Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Φορητή εικόνα της Ανάστασης του Χριστού. Ζωγράφος: Ηλίας Μόσκος. 1679.
Από τα Επτάνησα. ΒΧΜ 1578

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΘΦΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

 

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας

 

Ἦχος β' 
Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ Ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ᾍδην ἐνέκρωσας τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος, ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον· Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν δόξα σοι.

Ἦχος β' 
Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελών, τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο· ἀλλὰ τριήμερος ἀνέστης Κύριε, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Ἦχος β' 
Ταῖς μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα· Τὰ μύρα τοῖς θνητοῖς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστὸς δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος· ἀλλὰ κραυγάσατε· Ἀνέστη ὁ Κύριος, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΘΦΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

A.Vasiliev 

Anectoda graeco-byzantina

(σελίδες 308-316)

 

ΙΕΡΕΜΙΑΣ Κεφ 1 - 5

 

 

 

Ο Προφήτης Ιερεμίας

Пророк Иеремия. 

Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г.

Тзортзи (Зорзис) Фука.

Προφήτης Ιερεμίας. 

Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.

 στην Ιερά Μονή Διονυσίου Άγιον Όρος

έργο τού αγιογράφου  Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca.

Ψυχαὶ λιθώδεις καὶ ξέναι θείου φόβου, Λίθοις ἀνεῖλον θεῖον Ἱερεμίαν. Πρώτῃ ἐν Μαΐοιο λίθοις κτάνον Ἱερεμίαν.

Βιογραφία Ο Προφήτης Ιερεμίας γεννήθηκε πιθανώς κατά το 650 π.Χ., στην μικρή πόλη της φυλής Βενιαμίν Αναθώθ, βορειοανατολικά της Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και ονομαζόταν Χελκίας. Ανατράφηκε στην ιερατική αυτή οικογένεια με αυστηρότητα. Μελετούσε τους προ αυτού Προφήτες Ησαΐα και Ωσηέ. Νεότατος στην ηλικία, περίπου 23 - 25 ετών, περί το 627 - 625 π.Χ., καλείται από τον Θεό στο προφητικό αξίωμα. Ανταποκρίνεται στο θέλημα του Κυρίου και έτσι το όνομά του (Ιερεμίας), που σημαίνει ο Θεός ανυψώνει ή καθιστά, εκφράζει και την αποστολή του. Прор. Иеремия.  Фреска. Афон (Ватопед). 1312 г. Προφήτης Ιερεμίας.  Τοιχογραφία (Fresco) τού 1312 μ.Χ.  στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Άγιον Όρος Прор. Иеремия.  Фреска. Афон (М-рь св. Павла). 1552 год. Προφήτης Ιερεμίας.  Τοιχογραφία (Fresco) τού 1552 μ.Χ.  στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου. Άγιον Όρος ПРОРОК ИЕРЕМИЯ Церковь Симеона Богоприимца  в Зверине монастыре в Новгороде Προφήτης Ιερεμίας.  Τοιχογραφία (Fresco)  στον Ιερό Ναό τού Συμεών τού Θεοδόχου  τής Ιεράς Μονής Ζβερίν-Πορόβσκι  στο Βελίκι Νόβγκοροντ. Ρωσία Κατάπληκτος από την τιμή αυτή ο Ιερεμίας, αρνείται την υψηλή τιμητική κλήση, προβάλλοντας τις ασθενείς νεανικές του δυνάμεις. Ο Θεός όμως ενισχύει αυτόν υποσχόμενος, όχι υλικές αμοιβές και τιμές, αλλά το πολυτιμότερο όλων: τη βοήθειά Του. Ο Ιερεμίας υπακούει. Ο Προφήτης Ιερεμίας καθαγιάσθηκε πριν από τη γέννησή του, όπως γράφει ο Άγιος Ιερώνυμος. Πράγματι, στην αρχή του προφητικού του βιβλίου ο Ίδιος ο Θεός του λέγει: «Προ του με πλάσαι σε εν κοιλία επίσταμεί σε και προ του σε εξελθείν εκ μήτρας ηγίακά σε, προφήτην εις έθνη τέθεικά σε». Σε τέσσερις περιόδους δυνάμεθα να διαιρέσουμε την δημόσια δράση του. Πρώτον, επί του βασιλέως Ιωσίου προ της μετερρυθμίσεως (627 - 621 π.Χ.), δεύτερον, επί του βασιλέως Ιωακείμ μέχρι του Σεδεκίου (609 - 598 π.Χ.), τρίτον, επί Σεδεκίου (598 - 586 π.Χ.) και τέταρτον, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ και την αιχμαλωσία του Σεδεκίου. Μετά την καταστροφή του βασιλείου του Ισραήλ, το βασίλειο του Ιούδα, όπου βρισκόταν ο Προφήτης Ιερεμίας, τελούσε υπό την επίδραση των Ασσυρίων, όχι μόνο πολιτικά αλλά και θρησκευτικά. Η πολυθεΐα των Ασσυρίων είχε εισχωρήσει στους Ιουδαίους, διότι ο βασιλέας Μανασσής (693 - 639 π.Χ.) ήταν υποτελής των Ασσυρίων και είχε παραδοθεί σε θρησκευτικό συγκρητισμό και σε ειδωλολατρία. Όσες πόλεις υπήρχαν στην Ιουδαία, τόσοι ήταν και οι θεοί, όσοι οι δρόμοι της Ιερουσαλήμ, τόσα θυσιαστήρια του Βαάλ. Υπήρχε η ειδωλολατρία του Μολώχ με τα ανθρώπινα θύματα. Στις αυλές του ναού ήταν θυσιαστήρια των Ασσυρίων θεών και το είδωλο της Αστάρτης. Ο Ιερεμίας, επί της βασιλείας του Ιωσίου, από το 627 π.Χ., επέρχεται κατά της πολυθεΐας κηρύσσοντας τον Ένα και Μόνο Αληθινό Θεό και στηλιτεύοντας τη διαφθορά. Εκτός της ειδωλολατρίας και ανηθικότητας, ο Ιερεμίας πολεμάει κατά την περίοδο αυτή και τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι παραπλανούσαν τον λαό με ψευδείς προφητείες. Ο Προφήτης διαισθάνεται κάποια μεταβολή του λαού, κάποια μετάνοια, διότι στην πρόσκληση του Θεού, ο λαός απαντά: «Ὁδοῦ, πρὸς Σὲ ἔρχομαι». Η μετάνοια όμως αυτή ήταν πρόσκαιρη λόγω της ανομβρίας. Ο Προφήτης πονάει, υποφέρει. Περιέρχεται σε απόγνωση. Όμως η μακροθυμία του Θεού δεν εξαντλείται. Ο Θεός συμβουλεύει τον Προφήτη να ερευνήσει την υπό του κακού τρυγηθείσα άμπελο, το λαό Του, μήπως εύρει ρώγα σταφυλιού, κάποιον άνθρωπο ευσεβή, ατρύγητο από το κακό. Έτσι τονίζεται η μεγάλη αξία του ανθρώπου. Ο Προφήτης δεν βρίσκει δυστυχώς καμία ρώγα σταφυλιού ατρύγητη από το κακό. Στην άκαρπη αυτή προσπάθεια του Προφήτη, ο Θεός συνιστά σε αυτόν και πάλι να συνεχίσει την εργασία του, για να πεισθεί και ο ίδιος ο Προφήτης για το αδιόρθωτο του λαού και τη δίκαιη τιμωρία του. Ο Θεός παρομοιάζει τον Προφήτη με μεταλλουργό που δοκιμάζει τα μέταλλα και φροντίζει από το μείγμα να εξαγάγει αυτά που είναι ευγενή, δηλαδή το χρυσό και τον άργυρο. Μάταια όμως. Εδώ τερματίζεται η πρώτη περίοδος της δράσεως του Προφήτη Ιερεμία. Κατόπιν έρχεται η κατάλυση του Ασσυριακού βασιλείου διά της πίστεως της Νινευή το 621 π.Χ. Ο ευσεβής βασιλέας Ιωσίας, επωφελούμενος από την κατάρρευση αυτή, ανέλαβε πολιτική εξωτερικής ανεξαρτησίας και προέβη σε εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, για να ορθώσει την πίστη στον Θεό. Ο Ιερεμίας, κατά το χρονικό διάστημα 621 - 608 π.Χ., αποσύρθηκε πιθανότατα σε μόνωση. Χαρακτηριστικό της ασκητικής του ζωής ήταν ότι αυτός «λινοῦν περίζωμα εἶχε μόνον. Ὡς δὲ τὰ εὐτραφῆ τῶν σωμάτων γυμνούμενα φανερωτέραν δείκνυσι τὴν ἀκμήν, οὕτω καὶ τῶν ἠθῶν τὸ κάλλος, μὴ ἀνειλούμενον ἀπειροκάλοις φλυαρίαις, τὸ μεγαλοπρεπὲς ἐνδείκνυται». Прор. Иеремия.  Мозаика храма св. Климента. Рим. IX в. Προφήτης Ιερεμίας.  Μωσαϊκό  τού 9ου αιώνα μ.Χ.   στην Εκκλησία τού Αγίου Κλήμεντος στην  Ρώμη. Κατά την δεύτερη περίοδο της δράσης του, επί της εποχής του βασιλέως Ιωακείμ (609 - 598 π.Χ.), ο Προφήτης Ιερεμίας στρέφεται κατά των ατόπων της Ισραηλιτικής θρησκείας. Ο μαγικός χαρακτήρας, τον οποίο απέδιδαν οι Ιουδαίοι στο ναό και στις τελετές, τον ενοχλούσε. Έλεγε δε, ότι «ο ναός, ο οποίος χρησιμεύει να καλύπτει τα κακουργήματα, είναι όχι ναός Θεού, αλλά σπήλαιο ληστών». Κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του Ιωακείμ, σε κάποια μεγάλη εορτή, εμφανίζεται ο Προφήτης Ιερεμίας στην αυλή του ναού και μέσα στο ενθουσιώδες από τη θέα του ναού πλήθος, προσβάλλει την εσφαλμένη αυτή πίστη, την οποία είχε ο λαός περί του ναού και κηρύσσει την επερχόμενη καταστροφή του ναού. Όλος ο λαός εξεγείρεται και ζητεί τον θάνατό του. Σώζεται με την επέμβαση του Αχικάμ. Μεταβαίνει στο εργαστήριο του κεραμέως και παρατηρεί ότι ο κεραμέας μεταπλάσσει όσα από τα πήλινα δοχεία δεν αρέσουν σε αυτόν. Έτσι, λέγει ο Προφήτης, θα κάνει ο Θεός σε έθνη και ανθρώπους, τα οποία δεν αρέσουν σε Αυτόν. Για την αποφυγή της καταστροφής συνιστά την εσωτερική μετάνοια του ανθρώπου. Άρχοντες και λαός αντιδρούν. Κουρασμένος ο Προφήτης από τους άκαρπους αγώνες του ζητεί τη μόνωση και προβλέποντας την αμετανοησία του λαού του Θεού, προλέγει την καταστροφή του. Κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να τον δηλητηριάσουν στην Αναθώθ. Συνωμοτούν εναντίον του και συγγενείς του. Ο Ιερεμίας αποδίδει την σωτηρία του στον Θεό. Στρέφεται κατά των αρχόντων, του βασιλέως Ιωακείμ και των ανακτόρων, των οποίων κηρύσσει την καταστροφή. Όλος ο κόσμος είναι εναντίον του. Προς στιγμήν κάμπτεται, διότι νομίζει ότι έχει εγκαταλειφθεί από τον Θεό και παραπονείται. Συνέρχεται όμως και συνεχίζει το έργο του. Στην αυλή του ναού κηρύσσει και πάλι την καταστροφή του ναού. Το κήρυγμα αυτό προκαλεί αναταραχή. Γι' αυτό ο στρατηγός του ιερού χώρου του ναού Πασχώρ τον ραβδίζει και τον ρίχνει στη φυλακή. Τα κηρύγματά του γίνονται δεκτά με ειρωνείες. Του απαγορεύουν να επισκέπτεται το ναό. Ο Προφήτης σκέπτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα. Η φωτιά όμως του λόγου του Θεού, που είναι μέσα του, δεν τον αφήνει. Κατά το τέλος του 605 π.Χ., μετά την ήττα των Αιγυπτίων στο Χαρκαμύς, επειδή ο ίδιος δεν ήταν δυνατόν να εισέλθει στην αυλή του ναού, δίδει στον μαθητή του Βαρούχ να αναγνώσει στο μέσο της αυλής του ναού, προφητεία, διά της οποίας κηρυσσόταν η καταστροφή του ναού. Όλοι τότε επαναστατούν εναντίον του. Ο Ιερεμίας και ο Βαρούχ κρύβονται, για να μη συλληφθούν. Η προλεχθείσα όμως καταστροφή επήλθε. Οι Βαβυλώνιοι κατέστησαν φόρου υποτελή, το βασιλέα Ιωακείμ. Αυτός, επιθυμώντας την ανεξαρτησία και αφού παρακινήθηκε από άκριτους ανθρώπους, προκαλεί τη Βαβυλώνιο εκστρατεία κατά της Ιερουσαλήμ. Ο Ναβουχοδονόσωρ επέρχεται εναντίον του και πολιορκεί την Ιερουσαλήμ. Ο Ιερεμίας μάταια συνιστά στον βασιλέα Ιωακείμ, υποταγή στους Βαβυλώνιους. Ο Ιωακείμ πεθαίνει και η πόλη καταλαμβάνεται και πολιορκείται. Ο ναός καταστρέφεται. Ο άμεσος διάδοχος του Ιωακείμ, ο Ιωαχείμ (Ιεχονίας) πορεύεται σε αιχμαλωσία με τους αξιωματούχους της χώρας και δέκα χιλιάδες από το λαό. Ο βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ ορίζει ως διάδοχο του Ιεχονίου, τον Σεδεκία. Икона из пророческого ряда Ферапонтова монастыря (фрагмент). Дионисий. Ферапонтово. 1502 г. 62 х 101.5 Кирилло-Белозерский музей (КБИАХМЗ). Η εικόνα της προφητικής σειρά της Μονής Ferapontov (λεπτομέρεια) τού 1502 μ.Χ.. απο τον  Αγιογράφο Διονύσιο. Τώρα ευρίσκεται στο Cyril Belozersky Museum στην Ρωσία Κατά την Τρίτη περίοδο της δράσεως του Προφήτη Ιερεμίου, το 594 π.Χ., απεσταλμένοι των Ιδουμαίων, Αμμωνιτών, Τύρου και Σιδώνος, παρακάλεσαν τον Σεδεκία να συμμαχήσουν κατά των Βαβυλωνίων. Οι ψευδοπροφήτες κηρύσσουν ότι τα ιερά σκεύη του ναού που είχαν κλαπεί θα επιστραφούν. Ο Ιερεμίας αντιτίθεται και συμβολικά θέτει ζυγό στον τράχηλό του, για να δηλώσει ότι θα είναι δούλοι του Ναβουχοδονόσορ. Ο ψευδοπροφήτης Ανανίας σπάζει το ζυγό πάνω στον τράχηλο του Ιερεμία, για να τονίσει την αποτίναξη του ζυγού των Βαβυλωνίων. Ο Ιερεμίας απαντά: «Έσπασες ξύλινους ζυγούς; Σιδερένιους θα θέσει ο Θεός στον τράχηλό σας». Ο Σεδεκίας τήρησε συνετή πολιτική προς τους απεσταλμένους των άλλων περιοχών και ενέκρινε την γνώμη του Προφήτη Ιερεμία. Όμως, κατά το 588 π.Χ., ο φαραώ της Αιγύπτου Ουαφρής επαναστατεί κατά των Βαβυλωνίων. Το φρόνημα των Ιουδαίων αναπτερώνεται και λαμβάνουν και αυτοί μέρος στην επανάσταση αυτή. Ο Ιερεμίας τους αποτρέπει από το να συμμαχήσουν με τους Αιγυπτίους κατά των Βαβυλωνίων. Οι Ιουδαίοι δεν υπακούν και επαναστατούν. Ο Ιερεμίας επιμένει ότι η πόλη των Ιεροσολύμων θα καταστραφεί. Οι άρχοντες τον ρίχνουν σε λάκκο βορβορώδη, διότι με τον τρόπο που ο Προφήτης ομιλούσε παρέλυε τα χέρια των πολεμιστών. Με την επέμβαση όμως του Αβδεμέλεχ αποσύρεται από τον λάκκο. Η πόλη των Ιεροσολύμων καταλαμβάνεται και ο βασιλέας Σεδεκίας συλλαμβάνεται, τυφλώνεται και οδηγείται στη Βαβυλώνα. Η πόλις παραδίδεται στις φλόγες. Прор. Иеремия.  Миниатюра из Толкований на книги пророков. Византия. Конец X - начало XI в. Библиотека Лауренциана. Флоренция. Προφήτης Ιερεμίας.  Μικρογραφία από το σχολιασμό για το βιβλίο των προφητών. Βυζάντιο. Τέλος 10ου - η αρχές τού 11ου αιώνα μ.Χ.  στην  Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη. Φλωρεντία. Ιταλία Κατά την τέταρτη περίοδο της δράσεώς του, ο Ιερεμίας, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ, αποφασίζει να διαμείνει πλησίον του Γοδολίου. Τον Γοδολία, ο βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ εγκαθιστά κυβερνήτη της Ιουδαίας. Μετά από λίγο, όμως, ο Γοδολίας δολοφονείται και ο Ιουδαϊκός λαός, φοβούμενος την τιμωρία από τους Βαβυλωνίους, αποφασίζει να απέλθει στην Αίγυπτο παρά την γνώμη του Ιερεμίου και την εντολή του Θεού. Χωρίς την θέλησή του, παίρνουν μαζί τους και τον Ιερεμία, ο οποίος κηρύττει και στην Αίγυπτο. Προλέγει την εισβολή του Ναβουχοδονόσωρ, η οποία και έγινε. Εκεί οι Ιουδαίοι περιπίπτουν σε ειδωλολατρία. Ο Προφήτης επέρχεται και πάλι εναντίον αυτών. Εκείνοι όμως δεν υπακούουν και ο Προφήτης προλέγει την καταστροφή τους. Ο Προφήτης Ιερεμίας λιθοβολήθηκε από τους συμπατριώτες του στην πόλη Τάφνα της Αιγύπτου ή απήχθη μαζί με τον Βαρούχ αιχμάλωτος από τον βασιλέα Ναβουχοδονόσωρ σε κάποια εισβολή του στην Αίγυπτο το 568 π.Χ., ως λέγει κάποια Ραββινική παράδοση. Мучение прор. Иеремии.  Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Тзортзи (Зорзис) Фука.  Μαρτύριο Προφήτη Ιερεμία.  Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  στην Ιερά Μονή Διονυσίου Άγιον Όρος έργο τού αγιογράφου  Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca. Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο ναό του Αποστόλου Πέτρου, που ήταν κοντά στην Μεγάλη Εκκλησία. Иеремия пророк (1 мая) Менологий  1 - 3 мая; Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека  (Bodleian Librry) Προφήτης Ιερεμίας Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Μαίου (1 - 3)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία.  Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Το βιβλίο του Προφήτη Ιερεμία στην Παλαιά Διαθήκη δεν παρουσιάζει μόνο υψηλές θρησκευτικές ιδέες, αλλά κυρίως μια ζωηρή θρησκευτική προσωπικότητα, διότι ο Ιερεμίας δεν κήρυττε μόνο, αλλά ζούσε την διδασκαλία αυτή με τόση επιμονή, ώστε όχι μόνο ο θάνατός του υπήρξε μαρτυρικός, αλλά και ολόκληρη η ζωή του ήταν ένα διαρκές μαρτύριο. Η διδασκαλία του Προφήτη Ιερεμία αφορούσε, α) τον άνθρωπο, β) τον Θεό και γ) το λαό του Θεού. Κέντρο και των τριών αυτών είναι η καρδιά, η βάση της προσωπικότητας του ανθρώπου. Минея - Май (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Μάιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἐκ γαστρὸς ἠγιάσθης τὴ προγνώσει τοῦ Κτίσαντος, καὶ προφητικῆς ἐπληρώθης ἐκ σπαργάνων συνέσεως, ἐθρήνησας τὴν πτῶσιν Ἰσραήλ, σοφὲ Ἱερεμία ἐν στοργῇ, διὰ τοῦτο ὡς Προφήτην καὶ Ἀθλητήν, τιμῶμεν σὲ κραυγάζοντες, δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, ἠμὶν τὰ κρείττονα.

 

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος β’.

Τοῦ προφήτου σου Ἰερεμίου τὴν μνήμην, Κύριε, ἑορτάζοντες, δι᾽ αὐτοῦ σὲ δυσωποῦμεν· Σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

Κάθισμα τοῦ Προφήτου

Ἦχος α'

Τὸν τάφον σου Σωτὴρ 

Ὁ ἄνομος λαός, σὲ τὸν νόμους δικαίους, κρατύνοντα σοφέ, ὑποβάλλει βορβόρῳ, ὀσμὴν θείας γνώσεως, μὴ βουλόμενος δέξασθαι, ὃν ἐθρήνησας, ὑπὸ βαρβάρων ἀθέων, ἀπαγόμενον, αἰχμαλωσίᾳ βιαίᾳ, Προφῆτα μακάριε.

 

Κανών α', ᾨδὴ θ', τοῦ Προφήτου

Ἦχος πλ. δ'

Ὁ Εἱρμὸς 

Φωτὶ συνανεκράθης, τῷ ἀκραιφνεστάτῳ, τῇ τῆς Θεότητος αἴγλῃ Μακάριε, ἧς ἐπὶ γῆς τὰς ἐμφάσεις τρανῶς ἐκέκτησο.

Πηγῆς τῆς ἀκηράτου, μέχρι καταντήσας, ἀπαυγασμάτων τῶν τῇδε Θεόπνευστε, τοῦ ποθουμένου σοι τέλους σαφῶς ἐπέτυχες.

Τῇ αἴγλῃ τῇ φωσφόρῳ, ἧς νῦν ἀπολαύεις, τοὺς ἀνυμνοῦντας σὴν μνήμην φαιδρύνεσθαι, Ἱερεμία παμμάκαρ πάντας ἀξίωσον.

 

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Φορητή εικόνα της Ανάστασης του Χριστού. Ζωγράφος: Ηλίας Μόσκος. 1679.
Από τα Επτάνησα. ΒΧΜ 1578

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΘΦΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Μή μου ἅπτου (Ἰωάν. κ´ 17)

Ἀρχιμ.Ἀντώνιος Ρωμαῖος

 

 

Ἦχος β' 
Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ Ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ᾍδην ἐνέκρωσας τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος, ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον· Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν δόξα σοι.

Ἦχος β' 
Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελών, τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο· ἀλλὰ τριήμερος ἀνέστης Κύριε, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Ἦχος β' 
Ταῖς μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα· Τὰ μύρα τοῖς θνητοῖς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστὸς δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος· ἀλλὰ κραυγάσατε· Ἀνέστη ὁ Κύριος, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΘΦΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Λόγος Ε΄
 Εἰς τόν ἄγιον καί πανεύφημον ἀπόστολον Ἰάκωβον 
τόν τοῦ Ζεβεδαίου 
 Νικήτα τοῦ Παφλαγόνος, τοῦ καί Δαβίδ 
Νικήτα Βυζαντίου 
Τά εὑρισκόμενα πάντα
(σελίδες 80 -100)

Άγιος Ιάκωβος ο Απόστολος αδελφός Ιωάννου του Θεολόγου Ап. Иаков Заведеев  Византия. XIII в. Монастырь Иоанна Богослова. Патмос. Απόστολος Ιάκωβος υιός τού Ζεβεδαιου Βυζαντινή εικόνα τού 13ου αιώνα μ.Χ στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Πάτμος. Ὡς ἀμνὸς Ἰάκωβος ἀχθεὶς ἐσφάγη, Τῆς εὐσεβείας μηρυκίζων τοὺς λόγους. Κτεῖνε, μάχαιρα φόνου, Ἰάκωβον ἑνὶ τριακοστῇ. Βιογραφία Ο Απόστολος Ιάκωβος ήταν υιός του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και πρεσβύτερος αδελφός του Ευαγγελιστού Ιωάννου. Καταγόταν κι αυτός από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ασχολούνταν με την αλιεία μαζί με τον Ιωάννη, έχοντας και οι δύο μαζί τους και τον πατέρα τους, καθώς και πολλούς εργάτες. Είχαν δικό τους πλοίο και συνεργάτης τους ήταν και ο Απόστολος Πέτρος. Παρ' όλα αυτά όταν άκουσαν το κήρυγμα του Ιησού «ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ» ( Μαρκ. 1, 20). Апп. Лука и Иаков.  Миниатюра. Византия. 1300 г. Ватиканская библиотека. Рим. Οι Απόστολοι Λουκάς καί Ιάκωβος Βυζαντινή μικρογραφία (μινιατούαρα) τού έτους 1300 μ.Χ. στην βιβλιοθήκη τού Βατικανού. Ρώμη. Ιταλία  Ο Ιάκωβος μαζί με τον Ιωάννη επέδειξαν μεγάλο ζήλο ως Μαθητές του Κυρίου. Γι' αυτό και εκλήθησαν υιοί βροντής και έγιναν μάρτυρες πολλών μεγάλων γεγονότων, που δεν τα εβίωσαν οι άλλοι Απόστολοι. Έγιναν αποκλειστικοί μάρτυρες της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Είδαν την θαυμαστή ανάσταση της θυγατέρας του αρχισυνάγωγου Ιάρειου και είχαν την ευλογία να προσκληθούν από τον Ιησού κοντά Του κατά τις ώρες της προσευχής και της αγωνίας Του στο κήπο της Γεσθημανή. Η οικειότητα αυτή οδήγησε προφανώς τον Ιάκωβο με τον αδελφό του Ιωάννη να ζητήσουν μέσω της μητέρας τους από τον Κύριο πρωτοκαθεδρία στην εγκόσμια βασιλεία Του, παρανοώντας την αποστολή του Μεσσία. Οι δύο Μαθητές εζητούσαν από τον Χριστό δόξα με ανθρώπινα κριτήρια, έχοντας κατά νου ότι η Βασιλεία Του είναι αισθητή. Ο Χριστός όμως, διορθώνοντας την εσφαλμένη δοξασία τους, υποδεικνύει την πραγματική και αιώνια δόξα, η οποία διέρχεται μέσα από το «ποτήριον», που είναι τα Πάθη και ο Σταυρός. Γι' αυτό τους λέγει: «Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεὶν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι;». Иаков Заведеев, ап. (30 апреля) Менологий  28 - 30 апреля;  Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека  (Bodleian Librry) Απόστολος Ιάκωβος υιός τού Ζεβεδαιου Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Απριλίου (28 - 30)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Μετά την Πεντηκοστή ο Απόστολος Ιάκωβος εκήρυξε το Ευαγγέλιο στην ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης. Μεγάλο πλήθος ανθρώπων μεταστρεφόταν στη νέα πίστη και άλλαζε τρόπο ζωής χάρη στο έργο του Ιακώβου. Αυτό εθορύβησε ιδιαίτερα τους άρχοντες των Ιουδαίων, οι οποίοι, το έτος 44 μ.Χ. τον συνέλαβαν και τον αποκεφάλισαν, ως αμνό, με διαταγή του Ηρώδου του Αγρίππα. Иаков Заведеев, ап. Миниатюра Минология Василия II. Византия. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Απόστολος Ιάκωβος υιός τού Ζεβεδαιου Μικρογραφία (Μινιατούρα)  στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη.  Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη  ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ  Urna de plata que guarda los restos del apóstol Santiago el Mayor. Se encuentra situada en la cripta que hay debajo del Altar mayor de la Catedral de Santiago de Compostela, en Galicia. (España). Ασημένια λειψανοθήκη με λείψανα τού Αποστόλου Ιακώβουτου Μεγάλου. Ευρίσκεται στην κρύπτη κάτω από τον κύριο βωμό τού Καθεδρικού Ναού  τού Σαντιάγο ντε Κομποστέλα , , στο κέντρο της επαρχίας της Λα Κορούνια, στη Γαλικία. (Ισπανία). Сокровищница Базилики Сан Никола (г. Бари, Италия). Мощи Апостола Иакова Зеведеева. Θησαυροφυλάκειο στην Βασιλική τού Αγίου Νικολάου Μπάρι Ιταλίας Απότμημα λειψάνου τοῦ Αγίου Αποστόλου Ιακώβου αδελφού Ιωάννου του Θεολόγου Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’. Ἀπόστολε ἅγιε Ἰάκωβε, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Γόνος ἅγιος, βροντῆς ὑπάρχων, κατεβρόντησας, τὴ οἰκουμένη, τὴν τοῦ Σωτῆρος Ἰάκωβε κένωσιν, καὶ τὸ ποτήριον τούτου ἐξέπιες, μαρτυρικῶς ἐναθλήσας Ἀπόστολε, ὅθεν πάντοτε, ἐξαίτει τοὶς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος. Минея - Апрель (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο -Απρίλιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήν Ἐκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας Κάθισμα Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Χριστῷ μαθητευθείς, καὶ πιὼν τὸ ἐκείνου, ποτήριον σοφέ, ὥσπερ ἔφη σοι μάκαρ, μαχαίρᾳ Ἰάκωβε, ἀπεκτάνθης Ἀπόστολε· ὅθεν ἅπασα, ἡ Ἐκκλησία χορεύει, ἑορτάζουσα, τὴν παναγίαν σου μνήμην, ἐν ᾗ εὐφημοῦμέν σε.   Κοντάκιον Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν. Φωνῆς θεϊκῆς, ἀκούσας προσκαλούσης σε, ἀγάπην πατρός, παρεῖδες καὶ προσέδραμες, τῷ Χριστῷ Ἰάκωβε, μετά καί τοῦ συγγόνου σου ἔνδοξε, μεθ᾽ οὗ καὶ ἠξιώθης ἰδεῖν, Κυρίου τήν θείαν Μεταμόρφωσιν. Ὁ Οἶκος Ὡς ἁλιεὺς λογικῶν ἰχθύων, τῷ δικτύῳ Τρισμάκαρ τῶν σεπτῶν εὐχῶν βυθοῦ πταισμάτων ἀνάγαγε τὴν ταπεινήν μου ψυχήν, τὴν πάλαι ὑφ' ἡδονῶν θηρευθεῖσαν τῶν τοῦ βίου ἵνα ἀκλινῶς διελθὼν τὸν ὑπόλοιπον χρόνον μου, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, καὶ δοξάσω τὸν βίον τὸν ἄμεμπτον, ὃν ἐκτελέσας ἐπὶ τῆς γῆς, ἠξιώθης ἐπ' ὄρους θεάσασθαι, Κυρίου τὴν θείαν Μεταμόρφωσιν.   Μεγαλυνάριον Ἡ τῶν ἀπορρήτων θεία βροντή, ὁ ἐν Θαβωρίῳ, ἐπακούσας φωνῆς Πατρός, καὶ βροντοφωνήσας, ἡμῖν τὴν σωτηρίαν, Ἰάκωβος ὁ μύστης, Χριστοῦ ὑμνείσθω μοι.   ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ (μεταφραση Google) Άγιος Δημήτριος Ροστόφ Βίοι των Αγίων Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιακώβου υιού τού Ζεβεδαίου Μνήμη 30 Απριλίου Άγιος Απόστολος Ιάκωβος και ο αδελφός του Αγίου Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους που επιλέγει ο ίδιος ο Κύριος στους μαθητές των απλών ψαράδων. Ονομάζεται ο Ιησούς Χριστός, ο James, μαζί με τον αδελφό του, έφυγε από το πλοίο, ο πατέρας και τα αλιευτικά δίχτυα, και ακολούθησε τον Χριστό ( Mf.4: 21-22 ), μετά από αυτόν παντού, ακούγοντας τις ομιλίες και βλέποντας τα θαύματα Του εκτελούνται από Αυτόν. Ο Κύριος τόσο αγαπούσε τα δύο αδέλφια που επέτρεψε σε κάποιον να ξαπλώσει στο Percy του (Ioan.13: 23 ) και το άλλο (Jacob) είχε υποσχεθεί να πιείτε το ποτήρι που ο Σαμ είχε να πιει ( Mf.20: 22-23 ). Και οι ίδιοι οι Απόστολοι τόσο πολύ αγαπούσε ο Κύριος τους και έδειξε τέτοια αφοσίωση σ 'αυτόν, ότι ήθελε να φέρει τα κάτω για να τους απίστους σε αυτόν φωτιά από τον ουρανό για να τα καταναλώνουν ( Luk.9: 54) · και θα το είχαν κάνει αν ο ίδιος ο φιλεύσπλαχνος Κύριος Ιησούς Χριστός δεν τους απαγόρευε. Αυτές οι δύο απόστολοι, Τζέιμς του Ζεβεδαίου, και τον John και ο απόστολος Πέτρος, ο Κύριος κυρίως πριν από όλους τους άλλους αποστόλους αποκαλύπτει τη θεία χαρακτηριστικά Του, και τα μυστήρια του, όπως ήταν, για παράδειγμα, στο όρος Θαβώρ, όταν ο Κύριος θέλησε να δείξει τη δόξα της θεότητάς του, πήρε μαζί του τον Πέτρο, James και John (Mt. Μετά από μια χωρίς βάσανα, την ανάσταση και την ανάληψη του Κυρίου μας, και στέλνοντας τα κάτω του Αγίου Πνεύματος, ο άγιος Απόστολος Ιάκωβος πήγε στην Ισπανία και σε άλλες χώρες για να κηρύξει το λόγο του Θεού. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ και ήταν εκεί για τους Εβραίους απειλητικό, σαν κεραυνός ( Mk. 3:17 ) για θάρρος και τόλμη κήρυξε ο Ιησούς Χριστός, λέγοντας ότι Αυτός είναι ο αληθινός Μεσσίας, ο Σωτήρας του κόσμου. James κέρδισε τους Φαρισαίους συζήτηση 2836 και γραφείς 2837 , καταγγέλλοντας και rebuking τους για τη σκληρότητα της καρδιάς τους και απιστία. Αυτοί, δεν είναι σε θέση να του αντισταθεί, για τα χρήματα έχει προσλάβει κατά ορισμένων μάγο που ονομάζεται Ερμογένη, ότι θα παλέψει με τον Ιακώβ, και θα τον βάλει στην ντροπή. Αλλά ο μάγος, είναι περήφανη, δεν ήθελε να μιλήσει με τον Ιακώβ, και έστειλε τον μαθητή του, που ονομάζεται Philetus, λέγοντας: "Όχι μόνο εγώ, αλλά ούτε ο μαθητής μου Jacob δεν μπορεί να υπερισχύσει σε μια διαμάχη." ήρθε Philetus και μίλησε για την Αγίου Ιακώβου Αποστόλου, αλλά δεν είναι σε θέση να αντισταθεί τη σοφία του Αγίου Πνεύματος, η οποία ήταν γεμάτη με τον Απόστολο, ήταν σιωπηλός τόσο χαζή και δεν θα μπορούσε να είναι αρκετά ανοίξει το στόμα του να αντιταχθεί στον Απόστολο. Έχοντας μάθει την αλήθεια, Filit παραιτήθηκε και επέστρεψε στον δάσκαλό του, οι σοφοί, του είπε, που δεν μπορεί να ξεπεραστεί Jacob, ο οποίος επιβεβαίωσε τα λόγια του, ακόμα και θαύματα. Εδώ δάσκαλος Filit τη συμβούλευσε να αφήσει φιλοσοφείν του, και μαντεία, και να κάνει τον εαυτό σας ένα μαθητή James. Αλλά Ερμογένη περήφανοι με μαγικά τους κάλεσε τους δαίμονες και τους διέταξε να κρατήσει σε ένα μέρος Philetus δεσμεύεται έτσι ώστε δεν μπορούσε να κινηθεί, και είπε έτσι: «Θα δούμε πώς σας σώζει ο Ιακώβ». Ο Φίλιθ έστειλε επίσης κρυφά στον Απόστολο την είδηση ​​ότι δεσμεύτηκε από τα ξόρκια του Ερμογένου από δαίμονες. Ακρόαση για το θέμα αυτό, ο απόστολος τον έστειλε πετσέτα του, λέγοντάς του να πάρει το μήνυμα από αυτόν μια πετσέτα και είπε αυτά τα λόγια: «Ο Κύριος looseth τους κρατούμενους: Ο Κύριος ήνοιξε τα μάτια των τυφλών, ο Κύριος αυξάνει μέχρι προσκύνησαν» ( Ps.145: 7-8 ). Μόλις Filit πρόφερε αυτά τα λόγια, όταν απελευθερωθεί από τα αόρατα δεσμά, για το φόβο των δαιμόνων και οι δυνάμεις πετσέτες Απόστολοφ προφορικό λόγο, άφησε Philetus και δραπέτευσε από αυτόν. Τότε ο Φίλιτς, γελώντας στο Hermogen, ήρθε στον Άγιο Ιάκωβο και, δίδαξε την ιερή πίστη, βαφτίστηκε. Ο Ερμούγενης, γεμάτος έντονη οργή και θυμό, ορκίστηκε τους δαίμονες που τον υπηρετούσαν, για να τον φέρουν μαζί του ο Ιακώβ και η Φίλιτα. Αλλά όταν οι δαίμονες έρχονται κοντά στο περίβλημα, το οποίο είναι το σπίτι σε Saint James στο Philetus, αμέσως ο άγγελος του Κυρίου, σύμφωνα με την εντολή του Θεού, πήρε τους δαίμονες και σύνδεσή τους με αόρατα δεσμά, άρχισαν να τους βασανίζουν.Οι δαίμονες στα αυτιά όλων φώναζαν, βασανισμένοι από τη δύναμη του Θεού: - James, ο Απόστολος του Χριστού, ελέησον ημάς, για έχουμε, κατ 'εντολή του Ερμογένη, έχουν έρθει κάτω σε σας και Philetus δεσμεύουν, και εδώ είστε τώρα στενά συνδεδεμένη και σοβαρά υποφέρουν. Ο Άγιος Ιάκωβος είπε στους δαίμονες: "Ο άγγελος του Θεού που σε δέσμευσε, ας απελευθερωθείς από τη δουλεία, κι εσύ πηγαίνεις και φέρνεις τον Ερμονιώτη σε μένα εδώ, χωρίς να τον κάνεις κακό». Αμέσως, οι δαίμονες, που επιτρέπεται από τα δεσμά πήγε στο Ερμογένη, και τον έπιασε, και εν ριπή οφθαλμού που πριν από τους αποστόλους, και σχετίζονται με τον Απόστολο του ζήτησε να τους αφήσουμε να εκδικηθεί τα παράπονά τους για Hermogen. Ο απόστολος ζήτησε επίσης από τους δαίμονες γιατί δεν δεσμεύονταν το Filit, όπως τους είχε διατάξει ο Hermogen. Οι δαίμονες απάντησαν σε αυτό: «Δεν μπορούμε ούτε να αγγίξουμε τις μύγες στο σπίτι σας». Τότε ο Απόστολος είπε στον Φίλιτ: - Ο Κύριός μας έχει δώσει εντολή στο κακό να επιστρέψει το καλό, κι έτσι εσύ και ο ελεύθερος Γερμανογόνος και τον παραδώσεις από δαίμονες. Μετά από αυτό, ο Απόστολος είπε στον Hermogenes. απελευθερωμένοι από δαιμονικούς δεσμούς: - Ο Κύριος μας δεν θέλει να έχει υπαλλήλους υπό την πίεση, αλλά θέλει να έχει υπαλλήλους εθελοντικά. Ως εκ τούτου, πηγαίνετε όπου θέλετε. Αλλά ο Hermogenes είπε: "Μόλις φύγω από το σπίτι σου, οι δαίμονες θα με σκοτώσουν αμέσως, γιατί ξέρω πόσο μεγάλη είναι η μανία τους. Γνωρίζω επίσης ότι δεν μπορώ να τους ξεφορτωθώ αν δεν με προστατεύετε. Τότε ο Απόστολος του έδωσε το χέρι του στο χέρι, το οποίο χρησιμοποίησε στο δρόμο. Ο γερμανόγος πήγε με την ίδια ράβδο στο σπίτι του και στο δρόμο δεν υποφέρει από δαίμονες τίποτα κακό. Γνωρίζοντας έτσι τη δύναμη του Χριστού και βλέποντας την αδυναμία των δαίμων, ο Hermogen συνέλεξε όλα τα μαγικά του βιβλία, τα έφερε στον Άγιο Ιάκωβο και, pripav στα πόδια του, αναφώνησε: - Αληθινός δούλος του αληθινού Θεού, που αποδίδεται από τη χαμένη ψυχή των ανθρώπων. Αφιερώστε το έλεός μου και πάρετε τον εχθρό σας ως μαθητή στον εαυτό σας! Δίδαξε Jacob αγία πίστη, Ερμογένης βαφτίστηκε, σύμφωνα με την εντολή του Αποστόλου, έκαψαν μαγικά βιβλία τους και να γίνει ένας πραγματικός υπηρέτης του Χριστού, έτσι ώστε στο όνομα του Ιησού Χριστού θαύματα. Οι Εβραίοι, βλέποντας τα πάντα είναι τέλεια, ήρθε σε μια ισχυρή οργή και έπεισε το βασιλιά Ηρώδη το 2838 να ανεγείρει τη δίωξη της Εκκλησίας του Χριστού και να σκοτώσει τον Ιακώβ, «ο Ηρώδης σήκωσε τα χέρια του σε μερικά από την εκκλησία, με σκοπό να τους διώξουν, και σκότωσε τον James τον αδελφό του Ιωάννη με το σπαθί. Όταν είδε ότι ικανοποιημένοι οι Εβραίοι, προχώρησε περαιτέρω για να λάβει Peter - τότε ήταν οι ημέρες των αζύμων - και τον είχε συλληφθεί, ο ίδιος τον έβαλε στη φυλακή " ( Πράξεις 12: 1-4. ). Ευσέβιος στο 2839 , επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης, έλεγε για St. James γράφει ότι όταν καταδικάστηκε από τον Ηρώδη σε θάνατο, ένας άνδρας με το όνομα Ιωσήφ, ένας από donesshih Ηρώδη οι Απόστολοι, βλέποντας το θάρρος και την τόλμη του Αγίου Ιακώβου και η αντίληψη αθωότητα και την αγιότητα, και να τους πούμε την αλήθεια των λέξεων (από την έλευση του Μεσσία - Χριστού), πίστεψαν στον Χριστό και έγινε ομολογητής του Χριστού. Αμέσως μαζί με τον ιερό Απόστολο Ιακώβ καταδικάστηκαν σε θάνατο. Όταν περπάτησε μαζί με τον τόπο της εκτέλεσης, στη συνέχεια, στο δρόμο συνάντησε έναν παραλυτικό, που βρίσκεται στην άκρη του δρόμου, και ο άγιος απόστολος τον θεράπευσε. Όταν κλίση το κεφάλι τους για να αποκεφαλισμό, Josiah προσευχήθηκε στον Άγιο James, γι 'αυτό τον συγχώρεσε τις αμαρτίες που άγνοια - τον συγχώρεσε ότι είχε ενημερωθεί για τον στον βασιλιά. Απόστολος, αγκαλιάζει και τον φιλάει, του είπε: «Ειρήνη υμίν» - και οι δύο από αυτούς έσκυψε το κεφάλι τους προς την περικοπή, από κοινού έχασαν τη ζωή τους στο 2840 . Μετά τον αποκεφαλισμό του Αγίου Ιακώβου οι μαθητές Απόστολος πήρε το σώμα του, σύμφωνα με τη συμβουλή του Θείου τον μετέφερε στην Ισπανία το 2841 , όπου υπηρέτησε μέχρι τώρα από τον τάφο της θεραπείας του, ο άρρωστος και τα θαύματα που προκάλεσε για τη δόξα του Χριστού του Θεού, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα όλο το πλάσμα δοξάζεται για πάντα. Αμήν. * * * 2836 Οι Φαρισαίοι είναι μια θρησκευτική αίρεση που προέκυψε στην Παλαιστίνη δύο ή τρεις αιώνες πριν από τον Χριστό. Η αίρεση έθεσε έναν ακριβή στόχο, ο οποίος συχνά έφτανε στη μικροαστικότητα και τη σχολαστικότητα, τηρώντας όλες τις τελετουργικές συνταγές του νόμου του Μωυσή. 2837 Ο καθηγητής του λαού, ο ραβίνος. 2838 Εδώ, βέβαια, ο Ηρώδης Αγρίπας Α, γιος του Αριστόβουλου και εγγονός του Ηρώδη του Μεγάλου, ο οποίος κυβερνούσε τον Ιούδα από 40 σε 44 2839 Ο Ευσέβιος Παμφύλης - ο πιο διάσημος ιστορικός της εκκλησίας, ο οποίος έζησε από το 268 έως το 340. Η «Εκκλησιαστική Ιστορία» του έφερε στα 324 γραμμάρια 2840 Ο θάνατος του ιερού Απόστολου Ιακώβου ακολουθήθηκε από περίπου. 42 g. 2841 Τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου βρίσκονται τώρα στην Compostela, την κύρια πόλη του ισπανικού βασιλείου της Γαλικίας. ήρθαν εδώ στην αρχή. IX αιώνα.