ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Δ΄.

 ΕΠΤΑ ΠΑΙΔΕΣ ΕΝ ΕΦΕΣῼ 

 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

Pueri VII in Epheso mm sub Decio . Oct 22

Άγιοι Επτά Παίδες εν Εφέσω

Семь спящих Ефесских отроков: Максимилиан, Иамвлих, Мартиниан, Иоанн, Дионисий, Константин, Антонин и мученичество Иакова, брата Господня; Греция; XVI в.

Οι άγιοι επτά Παίδες, Μαξιμιλιανός, Εξακουστωδιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Ιωάννης και Κωνσταντίνος, Τοιχογραφία  Fresco. Αγιον Όρος ( Ι. Μονή Διονυσίου). το 1547 μ.Χ. του Τζώρτζη (Ζώρζη) Fuca. 

Τὸν ἑπτάριθμον τιμῶ χορὸν Μαρτύρων,

Δείξαντα Ἀνάστασιν νεκρῶν τῷ κόσμῳ

Τῇ δὲ τετάρτῃ νεκροέγερτοι ξύνθανον ἑπτά.

Βιογραφία
Οι άγιοι επτά Παίδες, Μαξιμιλιανός, Εξακουστωδιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Ιωάννης και Κωνσταντίνος, έζησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.). Οι νέοι αυτοί, μόλις βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία και ύστερα από συνετή σκέψη και εκτίμηση, μοίρασαν τα υπάρχοντά τους στους φτωχούς και μπήκαν και κρύφτηκαν μέσα σε ένα σπήλαιο. Εκεί, αφού προσευχήθηκαν να λυθούν από τα δεσμά του σώματος και να μην παραδοθούν στον αυτοκράτορα Δέκιο, παρέδωσαν τις ψυχές τους στο Θεό. Ο Αυτοκράτορας δε, όταν επέστρεψε στην Έφεσο, τους αναζήτησε, για να τους αναγκάσει να προσφέρουν θυσίες στα είδωλα. Μόλις όμως έμαθε ότι εκείνοι είχαν πεθάνει στο σπήλαιο, πρόσταξε και έφραξαν με μανδρότοιχο το στόμιο του σπηλαίου αυτού.

Στο μέρος, όπου βρισκόταν το σπήλαιο των Αγίων Επτά Παίδων,  χτίστηκε με το πέρασμα του χρόνου ένα εκκλησιαστικό συγκρότημα. Ανακαλύφθηκε μετά από ανασκαφές το 1927.

Tὸ σπήλαιο τῶν Ἁγίων στὴν Ἔφεσο

Έκτοτε λοιπόν πέρασαν εκατόν ενενήντα τέσσερα έτη και φτάνουμε μέχρι το τριακοστό όγδοο έτος της βασιλείας του Θεοδοσίου Β΄ του Μικρού (408-450 μ.Χ.), ήτοι μέχρι το έτος 446 μ.Χ. Τότε εμφανίστηκε στους κόλπους του Χριστιανισμού μια αίρεση, η οποία δε δεχόταν το δόγμα της αναστάσεως των νεκρών. Η αίρεση αυτή, στην οποία είχαν προσχωρήσει και μερικοί επίσκοποι, προκαλούσε μεγάλη αναταραχή και αναστάτωση στην Εκκλησία. Ο δε Αυτοκράτορας, βλέποντας την αναστάτωση αυτή της Εκκλησίας του Θεού, δεν ήξερε τι να κάνει. Όμως δεν απελπίστηκε, αλλά, αφού φόρεσε έναν τρίχινο σάκο και κάθισε κατά γης, θρηνούσε και παρακαλούσε το Θεό να του φανερώσει τον τρόπο διάλυσης της αίρεσης.

Ефесские отроки, мч. (4 августа)

Менологий 2 - 5 августа;

Византия. Греция; XIV в.; памятник: 

Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 

10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 

Бодлеанская Библиотека 

(Bodleian Library)

Οι Άγιοι Επτά Παίδες εν Εφέσω

Μηνολόγιο 2 - 5  Αυγούστου

Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 

Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 

Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)

Ο Κύριος λοιπόν δεν παρέβλεψε τα δάκρυα του Αυτοκράτορα και ικανοποίησε το αίτημά του με τον ακόλουθο τρόπο: Ο κύριος του όρους, στο οποίο βρισκόταν το σπήλαιο των αγίων επτά Παίδων, θέλησε κατά τον καιρό εκείνο να χτίσει μαντρί για το ποίμνιό του. Έτσι λοιπόν, παίρνοντας επί δύο ημέρες πέτρες από τον μανδρότοιχο του σπηλαίου, για να οικοδομήσει το μαντρί του, ανοίχτηκε το στόμιο του σπηλαίου αυτού. Τότε ακριβώς, με προσταγή του Θεού, αναστήθηκαν οι άγιοι επτά Παίδες, που είχαν πεθάνει μέσα στο σπήλαιο αυτό, και συνομιλούσαν μεταξύ τους, σαν να είχαν κοιμηθεί την προηγούμενη ημέρα. Τα σώματά τους δε δεν είχαν αλλοιωθεί στο παραμικρό και τα ενδύματά τους δεν είχαν φθαρεί ούτε σαπίσει από την υγρασία του σπηλαίου, αν και είχαν περάσει εκατόν ενενήντα τέσσερα χρόνια.

Μετά την ανάστασή τους οι άγιοι επτά Παίδες είχαν έντονο στη μνήμη τους το γεγονός ότι ο Δέκιος ζητούσε να τους τιμωρήσει και περί αυτού ακριβώς συνομιλούσαν μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, ο Μαξιμιλιανός έλεγε προς τους άλλους: “Και αν συλληφθούμε, αδελφοί, ας σταθούμε γενναίοι και να μην προδώσουμε την ευγένεια της πίστης μας. Εσύ δε, αδελφέ Ιάμβλιχε, πήγαινε να αγοράσεις άρτους, πλην όμως περισσότερους. Γιατί χθες το βράδυ έφερες λίγους, και κοιμηθήκαμε σχεδόν πεινασμένοι. Επιπλέον προσπάθησε να μάθεις τι σκέφτεται για εμάς ο Δέκιος”.

Семь отроков во Ефесе: Максимилиан, Иамвлих, Мартиниан, Иоанн, Дионисий, Ексакустодиан (Константин) и Антонин (ок. 250; 408—450). XVIII век, Россия,

Οι άγιοι επτά Παίδες, Μαξιμιλιανός, Εξακουστωδιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Ιωάννης και Κωνσταντίνος, Εικόνα τού 18ου αιώνα μ.Χ. στην Ρωσία.

Όταν λοιπόν ο Ιάμβλιχος πήγε στην πόλη, είδε στην πύλη το σημείο του Σταυρού. Το γεγονός αυτό του προκάλεσε έκπληξη και θαυμασμό. Βλέποντας δε το Σταυρό και σε άλλους τόπους, καθώς επίσης και τα κτίρια να διαφέρουν από εκείνα που ήξερε και τους ανθρώπους επίσης κάπως διαφορετικούς, νόμισε ότι βλέπει όραμα ή ότι περιέπεσε σε έκσταση. Πήγε όμως στους αρτοπώλες, πήρε τους απαραίτητους άρτους και, αφού έδωσε τα χρήματα που έπρεπε, έσπευδε να επιστρέψει στο σπήλαιο. Ενώ λοιπόν ετοιμαζόταν να φύγει, είδε τους αρτοπώλες να δείχνουν ο ένας στον άλλο το ασημένιο νόμισμα, να κοιτάζουν προς αυτόν και να λένε ότι αυτός βρήκε κάποιο θησαυρό, αφού το νόμισμα που τους έδωσε για τους άρτους είχε στην επιφάνειά του τυπωμένη την εικόνα του αυτοκράτορα Δεκίου, ο οποίος είχε πεθάνει προ πολλού (πριν από 194 χρόνια).

Семь отроков во Ефесе: Максимилиан, Иамвлих, Мартиниан, Иоанн, Дионисий, Ексакустодиан (Константин) и Антонин XVI-XVII век, Россия,

Οι άγιοι επτά Παίδες, Μαξιμιλιανός, Εξακουστωδιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Ιωάννης και Κωνσταντίνος, Τοιχογραφία τού 16ου  - 17ου αιώνα μ.Χ. στην Ρωσία.

Μετά από το γεγονός αυτό ο Ιάμβλιχος τρόμαξε πολύ και έμεινε άφωνος, νομίζοντας ότι αυτοί τον αναγνώρισαν και θα τον συνελάμβαναν για να τον παραδώσουν στον αυτοκράτορα Δέκιο. Έπεσε λοιπόν στα πόδια τους και τους παρακαλούσε λέγοντας: “Σας παρακαλώ, κύριοί μου, έχετε στα χέρια σας το αργύριό μου, πάρτε πίσω και τους άρτους σας. Μόνο αφήστε με να φύγω”. Οι αρτοπώλες τού απάντησαν: “Δείξε μας το θησαυρό που βρήκες και δώσε και σ’ εμάς μερίδιο απ’ αυτόν. Αλλιώς σε παραδίνουμε στο θάνατο”. Και συγχρόνως με τα λόγια αυτά του πέρασαν αλυσίδα στο λαιμό και τον έσυραν στη λεωφόρο (στον κεντρικό και μεγάλο δρόμο της πόλης). Εν συνεχεία τον οδήγησαν στον ανθύπατο προς ανάκριση. Εκείνος, μόλις τον είδε, του είπε: “Πες μας, νέε, πώς βρήκες το θησαυρό, πόσος είναι και πού βρίσκεται”. Ο Άγιος τού απάντησε: “Εγώ δε βρήκα ποτέ κανένα θησαυρό. Το νόμισμα που έδωσα στους αρτοπώλες το είχα από τους γονείς μου. Δεν ξέρω λοιπόν τι συμβαίνει με μένα τώρα”. Ο ανθύπατος τότε τον ρώτησε: “Από ποια πόλη είσαι;”. Ο Ιάμβλιχος απάντησε: “Από αυτήν, αν αυτή είναι η Έφεσος”. Τότε ο ανθύπατος είπε: “Ποιοι είναι οι γονείς σου; Ας έλθουν εδώ και, αν διαπιστωθεί η αλήθεια, θα σε πιστέψουμε”. Ο Άγιος του απάντησε: “Ο δείνα είναι ο πατέρας μου, ο δείνα είναι συγγενής και ο δείνα είναι ο παππούς μου”. Ο ανθύπατος, μόλις άκουσε τα ονόματα, είπε στον Ιάμβλιχο: “Τα ονόματα που ανέφερες είναι ξένα και ανυπόστατα και έξω από αυτά που κατά τη συνήθεια χρησιμοποιούνται. Επομένως δεν μπορείς να γίνεις πιστευτός”. Τότε ο Άγιος είπε στον ανθύπατο: “Αν, ενώ σου λέω την αλήθεια, δε με πιστεύεις, δεν ξέρω να σου πω πλέον τίποτε άλλο”.

Ύστερα από αυτά ο ανθύπατος είπε: ” Ασεβέστατε, το νόμισμά σου με την επιγραφή του μαρτυρεί ότι τυπώθηκε πριν από διακόσια χρόνια, επί αυτοκράτορα Δεκίου, κι εσύ, όντας νεότερος, προσπαθείς να μας εξαπατήσεις;”. Τότε ο Ιάμβλιχος έπεσε στα πόδια του ανθυπάτου και των παρευρεθέντων και τους παρακαλούσε λέγοντας: “Σας παρακαλώ, κύριοί μου, πέστε μου, που είναι ο Δέκιος, ο βασιλιάς, που ήταν στην πόλη αυτή;”. Εκείνοι του απάντησαν: “Κατά τους παρόντες χρόνους δεν υπάρχει βασιλιάς Δέκιος. Αυτός βασίλευσε πριν από πολλά χρόνια”. Τότε ο Ιάμβλιχος είπε: “Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, κύριοί μου, εκπλαγήκατε. Πλην όμως ακολουθήστε με να πάμε στο σπήλαιο και ίσως από τα σημεία που θα δείτε θα διαπιστωθεί η αλήθεια των λόγων μου. Εγώ πράγματι ξέρω ότι φύγαμε από την πόλη εξ αιτίας του Δεκίου και ότι χθες, ερχόμενος να αγοράσω άρτους, είδα ότι ο Δέκιος εισήλθε στην πόλη αυτή”.

Αυτά είπε ο άγιος Ιάμβλιχος, ο δε επίσκοπος Εφέσου Μαρίνος, μόλις τα άκουσε, είπε στον ανθύπατο: “Έχω τη γνώμη ότι κάτι θαυμαστό συμβαίνει με την υπόθεση αυτή. Έτσι, ας τον ακολουθήσουμε”. Και πράγματι ακολούθησαν τον Άγιο μέχρι το σπήλαιο ο ανθύπατος, ο επίσκοπος Μαρίνος και πολύς λαός. Πρώτος μπήκε στο σπήλαιο ο Ιάμβλιχος. Έπειτα μπήκε ο Επίσκοπος, ο οποίος, μόλις έστρεψε το βλέμμα του προς τα δεξιά μέρη του στομίου, είδε ένα κιβώτιο σφραγισμένο με δυο ασημένιες σφραγίδες. Το κιβώτιο αυτό το είχαν τοποθετήσει εκεί ο Ρουφίνος και ο Θεόδωρος ως χριστιανοί, οι οποίοι είχαν αποσταλεί εκεί από το Δέκιο μαζί με τους άλλους, στους οποίους ο Αυτοκράτορας αυτός είχε δώσει την εντολή να φράξουν με μανδρότοιχο το στόμιο του σπηλαίου. Οι δύο χριστιανοί, Ρουφίνος και Θεόδωρος, έγραψαν και τα Συναξάρια των αγίων επτά Παίδων και σημείωσαν τα ονόματά τους σε μολύβδινες πλάκες. Όταν λοιπόν συνάχτηκαν όλοι οι έγκριτοι άρχοντες μαζί με τον ανθύπατο, άνοιξαν το κιβώτιο και βρήκαν τις μολύβδινες πλάκες, τις οποίες διάβασαν και ένιωσαν όλοι τους απερίγραπτη έκπληξη από το θαυμαστό αυτό γεγονός. Αμέσως δε τότε προχώρησαν στα ενδότερα του σπηλαίου, όπου βρήκαν τους Αγίους και έπεσαν στα πόδια τους. Κατόπιν κάθισαν κατά γης και τους ρωτούσαν. Οι Άγιοι τους διηγήθηκαν τα σχετικά με τους εαυτούς τους και εν συνεχεία τα κακουργήματα του Δεκίου εις βάρος των Χριστιανών. Μόλις εκείνοι άκουσαν όσα οι Άγιοι τούς διηγήθηκαν, εκπλήττονταν και δόξαζαν το Θεό, τον ποιητή των θαυμασίων.

Τότε ο ανθύπατος και ο επίσκοπος Μαρίνος με αναφορά τους γνωστοποίησαν τα θαυμαστά αυτά γεγονότα στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο. Εκείνος δοκίμασε απέραντη χαρά για όλα αυτά και έσπευσε αμέσως στην Έφεσο. Στη συνέχεια ανήλθε στο σπήλαιο. Εκεί βρήκε τους αγίους επτά Παίδες και, αφού έπεσε κατά γης, τους έβρεχε τα πόδια με τα δάκρυά του και τα αποσπόγγιζε. Η αγαλλίαση δε και η χαρά του ήταν απερίγραπτη, αφού ο Κύριος δεν παρείδε το αίτημά του και έδειξε σ’ αυτόν οφθαλμοφανώς την ανάσταση των νεκρών. Ενώ δε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος συνομιλούσε με τους Αγίους, καθώς επίσης οι επίσκοποι και άλλοι άρχοντες, οι Άγιοι νύσταξαν λίγο και, έτσι, μπροστά σε όλους εξεδήμησαν προς Κύριον.

Τότε ο Αυτοκράτορας, αφού πρόσφερε πολύτιμα άμφια και αρκετό χρυσάφι και ασήμι, πρόσταξε να κατασκευάσουν επτά θήκες προς τιμήν των Αγίων και να τεθούν μέσα σ’ αυτές τα λείψανά τους. Αλλά κατά τη νύχτα που ακολούθησε εμφανίστηκαν σ’ αυτόν οι Άγιοι και του είπαν: “Άφησέ μας, βασιλιά, στο σπήλαιο που έγινε η ανάστασή μας”. Έτσι λοιπόν, αφού έγινε μεγάλη σύναξη επισκόπων και αρχόντων, ο Αυτοκράτορας κατέθεσε τα λείψανα των Αγίων στη γη του σπηλαίου, καθώς εκείνοι με οπτασία του ζήτησαν. Εν συνεχεία οργάνωσε και πραγματοποίησε στον τόπο εκείνο λαμπρή και χαρμόσυνη εορτή, φιλοξένησε με πλούσια αγαθά τους φτωχούς της Εφέσου, χαροποίησε όλο το λαό με λαμπρές βασιλικές τιμές και έβγαλε από τις φυλακές τους επισκόπους που είχαν φυλακιστεί, επειδή κήρυτταν το δόγμα της αναστάσεως των νεκρών. Ακολούθως έγινε από όλους κοινή εορτή, κατά την οποία αναπέμφθηκαν λόγοι και ύμνοι ευχαριστίας και δοξολογίας προς τον Κύριο και Θεό μας Ιησού Χριστό.

(Από το Συναξαριστή της Αποστολικής Διακονίας “Με τους Αγίους μας” του Γεωργίου Δ. Παπαδημητροπούλου)

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείω Πνεύματι, ἀφθαρτισθέντες, πολυχρόνιον, ἤνυσαν ὕπνον, οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἐπτάριθμοι Μάρτυρες, καὶ ἀναστάντες πιστοὺς ἐβεβαίωσαν, τὴν τῶν ἀνθρώπων κοινὴν ἐξανάστασιν ὅθεν ἅπαντες, συμφώνως τούτους τιμήσωμεν, δοξάζοντες Χριστὸν τὸν πολυέλεον.

 

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Οἱ τὰ τοῦ κόσμου ὡς φθαρτὰ παριδόντες, καὶ τὰς ἀφθάρτους δωρεὰς εἰληφότες, διαφθορᾶς διέμειναν θανόντες παρεκτός· ὅθεν ἐξανίστανται, μετὰ πλείονας χρόνους, ἅπασαν ἐνθάψαντες, δυσμενῶν ἀπιστίαν· οὓς ἐν αἰνέσει σήμερον πιστοί, ἀνευφημοῦντες, Χριστὸν ἀνυμνήσωμεν.

Ἐξαποστειλάριον
Ἦχος β'
Τοῖς μαθηταῖς συνέλθωμεν 
Τυραννικοῦ πρὸ βήματος τὸν Χριστὸν παρρησίᾳ, Παῖδες ἑπτὰ καὶ Μάρτυρες, ἐκηρύξατε πάντων, Θεὸν Σωτῆρα καὶ Κτίστην· ὑμεῖς γὰρ θείᾳ προνοίᾳ, σπηλαίῳ χρόνοις πλείοσι, κατὰ φύσιν θανόντες, ὑπερφυῶς, αὖθις ἐξανίστασθε ὡς ἐξ ὕπνου, αἱρετικῶν τὰ στόματα, ἀποφράττοντες πάντων.

Μεγαλυνάριον
Δόγμα ἀκυροῦται νεκροποιόν· οἱ γὰρ θεῖοι Παῖδες, ἀναστάντες ἐκ τῶν νεκρῶν, ἐδήλωσαν πᾶσι, τὴν μέλλουσαν γενέσθαι, ἐν τῇ ἐσχάτῃ ὥρᾳ, βροτῶν ἀνάστασιν.

επτά Παίδων

Από την Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Επτά Παίδων ( αραβικά : اصحاب الکھف aṣḥāb al Kahf, «συντρόφους του σπηλαίου") της Εφέσου είναι θρυλικές ανθρώπους σε μια ιστορία μιας ομάδας νεαρών που κρύβονται μέσα σε μια σπηλιά έξω από την πόλη της Εφέσου περίπου 250 μ.Χ., για να ξεφύγουν από μια δίωξη . Ο βασιλιάς ανάγκασε όλες τις βασίλειό του να λατρεύουν τα είδωλα και όποιος δεν θα πρέπει να θανατωθούν. Αυτοί οι άνδρες δραπέτευσαν και την πίστη τους στο Θεό (πίστη τους ποικίλλει ανάλογα με τις περιφερειακές προέλευσης) ήταν ισχυρή, και αρνήθηκαν να λατρεύουν τα είδωλα. Η ιστορία είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα της μύθο για έναν άνθρωπο που κοιμάται και χρόνια μετά ξυπνά για να βρει ο κόσμος άλλαξε.

Μια άλλη εκδοχή είναι ότι Δεκίου τους διέταξε φυλακισμένοι σε ένα κλειστό σπηλιά για να πεθάνει εκεί ως τιμωρία για την ύπαρξη χριστιανών. Αφού αποκοιμηθεί μέσα στη σπηλιά, που υποτίθεται ότι ξύπνησε περίπου 180 χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδοσίου Β ' , μετά την οποία είχαν φέρεται να δει από τους ανθρώπους του τώρα-χριστιανικής πόλης πριν πεθάνει.

Η παλαιότερη έκδοση αυτής της ιστορίας προέρχεται από τη συριακή επίσκοπος Jacob των Sarug (γ. 450-521), η οποία είναι η ίδια προέρχεται από μια παλαιότερη Ελληνική πηγή, πλέον χαθεί. [1] Ένα περίγραμμα αυτής της ιστορίας φαίνεται στην Γρηγορίου της Τουρ (β . 538, δ. 594), και ο Παύλος ο Διάκονος 's (β. 720, δ. 799) Ιστορία των Λομβαρδών . Το πιο γνωστό Δυτική εκδοχή της ιστορίας εμφανίζεται στο Jacobus de Voragine 's Χρυσή Legend .

Το Ρωμαϊκό μαρτυρολόγιο αναφέρει τα Επτά Παίδων της Εφέσου κάτω από την ημερομηνία της 27ης Ιουλίου (Ιούνιος σύμφωνα με το ημερολόγιο του Βατικανού ΙΙ), ως εξής: «Εορτασμός των επτά Ιεράς στρωτήρες της Εφέσου, ο οποίος, αυτή εξιστορείται, αφού υποστούν το μαρτύριο, αναπαυθεί εν ειρήνη , αναμένοντας την ημέρα της ανάστασης ». [2] Η Βυζαντινή Ημερολόγιο τους τιμά με γιορτές στις 4 Αυγούστου και 22 Οκτωβρίου.

Η ιστορία έχει μεγαλύτερη βαρύτητα, ωστόσο, στον μουσουλμανικό κόσμο? αυτή είπε στο Κοράνι ( Σούρα 18, στίχος 9-26 ). Η Κορανίου απόδοση αυτής της ιστορίας δεν αναφέρει ακριβώς τον αριθμό των στρωτήρων σούρα 18, στίχος 22 . Επίσης, δίνει τον αριθμό των ετών που κοιμόντουσαν ως 300 ηλιακά έτη (ισοδύναμο με 309σεληνιακά έτη ). Σε αντίθεση με τη χριστιανική ιστορία, η Ισλαμική έκδοση περιλαμβάνει μνεία ενός σκύλου που συνόδευαν τους νέους μέσα στο σπήλαιο, και ήταν επίσης ο ύπνος, αλλά όταν οι άνθρωποι πέρασαν από το σπήλαιο φαινόταν αν ο σκύλος ήταν απλά κρατώντας το ρολόι στην είσοδο, που τους καθιστά φοβάται να δει τι είναι μέσα στο σπήλαιο από τη στιγμή που είδε το σκυλί. Στο Ισλάμ, αυτοί οι νέοι που αναφέρονται ως "οι άνθρωποι του Σπηλαίου".

Χριστιανική ερμηνεία

Ιστορία 

Η ιστορία ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Δεκίου , περίπου 250 μ.Χ., επτά νεαροί άνδρες είχαν κατηγορηθεί παρακάτω Χριστιανισμού . Τους δόθηκε κάποιο χρόνο για να αποκηρύξουν την πίστη τους, αλλά επέλεξε αντ 'αυτού να δώσει τα κοσμικά αγαθά τους στους φτωχούς και να αποσυρθεί σε ένα βουνό σπηλιά για να προσευχηθούν, όπου αποκοιμήθηκε. Ο αυτοκράτορας, βλέποντας ότι η στάση τους απέναντι παγανισμός δεν είχε βελτιωθεί, διέταξε το στόμα της σπηλιάς για να σφραγιστούν. [3]

Δεκίου πέθανε το 251, και πολλά χρόνια πέρασαν, κατά την οποία ο Χριστιανισμός πέρασε από διώκονται για να είναι η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο, δίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια της βασιλείας τουΘεοδοσίου Β ' (408-450) -το γαιοκτήμονα αποφάσισε να ανοίξει το σφραγισμένο στόμιο του σπηλαίου, σκέφτεται να το χρησιμοποιήσετε σαν ένα στυλό βοοειδή. Εκείνος άνοιξε και βρήκε τις τραβέρσες μέσα. Θα ξύπνησε, φαντάζονται ότι είχαν κοιμηθεί, αλλά μια μέρα, και έστειλε έναν από τους στην Έφεσο για να αγοράσουν τρόφιμα, με οδηγίες να είναι προσεκτικοί μήπως οι ειδωλολάτρες αναγνωρίζουν και να τον εκμεταλλευτούμε. Κατά την άφιξη στην πόλη, αυτό το άτομο ήταν έκπληκτος να βρείτε κτίρια μεσταυρούς επισυνάπτεται? οι κάτοικοι από την πλευρά τους έμειναν κατάπληκτοι να βρει έναν άνθρωπο που προσπαθεί να περάσετε παλιά νομίσματα από την εποχή του Δεκίου. Ο επίσκοπος κλήθηκε να πάρει συνέντευξη από τους στρωτήρες? του είπαν τους θαύμα ιστορία, και πέθανε δοξάζοντας τον Θεό . [3]

Δεδομένου ότι οι πρώτες εκδόσεις του μύθου εξαπλωθεί από την Έφεσο, μια πρώιμη χριστιανική κατακόμβη ήρθε να συνδέονται με αυτό, προσελκύοντας δεκάδες προσκυνητές. Στις πλαγιές του βουνού Πίον (Όρος Coelian) κοντά στην Έφεσο(κοντά στο σημερινό Selçuk στην Τουρκία ), το «σπήλαιο» των Επτά στρωτήρες με τα ερείπια του ναού που χτίστηκε πάνω ανασκάφηκε το 1927-1928. Η ανασκαφή έφερε στο φως αρκετές εκατοντάδες τάφους που χρονολογούνται τον 5ο και 6ο αι.Επιγραφές αφιερωμένη στους Επτά Παίδων βρέθηκαν στους τοίχους της εκκλησίας και στους τάφους. Αυτή η "σπηλιά" εξακολουθεί να εμφανίζεται στους τουρίστες.

Συριακά προέλευση 

Η ιστορία εμφανίστηκε σε διάφορους συριακή πηγές πριν από τη διάρκεια της ζωής του Gregory. Ήταν επανέλαβε απόΣυμεών . Οι Επτά Παίδων αποτελούν το αντικείμενο ομιλία στο στίχο από το Edessan ποιητή Ιάκωβο Saruq ( "Sarugh") (πέθανε 521), η οποία δημοσιεύθηκε στο Acta Sanctorum . Μια άλλη εκδοχή του 6ου αιώνα, σε ένα συριακό χειρόγραφο στο Βρετανικό Μουσείο (Cat. Συρ. Mss, σ. 1090), δίνει οκτώ στρωτήρες. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τα ονόματά τους.

Διάδοση 

Η ιστορία επιτευχθεί γρήγορα μια μεγάλη διάδοση σε όλη τη Χριστιανοσύνη, διαδόθηκε στη Δύση από τον Γρηγόριο της Τουρ, στα τέλη συλλογή του 6ου αιώνα του θαύματα, De Gloria martyrum (δόξα των Μαρτύρων). Γρηγόριος λέει ότι είχε την επιγραφή από το "ένα ορισμένο Συρίας".

Τον επόμενο αιώνα, ο Παύλος ο Διάκονος είπε την ιστορία στην ιστορία του Λομβαρδών (Ι.4), αλλά έδωσε μια διαφορετική ρύθμιση: "Στο απώτατο σύνορα της Γερμανίας προς τα δυτικά-βορειοδυτικά, στην όχθη του ωκεανού μόνη της, μια σπηλιά φαίνεται κάτω από ένα προεξέχον βράχο, όπου για άγνωστο χρονικό διάστημα επτά άνδρες ανάπαυση τυλιγμένο σε ένα μακρύ ύπνο. " φόρεμα τους να τους αναγνωριστεί ως Ρωμαίοι, σύμφωνα με τον Παύλο, και κανένας από τους τοπικούς βαρβάρων τόλμησε να τους αγγίξει.

Κατά την περίοδο της Σταυροφοριών , τα οστά από τους τάφους κοντά στην Έφεσο, που προσδιορίζονται ως λείψανα των Επτά στρωτήρες, μεταφέρθηκαν στη Μασσαλία , τη Γαλλία σε ένα μεγάλο πέτρινο φέρετρο, το οποίο παρέμεινε ένα τρόπαιο της Μονής του Αγίου Victor, Μασσαλία.

Τα Επτά Παίδων συμπεριλήφθηκαν στην Χρυσή Legend συλλογή, το πιο δημοφιλές βιβλίο του ύστερο Μεσαίωνα, ο οποίος καθόρισε μια συγκεκριμένη ημερομηνία για την ανάστασή τους, 478 μ.Χ., στα χρόνια του Θεοδοσίου. [4] [5]

Στην Οία

Η σπηλιά με την εκκλησία των Αγίων Εφτά Παίδων στην Οία στον κόλπο «Μουζακιά»

Στην Οία

Στην Οία υπάρχουν 2 εκκλησίες προς τιμή των Αγίων Εφτά Παίδων της Εφέσου.

Η μια εκκλησία βρίσκεται σε μια σπηλιά στον κόλπο «Μουζακιά» παραπλεύρως τους όρμου της Αρμένης και η πρόσβαση σε αυτό γίνεται μόνο με βάρκα. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μικρό εξωκλήσι, από τα παλαιότερα της Οίας καθώς χρονολογείται άνω των 200 ετών.  Η θέση στην οποία βρίσκεται δηλαδή κρυμμένη μέσα σε απόκρημνη σπηλιά δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού συμβολίζει την σπηλιά στην οποία είχαν κρυφθεί οι Άγιοι Εφτά Παίδες στην Έφεσο για να σωθούν από τους διωγμούς. Εορτάζει στις 4 Αυγούστου, ημερομηνία που τιμάται η Κοίμηση των Αγίων, και ανήμερα της εορτής γίνεται ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της Οίας. Ο κόσμος καταφθάνει στην σπηλιά με σημαιοστολισμένα καΐκια και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας σερβίρεται το φαγητό το οποίο μαγειρεύεται στον όρμο της Αρμένης και μεταφέρεται στο σημείο με βάρκα γιατί το πανηγυρόσπιτο της εκκλησίας είναι μικρό. Μάλιστα τα παλιά χρόνια δεν ήταν λίγοι οι Οιάτες οι οποίοι πήγαιναν από την παραμονή και διανυκτέρευαν στην αμμουδιά της σπηλιάς. Χρόνια τώρα οι ψαράδες της Οίας όταν ψαρεύουν στην περιοχή, περνούν πάντα από την σπηλιά για να ανάψουν τα καντήλια της και να θυμιάσουν την εικόνα των Αγίων Εφτά Παίδων τους οποίους ευλάβονται πολύ.  Παρόλο αυτά την εκκλησία φροντίζει με πολύ ευλάβεια εδώ κι πάρα πολλά χρόνια η οικογένεια του Μιχάλη Μπαλόπιτα, τόσο ο ίδιος όταν βρισκόταν στην ζωή, όσο και οι απόγονοι του που συνεχίζουν την παράδοση.

  

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

DE S. DALMATO ET S. FAUSTO, EJUS FILIO

Βυζαντινόν Εορτολόγιον : 
Μνήμαι των από του Δ' μέχρι του ΙΕ' αιώνος 

εορταζομένων αγίων εν Κωνσταντινουπόλει / Μανουήλ Ιω. Γεδεών _
(Στίς σελίδες 144 - 148 περί Ισσακίου, Δαλμάτου και Φαύστου)

Imperium Orientale τόμος II του Anselmo Banduri

( Στις σελίδες  697 - 710 περί του Αγιου Δαλματίου)

Οι Όσιοι Δαλμάτιος, Φαύστος, και Ισαάκιος

Преподобные Исаакий, Далмат, Фавст. Икона. Нач. ХХ в. Мастерская Я. А. Богатенко. Оклад (1912–1917) Ф. Я. Мишукова (старообрядческий Покровский собор на Рогожском кладбище в Москве)
Αγιοι Ισαάκ, Δαλμάτιος καί  Φαὐστος. Εικονίδιο. Αρχές του 20ου αιώνα. Εργαστήρι YA Bogatenko. Μισθός (1912-1917) FY Mishukova (Παλαιό Καθεδρικό Ναό Ποκρόβσκι για Rogozhskoe νεκροταφείο στη Μόσχα)

Κυκλοῦσιν ἄνδρες εἷς δύο τρεῖς σὸν θρόνον, Ὕψιστε, Φαῦστος, Ἰσάκιος, Δαλμάτος, Δαλμάτος, Ἰσάκιος τριτάτῃ θάνον, ἠδέ γε Φαῦστος.

Βιογραφία Ο Όσιος Δαλμάτιος ήταν στρατιώτης, γρήγορα όμως τη θεοσεβή ψυχή του κυρίευσε η επιθυμία να αφοσιωθεί στον Κύριο και Δημιουργό του. Ξεκίνησε, λοιπόν μαζί με το γιο του Φαύστο να συναντήσει τον μοναχό Ισαάκιο (βλέπε 30 Μαΐου), η φήμη του οποίου είχε φέρει κοντά του πολλούς άνδρες. Ο Δαλμάτιος διακρίθηκε ανάμεσα στους υπόλοιπους μοναχούς για την αρετή του τόσο ώστε εξελέγη ηγούμενος μετά το θάνατο του ευσεβούς Ισαακίου. Μάλιστα για τον ενάρετο βίο του ο Δαλμάτιος τιμήθηκε και από τη Γ' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε το 431 μ.Χ. στην Έφεσο, στην οποία οι Πατέρες ανέδειξαν τον όσιο αρχιμανδρίτη. Τον δρόμο του Δαλμάτιου, ο οποίος τελείωσε τη ζωή του εν ειρήνη, ακολούθησε ο γιος του Φαύστος, αναδεικνύοντας εαυτόν άξιο διάδοχο του πατέρα του.  Άγιος Ισαάκιος με τόν βίο του. Εικονίδιο. Ρωσία (επιστολή Ρομανώφ).  το 1883 μ.Χ. Όσον αφορά στον Οσιο Ισαάκιο ( βλέπε στήν ιστοσελίδα μας 30 Μαΐου) έμεινε ξακουστός για τη στάση, την οποία υπέδειξε απέναντι στον αιρετικό αυτοκράτορα Ούλη, όταν αυτός κατά την εκστρατεία του ενάντια στους Σκύθες συνάντησε τον όσιο. Ο Ισαάκιος πέθανε σε βαθιά γεράματα. Прп. Исаакий (в центре). Роспись ц. Успения Богородицы мон-ря Грачаница. Ок. 1320 г. Ἀγιος Ισαάκιος (στο κέντρο). Τοιχογραφια  τού έτους περίπου 1320μ.Χ.στον Ι. Ναό Κοίμησης τἠς Θεοτόκου στην Ιεἀ Μονή Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία  Οι τοιχογραφίες της Γκρατσάνιτσα ολοκληρώθηκαν το 1321 και είναι έργο δύο σημαντικών Βυζαντινών αγιογράφων από τη Θεσσαλονίκη: του Μιχαήλ Αστραπά και του Ευτύχιου. Прп. Исаакий. Мученичество св. Иеремии. Роспись нартекса ц. Вознесения мон-ря Дечаны. 1348–1350 гг. Άγιος Ισαάκιος. Μαρτύριο τού Προφήτη Ιερεμία, Τοιχογραφία μεταξύ τών ετών 1348-1350 μ.Χ. ατον Νάρθηκα τού Καθολικού  τής Ιεράς Μονής Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία Το Καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στον Χριστό Παντοκράτορα και την Ανάληψη του Κυρίου. Το Καθολικό της Μονής είναι πεντάκλιτο και ανήκει στην τεχνοτροπία της Ράσκας. Η Μονή βρίσκεται σε μια κοιλάδα, δίπλα στον μικρό ποταμό Ντέτσανσκα Μπίστριτσα και νοτιοδυτικά της πόλης Πέτς, στους πρόποδες της οροσειράς Προκλέτιε Οι τοιχογραφίες της Μονής θεωρούνται οι πιο καλά διατηρημένες και πλουσιότερες τοιχογραφίες της σερβικής μεσαιωνικής ζωγραφικής και γενικότερα της βυζαντινής μεσαιωνικής εκκλησιαστικής ζωγραφικής. Ένας πραγματικός θησαυρός της ορθόδοξης αγιογραφίας. Αποτελείται από πάνω από 1.000 συνθέσεις με χιλιάδες χαρακτήρες, τα περιεχόμενα των οποίων αντιπροσωπεύουν το σύνολο της γνώσης και της πίστης του μεσαιωνικού ανθρώπου. Το πνεύμα που επικρατούσε στην τέχνη του 14ου αιώνα απαιτούσε ένα μεγάλο αριθμό από σκηνές, μέσω των οποίων θα ήταν δυνατό να απεικονισθεί οτιδήποτε μπορούσε να ζητηθεί από τους ζωγράφους κατά την διάρκεια της εργασίας τους και ζητήθηκε να εικονογραφηθεί σχεδόν όλη η Αγία Γραφή δίνοντας εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα στην τοιχογράφηση αυτή. Η Σταύρωση Η τοιχογράφηση του ναού διήρκεσε από το 1335 μέχρι το 1350 και εργάστηκαν αρκετές ομάδες από τους καλύτερους ζωγράφους-αγιογράφους της αυτοκρατορίας του Στέφανου Ούρος Δ΄ Ντούσαν αλλά ούτε ένας από αυτούς δεν άφησε την υπογραφή του, εκτός από τον Σρτζα του αμαρτωλού ( Срђа Грешног ) στο παρεκκλήσιο του Αγίου Δημητρίου. Πραγματοποιούνται σε μια περίοδο 15 ετών, πολλές τοιχογραφίες που απεικονίζουν πιστά τις απόψεις του ισχυρού σέρβου αυτοκράτορα Στέφανου Ούρος Δ΄ Ντούσαν, του Αρχιεπισκόπου της Σερβίας και των ηγουμένων της Μονής ανθρώπων υψηλού μορφωτικού επιπέδου σχετικά με την εκκλησιαστική τέχνη. Το γενεαλογικό δέντρο της δυναστείας των Νεμανιδών Ο κτήτορας Στέφανος Ούρος Γ΄Ντέτσανσκι προσφέρει την μονή στον Χριστό Στο νάρθηκα, στο κάτω μέρος βρίσκονται τα πιο σημαντικά πορτρέτα: του αυτοκράτορα Στέφανου Ούρος Δ΄ Ντούσαν,της γυναίκας και του γιού του, στον βόρειο τοίχο του άρχοντα Τζότζα Πέπκαλα, τον οποίο οδηγεί ο Άγιος Γεώργιος ως ευεργέτη προς στο Χριστό. Στον ανατολικό τοίχο εικονίστηκε το γενεαλογικό δέντρο της δυναστείας των Νεμανιδών για να τιμήσει τη δύναμη και τη δόξα τους ενώ πολλοί από αυτούς αγιοποιήθηκαν. Το γενεαλογικό δέντρο της δυναστείας των Νεμανιδών περιλαμβάνει 22 φιγούρες, ξεκινώντας από τον Στέφανο Νεμάνια εώς τον Στέφανο Ούρος Ε΄,που ήταν γιός του Στέφανου Ούρος Δ΄ Ντούσαν. Κοντά στήν μεγάλη κεντρική είσοδο στο ναό υπάρχουν οι τοιχογραφίες των μεγάλων δωρητών της Μονής του βασιλιά Στέφανου Ούρος Γ΄ Ντέτσανσκι και του αυτοκράτορα Στέφανου Ούρος Δ΄ Ντούσαν. Οι ζωγράφοι των τοιχογραφιών γνώριζαν τέλεια την τεχνική της νωπογραφίας ( al fresco ) αφού οι τοιχογραφίες τους έχουν ενσωματωθεί τόσο τέλεια στο υπόστρωμα - ασβεστοκονίαμα. Τα χρώματα είναι σταθερά και έχουν κρατήσει την ένταση και τη φρεσκάδα τους, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, έτσι ώστε σε σύγκριση με άλλα σημαντικά και νεότερα μνημεία οι τοιχογραφίες-νωπογραφίες έδειξαν το μεγαλύτερο βαθμό διατήρησης. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο εντυπωσιάζεται σε μέγιστο βαθμό ο παρατηρητής τους. Πουθενά σε όλη την Ευρώπη δεν υπάρχουν τόσο καλοδιατηρημένες τοιχογραφίες-νωπογραφίες από το πρώτο μισό του 14ου αιώνα!  Фавст, Исаакий и Далмат игумен Далматский, прп. (3 августа) Менологий 2 - 5 августа; Византия. Греция; XIV в.; памятник:  Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);  10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд.  Бодлеанская Библиотека  (Bodleian Library) Οι Όσιοι Δαλμάτιος, Φαύστος, και Ισαάκιος Μηνολόγιο 2 - 5  Αυγούστου Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ.  Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη.  Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library) Ιερά Λείψανα   Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δαλμάτιου βρίσκεται στη Νέα Θηβαΐδα Αγίου Όρους. Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ισαάκιου βρίσκεται στη Μονή Κύκκου Κύπρου.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Τὴν τρίστιχον χορείαν τῶν Ὅσιων τιμήσωμεν, Φαῦστον Ἰσαάκιον ἅμα, καὶ Δαλμάτιον τὸν ἔνδοξον ὡς τρίφωτος λαμπὰς γὰρ ἀρετῶν, σκεδάζουσι τὴν νύκτα τῶν παθῶν, καὶ ταὶς θείαις καταυγάζουσι δωρεαίς, τοὺς πόθω ἀνακράζοντας, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ μεγαλύναντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι δι' ὑμῶν, πάσιν ἰάματα. Минея - Август  (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναίο - Αύγουστος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχές τοῦ 17ου αιώνα στήν Εκκλησία  καί τό Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας. Κοντάκιον Ἦχος β’.Τὴν ἐν πρεσβείαις. Τοὺς ἐν ἀσκήσει ἐκλάμψαντας ἐν τῶ κόσμῳ, καὶ τὰς αἰρέσεις ἀνατρέψαντας τῇ πίστει, ὕμνοις, Ἰσαάκιον εὐφημήσωμεν, σὺν τῷ Δαλμάτῳ Φαῦστον, ὡς τοῦ Χριστοῦ θεράποντας, αὐτὸν δυσωποῦντας ὑπὲρ πάντων ἡμῶν. ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ Αγίου Δημητρίου του Ροστόφ Βίοι αγίων  Η ζωή του πατέρα μας Ισαάκ ο Ομολογητής  Μνήμη 30 Μαΐου Λίγο μετά την απόκτηση πιο έντιμη και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού κατά τη βασιλεία του μεγάλου Κωνσταντίνου η ζωή του από 21 Μαΐου και μισητής των Χριστιανών και ειδικότερα του Χριστού, ο Σωτήρας μας, ο εχθρός του ιερού πίστη, με την πονηριά του, εισήγαγε σύγχυση στην Εκκλησίατου Θεού, και συγκεκριμένα: ενέπνευσε zlochestivomu και ασεβείς αυτοκράτορα Ουάλη 3527 για την προστασία της Άρια αίρεση 3528 και να διευκολυνθεί η διάδοσή της. Αυτό το πονηρό αυτοκράτορα έθεσε διώξεις των πιστών Χριστιανών? διέταξε να κλειδώσετε τα ιερούς ναούς, ότι δεν έχουν διαπράξει συνηθισμένο θεία θυσία, ενώ άλλοι επεσήμαναν στον αχυρώνα για τα άλογα, άλλοι καταστράφηκαν σε ίδια τα θεμέλια της. Διώξεις διήρκεσε μεγάλο χρονικό διάστημα. Και ήταν εκεί εκείνη τη στιγμή ένα μεγάλο κλάμα και μεγάλο πένθος ανάμεσα στους Χριστιανούς, οι οποίοι είναι οι μέρες και νύχτες προσευχόταν στον Κύριο, ζητώντας Του να έχουν έλεος για αγία Εκκλησία Του και να δημιουργήσει μια δίκαιη κρίση και η εκδίκηση για τον κακό βασιλιά. Εκείνη την εποχή ήταν όπως στις ημέρες των αποστόλων, όταν ο βασιλιάς Ηρώδης "σήκωσε τα χέρια του σε μερικά από την εκκλησία, με σκοπό να τους καταδιώκουν» ( Πράξεις 12 :. 1 ). Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, για την προστασία της Εκκλησίας , ο Θεόςανέστησε τον υπηρέτη του, τον μοναχό Ισαάκ, ακριβώς όπως παλιά έθεσε ο Daniel στην προστασία των αθώων Susanna 3529 . Αυτή η ευλογημένη Ισαάκ είχε εργαστεί αρχικά στην ανατολική έρημο, μιμούμενοι τον ιερό προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου έθεσε το Αρειανών στην Εκκλησία του Θεού, γνωρίζοντας καλά ότι ο βασιλιάς ευημερήσει και την εξάπλωση της αιρέσεως, ήταν πολύ θλιμμένος? αφήνοντας την έρημο, ήρθε στην Κωνσταντινούπολη για να διεκδικήσει εκείνους που πιστεύουν στην ευσέβεια? λέξη του ήταν σαν ένα αναμμένο κερί? Το Πνεύμα του Θεού ήρθε δυνατά σ 'αυτόν, και η χάρη του ουρανού που osiyavala. Βλέποντας με τα ίδια μου τα μάτια τα μεγάλα δεινά που έχουν υποστεί από τον βασιλιά των πιστών zlovernogo και τους υποστηρικτές του, προσευχήθηκε στο Θεό, ζητώντας από Αυτόν σε σχέση με είναι το ύψος του θρόνου του στο διώκονται αθώος και να τους δείξουμε έλεος της υπερηφάνειας του ως ταπεινός διώκτες. Ο Θεός, ο οποίος είχε ακούσει για μια φορά-ευχάριστα του Μωυσή, ο οποίος προσευχήθηκε για τους ανθρώπους του, οι οποίοι ήταν σε μπελάδες ( 1 Σαμ 28 :. 17-22 ), και άκουσε τον υπηρέτη του τον Ισαάκ, και να εξαπλωθεί στο πονηρό βασιλιά Ουάλη βαρβάρους, δηλαδή: τους βαρβάρους, που έζησε κατά τον χρόνο στις όχθες του ποταμού Δούναβη, συγκεντρώνοντας όλα τα συντάγματα της, πήγε στον πόλεμο με τους Έλληνες? Έχουν ήδη συλληφθεί στην αρχή του και τη Θράκη πλησίασε την Κωνσταντινούπολη. Ήταν απαραίτητο για τη συλλογή των στρατιωτών και τον βασιλιά Valens, προκειμένου να πάρει την μάχη με τον εχθρό?αλλά συνέβη εκεί στο βασιλιά το ίδιο πράγμα που συνέβη μια φορά ο Σαούλ, ο βασιλιάς του Ισραήλ, του εχθρού του Δαβίδ? Για Σαούλ δεν επέστρεψαν από το πεδίο της μάχης, σύμφωνα με την προφητεία του Αγίου Σαμουήλ, όπως εξόργισε τον Θεό ( 3Tsar 22 :. 1-53 ). Ενώ Valens πήγε από την Κωνσταντινούπολη στα ράφια του, ευλόγησε τον Ισαάκ πήγε προς τα εμπρός είναι και δυνατά αναφώνησε: - Ο βασιλιάς! Ξεκλειδώστε τους ναούς για τους πιστούς, και ο Κύριος θα ευημερήσει δρόμο σου. Αλλά ο βασιλιάς του απάντησε, τον περιφρονούσε ως αφελή και τρελός? δεν αποδίδουν σημασία σε αυτόν, συνέχισε το δρόμο του. Το επόμενο πρωί, ο μακαριστός γέροντας, ήρθε στον βασιλιά και πάλι είπε: - Ξεκλειδώστε το βασιλιά, ναούς για τους πιστούς, και στη συνέχεια ο πόλεμος έχει τελειώσει για σας καλά: θα νικήσουμε τους εχθρούς σας και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με τον κόσμο με καλή υγεία. Ο βασιλιάς, άκουσε τα λόγια του: "Επιστροφή στο σπίτι με ειρήνη στην καλή υγεία", θα ανοίξει τις πόρτες της εκκλησίας και να δώσει τις εκκλησίες τους πιστούς, και έχει ήδη αρχίσει να δείχνουν, σε αυτό τους πρίγκιπες. Αλλά ένας στρατιωτικός ηγέτης, ραβδί zlochestiya Αριάν, συμβούλεψε ο βασιλιάς δεν είχε ακούσει το μοναχό, αλλά κρίμα να τον οδηγήσει μακριά. Επέπληξε τον γέροντα βασιλιά με ντροπή και ξυλοδαρμούς τον κυνήγησαν από μένα, και πήγε σε ένα μακρύ ταξίδι. Και την τρίτη ημέρα της ευλογημένης γέρος πήγε πίσω στο βασιλιά? να αναλάβει τα ηνία του αλόγου στην οποία καθόταν, Ισαάκ άρχισε ακόμα πιο δύσκολο να ζητήσει και να προτρέψει τον βασιλιά για να ανοίξει τους ναούς? αλλιώς απείλησε την κρίση του Θεού. Υπήρχε μια επί τόπου ένα βαθύ αβύσσου στο κάτω μέρος του οποίου αναπτύσσονται αγκάθια και ήταν ένα τέλμα? όταν στο βάλτο πήρε ένα θηρίο, τότε δεν θα μπορούσε να βγούμε από εδώ, αλλά αναρροφάται βάλτο και πέθανε. Σε αυτό το βάλτο βασιλιάς διέταξε να ρίξει τον Ισαάκ, και πέθανε εκεί? Στη συνέχεια πήγα σε ένα μακρύ ταξίδι. Αγίου Ισαάκ, επίσης, να ρίχνονται στο τέλμα ήταν φυλαγμένο το δεξί χέρι του Θεού, και δεν υπέστη καμία βλάβη εδώ: δεν είναι ευάλωτη αγκάθια και αναρροφάται βάλτο? Βάζει ανάμεσα στα αγκάθια, σαν σε ένα μαλακό κρεβάτι που περιβάλλεται από λουλούδια, δοξάζοντας και ευχαριστώντας τον Θεό για όσο χρονικό διάστημα δεν είχε δείξει μέχρι τρία φωτεινά άνθρωπος, που το έμαθε από τον ήχο βάλτο και ήχου και να θέσει σε ξηρό μέρος? οι ίδιοι έγιναν αόρατοι. Στη συνέχεια, Μοναχός Ισαάκ συνειδητοποίησα ότι ήταν ο ίδιος ο Κύριος έστειλε τους αγγέλους Του για να το αφαιρέσετε από την άβυσσο? έπεσε στα γόνατά του, έδωσε χάρη στον Σωτήρα του, επειδή ανέλαβε τη φροντίδα των υπαλλήλων του και δεν εγκαταλείψει όλους εκείνους που τον φοβούνται και την εμπιστοσύνη σ 'Αυτόν. Προσευχή επαρκής χρόνος και ενισχύθηκε από το Άγιο Πνεύμα, Ισαάκ σηκώθηκε?Στη συνέχεια πήγε με βιασύνη και πλαγίας οδού, ξεπερνώντας ο βασιλιάς στάθηκε στο δρόμο του. Βλέποντας τον ιερό βασιλιάς πολύ φοβισμένη και ο φόβος και η έκπληξη παραμένουν σιωπηλά. Ο άγιος του είπε με θάρρος: - Αυτό που ήθελε να με σκοτώσει τα αγκάθια και βάλτο? αλλά ο Κύριος με έχει διατηρηθεί στη ζωή και μου έδωσε τους αγγέλους του, που μου έφερε από την άβυσσο. Ακούστε με τώρα, O βασιλιάς! ανοιχτή εκκλησίες για τους πιστούς? τότε θα κερδίσει τους εχθρούς και να επιστρέψει πίσω προς τη δόξα? αλλά αν δεν με ακούει, τότε δεν επιστρέφουν από το πεδίο της μάχης, και θα πεθάνουν σε αυτό. Ο βασιλιάς εξεπλάγη πολύ τόλμη του μοναχού και την εξοχότητα του προσώπου του, αλλά ακόμη και αυτό δεν τον ακούσει, επειδή η καρδιά του είχε σκληρύνει και να απομακρύνονται από το Θεό. Στη συνέχεια, ο βασιλιάς έδωσε μακάρια δύο αξιωματούχους του Σατουρνίνος και Victor και τους διέταξε να τον κρατήσει στις αλυσίδες. Αλλά αυτός τους είπε: - Κρατήστε σε αυτό το ενοχλητικό γέρο, όσο μπορώ να επιστρέψω και εγώ θα του δώσει την αμοιβή του ξεδιαντροπιά και την τόλμη του. Rev. Ισαάκ ως πλήρης χάριτος ακόμα πιο ζηλιάρης του Αγίου Πνεύματος χύνεται έξω (όπως έκανε και ο προφήτης Μιχαίας κατά Αχαάβ βασιλέως του Ισραήλ), και δημόσια έκκληση προς Valens: - "Αν επιστρέψετε στην ειρήνη", τότε γνωρίζουμε ότι «ο Κύριος δεν ομιλείται από εμένα. Και είπε, Ακούστε, όλοι οι άνθρωποι »(! 3Tsar 22 :. 28 ). Σας λέω ότι είστε, κινούνται τα στρατεύματά τους στη μάχη, δεν odoleesh βαρβάρους, αλλά θα τρέχει από αυτούς, θα πρέπει να ληφθούν ζωντανός και να κάψει στη φωτιά. Όταν ο άγιος είχε πει αυτό, ο βασιλιάς θυμωμένα πήγε σε ένα μακρύ ταξίδι, μια ιερή και λήφθηκε στα ομόλογα. Εν τω μεταξύ, οι Έλληνες έχουν συμφωνηθεί με τους βαρβάρους? η μάχη ήταν πολύ έντονος? με την άδεια του Θεού νίκησε βαρβάρους, σύμφωνα με την προφητεία του Αγίου Ισαάκ? πολλοί Έλληνες έχουν πέσει από το σπαθί? ο βασιλιάς Valens ήταν τραυματίες και δεν είναι σε θέση να αντισταθεί στον εχθρό, που τράπηκαν σε φυγή. Barbara συνέχισε επίσης οι Έλληνες και οι Έλληνες πολεμιστές posekali όπως χόρτο? Έχουν ήδη ξεπέρασε τον εαυτό του βασιλιά, ο οποίος έτρεξε μόνο ένα σύμβουλό του, ένα στρατιωτικό διοικητή, μια Αριάν, τον συμβούλεψε να μην ακούν τον Ισαάκ. Σε φθάσει σε ένα συγκεκριμένο χωριό, είδε ένα αχυρώνα, στο οποίο να ορίσει ένα καλαμάκι? επειδή το άλογό του ήταν ήδη κουρασμένος, κατέβηκε από αυτόν και κρύφτηκε στον αχυρώνα με τους σύμβουλο. Αλλά κατέφυγε από την εκδικητική χέρι του Θεού, επειδή οι βάρβαροι που τον είχε στοιχειώσει πριν φτάσει στο χωριό, και ήξερε ότι στον αχυρώνα κρύβονται Έλληνες, που πυρπολήθηκε από όλες τις πλευρές και να καεί ολοσχερώς. Έτσι πέθανε το καταραμένο βασιλιά και το κακό σύμβουλό του. Μετά τη μάχη παρέμεινε άθικτο ελληνικού στρατού κατευθύνθηκε προς το Ρωμαίο αυτοκράτορα Graziano 3530 , η οποία ήρθε στην ενίσχυση των Ελλήνων. Ερχόμενοι στα ελληνικά, Gratian εκλεγεί βασιλείς των Ελλήνων Θεοδοσίου, το οποίο ονομάζεται Μεγάλη 3531 . Θεοδόσιος, έχοντας συλλέγονται στρατιώτες πήγαν στους βαρβάρους, νίκησε και τους οδήγησε και επέστρεψε θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι από τους Έλληνες πολεμιστές που δεν ξέρουν ακόμα για το θάνατο του Ουάλη, λίγο μετά το θάνατό του ήρθε στην Αγίου Ισαάκ που περιέχονται σε ομόλογα, και του είπε: - Προετοιμασία για να απαντήσει, διότι σε σύντομο χρονικό διάστημα ο βασιλιάς επέστρεψε από το πεδίο της μάχης, και θα ανακρίνουν και τα βασανιστήρια. Αλλά ο άγιος τους είπε: - Έχουν περάσει επτά ημέρες, όπως έχω μυρίσει την μυρωδιά των καμένων οστών του? γιατί, όπως είπα, κάηκε. Και όταν το άκουσαν, ήρθαν στο μεγάλο φόβο? και μάλιστα σύντομα ήρθε η είδηση ​​του θανάτου του Ουάλη. Μετά από αυτό ο άγιος Ισαάκ απελευθερώθηκε από τα δεσμά, και όλοι άρχισαν να τον διαβάσει ως προφήτη του Θεού. Όταν μπήκαν στην πόλη σε θρίαμβο Θεοδοσίου, οι προαναφερθείσες άρχοντες, Σατουρνίνος και ο Βίκτωρ τον όλο μπαίνει για του Αγίου Ισαάκ, - δήλωσε για την τόλμη του και την προφητεία του. Ο βασιλιάς, σεβόμενη εκείνη του συζύγου της, διέταξε μια μεγάλη τιμή να τον οδηγήσει σε αυτήν, και υποκλίθηκε με τον ίδιο, τιμώντας τον ως ένα μεγάλο άγιο του Θεού και ζητώντας του να προσεύχονται στον Θεό γι 'αυτόν και όλους βασίλειό του. Αιδεσιμότατος προέτρεψε την ίδια βασιλιά να παραμείνει στην ευσέβεια της Εκκλησίας για να επιστρέψει η ειρήνη και η άνεση του διώκονται. Ο βασιλιάς άκουσε τον άγιο και έκανε όπως είπε, οδήγησε το Αρειανοί της Κωνσταντινούπολης, το οποίο οι πιστοί πολύ χαρούμενος. Ευλογημένος ο Ισαάκ έδωσε χάρη στον Θεό για όλους προορίζεται να πάει στην έρημο, ότι το YE προσπαθήσει μαζί εκεί? αλλά Σατουρνίνος και Victor παρακαλούσε ο μοναχός να μην αφήσει τη βασιλική πόλη, αλλά μείνετε κοντά τους και να ευημερήσουν προσευχές και τις διδασκαλίες της ειρήνης δική της κοινότητας των χριστιανών τους? Άγιος καταδέχτηκε να ικανοποιήσουμε το αίτημά τους. Αυτή τη στιγμή, υπήρξε μια διαφωνία μεταξύ Σατουρνίνος και Victor, καθώς το καθένα από αυτά ήθελαν να Μοναχός έζησε στο σπίτι του. Αφού έμαθε για το λόγο της διαφοράς τους, ο άγιος είπε, στρέφονται προς αυτόν: - Τσαντ! Μπορώ να δω την αγάπη σου για μένα. Αλλά δεδομένου ότι θέλετε να upokoit ταπεινότητα μου, λοιπόν, σας λέω - εγώ θα σταθώ σε αυτό όλες τις ημέρες της ζωής μου, ο οποίος ήταν ο πρώτος χτίσει ένα σπίτι για μένα. Και άρχισαν φροντίζοντας τόσο την έγκαιρη κατασκευή των σπιτιών για την άγιος του Θεού. Σατουρνίνος ήταν έξω από την πόλη είναι πολύ όμορφο μέρος, πολύ βολικό για τη ζωή των μοναχών? έσπευσε να χτίσει ένα μοναστήρι του Αγίου του Θεού σε αυτόν τον τόπο? Έχω εγκαταστάθηκαν εδώ και Αιδεσιμότατος Ισαάκ. Ομοίως, Victor χτίσει ένα όμορφο σπίτι για το ιερό και πολύ λυπηρό το γεγονός ότι Σατουρνίνος ήταν μπροστά του. Όταν ήρθε στον άγιο, άρχισε επιμελώς για να του ζητήσω να μετακινηθείτε στο κελί, που χτίστηκε γι 'αυτόν. Αλλά ο μοναχός συνέχισε να ακολουθήσει τον ασκητισμό στο μοναστήρι της Σατουρνίνος, αν και μερικές φορές έρχονται και Victor και έζησε μαζί του για αρκετές ημέρες, δεν θέλουν να διαταράξουν την άρνησή του. Εν τω μεταξύ, στον μοναχό άρχισε να συγκεντρώνει πολλούς που ήθελαν να αγωνιστούν μαζί με αυτόν στην μοναστική γραπτά. Έτσι χτίστηκε το μεγάλο μοναστήρι του μέσου Θεού αγαπούν τους άνδρες Σατουρνίνος και Victor. Και η ηγουμένη δάσκαλο και ηγούμενος πολλών μοναχών, χρήσιμες δάσκαλο και τους λαϊκούς, για την επιβάρυνση του τρόπου της σωτηρίας και της λέξης και το παράδειγμα της ενάρετη ζωή του. Μοναχός ήταν πολύ ελεήμων στους φτωχούς, έτσι ώστε, αν μερικές φορές δεν έχουν τίποτα που θα μπορούσε να δώσει το κεχρί, στη συνέχεια, έβγαλε τα ρούχα του και της έδωσε? Εργάστηκε άγιος και πολλές άλλες φιλανθρωπικές υποθέσεις. Τέλος, έχοντας φτάσει τα γηρατειά, κοντά στο θάνατο. Σύγκληση όλους τους αδελφούς και να διδάξουν όλα εποικοδομητικό εντολή άγια ηγούμενος Ισαάκ που ο ίδιος αντί για ένα τίμιο άτομο που πραγματοποίησε την ζωή του αγίου, το ευλογημένο Δαλματία, από τον οποίο η Μονή είναι η αρχή vposdedstvii ονομάζεται Δαλματίας. Bogoutodnyh ενόχλησε πολλά θέματα, ο Μοναχός Ισαάκ πήγε στον Κύριο για την αιώνια ανάπαυση του 3532 ? κηδεία του που συγκεντρώθηκαν σε ολόκληρη την πόλη? τιμούν το σώμα του ήταν που στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου πρωτομάρτυρος? ιερό είναι η ψυχή του να είναι ο θρόνος της Αγίας Τριάδας, στο πρόσωπο των αγίων και των Αγίων Πατέρων και προσεύχεται μαζί τους για μας ο Πατέρας, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, ένας Θεός στην Αγία Τριάδα, τον οποίο αποδίδουμε δόξα στους αιώνες. Αμήν.