Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021

 



ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ












Τό Γενέθλιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου


Пьетро Каваллини. Рождество Богородицы. Базилика св. Марии, Рим. 1296-1300
Pietro Cavallini. Γεννήσεως της Θεοτόκου. Βασιλική του Αγίου Μαρία, Ρώμη. 1296-1300


Πάσας ἀληθῶς, Ἄννα, νικᾷς μητέρας,
Μήτηρ ἕως ἂν σὴ γένηται θυγάτηρ.
Ἐξάγαγε πρὸς φῶς Θεομήτορα ὀγδόῃ Ἄννα.




«Ἀποκάλυψαν πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς ποιήσει» (Ψαλμός λστ' στ. 5). Φανέρωσε στον Κύριο με εμπιστοσύνη το δρόμο και της επιδιώξεις και της ανάγκες της ζωής σου και έλπισε σ' Αυτόν και Αυτός θα κάνει εκείνα που ζητάς και χρειάζεσαι. Μ' αυτή την εμπιστοσύνη και ελπίδα, ο Ιωακείμ και η Άννα ικέτευαν προσευχόμενοι το Θεό να της χαρίσει παιδί, να το έχουν γλυκεία παρηγοριά στα γεράματα της. Και την ελπίδα της ο Θεός έκανε πραγματικότητα. Της χάρισε την Παρθένο Μαριάμ, που ήταν ορισμένη να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου και να λάμψει σαν η πιο ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Ήταν εκείνη, από την οποία έμελλε να προέλθει Αυτός που θα συνέτριβε την κεφαλή του νοητού όφεως. Στην Παλαιά Διαθήκη δόθηκαν της προτυπώσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μία είναι και η βάτος στο Σινά, την οποία ενώ είχαν περιζώσει φλόγες φωτιάς, αυτή δεν καιγόταν. Ήταν απεικόνιση της Παρθένου, που θα γεννούσε το Σωτήρα Χριστό και συγχρόνως θα διατηρούσε την παρθενία της. Έτσι, η Άννα και ο Ιωακείμ, που ήταν από το γένος του Δαβίδ, με την κραταιά ελπίδα που είχαν στο Θεό απέκτησαν απ' Αυτόν το επιθυμητό δώρο, που θα συντροφεύει τον κόσμο μέχρι συντέλειας αιώνων.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ, ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Αὐτόμελον.
Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα, ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου, αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων, λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἡ Στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.

Рождество Пресвятой Богородицы. Мозаика. 1100 г., монастырь Успения Божией Матери, Дафни, Греция
Η Γέννηση της Παναγίας. 
Μωσαϊκό τού έτους 1100μ.Χ., στην Ιερά Μονή Δαφνίου (πού ευρίσκεται στο Χαϊδάρι στις παρυφές του Ποικίλου Όρους, επί της Λεωφόρου Αθηνών, στο ρεύμα προς Αθήνα 11 χλμ. από το κέντρο της, και είναι κτισμένη στη θέση που υπήρχε το Ιερό του Απόλλωνα στο Δαφνί).




Κάθισμα
Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.
Ἀναβόησον Δαυΐδ, τὶ ὤμοσέ σοι ὁ Θεός; Ἅ μοι ὤμοσε φησί, καὶ ἐκπεπλήρωκεν ἰδού, ἐκ τοῦ καρποῦ τῆς κοιλίας μου δοὺς τὴν Παρθένον· ἐξ ἧς ὁ πλαστουργός, Χριστός ὁ νέος Ἀδάμ, ἐτέχθη βασιλεύς, ἐπὶ τοῦ θρόνου μου· καὶ βασιλεύει σήμερον, ὁ ἔχων τὴν βασιλείαν ἀσάλευτον. Ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.



Рождество Пресвятой Богородицы. 1736 г. Национальный Киево-Печерский историко-культурный заповедник
Γέννηση της Θεοτόκου. 1736 μ.Χ.  Εθνικό Κίεβο-Pechersk Ιστορικό και Πολιτιστικό Μουσείο στην Ουκρανία


Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.
Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί, καὶ ἐξ ὀσφύος τοῦ Δαυΐδ, ἡ θεόπαις Μαριάμ, τίκτεται σήμερον ἡμῖν, καὶ νεουργεῖται, ἡ σύμπασα καὶ θεουργεῖται. Συγχάρητε ὁμοῦ, ὁ οὐρανός καὶ ἡ γῆ· αἰνέσατε αὐτήν, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται, καὶ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα· Ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.


Благовещение святому Иоакиму. 
Мозаика. 1100 г., монастырь Успения Божией Матери, Дафни, Греция
Ευαγγελισμός  στον Άγιο Ιωακείμ. 

Μωσαϊκό. Το 1100, η Μονή της Κοίμηση της Θεοτόκου, Δάφνη, Ελλάδα


Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς.
Ἀγαλλιάσθω οὐρανός, γῆ εὐφραινέσθω· ὁ τοῦ Θεοῦ γὰρ οὐρανός, ἐν γῇ ἐτέχθη, ἡ Θεόνυμφος αὕτη ἐξ ἐπαγγελίας. Ἡ στεῖρα βρέφος θηλάζει τὴν Μαριὰμ· καὶ χαίρει ἐπὶ τῷ τόκῳ Ἰωακείμ. Ῥάβδος λέγων ἐτέχθη μοι, ἐξ ἧς τὸ ἄνθος Χριστός, ἐβλάστησεν ἐκ ῥίζης Δαυΐδ. Ὄντως θαῦμα παράδοξον!


Благовещение святой Анне. 
Мозаика. 1100 г., монастырь Успения Божией Матери, Дафни, Греция
Ευαγγελισμός  στήν Αγία Άννα. 

Μωσαϊκό. Το 1100, η Μονή της Κοίμηση της Θεοτόκου, Δάφνη, Ελλάδα


Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.
Ἡ Παρθένος Μαριάμ, καὶ Θεοτόκος ἀληθῶς, ὡς νεφέλη τοῦ φωτός, σήμερον ἔλαμψεν ἡμῖν, καὶ ἐκ Δικαίων προέρχεται εἰς δόξαν ἡμῶν. Οὐκ ἔτι ὁ Ἀδὰμ κατακρίνεται· ἡ Εὔα τῷν δεσμῶν ἠλευθέρωται· καὶ διὰ τοῦτο κράζομεν βοῶντες, ἐν παρρησίᾳ τῇ μόνῃ Ἁγνῇ· Χαρὰν μηνύει, ἡ γέννησίς σου, πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ.


Ὁ Οἶκος
Ἡ προσευχὴ ὁμοῦ καὶ στεναγμός, τῆς στειρώσεως καὶ ἀτεκνώσεως Ἰωακείμ τε καὶ Ἄννης, εὐπρόσδεκτος, καὶ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου ἐλήλυθε, καὶ ἐβλάστησαν καρπὸν ζωηφόρον τῷ κόσμῳ· ὁ μὲν γὰρ προσευχὴν ἐν τῷ ὄρει ἐτέλει, ἡ δὲ ἐν παραδείσῳ ὄνειδος φέρει· ἀλλὰ μετὰ χαράς, ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.







ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ




Οσία Θεοδώρα από την Αλεξάνδρεια



Καὶ σχῆμα καὶ νοῦν ἀρρενοῖ Θεοδώρα,
Καὶ τὸν μέγαν νοῦν αἰσχύνει πρὸ τοῦ τέλους.
Ἑνδεκάτῃ πύματον Θεοδώρη ὕπνον ἰαύει.






Βιογραφία

Η Οσία Θεοδώρα καταγόταν από την Αλεξάνδρεια. Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ζήνωνος (474 - 490 μ.Χ.) και ήταν συνεζευγμένη με ευσεβή άνδρα, τον Παφνούτιο. Η ζωή της Θεοδώρας ήταν τίμια, ενάρετη και αφοσιωμένη στο σύζυγο της. Όμως, ο μισόκαλος διάβολος, σε κάποια στιγμή αδυναμίας της Θεοδώρας, την έσπρωξε κρυφά στη μοιχεία. Κανείς δεν την είδε. Κανείς δεν το έμαθε. Μπορούσε, επομένως, να συνεχίσει αρμονικά τη ζωή της με το σύζυγο της. Όταν, όμως, άκουσε τα λόγια του Ευαγγελίου, με τα όποια ο Κύριος διδάσκει ότι «οὐκ ἐστὶ κρυπτόν, ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται» (Λουκά, η' 17), δεν υπάρχει, δηλαδή, κρυφό, το όποιο δε θα γίνει φανερό στο μέλλον, σκέφθηκε το βάθος της αμαρτίας της και έκλαψε πικρά. Ντύθηκε έπειτα ανδρικά, πήγε σε μοναστήρι και εκάρη μοναχός με το όνομα Θεόδωρος. Εκεί, μέρα - νύκτα μετανοούσε και έκλαιγε την αμαρτία της. Μετά από δύο χρόνια, συκοφαντήθηκε ότι πόρνευσε με γυναίκα, όταν έφεραν ένα νεογέννητο μωράκι έξω από την πόρτα του μοναστηριού. Τότε η Θεοδώρα πήρε το βρέφος και για επτά ολόκληρα χρόνια, έξω από το μοναστήρι με διάφορες κακουχίες, το ανέθρεψε σαν δικό της. Όταν επανήλθε στο μοναστήρι, το ταλαιπωρημένο σώμα της μετά από λίγο καιρό ξεψύχησε. Τότε οι μοναχοί, όταν διαπίστωσαν το φύλο της, θαύμασαν και όλοι μαζί δόξασαν το Θεό.


Преподобная Феодора Александрийская Младшая 
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим.
Οσία Θεοδώρα από την Αλεξάνδρεια
  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τού Βασίλειου Β.  τό ἔτος 985 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. 
Τώρα ευρίσκεται στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Ρώμη.






Феодора Александрийская, прп. (11 сентября)
Менологий на 10-13 сентября
Византия. Греция; XIV в.; памятник: 
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 
10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 
Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Οσία Θεοδώρα από την ΑλεξάνδρειαLibrary)
Μηνολόγιο 10 - 13  Σεπτεμβρίου
Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 
Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)



Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Δῶρον ἔνθεον, ἠγιασμένον, Θεῶ ἤνεγκας, τὴν βιοτήν σου, Θεοδώρα Ὁσία πανεύφημε, τῆς μετανοίας τὸ πῦρ γὰρ ἐμφαίνουσα, μέσον ἀνδρῶν φιλοσόφως διέλαμψας, ὅθεν πρέσβευε, ἀπαύστως τῷ σὲ δοξάσαντι, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Θεοδώρα τὸ πνεῦμά σου.



Минея - Сентябрь  (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в.
 Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναίο - Σεπτέμβριος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχές τού 17ου αιώνα, 
στήν Εκκλησία  καί τό Αρχαιολογίκό Γραφείο τής Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τὸ σῶμα τὸ σόν, νηστείας κατατήξασα, ἀγρύπνοις εὐχαῖς, τὸν Κτίστην καθικέτευσας, τοῦ λαβεῖν συγχώρησιν, τὴν τελείαν τῆς ἁμαρτίας σου· ἣν καὶ ἔλαβες ἀληθῶς, ὁδὸν μετανοίας ὑποδείξασα.

Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος α’. Χορός, Ἀγγελικὸς.
Τὴν νύκτα τῶν παθῶν, ἐκφυγοῦσα θεόφρον, προσῆλθες νοητῶς, τῷ Ἡλίῳ τῆς δόξης, ἀσκήσει νεκρώσασα, τῆς σαρκὸς τὰ σκιρτήματα· ὅθεν γέγονας, ὑπογραμμὸς μοναζόντων, καὶ ἀνόρθωσις, τῶν πεπτωκότων ἐν βίῳ" διὸ σε γεραίρομεν.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἀσκήσει ἐλάμπρυνας, τὴν Ἱεράν σου στολήν, καὶ δῶρον προσήνεξαι, τῷ σαρκωθέντι Θεῷ, Θεοδώρα θεόπνευστε· χάριν δὲ ἰαμάτων, πρὸς αὐτοῦ εἰληφυῖα, νόσων ἀποδιώκεις, τὴν ἀχλὺν μακαρία, πρεσβεύουσα τοῦ σωθῆναι, ἡμᾶς τοὺς εὐφημοῦντάς σε.

Ὁ Οἶκος
Ὑπογραμμὸς ἀναδέδεικται πεπτωκόσιν ὁ βίος σου, καὶ βουλομένοις προσέρχεσθαι διὰ μετανοίας, τῷ εἰδότι τὰ πταίσματα συγχωρεῖν, καθὼς γέγραπται· αὐτῷ γὰρ πιστεύσασα, καθάπερ ἡ πόρνη, ἀντὶ μύρου προσήγαγες ὄμβρους δακρύων· ἐν οἷς τὸν ὄφιν ποντίσασα καθεῖλες, καὶ τὴν νίκην ἀνεδήσω, Θεοδώρα τρισόλβιε· διὸ τὸ θηρίον νεκρώσασα εὐχαῖς σου, νεκρὸν ἐξανέστησας δυνάμει τοῦ Κτίστου σου, ὑπὲρ οὗ σὺ νενέκρωσαι· διὸ σε γεραίρομεν.







ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μετάφραση Google) 

святитель Димитрий Ростовский
Жития святых
◄ Житие 771 Житие 772 Житие 773 ►
Житие и подвиги преподобной матери нашей Феодоры, подвизавшейся в мужском образе
Память 11 сентября
«Очи Господа в десять тысяч крат светлее солнца, и взирают на все пути человеческие, и проникают в места сокровенные. Ему известно было все прежде, нежели сотворено было» (Сир. 23:27-29).
Не знала сей истины Феодора, знатная женщина, жившая в Алексадрии5738. Она поверила врагу – диаволу, тайно внушавшему и убеждавшему, будто грех, сотворенный во тьме, – грех, коего не видит солнце, не будет узнан Богом. Но когда она по собственному опыту уразумела, что перед Богом ничто не может утаиться, о, сколь великое покаяние проявила тогда она!
Честно живя в супружестве со своим мужем, Феодора впала в такое искушение. Один богатый человек, молодой и легкомысленный, побуждаемый диаволом, возымел на нее вожделение и всячески старался склонить ее к прелюбодеянию: посылал ей ценные подарки, обещал еще более дорогие, прельщал и словами. Но не будучи в состоянии сам что-либо сделать, он нанял одну искусительницу – волшебницу, чтобы она прельщала целомудренную Феодору, склоняя ее к замышленному им злому делу. И вот эта искусительница, имея пособником сатану, улучила удобное время и стала говорить Феодоре и о том юноше.
Феодора же сказала:......

Η ζωή και τα καθήκοντα της Αιδεσιμότατης Μητέρας της Θεοδώρα μας
Μνήμη της 11ης Σεπτεμβρίου

«Τα μάτια του Κυρίου δέκα χιλιάδες φορές φωτεινότερα από τον ήλιο, και κοιτάξτε όλους τους τρόπους του ανθρώπου και διεισδύστε στα κρυμμένα μέρη. Ήξερε τα πάντα πριν δημιουργηθεί « ( Sir 23 : 27-29 ). 
Αυτή η αλήθεια δεν ήταν γνωστή στην Θεοδώρα, μια ευγενική γυναίκα που έζησε στην Αλεξάνδρεια 5738 . Πίστευε τον εχθρό - τον διάβολο, που κρυφά ενσταλάζει και πείθει ότι η αμαρτία , που δημιουργήθηκε στο σκοτάδι - μια αμαρτία που ο ήλιος δεν βλέπει, δεν θα αναγνωριστεί από τον Θεό. Αλλά όταν από τη δική της εμπειρία συνειδητοποίησε ότι πριν από τον Θεό τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί, πόσο μεγάλη μετάνοια έδειξε τότε! 
Ειλικρινά ζώντας στο γάμο με τον σύζυγό της, η Θεοδώρα έπεσε σε τέτοιο πειρασμό. Ένας πλούσιος άνθρωπος, νέος και επιπόλαιος, προκλημένος από τον διάβολο, κατάλαβε την επιθυμία για αυτήν και προσπάθησε με κάθε δυνατό τρόπο να την πείσει να διαπράξει τη μοιχεία: έστειλε τα πολύτιμα δώρα της, υποσχέθηκε ακόμη πιο ακριβά, εξαπάτησε και με λόγια. Αλλά χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα ο ίδιος, προσέλαβε έναν πειρασμό - μια μάγισσα, για να παραπλανήσει την αγία Θεοδώρα, υποκινώντας την στην κακή πράξη που είχε προγραμματιστεί γι «αυτούς. Και τώρα αυτός ο απατεώνας, έχοντας ένα εξάρτημα στον Σατανά, κατέλαβε μια κατάλληλη στιγμή και άρχισε να λέει στον Θεόδωρο και στον νεαρό. 
Ο Θεόδωρος είπε: 
«Ω, αν μπορούσα να απαλλαγώ από αυτόν που με ενοχλεί εδώ και πολύ καιρό!» Αν υπακούσω σε αυτόν, τότε ο πολύς ήλιος που θα λάμψει επάνω μας θα είναι μάρτυρας της αμαρτίας μου ενώπιον του Θεού! 
«Σε αυτή την περίπτωση, ο σύζυγος συμβουλεύει» όταν ο ήλιος πέσει κάτω και μια σκοτεινή νύχτα μπαίνει, θα εκπληρώσετε την επιθυμία ενός νεαρού ανθρώπου σε ένα μυστικό μέρος και κανείς δεν θα γνωρίσει την πράξη σας και δεν θα υπάρξει μάρτυρας ενώπιον του Θεού, γιατί η νύχτα είναι βαθιά και το σκοτάδι θα καλύψει τα πάντα. 
Η Θεοδώρα είπε: 
«Ω, θα ήταν ωραίο αν ο Θεός δεν αναγνώριζε την αμαρτία που διαπράττεται τη νύχτα!» 
«Έτσι θα είναι,» απάντησε ο πειρασμός, «γιατί ο Θεός βλέπει μόνο εκείνες τις αμαρτίες που φωτίζουν τον ήλιο, αλλά αυτό που γίνεται στο σκοτάδι, πώς μπορεί να δει;» 
Η Θεοδώρα, όπως μια νεαρή γυναίκα, απλός και άπειρος, υπέκυψε σε τέτοιους πειρασμούς του πειρασμού. Ο δαιμονικός πειρασμός βοήθησε επίσης πολύ, γιατί η δύναμή του είναι μεγάλη, αλλά η φύση μας είναι διασκεδασμένη στα πάθη και η δύναμή μας είναι αδύναμη. Έτσι λοιπόν, η Θεοδώρα υπακούσε το κακό συμβούλιο και διαπράττει νυκτερινή αδικία στο σκοτάδι. Αλλά με την εμφάνιση της πρωινής αυγής, το φως του ελέους του Θεού αμέσως έλαμπε στην καρδιά της, επειδή, αφού αναγνώριζε την αμαρτία της, άρχισε να λυπάται, να χτυπάει το πρόσωπο, να σκίζει τα μαλλιά της, να ντρέπεται για τον εαυτό της, να αηδιάζεται. Έτσι, το έλεος του Θεού, που δεν θέλει το θάνατο ενός αμαρτωλού, για χάρη της πρώην αγνότητας του, την ενέπνευσε να μετανοήσει και να μετανοήσει. διότι ο Θεός μερικές φορές αφήνει ένα άτομο να πέσει λίγο, έτσι ώστε ένας άνθρωπος της εξέγερσης να επιδείξει ακόμα μεγαλύτερη επιτέλεση και διόρθωση και ακόμη μεγαλύτερο ζήλο για έναν Θεό που συγχωρεί τις αμαρτίες. 
Με λύπη και κραυγή για την αμαρτία που διαπράχθηκε, η Θεοδώρα προσπάθησε τουλάχιστον να καθησυχάσει λίγο, σκέπτοντας: 
- Ο Θεός δεν ξέρει την αμαρτία μου. Ωστόσο, αν δεν ξέρει, τότε ακόμη και ντροπή σε με και θλίψη. 
Προσπαθώντας να ηρεμήσει τη θλίψη της, η Θεοδώρα πήγε σε ένα μοναστήρι στην αδελφή, με την οποία γνώρισε. Βλέποντας το πένθιμο πρόσωπο της, ο ηγούμενος ρώτησε: 
«Ποια είναι η θλίψη σου, κόρη μου;» Έχει σας προσβάλει ο σύζυγός σας; 
Ο Θεόδωρος απάντησε: 
- Όχι, κυρία. αλλά εγώ ο ίδιος δεν γνωρίζω γιατί θλίψη καρδιά μου. 
Η αδελφή, που επιθυμούσε να την παρηγορήσει, ενέπνευσε το Πνεύμα του Θεού με τη συνομιλία της που αναζητούσε ψυχή και άρχισε να διαβάζει θεϊκά βιβλία. Όταν διάβασε μία λέξη (εντολή), έφτασε σε μια τέτοια έκφραση του Ευαγγελίου: «Δεν υπάρχει τίποτα κρυμμένο που δεν θα αποκαλύπτεται και μυστικό, το οποίο δεν θα αναγνωριζόταν. Ως εκ τούτου, αυτό που είπατε στο σκοτάδι, τότε θα ακουστεί στο φως. και τι λέγεται στο αυτί μέσα στο σπίτι, θα ανακηρυχθεί στις στέγες « ( Λουκά 12 : 2-3 · Ματθαίος 10:26 ). 
Ακούγοντας αυτές τις ευαγγελικές λέξεις, η Θεοδώρα χτύπησε τον εαυτό της στο στήθος, αναφωνώντας: 
«Αλίμονο εγώ, άθλια!» Μου χάθηκε σήμερα, εξαπατήθηκα, πιστεύοντας ότι ο Θεός δεν θα γνώριζε την αμαρτία μου. 
Και άρχισε να χτυπάει τον εαυτό της, φωνάζοντας και φωνάζοντας. 
Τότε η αθάνατη συνειδητοποίησε ότι η Πτώση είχε συμβεί στη Θεοδώρα και άρχισε να την αμφισβητεί, τι ακριβώς συνέβη με αυτήν; 
Ο Θεόδωρος, από δάκρυα, απλά μίλησε, είπε τα πάντα στη λεπτομέρεια και έπεσε στα πόδια της, αναφώνησε: 
«Έλεος, κυρία, είμαι νεκρός και διδάσκω, τι πρέπει να κάνω;» μπορώ να σωθώ ή έχω ήδη πεθάνει; Ελπίζω για το έλεος του Θεού ή απελπίζω; 
Η αθάνατη άρχισε να της λέει: 
«Δεν κάνατε καλά, κόρη μου, αφού άκουγα τον εχθρό. Σκέφτηκες εσφαλμένα, σκέπτοντας τον εαυτό σου να κρυφτείς ενώπιον του Θεού - ο οποίος δοκιμάζει τις καρδιές και τις μήτρες, που ξέρει από μακριά τις σκέψεις των ανθρώπων και το ακάλυπτο βλέπει το μάτι του: ούτε νύχτα ούτε ένα κρυμμένο και σκοτεινό μέρος μπορεί να κρύψει τον αμαρτωλό από το ορατό μάτι Του. Δεν τα κάνατε καλά, η κόρη μου: και ο Θεός με έχει εξοργίσει και δεν έχει διαφυλάξει την πίστη στο σύζυγό μου και έχει μολύνει το σώμα μου και έχει καταστρέψει την ψυχή μου. Γιατί δεν μου το είπατε πριν, όταν γοητευθήκατε, για να μπορώ να σας βοηθήσω και να σας διδάξω πώς να προστατεύσετε τα δίκτυα των εχθρών; Αλλά αφού αυτό σας έχει συμβεί ήδη, τουλάχιστον τώρα διορθώστε τον εαυτό σας και πέστε στο έλεος του Θεού, προσευχόμενος με συντροφιά, έτσι θα σας συγχωρήσει την αμαρτία σας. Μην απελπίζεστε, κόρη μου: παρόλο που κάνατε μεγάλη αμαρτία, αλλά το έλεος του Θεού είναι ακόμα μεγαλύτερο και δεν υπάρχει αμαρτία να ξεπερνά την ανθρωπότητα του Θεού. μόνο θα είσαι ισχυρός, και θα σωθείς. 
Μιλώντας σε αυτά τα λόγια και παρόμοιες λέξεις, η αδελφή φωτίζεται, τη διδάσκει και την οδηγεί στο μονοπάτι της μετάνοιας και μαζί την ηρέμησε, λέγοντας για το έλεος του Θεού και της άνοιας καλοσύνης Του, με τον οποίο είναι έτοιμος να δεχτεί τους καλόγους και να συγχωρήσει τους αμαρτωλούς. Της υπενθύμισα επίσης την ευαγγελική σύζυγο του αμαρτωλού, ο οποίος πλύθηκε τα πόδια του Χριστού με δάκρυα και τα σκούπισε με τις σοφίες του κεφαλιού της και έλαβε από τον Θεό τη συγχώρεση των αμαρτιών της. 
Η Θεοδώρα, έχοντας ακούσει όλα τα λόγια ενός καλού δασκάλου και έχοντας διπλώσει αυτά στην καρδιά της, είπε: 
«Πιστεύω ότι ο Θεός μου, κυρία, και εγώ δεν θα κάνω τέτοιο αμάρτημα από αυτό, και θα φροντίσω τι έχω κάνει ήδη, όσο μπορώ». 
Έχοντας μια μικρή παρηγοριά στην καρδιά της, επέστρεψε στο σπίτι της. Αλλά από τη στιγμή που η συνείδησή της την καταδίκασε, ντρεπόταν να κοιτάξει κατευθείαν στο πρόσωπο του συζύγου της και σκέφτηκε πώς θα μπορούσε να εξιλεώσει τον Θεό: ήθελε να εισέλθει σε ένα μοναστήρι, αλλά ήξερε ότι ο σύζυγός της δεν θα την άφηνε. Και έτσι, για να κρύψει από το σύζυγό της και από όλους τους φίλους, ήρθε με τα ακόλουθα. 
Όταν ο σύζυγός της εγκατέλειψε το σπίτι για κάποια δουλειά, ολοκλήρωσε τα μαλλιά της αργά τη νύχτα, ντύθηκε τα μαλλιά της, έβαλε τα ρούχα ενός άνδρα και, αφού έδωσε τον εαυτό της στο θέλημα του Θεού, άφησε κρυφά το σπίτι και πήγε γρήγορα, σαν πουλί που φεύγει από το δίχτυ. Έχοντας φτάσει σε ένα μοναστήρι έρημο που ονομάζεται «Octodeqat» 5739 , το οποίο ήταν δεκαοκτώ versts από την πόλη, χτύπησε στην πύλη και, βλέποντας τον αχθοφόρο, είπε: 
«Κάνε αγάπη, Πατέρα, πες στον ηγούμενο ότι θα με πάει σε μοναστήρι, αμαρτωλό πρόσωπο, γιατί θέλω να μετανοήσω τις κακές πράξεις μου και γι «αυτό έρχομαι εδώ, να πλένονται τα άγια πόδια σου και θα σε υπηρετώ μέρα και νύχτα σε όλα, αυτό θα μου διατάξει. 
Ο θυρωρός πήγε και ανέφερε στον ηγούμενο. Ο ηγούμενος είπε: 
- Είναι απαραίτητο να βιώσετε, - Ο Θεός τον έδωσε εντολή να έρθει σε μας; Έτσι, μην του δώσετε απάντηση μέχρι το πρωί και μην τον αφήσετε στο μοναστήρι. αν δεν φύγει, αλλά παραμένει υπομονετικά στην πόρτα του μοναστηριού, περιμένοντας τη χάρη, τότε μαθαίνουμε ότι πραγματικά και με ζήλο ήρθε να υπηρετήσει τον Θεό. 
Η πορνοστάρ το έκανε και δεν έδωσε προσοχή στον Θεόδωρο, τον περιφρονώντας ως σκλάβο του άσεμνου. Καθόταν κοντά στις πύλες και φώναζε. Ήρθε η νύχτα και άρχισαν να περπατούν πέρα ​​από τα ζώα (επειδή η έρημος ήταν γεμάτη θηρία). αλλά ο Θεόδωρος παρέμεινε αβλαβμένος από τη χάρη του Θεού, οπλισμένος σαν με ασπίδα, με σταυρό και προσευχή. 
Το πρωί ο πορνεία κοίταξε το παράθυρο και είδε ότι ο Θεόδωρος καθόταν κοντά στην πύλη και είπε: 
«Τι περιμένεις εδώ;» Δεν θα σας δεχθούμε, γιατί είστε άχρηστοι. 
Απάντησε: 
«Αν έπρεπε να πεθάνω εδώ στην πύλη, δεν θα φύγω, μέχρι να μου ελέησον και να με οδηγήσεις στο μοναστήρι.» 
Τότε ο αχθοφόρος, βλέποντας την υπομονή και την ταπεινοφροσύνη της, άνοιξε τις πύλες και την οδήγησε στον εβούμιο. Ο ηγούμενος την ρώτησε: από πού ήρθε, ποιο ήταν το όνομά της και γιατί είχε έρθει; Απάντησε: 
«Από την Αλεξάνδρεια, Πατέρα, το όνομά μου είναι ο Θεόδωρος, γεμάτος αμαρτίες και ανομίες. αλλά, έχοντας έρθει στον εαυτό του και γνωρίζοντας τις αμαρτίες του, ήθελε να φέρει τη μετάνοια: και τώρα ήρθε στο ιερό σας και με πήρε στην τάξη του και σώσει τον αμαρτωλό αμαρτωλό. Με αποδέχεσθε λοιπόν, πατέρα, καθώς ο Κύριος έλαβε έναν ληστή, έναν υπηρέτη και έναν άσωτο γιο. 
Τότε ο ηγούμενος άρχισε να επισημαίνει σε αυτήν τα μοναστικά έργα και εκμεταλλεύεται και είπε: 
«Δεν θα είσαι σε θέση, το παιδί, να το αντέξεις, γιατί βλέπω ότι είσαι νέος και μεγαλώνεις σε κοσμικές απολαύσεις. Το μοναστήρι μας δεν έχει χαρά, οι τάξεις μας απαιτούν μια δύσκολη ζωή και μένουν μαζί μας - μεγάλη αποχή και νηστεία. Οι αδελφοί μας έχουν μεγάλη δουλειά στην υπακοή, όχι να εγκαταλείπουν τον κανόνα της εκκλησίας, όπως: το μισό φεγγάρι και οι Ματίνς, οι ώρες και τα Εσπερινά, και πολλές προσευχές-προσευχές και προσβολές, καθώς και συχνές προσευχές όλη νύχτα. Έχετε συνηθίσει στην ειρήνη της σάρκας και δεν μπορείτε να αντέξετε μαζί μας το βάρος της μοναστικής εκμετάλλευσης. Αν και βλέπω ότι έχετε έρθει με ζήλο, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξετε τις προθέσεις σας, γιατί πολλές φορές αρχίζουν μια καλή πράξη με ζήλο, αλλά σύντομα, αδύνατον να σταθούν, να αφήσουν ένα καλό ξεκίνημα και να γίνουν οι πιο τεμπέληδες. Γι «αυτό, σας συμβουλεύω να επιστρέψετε στον κόσμο και ο Θεός θα κανονίσει τη σωτηρία σας όπως θέλει. 
Τότε ο Θεόδωρος, πέφτοντας στα πόδια του ηγουμενού, είπε με δάκρυα: 
«Μη με απορρίπτετε, Πατέρα, από το ιερό σας μοναστήρι, μην με στερήσετε αγγελική συγκατοίκηση μαζί σας, μην με οδηγήσετε στον κόσμο από τον οποίο τρέχω, όπως οι Εβραίοι από την Αίγυπτο, και δεν θα επιστρέψει ποτέ». Μην ντροπιάζεστε από τη νεολαία μου, διότι με τις ιερές προσευχές σας θα συνηθίσω κάθε αποχή και με τη βοήθεια του Θεού θα φέρω όλες τις εργασίες και ό, τι μου διατάζετε θα κάνει με επιμέλεια και επιμέλεια - απλά δεχθείτε μου, που επιθυμεί να μετανοήσει από τις αμαρτίες του. 
Αφού έδωσε στις προσκλήσεις της, ο ηγούμενος την αποδέχθηκε και διέταξε να περάσουν όλες οι μοναστικές θρησκείες. Έτσι, η σύζυγος άρχισε να ζει μεταξύ ανδρών στην εικόνα και κάτω από το όνομα του συζύγου της και κανείς δεν γνώριζε αυτό το μυστικό εκτός από έναν Θεό. Και ποιος μπορεί να πει για τη δύσκολη ζωή της; Οι αδελφοί είδαν το έργο της σε υπακοή, υπομονή σε αποχή, ταπεινοφροσύνη στην υπακοή, μυστική και μυστική εκμετάλλευση, προσευχές όλη τη νύχτα, αναστεναγμένα, δάκρυα, γονατιστά, τα χέρια των χεριών βλέπονταν μόνο από τον ίδιο τον Θεό και τη μέρα και τη νύχτα κατέφυγε στο έλεός Του όπως η κάποτε αδελφή, που πλένουν τα πόδια του Κυρίου με δάκρυα. Και η μετάνοια της ήταν κάτι περισσότερο από την αμαρτία: επειδή ταπεινώθηκε όλα τα πάθη και τις σφοδρές επιθυμίες της, ταπεινώθηκε πριν από όλα, η θανατηφόρησή της απέκτησε την αυτοθυσία και έγινε σαν ένας άγγελος στη σάρκα. Το σώμα της, αφού ήταν μολυσμένο, τώρα καθαρίστηκε με υποταγή της μετάνοιας και άφθονα δάκρυα, έγινε ο ιερός ναός του Θεού, η έδρα του Αγίου Πνεύματος. 
Μετά από οκτώ χρόνια, υπήρχε έλλειψη πετρελαίου στο μοναστήρι και η Θεοδώρα στάλθηκε με καμήλες στην πόλη της Αλεξάνδρειας για να αγοράσει βούτυρο. Εν τω μεταξύ, ο σύζυγός της, που δεν γνώριζε πού είχε πάει η σύζυγός του, και τι είχε συμβεί σε αυτήν, την είχε ψάξει για πολύ καιρό. Δεν τη βρήκε, θρηνούσε μέρα και νύχτα και προσευχόταν επιμελώς στον Θεό, που θα του αποκάλυπτε εκεί που ήταν η σύζυγός του. Και μια νύχτα είδε έναν άγγελο που του είπε: 
- Μη λυπηθείτε για τη γυναίκα σας, επειδή εργάζεται για τον Θεό μέσα στους δούλους του. Αν θέλετε να την δείτε, πηγαίνετε στο πρωί και στέκεστε στο εκκλησάκι του St. Πέτρα, εκεί θα το δείτε: γιατί όποιος περνάει από την εκκλησία και θα σας χαιρετήσει, αυτή είναι η σύζυγός σας. 
Ο σύζυγος της Θεοδώρα ήταν ευχαριστημένος με ένα τέτοιο αγγελικό όραμα που τον ενημέρωσε για τη σύζυγό του και πώς θα την είδε. Νωρίς το πρωί έσπευσε στην εκκλησία του St. Ο Πέτρος, στέκοντας εκεί, άρχισε να κοιτάζει προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, περιμένοντας να δούμε τι ήθελε. Εκείνη την εποχή, η ευλογημένη Θεοδώρα περνούσε με καμήλες, ντυμένες με μοναχικό ρόμπα ενός άνδρα. ο σύζυγος δεν την αναγνώρισε και ήταν αδύνατο να την αναγνωρίσει: αφενός, ως αποτέλεσμα των ανδρικών ενδυμάτων, αφετέρου, ως αποτέλεσμα της αλλαγής του προσώπου. από τη στιγμή που ήταν όμορφο πρόσωπο, αλλά η αντοχή της και τα κατορθώματα της μοναστικής ξεθωριασμένης ομορφιάς. Ο Θεόδωρος, αφού τον αναγνώρισε από απόσταση, έσφαζε ανεπανόρθωτα τα δάκρυα και είπε στον εαυτό της: 
«Ω, αλίμονο σε μένα, αμαρτωλός!» Για αμαρτία εναντίον του συζύγου μου έχασα τη χάρη του Θεού! 
Περνώντας από αυτόν, υποκλίθηκε σε αυτόν και είπε: 
«Καλή μέρα, κύριε!» 
Και επίσης την κάλεσε, λέγοντας: 
«Να είστε υγιής, Πατέρα!» 
Και έτσι χωρίστηκαν. Αφού έμεινε σχεδόν όλη μέρα, ο σύζυγος της Θεοδώρας επέστρεψε στο σπίτι, πένθημα ότι δεν έλαβε αυτό που ήθελε και θεώρησε το όραμα του αγγέλου για εξαπάτηση. Στο σπίτι, άρχισε να προσεύχεται πάλι με δάκρυα: 
- Κύριε! Βλέπετε τη θλίψη μου, ακούστε την προσευχή μου και πείτε μου αν η γυναίκα μου είναι ζωντανή ή όχι; Είναι καλό ή κακό; 
Και έπειτα μια άλλη νύχτα βλέπει και πάλι στο όραμα του αγγέλου να μιλάει: 
«Τι φλερτάς;» Δεν είδατε τη γυναίκα σας χθες, όπως σας είπα; 
Είπε: 
«Δεν το έχω δει, κύριό μου». 
Ο άγγελος είπε: 
«Δεν σου έχω πει ότι αυτός που περνάει, θα σας υποκύψει και θα σας χαιρετήσει, είναι η γυναίκα σου;» 
Τότε ο σύζυγος, συνειδητοποιώντας ότι είδε τη σύζυγό του, αλλά δεν την αναγνώρισε, ευχαρίστησε τον Θεό ότι η σύζυγός του ζούσε και υπηρετούσε τον Θεό. ελπίζει ότι ο ίδιος θα σωθεί με τις προσευχές της. Και η ευλογημένη Θεοδώρα ευχαρίστησε τον Θεό ότι είχε δει τον σύζυγό της και ότι ο σύζυγός της δεν την είχε αναγνωρίσει. Επιστρέφοντας στο μοναστήρι, παρέμεινε με τη σωτηρία της, νηστεύοντας πρώτα μια μέρα, δύο, τρεις και τέσσερις μέρες. μερικές φορές για μια ολόκληρη εβδομάδα ήταν χωρίς φαγητό, προσευχόταν επιμελώς για τη συγχώρεση της αμαρτίας της. 
Κοντά στο μοναστήρι ήταν μια λίμνη όπου ζούσε το κτήνος - ένας κροκόδειλος 5740 , ο οποίος συχνά έφυγε από τη λίμνη και καταβροχθίστηκε περνώντας ανθρώπους και βοοειδή. Έπαρχος 5741 Ο Γρηγόριος, ο οποίος διορίστηκε από τον Τσάρ Ζηνών 5742 για να κυβερνήσει την πόλη της Αλεξάνδρειας, στο δρόμο που διέρχεται από τη λίμνη που φρουρεί, έτσι ώστε κανείς να μην περάσει αυτόν τον τρόπο. Θέλοντας να γνωρίσει τη χάρη του Θεού, που έζησε στο Θεόδωρο, ο γιόγκα την αποκαλούσε και είπε: 
«Αδελφός Θεόδωρος, χρειαζόμαστε νερό. πάρτε ένα φορέα νερού, πηγαίνετε, τραβήξτε νερό από τη λίμνη και να το φέρτε σε μένα. 
Η Θεοδώρα, όπως ένας καλός αρχάριος, παίρνοντας έναν μεταφορέα νερού, πήγε. Ο φύλακας που την γνώρισε είπε: 
«Μη μένεις εδώ, πατέρα, για το νερό, γιατί το θηρίο θα σε σκίσει σε κομμάτια». 
Αντίστασε επίσης: 
- Ο πατέρας μου ο εγωύμος μου έστειλε και πρέπει να εκπληρώσω ό, τι διατάσσεται. 
Όταν ήρθε στην ακτή της λίμνης, ένας κροκόδειλος βγήκε και την μετέφερε στην πλάτη της στη μέση της λίμνης. Όταν έριξε νερό, το θηρίο το έφερε και πάλι στην ξηρά. Ορκίστηκε το θηρίο, έτσι ώστε από εκείνη τη στιγμή να μην βλάψει κανέναν - και αμέσως το κτήνος ήταν νεκρό. Ο φρουρός, έχοντας δει ένα τέτοιο θαύμα, ανακοίνωσε τον γιόγκα και τον έπαρχο και όλοι δοξάζουν τον Θεό. Οι αδελφοί εκπλήσσονταν ότι το θηρίο δεν έβλαψε τους ευλογημένους και εξήρε τη δύναμη της υπακοής. 
Αλλά κάποιοι από τους αδελφούς, υποκινούμενοι από τον διάβολο (επειδή κανείς δεν είναι απαλλαγμένος από εχθρικούς πειρασμούς), δεν πίστευαν τι συνέβη και άρχισαν να μισούν τον Θεόδωρο, λέγοντας: 
«Έχουμε ζήσει στο μοναστήρι για τόσα χρόνια και δεν κάνουμε θαύματα, αλλά ήρθε χθες και είναι ήδη ένας θαυματουργός εργαζόμενος. Δεν θα ήταν περισσότερο από εμάς; Δεν είναι μαγικό που σκότωσε το θηρίο; 
Λίγα κεράσια από αυτό το μοναστήρι στάθηκαν, σε μια βαθιά έρημο, σε άλλο μοναστήρι. Χάτερς, γράφοντας μυστικά από τον αδελφό τους στο όνομα της επιστολής της μονής και έρχονταν αργά το βράδυ στο κελί της ευλογημένης Θεοδώρας, της είπαν: 
«Ο αδελφός Θεόδωρος, ο ηγούμενος σας διατάζει να μεταφέρετε αυτή την επιστολή στο μοναστήρι αυτό.» 
Η Θεοδώρα σηκώθηκε, πήρε μια επιστολή και πήγε στη μονή τη νύχτα. Και οι μισητοί το έκαναν έτσι ώστε να αποκολληθούν από τα ζώα στο δρόμο, γιατί υπήρχαν αμέτρητα ζώα 5743 και επομένως κανείς δεν μπορούσε να περάσει εκείνη τη νύχτα. Haters υποστήριξε έτσι μεταξύ τους: 
- Ας δούμε αν ο άγιος αυτός επιστρέφει για να είναι υπάκουος στα θηρία; 
Όταν η Θεοδώρα περπατούσε έτσι, ένα τεράστιο θηρίο την συναντούσε και, υποκλίνοντάς της, γύρισε πίσω και περπάτησε μπροστά της, τη συνοδεία της στις μοναστικές πύλες. Έσπρωξε το θηρίο στην πύλη. Ο θύλακας τους άνοιξε και η Άγιος Θεοδώρα πήγε με μια επιστολή προς τον αγγελιοφόρο. Επειδή όμως ο πύργος δεν έκλεισε την πύλη, το θηρίο μπήκε στο μοναστήρι και άρπαξε τον πύργο, άρχισε να τον βασανίζει. 
Ο αχθοφόρος φώναξε: 
«Αλίμονο, αλίμονο, βοηθήστε με!» 
Όλοι ξύπνησαν από αυτή την κραυγή. Μόλις έμαθε το περιστατικό, ο άγιος επέστρεψε από τον ηγούμενο του ηγουμένου και ανέβηκε στο θηρίο, που κόπηκε από το θηρίο. Πιάνοντας το θηρίο από το λαιμό, απελευθέρωσε τον πύργο και είπε στο θηρίο: 
«Πώς τολμάτε να επιτεθείτε στην εικόνα του Θεού και θέλετε να τον σκοτώσετε;» Πέθανε. 
Και αμέσως το θηρίο έπεσε στα πόδια της Θεοδώρας και πέθανε. Ο αδελφός, που βασανίστηκε από το θηρίο, έφαγε με λάδι, με την κλήση του ονόματος του Χριστού, πυροδότησε τις πληγές με το σημάδι του σταυρού και τον έκανε να ακούγεται και να μην χτυπάει. Βλέποντας το θαύμα που ολοκληρώθηκε, όλοι υποκλίθηκαν στον ευλογημένο και δοξασμένο Θεό, ο οποίος υποτάχτηκε τα άγρια ​​θηρία στον υπηρέτη του Θεόδωρο. Αφού απελευθερώθηκε από το μοναστήρι αυτό, η Θεοδώρα επέστρεψε πολύ νωρίς στο μοναστήρι της και, όταν ήρθε, δεν είπε σε κανέναν εκεί που ήταν και τι είχε κάνει. 
Την επόμενη μέρα οι μοναχοί ήρθαν σε αυτό το μοναστήρι με κάποια προσφορά και είπαν στον ηγούμενο και σε όλους τους αδελφούς τι συνέβη, χάρη στο γεγονός ότι ο μαθητής του Θεόδωρος έσωσε τον πύργο από τα δόντια του θηρίου και τον θεράπευσε από τις πληγές του και σκότωσε τον εαυτό του. Ακούγοντας αυτό, ο ηγουμενός και όλοι οι μοναχοί ήταν πολύ έκπληκτοι. Αφού απελευθέρωσε τον αδελφό που είχε έρθει, ο ηγουμενός συγκέντρωσε όλους τους μοναχούς και τους ρώτησε: 
- Ποιος έστειλε τον αδελφό Θεόδωρο σε εκείνο το μοναστήρι; 
Όλοι αρνήθηκαν, λέγοντας: 
- Δεν ξέρουμε. 
Ο αιγουμέν και η Θεοδώρα ρώτησαν, λέγοντας: 
«Ποιος σε έστειλε, αδελφός, σε εκείνη τη μονή τη νύχτα;» 
Μη θέλοντας να ανοίξουν τους μισητούς που την έστειλαν, ο Θεόδωρος είπε στον ηγούμενο: 
«Συγχώρεσέ με, πατέρα!» Πήρα έναν υπνάκο σε μια κυψέλη και δεν θυμάμαι ποιος πλησίασε, με διατάζοντας να μεταφέρω γρήγορα την επιστολή σας σ «εκείνο το ηγούμενο και πήγα υπάκουα. 
Τότε οι μισητοί, γνωρίζοντας τη χάρη του Θεού στον ευλογημένο Θεόδωρο, άρχισαν να μετανοούν από την οργή τους και, σε αυτήν την περίπτωση, ζήτησαν συγχώρεση. Εκείνη, είναι ήπια, δεν είναι καθόλου γι 'αυτούς να μην είναι θυμωμένος, είπε ακόμα κανείς γι' αυτούς, αλλά αντίθετα - ταπεινώσουμε τους εαυτούς μας ως αμαρτωλό και ανάξιο της αγάπης των αδελφών. 
Κάποτε, όταν ο Θεόδωρος τραγούδησε υπακοή του, ο διάβολος εμφανίστηκε σε αυτήν, λέγοντας με θυμό: 
- Είσαι ένα κακό μοιχαλίδα, ρίχνοντας το σύζυγό της, είτε να οπλίσει ήρθε εδώ μαζί μου; Όλη τη δύναμή μου να τρώει για να σας κάνει να μην παραιτηθεί από μόνο του μοναχισμού, αλλά και η πίστη στον Εσταυρωμένο, και να ξεφύγουν από αυτό το μέρος! Και δεν νομίζω ότι δεν ήμουν εδώ, γιατί δεν θα σας αφήσει μόνο του μέχρι να μπερδευτείτε στο δίκτυο και όχι τα πόδια σας να σας βυθίσει μέσα στο λάκκο, εννοώ δεν περιμένετε.
Θεόδωρος επίσης, Σύνδεση του Σταυρού, δήλωσε: 
- Ναι, ο Θεός θα συντρίψει τη δύναμη σου, τον διάβολο! 
Και όταν ο διάβολος έγινε αόρατο. 
Λίγο καιρό αργότερα, η Θεοδώρα εστάλη πίσω με καμήλες στην πόλη της Αλεξάνδρειας για να αγοράσει σιτάρι για τις ανάγκες της μονής. 
Απελευθέρωση με έναν τρόπο, ο ηγούμενος είπε, 
- Εάν, παιδί μου, που ήταν αργά στο δρόμο, στη συνέχεια κυλήσει μέχρι το μοναστήρι Enatskomu και εκεί καμήλες πίσσας (γιατί ήταν στο δρόμο εκεί, κοντά στο μοναστήρι της πόλης που ονομάζεται «Η Γερουσία», 5744 ).
Gone, Θεόδωρος είναι πραγματικά πολύ αργά στο δρόμο και, σύμφωνα με την εντολή του ηγουμένου, πήγε στο μοναστήρι και Enatsky υποκλίθηκε ηγούμενος του μοναστηριού, ζήτησε την ευλογία των καμήλες για να ξεκουραστούν, μέχρι την ημέρα. Ο ηγούμενος της έδωσε μια θέση σε ένα ξενοδοχείο όπου υπήρχε ένα μαντρί για καμήλες. Αυτή τη στιγμή στο ξενοδοχείο, είμαι ήδη ηλικιωμένους κορίτσι της ηλικίας, η κόρη του ηγουμένου, ο οποίος ήρθε για να προσκυνήσουν τον πατέρα του και τον επισκέπτονται. Βλέποντας τον νεαρό μοναχό (δηλαδή Θεοδώρα), το κορίτσι, με την παρακίνηση του διαβόλου, ένιωσα την σφοδρή επιθυμία να, ήρθε το βράδυ για να Θεοδώρα, ο οποίος κοιμόταν κοντά στις καμήλες, και μη γνωρίζοντας ότι ήταν μια γυναίκα, που αρχίζει με την ξεδιαντροπιά να την κακοποιήσει και να δελεάσει στην αμαρτία . Αλλά Θεόδωρος είπε:
- Φύγε μακριά μου, η αδελφή μου, γιατί δεν έχω συνηθίσει σε μια τέτοια περίπτωση? Εκτός αυτού, έχω ένα κακό πνεύμα, και φοβάμαι ότι μπορεί να σας σκοτώσει.
Οι απερχόμενοι από ντροπή, η κοπέλα βρήκε ένα άλλο επισκέπτη, με τους οποίους σφυρήλατο ανομία και συνέλαβε στη μήτρα. Εν τω μεταξύ, ο Θεόδωρος, όταν ήρθε η μέρα, και πήγε στην πόλη, που εκτελεί την υπακοή, επέστρεψε στο μοναστήρι του και συνέχισε τα κατορθώματά του για τη σωτηρία. Έξι μήνες αργότερα ανακάλυψα ότι το κορίτσι είναι έγκυος και άρχισε να την νικήσει το σπίτι και το ερώτημα: ποιος το έκανε με τέτοιο; Κι εκείνη, με την παρακίνηση του διαβόλου, κατηγόρησε Θεοδώρα, λέγοντας:
- Oktodekatsky μοναχός Θεόδωρος, να εισέλθει στην πόλη με καμήλες και κοιμόταν στο ξενοδοχείο, το βράδυ ήρθε σε μένα, και εγώ έμεινε έγκυος από τον ίδιο. 
Ακούγοντας αυτό, ο πατέρας της, ο ηγούμενος Enatsky, έστειλε τους μοναχούς του στο μοναστήρι Oktodekat να παραπονεθεί στον ηγούμενο, του μοναχού που είχε μολύνει ένα παρθένο. 
Ο ηγούμενος, ο Θεόδωρος ονομάζεται, τη ρώτησε: 
- Ακούς τι λένε οι άνθρωποι αυτό για σας, σας λέει αν το ακάλυπτης κορίτσι και τώρα είναι έγκυος; 
Θεόδωρος απάντησε: 
- Συγχώρεσέ με, Πατέρα, αλλά ο Θεός είναι μάρτυρας μου ότι είμαι αθώος σε αυτό. 
Ο ηγούμενος, γνωρίζοντας καθαρό, αγγελική ζωή του αδελφού του Θεόδωρου, δεν πιστεύουν ότι οι μοναχοί μιλήσει γι 'αυτό. Όταν γέννησε το γιο ενός κοριτσιού, μοναχοί enatskie ήρθε στο μοναστήρι Oktodekatsky και πέταξε το παιδί μεταξύ της Μονής, την εύρεση σφαλμάτων με τα αδέλφια που ζουν εκεί, και λέγοντας:
- Να φροντίζετε το μωρό σας! 
Τότε ο ηγούμενος, βλέποντας το μωρό, πίστευε ότι ήταν αλήθεια, όπως είπε και πολύ θυμωμένος με την αθώα και αγνή ψυχή και το σώμα Θεόδωρος. Αδελφοί συγκεντρώθηκαν και ονομάζεται Θεόδωρος, τη ρώτησε:
- Πείτε μας, κολασμένων, το κάνατε; Μπορείτε έφερε ντροπή για το μοναστήρι μας, και όνειδος για την μοναστική τάξη μας! Μην φοβάστε τον Θεό. Νομίζαμε ότι θα θέλατε έναν άγγελο, και αποδείχθηκε ότι ήταν συνεργός των δαιμόνων. Έτσι, ομολόγησε την παράβαση του.
Η ευλογημένη Theodore, θαυμάζουν την ατυχία συνέβη, ταπεινά είπε: 
- Με συγχωρείτε, άγιοι Πατέρες, είμαι αμαρτωλός! 
Λαμβάνοντας συμβουλή από κοινού, οι μοναχοί εκδιώχθηκαν από το μοναστήρι από ντροπή και ξυλοδαρμούς της, δίνοντας το μωρό της. Τόσο μεγάλη ήταν η υπέροχη υπομονή του ευλογημένο! Σε μία λέξη θα μπορούσε να αποδείξει την αθωότητά της, αλλά δεν θέλησε να ανοίξει τα μυστικά που η ίδια - μια γυναίκα, την πήρε σε μια αμαρτία ξένο, ως τιμωρία για εγκλήματα του παρελθόντος τους. Λαμβάνοντας το μωρό, κάθισε στην πύλη μονής, κλάμα, όπως ο Αδάμ, εκδιώχθηκαν από τον παράδεισο. Ενάντια στο μοναστήρι, που διοργανώνονται για ένα μικρό hizhinku μωρό και ζητώντας από το βοσκοί το γάλα κατά τη διάρκεια των επτά χρόνια, όσο θα τροφοδοτείται το μωρό? η ίδια υπέστη πείνα και τη δίψα, και γύμνια, και το κρύο και τη ζέστη, με τη χρήση θαλασσινού νερού για πόση και τρώγοντας άγρια ​​χόρτα.
Χωρίς να υποστεί τέτοια υπομονή, σκέφτηκε ο διάβολος εξαπατά Θεόδωρος αλλιώς: πήρε τη μορφή του συζύγου της, και πήγε στην καλύβα, όπου κάθισε με το μωρό, είπε: 
- Είσαι εδώ, κυρία μου; Τόσα χρόνια έχω εργαστεί, με δάκρυα ψάχνει για σας, και δεν έχετε σκεφτεί για μένα, κυρία μου; Πιστεύετε ότι για χάρη σας ξέρω άφησε τον πατέρα και τη μητέρα του, και μ 'άφησες; Ποιος είσαι διατεθειμένος να έρθει σε αυτό το μέρος; Σε περίπτωση που το χρώμα του προσώπου σας; Γιατί είσαι τόσο εξαντληθεί η ίδια; Έτσι, έλα, αγάπη μου, ας πάμε στο σπίτι μας. Γιατί, αν θέλετε, μπορείτε να παρατηρήσετε την αγνότητα και σπίτια: Δεν θα σας απογοητεύσει. Θυμηθείτε την αγάπη μου, κυρία μου, και έρχονται στο σπίτι μας μαζί μου.
Μακάριος δεν ξέρουν ότι ήταν ένας δαίμονας, αλλά σκέφτηκα ότι ήταν πραγματικά ο σύζυγός της, και του είπε: 
- Δεν μπορώ να επικοινωνήσουμε μαζί σας σε έναν κόσμο από τον οποίο έτρεχα για την αμαρτία μου? Φοβάμαι, όμως δεν θα πετάξει σε μεγάλες αμαρτίες.
Όταν σήκωσε το χέρι της με το σήμα της προσευχής Σταυρού, αφού ο δαίμονας έγινε αόρατο. Στη συνέχεια, η ευλογημένη γνωρίζουν ότι αυτός ήταν ο διάβολος και είπε:
- Σχεδόν κάθε άνθρωπος σας εξαπατήσει μου, ο διάβολος. 
Είναι λυπηρό το γεγονός ότι τέθηκε σε συζήτηση με τον διάβολο, και από τότε έχει γίνει πολύ καλά προστατεύσουν τον εαυτό τους από δαιμονική τεχνάσματα. Αλλά ο διάβολος δεν παύει να οπλίσει τον εαυτό τους από τη Θεοδώρα. Εδώ μάζεψε πολλά δαιμόνια, koi, λαμβάνοντας τη μορφή διαφόρων ζώων, της επιτέθηκε, να κλαίει σε μια ανθρώπινη φωνή:
- ξεσκίζεται αυτό το πολύ μοιχαλίδα! 
Θεόδωρος ο ίδιος σημείο του σταυρού, είπε, «γύρω μου, γύρω μου, αλλά στο όνομα του Κυρίου θα τους καταστρέψει» ( Ψαλμ. 117 : 11 ), και οι δαίμονες εξαφανίστηκαν αμέσως. Στη συνέχεια ο διάβολος, θέλει να αποπλανήσει φιλαργυρία της, της έδειξε ένα πολύ χρυσό και τους ανθρώπους που την συλλογή - αλλά είναι όλα από το σημείο του σταυρού εξαφανίστηκε.
Στη συνέχεια, ο διάβολος πήρε τη μορφή του πρίγκιπα? και πολλοί αναβάτες μπροστά του, πέρασε από Θεοδώρα καλύβα και φώναξε:
- Prince πηγαίνει, πρίγκιπας βόλτες! 
Στη συνέχεια είπε Θεοδώρα: 
- Bow στον Πρίγκιπα. 
Εκείνη απάντησε: 
- Υποκλίνομαι στον Ένα Θεό. 
Στη συνέχεια, τράβηξε έξω από την καλύβα, τη βία που λαμβάνονται με τον επικεφαλής του σκότους (ο Θεός επέτρεψε να αγγίξει τον άγιο, ότι θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό, «όπως ο χρυσός στο φούρνο» ( Ψαλμ. 3 : 6 )), και αναγκάστηκαν να τον λατρεύουν. Αλλά δεν επιθυμούν, λέγοντας:
- Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός μου και να προσκυνήσουν Εκείνον τον Ένα υπηρετώ.
Στη συνέχεια, δαίμονες άρχισαν να την κτυπήσει ανελέητα και άφησε ελάχιστα στη ζωή, είχαν φύγει. Βοσκοί ήρθε για να Θεοδώρα βρέθηκε ξαπλωμένη σαν νεκρός, και νομίζοντας ότι ήταν νεκρός, την έφερε στην καλύβα και που υπάρχουν. Διακήρυξε ότι στο μοναστήρι, λέγοντας:
- Ενώχ Θεόδωρος σου πέθανε? να λάβει το σώμα του και να θάψει.
Ο ηγούμενος και οι αδελφοί του, ήρθε στην καλύβα, και της Θεοδώρας, σημειώνοντας ότι η ψυχή της ήταν ακόμα σε αυτό, είπε: 
- Άσ 'τον, γιατί είναι ζωντανός. 
Και επέστρεψαν στο μοναστήρι. Θεόδωρος έρχεται τα μεσάνυχτα ο ίδιος, άρχισε να κλαίει και να νικήσει τα στήθη τους, αναφωνώντας:
- Αλίμονο σε μένα τον αμαρτωλό, θλίψη είναι εγώ ανήμπορος! Ω, πώς ο Θεός με τιμωρεί για τις αμαρτίες μου.
Και, αυξάνοντας τα χέρια του προς τον ουρανό, μια δυνατή φωνή φώναξε: 
- φιλεύσπλαχνος Θεός, να παραδώσει με από το χέρι του διαβόλου, και συγχωρήστε μου τις αμαρτίες μου! 
Περάσαμε το βράδυ κοντά στην πλατεία Place βοσκοί ακούσει ότι το ευλογημένο Θεόδωρος, που πιστεύεται ότι είναι νεκροί, προσεύχεται, έκπληκτος ότι ήταν ακόμα ζωντανός, και δόξασαν τον Θεό. 
Μετά από αυτό ο ηγούμενος διέταξε να απογειωθεί το μωρό της στο μοναστήρι, το οποίο Θεόδωρος ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί χωρίς εργασία και τη φροντίδα της εκπαίδευσης του βρέφους. Εν τω μεταξύ, συνέχισε να περιπλανιέται στην έρημο. Το σώμα της μαυρίσει από το κρύο και τη ζέστη, τα μάτια της θαμπό με πικρά δάκρυα, και έζησε με τα θηρία που είναι τα πρόβατα, που υπάκουσε και ήταν πράος.
Για άλλη μια φορά σφετερίστηκε διάβολος της. Βλέποντας πολύ πεινασμένοι της, εμφανίστηκε σε αυτήν με τον τρόπο του πολεμιστή που έφερε το καλό φαγητό, και είπε:
- Ο πρίγκιπας, ο οποίος θα κερδίσει τώρα το μετανιώσετε και θα σας σταλεί αυτό το πολύ φαγητό, ζητώντας να τον συγχωρέσει και να το πάρετε από αυτόν. 
Θεόδωρος Επίσης, γνωρίζοντας τη γοητεία των διαβόλων, διέσχισε τον εαυτό του και είπε: 
- Είθε ο Θεός να καταστρέψει και να καταστρέψει πονηρό εχθρό σας! Ο Θεός - βοηθός μου και κανένας άνθρωπος δεν σας εξαπατήσει μου.
Από εκείνη τη στιγμή, σταμάτησε το διάβολο για να την δελεάσει. 
Μετά από επτά χρόνια αυτό το επίπονη ζωή της Θεοδώρας, οι μοναχοί λυπήθηκε και ήρθε στον ηγούμενο, λέγοντας: 
- Έχετε το έλεος, ο πατέρας, ο αδελφός, ο Θεόδωρος, όπως είχε ήδη γίνει μετάνοια για την αμαρτία του? τον συγχωρέσει και να πάει στο μοναστήρι.
Ο ηγούμενος είναι υπεύθυνη: 
- Ο αδελφός του Θεοδώρου, ο Θεός συγχώρησε εσάς αμαρτία που κάνατε. Ζήστε μαζί μας στο μοναστήρι και καταπολέμηση? πηγαίνετε όχι εμπρός πάνω του μοναστηριού που κάποτε ο διάβολος δεν σας έχει ρίξει στον πειρασμό? εκπαιδεύσει, και ο γιος σου, ότι ήταν ζήλο για τις πράξεις σας.
Και της έδωσε το κύτταρο ηγούμενο, απελευθερώνοντας το μοναστήρι από όλα τα έργα, έτσι ήσυχα προσευχήθηκε στον Θεό και να ξεκουραστείτε μετά από μια τόσο μεγάλο έργο. Και Θεόδωρος έζησε σε ένα κελί δύο ετών με ένα φανταστικό ο γιος του Θεόδωρος, διδάσκοντας τον για να διαβάζουν και να γράφουν, και ο φόβος του Θεού, καθώς και - η ταπεινοφροσύνη, η υπακοή και άλλες μοναστικές αρετές.
Ένα καλοκαίρι υπήρξε μια μεγάλη ξηρασία, έτσι ώστε να είχε στερέψει στα πηγαδάκια μοναστήρι στερέψει και τη λίμνη. Στη συνέχεια, είπε ο ηγούμενος μερικών αδελφών
- Κανείς άλλος δεν θα παρακαλέσει τον Θεό να μας δώσει νερό το συντομότερο πατέρα του, Θεόδωρο, για τη μεγάλη χάρη του Θεού είναι γεμάτη. 
Κάλεσε το ευλογημένο Ηγούμενος, δήλωσε: 
- Ο πατέρας Θεόδωρος, πάρτε το κουτί και να αντλούμε νερό από το πηγάδι. 
Το πηγάδι ήταν στεγνό και δεν είχε ούτε μια σταγόνα νερό. 
- Δόξα τον Πατέρα! - Θεόδωρος είπε, και πήγε στο πηγάδι.
Μείωσε στο δοχείο καλά, είναι γεμάτο με καθαρό νερό και έφερε στον ηγούμενο και τους αδελφούς του: βλέποντας αυτό, όλοι θαύμασαν. Αμέσως πήγαν καλά, μέσα από καιρό στερέψει το νερό και να αναζητούν, είδε ότι ήταν γεμάτο με νερό, και δόξασαν τον Θεό. Ήταν το ίδιο νερό που είναι επαρκής για όλες τις ανάγκες της μονής, μέχρι άσχημη και χύνεται το νερό όλα τα ξερά μέχρι λίμνες δεν βροχή.
Μακάριος Θεόδωρος, είναι ταπεινός πνεύμα, οι αδελφοί λένε: 
- Όχι για μένα επιτευχθεί αυτό, αλλά για χάρη εκείνου που με έστειλε ηγούμενο τον πατέρα μας που έχει μια σταθερή, αταλάντευτη πίστη στο Θεό - και έκανα ακριβώς αυτό που διέταξε, ελπίζοντας τις προσευχές του πατέρα μας. 
Και ο Θεόδωρος συνέχισε να ζει στο κελί του του, προσεύχεται στο Θεό και την αύξηση φανταστικό γιο τους. 
Σε ένα βράδυ, παίρνοντας μαζί του το θέαμα όλων των παιδιών, Θεοδώρα κλείσει τον εαυτό της με τον στο κελί του και άρχισε να τον διδάξει. Ο ηγούμενος, σύμφωνα με την έμπνευση του Θεού, έστειλε μερικούς από τους αδελφούς ήσυχα να ακούσετε Kelly, καθώς συνομιλεί με τους υπηρέτες του. Θεόδωρος, κρατούσε το παιδί στο στήθος της και αγκάλιασε και τον φίλησε, λέγοντας:
- Υιός μου ο αγαπητός! Έχει έρθει η ώρα μου, το τέλος μου έχει έρθει και θα είμαι μακριά σου? που δεν κλαίνε για μένα και δεν το λέω για τον εαυτό σας, «I - ένα ορφανό,» - επειδή έχετε τον πατέρα του Θεού που καλύπτουν με τη χάρη Του, στον οποίο (αν obryaschite τόλμη πριν από αυτόν) Θα προσευχηθώ για σένα. Ακούστε τελευταία λόγια μου και να συλλάβει τους στην καρδιά της: «Η αγάπη του Θεού πάνω απ 'όλα τα πλάσματα, και περισσότερο από τον εαυτό μου, να διασπαστούν σε Αυτόν με όλη την καρδιά σας, δεν παύουν να δώσει χάρη σ' Αυτόν και να προσεύχονται σ 'Αυτόν, και το στόμα της καρδιάς, της γλώσσας και του νου. Γενικοί κανόνες δεν αφήνουν ποτέ, αλλά με τα υπόλοιπα αδέλφια πηγαίνουν στην εκκλησία για να παρακολουθήσουν - η πρώτη, τρίτη, έκτη και ένατη, για τον εσπερινό και όρθρο τα μεσάνυχτα. Όλες οι προσευχές σας που μπορεί να συνδεθεί με την συντριβή της καρδιάς, με δάκρυα και αναστεναγμούς. Κραυγή στο Θεό κάθε μέρα, παραχωρώ αιώνια άνεση. Ακούστε ηγούμενο και τους αδελφούς, θα εγκαταλείψουν Save τους την ευγένεια από τώρα μέχρι το τέλος της ζωής του? hath άνοιξε το στόμα της στη σιωπή? προσπαθήστε να μην καταδικάζουμε κανέναν, και δεν γελάμε με την αμαρτία κάποιου άλλου, βλέποντας τον αμαρτωλό, προσευχόμαστε γι 'αυτό στον ένα Θεό, χωρίς αμαρτία, αλλά να τον διορθώσει και αφήστε τον να σας ελευθερώσει από την πτώση και τους πειρασμούς του εχθρού. Μην πω τίποτα είτε σε αδράνεια ή δυσάρεστα, ή βλάσφημο, ας μην izydet από το στόμα σας μια λέξη, για την οποία θα πρέπει να δώσει μια απάντηση στην ημέρα της κρίσης? να είναι πράος και ταπεινός στην καρδιά, όλη η τιμή για τους πατέρες τους και τους ευεργέτες τους, και θεωρούν τους εαυτούς τους να είναι κάτω από όλα. Αν ακούσετε ότι κάποιος από τους αρρώστους αδελφούς, να μην είναι πολύ τεμπέλης για να το επισκεφθείτε με ζήλο για να Τον υπηρετήσουμε, και κάθε υπακοή που επιβάλλονται τρέχετε χωρίς φύσημα. Η φτώχεια και η μη κτητικότητα αγάπη, έτσι ώστε να δαπανηρή θησαυρό. Αναπολώ τη ζωή μου όπως εγώ περιπλανήθηκε μαζί σας ό, τι έχω πάρει στην καλύβα μου πριν από έναν τοίχο MONASTYRSKY; Κάντε τα πιάτα ή τα ρούχα; σκεύη ή αν κάθε θησαυρό; Δεν επιλογή αλλά μόνο στον Θεό. Για ό, τι είναι πιο σημαντικό για έναν άνθρωπο του Θεού και θεία αγάπη Του; Αυτός είναι ο θησαυρός μας, ο ίδιος - ο πλούτος, ο ίδιος - το φαγητό και το ποτό, ο ίδιος - τα ρούχα και το κάλυμμα, που - για την υγεία και τη δύναμη μας, - χαρά και χαρά, που - ελπίδα και η ελπίδα μας? potschis του να αποκτήσει, ο γιος μου. Αν τον styazhesh - και όχι μαζί σας, και χαίρονται με αυτόν περισσότερο σε σχέση με την υπόθεση, όταν όλος ο κόσμος θα πρέπει να αποκτηθεί. Προσπαθήστε να διατηρηθεί η καθαρότητα της της: πώς θα είναι πλέον καθαρά στο σώμα και την ψυχή, έτσι ώστε να τηρούν, και το υπόλοιπο της ζωής του. Προσοχή, παιδί μου, έτσι ώστε να μην προσβάλλουν το Πνεύμα του Θεού και όχι να τον απομακρύνει από τη σφοδρή επιθυμία και plotougodiem της. Udy σκοτώσει το δικό τους, μην αφήνετε το υπόλοιπο σώμα και ανακούφιση για τον κώλο του ως επαναστατική, θελετε να τον ταλαιπωρούν με την πείνα, τη δίψα, την εργασία και τις πληγές δεν έχουν ακόμη υποβάλει την ψυχή του στο Χριστό, ως καθαρό νύφη. Κρατήστε τον εαυτό σας αλλά και για τις διαβολική τεχνάσματα, νηφάλια και να παρακολουθήσετε: γιατί ο διάβολος δεν κοιμάται, επιδιώκοντας να καταβροχθίσει όλα υπηρετούν τον Θεό. Από αυτήν την αιτία ο εχθρός υπερασπιστεί σένα βοήθεια του Θεού! Επίσης, παιδί μου, και να κάνει την πρώτη επέτειο του εαυτού μου, ναι obryaschite έλεος της δίκαιος κριτής, ο οποίος θα κρίνει όχι μόνο προφανείς τις αμαρτίες, αλλά και το μυστικό και που θα πάω τώρα.
Υπηρέτης, είναι λογικό, είπε: 
- Αλήθεια, ο πατέρας μου, μπορείτε να πάτε μακριά μου, αφήνοντας με ένα ορφανό; Τι θα κάνω χωρίς εσένα; Αλίμονο, οι φτωχοί! Ουαί εις εμέ, για το ορφανό, στερώντας ήμουν στη θέση σου, καλέ μου πατέρα!
Θεόδωρος επίσης, να τον παρηγορεί, δήλωσε: 
- Μετά από όλα, σας είπα ότι δεν αποκαλεί τον εαυτό του ένα ορφανό, επειδή έχετε κηδεμόνα του Θεού του ψησίματος σας για να μπορείτε: Αυτός θα είναι ο πατέρας και η μητέρα, δάσκαλος και μέντορας, προστάτης και ο αρχηγός της σωτηρίας για σας. 
Μετά από αυτό ο Θεόδωρος σηκώθηκε και άρχισε να προσεύχεται με δάκρυα, λέγοντας: 
- Ο Θεός, Vedy αμαρτία και μετάνοια μου! Γνωρίζετε τη θλίψη της καρδιάς μου, - ξέρετε, όπως έχω συνεχώς παραπονέθηκε ότι εξόργισε, Κύριε! Γνωρίζετε τα έργα μου, με την οποία θα πλήττουν αμαρτωλό σώμα μου - επειδή τόλμησε να κάνει την ανομία, και να ταλαιπωρούν την καλοσύνη της θέλησης σας, γνωρίζετε τη θλίψη της ψυχής μου, ξέρετε, η ψυχή μου, με το χρόνο που έχω επίγνωση της αμαρτίας του, όλο αυτό το διάστημα ποτέ δεν έπαψε να θρηνήσουν και να θρηνήσει διαιτητή που σας εξόργισε. Έτσι, ακούω τώρα στενάζουν μου, να παρακολουθήσουν, Ο προσευχή μου, ιδού, όπως το κερί, λιώνει την καρδιά μου, δοκιμάστε το, και ιδού τα δάκρυα των κολασμένων μου και να έχουν έλεος στην ψυχή μου! Συγχωρήστε τις παραβάσεις μου, συγχώρεσε τις αμαρτίες μου, δεν θυμάστε κακές πράξεις μου: «Σύμφωνα με το έλεός σου θυμάστε εσύ μαζί μου για σου καλοσύνη, Κύριε!» ( Ψαλμ. 24 : 7 ). , Λήψη μετάνοια μου. , Λαμβάνουν την προσευχή και το κλάμα μου, λαμβάνουν την ίδια, και η ψυχή μου!
Έτσι προσευχήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, και όχι ό, τι μπορεί να ακουστεί από ό, τι είπε - θα μπορούσε να ακουστεί μόνο το κλάμα και τον ξυλοδαρμό της στο στήθος. Έκλαψα μαζί της και το αγόρι, με λυγμούς για την ορφάνια του. Είναι παρηγοριά του ξανά και ξανά προσευχήθηκε. Τέλος, ευτυχώς, δήλωσε:
- Σας ευχαριστώ, τον Δημιουργό μου premiloserdnogo ότι εσύ hast ακούσει, και είχε έλεος σε μένα και παρέδωσε την ψυχή μου από το θάνατο, τα μάτια μου από τα δάκρυα. 
Θέση σε κυκλοφορία και άλλα λόγια ευγνωμοσύνης και χαίρονται το πνεύμα του Θεόδωρου σταμάτησε. Θα είχατε σκεφτεί ότι είχε προδώσει ιερή ψυχή του στο χέρι του Κυρίου επ 'αυτού, για χρονικό διάστημα μπορούσε να ακούσει τα λόγια της, αλλά θα μπορούσε να ακούσει το αγόρι να κλαίει. Εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε να διοδίων για Όρθρος. Οι μοναχοί ακούσει όλα αυτά που είπε ο Θεόδωρος, πήγε στον ηγούμενο και του είπε τα πάντα. Ο ηγούμενος έχοντας ακούσει την ιστορία τους, άρχισαν να λένε με δάκρυα:
- Εγώ, παιδιά μου, αυτό το ίδιο βράδυ είδα ένα όραμα, σαν δύο φωτεινά σύζυγό στάθηκε, με πήρε με το ύψος του ουρανού, απ 'όπου ήρθε σε μένα μια φωνή να λέει: «Ελάτε να δείτε πόσο καλά έχω ετοιμάσει την αρραβωνιαστικιά μου Θεοδώρα». Και είδα ένα φωτεινό παράδεισο του οποίου η ομορφιά και το μεγαλείο δεν μπορεί να περιγραφεί. Ποιες ήταν οι άνδρες που είχαν με την είσοδο στον παράδεισο, παλάτια και μου έδειξε ότι έκανε μια χρυσή κρεβατιού, και ο άγγελος, στέκεται μαζί του, την προστασία του. Ρώτησα, οδηγώντας με: «Για κάποιον που είναι διατεθειμένος θάλαμο και ένα κρεβάτι, αυτό;» Και μου είπε: «Περιμένετε λίγο, και ιδού η δόξα του Θεού» Σύντομα είδα τις τάξεις των αγγέλων, μάρτυρες και οι μοναχοί περπάτημα με ευχάριστο τραγούδι, του οποίου η γλυκύτητα και δεν μπορεί να πει? μεταξύ των οποίων και είδα μια όμορφη γυναίκα, μεγάλη δόξα? που οδηγεί στην αίθουσα, που τέθηκε στο κρεβάτι, τραγουδώντας τραγούδια presladkie? Είμαι με δέος ότι η σύζυγός του, υποκλίθηκε δίκαιη. Και ο άγγελος μου είπε: «Να, ξέρεις ποιος είναι,» μου απάντησε, «Δεν ξέρω, κύριέ μου.» Μου είπε: «Αυτό είναι μοναχός σου, Θεόδωρος? από τη φύση ήταν μια γυναίκα, ο σύζυγός της, ήταν μόνο στην εμφάνιση. Έχοντας ζήσει σε ένα μικρό γάμο, Θεόδωρος, για όνομα του Θεού αφήσει τον κόσμο και εργάστηκε στο μοναστήρι σας, και να συκοφαντήσει για γέννησε ένα κοριτσάκι, δεν ανοιχτά, ότι - μια γυναίκα? σαν τον πραγματικό πατέρα πήρε το μωρό και τον ανέθρεψε. Αλλά όταν αποβάλλονται από το μοναστήρι σας, υπέφερε πολύ, τρώει χόρτο και νερό, θαλάσσια, υπομένοντας το κρύο, ζέστη και τη δυστυχία και την ατυχία να υπομείνει πολλά δαίμονες. Για όλα αυτά τα πράγματα, έτσι μεγεθύνεται ελεήμων Θεός της, γιατί την αγαπούσε ως νύφη του και της έκανε η κληρονόμος του βασιλείου του με όλους τους αγίους. " Ακούγοντας αυτό, άρχισα να κλαίω, δεν ήξερε τα μυστικά αυτού και πιστεύοντας ψέματα, προσέβαλε το ιερό, την αποβολή της από την ντροπή του μοναστηριού? όταν ξύπνησα κλάμα. Έτσι, τα παιδιά μου, τώρα η καρδιά μου είναι γεμάτη χαρά και τη θλίψη. Χαίρομαι που χορηγήθηκε για να δείτε το λαμπρό όραμα, των οποίων ανθρώπινο μάτι δεν έχει δει και να ακούσει τους ήχους των presladkie ιερό τραγούδι, του οποίου το αυτί δεν έχει ακούσει? θρηνούν και κλαίνε επειδή δεν ήξεραν είμαστε δούλοι του Θεού και την αγαπημένη νύφη του, που ζουν ανάμεσά μας, και, χωρίς να το γνωρίζουν, εδώ και πολύ καιρό την κακοποιούσε.
Μετά από αυτό ο ηγούμενος συγκέντρωσε τους αδελφούς, πήγε στο Kelly Θεοδώρα και έσπρωξε την πόρτα, είπε: 
- Ο πατέρας Θεόδωρος ευλογεί! 
Αλλά δεν υπήρξε καμία απάντηση, επειδή ο Θεόδωρος έχει αναπαύτηκε εν Κυρίω. Αλλά το παλικάρι κλαίει πάνω του, αποκοιμήθηκε και δεν θα μπορούσε να τον ξυπνήσει. Με την είσοδο του κυττάρου, αδελφοί είδε Θεοδώρα, που βρίσκεται στο έδαφος? τα χέρια της ήταν διπλωμένα μπροστά στο στήθος και τα μάτια του κλειστά, το πρόσωπό της και την ομορφιά της έλαμπε όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου. Όταν άρχισαν να προετοιμαστούν για την ταφή τιμήσει το σώμα της, άνοιξε τον ηγούμενο στήθη της, ξεραμένα από παρατεταμένη νηστεία? και όλοι γνώριζαν ότι ήταν μια γυναίκα. Ο ηγούμενος διέταξε τους αδελφούς, ότι δεν ανοίγουν σε κανέναν αυτό το μυστήριο μέχρι να καλούνται σε αυτές τις koi συκοφαντούν παρθένες μοναχή ατιμία, και έστειλε στους αδελφούς Enatskomu ηγούμενος, λέγοντας:
- Προσευχόμαστε την αγάπη σου, Πατέρα, Ελάτε να μας με τον αδελφό του, γιατί σήμερα έχουμε μια μεγάλη διακοπές και σας θέλουμε και να γιορτάσουν μαζί μας. 
Στη συνέχεια, ήρθε η enatsky ηγούμενος, μαζί με τους μοναχούς του? και τον έφεραν στο ιερό σώμα του ευλογημένου Θεοδώρα, λέγοντας:
- Ο πατέρας, ο σύζυγος της κόρης σας πέθανε. 
Εμφάνιση του το σώμα της μοναχής, ρώτησε: 
- Δεν είναι αυτό το Θεόδωρο; 
Και είπε enatsky ηγούμενος: 
- Πράγματι, αυτό είναι. 
Ζητήσαμε και ήρθε με τους μοναχούς, λέγοντας: 
- Τον ξέρεις; 
Είπαν: 
- Και ξέρουμε καλά: αυτό είναι ένα ψεύτικο αδερφό, τον Θεόδωρο, για να μολύνουν το κορίτσι? Ναι, ο Θεός θα τον ανταμείψει ανάλογα με τα έργα του!
Στη συνέχεια Oktodekatsky ηγούμενος άνοιξε το στήθος της και να της τα στήθη που δείχνει γυναικών, είπε: 
- Οι άνδρες Μήπως αυτό το σώμα; Ναι, κάναμε λάθος πατέρες: σκεφτήκαμε ότι ήταν ένας άνθρωπος, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια γυναίκα? Αλλάξτε την εμφάνιση και λαμβάνοντας το όνομα ενός ανθρώπου, είναι σαν άγγελος που ζουν ανάμεσά μας τους αμαρτωλούς που δεν γνωρίζουν αυτό το μυστήριο, και πολλές κακοτυχίες που υπέστη από εμάς. Τώρα, όμως, ο θάνατος της έδειξε τι ήταν και τι είναι, γιατί είναι δίκαιη και ιερή και παρακαλώντας στο Χριστέ ο Θεός ημών, όπως είδα να γελάει στα ουράνια δικαστήρια, και τη δόξα ενός μεγάλου φωτός με τα πρόσωπα των αγγέλων και όλων των αγίων.
Στη συνέχεια, όλα τα επερχόμενα έκπληκτος και έκπληκτος αυτό το μεγάλο μυστήριο? της συκοφάντησε στην ίδια αμαρτία σημαίνει ότι είναι αθώος, πολύ ντροπή, και όλα τα πολλά δάκρυα, αναφωνώντας:
- Αλίμονο σε εμάς που έχουμε τόσο καιρό κάνει κατάχρηση της δούλος του Θεού! 
Και, ρίχνοντας στην ιερά λείψανα του, λέγοντας με δάκρυα: 
- Συγχωρέστε μας, έναν υπηρέτη του Θεού, ότι είμαστε ανίδεοι αμαρτήσει εναντίον σου! 
Μετά από αυτό ήρθε ένας άγγελος του Θεού Oktodekatskomu ηγούμενος, λέγοντας: 
- Πάρτε ένα άλογο και να πάει στην πόλη και οι οποίοι πληρούν την πρώτη, που λαμβάνουν και να φέρει εδώ. 
Ο ηγούμενος πήγε αμέσως, και όταν είδε στο δρόμο ένας άνθρωπος έρχεται προς το μέρος του, τον ρώτησε: 
- Πού θα πας; 
εκείνος απάντησε: 
- Άκουσα ότι σε κάποιο μοναστήρι, ακόμη και η γυναίκα μου πέθανε, και πάω να τη δω. 
Ο ηγούμενος, παίρνοντας μαζί του τον άνθρωπο και τον έβαλε στο άλογό του, πήγε πίσω στο μοναστήρι και τον πήρε στο ιερό σώμα της μοναχής. Βλέποντας Θεόδωρος, ο σύζυγός της άρχισε να κλαίει πικρά και απαρηγόρητα πριν κειμήλια της. - αμέτρητες οικοδεσπότες των μοναχών που ζουν γειτονιάς μοναστήρι Oktodekatskogo, ακούσει για όλα όσα είχαν συμβεί, συγκεντρώθηκαν με κεριά και θυμιατήρια, και η τελετή του αγίου σώματος της Αγίας Θεοδώρας, τιμητικά θάφτηκε στο μοναστήρι, αυτό σημαίνει καλό αγώνα. Και το φως γιορτάστηκε για μέρες, δοξάζοντας τον Χριστό τον Θεό μας και το μεγαλείο της αγαπημένης νύφη του - Αγίων Θεοδώρων. Ο σύζυγος της το δικό της, μετά την ταφή της, ζήτησε για τον εαυτό του ένα κύτταρο, σε καμία περίπτωση δεν έζησε η σύζυγός του, ή, καλύτερα, η νύφη του Χριστού, και, κούρεμα στα μοναχούς, είχε εργαστεί σε αυτό το νηστεία, προσευχή και δάκρυα, να θυμηθούμε τα κατορθώματα της Αγίας Θεοδώρας, και, αργότερα, κάποια στιγμή, πήγε στον Κύριο. Ένας νεαρός άνδρας, ο Θεόδωρος, τον οποίο η μοναχή είχε ένα γιο, κληρονόμησε ταμπεραμέντο, ίσως και όλη η ενάρετη ζωή του φανταστικού του πατέρα του, ή - καλύτερα είπε - της μητέρας του, Αγίας Θεοδώρας. Πέτυχε τέτοια τελειότητα, ότι μετά το θάνατο του ηγουμένου όλους τους μοναχούς, εξελέγη στη θέση του, ήταν ένας καλός πατέρας που διδάσκει τα παιδιά του το δρόμο της σωτηρίας, και πήγε μέσα από το ίδιο μονοπάτι στην Αγία Θεοδώρα και στο σπίτι μαζί της στα αρχοντικά του ουρανού.
Προσευχές των αγίων σου, Κύριε, δεν μας στερεί ουράνια βασιλεία σου. Αμήν. 

5738 Αλεξάνδρεια - η περίφημη πόλη που ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο περίπου 333 χρόνια π.Χ., σε ένα ακρωτήρι που προεξέχει στη νότια ακτή της Μεσογείου (ακριβώς νότια της σημερινής πόλης με το ίδιο όνομα)? Ήταν κάποτε ένα κέντρο επιστήμης και η πρώτη εμπορική πόλη στη γη? στις αρχές του αιώνα IV έγινε το κέντρο του Χριστιανισμού και η κατοικία του πατριάρχη.
5739 Oktodeka - από την ελληνική. Στη συνέχεια δεκαοκτώ. Από αυτό το μοναστήρι πήρε το όνομά του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά το πρώτο αιώνα, η Αίγυπτος ήταν διάσημη για την μοναστική αυστηρότητα εκεί που αρχικά φαινόταν, και ήταν γεμάτη από μοναστικές σκήτες, όπως προκύπτει από την περαιτέρω αφήγηση της ζωής του γιατί ορισμένα μοναστήρια και έλαβε το όνομα του από την απόσταση από το πλησιέστερο περισσότερο ή λιγότερο μεγάλο κέντρο του.
5740 μεγάλη ερπετό yascheroobraznoe με σκληρύνει δέρμα ασπίδες στο πίσω μέρος, ένα τεράστιο στόμα και τεράστια αιχμηρά δόντια. Κροκόδειλοι καταβροχθίσει όχι μόνο τα μεγάλα ψάρια, ψοφίμια, και ακόμη και τα ζώα και τους ανθρώπους. Ο μεγαλύτερος ποταμός στον κόσμο - το Νείλο, το πότισμα το σύνολο της Αιγύπτου, ήταν γεμάτο από αυτά, και έφεραν μια πολύ σημαντική βλάβη. Παρ 'όλα αυτά, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι να θεοποιηθεί και συχνά διατηρούνται σε λίμνες, όπου και τρέφονται τα ζώα με βάση το κρέας και τους ανθρώπους. Ως εκ τούτου, η εμφάνιση της ερπετών ποταμού στη λίμνη δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς επίσης και το γεγονός ότι οι αρχές, ίσως από το φόβο των εθνών, που ήταν πολύ στην Αλεξάνδρεια, δεν τόλμησε να πιάσει και να σκοτώσει ένα επικίνδυνο ζώο. Κάτω από τη λίμνη μπορεί να αναλάβει λίμνη Moreotis ή Mariut απόσταση από κοντά και την Αλεξάνδρεια και το Νείλο, όπου ο κροκόδειλος θα μπορούσε ως εκ τούτου η ίδια είναι αρκετά εύκολο να ανιχνεύσουμε.
5741 Διοικητής της στον τομέα της Ελληνο-Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
5742 Βυζαντινό αυτοκράτορα, βασίλεψε από το 474 491 ανά έτος.
5743 Αιγυπτιακές ερήμους, όπως οι αφρικανικές, είναι ιδιαίτερα άφθονα με πολλά άγρια ​​λιοντάρια. Κάτω από το όνομα του θηρίου, που περιγράφεται περαιτέρω, κάποιος πρέπει να καταλάβει το λιοντάρι. 
5744 Πιθανότατα κοντά στην ίδια την πόλη - ακόμα, όπως δείχνει το ελληνικό όνομα της μονής, σε απόσταση ενός κώνου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου