Τρείς Παρακλητικοί Κανόνες εις τον Άγιο Ιερομάρτυρα Χαράλαμπο
Ποίημα αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
Ποίημα Αρχιμανδρίτου Ιωάννου Κεφαλληνέως
Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια – δια της Μαθητιώσης Νεολαίας
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Χαράλαμπος
Священномученик Харалампий, Епископ Магнезийский.
Греческая икона. Монастырь Св. Екатерины на Синае.
Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυρας
Εικόνα στήν Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά. Αίγυπτος
Священномученик Харалампий, Епископ Магнезийский.
Греческая икона.
Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυρας
Εικόνα
Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, ἐκ ξίφους, Καὶ λαμπρότητος καὶ χαρᾶς τῶν Μαρτύρων. Τῇ δεκάτῃ Χαράλαμπες, ἐὸν ἐτμήθης ἀπὸ λαιμόν. |
Βιογραφία Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερεύς στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193 - 211 μ.Χ.).        Священномученика Харлампій. Ікона XIX ст. Афон. Греція Άγιος Χαράλαμπος Εικόνα τού 19ου αιώνα μ.Χ. Άγιον Όρος Όταν το έτος 198 μ.Χ. ο Σέβηρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος της Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τον Άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του. Όμως ο Άγιος όχι μόνο δεν το έκανε αυτό, αλλά αντίθετα ομολόγησε στον έπαρχο την προσήλωσή του στον Χριστό και δήλωσε με παρρησία ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται να αρνηθεί την πίστη της Εκκλησίας. Τότε η σκοτισμένη και σαρκική ψυχή του Λουκιανού επέτεινε την οργή της και διέταξε να αρχίσουν τα φρικώδη βασανιστήρια στο γέροντα ιερέα. Πρώτα τον γύμνωσαν και ο ίδιος ο Λουκιανός, παίρνοντας το ξίφος του προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του Αγίου. Όμως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν κρεμασμένα στο σώμα του Ιερομάρτυρα και μόνο ύστερα από προσευχή του Αγίου συγκολλήθηκαν αυτά πάλι στο σώμα και ο ηγεμόνας κατέστη υγιής. Βλέποντας αυτό το θαύμα του Αγίου πολλοί από τους δημίους πίστεψαν στον αληθινό Θεό.  Мучения Харалампия Магнезийског . Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Άθληση Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπος . Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη  Мучения Харалампия Магнезийског Афон, монастырь Дионисиат. 1547 год Άγιος Ιερομάρτυς Χαράλμπος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά Με το ζόφο στο νου και με τη θηριωδία στην καρδιά, ο έπαρχος έδωσε εντολή να διαπομπεύ-σουν τον Άγιο και να τον σύρουν διά μέσου της πόλεως με χαλινάρι. Τέλος, διέταξε τον απο-κεφαλισμό του Αγίου, ο οποίος με το μαρτύριό του έλαβε το αμαράντινο στέφανο της δόξας σε ηλικία 113 ετών..  Ιερά Λείψανα Περί των Λειψάνων του Αγίου Χαραλάμπους δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Η μοναχή Θεοτέκνη Αγιοστεφανίτισσα στο Συναξάρι του Αγίου Χαραλάμπους (1995 μ.Χ.), καταχωρεί πληροφορίες σχετικά με την τιμία Κάρα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στη Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η Κάρα του Αγίου δωρήθηκε στη Μονή από τον Ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαδισλάβο, το 1412 – 1413 μ.Χ., μαζί με δύο κτήματα στο Μετόχι Μπουτόϊ. Για την εποχή και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε το πολύτιμο αυτό κειμήλιο στη Βλαχία, δεν σώθηκαν πληροφορίες. Επίσης, τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Χαραλάμπους φυλάσσονται και στον ομώνυμο προσκυνηματικό ναό της κωμοπόλεως Θεσπιών της Βοιωτίας.      Απότμημα της κάρας του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης και Αγίου Γεωργίου Νέας Ηρακλείτσης Ν. Πέραμαος. Καβάλα (προσφυγικό κειμήλιο του 1922).  Απότμημα της κάρας του Αγίου Χαραλάμπους στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Θεσπιών Βοιωτίας.   Απότμημα λειψάνου Αγίου Χαραλάμπους στην Ιερά Μονή Ομπλού Πατρών   Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκεται στην Ανδρώα Κοινοβιακή Ιερά Μονή Ομπλού Πατρών Τμήμα της Κάρας του Αγίου ευρίσκεται στη Μονή Κλειστών Αττικής
Η σιαγόνα του Αγίου ευρίσκεται στη Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους.
Η αριστερά αδιάφθορη και μια πλευρά «μετά δέρματος» του Αγίου ευρίσκονται στη Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους.
Δέρμα και απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκονται στο Παρεκκλήσιο τής Οσίας Ξένης τής Ρωσίδος Μάνδρας Αττικής.    Η δεξιά παλάμη του Αγίου βρίσκεται αδιάφθορη «εἰς σχῆμα εὐλογίας» στη Μονή Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων.   ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα του Οσίου Ιερόθεου του Ιβηρίτου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου, του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου, Μύρον εκ του Τάφου του Αγίου Νικολάου κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα του Οσίου Ιερόθεου του Ιβηρίτου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου, του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου, Μύρον εκ του Τάφου του Αγίου Νικολάου κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια Λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νέστορος, του Οσίου Ιλαρίωνος, των Αγίων μαρτύρων Μηνοδώρας, Νυμφοδώρας, και Μητροδώρας, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Γεωργίου, Αίμα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, της Αγίας Οσιομάρτυρος Ανυσίας, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Νεομάρτυρος Παχωμίου του Αγιοπαυλίτου, του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του εν Αλικαρνασσώ, του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού, του Αγίου Οσιομάρτυρος Κοσμά Πρώτου του Αγίου Όρους, της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας, του Οσίου Κυριάκου του Αναχωρητού, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου, των Αγίων Δισμυρίων, του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου, του Αγίου Μηνά του Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερόθεου Αθηνών, του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια Λείψανα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μερκουρίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του Οσίου Λεοντίου και του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.Άγια λείψανα του Αγίου Ερμολάου, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις, του Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, του Αγίου Γρηγορίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ε', του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του Αγίου Μάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού, των Αγίων Πέντε Μαρτύρων Ευστρατίου, Αυξεντίου, Μαρδαρίου, Ευγενίου και Ορέστου, του Αγίου Οσιομάρτυρος Ιακώβου του Ιβηροσκητιώτου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Ευσταθίου, του Αγίου Γεωργίου του Νέου, της Αγίας Βαρβάρας, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Πατρικίου, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα του Αγίου Ιερομάρτυρος Βασιλέως Επισκόπου Αμασείας, του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του Αγίου Μάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού, των Αγίων Πέντε Μαρτύρων Ευστρατίου, Αυξεντίου, Μαρδαρίου, Ευγενίου και Ορέστου, του Αγίου Βαρβάρου, του Αγίου Προκοπίου, του Αγίου Μιχαήλ Συνάδων, του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, εκ των Αγίων Δισμυρίων κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα του Αγίου Αμφιλοχίου Ικονίου, της Αγίας Πελαγίας, του Αγίου Κυπριανού, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Παντελεήμονος, των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Τρύφωνος, του Αγίου Προκοπίου, της Αγίας Μαρίνης, του Αγίου Παντελεήμονος, των Αγίων Δισμυρίων, του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος, του Αγίου Τρύφωνος, του Αγίου Γρηγορίου της Μεγάλης Αρμενίας, της Οσίας Ευπραξίας κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα των Αγίων Οσιομαρτύρων Ευθυμίου, Ιγνατίου και Ακακίου, του Αγίου Αμφιλοχίου Ικονίου, της Αγίας Πελαγίας, του Αγίου Κυπριανού, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Παντελεήμονος, των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Ελευθερίου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Αρτεμίου, του Αγίου Παντελεήμονος, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Μάρτυρος Ευστρατίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, της Οσίας Μελάνης, του Αγίου Μηνά Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, της Αγίας Κυριακής, του Αγίου Μάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μάρτυρος Ιγνατίου, του Αγίου Μάρτυρος Ευθυμίου κ.ά.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Άγια λείψανα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Μάρτυρος Ευστρατίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, της Οσίας Μελάνης, του Αγίου Μηνά Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, της Αγίας Κυριακής, του Αγίου Μάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μάρτυρος Ιγνατίου, του Αγίου Μάρτυρος Ευθυμίου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Μοδέστου, του Αγίου Μερκουρίου, του Αγίου ΜΙχαήλ Συνάδων, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Ελευθερίου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Αρτεμίου, του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Κηρύκου, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Φωτίου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου κ.ά.   Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκεται στην Ανδρώα Κοινοβιακή Ιερά Μονή, επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος Πέντε Βρυσών Λαγκαδά Θεσσαλονίκης   ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Η ωραία συρματερή λειψανοθήκη περιέχει: μέρος της κνήμης του Αγίου Χαραλάμπους, οστούν χειρός του Αγίου Βασιλείου,λείψανο του Οσιομάρτυρος Παχωμίου, λείψανο του Αγίου Γεωργίου, μέρος των Τιμίων Δώρων των Μάγων και λείψανο της Αγίας Φεβρωνίας.   Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη) Βέροιας.Η λειψανοθήκη με αποτμήματα λειψάνων των αγίων Μόδεστου, Χαραλάμπους, Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Τρύφωνος   Свято-Рождество-Богородичный женский монастырь Ковчег с частицами мощей святых угодников Божиих Апостол Андрей Первозванный; великомученик и целитель Пантелеимон; священномученик Харлампий; бессребреники и чудотворцы Косма и Дамиан; мученик Феодор Тирон; преподобный Евфимий; священномученик Игнатий Богоносец, епископ Антиохийский; преподобный Акакий Афонский. Ιερά Μονή Γενεσίου τής Θεοτόκου περιοχή Οδησσού, συνοικία Bolgradsky, χωριό Αλεξανδροβάνκα, Ουκρανία, Λειψανοθήκη με αποτμήματα των λειψάνων των αγίων : Απόστολου Ανδρέα Πρωτόκλητου, Παντελεήμονος Ιαματικού, Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, Μεγαλομάρτυρος Θεόδωρου Τήρωνος. Ευθυμίου Μεγάλου, Ιερομάρτυρος Ιγνάτιου Θεοφόρου, Επίσκοπου της Αντιόχειας, Ακάκιου Καυσοκαλυβίτου    Moaştele Sf. Haralambie aflate la Biserica Sf. Haralambie din Iaşi Απότμημα λειψάνων τού Αγίου Χαράλαμπου στον Ιερό Ναό τού Αγίου Χαράλαμπου στο Ιάσιο. Ρουμανία   Moaştele Sf. Haralambie aflate la Mănăstirea Hurezi Απότμημα λειψάνων τού Αγίου Χαράλαμπου στην Ιερά Μονή Hurezi ή Horezu στην περιοχή Valcea County. Ρουμανία   Moaştele Sf. Haralambie aflate la Biserica Sf. Dumitru Poştă din Bucureşti Απότμημα λειψάνων τού Αγίου Χαράλαμπου στον Ιερό Ναό τού Αγίου Δημητρίου στο Βουκουρέστι. Ρουμανία    Moaştele Sf. Haralambie aflate la Biserica Manu Cavafu din Bucureşti Απότμημα λειψάνων τού Αγίου Χαράλαμπου στον Ιερό Ναό τής Αγίας Τριάδος (Manu Cavafu) στο Βουκουρέστι. Ρουμανία  Moaştele Sf. Haralambie aflate la Biserica Sfinții Arhangheli Mihail și Gavriidin Parohia Poieniţa jud. Iaşi Απότμημα λειψάνων τού Αγίου Χαράλαμπου στον Ιερό Ναό Αγίων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ στο Ιάσιο. Ρουμανία   Racla unde se păstrează părticele de sfinte moaşte ale Sfântului Mare Mucenic Gheorghe, ale Sfântului Vlasie şi ale Sfântului Haralambie.Mănăstiri Viforâta Dambovita. Αποτμήματα Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, του Αγίου Βλασίουκαι του Αγίου Χαραλάμπους στην Μονή Viforâta που είναι ένα Γυναικείο μοναστήρι Ορθόδοξο στην Ρουμανία και ευρίσκεται στο Viforâta , Dambovita County .  Απότμημα λειψάνου τού Αγίου Χαραλαμπους στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Νικήσιανης Δήμου Καβάλας    Λείψανα των Αγίων Μαρτύρων Τρύφωνος, Γεωργίου, Θεοδώρου Τήρωνος, Ελευθερίου, Χαραλάμπους και Παρασκευής. Στην αριστερή πλευρά ιερά λείψανα των αγίων μαρτύρων Τρύφωνος, Γεωργίου, Θεοδώρου Τήρωνος, Ελευθερίου, Χαραλάμπους και Παρασκευής (από τα αριστερά προς τα δεξιά). Τα ιερά λείψανα τοποθετήθηκαν σε μαλλί προβάτου. Οι άγιοι εικονίζονται επίσης στο πάνω μέρος της λειψανοθήκης (επιζωγραφισμένοι), ενώ ψηλότερα βρίσκουμε ελληνικές επιγραφές με τα ονόματά τους. Το σπάνιο αυτό κειμήλιο βρίσκεται σήμερα σε νέα ασημένια λειψανοθήκη, ενώ οι δύο πινακίδες αποχωρίστηκαν και στη μέση ενσωματώθηκε ασημένια πλάκα με ιερό λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Ήταν άραγε το κειμήλιο αυτό δώρο της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου σε ευσεβείς και φιλόχριστους ηγεμόνες και βογιάρους της Μολδαβίας και Βλαχίας επειδή ανέλαβαν δυσβάσταχτα φορολογικά βάρη της μονής κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ή ίσως επειδή χρηματοδότησαν σημαντικές οικοδομικές εργασίες της μονής την ίδια περίοδο; Η ιστορία του είναι ακόμη άγνωστη.Πηγές: BISERICA SFINTEI CRUCI SI A SFANTULUI VASILE CEL MARE biserica-sfantulvasile.ro – leipsanothiki.blogspot.be Calea Victoriei 198, sector 1, Bucuresti Ένας δάκτυλος του Αγίου ευρίσκεται στη Μονή Τσιολάνου Μπουζέου Ρουμανίας.
Μέρος ποδός του Αγίου ευρίσκεται στη Μονή Παναγίας Πορταΐτισσας Κορνοφωλιάς Έβρου.
Μεγάλο τμήμα του χειρός του Αγίου ευρίσκεται στη Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορινθίας.
Έξι τμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκονται στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Ένας δάκτυλος και 9 τμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκονται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου ευρίσκονται στις Μονές Δαδίου Φθιώτιδος, Λειμώνος Λέσβου, Παναγίας Γουμενίσσης Κιλκίς, Αρχαγγέλου Αριδαίας, Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου, Ζάβορδας Γρεβενών, Αγίων Αναργύρων Καστοριάς, Ροβελίστας Άρτης, Σταγιάδων Καλαμπάκας, Παν. Σπηλιάς Καρδίτσης, Αμπελακιώτισσας και Βαρνάκοβας Ναυπακτίας, Σαγματά Βοιωτίας, Πεντέλης Αττικής, Βουλκάνου Μεσσηνίας, Γηροκομείου Πατρών, Οσίου Θεοδοσίου Άργους, Αγίου Νικολάου Καλτεζών Αρκαδίας και Σεπετού Ηλείας και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.
 |
Ἀπολυτίκιον
Κάθισμα
Κοντάκιον Ἕτερον Κοντάκιον Ὁ Οἶκος Μεγαλυνάριον
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΡΟΣΤΟΦ Τα πάθη του αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, Επισκόπου Μαγνησίας, και μαζί του οι μάρτυρες Πορφύριος και Βάπτος και τρεις γυναίκες μάρτυρες.Εορτάζεται στις 10 Φεβρουαρίου Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ασεβούς Ρωμαίου Αυτοκράτορα Σεβήρου το 1290 , με την εξάπλωση της Εκκλησίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η λατρεία των δαιμόνων άρχισε να παρακμάζει και η ίδια η ειδωλολατρία έπαψε. Εκείνη την εποχή, στην πόλη της Μαγνησίας το 1291, ζούσε ο άγιος Επίσκοπος Χαράλαμπος. Καθοδήγησε τους ανθρώπους στο δρόμο της σωτηρίας και τους δίδαξε τον λόγο του Θεού. Είπε: «Ο Αυτοκράτοράς μου Ιησούς Χριστός, δια του Αγίου Πνεύματος, έστειλε αποστόλους και προφήτες, ώστε οι άνθρωποι, φωτισμένοι από το ιερό τους κήρυγμα, να ακολουθούν σταθερά το δρόμο της αλήθειας. Ο Αυτοκράτοράς σας Σεβήρος, ωστόσο, αναγκάζει τους ανθρώπους μέσω σκληρών βασανιστηρίων να προσφέρουν θυσίες σε άψυχα είδωλα και έτσι παραδίδει τις ψυχές τους σε αιώνιο θάνατο». Ο Ιησούς Χριστός, ο Βασιλιάς μου, μέσω των προφητών και των αποστόλων, μας έδωσε τα λόγια της ουράνιας ζωής - και μέσω αυτού του κηρύγματος, ο εχθρός μας εκδιώκεται, το φίδι ποδοπατείται, η απιστία μετατρέπεται σε πίστη, η δαιμονική διδασκαλία χάνεται και κάθε εχθρική δύναμη καταρρέει στην σκληρή της πτώση. Επομένως, είναι καλύτερο να πιστεύουμε τα λόγια που μας καθοδηγούν στο μονοπάτι προς την αιώνια ζωή, παρά να υποστηρίζουμε έναν σκοπό που φέρνει αιώνια καταστροφή.» Μετά από αυτά τα λόγια, ο άγιος επίσκοπος συνελήφθη από τους άπιστους και παρουσιάστηκε για βασανιστήρια και δίκη στον ηγεμόνα Λουκιανό και στον στρατιωτικό διοικητή Λούκιο. Όταν ο άγιος μάρτυρας Χαράλαμπιος επανέλαβε το ίδιο πράγμα μπροστά τους, ο ηγεμόνας του είπε: «Λες απερίσκεπτα λόγια από την υπερβολή της καρδιάς σου, μη διακρίνοντας το καλό από το κακό. Αλλά, σεβάσμιε γέροντα, μην νομίζεις ότι δεν θα βασανιστείς για αυτά τα λόγια. Γι' αυτό, πρόσεχε τη συμβουλή μας, συμπεριφέρσου όπως αρμόζει σε έναν γέροντα και, αφού σκεφτείς προσεκτικά, πλησίασε τους θεούς με μια θυσία, για να μην σου επιφέρουμε τέτοια βασανιστήρια που δεν μπορείς καν να φανταστείς». Ο Άγιος Χαράλαμπος απάντησε: «Έχω ήδη γεράσει και τελειώνω αυτή την προσωρινή ζωή· ποτέ δεν θα περιφρονήσω τις ουράνιες ευλογίες που με περιμένουν.» Τότε οι δικαστές, εξοργισμένοι, άρχισαν να προετοιμάζουν τα πάντα για σκληρά βασανιστήρια και του είπαν: «Θυσία στους θεούς, πονηρέ άνθρωπε!» απάντησε ο Άγιος Χαράλαμπιος: «Δεν θα προσφέρω θυσία σε δαίμονες. Άλλωστε, βλέπετε ότι οι δαίμονες που λατρεύετε τρέμουν και τρέμουν μπροστά στο σημείο του σταυρού του Χριστού». Μετά από αυτό, οι δικαστές διέταξαν να αφαιρεθούν από τον Χαραλάμπιο τα ιερά άμφια και άρχισαν να βασανίζουν αυτόν τον αγγελικό άνδρα γυμνό. Αφού κρέμασαν τον άγιο μάρτυρα, δύο από τους υπηρέτες άρχισαν να ξεσκίζουν το σώμα του με σιδερένια νύχια και συνέχισαν αυτό μέχρι που τον έγδερσαν από την κορυφή ως τα νύχια. Ο Άγιος Χαράλαμπος, βασανισμένος ολοκληρωτικά, μίλησε ως εξής σε εκείνους που τον βασάνιζαν: «Σας ευχαριστώ, αδελφοί, που ξύνοντας το θνητό μου σώμα, ανανεώσατε το πνεύμα μου, το οποίο αγωνίζεται να περάσει σε μια νέα, αιώνια ζωή». Μετά από αυτά τα λόγια του αγίου, και οι δύο στρατιώτες που τον είχαν βασανίσει ένιωσαν τρόμο και είπαν στους δικαστές: «Η ατίμωση που επιβάλλετε σε αυτόν τον άνθρωπο μετατρέπεται σε τιμή του και το βασανιστήριό του σε παρηγοριά. Δεν είναι ο ίδιος ο Χριστός; Αφού πήρε την όψη ενός γέροντα, δεν ήρθε στην Ασία για να προσηλυτίσει όλους τους κατοίκους της; Το σώμα του, σκισμένο από σιδερένια νύχια, γίνεται σκληρότερο από το σίδερο, έτσι ώστε τα νύχια τον διαπερνούν, κι όμως ο ίδιος παραμένει άτρωτος». Όταν οι στρατιώτες το είπαν αυτό, ο ηγεμόνας, τρίζοντας τα δόντια του, αναφώνησε: «Ω, κακοί σκλάβοι και πολύ τεμπέληδες στην εκτέλεση διαταγών! Χωρίς να κάνετε αυτό που σας διατάσσουν, εξακολουθείτε να υπερασπίζεστε κάποιον που είναι καταδικασμένος σε βασανιστήρια!» Οι στρατιώτες που είχαν βασανίσει τον Άγιο Χαράλαμπο τελικά εξαντλήθηκαν εντελώς και άρχισαν να ομολογούν και να δοξάζουν ανοιχτά τη δύναμη του Χριστού, η οποία είχε τόσο ενδυναμώσει τον πάσχοντα, και γι' αυτό και οι δύο αποκεφαλίστηκαν αμέσως για το όνομα του Κυρίου· τα ονόματά τους ήταν Πορφύριος και Βάπτος. Τρεις γυναίκες που ήταν μάρτυρες των παθημάτων του μάρτυρα πίστεψαν επίσης στον Χριστό. Άρχισαν να δοξάζουν το πανάγιο και παντοδύναμο όνομά Του και βασανίστηκαν γι' αυτό. Μετά από αυτό, ο διοικητής Λούκιος σηκώθηκε από τη θέση του και, παίρνοντας το όπλο του δημίου, άρχισε να βασανίζει τον ίδιο τον Άγιο Χαράλαμπο, κατακρεουργώντας σκληρά ολόκληρο το σώμα του. Και αμέσως τα χέρια του αποκολλήθηκαν από τους αγκώνες, σαν να είχαν κοπεί από σπαθί, και, προσκολλημένα στο σώμα του μάρτυρα, κρεμάστηκαν εκεί. Ο Λούκιος, χωρίς χέρια, έπεσε στο έδαφος και άρχισε να φωνάζει: «Αυτός ο άνθρωπος είναι μάγος! Βοήθησέ με, ηγεμόνα!» Ο ηγεμόνας, πλησιάζοντας και βλέποντας τα χέρια του διοικητή του να κρέμονται στο σώμα του μάρτυρα, έφτυσε στο πρόσωπο του Αγίου Χαραλάμπιου, και εκείνη τη στιγμή το κεφάλι του ηγεμόνα γύρισε και το πρόσωπό του άρχισε να κοιτάζει πίσω. Τότε οι Μαγνήτες, καταληφθέντες από μεγάλο τρόμο, άρχισαν να προσεύχονται στον άγιο μάρτυρα, λέγοντας: «Άφησε την οργή σου και απόφυγε την εκδίκηση του Θεού! Άλλωστε, σου έχει δοθεί η εντολή να μην ανταποδώσεις το κακό με κακό». Ο Άγιος Χαράλαμπος απάντησε: «Ζει Κύριος ο Θεός, δεν υπάρχει κακία στην καρδιά μου, ούτε κολακεία στη γλώσσα μου! Βλέπετε μόνοι σας πώς ο Χριστός ο Θεός τιμώρησε αυτούς τους άνομους ηγεμόνες. Θα μας χαρίσει αιώνια ζωή, αλλά θα καταστρέψει τους ασεβείς». Τότε όλοι φώναξαν στον Κύριο: «Κύριε, μη μας καταστρέψεις, που αμαρτήσαμε εναντίον Σου! Ιδού, τώρα, Θεέ, τιμώρησες τους άρχοντές μας, για να μας οδηγήσεις στο φως και να μας κάνεις άξιους της αιώνιας ζωής». Και ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων πίστεψε εδώ στον Χριστό. Μετά από αυτό, ο Λούκιος είπε: «Άνθρωπε του Θεού, Άγγελε Κυρίου, ελέησέ με, που υποφέρω πολύ· τα χέρια μου σε βαραίνουν, κρέμονται από το σώμα σου· επίστρεψέ τα στη θέση τους, τότε κι εσύ θα ελευθερωθείς από αυτό το βάρος, και εγώ θα θεραπευτώ από την ασθένειά μου, και αν το κάνεις αυτό, θα πιστέψω στον Θεό σου». Τότε ο άγιος, εκχύνοντας την προσευχή του ενώπιον του Κυρίου, φώναξε: «Βαρούχ, Μανουΐδ, Μάρων-Αφά, Ραββώνι, δηλαδή ευλογημένος, ο Θεός είναι μαζί μας, ο Κύριός μας, που πήρε τη σάρκα μας, ο Δάσκαλός μου, κοίτα την ταπείνωση των αλυσοδεμένων, ελευθέρωσε αυτούς τους κριτές μου από τα δεσμά της τιμωρίας και θεράπευσέ με, ο εντελώς πληγωμένος εξομολόγος Σου!» Και τότε ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό, που έλεγε: «Χαράλαμπιε, ο επίγειος λύχνος που φωτίζει τους ουρανούς, ο υπηρέτης των Αγγέλων, ο σύντροφος των προφητών, ο φίλος των αποστόλων, ο σύντροφος των μαρτύρων και άξιος της συνομιλίας μου, άκουσα τις προσευχές σου και δέχτηκα τα λόγια των χειλιών σου, είθε αυτή η προσευχή σου να είναι για την θεραπεία αυτών των ασθενών». Και αμέσως ο Λούκιος και ο ηγεμόνας Λουκιανός θεραπεύτηκαν από τις ασθένειές τους. Τότε ο Λούκιος, πέφτοντας στα πόδια του αγίου μάρτυρα, άρχισε να ζητάει βάπτισμα, το οποίο σύντομα έλαβε, και ο ηγεμόνας σταμάτησε τον διωγμό των Χριστιανών: «μέχρι», είπε, «να ενημερώσω τον βασιλιά για όλα αυτά». Μετά από αυτό, πολλοί, που προσέρχονταν στον άγιο, αφού εξομολογούνταν τις αμαρτίες τους, βαπτίζονταν και όσοι άρρωστοι με διάφορες ασθένειες θεραπεύονταν. Ο ηγεμόνας Λουκιανός, έχοντας πάει στον αυτοκράτορα Σεβήρο, ο οποίος βρισκόταν τότε στην Αντιόχεια της Πισιδίας το 1292 , του διηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί στη Μαγνησία: «Ένας άνθρωπος από την κοινωνία των Γαλιλαίων ήρθε σε εμάς», είπε, «άρχισε να απομακρύνει τους πάντες από τους θεούς και να θεραπεύει τους αρρώστους. Ο διοικητής Λούκιος, αφού θεραπεύτηκε, πίστεψε στον Χριστό και σχεδόν όλη η Μαγνησία δέχτηκε την πίστη του. Εγώ, έχοντας αναρρώσει κι εγώ, ήρθα εδώ για να αναφέρω όλα αυτά στη βασιλική σας μεγαλειότητα». Ακούγοντας αυτό, ο Σεβήρος, γεμάτος θυμό, αναφώνησε: «Ω, αιώνιοι θεοί, που ντροπιάστηκαν από ασεβείς ανθρώπους! Γιατί η διδασκαλία αυτών των ψεύτικων ανθρώπων έχει διαδοθεί τόσο ευρέως σε όλη τη γη;» Και αμέσως έστειλε τριακόσιους απάνθρωπους και άγριους στρατιώτες να συλλάβουν τον Άγιο Χαράλαμπο. Τους διέταξε να βασανίσουν πρώτα τον άγιο και στη συνέχεια να τον φέρουν από τη Μαγνησία στην Αντιόχεια. Οι στρατιώτες, επιστρέφοντας στον βασιλιά, πήραν μαζί τους τον μάρτυρα του Χριστού. Του έμπηξαν ένα κοφτερό σιδερένιο καρφί στο σώμα, έπλεξαν ένα σχοινί στην αρκετά μακριά γενειάδα του και, τυλίγοντάς το γύρω από τον λαιμό του, έσυραν τον άγιο στο δρόμο προς τον βασιλιά. Και όταν είχαν ήδη ταξιδέψει δεκαπέντε στάδια από τη Μαγνησία , το άλογο στα δεξιά γύρισε προς τους στρατιώτες και μίλησε καθαρά με ανθρώπινη φωνή: «Τριακόσιοι στρατιώτες, εσείς οι τρεις φορές πονηροί δούλοι του διαβόλου! Δεν βλέπετε τον Χριστό Θεό και το Άγιο Πνεύμα παρόντες με αυτόν τον άνθρωπο; Γιατί λοιπόν του κάνετε όλα αυτά; Ω σκληρόκαρδοι! Ελευθερώστε αυτόν που δεν μπορείτε να δέσετε, για να ελευθερωθείτε και εσείς από τα δεσμά». Οι στρατιώτες τρόμαξαν αρκετά από μια τόσο ανθρώπινη ομιλία που μιλούσε ένα άλογο, ωστόσο, εκπληρώνοντας τη βασιλική εντολή, συνέχισαν να σέρνουν τον ιερό μάρτυρα στην Αντιόχεια. Εκείνη την εποχή, ο διάβολος, μεταμφιεσμένος σε γέρο, εμφανίστηκε στον βασιλιά Σεβήρο και του είπε: «Αλίμονό μου, βασιλιά! Εγώ ο ίδιος είμαι ο ηγεμόνας της Σκυθίας, αλλά ένας άνθρωπος ονόματι Χαράλαμπιος, ένας μέγας μάγος, ήρθε στη γη μου και έδιωξε ολόκληρο τον στρατό μου από μένα. Όλος ο λαός έχει ενταχθεί στις λεγεώνες μου. Και έτσι, εγκαταλελειμμένος από όλους, ήρθα να σε προειδοποιήσω, για να μην σου συμβεί κάτι παρόμοιο». Μόλις μίλησε ο διάβολος, ο Άγιος Χαράλαμπος, συρόμενος από στρατιώτες, οδηγήθηκε ενώπιον του αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορας, βλέποντάς τον, αμέσως έμπηξε τρία αιχμηρά πασσάλους στο στήθος του, έπειτα διέταξε να φέρουν καυσόξυλα, να τα ανάψουν και ο μάρτυρας να καεί σιγά σιγά από τις φλόγες, ώστε να μην πεθάνει αμέσως, αλλά να υπομείνει το μαρτύριο για περισσότερο χρόνο. Όταν ο Άγιος Χαράλαμπος βασανιζόταν για πολύ καιρό, μια γυναίκα που στεκόταν εκεί εκείνη την ώρα, από επιθυμία να ευχαριστήσει τον βασιλιά, πήρε αναμμένα κάρβουνα και τα ράντισε στο κεφάλι, το πρόσωπο και τη γενειάδα του μάρτυρα, λέγοντας: «Πέθανε, γέροντα, πέθανε· είναι καλύτερο για σένα να πεθάνεις παρά να μας αποπλανήσεις με την κολακευτική σου διδασκαλία». Αυτή η γυναίκα ήταν η παλλακίδα του βασιλιά. Η αδερφή της της είπε: «Ή μήπως εσύ, άθλια, δεν φοβάσαι τον Θεό; Εκτελώντας το θέλημα του βασιλιά, εξοργίζεις τον Θεό. Ο Βορράς δεν θα σε βοηθήσει όταν ο Χριστός είναι θυμωμένος μαζί σου». Και στρεφόμενη προς τον μάρτυρα, είπε: «Άνθρωπε του Θεού, τα γηρατειά σου είναι έντιμα, και ο Θεός είναι μαζί σου, στον οποίο κι εγώ θέλω να πιστέψω και να ελευθερωθώ από τις αμαρτίες μου». Μετά από αυτό, όταν η φωτιά είχε ήδη σβήσει και οι υπηρέτες που είχαν βασανίσει τον άγιο ήταν εξαντλημένοι, αν και ο ίδιος ο μάρτυρας παρέμεινε αβλαβής και εντελώς υγιής, ο βασιλιάς είπε: «Σταματήστε να βασανίζετε αυτόν τον άνθρωπο: ας απαντήσει στις ερωτήσεις μου». Και όταν ο άγιος μάρτυρας φέρθηκε πιο κοντά στον βασιλιά, ο Σεβήρος του είπε: «Χαράλαμπιε, ενώ συνομιλούσα νωρίς σήμερα το πρωί με τον Σκύθη βασιλιά, θύμωσα και σε βλασφήμησα· αλλά έχοντας υπομείνει τώρα αυτό το μαρτύριο, θα παραμείνεις υπέρ μας αν μόνο απαντήσεις σε ό,τι σε ρωτάω. Πόσο χρονών είσαι;» Ο Άγιος Χαράλαμπος απάντησε: «Πέρασα πολύ χρόνο σε αυτή τη μάταιη ζωή: Έζησα εκατόν δεκατρία χρόνια.» «Πώς γίνεται, αφού έζησες τόσα χρόνια», είπε ο Σεβήρος, «να μην έχεις γνωρίσει ακόμα τους αθάνατους θεούς;» Ο άγιος μάρτυρας απάντησε: «Έχοντας ζήσει πολλά χρόνια, Τσάρε, απέκτησα μεγάλη γνώση: έχοντας γνωρίσει τον Χριστό, τον Ένα Αληθινό Θεό, πίστεψα σε Αυτόν». Ο βασιλιάς τον ρώτησε τότε αν είχε γυναίκα ή όχι. Ο άγιος απάντησε: «Απέκτησα για τον εαυτό μου την Ουράνια Παρθένο, δηλαδή τη βασιλεία του Χριστού μου· αλλά στη γη δεν είχα γυναίκα». Τότε ο βασιλιάς τον ρώτησε: - Μπορείς να αναστήσεις τους νεκρούς; «Αυτό δεν είναι στην ανθρώπινη δύναμη», απάντησε ο άγιος, «αλλά στη δύναμη του Χριστού». Τότε ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν έναν άνθρωπο που είχε κυριευτεί από ένα κακό πνεύμα για πολύ καιρό· ο διάβολος βασάνιζε αυτόν τον άνθρωπο για τριάντα πέντε χρόνια: θέλοντας να τον καταστρέψει, το πνεύμα του κακού άλλοτε οδηγούσε τον άτυχο άνθρωπο μέσα από ερήμους και βουνά, άλλοτε τον έριχνε σε πυκνά δάση, βάλτους και σχισμές της γης. Όταν αυτός ο άνθρωπος φέρθηκε κοντά στον άγιο, μυρίζοντας την ευωδία του αγίου, αμέσως φώναξε: «Σε παρακαλώ, δούλε του Θεού, μην με βασανίσεις νωρίτερα! Αλλά πρόσταξέ με με ένα λόγο να βγω έξω, και αν θέλεις, θα σου πω πώς μπήκα σε αυτόν τον άνθρωπο». Ο άγιος συμφώνησε και ο διάβολος είπε τα εξής: «Αυτός ο άνθρωπος ήθελε να ληστέψει τον γείτονά του, αλλά είπε στον εαυτό του: αν δεν σκοτώσω πρώτα τον κληρονόμο του, τότε δεν θα μπορέσω να αρπάξω τον πλούτο του, και, αφού σκότωσε τον γείτονά του, ήθελε ήδη να αρπάξει την κληρονομιά του. Βλέποντάς τον σε τέτοια κατάσταση, μπήκα μέσα του και τώρα ζω μέσα του τριάντα πέντε χρόνια». Τότε ο Άγιος Χαράλαμπος είπε στον διάβολο: «Βγες από αυτόν τον άνθρωπο και μην τον βλάψεις πλέον». Και αμέσως ο διάβολος τον άφησε, και ο δαιμονισμένος έγινε υγιής. Μετά από αυτό ο βασιλιάς αναφώνησε: – Αληθινά μέγας ο Θεός των Χριστιανών! Τρεις μέρες αργότερα, πέθανε ένας νεαρός άνδρας. Ο βασιλιάς, αφού διέταξε να φέρουν τον νεκρό σε αυτόν, είπε στον Άγιο Χαράλαμπο: – Προσευχηθείτε στον Θεό σας να αναστηθεί αυτός ο νεκρός. Ο άγιος, αφού προσευχήθηκε, ανέστησε τον νεκρό και πολλοί άνθρωποι πίστεψαν στον Χριστό. Ο ίδιος ο βασιλιάς έμεινε έκπληκτος βλέποντας τέτοια θαύματα. Εκείνη την εποχή, υπήρχε ένας κάποιος έπαρχος ονόματι Κρίσπος με τον βασιλιά. Σε μια συμβουλή με τον Σεβήρο, του είπε: «Εξαλείψτε αυτόν τον άνθρωπο από προσώπου γης - είναι μάγος και κάνει τα θαύματά του μέσω μαγείας». Ο βασιλιάς, πιστεύοντας τα λόγια του Κρίσπου και αλλάζοντας την προηγούμενη καλή του αίσθηση για τον μάρτυρα, του είπε: - Χαράλαμπιε, κάνε μια θυσία στους θεούς και θα ξεφύγεις από τα χέρια του δολοφόνου. Ο άγιος απάντησε: – Τα βάσανα μου φέρνουν μεγάλο όφελος: όσο είναι καλυμμένο το σώμα μου με πληγές, τόσο αγαλλιάζει μέσα μου το πνεύμα μου. Τότε ο βασιλιάς, εξοργισμένος, διέταξε να πεταχτούν πέτρες στο στόμα του αγίου, και αυτοί που τον έδειραν είπαν: «Υποταχθείτε στον βασιλιά, για να μην πεθάνετε χωρίς ενοχές». Τελικά, ο βασιλιάς είπε στους στρατιώτες: «Πάρτε αναμμένους δαυλούς και ανάψτε του τα γένια και κάψτε του το πρόσωπό του». Έτσι, όταν οι στρατιώτες έφεραν δάδες στην γενειάδα του αγίου, μια μεγάλη πύρινη φλόγα βγήκε από αυτήν και, ορμώντας προς τους ανθρώπους που στέκονταν τριγύρω, έκαψε έως και εβδομήντα ασεβείς ανθρώπους. Βλέποντας αυτό, ο Σεβήρος, γεμάτος οργή, είπε: «Ο Σκύθης βασιλιάς μού είπε την αλήθεια, ότι ο Χαράλαμπιος είναι μάγος και ότι θέλει επίσης να απομακρύνει τον στρατό μου από μένα». Και μετά, στρεφόμενος προς τους ευγενείς του, τους ρώτησε: – Μπορείτε να μου πείτε ποιος είναι αυτός ο Χριστός στον οποίο πιστεύει ο Χαραλάμπης; «Ο Χριστός είναι Υιός της Μαρίας», του απάντησε ο Κρίσπος, «γεννήθηκε από μοιχεία». Τότε κάποιος άνθρωπος, ονόματι Αρίσταρχος, είπε στον Κρίσπο: - Μην λες ανοησίες· πού άκουσες αυτό το μυστικό και πώς ξέρεις ποιοι ήταν η Μαρία και ο Χριστός; Σε αυτό ο Κρισπ είπε θυμωμένα: - Είσαι πιο σοφός από μένα; «Ναι, ξέρω περισσότερα από εσένα», απάντησε ο Αρίσταρχος. Τότε ο βασιλιάς Σεβήρος αναφώνησε: - Ω, κακόβουλε άνθρωπε! Θέλεις να με αντικρούσει; Ο Αρίσταρχος απάντησε σε αυτό: «Όχι, Τσάρε, δεν θέλω να αντικρούσω εσένα ή κανέναν άλλον· απλώς υπερασπίζομαι τον Χριστό». Μετά από αυτό, ο βασιλιάς, φλεγόμενος από οργή, πήρε το τόξο του, το τράβηξε και, εκτοξεύοντας ένα βέλος προς τα πάνω, είπε: «Χριστέ μου, αν ζεις στον ουρανό, κατέβα σε εμάς και έστησε τις σκηνές σου στη γη. Ιδού, ετοιμάζω πόλεμο εναντίον σου και έχω έναν μεγάλο στρατό να ξεσηκωθεί εναντίον σου. Κατέβα, λοιπόν, στη γη και στάσου εναντίον μου. Αν δεν κατέβεις, θα ανατρέψω τους ουρανούς, θα σβήσω τον ήλιο και θα σε αρπάξω με τα ίδια μου τα χέρια». Καθώς ο βασιλιάς τόσο αναιδώς και αναίσχυντα εξέφραζε τέτοιες βλασφημίες κατά του Κυρίου Χριστού, η γη σείστηκε και μεγάλος φόβος έπεσε πάνω σε όλους. Ο εξοργισμένος Κύριος σείστηκε τη γη σαν φύλλο· και τρομερές βροντές ακούστηκαν από ψηλά, και αστραπές ήταν ορατές, έτσι ώστε όλοι όσοι στέκονταν εκεί φαινόταν να έχουν παγώσει από φόβο. Ο βασιλιάς και ο έπαρχος Κρίσπος, δεμένοι με κάποια αόρατα δεσμά, σηκώθηκαν από το έδαφος και φαινόταν να κρέμονται στον αέρα. Τότε ο βασιλιάς φώναξε στον μάρτυρα: «Χαράλαμπιε, όλα αυτά συνέβησαν εξαιτίας των αμαρτιών μου, και δίκαια υποφέρω από αυτό το μαρτύριο· εσύ όμως προσευχήσου στον Θεό σου να ελευθερωθώ από αυτό το μαρτύριο, και θα δοξάσω το όνομά Του και το δικό σου σε όλη την πόλη, γιατί με έχει πιάσει μεγάλος τρόμος από τον Χριστό σου». Εκείνη την εποχή, η κόρη του Τσάρου, η Γκαλίνα, τους πλησίασε και είπε στον Σεβήρο: «Πάτερ μου, κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στον Θεό: γιατί για τους Χριστιανούς Αυτός είναι η ελπίδα, αλλά για τους ασεβείς, Αυτός είναι ο καταστροφέας. Πίστεψε σε Αυτόν και θα σε διαφυλάξει και θα σε απελευθερώσει από τα αόρατα δεσμά με τα οποία είσαι τώρα δεμένος από Αυτόν: Αυτός που σε έδεσε είναι ο αιώνιος και παντοδύναμος Θεός». Πέφτοντας μπροστά στον άγιο μάρτυρα, η ευλογημένη Γαλίνα είπε: «Σε παρακαλώ, δούλε του Θεού, προσευχήσου στον Κύριο Χριστό και με την προσευχή σου ελευθέρωσε τον πατέρα μου από αυτά τα αόρατα δεσμά». Και μόλις ο Άγιος Χαράλαμπος προσευχήθηκε, η τρομερή αυτή κατάρα του Θεού σταμάτησε και ο βασιλιάς, απαλλαγμένος από την εκτέλεση μαζί με τον έπαρχο, σηκώθηκε στη γη και είπε: «Κύριε του ουρανού και Δημιουργέ της γης, ελέησόν με! Εσύ που κατοικείς στους ουρανούς, κοίταξε ελεήμονα τη γη!» Μετά από αυτό, ο βασιλιάς, μαζί με τον έπαρχο και όλους τους ευγενείς του, πήγαν στο παλάτι του και δεν έφυγαν από εκεί για τρεις ημέρες, σκεπτόμενοι συνεχώς την οργή του Θεού και την τρομερή προειδοποίηση που μόλις είχε δώσει ο Κύριος. Εκείνη την εποχή, η κόρη του βασιλιά, η Γαλίνα, είδε ένα όραμα, το οποίο ανέφερε στον Άγιο Χαράλαμπο: «Μου φάνηκε», είπε, «ότι στεκόμουν σε κάποια πλούσια ποτισμένη περιοχή· και ξαφνικά είδα έναν μεγάλο περιφραγμένο κήπο, στον οποίο ήταν φυτεμένα κάθε είδους αρωματικά δέντρα· στη μέση τους φύτρωνε ένας όμορφος αμπελώνας, και σε αυτόν τον αμπελώνα βρισκόταν ένας ψηλός κέδρος, στις ρίζες του οποίου έτρεχε μια πηγή. Κοντά σε αυτό το μέρος στεκόταν ένας αυστηρός φρουρός, που δεν επέτρεπε σε κανέναν να μπει σε αυτόν τον κήπο. Κοντά, είδα τον πατέρα μου και τον έπαρχο Κρίσπο, τον οποίο ο φύλακας αυτού του κήπου έδιωχνε από αυτό το μέρος με το πύρινο σπαθί του. Εκείνη την ώρα, με κατέλαβε μεγάλος φόβος και προσευχόμουν μόνο να μου επιτρέψει αυτός ο φρουρός να μείνω εκεί. Εκείνη την ώρα, μου είπε: «Έλα εδώ, και θα σε κουβαλήσω με τιμή στους ώμους μου σε αυτόν τον κήπο». «Και όταν ήμουν εκεί, κάτω από τον κέδρο, δίπλα στην πηγή, άκουσα κάποιον να λέει: "Αυτός ο τόπος έχει δοθεί σε εσένα και σε όσους είναι σαν εσένα". «Αυτό είναι το όραμα που είχα, και τώρα σε παρακαλώ», κατέληξε η Γκαλίνα, «πες μου τι σημαίνει». Τότε ο Άγιος Χαράλαμπος της είπε: «Το όνειρό σου σημαίνει τα εξής: η αφθονία του νερού είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος και ο περιφραγμένος κήπος είναι ο παράδεισος. Το αμπέλι συμβολίζει την ανάπαυση των δικαίων στον παράδεισο και τα ευωδιαστά δέντρα είναι τα πρόσωπα των αγίων αγγέλων. Ο ψηλός κέδρος συμβολίζει τη δόξα του Χριστού στον σταυρό και η πηγή είναι η αιώνια ζωή, που χορηγείται από τον σταυρό στο ανθρώπινο γένος. Και ο φύλακας που σε πήρε στους ώμους Του είναι ο Κύριος Χριστός, ο Οποίος, αφού άφησε ενενήντα εννέα πρόβατα στα βουνά, άρχισε να αναζητά το χαμένο πρόβατο και, αφού το βρήκε, το πήρε στους ώμους Του ( Λουκάς 15:4-5 ). Ο πατέρας σου, μαζί με τον έπαρχο, θα εκδιωχθούν από τον παράδεισο του Θεού, γιατί - τώρα ευγνώμονες στον Θεό - σύντομα θα είναι ξανά ανυπάκουοι σε Αυτόν, έχοντας πέσει στις παγίδες του διαβόλου». Πράγματι, λίγο μετά την τρομερή τιμωρία του Θεού, ο βασιλιάς Σεβήρος έπεσε ξανά σε πλάνη και, εγκαταλείποντας τον Θεό, του οποίου το ισχυρό χέρι μόλις είχε γνωρίσει, στράφηκε για άλλη μια φορά στα είδωλα. Καλώντας τον μάρτυρα, του είπε: - Χαράλαμπιε, άκουσε τη συμβουλή μου, υποκλίσου στους θεούς - και θα σε τιμήσουμε. Ο άγιος απάντησε: «Δεν είναι δυνατόν ένας δούλος του Θεού να παρασυρθεί από τα λόγια ενός βασανιστή· αληθινά, βασιλιά, τα λόγια σου είναι απερίσκεπτα και παράλογα.» Τότε, θυμωμένος, ο Σεβέρ είπε: - Ω, τρελέ, θεωρείς τα λόγια μου απερίσκεπτα! Και διέταξε να δέσουν ένα αγκίστρι ψαρέματος στα χείλη του και να τον οδηγήσουν σε όλη την πόλη. Η κόρη του βασιλιά πλησίασε τον πατέρα της και είπε: «Πάτερ, τι κάνεις; Γιατί βασανίζεις αυτόν τον δίκαιο άνθρωπο; Γιατί είσαι παγιδευμένος στα δίχτυα του διαβόλου και, εγκαταλείποντας το καλό, επιλέγεις το κακό; Γιατί, έχοντας απορρίψει τη ζωή, προτιμάς τον θάνατο; Γιατί ξεσηκώνεσαι με οργή βασανιστή εναντίον αυτού του δούλου του Χριστού; Άκουσέ με, πατέρα, και όπως πριν επιδίωκες το κακό, έτσι και τώρα αγωνίσου για όλα τα καλά· γιατί αυτός που σπέρνει το κακό θα θερίσει κακό, αλλά αυτός που σπέρνει με ευλογία θα θερίσει καλό. Θυμήσου την τιμωρία του Θεού που σου επιβλήθηκε, όταν ήσουν δεμένος με αόρατες αλυσίδες και, κρεμασμένος στον αέρα, ομολόγησες τον αληθινό Θεό· αλλά τώρα, ελεύθερος από τα δεσμά, Τον απαρνείσαι. Έτσι πολλοί ηγεμόνες, υπό την τιμωρία του Κυρίου, γνωρίζουν τη δύναμή Του, αλλά, ελεύθεροι από την τιμωρία, ξεχνούν ξανά τον Κύριό τους». Αφού άκουσε αυτό, ο βασιλιάς Σεβήρος δεν βελτιώθηκε καθόλου, αλλά, ολοένα και πιο έξαλλος, είπε: – Κάνε μια θυσία στους θεούς, Γκαλίνα! «Ό,τι θέλεις, θα τα κάνω όλα, πατέρα», του είπε. Τότε ο βασιλιάς, χαρούμενος, είπε: «Ας ελευθερωθεί ο Χαράλαμπιος, αφού η κόρη μου συμφώνησε να θυσιάσει στους θεούς». Όταν ο άγιος μάρτυρας οδηγήθηκε στον βασιλιά, ο Σεβήρος του είπε: «Ιδού, η κόρη μας Γαλίνα απομακρύνθηκε από την πίστη σου στη δική μας και τώρα θέλει να προσφέρει θυσία στους θεούς. Μπες μαζί της, Χαράλαμπιε, στον ναό των θεών μας και κάνε ό,τι σου επιθυμούμε». Εφόσον ο Χαράλαμπιος δεν απάντησε σε αυτό, ο βασιλιάς νόμιζε ότι είχε συμφωνήσει. Εν τω μεταξύ, η Γαλίνα πήγε στον ναό του Διός και του Απόλλωνα και είπε στους ιερείς που βρίσκονταν εκεί: «Μετανοώντας, ήρθα να προσευχηθώ στους θεούς, τους οποίους εξόργισα πιστεύοντας στον Χριστό». Οι ιερείς αναφώνησαν ακούγοντας αυτό: «Μεγάλε Διέ! Παντοδύναμε Απόλλωνα! Δημιουργέ του ουρανού και βασιλιά όλων των κυρίων, κοίταξε τη Γαλήνη και, για χάρη του Βασιλιά του Βορρά, ελέησέ την!» Η ευλογημένη Γαλίνα, αφού μπήκε στον ειδωλολατρικό ναό, κάλεσε τους ιερείς κοντά της και τους ρώτησε: - Ποιο είδωλο να ανατρέψω πρώτα - το είδωλο του Διός ή του Ηρακλή και του Απόλλωνα; «Όχι, Γκαλίνα», απάντησαν οι ιερείς, «μην σχεδιάζεις τέτοιο κακό και μην κοροϊδεύεις τους σωτήρες μας, αλλιώς, θυμωμένοι, θα ανατρέψουν τον ουρανό και θα καταστρέψουν ολόκληρη τη γη». Τότε η Γκαλίνα, παίρνοντας το είδωλο του Ντιέου, του είπε: «Αν είσαι θεός, τότε πώς δεν είδες μέχρι τώρα ότι ήρθα να σε συντρίψω;» Αφού είπε αυτά, η Γκαλίνα χτύπησε δυνατά το είδωλο στο έδαφος και αυτό έσπασε σε τρία κομμάτια. Έπειτα άρπαξε το είδωλο του Απόλλωνα και το έσπασε κι αυτό, λέγοντας: – Πέσε στη γη, Σατανά, σκυφτέ γέροντα, γιατί είσαι χώμα! Και κατέστρεψε όλα τα είδωλα. Τότε οι ιερείς, πηγαίνοντας στον βασιλιά Σεβήρο, του είπαν: «Ω, βασιλιά, η ελπίδα μας χάθηκε. Τώρα ο ήλιος θα σβήσει και ο κόσμος θα χαθεί, γιατί οι θεοί μας είναι νεκροί». Ο βασιλιάς, έκπληκτος, ρώτησε: - Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια σου; «Η Γκαλίνα, η κόρη σου, συνέτριψε τους θεούς μας», απάντησαν. Τότε ο Βορράς είπε: «Πηγαίνετε και καλέστε μου πενήντα σιδηρουργούς απόψε, και αποκαταστήστε τα είδωλα, τοποθετήστε τα πίσω στον ναό τους, και πείτε ότι αναστήθηκαν, όπως ακριβώς λένε οι Γαλιλαίοι για τον Χριστό τους, ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς». Οι ιερείς τα έκαναν όλα αυτά με μεγάλη προσοχή· το πρωί, όταν έφτασαν στην κόρη του βασιλιά, της είπαν: – Πηγαίνετε στον ναό και κοιτάξτε τους αναστημένους θεούς μας. «Αναστήθηκαν οι θεοί;» ρώτησε η Γκαλίνα. «Θα πάω να τους δω!» Οι ιερείς είπαν: – Πραγματικά ένα μεγάλο θαύμα: ατιμασμένοι και βεβηλωμένοι χθες, τώρα λάμπουν με ακόμη μεγαλύτερη τιμή και δόξα. Το επόμενο πρωί, η ευλογημένη Γκαλίνα είπε: – Είναι πιο εύκολο για μένα να καταστρέφω νέα είδωλα παρά παλιά. Και γυρίζοντας προς το είδωλο, η Ντία πρόσθεσε: - Δία, αναστημένος από τους νεκρούς, σε διατάζω: πήγαινε ξανά στους νεκρούς! Έχοντας πει αυτό, η Γκαλίνα έσπασε ξανά όλα τα είδωλα. Τότε οι ιερείς, γεμάτοι οργή, ανέφεραν στον βασιλιά για δεύτερη φορά τον θάνατο των θεών τους. Ο Σεβήρος, καλώντας την κόρη του κοντά του, της είπε: - Γιατί συντρίψατε τους θεούς μας; Η Γκαλίνα απάντησε: «Τους αποκαλείς θεούς σου μόνο και μόνο επειδή σε παρασύρει μια ψευδής διδασκαλία: δεν είναι τίποτα περισσότερο από άψυχα πράγματα.» Σε αυτό ο βασιλιάς αναφώνησε: – Φέρε θυσία στους θεούς, σπόρο της κακίας, και όχι της γέννησής μου! Σε αυτό, η ευλογημένη Γκαλίνα, σαν να γελούσε με τον πατέρα της, είπε: «Έχω ήδη θυσιάσει σε αυτούς όσο καλύτερα μπορούσα, αλλά αν θέλετε, μπορώ να κάνω το ίδιο και με τους υπόλοιπους θεούς σας.» Τότε ο θυμωμένος βασιλιάς άφησε την κόρη του και στράφηκε ξανά στα βασανιστήρια του αγίου μάρτυρα Χαραλάμπιου: τον παρέδωσε να βεβηλωθεί από μια χήρα. Όταν ο Χαράλαμπιος μπήκε στο σπίτι αυτής της χήρας, προσκύνησε έναν από τους στύλους που στέκονταν εκεί, και αμέσως αυτός ο στύλος έγινε ένα μεγάλο δέντρο, καλύπτοντας ολόκληρο το σπίτι αυτής της γυναίκας με τα κλαδιά του. Βλέποντας ένα τέτοιο θαύμα, η χήρα φοβήθηκε και είπε: «Φύγε από κοντά μου, Χαράλαμπιε, είμαι ανάξιος να δεχτώ έναν τέτοιο σύζυγο· μου φαίνεται ότι είσαι ή Χριστός, ή Άγγελος, ή προφήτης, ή απόστολος· σε παρακαλώ, φύγε από κοντά μου· είμαι ανάξιος να σε δεχτώ κάτω από τη στέγη μου». Σὲ αὐτὸ ἡ ἁγία μάρτυς τῆς ἀπήντησε: «Νὰ εὐφρανθῆς, θυγατέρα μου, γὰρ εὑρήκας χάρι παρά Κυρίου· μόνον πίστεψε ὅτι Μέγας Κύριος καὶ ἐλεήμων καὶ πάνδοξος» ( Ψαλμός 47:2, 95:4 ) . Το επόμενο πρωί, οι γείτονες, βλέποντας ένα ψηλό και φυλλώδες δέντρο να σκεπάζει με τη σκιά του το σπίτι της χήρας, είπαν μεταξύ τους: - Τι είδους θαύμα είναι αυτό; Κάποιοι απάντησαν σε αυτό: - Επειδή ο Άγιος Χαράλαμπος είναι εκεί: γι' αυτό αυτή η κολόνα έγινε ψηλό δέντρο. Όταν οι γείτονες μπήκαν στο σπίτι, βρήκαν τον άγιο να κάθεται και να διδάσκει τη χήρα· της είπε: «Μακάριος είσαι εσύ που πίστεψες στον Χριστό, μακάριος είσαι εσύ που συγχωρούνται οι αμαρτίες σου· γιατί ο Κύριος δέχεται εκείνους που μετανοούν». Και οι άνθρωποι που ήρθαν του είπαν: - Γιατί δεν μας λες αν είσαι στ' αλήθεια ο Χριστός; Ο Άγιος Χαράλαμπος απάντησε: – Συγχωρέστε με, παιδιά, είμαι δούλος σας και δούλος του Χριστού, και όλα αυτά τα κάνω στο όνομά Του. Τότε η χήρα, με τόλμη και δυνατή φωνή, φώναξε ως εξής: – Χαίρε, Χαράλαμπε, πάντα λάμπων με άσβεστο φως 1294 , χαίρε, Χαράλαμπε, ο οδηγών χάριν, χαίρε, Χαράλαμπε, λυχνάρι πανφώτιστε. Ενώ έλεγε αυτά, οι γείτονές της που είχαν έρθει, έχοντας πιστέψει στον Χριστό με την καρδιά τους, έπεσαν στα γόνατα του Αγίου Χαραλάμπους, ομολογώντας ανοιχτά τον Χριστό, και όλοι έλαβαν το σωτήριο βάπτισμα. Την επόμενη μέρα ο βασιλιάς διέταξε να δικαστεί ο άγιος. Όσοι πίστεψαν στον Χριστό, έχοντας έρθει νωρίτερα στον βασιλιά, τον ενημέρωσαν για το θαύμα που είχε γίνει, πώς ο στύλος φύτρωσε και έγινε ένα μεγάλο δέντρο. Ο Σεβήρος εξεπλάγη πολύ, και ο έπαρχος Κρίσπος του είπε: «Βασιλιά, αν δεν διατάξεις να θανατωθεί αυτός ο μάγος με το σπαθί, σύντομα όλοι θα παρασυρθούν από τα θαύματά του και, αφήνοντας τους θεούς μας και εμάς, θα τον ακολουθήσουν». Τότε ο αυτοκράτορας καταδίκασε τον άγιο σε αποκεφαλισμό. Ακούγοντας αυτό, ο μάρτυρας Χαράλαμπος έψαλλε με χαρά αυτόν τον ψαλμό του Δαβίδ: «Θα σου ψάλλω, Κύριε, έλεος και κρίση· θα ψάλλω και θα συλλογίζομαι με άμεμπτο τρόπο: Πότε θα έρθεις σε μένα;» ( Ψαλμός 100:1-2 και μέχρι το τέλος του ψαλμού). Φτάνοντας με χαρά στον τόπο όπου επρόκειτο να ολοκληρώσει τους επίγειους άθλους του, ο Άγιος Χαράλαμπος είπε: «Σε ευχαριστώ, Κύριε Θεέ, που είσαι τόσο ελεήμων και γενναιόδωρος σε μένα· εσύ, Ιησού, που νίκησες τους εχθρούς, κατέλαβες την κόλαση και θεράπευσες θνητές ασθένειες, μνηστήριξέ με, Κύριε Θεέ μου, στη Βασιλεία Σου». Ενώ προσευχόταν έτσι, άνοιξαν οι ουρανοί και ο ίδιος ο Κύριος κατέβηκε πάνω στον μάρτυρα με πλήθος αγίων Αγγέλων, και στήθηκε ένας όμορφος σμαραγδένιος θρόνος, και ο Βασιλιάς της Δόξας, καθισμένος πάνω του, είπε στον Άγιο Χαράλαμπο: «Έλα, Χαράλαμπε, που τόσα πολλά έπαθες για μένα, ζήτησέ μου ό,τι θέλεις και θα σου το δώσω». Ο άγιος μάρτυρας απάντησε: – Για μένα, Κύριε, είναι μεγάλο έλεος που μου έδωσες να βλέπω την τρομερή Σου δόξα· αλλά, Κύριε, αν Σε ευαρεστεί, δόξε δόξα στο όνομά Σου· ας μην υπάρχει πείνα, ούτε λοιμός, ούτε φθαρτός άνεμος που καταστρέφει τους καρπούς στον τόπο όπου θα αναπαυθούν τα λείψανά μου και όπου θα τιμάται η μνήμη μου, αλλά ας βασιλεύει σε εκείνο τον τόπο ειρήνη, ευημερία, αφθονία σιταριού και κρασιού· και σώσε, Κύριε, τις ψυχές αυτών των ανθρώπων· επειδή, Εσύ ο ίδιος γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι είναι σάρκα και αίμα, συγχώρεσέ τους λοιπόν τις αμαρτίες τους και δώσε τους αφθονία από τους καρπούς της γης, ώστε, χορτάτοι και απολαμβάνοντας τους κόπους τους, να δοξάζουν Εσένα, τον Θεό τους, τον Δότη όλων των αγαθών· και η δροσιά που κατεβαίνει από τον ουρανό ας είναι για θεραπεία τους. Κύριε, Θεέ μου! Χύσε τη χάρη Σου σε όλους! Αφού ο άγιος είπε αυτή την προσευχή, ο Κύριος είπε: - Ας γίνει όπως ζητάς, θαρραλέε πολεμιστή μου! Μετά από αυτό, ο Κύριος εισήλθε στον ουρανό, περιτριγυρισμένος από τους Αγγέλους Του, και η ψυχή του Αγίου Χαραλάμπους Τον ακολούθησε. Τότε οι στρατιώτες έφυγαν και ανέφεραν στον βασιλιά τη δόξα που είχε δοθεί στον μάρτυρα, πώς του εμφανίστηκε ο Κύριος, πώς πέθανε χωρίς να αποκεφαλιστεί και πώς είδαν την ψυχή του να ανεβαίνει στον ουρανό. Ο Σεβήρος εξεπλάγη πολύ από όλα αυτά και έπεσε σε μεγάλο φόβο. Η ευλογημένη Γαλήνα, κόρη του βασιλιά, του ζήτησε το σώμα του μάρτυρα και, παίρνοντάς το, το τύλιξε σε καθαρό λινό, το άλειψε με αρώματα και πολύτιμο μύρο και, δοξάζοντας τον Κύριο, το τοποθέτησε σε μια χρυσή λειψανοθήκη. Ο βασιλιάς φοβήθηκε να κρίνει και να τιμωρήσει την κόρη του. Βλέποντας ότι ο Κύριος ήταν μαζί της, της επέτρεψε να ζήσει με χριστιανική ευσέβεια, σύμφωνα με τις δικές της επιθυμίες. Αυτός ο αήττητος και αήττητος μεγαλομάρτυρας Χαράλαμπος, ο οποίος τώρα πρεσβεύει υπέρ όλου του κόσμου, έπαθε τον μήνα Φεβρουάριο, τη δέκατη ημέρα του έτους 1295 · ιστάμενος στα δεξιά του θρόνου του Θεού, αδιάλειπτα προσεύχεται υπέρ ημών στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, στον οποίο ανήκει η δόξα και η βασιλεία, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων, αμήν. Κοντάκιον, Ήχος 8:Μιμηθείς την ιεροσύνην την χάριν, ενδόξως, λαμπρώς στολίσας την Εκκλησίαν με τα θεία παθήματα, τα οποία ανδρείαν εδέχθης υπέρ Χριστού, χαίρων, Χαράλαμπε, λύχνε τίμιε του κόσμου, φωτίζων τας άκρας ως αήττητας. * * * Σημειώσεις 1290 Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος βασίλευσε από το 193 έως το 211. 1291 Η Μαγνησία είναι πόλη στη Θεσσαλία, μια βορειοανατολική περιοχή της Αρχαίας Ελλάδας. 1292 Η Αντιόχεια της Πισιδίας βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Μικράς Ασίας, στα σύνορα με τη Φρυγία. 1293 Περίπου 2 2/3 μίλια, από τους δικούς μας υπολογισμούς. 1294 Χαράλαμπος, μεταφρασμένο από τα ελληνικά, σημαίνει «λάμποντας από χαρά». 1295 Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Χαράλαμπος πέθανε το 202. |
