Προαιρέσει, πλὴν καὶ τελειοῦται ξίφει.
Θεολόγου Καθηγητού
Η λειψανοθήκη φέρει την εξής ελληνική επιγραφή:
ΑΓ ΚΗΡΓΑΚΗ
ΒΑΣΙ (ΛΕΙΟΣ) Π(Α)Π(Α)ΙΩ(ΑΝΝΗΣ) ΕΠΙ ΙΟΥΝΙ 1842.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Κυρίων τὸν Κύριον, καὶ Βασιλέα Χριστόν, ἐξ ὅλης ἠγάπησας, Κυριακὴ τῆς ψυχῆς, καὶ χαίρουσα ἤθλησας, ὅθεν Παρθενομάρτυς, παρ' αὐτοῦ δοξασθεῖσα, βρύεις τοὶς σὲ τιμώσιν, ἰαμάτων τὴν χάριν, τοὶς πάσιν αἰτουμένη, πταισμάτων συγχώρησιν.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ, καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰ σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι. Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ως βρύσις πολύκρουνος παρθενομάρτυς Χριστού, κατήρδευσας πάνσοφε την Εκκλησίαν αυτού, και ήθλησας άριστα. έσωσας τους εν σκότει της ειδωλομανίας, αίγλητων σων θαυμάτων, Κυριακή αθλοφόρε. διό εν παρρησία Χριστώ πρέσβευε σωθήναι ημάς.
Κάθισμα τοῦ Ἁγίου
Ἦχος δ'
Ἐπεφάνης σήμερον
Τῷ Κυρίῳ Ὅσιε, εὐαρεστήσας, διὰ θείων πράξεων, καὶ πολιτείας καθαρᾶς, τῆς κληρουχίας ἠξίωσαι, τῶν Ἀσωμάτων, Θωμᾶ παμμακάριστε.
Κοντάκιον τῆς Ἁγίας
Ἦχος β'
Τὰ ἄνω ζητῶν
Ἡ Μάρτυς Χριστοῦ, ἡμᾶς συνεκαλέσατο, τοὺς ἄθλους αὐτῆς, τοὺς θείους καὶ παλαίσματα, ἐγκωμίοις ᾆσαι νῦν· φερωνύμως αὕτη γὰρ πέφηνεν, ὡς ἀνδρεία τῷ φρονήματι, κυρία νοός τε, καὶ παθῶν ἀπρεπῶν.
Ὁ Οἶκος
Τῆς τῶν εἰδώλων πλάνης κρατούσης ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ περιπολούσης, φιλόχριστοι. Μέδοντός τε δυσσεβοῦς καὶ ἀπανθρώπου ὄντος παρὰ πάντας ἀνθρώπους, προσεκυνεῖτο ἡ τῶν ἀθέων μιαρὰ καὶ δυσώνυμος αἵρεσις· τῇ τούτου γὰρ ἀθεωτάτῃ φωνῇ τὰ πλήθη ὑπήκουεν, ὡς τοῖς μὴ εἴκουσι τῇ αὐτοῦ ἀσεβείᾳ θάνατον ἀπειλούσῃ σφοδρὸν τε καὶ δύσμορον. Ἀλλ' ἡ Μάρτυς Χριστοῦ, τὰς τῶν τυράννων ἀθέους προσταγάς τε καὶ ἀπειλὰς καταπτύσασα, καὶ Χριστὸν τὸν Θεὸν ἐν μέσῳ τοῦ σταδίου κηρύξασα, τόν ἐχθρὸν κατεπάτησεν· ὅθεν ὤφθη ἀληθῶς κυρία νοός τε, καὶ παθῶν ἀπρεπῶν.
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μετάφραση Google)
Τα πάθη της αγίας μάρτυρος Κυριακής
Η μνήμη του τιμάται στις 7 Ιουλίου
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (4458) , ένας Χριστιανός ονόματι Δωρόθεος και η σύζυγός του, Ευσεβία, όντας άτεκνοι, προσευχήθηκαν στον Θεό να τους χαρίσει παιδιά, υποσχόμενοι να αφιερώσουν το παιδί τους σε Αυτόν αν γεννούσαν ένα. Με την προσευχή τους, μια Κυριακή γέννησαν ένα θηλυκό βρέφος, το οποίο ονόμασαν Κυριακή ( 4459) και το βάπτισαν. Ανατρέφοντας την κόρη τους με χριστιανικές διδασκαλίες και καλή παιδεία, τη διατήρησαν σε αγνότητα, σκοπεύοντας, όπως και έκαναν, να την αφιερώσουν στην υπηρεσία του Θεού. Εκείνη την εποχή, ξεκίνησε διωγμός και οι ευσεβείς γονείς και η κόρη τους παραδόθηκαν στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, ο οποίος, αφού τους δίκασε, διέταξε πρώτα να τους ξυλοκοπήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια έστειλε τον Δωρόθεο και την Ευσεβία στη γη της Μυτιλήνης , στον κυβερνήτη Ιούστο, και την Κυριακή στη Νικομήδεια, στον Καίσαρα Μαξιμιανό . Ο τελευταίος ανέκρινε την αγία και, βλέποντας ότι ήταν σταθερή και ακλόνητη στην πίστη της, διέταξε να την ξαπλώσουν στο έδαφος και να την ξυλοκοπήσουν χωρίς έλεος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια αυτών των βασανιστηρίων, η Κυριακή παραδόθηκε στην προσευχή, και αυτό προκάλεσε τρομερή οργή στον Μαξιμιανό, αλλά ο άγιος μάρτυρας του είπε:
«Μην κολακεύεις τον εαυτό σου, Μαξιμιανό! Δεν θα με αναγκάσεις ποτέ να υποταχθώ στο θέλημά σου, γιατί ο Θεός με βοηθάει.»
Μετά από αυτό, ο Μαξιμιανός έστειλε την Αγία Κυριακή στον Ιλαρίωνα, τον κυβερνήτη της Βιθυνίας. Αυτός, αφού την ανέκρινε, διέταξε να την φέρουν στο ειδωλολατρικό ναό. Αλλά η αγία προσευχήθηκε και στην προσευχή της, έγινε ένας ισχυρός σεισμός, που έκανε όλα τα είδωλα του ναού να πέσουν στο έδαφος και να γίνουν σκόνη. Ένας ανεμοστρόβιλος φύσηξε στον ναό, σηκώνοντας τη σκόνη στον αέρα. Τότε, μια πύρινη αστραπή άστραψε και έκαψε το πρόσωπο του κυβερνήτη Ιλαρίωνα, με αποτέλεσμα να πέσει από τη θέση του και να πεθάνει επί τόπου. Τότε έφτασε ένας άλλος πρίγκιπας της περιοχής, συγκυβερνήτης με τον πρώτο, και, μαθαίνοντας όλα όσα είχαν συμβεί, καταδίκασε την Κυριακή να καεί στη φωτιά. Με εντολή του, ζεστάθηκε ένα μεγάλο τηγάνι και η αγία ρίχτηκε μέσα σε αυτό. Εδώ, με τα χέρια της υψωμένα σε προσευχή, προσευχήθηκε για πολλή ώρα. Εκείνη τη στιγμή, κάτω από έναν καθαρό καλοκαιρινό ουρανό, ένα σύννεφο κατέβηκε και έσβησε όλη τη θερμότητα της φωτιάς, αφήνοντας την Κυριακή εντελώς αλώβητη. Μετά από αυτό, ο κυβερνήτης διέταξε να φέρουν την Αγία Κυριακή στην αυλή και να αφήσουν να πέσουν πάνω της διάφορα άγρια ζώα. Αλλά και εδώ, δεν έπαθε τίποτα, γιατί αντί να της επιτεθούν, τα ζώα έπεσαν στα πόδια της. Βλέποντας αυτό, πολλοί από τους παρόντες ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Κύριό μας Ιησού Χριστό και η αγία ρίχτηκε στη φυλακή. Λίγο αργότερα, ο κυβερνήτης ήρθε στην αυλή και, καθισμένος στο βήμα του, την καταδίκασε σε θάνατο. Η Αγία Κυριακή του ζήτησε άδεια να προσευχηθεί. Προσευχήθηκε για πολλή ώρα και, αφού έδωσε οδηγίες στους Χριστιανούς που τη συνόδευαν, έπεσε στο έδαφος και πέθανε ειρηνικά. Όταν οι στρατιώτες έφτασαν για να την εκτελέσουν, τη βρήκαν ήδη νεκρή και έμειναν έκπληκτοι. Εκείνη τη στιγμή, ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό, που έλεγε:
– Αδελφοί! Πηγαίνετε και πείτε σε όλους για τα μεγάλα έργα του Θεού.
Οι πολεμιστές επέστρεψαν έπειτα, δοξάζοντας τον Θεό.
* * *
Σημειώσεις
Ο Διοκλητιανός κυβέρνησε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 284 έως το 305.
Η λέξη Κυριακή από τα ελληνικά σημαίνει του Κυρίου, που ανήκει στον Κύριο.
Αυτός ο διωγμός ξεκίνησε το 303. Υποκινήθηκε από τον συναυτοκράτορα του Διοκλητιανού, Καίσαρα Γαλέριο, ο οποίος έπεισε τον Διοκλητιανό να εκδώσει έναν γενικό νόμο κατά των Χριστιανών. Αυτός ο νόμος προέβλεπε την καταστροφή των χριστιανικών εκκλησιών, την καύση της Αγίας Γραφής και την στέρηση όλων των πολιτικών δικαιωμάτων και αξιωμάτων από τους Χριστιανούς. Ο διωγμός υπό τον Διοκλητιανό διακρίθηκε, πρώτον, από τη σκληρότητα των βασανιστηρίων και, δεύτερον, από τον μεγάλο αριθμό μαρτύρων, που θανατώθηκαν από 10 έως 1.000 ή περισσότερους κάθε φορά σε μια μόνο ημέρα.
Το νησί της Λέσβου, που βρίσκεται στο Αιγαίο Πέλαγος κοντά στις δυτικές ακτές της Μυσίας της Μικράς Ασίας και αργότερα ονομάστηκε Μυτιλήνη από την κύρια πόλη του, ονομάζεται εδώ χώρα των Μυτιληνών.
Η Νικομήδεια είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η κατοικία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, μια μεγαλοπρεπής πόλη στην περιοχή της Βιθυνίας, στις όχθες της Προποντίδας (Θάλασσα του Μαρμαρά) στο βορειοανατολικό τμήμα της Μικράς Ασίας.
Ο χρόνος θανάτου της αγίας μάρτυρος Κυριακής, όπως πιστεύουν ορισμένοι, ήταν το έτος 303, και σύμφωνα με τη γνώμη του Σεβασμιωτάτου Φιλαρέτου (Βίοι Αγίων, Ιούλιος, σελ. 60) πέθανε το έτος 289. Αλλά λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κριτής της Αγίας Κυριακής ήταν ο Μαξιμιανός Γαλέριος και τα βασανιστήριά της έλαβαν χώρα στη Νικομήδεια, θα πρέπει μάλλον να σκεφτεί κανείς ότι πέθανε το έτος 303, στην αρχή κιόλας του διωγμού που ξεκίνησε ο Διοκλητιανός.
Όσιος Θωμάς ο εν Μαλεώ
Ὡς ἀετὸς τις ἐξανέπτης πρὸς πόλον.
Ἑβδομάτῃ Θωμᾶν θάνατος μέλας ἔμφρονα εἷλεν.
Βιογραφία Οι πληροφορίες που έχουμε για τον Όσιο Θωμά είναι λίγες και μη επιβεβαιωμένες. Από πού καταγόταν και σε ποια εποχή έζησε, δεν γνωρίζουμε. Ως προς τον χρόνο δράσεως και ασκήσεώς του, δύο είναι οι πιο πιθανές εκδοχές: α) Ότι έζησε τον 13ο – 14ο αιώνα, διότι ως ένδοξος και τροπαιούχος στρατιωτικός δεν μπορούσε να έδρασε μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, και β) τον 10ο αιώνα, σύμφωνα με τα δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος.   Менологий 6 - 9 июля Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library) Όσιος Θωμάς ο εν Μαλεώ Μηνολόγιο 6 - 9, Ιουλίου. Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ. Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη. Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library) Ο Όσιος Θωμάς, πριν αναλάβει τον ζυγό του Χριστού, ήταν ένδοξος και πασίγνωστος τόσο για τον πλούτο του, όσο και για την εξουσία που κατείχε, ενώ φέρεται ως στρατιωτικός που είχε πετύχει πολλές νίκες εναντίον των βαρβάρων. Φαίνεται όμως από την ακολουθία του, ότι στη ζωή του συνάντησε κάποιες πικρίες και γι’ αυτό εγκατέλειψε τον κόσμο και ακολούθησε τον δύσκολο δρόμο της ασκήσεως. Έτσι, λοιπόν, έγινε μοναχός, κι εγκαταστάθηκε στο όρος Μαλεός στη Νότια Λακωνία (στο ακρωτήρι της Πελοποννήσου Μαλέα ή κάβο Μαλιά).   Ο Όσιος ασκήτεψε σε δύο σπηλιές που βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση μεταξύ τους, πάνω στον καβο-Μαλιά, στο σημείο γύρω από τα ιστορικά Μοναστήρια του Καβου: το μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης και του Αγίου Γεωργίου του εν τω Μαλεώ, τα οποία αξίζει να επισκεφθεί ο προσκυνητής. Η μια, που βρίσκεται πιο ψηλά σκαρφαλωμένη στον βράχο είναι πραγματική αετοφωλιά. Είναι απρόσιτη σε μη έμπειρους ορειβάτες. Η άλλη πιο χαμηλά είναι προσιτή και μέχρι σήμερα την επισκέπτονται οι προσκυνητές. Στην είσοδό της έχουν σχηματίσει με ασβέστη το σημείο σταυρού, ώστε να είναι διακριτή στον επισκέπτη αλλά να φαίνεται και από τη θάλασσα το σημείο άσκησης του Οσίου. Από τον τόπο, με τις απότομες πλαγιές και τις απόκρημνες πέτρες, που διάλεξε ο Άγιος για να ασκηθεί, μπορεί κανείς να συμπεράνει και την άσκηση που έκανε. Αυτός ο πάμπλουτος και διάσημος, μιμήθηκε την ταπείνωση και τη φτώχεια του Δεσπότη Χριστού. Από τα παλάτια προτίμησε μια σπηλιά μεταξύ ουρανού και γης πάνω στο όρος Μαλεός, για να τραβήξει από εκεί τον δρόμο για τον ουρανό. Στον δύσκολο αυτόν αγώνα του, ο ένδοξος αυτός στρατιώτης της πίστεως είχε ως όπλα του την νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή και κατάφερε μ’ αυτά να φέρει νίκες και τρόπαια εναντίον των πονηρών πνευμάτων. Σύμφωνα με τους βιογράφους του ο Άγιος Θωμάς, αξιώθηκε να οδηγηθεί με στύλο πυρός από τον Προφήτη Ηλία στο όρος Μαλεός, ενώ στο αρχαίο συναξάρι της Κωνσταντινουπόλεως είναι γραμμένο ότι ο ίδιος ο Άγιος εφάνη ως στύλος πυρός με την επίσκεψη του μεγάλου προφήτη Ηλία, του οποίου με ζήλο μιμήθηκε τον τρόπο ζωής. Ο Θωμάς εξαιτίας της φιλοπονίας του, ξεπέρασε στην αρετή πολλούς, ώστε όταν προσευχόταν να φαίνεται στους μακρινούς και μάλιστα στους πιο προχωρημένους στην αρετή, ως στύλος πυρός. Επίσης, σύμφωνα με την παράδοση των κατοίκων του χωριού Βελανίδια, οι κάτοικοι των Κυθήρων, του νησιού που βρίσκεται απέναντι από τον κάβο Μαλιά, έβλεπαν τότε που ασκήτευε ο Όσιος Θωμάς στήλη πυρός από τον ουρανό. Ο Άγιος όμως δεν έγινε γνωστός μόνο από τον βίο του, αλλά και από τα θαύματα που έκανε: Έβγαλε δαιμόνια από ανθρώπους, χάρισε σε τυφλούς το φως, σε κουτσούς το περπάτημα και με την προσευχή του έκανε να αναβλύσει νερό από τη γη. Όσον αφορά μάλιστα την ανάβλυση του νερού, σύμφωνα με τους γεωλόγους, δεν δικαιολογείται από τη φύση. Η παράδοση αναφέρει, ότι οι μοναχοί που ασκούνταν στο όρος Μαλεός, αντιμετώπιζαν προβλήματα γιατί δεν υπήρχε κάπου κοντά πηγή νερού. Έτσι ο Άγιος Θωμάς είτε χτύπησε με το ραβδί του, είτε ακούμπησε την παλάμη του χεριού του στο έδαφος και βγήκε νερό από πέντε σημεία. Η πηγή αυτή είναι γνωστή ως Αγίασμα. Ο θάνατος τον βρήκε να ευεργετεί συνεχώς, διότι και κατά το χρόνο της μόνωσης του, προσευχόταν για όλους και κατάρτιζε τον εαυτό του να γίνεται άξιο όργανο του Θεού, για την ωφέλεια του πλησίον. Ο Όσιος Θωμάς συγκαταλέγεται στην χορεία των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, τιμώντας ιδιαίτερα και την Λακωνία στον τόπο της οποίας άσκησε και θαυματούργησε.  Ι Ε Ρ Α Λ Ε Ι Ψ Α Ν Α  Μετά από ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου, στις 6 Ιουλίου 1990, έφτασε στο χωριό Βελανίδια Βοιών Λακωνίας, στον Καβο-Μαλιά, με συνοδεία κληρικών τμήμα από τα ιερά λείψανα του Οσίου Θωμά, τα οποία φυλάσσονται στον Άγιον Όρος.  |
Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα. Τὴν διαρρέουσαν δόξαν ἀπέρριψας, καὶ τὸν τοῦ Κτίσαντος, ζυγὸν ἠγάπησας, ἀγγελικὴν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐλόμενος πολιτείαν ὅθεν χαρισμάτων σέ, δωρεαὶς κατεπλούτισε, Χριστὸς ὁ φιλάνθρωπος, ὁ δοξάσας τὸν βίον σου, ὢ πρέσβευε Θωμὰ Θεοφόρε, ρύσαι ἠμᾶς πάσης ἀνάγκης.   Минея - Июль (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναίο - Ιούλιος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχες του 17ου αιώναI. απο την Εκκλησία και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.  Собор Рождества Богородицы Разрез по центральному поперечному нефу. Вид на восток Преподобные Фома Малеин (?) и Евфимий Великий (?) (από αριστερα πρός τά δεξιά) Άγιοι Θωμάς εν Μαλεώ καί Ευθύμυιος ο Μέγας στον Καθεδρικό Ι. Ναό τής Γεννήσεως τής Θεοτόκου στο Paphnutius Borovsk Μοναστήρι (γραπτή και Pafnutiev-Borovsky Μονή) - Μονή της επαρχίας Καλούγκα της Ρωσίας ορθόδοξη εκκλησία που βρίσκεται στις παρυφές της Borovsk περιοχή Καλούγκα . Τοιχογραφία τού Διονύσιου(γ. 1440 - 1502 ) - ενός κορυφαίου στην Μόσχα αγιογράφου ( ζωγράφου) τού τέλους τού 15ου αιώνα - αρχές τού 16ου αιώνα.. Θεωρείται οτι ακολουθεί τις παραδόσεις Andreya Rublova . Κοντάκιον
Μεγαλυνάριον |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου