Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Τετάρτῃ τοῦ Πάσχα, αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Στίχοι
Χριστὸς κατελθὼν πρὸς πύλην ᾍδου μόνος
Λαβὼν ἀνῆλθε πολλὰ τῆς νίκης σκῦλα.

Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν.

 

 

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνοῦμεν, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν Ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ, χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν Ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι' ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν. γ'

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. γ'.

 

 

 

Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα μετὰ τῶν Στίχων αὐτῶν.
Ἦχος πλ. α'
Στίχ. Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.
Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται, Πάσχα καινόν, Ἅγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστὸς ὁ λυτρωτής, Πάσχα ἄμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα τῶν πιστῶν, Πάσχα, τὸ πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοῖξαν, Πάσχα, πάντας ἁγιάζον πιστούς.

 

Στίχ. Ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν, ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός.
Δεῦτε ἀπὸ θέας Γυναῖκες εὐαγγελίστριαι, καὶ τῇ Σιὼν εἴπατε· Δέχου παρ΄ ἡμῶν χαρᾶς εὐαγγέλια, τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ, τέρπου, χόρευε, καὶ ἀγάλλου Ἱερουσαλήμ, τὸν Βασιλέα Χριστόν, θεασαμένη ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς νυμφίον προερχόμενον.

 

Στίχ. Οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν.
Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες, ὄρθρου βαθέος, ἐπιστᾶσαι πρὸς τὸ μνῆμα τοῦ Ζωοδότου, εὗρον Ἄγγελον, ἐπὶ τὸν λίθον καθήμενον, καὶ αὐτὸς προσφθεγξάμενος, αὐταῖς οὕτως ἔλεγε· Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; τί θρηνεῖτε τὸν ἄφθαρτον ὡς ἐν φθορᾷ; ἀπελθοῦσαι κηρύξατε, τοῖς αὐτοῦ Μαθηταῖς.

 

Στίχ. Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα, καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
Πάσχα τὸ τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα, Πάσχα πανσεβάσμιον ἡμῖν ἀνέτειλε, Πάσχα, ἐν χαρᾷ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα, ὦ Πάσχα λύτρον λύπης· καὶ γὰρ ἐκ τάφου σήμερον ὥσπερ ἐκ παστοῦ, ἐκλάμψας Χριστός, τὰ Γύναια χαρᾶς ἔπλησε λέγων· Κηρύξατε Ἀποστόλοις.

 

Δόξα... Καὶ νῦν... Ἦχος πλ. α'

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν·Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.



Άγιος Κρήσκης ο Μάρτυρας



Θάμβος βλέπειν Κρήσκεντα τοῦ πυρὸς μέσον,
Ἡγούμενον λειμῶνα τερπνὸν τὴν φλόγα.
Κάτθανε καὶ Κρήσκης πέμπτῃ δεκάτῃ πυρὶ λαύρῳ.


Βιογραφία
Ο Άγιος Κρήσκης καταγόταν από τα Μύρα της Λυκίας και έζησε την εποχή της παντοδυναμίας της ειδωλολατρίας. Μαθητής του Αποστόλου Παύλου, ο Άγιος επέδειξε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αξιοθαύμαστη ευσέβεια. Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία δεν έπαυσε να αγωνίζεται για την επιστροφή των ειδωλολατρών στη χριστιανική πίστη. Όταν ο έπαρχος της πόλης πληροφορήθηκε τη χριστιανική του δράση κάλεσε τον Άγιο και του συνέστησε να σταματήσει να κηρύττει διότι βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του και θα ήταν άδικο να υποστεί μαρτυρικό θάνατο στα γεράματά του. Όμως ο Κρήσκης με σεμνότητα αλλά και ασυνήθιστη για την ηλικία του γενναιότητα του απάντησε ότι τα βασανιστήρια θα ήταν γι' αυτόν ευεργεσία και ο επαπειλούμενος θάνατος κέρδος.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῷ τῆς πίστεως ζήλω πτερωθεῖς τὴν διάνοιαν, πρὸς ἀθλητικὸς ἀριστείας ἀνδρικῶς προσεχώρησας, καὶ ὤφθης τοῦ Σωτῆρος κοινωνός, βασάνους ὑπὲρ φύσιν ἐνεγκῶν διὰ τοῦτο ἐδοξάσθης παρὰ Θεοῦ, Κρήσκη Θεομακάριστε. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ, πάσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε 
Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Εἰ καὶ ἐν τάφῳ 
Εἰ καὶ ἐν γήρᾳ ἐδέξω τὴν ἄθλησιν, ἀλλά νεάζον ἐκτήσω τὸ φρόνημα, καὶ τὴν ἔπαρσιν τοῦ ἐχθροῦ, καθεῖλες στεῤῥῶς, συνεργόν ἐν ἀγῶσι τὸν Λόγον κτησάμενος· οὗ τὸ πάθος δοξάσας, τῆς τούτου ἐγέρσεως, μέτοχος ὤφθης, ὦ Κρήσκη πολύαθλε.





ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ


ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΛΕΩΝΙΔΑ




Άγιος Λεωνίδης Επίσκοπος Αθηνών






Σκότος συνέσχε τὰς Ἀθήνας ἀθρόον,
Δύναντος αὐταῖς ἡλίου Λεωνίδου.



Βιογραφία
Στους Συναξαριστές αναφέρεται ότι ο Άγιος Λεωνίδης, Επίσκοπος Αθηνών, κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 250 μ.Χ. Σε κάποιους από τους Κώδικες αναφέρεται ως Μάρτυς, γεγονός όμως που δεν αποδεικνύεται.


Ἀπολυτίκιον  
Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ποιμὴν ἱερώτατος, καὶ Ἱεράρχης σοφός, τῆς πόλεως γεγονός, τῶν Ἀθηνῶν τῆς κλεινῆς, Λεωνίδα μακάριε, ὅθεν ἱερατεύσας, τῷ Σωτήρι ὁσίως, ἤθλησας ὑπὲρ φύσιν, καὶ τὴν πλάνην καθεῖλες. Καὶ νῦν Πάτερ ἱκέτευε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε.

 

Τρίτη 14 Απριλίου 2026

 


Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

Λόγος εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἀνάστασιν

Ἁγίου Ἐπιφανίου Κύπρου

Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Τρίτῃ τοῦ Πάσχα, αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Στίχοι
Χριστὸς κατελθὼν πρὸς πύλην ᾍδου μόνος
Λαβὼν ἀνῆλθε πολλὰ τῆς νίκης σκῦλα.

Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν.

 

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνοῦμεν, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν Ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ, χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν Ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι' ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν. γ'

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. γ'.

 

 

Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα μετὰ τῶν Στίχων αὐτῶν.
Ἦχος πλ. α'
Στίχ. Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.
Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται, Πάσχα καινόν, Ἅγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστὸς ὁ λυτρωτής, Πάσχα ἄμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα τῶν πιστῶν, Πάσχα, τὸ πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοῖξαν, Πάσχα, πάντας ἁγιάζον πιστούς.

 

Στίχ. Ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν, ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός.
Δεῦτε ἀπὸ θέας Γυναῖκες εὐαγγελίστριαι, καὶ τῇ Σιὼν εἴπατε· Δέχου παρ΄ ἡμῶν χαρᾶς εὐαγγέλια, τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ, τέρπου, χόρευε, καὶ ἀγάλλου Ἱερουσαλήμ, τὸν Βασιλέα Χριστόν, θεασαμένη ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς νυμφίον προερχόμενον.

 

Στίχ. Οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν.
Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες, ὄρθρου βαθέος, ἐπιστᾶσαι πρὸς τὸ μνῆμα τοῦ Ζωοδότου, εὗρον Ἄγγελον, ἐπὶ τὸν λίθον καθήμενον, καὶ αὐτὸς προσφθεγξάμενος, αὐταῖς οὕτως ἔλεγε· Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; τί θρηνεῖτε τὸν ἄφθαρτον ὡς ἐν φθορᾷ; ἀπελθοῦσαι κηρύξατε, τοῖς αὐτοῦ Μαθηταῖς.

 

Στίχ. Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα, καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
Πάσχα τὸ τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα, Πάσχα πανσεβάσμιον ἡμῖν ἀνέτειλε, Πάσχα, ἐν χαρᾷ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα, ὦ Πάσχα λύτρον λύπης· καὶ γὰρ ἐκ τάφου σήμερον ὥσπερ ἐκ παστοῦ, ἐκλάμψας Χριστός, τὰ Γύναια χαρᾶς ἔπλησε λέγων· Κηρύξατε Ἀποστόλοις.

 

Δόξα... Καὶ νῦν... Ἦχος πλ. α'

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν·Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

 

 

 

 

 

Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος, Ειρήνη

και οι συν αυτοίς

 

 

Ὡς φῶς ἡμῖν ὤφθησαν Ραφαὴλ μέγα
Ὁμοῦ καὶ Νικόλαος οἱ κεκρυμμένοι.
Εἰρήνη ἀθλήσασα σὺν τοῖς τοκεῦσι
Ἡμῖν ἤδη ἔγνωσται θαύμασι ξένοις.
Καρυῶν ἀθλήσαντες Μονῇ τῇ πάλαι
Τῆς ἄνω ἐπέβητε Μάρτυρες δόξῃς.

 

 

Βιογραφία
Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Ο Άγιος Ραφαήλ καταγόταν από τους Μύλους της Ιθάκης και γεννήθηκε το έτος 1410 μ.Χ. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης και ο πατέρας του ονομαζόταν Διονύσιος. Πριν γίνει κληρικός είχε σταδιοδρομήσει στο βυζαντινό στρατό και έφθασε μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Σε ηλικία τριάντα πέντε ετών γνώρισε ένα ασκητικό και σεβάσμιο γέροντα, τον Ιωάννη, ο οποίος τον προσείλκυσε στην εν Χριστώ ζωή. Κάποια Χριστούγεννα ο γέροντας κατέβηκε από τον τόπο της ασκήσεώς του, για να εξομολογήσει και να κοινωνήσει τους στρατιώτες και κήρυξε τον λόγο του Θεού. Τότε ο αξιωματικός Γεώργιος, όταν ο γέροντας κατέβηκε πάλι τα Θεοφάνεια, αποχαιρέτισε τους στρατιώτες και τον ακολούθησε.

Μετά την κουρά του σε μοναχό, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, αλλά τιμήθηκε και με το οφίκιο του αρχιμανδρίτη και του πρωτοσύγκελου. Μαζί δε με τις άλλες αποκαλύψεις, ο Άγιος Ραφαήλ αποκάλυψε ότι απεστάλη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Εσπερία, στην πόλη της Γαλλίας που ονομάζεται Μορλαί, για να εκπληρώσει την εντολή που του ανατέθηκε. Το γεγονός αυτό έλαβε χώρα λίγο πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Ακόμη απεκάλυψε ότι κήρυξε τον λόγο του Ευαγγελίου στην Αθήνα, στο λόφο που είναι το μνημείο του Φιλοπάππου.

Λίγα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, περί το έτος 1450 μ.Χ., ο Άγιος βρέθηκε μετά από περιπλανήσεις στην περιοχή της Μακεδονίας και μόναζε εκεί.

Κοντά στον Άγιο Ραφαήλ βρισκόταν εκείνο το διάστημα ο Άγιος Νικόλαος ως υποτακτικός. Ο Νικόλαος εκάρη μοναχός και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος. Θεωρείται Θεσσαλονικεύς στην καταγωγή, αν και αναφέρεται ότι γεννήθηκε στους Ράγους της Μηδίας της Μικράς Ασίας. Ωστόσο μεγάλωσε και ανδρώθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Μόλις έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι εισέβαλαν ορμητικά στη Θράκη και καταλύθηκε οριστικά η βυζαντινή αυτοκρατορία, ο φόβος για γενικούς διωγμούς κατά των Χριστιανών στάθηκε ως αφορμή να καταφύγει ο Άγιος Ραφαήλ με την συνοδεία του από το λιμάνι της Αλεξανδρουπόλεως, στη Μυτιλήνη. Εκεί εγκαταστάθηκε μαζί με άλλους μοναχούς στην παλαιά μονή του Γενεσίου της Θεοτόκου, η οποία στο παρελθόν ήταν γυναικεία και ήταν χτισμένη στο λόφο Καρυές, κοντά στο χωριό Θέρμη. Ηγούμενος της μονής εξελέγη στην συνέχεια ο Άγιος Ραφαήλ.

Έπειτα από μερικά χρόνια, το έτος 1463 μ.Χ., η Λέσβος έπεσε στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι σε μια επιδρομή τους στο μοναστήρι, συνέλαβαν τον Άγιο Ραφαήλ και τον Άγιο Νικόλαο, τη Μεγάλη Πέμπτη του ιδίου έτους. Ακολούθησαν σκληρά και ανηλεή βασανιστήρια και ο Άγιος Ραφαήλ μαρτύρησε διά σφαγής με πολύ σκληρό τρόπο. Τον έσυραν βιαίως τραβώντας τον από τα μαλλιά και την γενειάδα, τον κρέμασαν από ένα δένδρο, τον χτύπησαν βάναυσα, τον τρύπησαν με τα πολεμικά τους όργανα, αφού προηγουμένως τα πυράκτωσαν σε δυνατή φωτιά και τελικά τον έσφαξαν πριονίζοντάς τον από το στόμα.

Σε μερικές εμφανίσεις του ο Άγιος Ραφαήλ φαίνεται να συνοδεύεται από πολλούς, δορυφορούμενους τρόπον τινά, οι οποίοι διάνυσαν πριν από αυτόν τον ασκητικό βίο στη μονή των Καρυών, όπως είπε σε εκείνους που τα έβλεπαν αυτά. Αποκάλυψε επίσης, ότι η μονή αυτή, η οποία είναι γυναικεία, υπέστη επιδρομή από τους αιμοχαρείς πειρατές κατά το έτος 1235 μ.Χ. Κατά την επιδρομή εκείνη αγωνίσθηκε μαζί με τις άλλες μοναχές τον υπέρ του Χριστού καλό αγώνα η καταγόμενη από την Πελοπόννησο ηγουμένη Ολυμπία και η αδελφή της Ευφροσύνη. Η Ολυμπία τελειώθηκε αθλητικώς στις 11 Μαΐου του έτους 1235 μ.Χ., εμφανίσθηκε δε μαζί με τον μεγάλο και θαυματουργό Άγιο Ραφαήλ.

Ο Άγιος Νικόλαος πέθανε μετά από βασανισμούς, από ανακοπή καρδιάς, δεμένος σε ένα δένδρο.

Μαζί με τους Αγίους συνάθλησε και η μόλις δώδεκα χρονών νεάνιδα Ειρήνη, θυγατέρα του Βασιλείου, προεστού της Θέρμης, η οποία και εμφανίζεται μαζί τους. Αυτή μαρτύρησε ως εξής: Οι ασεβείς αλλόθρησκοι της απέκοψαν το ένα χέρι και ακολούθως την έβαλαν σε ένα πιθάρι και κατέκαυσαν την αγνή αυτή παρθένο, υπό τα βλέμματα των δύστυχων γονέων της, οι οποίοι και θρηνούσαν γοερά για τον φρικτό θάνατο του παιδιού τους.

Με τους Αγίους συνεμαρτύρησαν ο μνημονευθείς πατέρας της Αγίας Ειρήνης, Βασίλειος, η σύζυγός του Μαρία, το μόλις πέντε ετών παιδί τους Ραφαήλ, η ανεψιά τους Ελένη, ο δάσκαλος Θεόδωρος και ο ιατρός Αλέξανδρος, των οποίων τα οστά βρέθηκαν κοντά στους τάφους των Αγίων, μέσα σε ξεχωριστούς τάφους. Το μαρτύριό τους συνέβη την Τρίτη της Διακαινησίμου, στις 9 Απριλίου του έτους 1463 μ.Χ.

Έπειτα από θαυματουργικές υποδείξεις των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, έγινε γνωστή η ύπαρξη των λειψάνων τους και υποδείχθηκαν τα σημεία όπου βρίσκονταν οι τάφοι τους.

Ο Τάφος τής Αγίας Ειρήνης

Ο Τάφος τής Αγίας Ειρήνης
Ο Τάφος τής Αγίας Ειρήνης

 

Ο Τάφος τού Αγίου Νικολάου

Ο Τάφος τού Αγίου Νικολάου

 

Ο Τάφος τού Αγίου Ραφαήλ

Ο Τάφος τού Αγίου Ραφαήλ

 

Ιερά Λείψανα

 

 

Η Κάρα και το μεγαλύτερο μέρος των Λειψάνων του Αγίου Ραφαήλ βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ στην Θερμή Μυτιλήνης.
Η Κάρα και το μεγαλύτερο μέρος των Λειψάνων του Αγίου Ραφαήλ βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ στην Θερμή Μυτιλήνης.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικαλάου βρίσκονται στη Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Ειρήνης βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικαλάου βρίσκονται στη Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Ειρήνης βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικαλάου βρίσκονται στη Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Ειρήνης βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικαλάου βρίσκονται στη Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Ειρήνης βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικαλάου βρίσκονται στη Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.
Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Ειρήνης βρίσκονται στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Θέρμης Λέσβου.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο της Ιεράς Μονής Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, Γρίβας (που βρίσκεται κοντά στη Γουμένισσα του Νομού Κιλκίς), ο μόνιμος πνευματικός θησαυρός της Ιεράς Μονής είναι τμήματα από τα λείψανα των νεοφανών Νεομαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, που φυλάσσονται σε καλαίσθητη λειψανοθήκη και εκτίθενται μονίμως καθημερινά σε προσκύνηση, λείψανο του Αγίου Ραφαήλ που έχει τοποθετηθεί σε εικόνα, άλλο λείψανο του Αγίου Ραφαήλ, δύο (;) τεμάχια Τιμίου Ξύλου και τμήμα λειψάνου της Αγίας ενδόξου Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ιστορία κατοχής των λειψάνων από την Ιερά Μονή:

Όλα τα ιερά λείψανα των νεοφανών Αγίων και τα ιερά κειμήλια ανευρέθηκαν κατά τα έτη 1959-62. Τον Σεπτέμβριο του 1962 ιδρύθηκε το Μοναστήρι του αγίου Ραφαήλ στη Λέσβο, και το 1964 εγκαταστάθηκαν εκεί σε μόνιμες εγκαταστάσεις οι δυο πρώτες Μοναχές, η ηγουμένη Ευγενία και η μοναχή Παρθενία (μακαριστές πλέον). Οι δύο αυτές πρώτες Μοναχές παρέλαβαν τα ιερά λείψανα από τους χωρικούς που είδαν τους Αγίους, που έκαναν τις ανασκαφές, που τα βρήκαν και τα τιμούσαν τόσα χρόνια.

Το πρώτο διάστημα, μέχρι να οργανωθεί η γυναικεία μοναστική Αδελφότητα στη Λέσβο, μερικά πρόσωπα, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα, είχαν λάβει τμήματα ιερών λειψάνων χάριν προσωπικής ευλογίας. Ήταν οι μακαριστοί Μητροπολίτες Μυτιλήνης Ιάκωβος Κλεόμβροτος και Μυθήμνης Ιάκωβος Μαλλιαρός (που εγκαινίασε το Ναό του Αγίου), η μακαριστή δόκιμος μοναχή Βασιλική Μαλλιαρού, ο μετέπειτα Αγιορείτης μοναχός Εμμανουήλ Μαλλιαρός (παλαιότερα Νεοσκητιώτης, μετέπειτα γηροκομούμενος στην Ιερά Μονή Γρηγορίου) και η αείμνηστη μεγάλη ευεργέτιδα της Ιεράς Μονής Λέσβου Ειρήνη Παραδέλλη.

Έτσι, σήμερα, εκτός από το γυναικείο Μοναστήρι της Λέσβου αρκετά τμήματα ιερών λειψάνων των τριών Αγίων έχουν η ιστορική Μονή Λειμώνος Λέσβου (που κληρονόμησε το ιεροφυλάκιο του Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιακώβου), ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής αγίου Νικολάου Άνδρου (από την μακαριστή Ειρήνη Παραδέλλη και τη μοναχή Βασιλική Μαλλιαρού), ο π. Εμμανουήλ Μαλλιαρός (εκ προσφοράς του Μητροπολίτη Μυτιλήνης κυρού Ιακώβου) και ο Εφημέριος του Ιερού Ναού αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης π. Ευστράτιος Αναστασέλλης (κληρονόμος του υπολοίπου ιεροφυλακίου της Ειρήνης Παραδέλλη). Ενδεχομένως να κατέχουν τεμάχια λειψάνων και άλλα πρόσωπα.

Από τις παραπάνω τέσσερις πηγές, με επίσημα, ενυπόγραφα, ενσφράγιστα έγγραφα που υπάρχουν και στο Αρχείο της Ιεράς Μονής μας στη Γρίβα, προέρχονται τα τμήματα ιερών λειψάνων που κατέχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης και Γέροντάς μας. Τεμάχιά τους μας παρέδωσε σε καλαίσθητη ασημένια λειψανοθήκη με σμάλτινες παραστάσεις ως μόνιμη ευλογία της Μονής.

Στη βεβαίωσή του ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Λειμώνος Λέσβου Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Παυλόπουλος γράφει «τη 22α Ιουλίου του σωτηρίου έτους 1984, κατ' επιθυμίαν του μακαριστού Μητροπολίτου Μηθύμνης κυρού Ιακώβου, παρεδώκαμεν εκ του εν τη Μονή ημών Ιεροφυλακίου Αυτού τεμάχια ιερών Λειψάνων των νεοφανών Μαρτύρων της Θερμής αγίου Ραφαήλ και προεστού Βασιλείου μετά θραύσματος εκ του πιθαρίου εντός του οποίου οι Αγαρηνοί κατέκαψαν το σώμα της αγίας παρθένου Ειρήνης...».

Επίσης ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής αγίου Νικολάου Άνδρου Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Θεμελής δηλώνει: «εδωρήσαμε εις τον παν/τατον Αρχιμανδρίτην π. Δημήτριον Μπεκιάρην, Καθηγούμενον της Ιεράς Μονής Πετράκη και Πρωτοσύγκελλον της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, τεμάχια ιερών λειψάνων των νεοφανών Οσιομαρτύρων, θαυματουργού αγίου Ραφαήλ του εν Θερμή της Λέσβου αθλήσαντος, και του συνάθλου και υποτακτικού αυτού διακόνου αγίου Νικολάου, προς προσκύνησιν πιστών και ίασιν ασθενών. Ταύτα προέρχονται εκ της αρχοντίσσης της Λέσβου αειμνήστου Ειρήνης Παραδέλλη, ήτις υπήρξε και χρηματοδότις εν πολλοίς των γενομένων ανασκαφών της ανευρέσεως των ιερών λειψάνων...».

Ωσαύτως ο αγιορείτης μοναχός Εμμανουήλ Μαλλιαρός σε επίσημο επιστολόγραφο από το κελί Αγίων Αναργύρων Ν. Σκήτης Αγίου Όρους ανέφερε: «Δι' αυτής βεβαιώ ότι πράγματι, εκ του προσωπικού μου ιεροφυλακίου προσέφερα εις Υμάς τεμάχια τέσσαρα (4) ιερών λειψάνων Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, προς δόξαν και τιμήν και προσκύνησιν της εν αυτοίς οικούσις Χάριτος του Παναγίου Πνεύματος. Ταύτα περιήλθον εις εμέ μέσω του μακαριστού κυρού Ιακώβου Κλεομβρότου Μητροπολίτου της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης...».

Επιπροσθέτως και ο π. Ευστράτιος Αναστασέλλης, Εφημέριος Μυτιλήνης στις βεβαιώσεις του αναφέρει: «...παρέδωσα εις τον παν/τατον Αρχιμανδρίτην Δημήτριον Μπεκιάρην... την 20ην Ιουλίου 1986 τμήματα ιερών Λειψάνων των αγίων Ραφαήλ, αγίας Ολυμπίας, αγίας Ειρήνης και Μάρτυρος Ελένης, από την λειψανοθήκην της αποθανούσης Ειρήνης Παραδέλλη, που περιήλθεν εις εμέ εκ κληρονομίας». Και «...τμήματα ιερών λειψάνων των: αγίας Ειρήνης, αγίου Νικολάου και Μάρτυρος Ελένης την 10η Μαρτίου 1987».

Κατά καιρούς περιήλθαν στην κατοχή του Γέροντά μας ως πολύτιμο ιερό σέβασμα τμήμα του Τιμίου Ξύλου (εκ δωρεάς του μακαριστού Πατριάρχου Ιεροσολύμων Διοδώρου) και τμήμα ιερού λειψάνου της αγίας ενδόξου Μυροφόρου, ισαποστόλου και παρθένου Μαρίας της Μαγδαληνής (εκ δωρεάς του μακαριστού Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Χοζεβά Αρχιμανδρίτου Αμφιλοχίου, με ενσφράγιστη ιδιόχειρη πιστοποίηση της ταυτότητας του ιερού λειψάνου).

Τεμάχια του Τιμίου Ξύλου, του λειψάνου της αφθάρτου χειρός της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής και των λειψάνων των τριών νεοφανών Αγίων: αυτά τα ιερά κειμήλια αποτελούν προσφορά του Γέροντά μας, Μητροπολίτου Γουμενίσσης κ. Δημητρίου προς την Ιερά Μονή μας, ως κτιτορική δωρεά, εις μνημόσυνον αιώνιον.

 

Λειψανα τών ΑγίωνΣτον Ιερό Ναό τών Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης επι της Εθνικής οδού προς Θες/νίκη στο ύψος του χωριού Ράχες 26 χλμ μετά τη Λαμία.

Λειψανα τών Αγίων
Στον Ιερό Ναό τών Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης
επι της Εθνικής οδού προς Θες/νίκη στο ύψος του χωριού Ράχες 26 χλμ μετά τη Λαμία.

 

4

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
(Τοῦ Ἁγίου Ῥαφαήλ)
Τῆς Ἰθάκης τὸν γόνον καὶ τῆς Λέσβου τὸ καύχημα, Ὀσιομαρτύρων τὴν δόξαν, Ῥαφαὴλ εὐφημήσωμεν, ἀρτίως γὰρ ἡμῖν φανερωθείς, ἰάματα πηγάζει τοῖς πιστοῖς, καὶ κατ’ ὄναρ καὶ καθ’ ὕπαρ ὑπερφυῶς ὀπτάνεται τοῖς κράζουσι· Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐκπληροῦντι διὰ σοῦ, ἡμῶν τὰ αἰτήματα.

 

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Τὴ τῶν Μαρτύρων θαυμαστὴ προστασία, τῶν ἐν Θερμῇ ἠμὶν ἀρτίως φανέντων, ἀπὸ ψυχῆς προσπέσωμεν κραυγάζοντες· Ραφαὴλ μακάριε, καὶ Νικόλαε θεῖε, καὶ Εἰρήνη πάνσεμνε, πάσης ρύσασθε βλάβης, καὶ ἀναγκῶν καὶ πάσης ἀπειλῇς, τοὺς τὴ πρεσβεία ὑμῶν καταφεύγοντας.

 

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐν Λέσβῳ, ἀθλήσαντες, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, αὐτὴν ἡγιάσατε, τῇ τῶν Λειψάνων ὑμῶν, εὑρέσει μακάριοι. Ὅθεν ὑμᾶς τιμῶμεν, Ῥαφαὴλ θεοφόρε, ἅμα σὺν Νικολάῳ καὶ παρθένῳ Εἰρήνῃ, ὡς θείους ἡμῶν προστάτας καὶ πρέσβεις πρὸς Κύριον.

 

Κοντάκιον
Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Οἱ ἐμφανῶς ὑπὲρ Χριστοῦ ἠθληκοτες, καὶ ὑπὸ γῆν χρόνοις πολλοῖς κεκρυμμένοι, ξενοπρεπῶς ἡμῖν ἐφανερωθησαν, Ῥαφαὴλ Νικόλαος, καὶ Εἰρήνη ἡ θεία, καὶ οἱ συναθλήσαντες, μετ' αὐτῶν θεοφρόνως, οὓς ὡς προστάτας καὶ θαυματουργούς, Ὁσιομαρτυρας, πάντες τιμήσωμεν.

 

Μεγαλυνάριον
Τοὺς Ὁσιομάρτυρας τοῦ Χριστοῦ, Ῥαφαὴλ τὸν θεῖον, καὶ Νικόλαον τὸν σεπτόν, ἅμα σὺν Εἰρήνῃ, τῆς Λέσβου τοὺς προστάτας, ὡς πᾶσι βοη

Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

ΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

 

 

Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Δευτέρᾳ τοῦ Πάσχα, αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Στίχοι
Χριστὸς κατελθὼν πρὸς πύλην ᾍδου μόνος
Λαβὼν ἀνῆλθε πολλὰ τῆς νίκης σκῦλα.

Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν.



Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνοῦμεν, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν Ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ, χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν Ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι' ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν. γ'

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. γ'.




 

Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα μετὰ τῶν Στίχων αὐτῶν.
Ἦχος πλ. α'
Στίχ. Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.
Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται, Πάσχα καινόν, Ἅγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστὸς ὁ λυτρωτής, Πάσχα ἄμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα τῶν πιστῶν, Πάσχα, τὸ πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοῖξαν, Πάσχα, πάντας ἁγιάζον πιστούς.


Στίχ. Ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν, ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός.
Δεῦτε ἀπὸ θέας Γυναῖκες εὐαγγελίστριαι, καὶ τῇ Σιὼν εἴπατε· Δέχου παρ΄ ἡμῶν χαρᾶς εὐαγγέλια, τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ, τέρπου, χόρευε, καὶ ἀγάλλου Ἱερουσαλήμ, τὸν Βασιλέα Χριστόν, θεασαμένη ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς νυμφίον προερχόμενον.


Στίχ. Οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν.
Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες, ὄρθρου βαθέος, ἐπιστᾶσαι πρὸς τὸ μνῆμα τοῦ Ζωοδότου, εὗρον Ἄγγελον, ἐπὶ τὸν λίθον καθήμενον, καὶ αὐτὸς προσφθεγξάμενος, αὐταῖς οὕτως ἔλεγε· Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; τί θρηνεῖτε τὸν ἄφθαρτον ὡς ἐν φθορᾷ; ἀπελθοῦσαι κηρύξατε, τοῖς αὐτοῦ Μαθηταῖς.


Στίχ. Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα, καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
Πάσχα τὸ τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα, Πάσχα πανσεβάσμιον ἡμῖν ἀνέτειλε, Πάσχα, ἐν χαρᾷ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα, ὦ Πάσχα λύτρον λύπης· καὶ γὰρ ἐκ τάφου σήμερον ὥσπερ ἐκ παστοῦ, ἐκλάμψας Χριστός, τὰ Γύναια χαρᾶς ἔπλησε λέγων· Κηρύξατε Ἀποστόλοις.


Δόξα... Καὶ νῦν... Ἦχος πλ. α'

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν·Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.




 



ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

FORTE LAODICEAE IN PHRYGIA

( σελίδες 41 - 47 και ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

 

 

 

Βίος καί πολιτεία τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν

Ἀρτέμονος τοῦ Θαυματουργοῦ

(σελίδες 185 - 197 )



 
 

Άγιος Αρτέμων ο Ιερομάρτυρας

ἑορτάζει 24 Μαρτίου, 12 καί 13 Ἀπριλίου

Άγιος Αρτέμων ο Ιερομάρτυρας, 
Πρεσβύτερος Λαοδικείας
 


Αποτέλεσμα εικόνας για Артемо́н Лаодикийский




Εὗρε στεφάνους ἀρτίτμητος Ἀρτέμων
Πρέποντας αὐτοῦ τῇ τετμημένῃ κάρᾳ.


Βιογραφία

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Αρτέμων έζησε κατά τους χρόνους της βασιλείας του Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) και ήταν πρεσβύτερος της Εκκλησίας στη Λαοδικεία.




Священномученик Артемон, пресвитер Лаодикийский.
Священномученик Артемон, пресвитер Лаодикийский.
Άγιος Αρτέμων ο Ιερομάρτυρας,
Πρεσβύτερος Λαοδικείας








Минея - Апрель (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναῖο -Απρίλιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήν Ἐκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας 




 Ένα χρόνο πριν το θάνατό του, μπήκε στο ναό των Ελλήνων με τον Επίσκοπο Σισίννιο και κατέστρεψε τα είδωλα. Όταν ο άρχοντας της χώρας πληροφορήθηκε από τους ειδωλολάτρες το γεγονός αυτό τον συνέλαβε. Ο Άγιος Αρτέμων τελειώθηκε μετά από λίγο διά ξίφους.



Мученичество Святого Артемона, пресвитера Лаодикийского. Фреска монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия. Около 1350 года.
Мученичество Святого Артемона, пресвитера Лаодикийского. 
Фреска 14 век
монастыря Высокие Дечаны, Сербия.
Μαρτύριο τού Αγίου Αρτέμωνος τού Ιερομάρτυρα
Τοιχογραφία (fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ.
στήν Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Σερβία







ΑΠΟ  ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μετάφραση Google)


Βίοι τών αγίων






Το μαρτύριο τού αγίου μάρτυρος Αρτεμώνα

Μνήμη 13 Απριλίου
Κατά τη βασιλεία του Διοκλητιανού, μεγάλες διώξεις των χριστιανών προέκυψαν το 2521 : οι βασανιστές στέλνονταν σε όλες τις πόλεις και περιοχές του ρωμαϊκού κράτους για να αναγκάσουν τους Χριστιανούς να προσφέρουν θυσίες και λατρευτικά είδωλα, που αντιτάχθηκαν σε εκτελέσεις και θανάτους.
Παρεμπιπτόντως, ένας τέτοιος αγγελιοφόρος, που ονομάστηκε Patricius, ήρθε στην περιοχή του Laodicean το 2522 , όπου προχώρησε χωρίς καθυστέρηση στην εκτέλεση της εντολής του τσάρου. Ακόμη και πριν από την άφιξη του Patrick εκμάθησης της επικείμενης του που έρχεται, επίσκοπος της Λαοδικείας, ευλόγησε Sisinios, συνοδευόμενος από τον ιερό πρεσβύτερο Αρτεμώνα και μερικοί Χριστιανοί, εισήλθε στην νύχτα στο ναό της θεάς Αρτέμιδος στο 2523 και κάηκε προηγουμένως συνετρίβη, όλα είναι αυτό των ειδώλων. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στη χριστιανική εκκλησία του, που βρισκόταν σε απόσταση πέντε πεδίων από την πόλη, πραγματοποίησε τη συνήθη λειτουργία και απευθύνθηκε στους πιστούς με την ακόλουθη εντολή:
- τα παιδιά μου, φθαρμένα φήμες για την προσέγγιση του Αντίχριστου στην πόλη για να νικήσει τους χριστιανούς: Δεν πρέπει να φοβόμαστε, έτσι ώστε τίποτα - ούτε φωτιά, ούτε ξίφος, ούτε ζώα, ούτε και οποιαδήποτε άλλα άγρια ​​εκτελέσεις δεν θα μπορούσε να σας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού.
Όταν ο Patricius έφτασε στην πόλη, πρώτα θυσίασε στο ναό του Απόλλωνα.την ίδια μέρα έκανε θέαμα για τον λαό και ανακοίνωσε ένα βασιλικό διάταγμα απαγορεύοντας την ομολογία του Χριστιανισμού. Μετά από μια πενθήμερη διασκέδαση με γυαλιά και κυνήγι, ο Πατρίκιος ήθελε να προσφέρει θυσίες στην Άρτεμις, αλλά, αφού μπήκε στους ναούς της, δεν είδε είδωλα εκεί προς έκπληξή του.
- Πού είναι; Ρώτησε.
Κάποιοι από τους Ελληνες γύρω του απάντησαν ότι το άγαλμα της Άρτεμης και άλλα είδωλα είχε καταστραφεί από τον επίσκοπο της Σισίνι με τη συμμετοχή του ιερέα Αρτεμώνα και άλλων χριστιανών. Όταν ρωτήθηκε από την Πατρίσια, όπου ο επίσκοπος είναι τώρα με τους χριστιανούς, του είπαν ότι όλοι οι Χριστιανοί είχαν συγκεντρωθεί στην εκκλησία τους. Ο Πατρίκιος μετέφερε αμέσως το άλογό του και, συνοδευόμενος από ένοπλους πολεμιστές, πήγε στη χριστιανική εκκλησία, σκοπεύοντας να σκοτώσει τους χριστιανούς, και τη Σισινή με τον Αρτέμωνα, για να φέρουν τη θανατική ποινή, κόβοντας τα μακριά. Όμως, όταν ο Πατρίκιος ήταν ήδη κοντά στον στόχο του ταξιδιού του, και δεν έπεσε περισσότερο από ένα πεδίο πριν από την εκκλησία, ξαφνικά ένας τέτοιος τρόμος τον έκαψε να πέσει από το άλογό του. αυτό το ρίγος αντικαταστάθηκε από υπερβολική ζέστη και η Patricia αναγκάστηκε να φέρει ένα φορείο στο πρώτο σπίτι με τον τρόπο. Τη νύχτα, περιτριγυρισμένη από πολεμιστές που καθόταν με κεριά και περίμενε το θάνατο του αρχηγού τους, είπε στους στενούς του υπηρέτες:
«Οι χριστιανοί με έχουν καταραμένος και ο Θεός τους με βασανίζει».
Απάντησαν:
- Οι ισχυροί θεοί και η φωτεινή θεά Άρτεμις θα αποκαταστήσουν την υγεία σας.
Βιώνοντας έντονους πόνους και μη σκέπτοντας να μένεις ζωντανοί, ο Πατρίκιος είπε στους στρατιώτες:
- Πηγαίνετε στη χριστιανική εκκλησία και πείτε στον επίσκοπο Sicinius: έτσι λέει ο βασιλικός πρεσβευτής - Patricius: ο μεγάλος είναι ο χριστιανικός Θεός!Προσευχήσου σε αυτόν για να απαλλαγείς από τη σοβαρή μου ασθένεια. τότε θα κάνω την εικόνα του χρυσού και θα το βάλετε στη μέση της πόλης.
Οι πολεμιστές πήγαν και μετέφεραν τα λόγια του Πατρικίου στον επίσκοπο. Ο τελευταίος διέταξε να του δώσει την ακόλουθη απάντηση:
- Αφήστε το χρυσό σας να είναι μαζί σας. αν πιστεύετε στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, θα είστε καλά.
Ο Πατρίκιος έστειλε ξανά πρεσβευτές στον επίσκοπο, λέγοντας:
- Πιστεύω στον Θεό σου, αν μόνο θα μπορούσα να θεραπευθώ.
Ο επίσκοπος προσευχήθηκε γι 'αυτόν, και αμέσως ο Πατρίκιος έγινε υγιής, απαλλαγεί εντελώς από την ασθένεια.
Μετά από λίγες μέρες από την ανάκαμψη του, ο Πατρίκιος πήγε στην παλαιστινιακή πόλη της Καισάρειας. Όταν έφυγε από τη Λαοδίκεια, περίπου τριών μιλίων, τότε συνάντησα στο δρόμο του ιερού Αρτεμώνα πρεσβύτερο, ο οποίος επέστρεφε από τις προσευχές έπιασε άγρια ​​ζώα ο λόγος του Χριστού, και ακολουθήθηκε από δύο ελάφια και έξη άγρια ​​γαϊδούρια. Ο Άγιος Αρτέμιος τους οδήγησε στον επίσκοπο Σισίνι, ο οποίος πολύ ήθελε να έχει άγρια ​​ζώα στον κήπο του. Αφού διέταξε να σταματήσει το άρμα, ο Πατρίκιος ζήτησε από τον υπηρέτη του Θεού Αρτεμώνα:
- Πώς τα πιάσατε αυτά τα ζώα;
"Τους πιάσαμε με το λόγο του Χριστού μου", απάντησε.
"Νομίζω," ρώτησε πάλι ο Πατρίκιος, "ότι εσείς, γέροντας, Χριστιανός;"
Ο Άγιος Αρτέμωνας είπε:
- Από τη νεολαία μου είμαι χριστιανός.
Τότε ο Πάτρικ διέταξε να συνδέσει τον άγιο με δύο αλυσίδες και τον παρέδωσε σε δύο στρατιώτες, ώστε να οδηγήσουν τον Άγιο Αρτέμωνα να ακολουθήσει την Καισάρεια. Δεν μπόρεσε να συνεχίσει τον δρόμο του, ο Άγιος Αρτέμωνας γύρισε στα θηρία που τον ακολούθησαν και του διέταξε να πάει στον επίσκοπο Sisiniiu. Πήγαν και σταμάτησαν στην πόρτα του φράχτη της εκκλησίας.Ο επίσκοπος ζήτησε από τον πύργο:
- Από πού προέρχονται αυτά τα ζώα;
Ένα από τα ελάφια που έλαβαν το δώρο του Θεού από τον Θεό είπε:
- Ο υπηρέτης του Θεού, ο Αρτεμώνα, έχει πάρει ο άγιος βασιλικός πρεσβευτής και ο δεσμευμένος του τώρα οδηγείται στην Καισαρία. μας έστειλε σε εσάς.
Ο επίσκοπος τρομοκρατήθηκε όταν άκουσε την ανθρώπινη ομιλία από ένα ελάφι και ταυτόχρονα ήταν λυπημένος να μάθει για τη σύλληψη του Αγίου Αρτεμώνα. Κάλεσε τον διάκονο Φιλέα, του είπε:
- Ήταν ένα νέο θαύμα! Από αυτά τα ζώα που βλέπετε τώρα, ένα ελάφι μου έδωσε μια ανθρώπινη ομιλία ότι ο δούλος του Θεού, ο Αρτέμωνας, καταλήφθηκε από τον κακό Πάτρικ και δεσμεύτηκε στην Καισάρεια. Δεν μπορώ να αντισταθώ στη φρίκη, βλέποντας ένα ελάφι που έχει το δώρο της λέξης και - από τη θλίψη στη σκέψη του τι συνέβη στον Αρτεμώνα. Πάρτε το prosphora και πηγαίνετε με έναν υπάλληλο στην Caesarea? μάθετε αν το ελάφι που μεταδίδεται είναι δίκαιο.
Ο διάκονος πήρε την προφήτα και, αφού προσευχόταν, ξεκίνησε, συνοδευόμενος από έναν υπάλληλο, στο δρόμο. Έχοντας έρθει στην Καισαρία, βρήκε εκεί τον Άγιο Αρτέμωνα, φυλακισμένο σε ένα μπουντρούμι. Τον χαιρέτησε εγκάρδια και του είπε:
- Ένας σκλάβος του Θεού και ενός βοσνιακού προβάτου, δεν θα γνωρίζαμε ακόμα πώς διαχωρίσαμε από εμάς και έπεσε στα χέρια του βασανιστή, αν δεν είχατε πει στον εφόρο ένα ελάφι γι 'αυτό. για τον λόγο αυτό με έστειλε εδώ για να επαληθεύσει την αλήθεια αυτού που είπε. ο επίσκοπος είναι πολύ λυπημένος για σένα.
Ο Άγιος Αρτέμιος απάντησε:
«Πήγαινε, υπηρέτης του Θεού, και ανέβασε τον άρχοντα μου, τον ιερό επίσκοπο, ότι βασανίστηκα για τον Χριστό και είμαι στη φυλακή. Αφήστε τον να προσευχηθεί για μένα, ώστε να μπορέσω να ξεπεράσω τις πληγές του χριστιανισμού του κακοποιού και έτσι να καταλάβω να γίνω συμετέχων του Χριστού.
Έχοντας φιλήσει ο ένας τον άλλον, χωρίστηκαν: ο διάκονος επέστρεψε στον εαυτό του, ενώ ο Άγιος Αρτέμωνας παρέμεινε στη φυλακή. Όταν ο διάκονος, επιστρέφοντας, μετέφερε τα λόγια του Αγίου Αρτεμώνα στον επίσκοπο, ο τελευταίος προσευχόταν με δάκρυα λέγοντας:
- Κύριε Ιησού Χριστέ, παρέδωσε Daniel από τα στόματα των λιονταριών, διασώζονται τα τρία παιδιά από τη καμίνω του Ναβουχοδονόσορα, και να παραδώσει τον δούλον σου από εχθρικά Ημέρα Artemon Πατρικίου, να του δώσει τη δύναμη να ξεπεράσει τις μεθοδεύσεις του βασανιστή του και κατατάσσεται μεταξύ των αγίων μαρτύρων.
Μια μέρα, κάνοντας ένα θέαμα στην Καισαρία, ο Πατρίκιος διέταξε τον Άγιο Αρτέμωνα να τον φέρει στον εαυτό του και τον ρώτησε:
- Πείτε μας, γέροντας, ποιο είναι το όνομά σας;
Απάντησε:
- Ονομάζω σκλάβος του Χριστού Θεού μου, και υπάρχει ο Αρτέμωνας.
"Σπάσατε το άγαλμα της μεγάλης θεάς;" - Είπε ο Πάτρικ.
«Εγώ ακριβώς», απάντησε ο άγιος.
"Πες μου," ρώτησε πάλι ο Πατρίκιος, "πώς ξεπεράσατε τη δύναμη της θεάς και δεν εξοργίσατε την εικόνα της;" Πώς δεν δίστασε την τιμωρία: τελικά, αυτή για την υγιεινή της, δεν είχε πάρει ακόμα τη ζωή σου από σένα;
«Προσεύχομαι στον Θεό μου», είπε ο Άγιος Αρτέμωνας, «θα κερδίσω ακόμη και πάνω σου και τα βάσανα σου. τόσο περισσότερο θα μπορούσα να ξεπεράσω ένα νεκρό και χαζή είδωλο.
Ο Πατρίκιος είπε:
- Ακούγοντας το όνομά σας - Άρτεμον, σκέφτηκα ότι ήσαστε σκλάβος της θεάς Άρτεμις. Πιστεύω ότι έσωσε τη ζωή σου για το όνομά σου μαζί της.
Ο Άγιος Αρτέμιος αναφώνησε σε αυτό:
"Ο άνομος, άγιος και σκοτειμένος γιος του διάβολου, αν θέλετε να μάθετε για το όνομά μου, τότε θα σας ενημερώσω ότι μου δόθηκε από τον Θεό ακόμη και όταν βρισκόμουν στη μήτρα της μητέρας μου".
Ο Πατρίκιος συνέχισε, προειδοποιώντας:
- Λυπούμαστε για τα γηρατειά και τα γκρίζα μαλλιά σας, κάνετε μια θυσία στον μεγάλο θεό Ασκληπιό 2524 σε αυτή την πόλη .
«Δεκαέξι ετών», απάντησε ο άγιος, «ήμουν αναγνώστης στην εκκλησία του Θεού μου, είκοσι οκτώ ετών ήταν διάκονος, διαβάζοντας το ιερό Ευαγγέλιο.τριάντα τρία χρόνια που φόρεσε την ιερατική αξιοπρέπεια, τη διδασκαλία και καθοδήγηση μέσω του Χριστού οι άνθρωποι στο δρόμο της σωτηρίας, και τώρα μου ζητάτε να, που μοιάζουν με εσάς, έφερε τα θύματα δαίμονα στο άκαρδος είδωλο, αλλά εξακολουθώ να θέλω να δω τον Θεό και την εμπειρία σας να το αναγκάσει.
Ο Πατρίκιος είπε:
- Ο Θεός Ασκληπιός διαθέτει μεγάλη δύναμη και δόξα: όποιος δεν τον φέρνει κάπνισμα με προσευχή μπροστά στις πόρτες του ναού του, δεν μπορεί να εισέλθει μέσα.
Στον ναό του Ασκληπιού ζούσαν φίδια με τα οποία οι ιερείς έφεραν μια φορά το χρόνο γλυκό φαγητό.
"Ας πάμε στο ναό του Ασκληπιού," είπε ο Άγιος Αρτέμωνας, "και αν δεν μου επιτρέψει να εισέλθω σε αυτόν, τότε θα του φέρω καπνό".
Και όταν ο άγιος πλησίαζε συνοδεύεται Patrick και τους ανθρώπους στο ναό του Ασκληπιού, το φίδι, ή μάλλον βρίσκεται σε κακά πνεύματα τους, μη μπορώντας να αντέξει την προσέγγιση προικισμένος τη δύναμη του Χριστού του μάρτυρα, έθεσε μια σφυρίχτρα και σύγχυση στο σπίτι, γι 'αυτό κυμαινόταν από ακριβή ξύλο άνεμο? βλέποντας αυτό, ο Πατρίκιος και ο λαός έφυγαν από το φόβο.Ο Πατρίκιος είπε στον άγιο:
- Δείτε πόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Ασκλίππου, ο οποίος δεν επιτρέπει σε κανέναν να εισέλθει στον εαυτό του χωρίς να αύξουσα πρώτα σε αυτόν το κάπνισμα.
"Πείτε στον ιερέα να ανοίξει το ναό ώστε να μπορώ να εισέλθω εκεί", ζήτησε ο Άγιος Αρτέμωνα Patricia.
Είπε σε έναν από τους ιερείς να το κάνουν. Ο ιερέας, με το όνομα του Βιτάλι, είπε, απευθυνόμενος στον Πατρικ:
- Αναφέρω στην πιο φωτεινή σας δύναμη ότι δεν μπορώ να ανοίξω το ναό πριν δεν προσφέρω καπνίζονταν με προσευχή, γιατί η οργή του θεού Asclipy είναι μεγάλη.
Λαμβάνοντας το θυμιατήρι και παίρνοντας το συνηθισμένο κάπνισμα, άνοιξε τις πόρτες των ναών και αμέσως έφυγε. Τότε ο Πατρίκιος, στέκεται μακριά, είπε στον άγιο:
- Πρεσβύτερος, αν μπορείς να μπεις, τότε εισέρχεσαι!
Ο Άγιος Αρτέμωνας, πλησίασε την πόρτα και, έχοντας κάνει το σημάδι του σταυρού, στράφηκε ατρόμητα και το φίδι έγινε ακίνητο. Ο άγιος μετατράπηκε σε αληθινό Θεό με μια τέτοια προσευχή:
- Κύριε ο Θεός μου, μέσω του υπηρέτη Του Daniel Vila καταστείλει τη βαβυλωνιακή και σκότωσε το φίδι, και τώρα από την εξουσία σας μέσα από μένα τον αμαρτωλό συντρίψει το κεφάλι του φιδιού, ώστε να δοξάσει το άγιο όνομά σου!
Μετά από αυτό, απαγόρευσε τα φίδια να βλάψουν κανέναν και, παρατάσσοντας τους να τον ακολουθήσουν, βγήκε μαζί τους. Όταν είδαν τους φιδούς να φεύγουν από το ναό, οι άνθρωποι και ο Πατρίκιος τρομοκρατήθηκαν και έσπευσαν να φύγουν. Ο Άγιος Αρτέμιος αναφώνησε μετά από αυτά:
- Τι τρέχεις; μην φοβάστε, σταματήστε και κοιτάξτε τώρα, πώς με τη δύναμη του αληθινού Θεού, στον οποίο πιστεύω, ότι αυτά τα φίδια θα πεθάνουν μπροστά στα μάτια σας.
Στη συνέχεια, έριξε επάνω τους, και αμέσως γίνονταν νεκροί, προστριβώντας πριν από τα πόδια του, σαν να χτυπήθηκε από αστραπή. Και ο Άγιος Αρτέμωνας είπε στην Πατρίκια:
- Βλέπεις πως οι θεοί που λάτρευες πέθαναν από τη δύναμη του Θεού και του Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο λαός και ο Πατρίκιος τρομοκρατήθηκαν βλέποντας τη δολοφονία φιδιών χωρίς όπλο. ένας από αυτούς ήταν τόσο μεγάλος που είχε πλάτος πέντε πηχών και είκοσι πέντε. Ο ιερέας Βιτάλι αναφώνησε με δυνατή φωνή:
- Μεγάλος είναι ο χριστιανικός Θεός και μεγάλη είναι η δύναμη αυτού του ανθρώπου, από μια ανάσα εκείνων που σκότωσαν αυτά τα φίδια!
Στη συνέχεια, ακουμπώντας στα πόδια του αγίου, είπε:
- Δούλος του Κυρίου παραπάνω, δεν θα αποστασιοποιηθώ από σας, ικετεύοντας: υπογράψτε επίσης με τη δύναμη του Θεού σας, για να γίνω το τέλειο πρόβατο του ποιμνίου σας. μέχρι τώρα ήμουν στην αποπλάνηση, πιστεύοντας στα είδωλα και αυτά τα φίδια, και τώρα ξέρω τον αληθινό Θεό.
Ο πονηρός Πάτρικ, ο οποίος ήταν τυφλός στο πνεύμα, παρόλο που είδε ένα τόσο μεγάλο θαύμα, δεν ήθελε να μάθει τον αληθινό Θεό: πίστευε ότι ο Άγιος Αρτέμωνας σκότωσε το φίδι όχι από τη δύναμη του Θεού, αλλά από τη δύναμη της μαγείας. Χωρίς τη ντροπή και γεμάτη με θυμό για τη ντροπή του και τη δολοφονία φιδιών, διέταξε να πιάσει και πάλι τον ιερό μάρτυρα και να τον παρουσιάσει στην άδικη δίκη του για βασανιστήρια. Εδώ είπε στον αγίτη με θυμό:
"Αν δεν αποκαλύψετε με ποια δύναμη σκοτώνονται το φίδι, η μεγάλη θεά Άρτεμις και ο ακτινωτός Απόλλων 2525 , τότε θα σας κόψω".
"Με τη δύναμη του Χριστού, με τη βοήθεια του Αρχαγγέλου Ραφαήλ που έστειλε ο Θεός, σκότωσα τα φίδια σας", απάντησε ο Άγιος Αρτέμωνας.
- Μπορούν οι Σταυροί Yids να έχουν τέτοια δύναμη; - Ο Patrick έχει αμφιβολίες.
Τότε ο άγιος αναφώνησε:
"Ένας σκληρός κληρονόμος και ένας αρχαίος φίδι που έχει αποστασιοποιηθεί από την κακία, έχετε ήδη ακούσει, έτσι και ακούτε ότι τα φίδια σας έχουν πεθάνει με τη δύναμη του Θεού μου".
Μετά από αυτά τα λόγια, ο Patricius ήταν γεμάτος οργή και διέταξε να θερμάνει το σίδερο. τότε διέταξε να τεντώσει ένα γυμνό μάρτυρα πάνω του και να το τσιμπήσει με κόκκινες ζεστές ράβδους σιδήρου, κόβοντας τα μέλη με ένα κοφτερό σίδερο. την ίδια στιγμή είπε στον Άγιο Αρτέμωνα:
"Βλέπετε, επαναστάτης γέρος, πώς το σώμα σας υποφέρει από ταλαιπωρία".
Ο πάσχων, που σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό, προσευχόταν:
- Κύριε Ιησού Χριστό, μην αφήνεις να γελούν γέλια σε μένα, τον δούλο σου.Ξέρετε ότι υποφέρω για Σένα. παραχωρήστε υπομονή για να τους υπομείνετε έτσι ώστε ο εχθρός να ντρέπεται. Ακούστε, Θεέ, προσευχή μου, και λάβετε την προσευχή μου, Θεέ μου! Κάνατε τον ουρανό και τη γη και κάνατε θαύματα σε όλο το σύμπαν. Είστε ο Κύριος όλων και κανένας δεν μπορεί να σας αντισταθεί. Με το έλεός Σου, με σώσει, Κύριε. Μπορείτε έδειξε αθωότητα παράνομα σκοτώθηκε από ήπια υπάλληλος Abel, θα ανταμείβονται ευχάριστα Ενώχ σας τον πήρε στον ουρανό, εσύ hast κράτησε Νώε στην κιβωτό, και με τις ευλογίες των αντληθέντων ιερέα Μελχισεδέκ 2526 , που δόξασε για τη θυσία του Αβραάμ, που πολλαπλασιάζονται τα παιδιά του Ιακώβ, διασώθηκε από την πυρκαγιά του Σόδομα και Lot μεγεθύνονται για την υπομονή του Ιώβ. Με τη βοήθειά σας, ο Ιωσήφ νίκησε τα σαρκικά πάθη και θριάμβευσε τους εχθρούς. Ο Μωυσής, ο δούλος σου, και όλοι οι δίκαιοι, πάνω στους οποίους έχεις αποκαλύψει τη δύναμή σου, δείχνοντας την ευσέβειά τους, σε δοξάζουν, που δοξάζουν τον Θεό τους. Και εγώ, Κύριε, ο δούλος σου, σε προσεύχομαι: με ελέησον το έλεος σου και με βοηθήσεις με τη δύναμή σου.
Κατά τη διάρκεια της προσευχής του αγίου, ένα ελάφι ήρθε στην Καισάρεια, μιλώντας στη Λαοδίκεια με έναν επίσκοπο με ανθρώπινη φωνή. βγαίνοντας στην πλατεία γεμάτη, έπεσε στα τίμια πόδια του μάρτυρα και τα γλείφει. Στη συνέχεια, αφού έλαβε ξανά το λόγο του Θεού για την καταδίκη των ασεβών και τη ντροπή του, κατά την εντολή του Θεού, γύρισε εναντίον του Πάτρικ και άρχισε να λέει:
- Ξέρτε, κακό, ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον Θεό: να δείξει τη δύναμή Του, μπορεί να δώσει ομιλία και άφωνους. Να ξέρετε ότι ο δούλος του Θεού Αρτεμώνα σύντομα να απαλλαγούμε από πόνο, και θα πιαστεί δύο πουλιά, και βυθίστηκε σε μια κατσαρόλα βραστό τι είναι απάνθρωπη πληγεί δίκαιος άνθρωπος και να απορριφθεί από τον Θεό, η οποία αναγνωρίζεται ως πραγματική και στους οποίους πίστευαν.
Βλέποντας στο άγριο ζώο την καταδίκη μόνο της μαγείας, ο κακός Πατρίκιος εξοργίστηκε και διέταξε το ελάφι να σκοτωθεί από τους πολεμιστές. ένας από αυτούς πήρε ένα δόρυ και το έριξε με μια δύναμη στο τελευταίο, αλλά το ελάφι αναπήδησε μακριά, και το δόρυ χτύπησε έναν κοντά Patrick και χτύπησε την κοιλιά του, έτσι ώστε πέθανε αμέσως. Ο Πατρίσιος εξέφρασε τη λύπη του και αποχώρησε από το δικαστήριο στο σπίτι του, διατάσσοντας τον μάρτυρα να ξαναβρεθεί στη φυλακή.
Το πρωί, διέταξε να γεμίσει ένα μεγάλο καζάνι με πίσσα και να το λειώσει για να ρίξει τον μάρτυρα μέσα με το κεφάλι του κάτω. Όταν εκτελέστηκε η εντολή, ο Patrick είπε ότι όλα ήταν έτοιμα. ο ίδιος, θέλοντας να δει ο ίδιος την εκτέλεση του Αγίου Αρτεμώνα, ανέβηκε στο άλογό του και οδήγησε στο λέβητα, αλλά εκείνη την εποχή, όπως είχε ήδη προσεγγίσει, δύο άγγελοι κατέβηκε από τον ουρανό, με τη μορφή αετοί, τα οποία αλιεύονται Πάτρικ και ρίχνονται σε βραστό γήπεδο, στο οποίο έβρασε ακόμα και τα κόκκαλά του. Οι πολεμιστές και οι λαοί που το έβλεπαν έφυγαν με τρόμο. ο άγιος, που έφερε στο καζάνι, αφέθηκε μόνος, δοξάζοντας τον Θεό. γόνατο κάτω, προσευχήθηκε, και εκπνέει από το έδαφος πάνω στο οποίο στάθηκε μια άνοιξη. Εδώ ο ιερέας Βιτάλη και πολλοί άλλοι παγανιστές ήρθαν σε αυτόν. δίδαξαν την πίστη του Χριστού, όλοι βαφτίστηκαν από τον Άγιο Αρτέμωνα.
Εκείνη τη νύχτα η φωνή του αγίου ήταν πάνω από τον ιερό μάρτυρα:
- Αφήστε την πόλη και πηγαίνετε στην Ασία, στον τόπο που είναι γνωστός ως Βούλι, ο οποίος βρίσκεται στις ακτές της θάλασσας. Εκεί θα βρείτε τον Αλέξανδρο και τη μητέρα του Πρόνοια: μαζί με αυτούς θα παραδώσετε πολλούς από δαίμονες και θα θεραπεύσετε από ασθένειες, και πολλοί που φωτίζονται από το φως των διδασκαλιών του Χριστού θα δοξάζουν τον Θεό.
Όταν ήρθε το πρωί, όλοι οι νέοι μετασχηματισμένοι συγκεντρώθηκαν στον άγιο: αυτός, παίρνοντας Θεία Μυστήρια, τους δίδαξε ειλικρινή σώμα και ειλικρινές αίμα του Χριστού λέγοντας:
- Αυτό το ψωμί είναι το Σώμα του Χριστού, και αυτό το κύπελλο είναι το Αίμα του Χριστού που ρίχτηκε για τις ψυχές σας. φροντίστε, παιδιά, ότι κάποιος από εσάς δεν θα πέσει μακριά από την αγάπη του Χριστού, παραμείνει αμείλικτος με πίστη και μου έχει δοθεί εντολή να πάω στην Ασία.
Ο επίσκοπος της Καισάρειας, ακούγοντας για όλα όσα είχαν συμβεί στον Άγιο Αρτέμωνα και έμαθε ότι βαφτίζει πολλούς και δίδαξε, κήρυξε το ευαγγέλιο, ήρθε σε αυτόν με τους χριστιανούς και τον καλωσόρισε με ένα φιλί. τότε, αφού έκανε προσευχή, σημείωσε τον τόπο όπου υπέφερε ο μάρτυρας και στη συνέχεια έχτισε εδώ μια εκκλησία. των βαπτισθέντων με τον άγιο Αρτέμωνα, έβαλε μερικούς από αυτούς ως πρεσβύτερους, άλλους ως διακόνους, και ο Βιτάλη τους έθεσε ως επίσκοπο και υποτάχτηκε σε αυτόν την Παλαιστινιακή περιοχή. Ο Άγιος Αρτέμωνας, που είχε αποχαιρετήσει τον επίσκοπο και τον λαό, πήγε στην ασιατική χώρα που του υποδείχθηκε. με τον τρόπο που ήταν ευχαριστημένος με τον Άγγελο και σε μια θέση που αποκαλύφθηκε σε ένα όραμα? εδώ, με τη βοήθεια του Θεού, έκανε πολλά μεγάλα θαύματα και άλλαξε πολλούς στον Κύριο διδασκαλώντας την αλήθεια του ευαγγελίου. Κατά τη διάρκεια της κήρυγμά του, ο Άγιος Artemon συνελήφθη από τους Εθνικούς και με αποκεφαλισμό με ένα σπαθί, και πήγε μακριά σε αιώνια κατοικίες για την υιοθέτηση του στέμματος από τον Χριστό τον Θεό μας, ο Θεός είναι με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα η δόξα και η λατρεία για πάντα. Αμήν.
* * *

2521
Κατά την εποχή του Διοκλητιανού (από 284 έως 305) εκδόθηκαν τέσσερα διατάγματα εναντίον των χριστιανών. Ο πρώτος δηλώθηκε τον Φεβρουάριο του 303. Το διάταγμα αυτό προέβλεπε την καταστροφή των εκκλησιών και την καύση του ιερού. τα βιβλία, όμως, οι Χριστιανοί στερήθηκαν τα πολιτικά δικαιώματα, την τιμή, την προστασία των νόμων και τις θέσεις τους. Οι χριστιανοί σκλάβοι έχασαν το δικαίωμά τους στην ελευθερία αν, μετά την παραλαβή τους σε κάθε περίσταση, παρέμειναν στον Χριστιανισμό. Σύντομα εκδόθηκε ένα δεύτερο διάταγμα το οποίο υποχρέωσε όλους τους επικεφαλής των εκκλησιών και άλλους κληρικούς να φυλακιστούν. το διάταγμα ισχύει μόνο για τους κληρικούς. οι τελευταίοι κατηγορήθηκαν από τον αυτοκράτορα ως υποκινητές της εξέγερσης στη Συρία και την Αρμενία, στην ατυχία των Χριστιανών που ξεκίνησε μετά την εμφάνιση του πρώτου διατάγματος. Κατά το ίδιο έτος 303, ακολούθησε ένα τρίτο διάταγμα: με βάση το δεύτερο διάταγμα, όλοι οι κρατούμενοι διατάχτηκαν να υποχρεωθούν να κάνουν θυσίες κάτω από το φόβο των βασανιστηρίων για αντίσταση. Τέλος, το 304, εκδόθηκε το τελευταίο τέταρτο διάταγμα, το οποίο κήρυξε τη γενική δίωξη των χριστιανών παντού. Η «μεγάλη δίωξη» που αναφέρεται σε αυτό το χωρίο αναφέρεται προφανώς στη δίωξη μετά το τέταρτο διάταγμα. Λόγω αυτού του διατάγματος, χύθηκε περισσότερο χριστιανικό αίμα: έδρασε για 8 χρόνια, μέχρι το 311, όταν ο αυτοκράτορας Γαλέριος κήρυξε τον Χριστιανισμό ως επιτρεπόμενη θρησκεία με ειδικό διάταγμα. Ο διωγμός του Διοκλητιανού ήταν ο τελευταίος. σε αυτό, σχεδόν μετά από τρεις αιώνες αγώνα, ο χριστιανισμός κέρδισε μια τελική νίκη πάνω στον παγανισμό.

2522
Αυτή η περιοχή βρίσκεται στη Μικρά Ασία.

2523
Η Άρτεμις είναι η θεά του κυνηγιού ανάμεσα στους Έλληνες, αρχικά ίσως η θεά του φεγγαριού.

2524
Ο Ασκληπιός ή ο Ασκληπιός είναι ο θεός της θεραπείας.

2525
Απόλλωνας - θεός του ήλιου, προστάτης των τεχνών.

2526
Ο Άγιος Αρτέμωνας αναφέρει εδώ για το επόμενο γεγονός της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης. Όταν ο Αβραάμ επέστρεφε μετά την ήττα τους βασιλιάδες που συλλαμβάνονται σε σχέση Παρτίδα του, στη συνέχεια πήγε να τον συναντήσει με το ψωμί και το κρασί Μελχισεδέκ, ο βασιλιάς του Σάλεμ και ο ιερέας του Θεού Υψίστου και ευλόγησε τον Αβραάμ ( Γένεσις 14 :. 1-20 ? Εβραίους 7: 1. )? σε αυτή την ευλογία, την υψηλότερη αξιοπρέπεια του Μελχισεδέκ πριν ο Αβραάμ εκφραστεί, διότι λέει η Αγία Γραφή. Ap. Παύλος: "Χωρίς κανένας κανόνας, ο μικρότερος ευλογείται με τον μεγαλύτερο . Εβρ 7: 7 ).