ΑΠΟ
ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ, ΤΟΝ ΥΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΕΤΟΣ
2 0 2 6
ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
Οι Άγιοι Μάρτυρες
Θεόπεμπτος καί Θεωνάς
Εις τον Θεόπεμπτον. Εις τον Θεωνάν. Πέμπτῃ ἐκ ξίφεος λίπε τὸν δὲ βίον Θεόπεμπτος. | |||
Βιογραφία Ο Άγιος Θεόπεμπτος μας διδάσκει πως πρέπει να είμαστε πρωτοπόροι, αν θέλουμε να κερδίσουμε την αιώνια δόξα και όχι αυτή την προσωρινή του κόσμου. Ο Άγιος ήταν επίσκοπος στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.), που στις 23 Ιανουαρίου 303 υπέγραψε διάταγμα ανελέητου διωγμού κατά των χριστιανών. Τότε, ο πρώτος που ομολόγησε Χριστόν Εσταυρωμένον και ήλεγξε τον Διοκλητιανό για την πλάνη του, ήταν ο επίσκοπος Θεόπεμπτος. Βέβαια, αμέσως μετά ήξερε τι τον περίμενε. Και ο επίσκοπος Θεόπεμπτος.πράγματι, υποβάλλεται σε μια σειρά σκληρών βασανιστηρίων, που συγχρόνως συνοδεύονται από θαύματα. Πρώτα τον βάζουν σε φούρνο αναμμένο για να καεί, αλλά θαυματουργικά βγαίνει ζωντανός και αβλαβής. Έπειτα, του βγάζουν το ένα μάτι και, αμέσως μετά, του επιβάλλουν να πιει θανατηφόρα δηλητήρια. Επειδή όμως φυλάχτηκε από τη Χάρη του Θεού αβλαβής,τον αποκεφαλίζουν. Αλλά η ανδρεία, η ασάλευτη πίστη, η έξοχη καρτερία και η ηθική λάμψη που φώτιζαν τη φυσιογνωμία του μάρτυρα Θεοπέμπτου, μίλησαν πειστικά και νικηφόρα στην καρδιά του ειδωλολάτρη μάγου Θεωνά, που παρασκεύαζε τα φάρμακα. Και ενώ ακόμα η λουσμένη στα αίματα κεφαλή του μάρτυρα ήταν κατά γης, ομολόγησε κι αυτός το Χριστό. Μανιασμένοι τότε οι ειδωλολάτρες από την απρόσμενη αυτή ομολογία, τον θάβουν ζωντανό στο χώμα. Έτσι ο Θεωνάς βρήκε ένδοξο θάνατο και η ψυχή του μαζί μ' αυτήν του Αγίου Θεοπέμπτου, ανέβηκαν στον αθλοθέτη και στεφανοδότη Θεό.  Миниатюра 985 г. Минология Василия II. Константинополь. Ватиканская библиотека. Рим. Άθλησις τών Αγίων Μαρτύρων Θεοπέμπτου καί Θεωνά Μικρογραφία (Μινιατούρα) τού έτους 985 μ.Χ. στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη  Священномученик Феопемт, епископ Никомидийский, и мученик Феона волхв; Византия; XI в.; памятник: Императорский менологий cod. Walters 521 на январь; местонахождение: США. Балтимор. WAM (Walters Art Museum) Άθλησις τών Αγίων Μαρτύρων Θεοπέμπτου καί Θεωνά Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο ( μηνός Ιανουαρίου) τού 11ου αιώνα μ.Χ. το οποίο είναι μια βυζαντινή συλλογή βιογραφιών αγίων. Imperial Cod. Walters 521 WAM (Μουσείο Τέχνης Walters) ΗΠΑ. Βαλτιμόρη.   Феопемпт еп. Никомидийский, сщмч. и Феона волхв,мч. (5 января) Менологий на 2-5 января Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека Άθλησις τών Αγίων Μαρτύρων Θεοπέμπτου καί Θεωνά Μηνολόγιο 2 - 5 Ιανουαρίου Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ. Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη. | |||
Ἀπολυτίκιον
Κάθισμα
 Минея - Январь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии Μηναῖο - Ιανουάριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .  Минея годовая (свв. Феопемпт и Феона, прп. Синклитикия). Икона. Русь. 1-я половина XVI в. Музей икон. Реклингхаузен. Германия. Οι Άγιοι Θεόπεμπτος, Θεωνάς καί Συγκλητική. Ετήσιο Μηναίο. Εικονίδιο ρωσικό τού πρώτου μισού τού 16ου αιώνα μ.Χ. Τὠρα ευρίσκεται στο Μουσείο εικόνων Ρεκλινγκχάουζεν στη γερμανική πόλη Recklinghausen της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας , ένα μουσείο τέχνης και ιστορίας που κατέχει τη μεγαλύτερη συλλογή ορθοδόξων εικόνων και εκκλησιαστικών εργαλείων σε μη ορθόδοξες χώρες. Κοντάκιον
Ἐξαποστειλάριον τῶν Μαρτύρων
Μεγαλυνάριον
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ Άγιου Δημήτριου Ροστόφ Τα πάθη των αγίων μαρτύρων Θεόπέμπτου και ΘεωνάςΕορτάζεται στις 5 Ιανουαρίου Κατά τον πρώτο χρόνο του διωγμού των Χριστιανών, ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός έφτασε κάποτε στην πόλη της Νικομήδειας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του και εκεί, αφού έστησε πολλά ειδώλια, τα προσκύνησε. Λίγες μέρες αργότερα, ο Επίσκοπος Νικομηδείας Θεοπέμπτης (ήταν ο πρώτος που υπέφερε κατά τον διωγμό των Χριστιανών από τον Διοκλητιανό) συνελήφθη στα περίχωρα της πόλης. Όταν οδηγήθηκε σε δίκη ενώπιον του βασιλιά, είπε: «Αυτοί οι θεοί, ασήμι και χρυσός, ξύλο και πέτρα, που εσείς λατρεύετε, δεν είναι καθόλου θεοί, γιατί δεν μπορούν ούτε να αναπνεύσουν ούτε να μιλήσουν ούτε να κάνουν τίποτα καλό ή κακό· αλλά ο Παντοδύναμος Ουράνιος Θεός δημιούργησε τον ουρανό, τη γη και τη θάλασσα, και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά. Όταν ο άγιος μίλησε αυτά και πολλά άλλα για τη χριστιανική πίστη, ο βασιλιάς του είπε θυμωμένα: «Δεν σε κάλεσα να συλλογιστείς, αλλά για να προσφέρεις θυσία στον θεό Απόλλωνα χωρίς άλλη καθυστέρηση». Ο Άγιος Θεοπέμπτης απάντησε σε αυτό με τα εξής λόγια: «Ποτέ δεν θα θυσιάσω σε τέτοιους θεούς, ούτε θα φοβηθώ ποτέ τα βασανιστήρια που μπορεί να μου επιβάλεις, γιατί είναι γραμμένο: «Και μη φοβάστε εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή» ( Ματθαίος 10:28 ). Και εσύ, έχοντας εξουσία πάνω στο σώμα μου, κάνε όπως θέλεις!» Τότε ο βασιλιάς διέταξε να θερμανθεί το καμίνι για να μπορέσει να ρίξει μέσα τον άγιο επίσκοπο. Οι στρατιώτες θέρμαναν το καμίνι όσο το δυνατόν πιο δυνατά, από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Σε αυτό το σημείο, ο άγιος επίσκοπος τους είπε: «Περίμενε λίγο, και θα σου δείξω τη δύναμη του Κυρίου του Θεού μου, για το άγιο όνομα του οποίου καίγεται για μένα αυτό το καμίνι». Αφού είπε αυτά, ο άγιος έπεσε στο φλεγόμενο καμίνι και κάθισε στο κέντρο του. Οι στρατιώτες, πιστεύοντας ότι είχε αμέσως καεί, έφυγαν. Αλλά τα μεσάνυχτα, ο άγιος άνδρας, βγαίνοντας από το καμίνι, μπήκε στο βασιλικό υπνοδωμάτιο, οι πόρτες του οποίου άνοιξαν μπροστά του από μόνες τους. Ξύπνησε τον βασιλιά και του είπε: «Είμαι ο Θεόπεμπτος, επίσκοπος, δούλος του Ιησού Χριστού· δεν είμαι νεκρός, αλλά ζωντανός, αν και πρόσταξες να με θανατώσουν». Αφού είπε αυτά, μπήκε ξανά στο καμίνι. Ο βασιλιάς, βλέποντας τον άγιο και ακούγοντας τα λόγια του, τρομοκρατήθηκε και φάνηκε να έχει πάθει άφωνος από έντονο φόβο. Το επόμενο πρωί, καλώντας τους στρατιώτες του, τους είπε: – Έριξες στο πύρινο καμίνι τον Χριστιανό που σε διέταξα να ρίξεις; Οι πολεμιστές απάντησαν: «Κάναμε, κύριε, όπως μας διατάξατε – τον εγκαταλείψαμε και χάθηκε στην πυρκαγιά χθες.» Τότε ο Διοκλητιανός σηκώθηκε και πήγε με τους στρατιώτες του στο καμίνι, όπου άκουσε τον άγιο επίσκοπο να ψάλλει και να δοξάζει τον Θεό μέσα στο φλεγόμενο καμίνι. Αυτό γέμισε τον αυτοκράτορα με μεγάλη έκπληξη, και όταν ο άγιος βγήκε από το καμίνι σώος και αβλαβής, ο αυτοκράτορας είπε στους γύρω του: – Κοιτάξτε πόσο ισχυρή είναι η χριστιανική μαγεία· έχω ακούσει ότι οι Χριστιανοί εκτελούν τις μαγικές τους πράξεις στο όνομα κάποιου Ιησού. Μετά από αυτό, ο βασιλιάς διέταξε αμέσως να πάρουν το σκυλί και να το ρίξουν στο καμίνι, για να δουν αν θα έμενε ολόκληρο, όπως είχε με θαυματουργό τρόπο μείνει ολόκληρος ο επίσκοπος. Αλλά το σκυλί αμέσως κάηκε. Βλέποντας αυτό, ο βασιλιάς είπε στον άνθρωπο του Θεού: «Θα σε υποβάλω στα πιο σκληρά βασανιστήρια ως ασεβή, επειδή είμαι πεπεισμένος ότι είσαι αποπλανητής και μάγος». Διέταξε να τον κλειδώσουν σε μια στεγανή φυλακή και να μην του δώσουν ούτε ψωμί ούτε νερό μέχρι την ημέρα που ο βασιλιάς αποφάσισε να τον κρίνει. Ο άνθρωπος του Θεού παρέμεινε σε εκείνη τη φυλακή για είκοσι δύο ημέρες χωρίς φαγητό και ποτό, ενισχυμένος από τον Θεό. Στο τέλος αυτού του χρόνου, ο βασιλιάς είπε στους στρατιώτες του: - Ας πάμε να δούμε αν αυτός ο Χριστιανός ζει ή είναι ήδη νεκρός; Βρίσκοντάς τον ζωντανό και χαρούμενο, σαν να είχε περάσει από βασιλικό δείπνο, ο Διοκλητιανός θύμωσε και, αφού οδήγησε τον ευλογημένο επίσκοπο έξω από τη φυλακή, του έσκισε τα ρούχα, του έπιασε τα χέρια και είπε: – Κοιτάξτε πόσο ισχυρή είναι η χριστιανική μαγεία! Αλλά ο ευλογημένος επίσκοπος είπε σε αυτό: «Ως πότε, άθλια, θα παραμένεις τυφλός, και ως πότε θα αρνείσαι να αναγνωρίσεις τον αληθινό Θεό στον οποίο πιστεύω; Διότι Αυτός μου έδωσε δύναμη και σθένος για να σε νικήσω και για να ξεπεράσω και να περιφρονήσω όλα τα βασανιστήρια που μου επινοείς.» Με αυτά τα λόγια, ο βασιλιάς διέταξε να αφαιρεθεί το δεξί μάτι του αγίου και να τοποθετηθεί στο δεξί χέρι του μάρτυρα και στη συνέχεια να οδηγηθεί στη φυλακή. Καθώς ο άγιος άρχισε να προσεύχεται, ένα μεγάλο φως έλαμψε μπροστά του στη φυλακή και αμέσως η κόρη του ματιού του άνοιξε και έγινε ολόκληρη και υγιής, όπως η άλλη. Μόλις το έμαθε αυτό και είδε τον άγιο, ο βασιλιάς θύμωσε ακόμα περισσότερο και είπε: «Ορκίζομαι στον Ρωμαίο Απόλλωνα 253 ότι δεν θα ησυχάσω μέχρι να βρω έναν πιο ισχυρό μάγο που θα μπορούσε να καταστρέψει όλα τα κόλπα και τις μαγικές σου πράξεις!» Αφού είπε αυτά, ο βασιλιάς διέταξε ξανά να τον οδηγήσουν στη φυλακή και ο ίδιος έστειλε διατάγματα σε όλες τις χώρες που υπάγονταν σε αυτόν, με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Αν κάποιος μάγος», έγραψε ο βασιλιάς, «μπορεί να καταστρέψει τη χριστιανική μαγεία, ας εμφανιστεί το συντομότερο δυνατό· θα λάβει μεγάλα δώρα και μεγάλες τιμές». Και τότε ήρθε μια μάγισσα ονόματι Θεώνα, η οποία, εμφανιζόμενη ενώπιον του Διοκλητιανού, είπε: «Κατά την εντολή σας, ήρθα για να καταστρέψω τη χριστιανική μαγεία το συντομότερο δυνατό και σίγουρα θα εκπληρώσω ό,τι σας υπόσχομαι». Ακούγοντας αυτό, ο βασιλιάς χάρηκε πολύ και είπε: «Έχω έναν Χριστιανό πρίγκιπα στη φυλακή. Όταν καταστρέψετε τη μαγική του δύναμη, θα λάβετε μεγάλες τιμές από εμάς.» Η Φεόνα του είπε τα εξής: «Ας κάνει αυτός ο Χριστιανός κάποιο θαύμα ενώπιόν μου, και θα καταστρέψω όλα τα έργα του ενώπιόν σας». Ο βασιλιάς χάρηκε πολύ με αυτό και είπε στη Θεώνα: «Ωστόσο, θα ήθελα πρώτα να δω κάποια χειρονομία να εκτελείται από εσάς.» Η Θεόνα ζήτησε τότε να του φέρουν τον πιο άγριο ταύρο. Όταν έφεραν τον ταύρο, η Θεόνα του ψιθύρισε μερικά λόγια στο αυτί και ο ταύρος αμέσως χωρίστηκε σε δύο κομμάτια, το καθένα ξεχωριστά. Τότε ο έκπληκτος βασιλιάς είπε: - Πράγματι, μπορείτε να καταστρέψετε τη χριστιανική μαγεία! «Περίμενε λίγο ακόμα, Τσάρε», του απάντησε η Φεόνα, «και θα καταλάβεις το πλήρες μέγεθος του θαύματος που συνέβη!» Αφού είπε αυτά, διέταξε να του φέρουν μια ζυγαριά και έβαλε πάνω της και τα δύο μισά του βοδιού, βρίσκοντας ότι και τα δύο ήταν ίσα σε βάρος. Αμέσως μετά από αυτό, ο Διοκλητιανός διέταξε να του φέρουν τον άγιο επίσκοπο Θεόπέμπτο και, τοποθετώντας τον απέναντι από τον μάγο, του είπε: «Ξέρω ότι είσαι απατεώνας και μάγος! Αυτός ο μάγος ήρθε από την Αίγυπτο, και τώρα θέλω να μάθω ποιος από τους δύο είναι πιο δυνατός στη μαγεία.» Τότε η Φεόνα είπε στον επίσκοπο: «Θα σου δείξω δύο πράξεις της μαγικής μου δύναμης, και αν δεν σε βλάψουν, τότε θα πιστέψω στον Θεό σου». Αφού έφτιαξε δύο στρογγυλά κέικ από αλεύρι, τα πρόσφερε στον επίσκοπο να τα φάει. Ο επίσκοπος τα πήρε και τα έφαγε, και είχαν γεύση γλυκιά σαν μέλι και δεν του έκαναν κακό. Βλέποντάς το αυτό, η Φεόνα εξεπλάγη και είπε: «Θα δοκιμάσω ένα ακόμη θαυματουργό αποτέλεσμα της τέχνης μου πάνω σου, και αν δεν σε βλάψει, τότε θα πιστέψω στον Θεό σου.» Παίρνοντας ένα ποτήρι νερό, έβαλε μέσα ένα δηλητηριώδες βότανο και κάλεσε τους πιο ισχυρούς δαίμονες να τον βοηθήσουν, ώστε το δηλητήριο να δράσει πιο δυνατά, και μετά έδωσε το νερό στον άγιο να πιει. Όταν ο άγιος το ήπιε χωρίς να βλάψει τον εαυτό του, η Θεωνά έπεσε αμέσως στα πόδια του αγίου επισκόπου και είπε: – Δεν υπάρχει άλλος Θεός στον οποίο μπορεί κανείς να εμπιστευτεί εκτός από τον Ιησού! Και τότε είπε στον βασιλιά: - Είμαι Χριστιανός και λατρεύω τον Εσταυρωμένο! Ακούγοντας αυτό, ο βασιλιάς μπερδεύτηκε πολύ και αναφώνησε: – Μεγάλα είναι τα θαύματα των Χριστιανών μάγων! Και διέταξε να φυλακιστούν και οι δύο. Εκεί, ο άγιος επίσκοπος, αφού δίδαξε στον Θεόν την πίστη, τον μετονόμασε σε Συνέσιο (που σημαίνει «γεμάτος κατανόηση», γιατί με καθαρή καρδιά καταλάβαινε και γνώριζε τον Χριστό, Θεό και Κύριο) και τον βάπτισε. Το επόμενο πρωί ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν τον άγιο επίσκοπο και, σκύβοντας το κεφάλι του μπροστά του, του είπε: - Γεια σου, δάσκαλε των μάγων. Και τότε άρχισε να τον πείθει να προσηλυτιστεί στην ασεβή ελληνική πίστη. Όταν ο άγιος αρνήθηκε να θυσιάσει στους θεούς, ο αυτοκράτορας διέταξε να τον ξαπλώσουν μπρούμυτα στο έδαφος και να τον δέσουν από τα χέρια και τα πόδια του σε τέσσερα δέντρα. Στη συνέχεια, διέταξε να φέρουν ένα αρκετά μεγάλο θραύσμα από μια πέτρινη στήλη, μόλις αρκετά μεγάλο για να τη μεταφέρουν οκτώ άνδρες, και να την τοποθετήσουν στην κοιλιά του αγίου. Αλλά ο άγιος επίσκοπος προσευχήθηκε στον Θεό - και αμέσως η πέτρα που είχε τοποθετηθεί στην κοιλιά του σηκώθηκε από μόνη της και πετάχτηκε μακριά του, σε απόσταση σχεδόν δεκαπέντε πήχεων. Τότε ο Διοκλητιανός διέταξε να κρεμάσουν τον άγιο από τα πόδια του, με το κεφάλι σκυμμένο, και να δέσουν μια βαριά πέτρα στο λαιμό του, αφήνοντάς τον να κρέμεται σε αυτή τη θέση από το πρωί μέχρι την τρίτη ώρα της ημέρας. Στη συνέχεια, διέταξε να κοπεί ξαφνικά το σχοινί με το οποίο κρεμόταν ο άγιος από τα πόδια του. Νόμιζε ότι αν έπεφτε, θα συνθλιβόταν από τη βαριά πέτρα, θα έσπαγε και έτσι θα χανόταν άδοξα. Αλλά όταν έγινε αυτό, ο άγιος επίσκοπος, με τη δύναμη του Θεού, σηκώθηκε όρθιος. Μετά από αυτό, ο βασανιστής του επέβαλε την θανατική ποινή. Ο άγιος, ακούγοντάς τον με χαρά, αναφώνησε δυνατά: «Ευλογητός ας είναι ο Θεός, ο Πατέρας του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, που με έκανε ικανό να φτάσω στην ημέρα που πάντα λαχταρούσα. Γι' αυτό, σε παρακαλώ, Κύριε, να με θυμάσαι για πάντα και αυτή την ώρα!» Αφού είπε αυτά, γονάτισε και, αφού αποκεφαλίστηκε, πέθανε εν ειρήνη, ομολογώντας την Αγία Τριάδα. Τότε ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν κοντά του τον μάγο Θεωνά, που είχε πιστέψει στον Χριστό. Όταν ούτε οι κολακείες ούτε οι απειλές μπόρεσαν να τον πείσουν να θυσιάσει στα είδωλα, διέταξε να τον ρίξουν σε ένα βαθύ λάκκο και να τον σκεπάσουν με χώμα. Έφεραν επίσης άγρια άλογα, τα οποία πάτησαν το χώμα που είχε συσσωρευτεί πάνω στον άγιο καθώς τον έριχναν στον λάκκο. Έτσι, ο Άγιος Θεωνάς, σκεπασμένος με χώμα και ποδοπατημένος για πολλή ώρα από τα πόδια των αλόγων, αναχώρησε για τον Κύριο . Οι άγιοι μάρτυρες, Επίσκοπος Θεόπέμπτος και Θεωνά, γνωστή και ως Συνέσιος, ολοκλήρωσαν το πάθος τους στη Νικομήδεια, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, υπό την εξουσία του Υπέρτατου Βασιλιά, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ανήκει η δόξα στους αιώνες, αμήν. * * * Σημειώσεις 253 Ελληνορωμαϊκός θεός που λατρευόταν ως προστάτης της πνευματικής φώτισης και θεότητα του ήλιου. 254 Ο θάνατός του ακολούθησε το 303.
 ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΠΙΣΚΕΘΦΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ (σελίδες 1487 - 1558 )  H Οσία Συγκλητική 
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ Άγιου Δημήτριου Ροστόφ Μνήμη της Αγίας ΣυγκλητικήςΕορτάζεται στις 5 Ιανουαρίου Η Αγία Συγκλητική γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου οι γονείς της - άνθρωποι ευγενούς καταγωγής, φημισμένοι για την ευσέβειά τους και πολύ πλούσιοι - είχαν μεταναστεύσει από τη Μακεδονία . Όταν έφτασε στην παρθενία, πολλοί ευγενείς και πλούσιοι νέοι, γοητευμένοι από την εξαιρετική ομορφιά του προσώπου της και τον ευρέως αναγνωρισμένο καλό χαρακτήρα της, ζήτησαν να την παντρευτούν. Αλλά δεν ήθελε να παντρευτεί, καθώς από τη νεότητά της ήταν φλογερή με αγάπη για τον Ουράνιο Νυμφίο, τον Χριστό τον Θεό μας. Γι' αυτό, δεν φρόντιζε για τον εξωτερικό στολισμό, αλλά για τον εσωτερικό, καθαρίζοντας την ψυχή της με νηστεία, αγνότητα και καθαρότητα του νου, ώστε να φαίνεται ευάρεστη στα μάτια του Χριστού. Στρέφοντας όλο της το μυαλό στον Θεό, νίκησε τον αόρατο εχθρό, τον διάβολο , που βάζει σε πειρασμό τους ανθρώπους στην αμαρτία. Μετά τον θάνατο των γονιών της, μοίρασε ολόκληρη την περιουσία της στους φτωχούς και τους άπορους. Αποκήρυξε τον κόσμο, έχοντας φτάσει σε ακραία φτώχεια για χάρη του Θεού. Πήρε μαζί της την τυφλή αδελφή της και εγκαταστάθηκε στον τάφο του συγγενή της. Θεωρούσε το μοναστικό αξίωμα τόσο μεγάλο που δεν ήξερε πώς να ευχαριστήσει τον Θεό για τη γενναιοδωρία του σε αυτήν. Στα πρώτα χρόνια της ασκητικής της ζωής, ξεπέρασε πολλούς, αλλά έκρυψε τα κατορθώματά της. Όχι μόνο έτρωγε λίγο ψωμί και μια πενιχρή δόση νερού, αλλά το ψωμί της ήταν φτιαγμένο από πίτουρο. Αύξανε τη νηστεία της αν ο εχθρός της επιτίθετο. Η φήμη των κατορθωμάτων της προσέλκυε πολλές γυναίκες κοντά της, οι οποίες ζητούσαν την καθοδήγησή της. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανταποκρινόταν στα αιτήματά τους με σιωπή, αλλά οι επίμονες προσευχές την ανάγκασαν να διδάξει πολλούς ασκητές, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν γύρω της και σχημάτισαν μια κοινότητα. Στο τέλος της ζωής της, υπέφερε από τον πειρασμό την ίδια μοίρα που είχε υποστεί κάποτε ο δίκαιος Ιώβ: σκληρές ασθένειες την έπιασαν, και ολόκληρο το σώμα της ήταν καλυμμένο με κρούστες, αδυνατισμένο και φαγωμένο από έλκη και σκουλήκια. Υπέφερε έτσι για τρία χρόνια και έξι μήνες, αρνούμενη να επιτρέψει σε έναν γιατρό να τη βοηθήσει και εναποθέτοντας την ελπίδα της αποκλειστικά στον Θεό. Όταν ήρθε η ώρα της αναχώρησής της από αυτή τη ζωή, είδε σε ένα όραμα αγίους αγγέλους και το πλήθος των ακτινοβόλων παρθένων να την καλούν κοντά τους, και είδε τις ουράνιες κατοικίες. Μετά από αυτό το όραμα, απευθυνόμενη στις μοναχές, προέβλεψε την ημέρα και την ώρα του χωρισμού της από το σώμα. Έπρεπε να συμβεί τρεις ημέρες αργότερα. Όπως είπε, έτσι και έγινε: γιατί τρεις ημέρες αργότερα, την ώρα που όρισε η ίδια, χωρίστηκε από το πολύπαθο σώμα της και τις άγριες πληγές της και πέθανε, ως μάρτυρας, στον Κύριο σε μια ανώδυνη ζωή, όπως αυτή που απολαμβάνουν οι άγιοι στον ουρανό 256. Έζησε στη γη περίπου ογδόντα χρόνια με πολλούς κόπους και κατορθώματα· τώρα κατοικεί στις αιώνιες ουράνιες κατοικίες. * * * Σημειώσεις 255 Η Μακεδονία είναι επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα νότια της Βαλκανικής Χερσονήσου, βόρεια της Ελλάδας. 256 Η Αγία Συγκλητική πέθανε γύρω στο έτος 350. |
