναι σήμερα αβέβαιη η ιστορική του παράδοση πριν από τον 12ο αιώνα. https://leipsanothiki.blogspot.com/2018/12/580.html 
Ἀπολυτίκιον
|
.jpg)
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου