ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
(ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)
The Bones of St. Peter The First Full Account of the Search for the Apostle's Body by John Evangelist Walsh © 1982, Doubleday & Co.
Τα οστά του Αγίου Πέτρου
Το πρώτο πλήρως υπόψη της αναζήτησης για το σώμα του Αποστόλου
από τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή Walsh
© 1982, Doubleday & Co.
Ο Παύλος εν Αθήναις :
Διατριβή επί διδακτορία ... Εν Αθήναις Τύποις "Πανελληνίου Κράτους" 1912.
Ο Απόστολος Παύλος :
Ήτοι αι πρώται νίκαι του χριστιανισμού (μετά εικόνων) κατά τον W. Naumann
υπό Αγαθαγγέλου Στεφανάκη Επισκόπου Μυρέων.Εν Σμύρνη, 1875.
Σταύρωσις εἷλε κήρυκα Χριστοῦ Πέτρον, Τομὴ δὲ Παῦλον, τὸν τεμόντα τὴν πλάνην. Τλῆ ἐνάτῃ Σταυρὸν Πέτρος εἰκάδ' ἄορ δέ γε Παῦλος. |
.jpg)
.jpg)
Τοιχογραφία στο ναό Παναγίας
Εβραΐδας Καστοριάς. 19ος αιών;
.jpg)
от часовни Иоанна Богослова в келье святого Прокопия, на территории Свято-Афинского монастыря
работа неизвестного иконописца
Απόστολος Πέτρος
Τοιχογραφία (Fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ.
από το Παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο κελί του Αγίου Προκοπίου, στην επικράτεια τής Ιεράς Μονής Βατοπεδίου Αγίου Όρους
έργο αγνώστου αγιογράφου
 |
| Απόστολος Πέτρος - 1546 μ.Χ. - Mονή Σταυρονικήτα, Άγιον Όρος (Κρητική σχολή, Θεοφάνης ο Kρής) |
 |
Απόστολος Πέτρος - 1542 μ.Χ. - Πρωτάτο, Άγιον Όρος - Kρητική σχολή Апостол Пётр. Фрагмент фрески Около 1350 года. монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия Απόστολος Πέτρος Τμήμα τοιχογραφίας (Fresco) γύρω στο έτος 1350 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο, Σερβία |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Ιερά Λείψανα
Η Κάρα του Αγίου Πέτρου ευρίσκεται
στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική Αγίου Ιωάννου Λατερανού Ρώμης.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Πέτρου ευρίσκονται στο ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αγίας Πουντεντιάνας Ρώμης και στις Μονές Ιβήρων και Παντελεήμονος Αγίου Όρους.
 Ο τάφος του Απ. Πέτρου στη Ρώμη Μέρος των Λειψάνων του Αγίου Πέτρου βρίσκονται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική Αγίου Πέτρου Ρώμης.  Λειψανοθήκη με μικροτεμάχιο λειψάνου του Αγίου Αποστόλου Πέτρου στον Καθεδρικό Ναό της Τρηρ (Trier) Γερμανίας   Καθεδρικός Ναός τής πόλης τών Βρυξελλών που τιμάται στο όνομα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και της Αγίας Γουδούλης. Η λεγόμενη λειψανοθήκη της Αγίας Οικογένειας.Η κάτω ασημένια θήκη περιέχει λείψανα των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ενώ η πάνω τεμάχιο από τον μανδύα του Δικαίου Ιωσήφ του Μνήστορος. Επιγραφή: "EX PALLIO S. JOSEPH SPONSI B(EATISSI) MAE V. M.".Στο κεντρικό μενταγιόν επιζωγραφισμένη η Φυγή στην Αίγυπτο.  Οι αλυσίδες του Αγίου Πέτρου φυλάσσονται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Πέτρου «τῶν Δεσμῶν» Ρώμης.  Οι αλυσίδες του Αποστόλου Πέτρου στη Φλωρεντία.  Τμήμα των αλυσίδων του Αποστόλου Πέτρου στον θησαυρό του Καθεδρικού Ναού της Κολωνίας (Γερμανία). Προέρχονται από τη Ρώμη.  Τμήμα των αλυσίδων του Αποστόλου Πέτρου στον θησαυρό του Καθεδρικού Ναού της Τρηρ (Γερμανία). Προέρχονται από τη Ρώμη.  στον θησαυρό του Καθεδρικού Ναού του Άαχεν (Γερμανία).  Στην Ιερα Μονη Τιμίου Προδρόμου Νικήσιανης φυλλάσονται λείψανα πολλών αγίων όπως:
  Moastele Sfantului Ioan Botezatorul si Sfantului Apostol Petru Parohia Bumbacari, cu hramul Nasterea Maicii Domnului, este o parohie ortodoxa situata in Bucuresti Αποτμήματα λειψάνων τού Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και τού Αγίου Αποστόλου Πέτρου στην Ενορία Bumbacari, αφιερωμένη στο Γενέθλιο της Υπεραγίας Θεοτόκου, μια ορθόδοξη Ενορία που ευρίσκεται στο Βουκουρέστι. Ρουμανία  Η Κάρα του Αγίου Παύλου βρίσκεται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Ιωάννου Λατερανού Ρώμης.  which a member of the Confraternity has donated us.  A sampling of the bones believed to be those of St. Peter. These are the carpals and metacarpals of the left hand. (Fabbrica di San Pietro) Μέρος των Λειψάνων του Αγίου Παύλου βρίσκονται στον ομώνυμο ρωμαιοκαθολικό Ναό «Ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης.
Ένας εκ των οδόντων του Αγίου Παύλου βρίσκεται στην Συλλογή των Ανακτόρων του Μπάκινχαμ Λονδίνου.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Παύλου βρίσκεται στη Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους.
Η αλυσίδα και το οδοιπορικό ραβδί του Αγίου Παύλου βρίσκεται στο ρωμαιοκαθολικό Παρεκκλήσιο «Φιόρι» της Ρώμης.  | ||
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'
Οἱ τῶν Ἀποστόλων πρωτόθρονοι, καὶ τῆς Οἰκουμένης διδάσκαλοι, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων πρεσβεύσατε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ
Μετὰ τὴν πρώτην Στιχολογίαν, Κάθισμα τοῦ Πέτρου
Ἦχος πλ. δ'
Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον
Τὸν βυθὸν τῆς ἁλιείας καταλιπών, οὐρανόθεν ἐδέξω παρὰ Πατρός, τὴν θείαν ἀποκάλυψιν, τῆς τοῦ Λόγου σαρκώσεως, καὶ παρρησίᾳ πᾶσιν, ἐβόας τῷ Κτίστῃ σου, τοῦ Θεοῦ σε γινώσκω, Υἱὸν ὁμοούσιον, Ὅθεν ἐπαξίως, ἀληθῶς ἀνεδείχθης, ἡ πέτρα τῆς πίστεως, καὶ κλειδοῦχος τῆς χάριτος, Πέτρε Ἀπόστολε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.
Δόξα... Καὶ νῦν...
Θεοτοκίον
Ἐνθυμοῦμαι τὴν κρίσιν καὶ δειλιῶ, τὴν ἐξέτασιν φρίττω τὴν φοβεράν, τρέμω τὴν ἀπόφασιν, καὶ πτοοῦμαι τὴν κόλασιν, τὴν τοῦ πυρὸς ὀδύνην, τὸ σκότος, τὸν τάρταρον, Οἴμοι! τὶ ποιήσω ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ὅταν τίθωνται θρόνοι, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ αἱ πράξεις ἐλέγχωνται; Τότε Δέσποινα, βοήθειά μοι γενοῦ, καὶ προστάτις θερμότατος· σὲ γὰρ ἔχω ἐλπίδα ὁ δοῦλός σου.
Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα τοῦ Παύλου
Ἦχος πλ. δ'
Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον
Οὐρανόθεν τὴν κλῆσιν παρὰ Χριστοῦ, κομισάμενος ὤφθης κήρυξ φωτός, πᾶσι τοῖς τῆς χάριτος, καταλάμψας διδάγμασι· τὴν γὰρ τοῦ νόμου ξέσας, λατρείαν τοῦ γράμματος, τοῖς πιστοῖς κατήστραψας, τὴν γνῶσιν τοῦ Πνεύματος· ὅθεν καὶ εἰς τρίτον, οὐρανὸν ἐπαξίως, ἐπήρθης μετάρσιος, καὶ Παράδεισον ἔφθασας, Παῦλε Ἀπόστολε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.
Δόξα... Καὶ νῦν..
Θεοτοκίον
Χαριστήριον αἶνον χρεωστικῶς, ὡς ἡ χήρα ἐκείνη δύο λεπτά, προσφέρω σοι Δέσποινα, ὑπὲρ πασῶν τῶν χαρίτων σου· σὺ γὰρ ὤφθης σκέπη, ὁμοῦ καὶ βοήθεια, πειρασμῶν καὶ θλίψεων, ἀεὶ με ἐξαίρουσα· ὅθεν ὡς ἐκ μέσης φλογιζούσης καμίνου, ῥυσθεὶς τῶν θλιβόντων με, ἐκ καρδίας κραυγάζω σοι, Θεοτόκε βοήθει μοι, πρεσβεύουσα τῷ σῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς προσκυνοῦσιν ἐν πίστει, τὸν τόκον σου Ἄχραντε.
Εἰς τοὺς Αἴνους, Στιχηρὰ Προσομοια.
Στιχηρὰ Προσομοια
Ἦχος δ'
Ὁ ἐξ ὑψίστου κληθεὶς
Ὁ οὐρανόθεν τὴν χάριν δεδεγμένος, ὅτε τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸν χορὸν ὁ Σωτήρ, τὸν δωδεκάριθμον ἔφησε, τῶν Ἀποστόλων· Τίνα μὲ λέγουσιν εἶναι ἄνθρωποι; τότε δὴ ὁ πρόκριτος, Πέτρος Χριστοῦ Μαθητῶν, θεολογῶν ἀνεκήρυξε, τρανῶς βοήσας· Σὺ εἶ Χριστός, τοῦ ζῶντος Θεοῦ Υἱός. Ὅθεν ἀξίως μακαρίζεται, ὡς ἐξ ὕψους λαβών ἀποκάλυψιν, καὶ δεσμεῖν τε καὶ λύειν, τὰς εὐθύνας κομισάμενος.
Ἦχος δ'
Ὁ ἐξ ὑψίστου κληθείς, οὐκ ἀπ' ἀνθρώπων, ὅτε τὸ ἐπίγειον σκότος ἠμαύρωσε, τοὺς ὀφθαλμοὺς σοῦ τοῦ σώματος, τῆς ἀσεβείας, δημοσιεῦον τὴν σκυθρωπότητα, τότε τὸ οὐράνιον, φῶς περιήστραψε, σῆς διανοίας τὰ ὄμματα, τῆς εὐσεβείας ἀνακαλύπτον τὴν ὡραιότητα· ὅθεν ἐπέγνως τὸν ἐξάγοντα, φῶς ἐκ σκότους Χριστὸν τὸν Θεον ἡμῶν, ὃν ἱκέτευε σῶσαι, καὶ φωτίσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἦχος δ'
Σὺ ἐπαξίως πέτρα προσηγορεύθης, ἐν ᾗ τὴν ἀκράδαντον πίστιν ὁ Κύριος, τῆς Ἐκκλησίας ἐκράτυνεν, ἀρχιποιμένα, τῶν λογικῶν προβάτων ποιήσας σε, ἐντεῦθεν κλειδοῦχόν σε, τῶν οὐρανίων πυλῶν, ὡς ἀγαθὸς ἐγκατέστησεν, ἀνοίγειν πᾶσι, τῆς μετὰ πίστεως προσεδρεύουσιν· Ὅθεν ἀξίως κατηξίωσαι, σταυρωθῆναι καθὼς ὁ Δεσπότης σου, ὃν ἱκέτευε σῶσαι, καὶ φωτίσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἦχος δ'
Ὁ χριστοκήρυξ Σταυροῦ καύχημα φέρων, σὺ τὴν πολυέραστον θείαν ἀγάπησιν, ὡς τοὺς ἐρῶντας συνδέουσαν, τῷ ποθουμένῳ, εἰλικρινῶς ἁπάντων προέκρινας, ἐντεῦθεν καὶ δέσμιος, προσηγορεύθης Χριστοῦ, τῶν πειρασμῶν τὴν δυσχέρειαν, ὡς γλυκυτέραν, τρυφῆς ἁπάσης αἱρετισάμενος, καὶ τῆς τιμίας ἀναλύσεως, ἠξιώθης συνὼν τῷ Δεσπότῃ σου, ὃν ἱκέτευε σῶσαι καὶ φωτίσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δοξαστικὸν
Ἦχος πλ. β'
Κοσμᾶ Μοναχοῦ
Ἡ πάνσεπτος τῶν Ἀποστόλων, ἐπεδήμησεν ἑορτή, τῇ Ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ, προξενοῦσα σωτηρίαν ἡμῖν, μυστικῶς οὖν κροτήσαντες τούτοις προσείπωμεν· Χαίρετε φωστῆρες τῶν ἐν σκότει, τοῦ ἡλίου ἀκτῖνες ὑπάρχοντες. Χαίρετε Πέτρε καὶ Παῦλε, δογμάτων τῶν θείων θεμέλιοι ἀρραγεῖς, φίλοι τοῦ Χριστοῦ, σκεύη τίμια. Πάρεστε μέσον ἡμῶν ἀοράτως, καταξιοῦντες δωρεῶν ἀΰλων, τοὺς τὴν ἡμῶν ἑορτήν, εὐφημοῦντας ᾄσμασι.
Θεοτοκίον
Ἦχος πλ. β'
Θεοτόκε, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, ἡ βλαστήσασα τὸν καρπὸν τῆς ζωῆς. Σὲ ἱκετεύομεν, πρέσβευε, Δέσποινα, μετὰ τῶν Ἀποστόλων, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ GOOGLE)
Άγιος Λουκάς (Βόινο-Γιασενέτσκι)
Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Θεολόγος και πνευματικός συγγραφέας. Διδάκτωρ Ιατρικών Επιστημών, χειρουργός, επιστήμονας, συγγραφέας έργων αναισθησιολογίας και πυώδους χειρουργικής.
ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ
Η Αγία Εκκλησία τιμά τη μνήμη των αγίων πρωτοπόρων αποστόλων Πέτρου και Παύλου τόσο πολύ όσο δεν τιμά κανέναν άλλον από τους αγίους αποστόλους, αν και όλοι είναι μεγάλοι ενώπιον του Θεού.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο ίδιος ο Θεός τους έθεσε πάνω από τους άλλους αποστόλους. Ο ίδιος ο Κύριος εξύψωσε τον άγιο Απόστολο Πέτρο όσο δεν εξύψωσε κανέναν άλλον απόστολο, γιατί ακούσατε στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ρώτησε κάποτε τους μαθητές Του ποιον θεωρούσε ο λαός. Και οι μαθητές Του απάντησαν: «Άλλοι λένε Ιωάννη τον Βαπτιστή, άλλοι τον Ηλία, άλλοι τον Ιερεμία ή έναν από τους προφήτες» ( Ματθαίος 16:14 ). «Εσείς όμως ποιος λέτε ότι είμαι;» ρώτησε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Και τότε ο Απόστολος Πέτρος Του απάντησε για όλους: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού!» Τότε ο Ιησούς του απάντησε: «Μακάριος είσαι, Σίμωνα, γιε του Ιωνά, γιατί δεν σου το αποκάλυψε αυτό σάρκα και αίμα, αλλά ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς». Ο ίδιος ο Θεός του αποκάλυψε ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού.
«Και εγώ σου λέω, εσύ είσαι ο Πέτρος, και πάνω σε τούτη την πέτρα θα οικοδομήσω την εκκλησία μου , και πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της» ( Ματθαίος 16:18 ).
Προηγουμένως ονομαζόταν Σίμων, αλλά τώρα ο Κύριος του δίνει το όνομα Πέτρος, που στα ελληνικά σημαίνει «πέτρα». Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός τον ονόμασε «πέτρα» ή συμπαγή πέτρα.
Βλέπετε, ο Κύριος ονόμασε τον άγιο Απόστολο Πέτρο ακρογωνιαίο λίθο της Εκκλησίας Του, τον ακλόνητο βράχο πάνω στον οποίο θα οικοδομούνταν η Εκκλησία Του . Δεν έχουν αυτά τα λόγια την ύψιστη σημασία; Δεν είναι αυτή η εξύψωση του Αγίου Πέτρου πάνω από όλους τους άλλους αποστόλους; «Και θα σας δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών ». Δεν έλαβε ο Απόστολος Πέτρος τη μεγαλύτερη κλήση από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό;! Του δόθηκαν τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών· του δόθηκε η δύναμη να δέσει και να λύσει όλους εμάς, τους άθλιους και αμαρτωλούς: είτε θα μας δεχτεί είτε θα μας απαγορεύσει την είσοδο στις πύλες της Βασιλείας των Ουρανών. Βλέπετε, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς τοποθέτησε τον Άγιο Πέτρο πάνω από όλους τους άλλους αποστόλους.
Μια άλλη φορά είπε στον Πέτρο: «Ιδού, ο Σατανάς θέλησε να σας κοσκινίσει σαν το σιτάρι» ( Λουκάς 22:31 ). Ξέρετε πώς σπέρνουν σε κόσκινο, πώς κοσκινίζουν όλες τις ακαθαρσίες από τους καθαρούς κόκκους, κουνώντας τους σε κόσκινο.
Έτσι, ο Σατανάς ζήτησε άδεια να υποβάλει τους αποστόλους σε σοβαρές δοκιμασίες. Και τι λέει στη συνέχεια ο Κύριος; «Εγώ όμως προσευχήθηκα για σένα, για να μην εκπέσει η πίστη σου· και όταν επιστρέψεις, στήριξε τους αδελφούς σου».
Θεωρούσε τον Πέτρο τον πιο δυνατό, τον πιο ισχυρό σε πίστη και αφοσίωση στον Θεό, και του εμπιστεύτηκε την ενδυνάμωση όλων των αδελφών του — των άλλων αποστόλων — αν τους έπεφτε αυτός ο πειρασμός, αν ο Σατανάς προσπαθούσε να τους σπείρει όλους σαν σιτάρι.
Βλέπετε, λοιπόν, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός διόρισε τον Πέτρο ως τον κύριο απόστολο.
Και γιατί ο άγιος Απόστολος Παύλος θεωρείται ο υπέρτατος απόστολος; Δεν ήταν ένας από τους 12 εκλεκτούς του Χριστού, ούτε καν μαθητής Του κατά τη διάρκεια της ζωής Του, κι όμως τώρα, λόγω αξιοπρέπειας και μεγαλείου, συγκαταλέγεται στον άγιο Απόστολο Πέτρο. Δεν είχε ο Κύριος Ιησούς έναν αγαπημένο μαθητή, τον Ιωάννη, που ξαπλώθηκε στην αγκαλιά Του κατά τον Μυστικό Δείπνο; Δεν πήρε αυτόν, τον Πέτρο και τον Ιάκωβο στο Όρος Θαβώρ; Δεν πήρε αυτούς τους τρεις αποστόλους μαζί Του όταν προσευχήθηκε μέχρι να ιδρώσει αίμα στον Κήπο της Γεθσημανή;
Φυσικά, δεν τολμούμε να μιλήσουμε για το τι ένιωθε και σκεφτόταν ο Κύριος Ιησούς, δεν τολμούμε να λογοδοτήσουμε για Αυτόν, αλλά μπορούμε να κάνουμε κάποιες εικασίες, δεν θα υπάρξει αμαρτία σε αυτό.
Πώς ήταν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και πώς διέφερε από τον άγιο, υπέρτατο Απόστολο Πέτρο; Ο Πέτρος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της χριστιανικής πίστης, ένθερμος μαθητής του Κυρίου Ιησού. Διότι γνωρίζετε ότι όταν οι στρατιώτες και οι υπηρέτες των αρχιερέων ήρθαν στον Κήπο της Γεθσημανή για να συλλάβουν τον Κύριο Ιησού, ο Απόστολος Πέτρος έβγαλε το σπαθί του και έκοψε το αυτί του δούλου του αρχιερέα, Μάλχου.
Οι μαθητές του Ιησού είχαν δύο σπαθιά: ο Πέτρος είχε ένα, και μόνο αυτός δεν φοβόταν να τραβήξει το σπαθί του εναντίον όλων των τάξεων - να τραβήξει το σπαθί του εναντίον όλων των τάξεων και να χτυπήσει τον Μάλχο. Ήταν φλογερός, πολύ δραστήριος, ικανός για μεγάλα έργα.
Ήταν ο Απόστολος Ιωάννης έτσι; Όχι, δεν ήταν. Ήταν σπουδαίος, όχι λιγότερο σπουδαίος από τον άγιο Απόστολο Πέτρο, αλλά η ψυχή του ήταν θηλυκή, ζούσε όλη του την αγάπη. Η επιστολή του αποπνέει ακριβώς αυτή την αγία αγάπη.
Είχε μια τρυφερή καρδιά, αγαπώντας με πάθος τον Χριστό, αλλά δεν ήταν διατεθειμένος να αγωνίζεται· δεν ήταν τόσο δραστήριος όσο ο Απόστολος Πέτρος. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο ο Χριστός δεν του έδωσε πρωτεία έναντι των αποστόλων.
Και ποιος ονόμασε τον Απόστολο Παύλο δεύτερο στην ιεραρχία μετά τον Πέτρο; Δεν ήταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός, διότι δεν ήταν μαθητής Του όσο ζούσε, και όχι μόνο δεν ήταν μαθητής Του, αλλά ήταν και άσπονδος εχθρός Του—μαθητής του Φαρισαίου, του διάσημου διδασκάλου εκείνης της εποχής, Γαμαλιήλ.
Μελέτησε ολόκληρο τον νόμο υπό την καθοδήγησή του και ήταν ένθερμος οπαδός του νόμου του Μωυσή, και ως εκ τούτου μισούσε τον Χριστό, διότι, κατά τη γνώμη του, ο Χριστός είχε καταστρέψει αυτόν τον νόμο.
Όταν δολοφονούνταν ο πρώτος μάρτυρας Στέφανος, ο Παύλος φύλαγε τα ρούχα των δολοφόνων και ενέκρινε τη δολοφονία του Στεφάνου. Ζήτησε ένα διάταγμα από το Σάνχεδριν, που του έδινε την άδεια να αναζητά Χριστιανούς οπουδήποτε, να τους συλλαμβάνει, να τους δένει, να τους φυλακίζει και να τους σκοτώνει. Αφού έλαβε αυτό το διάταγμα, αυτός και οι σύντροφοί του κατευθύνονταν προς τη Δαμασκό για να πραγματοποιήσουν μια αιματηρή σφαγή Χριστιανών εκεί. Ξαφνικά, ένα φως από τον ουρανό έλαμψε πάνω του στην πορεία, ένα φως που δεν είχε ξαναδεί ποτέ στη γη.
Ο Σαούλ έπεσε στη γη από φόβο και τρόμο και άκουσε τον Ιησού να λέει: «Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις; Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο εσύ διώκεις. Δύσκολο είναι για σένα να κλωτσάς ενάντια στα βούκεντρα».
Ρώτησε με τρόμο: «Κύριε, τι με προστάζεις να κάνω;»
Ο Κύριος Ιησούς του απάντησε: «Σήκω και μπες στην πόλη, και θα σου ειπωθεί τι πρέπει να κάνεις» ( Πράξεις 9:4-6 ).
Ο Σαούλ σηκώθηκε από το έδαφος, αλλά ήταν τυφλός: το φως του Χριστού είχε τυφλώσει τα μάτια του. Τον πήραν από το χέρι και τον οδήγησαν στη Δαμασκό, και για τρεις ημέρες παρέμεινε τυφλός. Για τρεις ημέρες ούτε έφαγε ούτε ήπιε. Για τρεις ημέρες η ψυχή του συγκλονίστηκε από τη μνήμη της θείας φανέρωσης. Για τρεις ημέρες η ψυχή του καιγόταν από δακρύβρεχτη και προσευχητική μετάνοια.
Αυτή και μόνο η θαυματουργή κλήση θα ήταν αρκετή για να θεωρούμε τον άγιο Απόστολο Παύλο με μεγάλο σεβασμό και αγάπη. Η Αγία Εκκλησία τον ονόμασε ύψιστο απόστολο και τον κατέταξε δίπλα στον Απόστολο Πέτρο .
Αλλά μήπως καθοδηγούνταν από τις δικές της ιδιοτροπίες; Φυσικά και όχι. Οδηγούνταν από την Αγία Γραφή—από τις επιστολές του ίδιου του Αποστόλου Παύλου, οι οποίες είναι τόσο άγιες, τόσο γεμάτες με θεία χάρη, τόσο βαθιές σε περιεχόμενο, που θεωρείται ο δεύτερος ιδρυτής του Χριστιανισμού μετά τον Κύριο Ιησού Χριστό.
Σε τι ακριβώς βάσισε η Εκκλησία τη σύγκρισή του με τον Απόστολο Πέτρο; Στην πρώτη του επιστολή προς Κορινθίους, λέει για τον εαυτό του: «Είμαι ο ελάχιστος των αποστόλων και δεν είμαι άξιος να ονομαστώ απόστολος, επειδή δίωξα την εκκλησία του Θεού. Αλλά με τη χάρη του Θεού είμαι αυτό που είμαι· και η χάρη του σε μένα δεν ήταν μάταιη, αλλά κοπίασα περισσότερο από όλους αυτούς». Και προσθέτει ταπεινά: «Παρόλα αυτά, όχι εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που ήταν μαζί μου» ( Α΄ Κορινθίους 15:9-10 ).
Στη δεύτερη επιστολή του προς Κορινθίους λέει: «Εἶναι Ιουδαίοι; Κι εγώ. Εἶναι Ισραηλίτες; Κι εγώ. Εἶναι σπέρμα τοῦ Αβραάμ; Κι εγώ. Εἶναι δούλοι τοῦ Χριστοῦ; Μιλῶ ὡς ἄφρονες, λέγοντας: «Εἶμαι περισσότερο». Πολλὲς φορές ἔχω κοπιάσει, πολλὲς περισσότερες μαστιγώσεις, σέ φυλακές, καί πολλές φορές κοντά στόν θάνατο. Πέντε φορές ἔλαβα ἀπό τούς Ιουδαίους σαράντα μαστιγώσεις παρά μία· τρεις φορές ἐδείπατο μέ ράβδους, μία φορά ἐλιθοβολήθην, τρεις φορές ἐναυάγησα, καί μία νύχτα καί μία μέρα ἤμουν ἐν τῇ βάθει». «Πολλά ταξίδια ἔχω περάσει, ἐν κινδύνοι ἀπό ποτάμια, ἐν κινδύνοι ἀπό ληστές, ἐν κινδύνοι ἀπό ἑαυτούς μου, ἐν κινδύνοι ἀπό ἔθνη, ἐν κινδύνοι ἐν πόλει, ἐν κινδύνοι ἐν ἐρήμῳ, ἐν κινδύνοι ἀνάμεσα σέ ψευδαδελφούς· ἐν κόποις καί μόχθῳ, ἐν ἄγρυπνοις πολλές φορές, ἐν πείνας καί διψῶς, ἐν νηστείας πολλές φορές, ἐν κρύοῳ καί γύμνια» ( Β΄ Κορινθίους 11:22-27 ).
Γνωρίζουμε από τις Πράξεις των Αποστόλων ότι ο Άγιος Παύλος περπάτησε ξυπόλητος σε όλες τις περιοχές της Μικράς Ασίας, κηρύττοντας τον Χριστό παντού, ιδρύοντας εκκλησίες παντού, πηγαίνοντας στη Μακεδονία και την Ελλάδα, πηγαίνοντας στην Αθήνα και τη Ρώμη, και φτάνοντας ακόμη και στην Ισπανία.
Έτσι, οι κόποι του ήταν ανυπολόγιστοι, αμέτρητοι.
Τι σημαίνει, λοιπόν, ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός επέλεξε τον Πέτρο, ο οποίος Τον αρνήθηκε τρεις φορές στην αυλή του αρχιερέα Καϊάφα, ως αρχιαπόστολό Του; Σημαίνει ότι ο Κύριος γνωρίζει καρδιές: Ήξερε με ποια απεριόριστη μετάνοια, με ποια αιματηρά δάκρυα, ο Άγιος Πέτρος θα εξιλεωνόταν για την τριπλή άρνησή του μέχρι το τέλος της ζωής του. Ήξερε ότι θα πηδούσε ξαφνικά από το κρεβάτι του κάθε βράδυ όταν λαλούσε ο πετεινός, θα προσκυνούσε στο έδαφος και θα περνούσε ώρες παρακαλώντας τον Θεό για συγχώρεση.
Για τέτοια μετάνοια ο Κύριος συγχώρεσε τη σοβαρή του αμαρτία, διότι ακούσατε χθες στην ολονύχτια αγρυπνία τη συνομιλία του Κυρίου Ιησού με τον Πέτρο, στην οποία τον κάλεσε να βόσκει τα πρόβατά Του, τα αρνιά Του, τρεις φορές τον κάλεσε σε αυτό και με αυτή την τριπλή κλήση καθάρισε τον Άγιο Πέτρο από την αμαρτία της άρνησης.
Και ο Κύριος Ιησούς συγχώρεσε τον Άγιο Παύλο, ο οποίος αρχικά ήταν εχθρός Του, για τη σοβαρή αμαρτία του διωγμού Αυτού και των Χριστιανών, επειδή ο Κύριος, ο Βλέπων των καρδιών, γνώριζε ότι ο Άγιος Παύλος θα εξιλέωνε την αμαρτία του με μια ζωή πολλών παθημάτων και το φλογερό του κήρυγμα. Ήξερε τι θα γινόταν ο Παύλος, ήξερε ότι ο Παύλος θα έλεγε: «Δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου».
Ο Κύριος, ο Γνώστης των Καρδιών, γνωρίζει τις καρδιές όλων των ανθρώπων. Γνώριζε την καρδιά του αγίου Ιερομάρτυρα Κυπριανού, Επισκόπου Καρχηδόνας, ο οποίος στη νεότητά του και στην πρώιμη ενήλικη ζωή του ήταν ειδωλολάτρης και, όπως όλοι οι ειδωλολάτρες, ζούσε μια αμαρτωλή, διεστραμμένη ζωή. Ο Κύριος του συγχώρεσε τις αμαρτίες της νεότητάς του, τον συγχώρεσε και τον έκανε μεγάλο άγιο, και στη συνέχεια τον κάλεσε στο μαρτύριο.
Και θα σας υπενθυμίσω έναν άλλο μεγάλο άγιο: έναν από τους Πατέρες της Εκκλησίας, με βαθύ φιλοσοφικό πνεύμα - τον Άγιο Αυγουστίνο , Επίσκοπο Ιππώνας. Μετά τη μεταστροφή του, ανήκε για πολύ καιρό στην αίρεση των Μανιχαίων. Παρ 'όλα αυτά, ο Κύριος του συγχώρεσε αυτή την αίρεση και τον τοποθέτησε στο κηροπήγιο της Εκκλησίας Του ως αστέρι πρώτου μεγέθους.
Και υπάρχουν τόσα πολλά, τόσα πολλά άλλα παρόμοια παραδείγματα. Πόσοι τρομεροί ληστές μπορούν να κατονομαστούν που σκότωσαν εκατοντάδες ανθρώπους και στη συνέχεια, μέσω σκληρής μετάνοιας, όχι μόνο κέρδισαν τη συγχώρεση του Θεού αλλά έγιναν και θαυματουργοί.
Και εμείς, μη γνωρίζοντας τις καρδιές των ανθρώπων, πόσο συχνά καταδικάζουμε αυστηρά και στιγματίζουμε με περιφρόνηση και καταδίκη τους προφανείς αμαρτωλούς, οι οποίοι ίσως μετανόησαν με δάκρυα ενώπιον του Θεού και συγχωρέθηκαν από Αυτόν.
Πόσο συχνά ξεχνάμε τα λόγια του Χριστού: «Μη κρίνετε, για να μην κριθείτε» ( Ματθαίος 7:1 ). Πόσο συχνά ξεχνάμε τις κρυφές μας αμαρτίες, τις οποίες ο Χριστός ο Κριτής θα αποκαλύψει προς ντροπή μας κατά την Τελική Κρίση ενώπιον όλων των ανθρώπων.
Είθε οι άγιοι πρωταπόστολοι Πέτρος και Παύλος να μας υπενθυμίζουν συνεχώς ότι ο Χριστός είναι ο Θεός, ο Γνώστης της Καρδιάς, και γνωρίζει όχι μόνο τι υπάρχει στις καρδιές μας, αλλά και τι μπορεί να υπάρξει και τι θα υπάρξει σε αυτές.
Αμήν.
12 Ιουλίου 1952
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ GOOGLE)
Άγιος Λουκάς (Βόινο-Γιασενέτσκι)
Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Θεολόγος και πνευματικός συγγραφέας. Διδάκτωρ Ιατρικών Επιστημών, χειρουργός, επιστήμονας, συγγραφέας έργων αναισθησιολογίας και πυώδους χειρουργικής.
ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΔΟΣΤΑΛΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ
Το μεγαλείο και η αγιότητα των πρωταποστόλων Πέτρου και Παύλου είναι τεράστια.
Φαίνεται ότι την ημέρα της ιερής τους μνήμης θα έπρεπε να μιλήσουμε για όλες τις μεγαλύτερες και ιερότερες πράξεις τους.
Το έχω κάνει αυτό πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, και σήμερα, προς έκπληξή σας, σκοπεύω να μιλήσω για τις αμαρτίες των αγίων αποστόλων.
Γιατί να μιλήσω για αμαρτίες; Πώς τολμώ να μιλήσω για τις αμαρτίες τους; Τολμώ, επειδή το μεγαλείο τους αντανακλούσε στη στάση τους απέναντι στις αμαρτίες τους· επειδή οι αμαρτίες τους είναι εξαιρετικά διδακτικές για εμάς, και πρέπει να τους μιμούμαστε στον τρόπο που αντιμετώπισαν τις αμαρτίες τους.
Ο Άγιος Απόστολος Παύλος, όπως λέει ο ίδιος, ήταν ένας σκληρός διώκτης της Εκκλησίας του Χριστού. Ήταν βαθιά πεπεισμένος ότι η αλήθεια βρισκόταν μόνο στις διδασκαλίες που δίδαξε ο Μωυσής. Ήταν πεπεισμένος ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός κατέστρεφε αυτή τη διδασκαλία και γι' αυτό ήταν απαραίτητο να διώκονται, να διώκονται όλοι όσοι πίστευαν σε Αυτόν.
Και καταδίωκε, καταδίωξε σκληρά την Εκκλησία του Χριστού. Αναζητούσε παντού πιστούς στον Χριστό, τους έδενε, τους έσυρε στη φυλακή. Είχε άδεια από το Συνέδριο να το κάνει αυτό όχι μόνο στην Ιερουσαλήμ, αλλά και στη Δαμασκό, και κατευθυνόταν προς τη Δαμασκό για να συνεχίσει τον διωγμό των Χριστιανών εκεί. Κάτι εξαιρετικά μεγάλο, κάτι τρομερό του συνέβη στο δρόμο: ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε ξαφνικά σε αυτόν, έλαμψε πάνω του το ουράνιο φως Του, από το οποίο ο Σαούλ ξαφνικά τυφλώθηκε, και ο Σαούλ άκουσε τη φωνή του Ιησού: « Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις;» Ο Σαούλ, τρέμοντας και τρομοκρατημένος, έπεσε στη γη και ρώτησε με τρεμάμενη φωνή: «Ποιος είσαι, Κύριε;» Ο Κύριος είπε: «Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο εσύ διώκεις· είναι δύσκολο σε σένα να κλωτσάς ενάντια στα βούκεντρα... Σήκω και μπες στην πόλη, και θα σου ειπωθεί τι πρέπει να κάνεις» ( Πράξεις 9:4-6 ).
Και οδήγησαν τον τυφλό Παύλο στη Δαμασκό, και εκεί για τρεις ημέρες δεν έφαγε, δεν ήπιε τίποτα, δεν είδε. Τόσο απερίγραπτα σοκαρίστηκε από την εμφάνιση του Κυρίου Ιησού.
Ποιο δίδαγμα μπορούμε να αντλήσουμε από αυτό το θαυμαστό γεγονός; Πρώτα απ 'όλα, ας αναλογιστούμε ότι πολλοί άνθρωποι έδρασαν και είχαν την ίδια νοοτροπία με τον Σαούλ, τον διώκτη των Χριστιανών. Ήταν βαθιά πεπεισμένος ότι διώκοντας τους Χριστιανούς, έκανε κάτι μεγάλο, καλό και ιερό· ήταν πεπεισμένος για τη δικαιοσύνη αυτού του σκοπού.
Υπάρχουν πολλοί, πολλοί άνθρωποι ανάμεσά μας, και υπήρχαν σε όλους τους προηγούμενους αιώνες, που ασχολούνταν με ασεβείς πράξεις, αλλά πίστευαν ακράδαντα ότι οι πράξεις τους ήταν αγνές, άγιες, άμεμπτες και δεν υποψιάζονταν πόσο ασεβείς ήταν.
Ο Απόστολος Παύλος βίωσε αυτή την εκπληκτικά ισχυρή και εξαιρετική μεταστροφή μέσω της εμφάνισης του Κυρίου Ιησού Χριστού, για την οποία σας έχω μιλήσει. Ο Κύριος δεν μετέτρεψε ποτέ κανέναν άλλον έτσι, αλλά μόνο τον Σαούλ συγκλόνισε έτσι, επειδή γνώριζε, όπως είπε αργότερα στον Απόστολο Ανανία, ότι ήταν το εκλεκτό Του σκεύος, ένας άνθρωπος με εξαιρετικά μεγάλη καρδιά που θα ήταν ένας ακούραστος κήρυκας της αλήθειας του Χριστού.
Αλλά ο Κύριος δεν ήταν ο μόνος που ξαφνικά μετέτρεψε τον Σαούλ, αν όχι με ένα όραμα, τότε με μια ξαφνική διόρθωση της καρδιάς του. Υπήρχε ο μεγάλος άγιος, ο Άγιος Αυγουστίνος , Επίσκοπος Ιππώνας. Πέρασε τα νεανικά του χρόνια και την πρώιμη ενήλικη ζωή του σε ακόλαστες συναναστροφές, και όπως ο Απόστολος Παύλος, ο Κύριος τον σταμάτησε ξαφνικά με το κήρυγμα του Αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων - και χάρη σε αυτή τη μεταστροφή, έγινε ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, ένας από τους μεγάλους αγίους του Θεού.
Αλλά μην νομίζετε ότι μόνο μεγάλοι άνθρωποι όπως ο Παύλος και ο Αυγουστίνος βίωσαν τέτοιες ξαφνικές μεταστροφές. Ξέρω ότι ο Κύριος έχει σταματήσει απροσδόκητα πολλούς από εσάς στα μονοπάτια της αμαρτωλής σας ζωής, αν είχατε ξεστρατίσει και υπηρετούσατε τα πάθη σας αντί για Αυτόν, τον Μεγάλο Θεό. Σας σταμάτησε με ξαφνικές συγκρούσεις, την ξαφνική καταστροφή ολόκληρης της δομής της ζωής σας. Σαν ιστό αράχνης, διέλυσε τα πάντα, όλα όσα είχατε χτίσει κυνηγώντας τα γήινα αγαθά.
Μας σταματάει ξαφνικά με σοβαρές ασθένειες, απώλεια περιουσίας, απώλεια συζύγου και όλων των παιδιών μας—μας κλονίζει, όπως κλόνισε τον Σαούλ, όπως κλόνισε τον Άγιο Αυγουστίνο . Μάθετε αυτό από τον Άγιο Παύλο.
Αν ξαφνικά βιώσετε ένα σοβαρό σοκ, κάποια ατυχία ή μια σοβαρή ασθένεια, σκεφτείτε γιατί σας το έστειλε ο Κύριος. Εξετάστε την καρδιά σας προσεκτικά, αν βρείτε κάποια ακαθαρσία ή βρωμιά, αν χρειάζεται να μετανοήσετε. Αυτό σας διδάσκει η αμαρτία του Αποστόλου Παύλου.
Και ποιο μάθημα μπορούμε να αντλήσουμε από τη σοβαρή και τρομερή αμαρτία του Αποστόλου Πέτρου – από την τριπλή άρνησή του προς τον Κύριο Ιησού Χριστό;
Γνωρίζετε ότι ο Άγιος Πέτρος ήταν ο πιο ένθερμος μαθητής του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ήταν αφοσιωμένος σε Αυτόν ολόψυχα. Παρακολουθούσε όλα τα έργα του Κυρίου Ιησού με ένθερμο ενθουσιασμό. Όταν ο Κύριος περπάτησε στα νερά της λίμνης Γεννησαρέτ προς τους μαθητές Του, οι οποίοι υπέφεραν από την καταιγίδα, οι μαθητές Τον είδαν και Τον πέρασαν για φάντασμα, και ο Κύριος τους καθησύχασε με τα λόγια: «Μη φοβάστε! Είμαι εγώ». Ο Πέτρος θύμωσε και παρακάλεσε τον Κύριο Ιησού να τον διατάξει να έρθει σε Αυτόν πάνω στο νερό. Και ο Κύριος διέταξε, και ο Πέτρος περπάτησε προς Αυτόν πάνω στο νερό. Ξαφνικά, τον κατέλαβε ο φόβος και η έλλειψη πίστης. Άρχισε να βυθίζεται και φώναξε στον Κύριο Ιησού: «Σώσε με, γιατί χάνομαι!» Και ο Κύριος άπλωσε το χέρι του και τον έσωσε.
Και όταν ο Κύριος, μετά την ανάστασή Του, εμφανίστηκε στους μαθητές Του στην όχθη της ίδιας λίμνης Γεννησαρέτ, όταν ο Ιωάννης είπε: «Αυτός είναι ο Κύριος!» , τότε ο Πέτρος, φλεγόμενος από ανυπομονησία, έπεσε στο νερό και κολύμπησε προς τον Ιησού - τόσο πολύ Τον αγαπούσε, τόσο πολύ Του ήταν αφοσιωμένος.
Σήμερα, ακούσατε στο Ευαγγέλιο πώς ο Πέτρος ομολόγησε τον Κύριο Ιησού ενώπιον των μαθητών Του, ενώπιον των αποστόλων Του, όταν ο Κύριος ρώτησε ποιος έλεγαν ότι ήταν. Είπαν: «Άλλοι λένε Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι Ηλίας, άλλοι Ιερεμίας ή ένας από τους προφήτες. Εσείς όμως, ποιος λέτε ότι είμαι;» Τότε ο Πέτρος απάντησε εκ μέρους όλων αυτών: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού!» ( Ματθαίος 16:13-16 ).
Τόσο δυνατή ήταν η πίστη του. Και ο Κύριος του απάντησε: «Μακάριος είσαι, Σίμων, γιε Ιωνά, γιατί σάρκα και αίμα δεν σου το αποκάλυψαν αυτό, αλλά ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς... Συ είσαι Πέτρος, και πάνω σε αυτή την πέτρα θα οικοδομήσω την εκκλησία μου , και πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της. Και θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών. Και ό,τι δέσεις στη γη, θα είναι δεμένο στους ουρανούς, και ό,τι λύσεις στη γη, θα είναι λυμένο στους ουρανούς» ( Ματθαίος 16:17-19 ).
Κύριε! Τι εξαιρετικά τρομερή δύναμη είναι να είσαι ο φορέας των κλειδιών της Βασιλείας των Ουρανών, να αφήνεις μερικούς να μπουν και να διώχνεις άλλους μακριά από τις πόρτες της Βασιλείας των Ουρανών.
Ω, πόσο σπουδαίος πρέπει να ήταν αυτός ο μαθητής στα μάτια του Κυρίου Ιησού! Και κοιτάξτε τη φρίκη που τον βρήκε! Όταν οι υπηρέτες του αρχιερέα ήρθαν στον Κήπο της Γεθσημανή για να συλλάβουν τον Κύριο Ιησού, οι μαθητές αναστατώθηκαν βαθιά και ρώτησαν τον Κύριο: «Να χτυπήσουμε με το σπαθί;» Και ο φλογερός Πέτρος «έβγαλε το σπαθί του και χτύπησε τον δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το αυτί».
Δείτε ξανά τι ζήλο, τι αγάπη για τον Κύριο Ιησού! Και μετά, ξαφνικά, αυτή η φρίκη, αυτή η απροσδόκητη πτώση…
Όλοι οι μαθητές τράπηκαν σε φυγή φοβισμένοι, μόνο ο Ιωάννης και ο Πέτρος ακολούθησαν τους στρατιώτες που οδήγησαν τον Ιησού από μακριά και έφτασαν στην αυλή του αρχιερέα.
Ο Ιωάννης, φίλος του αρχιερέα, μπήκε πρώτος και μετά έφερε τον Πέτρο. Ο Πέτρος είχε μόλις ορκιστεί στον Κύριο: «Ακόμα κι αν χρειαστεί να πεθάνω μαζί Σου, δεν θα Σε αρνηθώ!» Αλλά ξαφνικά, μια αξιοσημείωτη αλλαγή συνέβη μέσα του: όταν ο δούλος που τον είχε αφήσει να μπει είπε: «Ήσουν κι εσύ με τον Ιησού τον Γαλιλαίο », απάντησε: «Όχι, όχι!» Και έπειτα δύο φορές απάντησε αρνητικά σε παρόμοιες ερωτήσεις, δύο φορές αρνήθηκε, δύο φορές ορκίστηκε να αρνηθεί τον Χριστό.
Και ο Κύριος του είπε: «Αληθώς σου λέω ότι αυτή τη νύχτα, πριν λαλήσει ο πετεινός, τρεις φορές θα με αρνηθείς» ( Ματθ. 26:34 ).
Και έτσι συνέβη - συνέβη η μεγάλη πτώση του αποστόλου, διέπραξε την πιο σοβαρή αμαρτία από όλες τις αμαρτίες - την αμαρτία της απάρνησης του Θείου Διδασκάλου.
Πού πήγε όλο του το θάρρος, όλη του η αφοσίωση στον Κύριο Ιησού;! Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε την τρομερή άρνηση του Πέτρου; Η μόνη εξήγηση είναι ότι ο φόβος του θανάτου είναι τόσο μεγάλος στους ανθρώπους που υπερνικά τα πάντα.
Ο Πέτρος είδε τον Κύριο να οδηγείται στην εκτέλεση, με τον θάνατο να τον κοιτάζει κατάματα, και ένας συντριπτικός φόβος τον κατέκλυσε: όλο το μεγαλείο της ψυχής του κατέρρευσε κάτω από τη δύναμη αυτού του φόβου του θανάτου - και έπεσε. Και τότε, μόλις λάλησε ο πετεινός, κατακλυσμένος από πικρές τύψεις, ο Πέτρος βγήκε έξω και έκλαψε πικρά...
Μετανόησε, μετανόησε σε όλη του τη ζωή, όπως κανείς μας δεν μπορεί να μετανοήσει. Ο μαθητής του είδε πώς κάθε βράδυ, μόλις λαλούσε ο πετεινός, ο Απόστολος Πέτρος πηδούσε από το κρεβάτι, έπεφτε στο πάτωμα και έκλαιγε και λυγμούσε για ώρες, χτυπώντας το κεφάλι του στο πάτωμα, ζητώντας από τον Θεό συγχώρεση για τη σοβαρή, σοβαρή αμαρτία του.
Και έλαβε συγχώρεση, και αποκαταστάθηκε στην αποστολική του αξιοπρέπεια, και τιμάται ως ο ανώτατος και πιο ένδοξος απόστολος.
Δεν θα μάθουμε, λοιπόν, πώς να μετανοούμε για τις σοβαρές μας αμαρτίες, τις βαθύτερες πτώσεις μας; Πρέπει να θυμόμαστε όχι μόνο τον Άγιο Πέτρο, αλλά και όλους εκείνους τους αμαρτωλούς που ο Κύριος συγχώρεσε για τη δακρυσμένη, ακούραστη μετάνοιά τους - η ληστής Βαρβάρα, η οποία σκότωσε περίπου 300 ανθρώπους, πήγε στον ιερέα ενός κοντινού χωριού και του ζήτησε να τον αφήσει να ζήσει στο χοιροστάσιό του. Έζησε εκεί με τα γουρούνια για τρία χρόνια, σέρνοντας στα τέσσερα, τρώγοντας χοιρινή τροφή και μετανοώντας πικρά, πικρά για τους φόνους που είχε διαπράξει. Κι αυτός χτύπησε το κεφάλι του στο έδαφος, παρακαλώντας τον Θεό για συγχώρεση για τις αιματηρές του αμαρτίες, και συγχωρέθηκε και έλαβε το χάρισμα να κάνει θαύματα.
Ας θυμηθούμε επίσης έναν άλλο ληστή, τον Πατερμούφιο, ο οποίος επίσης συγχωρέθηκε για τη δακρύβρεχτη μετάνοιά του, έγινε άγιος και έλαβε το χάρισμα της θαυματουργίας.
Ας θυμηθούμε τον θαυματουργό Άγιο Ιάκωβο, ο οποίος έκανε πολλά θαύματα. Οι γονείς της έφεραν ένα νεαρό κορίτσι σε αυτόν για θεραπεία. Αυτός τη θεράπευσε, αλλά οι γονείς της τον παρακάλεσαν να την κρατήσει στο κελί του για λίγες μέρες. Ο Ιάκωβος εμπιστεύτηκε την αγιότητά του, αλλά μια νύχτα, το πάθος, σαν θυελλώδης άνεμος, τον κατέκλυσε και διέφθειρε το άτυχο κορίτσι. Στη συνέχεια, για να κρύψει την αμαρτία του, τη σκότωσε και πέταξε το σώμα της στο ποτάμι. Ο Ιάκωβος έπεσε σε τέτοια απελπισία για τις τρομερές αμαρτίες που είχε διαπράξει, που έφυγε από το κελί του και σκέφτηκε να επιστρέψει στον κόσμο, αλλά ο Κύριος του έφερε έναν καλόκαρδο γέροντα - έναν μοναχό - ο οποίος του έδειξε την οδό της δακρύβρεχτης μετάνοιας.
Τότε ο Ιακώβ κλειδώθηκε σε μια σπηλιά γεμάτη με ανθρώπινα οστά και πέρασε δέκα χρόνια εκεί, προσευχόμενος για συγχώρεση για τις τρομερές αμαρτίες του. Και συγχωρέθηκε, και η ικανότητά του να κάνει θαύματα αποκαταστάθηκε.
Γιατί, λοιπόν, σας το είπα αυτό; Για να θυμάστε τους σοβαρούς αμαρτωλούς που συγχωρέθηκαν από τον Θεό για τη δακρύβρεχτη μετάνοιά τους, ώστε να γνωρίζετε και να θυμάστε πάντα ότι αν έχετε αμαρτήσει σοβαρά, τότε να έρχεστε στην εξομολόγηση και να προσφέρετε ένθερμη μετάνοια για τις αμαρτίες που έχετε διαπράξει.
Να θυμάσαι, να θυμάσαι, να θυμάσαι τις αμαρτίες σου μέχρι το τέλος της ζωής σου και πάντα, πάντα, μέχρι θανάτου, όπως ο Απόστολος Πέτρος, μετανόησε για τις βαριές σου αμαρτίες.
Βλέπετε, γιατί τόλμησα να κηρύξω την ημέρα της εορτής των Αγίων Αποστόλων, όχι για τα μεγάλα τους έργα, αλλά για τις αμαρτίες τους; Αν με αυτό προσέβαλα κάποιον, ας με συγχωρέσει.
Και νομίζω ότι ήταν χρήσιμο για εσάς να ακούσετε αυτά που είπα για τους μεγάλους αποστόλους, γιατί είναι χρήσιμο για εσάς να τους μιμηθείτε, να μάθετε από αυτούς.
Αμήν.
12 Ιουλίου 1953
