ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΑΛΥΚΟΥ

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ
 ΛΟΓΓΙΝΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ 
 Συμεών τοῦ Μεταφραστοῦ 
 ( σελίδες 31 - 44)

Μαρτύριον τοῦ ἁγίου καί Ἐνδόξου Μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου τοῦ 
ἒν τῶ Σταυρῶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 
ὑπό Ἡσυχίου Πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων
( σελίδες 1545 - 1560 )

Μαρτύριον τοῦ ἁγίου καί Ἐνδόξου Μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου τοῦ 

ἒν τῶ Σταυρῶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 

ὑπό Ἡσυχίου Πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων

(σελίδες 927-931)

Ο Άγιος Μάρτυς

Λογγίνος ο Εκατόνταρχος

Мч. Лонгин. 
Феофан Критский и Симеон. 
Фреска церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон. 1546 год.
Μάρτυς Λογγίνος. 
Τοιχογραφία (Fresco) τοῦ ἔτους 1546 μ.Χ. 
στό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Νικολάου τῆς  Ἱεράς Μονή Σταυρονικήτα Ἁγίου Ὄρους , 
ἀπό τούς  Θεοφάνη τον Κρήτα καί τον Συμεών.

Υἱὸν Θεοῦ λέγων σε Χριστὲ καὶ πάλιν, Λογγῖνος ὡς πρὶν τέμνεται τὸν αὐχένα. Ἕκτῃ καὶ δεκάτῃ Λογγῖνον ἄορ κατέπεφνεν.

Βιογραφία Ο Άγιος Λογγίνος ήταν Εκατόνταρχος υπό τις διαταγές του Ποντίου Πιλάτου, επί βασιλείας Τιβερίου Καίσαρος (14 - 37 μ.Χ.). Υπηρετούσε μαζί με τους στρατιώτες του κατά τα σωτήρια Πάθη του Κυρίου, παριστάμενος στην σταύρωση, την ταφή και τη σφράγιση του μνήματος. Όταν όμως αντελήφθη το σεισμό, είδε τις πέτρες να σχίζονται και να ανοίγονται τα μνήματα, πίστευσε ότι ο σταυρωθείς ήταν ο πραγματικός Υιός του Θεού. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του και μαζί με άλλους δύο στρατιώτες του αναχώρησε για την πατρίδα του, προκειμένου να κηρύξει την Ανάσταση του Κυρίου.

Longinus depicted in the Nea Moni Church, Chios, Greece

Μάρτυς Λογγίνος απεικονίζεται στην Νέα Μονή , Χίος, Ελλάδα

Longinus the Centurion. Russian icon by Fyodor Zubov, 1680. Λογγίνος ο Ekat;ontarxow. Ρωσική εικόνα του Φιοντόρ Zubov, 1680 μ.Χ. Минея - Октябрь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Οκτώβριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας . Мч. Лонгин. Миниатюра. Афон (Иверский м-рь). Конец XV в. C 1913 года в Российской Публичной (ныне Национальной) библиотеке в Санкт-Петербурге. Μάρτυς Λογγίνος. Μικρογραφία (Μινιατούρα) τού τέλους του 15ου αιώνα μ.Χ. Μονή Valdaisky Iversky Svyatoozersky Bogoroditsky, Νόβγκοροντ. Τώρα ευρίσκεται στο ρωσικό Δημόσιο (σήμερα Εθνική) Βιβλιοθήκη στην Αγία Πετρούπολη.  Longinus pierces the side of Jesus with the Holy Lance. Fresco by Fra Angelico (1395–1455), San Marco, Florence Λογγίνος διαπέρασε την πλευρά του Ιησού με την Λόγχη. Τοιχογραφία (Fresco) από Fra Angelico (1395-1455 m.X.), San Marco, Φλωρεντία  Frescoe of in Basilica of St Peter and St Paul in Vyšehrad (Prague). Τοιχογραφία (Fresco) στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Παύλου στο Vyšehrad (Πράγα).

Την λιποταξία του κατήγγειλε ο Πιλάτος στον Τιβέριο, ο οποίος έστειλε απόσπασμα στρατιωτών για να τον θανατώσουν. Όταν το βρήκαν και του κοινοποίησαν την απόφαση του αυτοκράτορα, τους φιλοξένησε στην οικία του, προετοίμασε τον τάφο γι αυτόν και τους δυο πιστούς του στρατιώτες και αποκεφαλίσθηκε την επομένη. Мч. Лонгина Сотника, иже при Кресте Господни (I).  Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Ο Άγιος Μάρτυς Λογγίνος ο Εκατόνταρχος Μάρτυς Λογγίνος ὁ Ἑκατόνταρχος.Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Лонгин сотник, мч. (16 октября) Менологий на 16-19 октября Византия. Греция; XIV в.; памятник:  Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);  10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд.  Бодлеанская Библиотека  Ο Άγιος Μάρτυς Λογγίνος ο Εκατόνταρχος Μηνολόγιο 16 -19 Οκτωβρίου Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ.  Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη.  Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library) Месяцеслов-Октябрь. 15 - 17 числа (свт. Савин, прор. Осия, мч. Лонгин, прмч. Лукиан). Фреска церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г. Μηνολόγιο-Οκτώβριο 15 έως 17 (Αγ Σαβῖνος, Προφήτης Ωσηέ, Μάρτυς Λογγίνος, Ἱερομάρτυς Λουκιανός...). Τοιχογραφία  (Fresco) τοῦ ἔτους 1318 μ.Χ. στήν Ἐκκλησία τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Γκρατσάνιτσα, Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Мч. Лонгин.  Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года Μάρτυς Λογγίνος.  Τοιχογραφία (Fresco) τοῦ ἔτους περίπου 1350 μ.Χ. στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ Παντοκράτορα στήν Ἱερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι στό Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Мучение св. Лонгина.  Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г Μάρτυς Λογγίνος.  Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  στην Ιερά Μονή  Διονυσίου Αγίου Όρους  έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά. ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ Считается, что мощи святого мученика Лонгина дважды были утеряны и дважды обретены. И ныне они покоятся в церкви Святого Августина в Риме – это первая церковь, построенная в эпоху Возрождения в 1481 году. Πιστεύεται ότι τα λείψανα τού Αγίου Μάρτυρος Λογγίνου χάθηκαν δύο φορές και ευρέθηκαν δύο φορές. Και τώρα θάπτονται στην εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στη Ρώμη - αυτή είναι η πρώτη εκκλησία που κτίστηκε στην Αναγέννηση το 1481 μ.Χ. Сокровищница Базилики Сан Никола (г. Бари, Италия). Мощи сотника Лонгина. Θησαυροφυλάκειο της Βασιλικής του Αγίου Νικολάου (Μπάρι, Ιταλία) Απότμημα λειψανου του Αγίου Λογγίνου τού Εκατοντάρχου старый итальянский мощевик с частицей мощей святого мученика ЛОНГИНА СОТНИКА  Москве Παλαιά ιταλική λειψανοθήκη   με απότμημα λειψάνου τού Αγίου Λογγίνου τού Εκατοντάρχου στην Μόσχα Saint Longinus in Saint Peter's Basilica by Gian Lorenzo Bernini Άγιος Λογγίνος στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη από τον Gian Lorenzo Bernini Рисунок копья, хранящегося в Ватикане Католическая Церковь истинным копьем Лонгина признает лишь то, которое находится в тайной сокровищнице Ватикана. Оно ни разу нигде не выставлялась, и в сети интернет нет его фотографий – лишь небольшой рисунок. Στο Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη  διατηρείται η άκρη τής λόγχης του Λογγίνου. Εικόνα του δόρατος που είναι αποθηκευμένο στο Βατικανό Η Καθολική Εκκλησία αναγνωρίζει μόνο εκείνη που βρίσκεται στο μυστικό θησαυροφυλάκιο του Βατικανού. Δεν έχει ποτέ εκτεθεί οπουδήποτε και δεν υπάρχουν φωτογραφίες στο Διαδίκτυο - μια μικρή εικόνα. Второе копье хранится в Вене в сокровищнице Хофбургского замка. Этим копьем в разное время владели императоры Оттон I и Оттон III, Фридрих I Барбаросса и император Карл IV, Адольф Гитлер и американский генерал Паттон… Все они считали, что держат в своих руках копье Лонгина, дающее власть над всем миром… Но в 2003 году был проведен рентгеноспектральный анализ, показавший, что венское копье было изготовлено… в VII веке. Кроме того, оно было выковано, а не выплавлено, как копья римских солдат. Да и размер наконечника оказался несколько большим, чем те, которые использовали солдаты прокуратора Пилата. Το δεύτερο δόρυ αποθηκεύεται στη Βιέννη στο θησαυροφυλάκιο του κάστρου του Hofburg. Αυτό το δόρυ σε διάφορες χρονικές στιγμές που ανήκει από τον αυτοκράτορα Otto I και Otto III της, Frederick Ι Barbarossa και του αυτοκράτορα Καρόλου IV του, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Αμερικανός Γενικός Patton, ... Όλοι τους αισθάνθηκαν ότι κρατούν στα χέρια τους το δόρυ του Λογγίνου, το οποίο δίνει δύναμη  σ' όλο τον κό-σμο ... Αλλά το 2003, έγινε ανάλυση ακτίνων Χ, η οποία έδειξε ότι η βιεννέζικη λόγχη έγινε ... στο 7ο αιώνα μ.Χ.. Επιπλέον, ήταν πλαστή, δεν έλιωσε, όπως το δόρυ του Ρωμαίου στρατιώτη. Ναι, και το μέγεθος στην άκρη ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο από εκείνο που χρησιμοποιούσαν οι στρατιώτες του Πόντιου Πιλάτου. Еще одним претендентом на Копье Судьбы долгое время считался наконечник, с XIII века хранящийся в польском городе Кракове. Но не так давно ученые установили, что краковское копье является полной копией венского. Ένα άλλο τμήμα τής λόγχης για πολύ καιρό θεωρήθηκε το άκρο, από τον 13ο αιώνα που κρατήθηκε στην πολωνική πόλη της Κρακοβίας. Αλλά όχι πολύ καιρό πριν, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι το δόρυ της Κρακοβίας είναι ένα πλήρες αντίγραφο της Βιέννης. Saint Longinus in Bom Jesus do Monte is a Portuguese sanctuary in Tenões, outside the city of Braga, in northern Portugal. Its name means Good Jesus of the Mount. Άγιος Λογγίνος στο Bom Jesus do Monte είναι ένα πορτογαλικό Iερό στην Tenões, έξω από την πόλη της Braga, στη βόρεια Πορτογαλία. Το όνομά του σημαίνει Καλός Ιησούς του βουνού.

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος. Τὸν Ἥλιον τῆς δόξης Σταυρῶ προσηλωθέντα, καὶ τοὶς ἐν σκιᾷ τοῦ θανάτου ἐκλάμποντα ὡς εἶδες, ηὐνάσθης αὐτοῦ ταὶς ἀστραπαίς, καὶ ἤθλησας Λογγίνε εὐσεβῶς, διὰ τοῦτο νοσημάτων παντοδαπῶν, λυτρούσαι τοὺς ἐκβοώντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σου, πάσιν ἰάματα.   Κάθισμα Ἦχος πλ. δ' Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον  Σταυρωθέντα κατεῖδες τὸν Λυτρωτήν, καὶ αὐτοῦ ταῖς ἀκτῖσι καταυγασθείς, σκότος τὸ βαθύτατον, τῆς ἀγνοίας ἀπέφυγες, καὶ πρὸς θείαν γνῶσιν, σαυτὸν μετερρύθμισας, πιστωθεὶς ὡς ἔστι, Θεὸς ὁ ὁρώμενος· ὅθεν καὶ ἀθλήσας, τοῖς χοροῖς ἠριθμήθης, Λογγῖνε μακάριε, τῶν Μαρτύρων γηθόμενος, μεθ' ὧν πάντοτε ἔνδοξε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.   Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Εὐφροσύvως γέγηθεν ἡ Ἐκκλησία, ἐν τῇ μνὴμη σήμεροv, τοῦ ἀοιδίμου ἀθλητοῦ, Λογγίvου ἀνακραυγάζουσα. Σὺ μου τὸ κράτος, Χριστὲ καὶ στερέωμα. Ὁ Οἶκος Τὸν οὐρανὸν σκότει πολλῷ, τὴν γῆν τε σειομένην, καὶ πέτρας ῥηγνυμένας, ναοῦ τε τὸ καταπέτασμα σχισθὲν εἰς δύο θεωρῶν ἐν τῷ θείῳ πάθει τοῦ Χριστοῦ ὁ ἀθλητής, Θεοῦ Υἱὸν αὐτὸν ἐγνώρισε, πάσχοντα τῇ οἰκείᾳ εὐσπλαγχνίᾳ, ἀπαθῆ δὲ ὄντα τῇ θεότητι καὶ δόξῃ, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ Πνεύματι Ἁγίῳ συνέχοντα τὸ πᾶν καὶ διακρατοῦντα, ὡς Θεὸν ἀληθινὸν καὶ Βασιλέα· ὅθεν ἐν χαρᾷ Λογγῖνος ἀνακραυγάζει· Σύ μου τὸ κράτος Χριστὲ καὶ στερέωμα.   Ἐξαποστειλάριον Ἦχος β' Τοῖς Μαθηταῖς  Ὁρῶν τὸν πάντων Κύριον, καὶ Θεὸν ἀφυπνοῦντα, ἐπὶ Σταυροῦ θελήματι, κλονουμένην τε πᾶσαν, καιρῷ τοῦ πάθους τὴν κτίσιν, Ἀθλοφόρε Λογγῖνε, Ληστῇ σὺν τῷ εὐγνώμονι, ὡμολόγησας τοῦτον, Υἱὸν Θεοῦ, ὑπὲρ οὗ καὶ χαίρων ἐσφαγιάσθης, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς ἄριστος, ὑπὲρ πάντων πρεσβεύεις.   ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ (μετάφραση Google) Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο) Βίοι των Αγίων Σχόλιο • Πηγή epub Η ζωή και τα πάθη του Αγίου Μάρτυρα Λογγίνου του Εκατοντάρχη Εορτάζεται στις 16 Οκτωβρίου Όταν ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, στο άφατο έλεός Του, καταδέχτηκε να μας σώσει από την καταστροφή μέσω του εκούσιου παθήματός Του, του σταυρού, του θανάτου και της ανάστασής Του, ένας εκατόνταρχος ονόματι Λογγίνος, καταγόμενος από την Καππαδοκία, διορίστηκε υπό την εξουσία του Πιλάτου με τους στρατιώτες του να υπηρετήσει στα πάθη και τη σταύρωση του Ιησού Χριστού. Έχοντας γίνει μάρτυρας των θαυμάτων που έλαβαν χώρα στον σταυρό του Χριστού: τον σεισμό, την έκλειψη του ηλίου, το άνοιγμα των τάφων και την ανάσταση των νεκρών από αυτούς, και το σχίσιμο των λίθων, ο εκατόνταρχος Λογγίνος ομολόγησε ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού. Ο Θεϊκός Ευαγγελιστής Ματθαίος μιλάει για αυτό το γεγονός: «Και καθώς είδαν τον σεισμό και όλα τα γεγονότα ο εκατόνταρχος και όσοι ήταν μαζί του φύλαγαν τον Ιησού, φοβήθηκαν πολύ, λέγοντας: «Αληθώς ούτος ην Υιός του Θεού»» ( Ματθ. 27:54 , πρβλ. Μάρκος 15 και Λουκάς 23:47 ). Έτσι, το Θείο Ευαγγέλιο μαρτυρεί για τον εκατόνταρχο Λογγίνο, ο οποίος πίστεψε στον Χριστό. Η εκκλησιαστική παράδοση προσθέτει στην ευαγγελική μαρτυρία ότι ο Λογγίνος ήταν ο στρατιώτης που τρύπησε την πλευρά του σταυρωμένου Κυρίου Ιησού Χριστού και, από το αίμα και το νερό που έρεε, έλαβε θεραπεία για τα άρρωστα μάτια του. Αυτός ο ίδιος Λογγίνος ήταν επίσης ανάμεσα στους φρουρούς που ο Πιλάτος όρισε να φυλάνε το ζωογόνο σώμα του Ιησού Χριστού, το οποίο βρισκόταν στον τάφο. Όταν ο Κύριος αναστήθηκε ένδοξα από τον τάφο και, με τη θαυματουργή Του ανάσταση, έφερε τρόμο στους φρουρούς , ο Λογγίνος και οι δύο στρατιώτες τελικά πίστεψαν στον Χριστό και έγιναν κήρυκες της Ανάστασης του Χριστού, διότι ανέφεραν στον Πιλάτο και στους αρχιερείς όλα όσα είχαν συμβεί. Οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι, αφού συνεδρίασαν, έδωσαν στους στρατιώτες αρκετά χρήματα ώστε να κρύψουν την ανάσταση του Χριστού και να πουν ότι οι μαθητές του Χριστού, αφού ήρθαν τη νύχτα, Τον έκλεψαν ενώ κοιμόντουσαν ( Ματθαίος 28:11-13). Ωστόσο, ο Λογγίνος δεν πήρε χρήματα και αρνήθηκε να κρύψει το θαύμα, αλλά κατέθεσε με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο, και η μαρτυρία του ήταν αληθινή. Επομένως, ο Πιλάτος και όλο το εβραϊκό πλήθος μισούσαν τον Λογγίνο και τώρα έστρεψαν όλη την οργή που είχαν νιώσει προηγουμένως για τον Χριστό εναντίον του Λογγίνου. Ο Λογγίνος κήρυξε ανοιχτά για τον Χριστό, ότι ήταν ο Αληθινός Θεός, και ότι αυτός, ο Λογγίνος, είχε γίνει μάρτυρας του ζωογόνου θανάτου και της ανάστασής Του. Για αυτή τη μαρτυρία, ο Λογγίνος μισήθηκε και διώχθηκε από τους εχθρούς του Ιησού Χριστού, οι οποίοι προσπαθούσαν να τον καταστρέψουν. Μη βρίσκοντας κανένα λάθος σε αυτόν, δίστασαν, γιατί ο Λογγίνος ήταν ο γηραιότερος από τους στρατιώτες, ένας έντιμος άνθρωπος και γνωστός ακόμη και στον Καίσαρα. Όταν ο Λογγίνος έμαθε για τις κακές τους προθέσεις, προτίμησε να εκδιωχθεί από αυτούς και να παραμείνει με τον Χριστό παρά να ζήσει στα χωριά της Ιουδαίας. Εγκατέλειψε τον στρατιωτικό του βαθμό, τα ρούχα και τη ζώνη του, και, παίρνοντας δύο φίλους που συμμερίζονταν τον ζήλο του για τον Χριστό, αποσύρθηκε από τη δημόσια επικοινωνία και αφιερώθηκε στην υπηρεσία του Ενός Θεού. Αφού βαπτίστηκε από τους αγίους αποστόλους, ο Λογγίνος σύντομα έφυγε από την Ιερουσαλήμ και πήγε με τους φίλους του στην Καππαδοκία. Εκεί έγινε ιεροκήρυκας και απόστολος του Χριστού και μετέτρεψε πολλούς από την πλάνη στον Θεό. Στη συνέχεια, φεύγοντας από την πόλη, ο Λογγίνος άρχισε να ζει στο χωριό του πατέρα του, ζώντας μια ζωή μοναξιάς—νηστεία και προσευχή. Σύντομα έγινε γνωστό σε ολόκληρη την εβραϊκή εκκλησία στην Ιερουσαλήμ ότι ο Λογγίνος διέδιδε τις διδασκαλίες του σε όλη την Καππαδοκία και κήρυττε την ανάσταση του Χριστού. Τότε οι Ιουδαίοι αρχιερείς και πρεσβύτεροι, γεμάτοι φθόνο και θυμό, πήγαν στον Πιλάτο με πολλά δώρα και τον παρακάλεσαν να στείλει μια επιστολή στον Καίσαρα στη Ρώμη, ενημερώνοντάς τον ότι ο Λογγίνος είχε απορρίψει τον στρατιωτικό του βαθμό, αρνήθηκε να υποταχθεί στη ρωμαϊκή εξουσία και προκαλούσε προβλήματα στην Καππαδοκία κηρύττοντας για έναν άλλο βασιλιά. Ο Πιλάτος, αποδεχόμενος τα δώρα, συμφώνησε με το αίτημα των Εβραίων και έστειλε μια επιστολή στον Καίσαρα Τιβέριο που περιείχε μια έντονη συκοφαντία εναντίον του Λογγίνου. Μαζί με αυτή την επιστολή από τον Πιλάτο, οι Εβραίοι έστειλαν μια μεγάλη ποσότητα χρυσού στον Καίσαρα, εξαγοράζοντας έτσι τον θάνατο του Αγίου Λογγίνου. Γιατί λίγο αργότερα, ο Καίσαρας Τιβέριος εξέδωσε εντολή να θανατωθεί ο Λογγίνος ως αντίπαλος του Καίσαρα. Ο Πιλάτος έστειλε αμέσως στρατιώτες στην Καππαδοκία για να αποκόψουν το κεφάλι του Λογγίνου και να το φέρουν πίσω στην Ιερουσαλήμ για να αποδείξουν τον θάνατο του Λογγίνου στην εβραϊκή εκκλησία. Κατόπιν αιτήματος των Ιουδαίων, ο Πιλάτος διέταξε επίσης τον θάνατο των δύο στρατιωτών που, μαζί με τον Λογγίνο, είχαν εγκαταλείψει τον στρατιωτικό τους βαθμό και κήρυξαν τον Χριστό μαζί του στην Καππαδοκία. Όταν οι απεσταλμένοι έφτασαν στην περιοχή της Καππαδοκίας, άρχισαν να ρωτούν για τον Λογγίνο και πού βρισκόταν. Μαθαίνοντας ότι έμενε στο χωριό του πατέρα του, έσπευσαν εκεί, προσπαθώντας να παρουσιάσουν ότι αναζητούσαν τον Λογγίνο όχι για να τον σκοτώσουν, αλλά μάλλον για να του δείξουν τιμή. Φοβόντουσαν ότι ο Λογγίνος θα ξέφευγε από τα χέρια τους και ότι θα επέστρεφαν σε εκείνους που τους έστειλαν με άδεια χέρια· γι' αυτό ήθελαν να τον συλλάβουν κρυφά. Εν τω μεταξύ, ο Άγιος Λογγίνος, με θεία αποκάλυψη, έμαθε ότι του ετοιμαζόταν το στέμμα του μάρτυρα. Βγήκε προσωπικά να συναντήσει τους αγγελιοφόρους του Πιλάτου και τους χαιρέτησε ευγενικά. Αυτοί, μη γνωρίζοντάς τον, ρώτησαν: - Πού είναι ο Λογγίνος, που κάποτε ήταν εκατόνταρχος; «Γιατί το χρειάζεστε;» τους ρώτησε ο Λογγίνος από την πλευρά του. «Έχουμε ακούσει», απάντησαν οι στρατιώτες, «ότι είναι καλός άνθρωπος και θέλουμε να τον επισκεφτούμε· εμείς είμαστε στρατιώτες και ήταν εκατόνταρχος στρατιωτών, γι' αυτό θέλουμε να τον δούμε». Τότε ο Λογγίνος είπε: «Σας παρακαλώ, κύριοί μου, να έρθετε στο σπίτι μου και να ξεκουραστείτε λίγο μακριά από τον δρόμο, και θα ενημερώσω τον Λογγίνο για εσάς, γιατί ξέρω πού μένει, και τότε ο ίδιος θα έρθει σε εσάς, αφού δεν μένει μακριά από εδώ.» Οι στρατιώτες πήγαν να δουν τον Λογγίνο, και τους πρόσφερε ένα πλούσιο γεύμα. Όταν έπεσε το βράδυ και οι στρατιώτες ήταν πολύ μεθυσμένοι από το κρασί, είπαν στον Λογγίνο γιατί είχαν σταλεί. Αλλά πρώτα τον παρακάλεσαν και τον έβαλαν να ορκιστεί να μην αποκαλύψει αυτό το μυστικό σε κανέναν. Οι στρατιώτες φοβόντουσαν ότι κάποιος θα το έλεγε στον Λογγίνο και ότι θα έφευγε από αυτούς. Τότε του είπαν: «Μας έστειλαν να αποκεφαλίσουμε τον Λογγίνο και τους δύο φίλους του, γιατί τέτοια εντολή έλαβε ο Καίσαρας στον Πιλάτο.» Ο Λογγίνος, ακούγοντας ότι ήθελαν να σκοτώσουν και τους φίλους του, έστειλε γρήγορα να τους καλέσει, προσκαλώντας τους κοντά του. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν ήθελε να πει στους στρατιώτες - μέχρι να φτάσουν οι φίλοι του - ότι ήταν ο ίδιος ο Λογγίνος. Όταν οι στρατιώτες κοιμήθηκαν, ο Λογγίνος άρχισε να προσεύχεται και όλη εκείνη τη νύχτα προσευχόταν θερμά στον Θεό, προετοιμαζόμενος για τον θάνατο. Με το που ξημέρωσε, οι στρατιώτες, βιαζόμενοι στο δρόμο τους, ζήτησαν από τον Λογγίνο να τους δείξει αυτόν που έψαχναν. Τότε ο Λογγίνος τους είπε: «Περιμένετε λίγο, κύριοί μου, τον έστειλα να σας τον φέρουν και θα έρθει αμέσως. Πιστέψτε με, αυτός που ψάχνετε θα παραδοθεί στα χέρια σας, απλώς περιμένετε λίγο.» Τότε ο Λογγίνος έμαθε ότι έρχονταν οι φίλοι του· αμέσως βγήκε να τους προϋπαντήσει και, αφού τους φίλησε, τους αγκάλιασε και είπε: «Χαίρετε, δούλοι του Χριστού, σύντροφοί μου στρατιώτες, χαίρετε μαζί μου, γιατί η χαρά μας είναι κοντά — ήρθε ο καιρός της απελευθέρωσής μας από τα δεσμά της σάρκας. Ιδού, τώρα στεκόμαστε μαζί ενώπιον του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τον είδαμε να υποφέρει, να σταυρώνεται, να θάβεται και να ανασταίνεται με δόξα. Τώρα θα τον δούμε να κάθεται στα δεξιά του Θεού και θα γεμίσουμε από το θέαμα της δόξας Του». Αφού είπε αυτά στους φίλους του, ο Λογγίνος τους είπε ότι είχαν έρθει στρατιώτες από τον Πιλάτο και το Ιουδαϊκό Συνέδριο για να τους σκοτώσουν για τη μαρτυρία τους για την ανάσταση του Χριστού. Ακούγοντας αυτό, χάρηκαν που θα θεωρούνταν άξιοι να μοιραστούν το στέμμα του μαρτυρίου και σύντομα θα στέκονταν ενώπιον του Κυρίου τους, τον οποίο αγαπούσαν με όλη τους την ψυχή. Έπειτα, φέρνοντας τους φίλους του μπροστά στους στρατιώτες, ο Λογγίνος είπε: «Να ο Λογγίνος και οι δύο φίλοι του! Εγώ είμαι ο Λογγίνος, τον οποίο ζητάτε· και αυτοί είναι οι δύο φίλοι μου, που μαζί μου είδαν την ανάσταση του Χριστού και πίστεψαν. Κάνε σε εμάς όπως σου πρόσταξαν εκείνοι που σε έστειλαν». Ακούγοντας αυτό, οι στρατιώτες εξεπλάγησαν και στην αρχή δεν πίστεψαν ότι ο ίδιος ο Λογγίνος στεκόταν μπροστά τους. Έπειτα, αφού πείστηκαν για την αλήθεια, ντράπηκαν και δεν ήθελαν να σκοτώσουν τον ευεργέτη τους. Αλλά ο Λογγίνος τους παρότρυνε να εκτελέσουν την εντολή, λέγοντας: «Δεν μπορείς να με ευχαριστήσεις περισσότερο για την αγάπη μου για σένα παρά στέλνοντάς με στον Κύριό μου, τον οποίο επιθυμώ από καιρό να δω». Στη συνέχεια, φορώντας λευκά ταφικά άμφια και δείχνοντας με το χέρι του έναν κοντινό λόφο, ο Λογγίνος διέταξε την οικογένειά του να θάψουν εκεί το σώμα του και των δύο φίλων του. Αφού προσευχήθηκε και έδωσε σε όλους τα τελευταία τους φιλιά, ο Λογγίνος και οι δύο φίλοι του έσκυψαν τα κεφάλια τους κάτω από το σπαθί. Οι στρατιώτες, αφού τους αποκεφάλισαν, πήραν μαζί τους το κεφάλι του Αγίου Λογγίνου και έφυγαν. Τα σώματα των αγίων θάφτηκαν με τιμές στο σημείο που είχε υποδείξει ο ίδιος ο Άγιος Λογγίνος. Φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ, οι στρατιώτες έφεραν την σεβάσμια κεφαλή του Αγίου Λογγίνου και την παρουσίασαν στον Πιλάτο, ώστε αυτός και ολόκληρη η εβραϊκή εκκλησία να επιβεβαιώσουν τη δολοφονία του Λογγίνου. Ο Πιλάτος και οι Ιουδαίοι, βλέποντας την κεφαλή του αγίου, διέταξαν να πεταχτεί έξω από την πόλη, όπου παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα ανάμεσα στα σκουπίδια μέχρι που καλύφθηκε από σκόνη. Ο Κύριος «φυλάει πάντα τα οστά» ( Ψαλμός 33:21 ) των αγίων Του και διατήρησε άθικτη την κεφαλή του Αγίου Λογγίνου, η οποία βρισκόταν στα σκουπίδια. Και όταν ο Κύριος θέλησε να δοξάσει τον δούλο Του στη γη ενώπιον των ανθρώπων, τους οποίους είχε ήδη δοξάσει στον ουρανό ενώπιον των αγγέλων, αποκάλυψε την κεφαλή του αγίου με αυτόν τον τρόπο. Μια χριστιανή γυναίκα, χήρα από την Καππαδοκία, είχε τυφλωθεί και στα δύο μάτια και είχε ζητήσει από καιρό βοήθεια από γιατρούς, αλλά δεν έλαβε καμία ανακούφιση. Μετά από αυτό, αποφάσισε να πάει στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τους αγίους τόπους και να ζητήσει εκεί τη βοήθεια του Θεού για τα τυφλά της μάτια. Παίρνοντας τον μοναχογιό της, ξεκίνησε μαζί του. Αλλά όταν έφτασε στους αγίους τόπους, ο γιος της αρρώστησε και πέθανε λίγες μέρες αργότερα. Η χήρα ήταν πικρά λυπημένη για τον θάνατο του γιου της: έκλαιγε για τη διπλή απώλεια, γιατί είχε χάσει και τα δύο μάτια της και τον γιο της, που ήταν σαν φως στα μάτια της και οδηγός της. Και έτσι, καθώς η χήρα έκλαιγε πικρά και απαρηγόρητα, ο Άγιος Λογγίνος της εμφανίστηκε σε όραμα και την παρηγόρησε, υποσχόμενη ότι θα έβλεπε τον γιο της σε ουράνια δόξα και θα λάμβανε φως στα μάτια της. Της είπε τα πάντα για τον εαυτό του: πώς ήταν παρών στα πάθη, τη σταύρωση, την ταφή και την ανάσταση του Χριστού, πώς είχε κηρύξει τον Χριστό στην Καππαδοκία και είχε υποφέρει γι' Αυτόν με τους φίλους του. Στη συνέχεια, της διέταξε να βγει έξω από την πόλη και να βρει εκεί το κεφάλι του, ξαπλωμένο στα σκουπίδια και καλυμμένο με σκόνη. «Είσαι προορισμένος», είπε ο Άγιος Λογγίνος, «να το βρεις για την ίασή σου». Αφού παρηγορήθηκε από τη λύπη της, η χήρα σηκώθηκε και ζήτησε να τη συνοδεύσουν έξω από την πόλη. Και καθώς την οδηγούσαν εκεί, είπε σε αυτούς που τη συνόδευαν: - Όπου δείτε μια μεγάλη στοίβα από σκουπίδια, βάλτε με εκεί. Και έτσι έκαναν. Βρήκαν μια μεγάλη ποσότητα σκουπιδιών, την έφεραν εκεί, και άρχισε να τα μαζεύει με τα ίδια της τα χέρια και να σκάβει τη σκόνη. Αν και δεν μπορούσε να δει τίποτα με τα μάτια της, είχε μεγάλη πίστη στα λόγια που της είπε σε ένα όραμα ο Άγιος Λογγίνος. Και αμέσως, με την πρόνοια του Θεού, έλαβε αυτό που ζητούσε και ξαφνικά είδε το φως της ημέρας. Γιατί τα μάτια της άνοιξαν και είδε την κεφαλή του αγίου να κείτεται στη σκόνη. Η χήρα δεν χάρηκε τόσο που είδε το φως της ημέρας, όσο που βρήκε την κεφαλή του αγίου, χάρη στην οποία είχε αποκτήσει το φως της. Και δόξασε τον Θεό και εξύψωσε τον δούλο Του, τον Άγιο Λογγίνο. Παίρνοντας την κεφαλή του αγίου και φιλώντας την, η γυναίκα την μετέφερε με χαρά στο σπίτι της. Την έπλυνε, την άλειψε με ευώδη μύρα και χάρηκε τόσο πολύ για την ανακάλυψη αυτού του πνευματικού θησαυρού που ξέχασε τη θλίψη της για τον νεκρό γιο της. Την επόμενη νύχτα, ο Άγιος Λογγίνος της εμφανίστηκε ξανά σε ένα μεγάλο φως, έφερε τον γιο της σε αυτήν, ντυμένο με ένα υπέροχο νυφικό ένδυμα, και, αγκαλιάζοντάς τον ευγενικά και πατρικά, είπε στη χήρα: «Κοίτα, γυναίκα, τον γιο σου, για τον οποίο θρηνείς και κλαις. δες, τι τιμή και δόξα έχει — κοίταξέ τον και παρηγορήσου. Ο Θεός τον έχει κατατάξει ανάμεσα στις ουράνιες τάξεις που βρίσκονται στη Βασιλεία Του. Τώρα τον έχω πάρει από τον Σωτήρα, και ποτέ δεν θα απομακρυνθεί από μένα. Ιδού, πάρε το κεφάλι μου και το σώμα του γιου σου, και θάψε τα σε μία κιβωτό. Και μην κλαις για τον μονογενή σου γιο, και ας μην ταραχθεί η καρδιά σου, γιατί μεγάλη δόξα, χαρά και ατελείωτη ευφροσύνη του έχουν δοθεί από τον Θεό . » Όταν η γυναίκα το άκουσε αυτό, σηκώθηκε γρήγορα και τοποθέτησε την κεφαλή του μάρτυρα στην ίδια λειψανοθήκη με το σώμα του νεκρού γιου της. Στη συνέχεια επέστρεψε στο σπίτι, δοξάζοντας και υμνώντας τον Θεό. Αφού έφτασε στην πατρίδα της, έθαψε το σώμα του γιου της και την κεφαλή του μάρτυρα σε ιερό μέρος, σκεπτόμενη τα εξής: – Τώρα ξέρω ότι «τα πάντα συνεργούν προς αγαθόν εις τους αγαπούντας τον Θεόν, εις τους κλητούς κατά τον σκοπόν αυτού» ( Ρωμ. 8:28 ): Αναζήτησα θεραπεία για τα σωματικά μου μάτια, αλλά βρήκα και θεραπεία για τα πνευματικά μου μάτια. Με κατέκλυσε η θλίψη για τον θάνατο του γιου μου, αλλά τώρα τον έχω στον ουρανό, να στέκεται ενώπιον του Θεού εν δόξη, μαζί με τους προφήτες και τους μάρτυρες· μαζί τους χαίρεται πάντα, και μαζί με τον Λογγίνο στη Βασιλεία του Χριστού φέρει τον σταυρό - το σημάδι της νίκης, ανάμεσα στους Αγγέλους, και σαν τον μαθητή του Λογγίνου ψάλλει με χαρά: «Αληθώς ούτος ήτο, ούτος είναι και θέλει είσθαι ο Υιός του Θεού». Η Βασιλεία Του είναι η Βασιλεία όλων των αιώνων, και η κυριαρχία Του είναι σε κάθε γενιά και γενιά. Δόξα εις Αυτόν για πάντα. Αμήν 6734 . Κοντάκιον, Ήχος 4: Με χαρά αγαλλίασε σήμερα η Εκκλησία στη μνήμη του αείμνηστου παθόντος Λογγίνου , κραυγάζοντας: «Συ είσαι η δύναμή μου, Χριστέ, και η επιβεβαίωσή μου». * * * Σημειώσεις 6730 Ο ευαγγελιστής μιλάει για αυτό το γεγονός ως εξής: «Και ο άγγελος Κυρίου, κατεβαίνοντας από τον ουρανό, ήρθε και κύλισε την πέτρα από την πόρτα του τάφου και κάθισε πάνω της... οι φρουροί τον φοβήθηκαν και άρχισαν να τρέμουν και έγιναν σαν νεκροί» ( Ματθαίος 28:2, 4 ). 6731 Ο Τιβέριος βασίλεψε από το 14 έως το 37 μ.Χ. Υπό αυτόν, ο Κύριος Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε. 6732 Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, αυτοί ήταν ο Ίσαυρος και η Αφροδισιάς· η μνήμη τους είναι στις 19 Απριλίου. 6733 Ο Άγιος Θεοφάνης μιλάει για θαύματα από τα λείψανα του Αγίου Λογγίνου κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του προς τον μάρτυρα (βλ. Μηναίο για την 16η Οκτωβρίου). Το σεβάσμιο χέρι του Αγίου Λογγίνου του Εκατοντάρχη βρίσκεται στη Ρώμη, στη Βασιλική του Αποστόλου Πέτρου του Βατικανού. 6734 Συγγραφέας του βίου του Αγίου Λογγίνου ήταν ο Άγιος Ησύχιος, ιερέας των Ιεροσολύμων († 434), ο οποίος βρήκε τα έγγραφα του μάρτυρα στη βιβλιοθήκη της Αγίας Αναστάσεως και, με βάση αυτά, συνέταξε την περιγραφή του, από την οποία προκύπτει σαφώς ότι ο μάρτυρας αποκεφαλίστηκε στις 16 Οκτωβρίου.