Δευτέρα 4 Μαΐου 2026

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Μετεώρων ἤ Μεγάλο Μετέωρο, 1483 μ.Χ.

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ



Ο ΠΑΡΑΛΥΤΟΣ, Η ΚΟΛΥΜΒΗΘΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ

Θεολογική καί κοινωνική προσέγγιση

πρωτ.Βασιλείου Ἰ. Καλλιακμάνη

 

 

 

 

 

 

Τοιχογραφία τού 16ου αιώνας.
στο Νάρθηκα της Ιεράς Μονής του Πατριαρχείου Πέτς,
Κόσοβο, Σερβία.

 

Τοιχογραφία μεταξύ τών ετων 1402 - 1405 μ.Χ
στην Ιερά Μονή Λιουμποστίνια, Σερβία.

 

 

Τοιχογραφία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου
στο χωριό Velika Hoča, Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια, Σερβία.

 

 

Τοιχογραφία περίπου το 1376 μ.Χ
στό Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίου Δημητρίου Μαρκόφ
κοντά στα Σκόπια. 

 

Τοιχογραφία στον Ιερό Ναό Σβετιτσχοβέλι
στη Μτσχέτα της Γεωργίας.

 

 

 

 


Δόξα... Καὶ νῦν...

Ἦχος α'
Ὁ τῇ παλάμῃ τῇ ἀχράντῳ πλαστουργήσας τὸν ἄνθρωπον, ἦλθες εὔσπλαγχνε, τοὺς νοσοῦντας ἰάσασθαι Χριστέ, τὸν Παράλυτον ἐν τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, διὰ τοῦ λόγου σου ἀνέστησας. Αἱμόρρου δὲ τὸ ἄλγος ἐθεράπευσας, τῆς Χαναναίας τὴν παῖδα ἐνοχλουμένην ἠλέησας, καὶ τὴν αἴτησιν τοῦ Ἑκατοντάρχου οὐ παρεῖδες. Διὰ τοῦτο κράζομεν· Παντοδύναμε Κύριε, δόξα σοι.

 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ΄
Άυτόμελον 
Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια, ἀγαλλιάσθω τὰ ἐπίγεια, ὅτι ἐποίησε κράτος, ἐν βραχίονι αὐτοῦ, ὁ Κύριος, ἐπάτησε τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον, πρωτότοκος τῶν νεκρῶν ἐγένετο, ἐκ κοιλίας ᾅδου ἐρρύσατο ἡμᾶς, καὶ παρέσχε τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Θεοτοκίον
Ἦχος γ΄
Σὲ τὴν μεσιτεύσασαν τὴν σωτηρίαν τοῦ γένους ἡμῶν, ἀνυμνοῦμεν Θεοτόκε Παρθένε• ἐν τῇ σαρκὶ γὰρ τῇ ἐκ σοῦ προσληφθείσῃ, ὁ Υἱός σου καὶ Θεὸς ἡμῶν τὸ διὰ Σταυροῦ καταδεξάμενος πάθος, ἐλυτρώσατο ἡμᾶς, ἐκ φθορᾶς ὡς φιλάνθρωπος.

 

 

Καθίσματα Ἀναστάσιμα - Ὀκτώηχος
Ἦχος γ΄
Χριστὸς ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, ἡ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων. Ὁ Πρωτότοκος τῆς κτίσεως, καὶ Δημιουργὸς πάντων τῶν γεγονότων, τὴν καταφθαρεῖσαν φύσιν τοῦ γένους ἡμῶν, ἐν ἑαυτῷ ἀνεκαίνισεν. Οὐκ ἔτι θάνατε κυριεύεις· ὁ γὰρ τῶν ὅλων Δεσπότης, τὸ κράτος σου κατέλυσε.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος γ'
Τὴν ὡραιότητα 
Πάρεσιν εὕραντο, τὴν ὁλοσώματον, οἱ παραλύσεσι, φθόνου σφιγγόμενοι, τὴν ἐν Σαββάτῳ Παραλύτου σφίγξιν κατανοοῦντες· λέγοντες· οὐκ ἔξεστι, θεραπεύειν τοῖς Σάββασι, λύειν τε τὴν πάτριον, τοῦ Σαββάτου κατάπαυσιν, τοῦ νόμου σε μὴ γνόντες Δεσπότην, καὶ θεραπευτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν. 

 

Κοντάκιον
Ἦχος γ'
Ἡ Παρθένος σήμερον 
Τὴν ψυχήν μου Κύριε, ἐν ἁμαρτίαις παντοίαις, καὶ ἀτόποις πράξεσι, δεινῶς παραλελυμένην, ἔγειρον τῇ θεϊκῇ σου ἐπιστασίᾳ, ὥσπερ καὶ τὸν Παράλυτον, ἤγειρας πάλαι, ἵνα κράζω σεσωσμένος· Οἰκτίρμον δόξα, Χριστέ, τῷ κράτει σου.

 

Ἐξαποστειλάριον τοῦ Παραλύτου
Ἦχος β'
Γυναῖκες ἀκουτίσθητε 
Ἐπέστη ὁ φιλάνθρωπος, καὶ πανοικτίρμων Κύριος, Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, τοῦ θεραπεῦσαι τὰς νόσους, εὗρε δὲ κατακείμενον, ἄνθρωπον πλείστοις ἔτεσι, καὶ πρός αὐτὸν ἐβόησεν· Ἆρον τὸν κράββατον, ἴθι, πρὸς τὰς ὁδοὺς τὰς εὐθείας.




ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ




(σελίδες 17 - 28)









Η Αγία Μάρτυς Πελαγία



Βοὸς τὸ χαλκούργημα πῦρ φανὲν φλέγον,
Βληθεῖσαν ἔνδον τὴν Πελαγίαν φλέγει.
Ἀμφὶ τετάρτῃ Πελαγίη καύθη βοῒ χαλκῷ.



Βιογραφία

Η Αγία Πελαγία γεννήθηκε στην πόλη Ταρσό της Κιλκισίας και έζησε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Μεγάλωσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον, όμως σε νεαρή ηλικία είδε σε όραμα τον Επίσκοπο της Ρώμης, ο οποίος την προέτρεπε να βαπτισθεί. Όταν ξύπνησε και συνήλθε ζήτησε άδεια από τη μητέρα της και με το πρόσχημα ότι θα μεταβεί στην τροφό της, πού ζούσε σε άλλη πόλη, πήγε στον Επίσκοπο, ο οποίος τη βάπτισε χριστιανή. 


Η χαρά της ήταν μεγάλη. Αφού παρέδωσε τα πολυτελή της ενδύματα στον Επίσκοπο για να τα πουλήσει και να διαθέσει τα χρήματα στους πτωχούς και αδύνατους, ντύθηκε τη στολή του βαπτίσματος και εν συνεχεία πήγε στην τροφό της η οποία όμως όταν την είδε έτσι ντυμένη έγινε έξαλλη από θυμό και την έδιωξε. Αποφάσισε τότε να επιστρέψει στη μητέρα της, ελπίζοντας στη μητρική κατανόηση και στοργή. Όταν όμως και η μητέρα της αντίκρισε αυτή της την ενδυμασία αναστατώθηκε και πέφτοντας στο πόδια της, την ικέτευσε να επανέλθει στην αρχική της πίστη. Η Πελαγία απογοητεύτηκε, στενοχωρήθηκε αλλά της δήλωσε ότι η απόφασή της ήταν οριστική και αμετάκλητη. Όταν όμως πληροφορήθηκε το γεγονός ο γιος του Διοκλητιανού, ο οποίος ήταν αρραβωνιαστικός της Πελαγίας, από τη θλίψη του αυτοκτόνησε. Όταν ο αυτοκράτορας ανακάλυψε την αιτία θανάτου του γιου του κάλεσε την Πελαγία και τη διέταξε να θυσιάσει στο είδωλα. Η Αγία με παρρησία αρνήθηκε, λέγοντάς του ότι γνώρισε τον αληθινό Θεό. 

Έξαλλος ο Διοκλητιανός, διέταξε να πυρώσουν ένα χάλκινο βόδι και να την τοποθετήσουν εντός του, χαρίζοντάς της την ουράνια δόξα.






Мц. Пелагия Тарсийская. Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим.
Μάρτυς Πελαγίας  εκ τής Ταρσού. Μινιατούρα στο Μηνολόγιο τού Βασίλειου Β. Κωνσταντινούπολη. 985μ.Χ.  (Βιβλιοθήκη τού Βατικανού. Ρώμη).






Пелагия Тарсийская, дева, мц. (4 мая)
Менологий  4 - 7 мая; Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Librry)
Η Αγία Μάρτυς Πελαγία
Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Μαίου (4 - 7)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία







Пелагия Антиохийская и Пелагия Тарсийская, мц. Юго-западный столб; Балканы. Сербия. Грачаница; XIV в.; местонахождение: Сербия. Косово. Монастырь Грачаница. Неф
Η Αγία Πελαγία η Αντιοχιανή καί η Αγία Πελαγία εκ τής Ταρσού . Τοιχογραφία τού 14ου αιώνα μ.Χ. στόν  νοτιοδυτικό πυλώνα τού Κυρίου Ναού της Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσας στο Κοσσυφοπέδιο. Σερβία




ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ


Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας φυλάσσονται στις Μονές Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους, Προυσού Ευρυτανίας και Νταού Πεντέλης και στό Ναό του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων Βενετίας.








2 Tv-Ya 52 Σεπ 2009 02.JPG

Частица мощей муч. Пелагеи
Московское подворье Спасо-Преображенского Валаамского ставропигиального мужского монастыря 
Moscow, Ρωσία
Απότμημα λειψἀνων Αγίας  Μάρτυρος Πελαγίας τής Ταρσού
στήν Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Μεταμορφὠσεως τοὐ Σωτήρος Βαλαἀμ
Μόσχα Ρωσία








Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, τὴ ἐπιγνώσει, ζόφον ἔλιπες, τῆς ἀγνωσίας, Πελαγία Χριστοῦ, καλλιπάρθενε. Οὐ τὴν ἀείζωον δρόσον πλουτήσασα, διὰ πυρὸς τὸν ἀγῶνα ἐτέλεσας. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.


Минея - Май (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναῖο - Μάιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .

 

Στιχηρὰ τῆς Μάρτυρος
Ἦχος δ'
Ἔδωκας σημείωσιν

Βάπτισμα τὸ πάνσεπτον, καὶ ἱερὸν καὶ σωτήριον, Πελαγία ποθήσασα, σπουδῇ ἐπεζήτησας, καὶ εὑροῦσα Μάρτυς, τὸν μυσταγωγοῦντα, μέτ' εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς, τῷ ποθουμένῳ θᾶττον προσέδραμες, καὶ ξένων κατηξίωσαι, θεωριῶν ἀξιάγαστε· ὡς νεᾶνις ὀπίσω δέ, τοῦ νυμφίου σου ἔδραμες.

Ἦχος δ'
Κόσμον τὸν ἐπίγειον, καταλιποῦσα ὡς πρόσκαιρον, καί φθαρτόν καὶ εὐμάραντον, τὴν θείαν εὐπρέπειαν, ὡς ἀεὶ ἑστῶσαν, καὶ ὡς κεκτημένην, διηνεκῆ τὴν χαρμονήν, καὶ θυμηδίαν καὶ καθαρότητα, συντόνως κατεδίωξας, καὶ παρθενίᾳ προσείληφας, τῶν Μαρτύρων τὴν εὔκλειαν, δι' ἀμφοῖν ἀναλάμψασα
.
Ἦχος δ'
Ἄπειρον καὶ ἄφραστον, τῶν σῶν θαυμάτων τὸ πέλαγος, Πελαγία πανεύφημε· Χριστὸν γὰρ ποθήσασα, καθαρᾷ καρδίᾳ, καὶ τελειοτάτῃ, τῶν αἰκισμῶν καὶ τοῦ πυρός, καὶ τῶν βασάνων καταπεφρόνηκας· διὸ σε καρτερόψυχε, θαλαμηπόλον οὐράνιον, ὁ νυμφίος εἰργάσατο, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν

Κάθισμα τῆς Μάρτυρος
Ἦχος α'
Τὸν τάφον σου Σωτὴρ 

Τῷ πόθῳ τοῦ Χριστοῦ, τὴν ψυχὴν πυρουμένη, ὑπῆλθες ἀνδρικῶς, τῷ σφοδρῶς ἐκκαέντι, θεόφρον χαλκουργήμα-τι, Πελαγία καὶ γέγονας, τῷ Δεσπότῃ σου, εὐωδεστάτη θυσία· ὅθεν σήμερον, τὴν παναγίαν σου μνήμην, φαιδρῶς ἑορτάζομεν.


ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ

(μετάφραση google)


Αγίου Δημητρίου Μητροπολίτου Ροστόφ
Βίοι αγίων 


Το μαρτύριο τής μάρτυρος και παρθένου Πελαγίας

Μνήμη τέταρτης Μαΐου

(μετάφραση google)



Όταν το κακό αυτοκράτορα Διοκλητιανός ανεγέρθηκε σχετικά με τις διώξεις των χριστιανών, ενώ πολλοί από αυτούς, φοβούμενοι τα βασανιστήρια, κατέφυγαν στα βουνά. Αλλά εκείνοι οι Χριστιανοί που ήταν δυνατοί στην πίστη τους και ο φόβος του Θεού πάνω από τους ανθρώπους που παρέμειναν με τις εκκλησίες στις οποίες ανήκαν, και θερμά προσευχήθηκε στον Θεό να τους ενισχύσει να εκμεταλλευτεί, έτσι ώστε να βγει από την επερχόμενη μάχη νικηφόρα.
Αυτή τη στιγμή στην πόλη της Ταρσού στο 2955 ο επίσκοπος ήταν Κλεινών. Γύρισε στον αληθινό Θεό και βαφτίστηκε πολλοί ειδωλολάτρες? συνδέοντας τους ως καλός ποιμένας να το κοπάδι του Χριστού, ο ίδιος προέτρεψε το καθένα από αυτά να σταθούν με θάρρος για ομολογώντας το όνομα του Χριστού και να Τον για την ψυχή σας, με αναμφισβήτητη ελπίδα σ «Αυτόν αντιλαμβάνονται στην ουράνια σφαίρα του στέμματος της νίκης. 
Διοκλητιανού, ο οποίος ήταν τότε στην Κιλικία, έχοντας ακούσει γι «αυτό και θαρραλέα επίσκοπο, ο ίδιος έδωσε εντολή να τον συλλάβουν και διέταξε να κλείσει τις πύλες της πόλης και έτσι δεν μπορούσε να ξεφύγει από τη φυγή. Αλλά ακόμη και πριν από τη σειρά ο επίσκοπος έλαβε μια αποκάλυψη από τον Θεό για όλους ότι διέπραξε και τις μυστικές όλων περπάτησε έξω από την πόλη, δεδομένου ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα του. Ο ίδιος, μαζί με άλλους χριστιανούς κρύβονται στα βουνά και ερήμους. Διοκλητιανού απλά ενοχλημένος ότι δεν μπορούσε να βρει ο επίσκοπος γύρισε την οργή του για εκείνους τους οποίους ο επίσκοπος έφερε στο Χριστό? εντολές για τη σύλληψη πολλών από τους νέους χριστιανούς, τους κλειδωμένο στη φυλακή. 
Αυτή τη στιγμή στην πόλη της Ταρσού ζούσε ένα κορίτσι που ονομάζεται Πελαγία, έναν ευγενή από τη γέννηση, ένδοξο πλούτο και την ομορφιά, γεμάτο με το φόβο του Θεού και την αγνότητα. Όταν άκουσε από τους Χριστιανούς για τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, η καρδιά της ήταν χτυπημένος με αγάπη γι «αυτόν, πίστευε σ» αυτόν και δεν ορκίστηκε συνδέονται με γάμο με οποιαδήποτε από τις θνητών ανθρώπων, αποφασίζει unevestitsya ουράνια, αθάνατο, άφθαρτο Νυμφίος? πίστη στον Χριστό, που διακεκομμένες αξίζει να το Άγιο Βάπτισμα. 
Αλλά αφού έμαθε ότι η χριστιανική επίσκοπος εγκατέλειψαν την πόλη, ήταν πολύ στενοχωρημένος, γιατί ήθελε να τον δει και να πάρει στα χέρια του βαπτίσματος του. Μέχρι τότε, δεν είχε ακόμη δει τον επίσκοπο και άκουσε μόνο γι «αυτό. Καθώς η μητέρα της Πελαγίας, η χήρα, ήταν αφιερωμένη στην ειδωλολατρία, η Πελαγία έκρυψε από αυτήν και την πίστη τους στον Χριστό, και τις προθέσεις τους. 
Αυτή τη στιγμή, ο γιος του βασιλιά άκουσε για την εκπληκτική ομορφιά του παρθενική Πελαγία? είχε την ευκαιρία να τη δουν. Έστειλε τιμητική τους άνδρες της, ο οποίος έδωσε εντολή να μεταφέρει τον γιο πρόθεσή Πελαγία βασιλιάς της για την παντρευτεί από το γάμο. 
Η μητέρα Πελαγία ήταν πολύ χαρούμενος αυτή τη σειρά των γεγονότων, αλλά και η Παναγία αποφάσισε διαφορετικά. Σύνδεση του Σταυρού, μου απάντησε χωρίς φόβο αποστέλλονται: «Είμαι αρραβωνιασμένη με τον Υιό του Θεού, ο βασιλιάς των Αθανάτων» 
Με την απάντηση αυτή αποστέλλεται πίσω στο βασιλικό γιο. 
Ακούγοντας την απάντηση Αγία Πελαγία, ο γιος του βασιλιά ήρθε σε μεγάλη οργή? ο εσκεμμένο σκληρή εκδίκηση για την Παναγία, αλλά όχι τώρα, γιατί η ελπίδα ότι η κοπέλα να έρθει στα συγκαλά της και να εκπληρώσει την επιθυμία του. 
Εν τω μεταξύ Pelagius είπε στη μητέρα της ότι θέλει να επισκεφτεί μια νοσοκόμα, η οποία δεν είχε δει. Νοσοκόμα όπως ζούσαν έξω από την πόλη, και Πελαγία για να φύγει από το σπίτι με σκοπό να βρεθεί μια χριστιανική επίσκοπος του τόπου κρυψώνα άκουσε από κάποιους χριστιανούς. Η μητέρα είναι ένας άγιος Πελαγίας, με την παρακίνηση του διαβόλου, δεν συμφωνούν να εκπληρώσει το αίτημα της κόρης του, και αντιτίθεται σθεναρά, λέγοντας: «Δεν μπορείς τώρα θα πρέπει να πάτε εκεί? πάει άλλη φορά. « 
Είναι πολύ λυπημένος Πελαγία. 
Το ίδιο βράδυ, ο Κύριος εμφανίστηκε σε αυτήν με τη μορφή Klinona επίσκοπος, χωρίς να πει τίποτα σε αυτήν. Ήταν έκπληξη αυτό το όραμα, γιατί ειλικρινά που εμφανίστηκε στο πρόσωπό της έλαμπε με το φως και θαυμάσια ήταν ενδυμασία του. 
Ξυπνάτε, που κρυφά έχει εξοπλίσει δύο από τους πιο πιστούς ευνούχων στη φυλακή για τους Χριστιανούς, δεν συνάπτεται με σκοπό να τους υποβάλλουν ερωτήσεις σχετικά με την εξωτερική μορφή του επισκόπου. Θα πραγματοποιηθεί την τάξη και επέστρεψε με μια λεπτομερή περιγραφή της εμφάνισης του επισκόπου. Izumi τίμια κοπέλα που την εμφάνιση του επισκόπου, είπαν, ήταν συνεπείς σε όλα αυτά που είχε δει σε όνειρο, και συνειδητοποίησα ότι σε ένα όνειρο που είδε τον επίσκοπο. Γεμάτο με χαρά, που επιθυμούσαν με όλη την καρδιά μου να τον δω να ξυπνήσει και θερμά προσευχήθηκε στον Θεό, λέγοντας: «Δώσε μου, Κύριε, για να δείτε τον δούλον σου, ένας αγγελιοφόρος της καλής σου πράγματα, και δεν μου στερήσει σου ιερών μυστηρίων» 
Για άλλη μια φορά άρχισε να ζητήσει από τη μητέρα της να την αφήσει να πάει στη νοσοκόμα της, λέγοντας ότι την χάνει, δεν έχει δει πριν από λίγο καιρό. Δεν ήθελε η μητέρα του να την αφήσει να πάει. Αλλά φοβούνται ότι η θλίψη είναι άρρωστη, η μητέρα εκπληρώσει το αίτημά της και τον διέταξε να προετοιμάσει τα άρματα, άλογα, και υπηρέτες για να ταξιδέψουν. Στη συνέχεια, αφού τεθεί σε Pelagius ως νύφη του γιου του βασιλιά, βασιλική πορφύρα και στολισμένη χρυσό της, και πολύτιμους λίθους, που αφήσεις της, που συνοδεύεται από αξιόπιστους υπαλλήλους και τους ευνούχους σε ένα πολυτελές άρμα με μια προειδοποίηση: «Πηγαίνετε, να φροντίζει για τον εαυτό σας, η κόρη μου, και γεια από μου με τη νοσοκόμα του. « 
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουν περάσει Πελαγία, που περιβάλλεται από πολλά υπαλλήλων. Αναχώρησε από την πόλη περίπου δέκα πεδίο για  , πλησίασαν το ένα καλυμμένο με πυκνό δάσος, στο βουνό. Αυτή τη στιγμή, ένας από τους υπαλλήλους της, το όνομά του Λογγίνου, είδε μια έντιμος άνθρωπος, που κατέβαινε από το βουνό. Ήταν επίσκοπος Κλεινών, η οποία με τους συντρόφους διακριτική ευχέρεια του Θεού έτυχε να συναντηθούμε εδώ. Longin, ένας πρώην μυστικός Χριστιανός, έμαθε σε αυτό το σύζυγό επίσκοπος Klinona και είπε ένα άλλο υπηρέτη, κρυφά ένα χριστιανικό: 
- Ο αδελφός Julian! Ξέρετε ο σύζυγός μου, που έρχονται για να μας συναντήσει; Αυτός ο άνθρωπος του Θεού, Επισκόπου Κλεινών, η φήμη του οποίου πηγαίνει γύρω από τα ανατολικά, λόγω των θαύματα γίνονται από αυτό? βασιλιάς, έχοντας μάθει γι «αυτό για πολύ καιρό ψάχνει για αυτό, αλλά δεν μπορούσε να βρει, και σήκωσε διωγμό κατά των χριστιανών. 
Αυτή η συζήτηση Longin και Julian ακούσει τις δύο ευνούχοι, που Πελαγία έστειλε στη φυλακή για τους Χριστιανούς να μάθετε για την εμφάνιση του επισκόπου. Είπαν αυτό που άκουσαν Πελαγία. 
Ιερά κορίτσι σταματήσει το άρμα, και κατέβηκε μαζί της, πήγε στον άνθρωπο του Θεού. υπηρέτες του, διέταξε να είναι μακριά και να μείνετε για διακοπές στη σκιά των δέντρων, καθώς δεν ήθελε να ακούσει για τα μυστικά των εθνών ιερή χριστιανική πίστη. Πηγαίνοντας στον άνθρωπο του Θεού, που τον χαιρέτησε με αυτά τα λόγια: 
- Χαίρε, υπηρέτης του Χριστού! 
Επίσκοπος της απάντησε: 
- Ο Θεός να είναι μαζί σου, κόρη, την ειρήνη μου του Χριστού. 
Πελαγία συνέχισε: 
- Ευλογημένος να είναι ο Θεός που μου αποκάλυψε στο όραμα της ομοιότητα του προσώπου σας και θα σας στείλουμε σε μένα για να σώσει την ψυχή μου από το θάνατο. Σας ικετεύω, στο όνομα του Θεού, τους οποίους σας εξυπηρετήσει, αποκαλύπτουν σε μένα, αν Κλεινών, Επίσκοπος Χριστιανός; 
Κλεινών της απάντησε: 
- Είμαι ο πάστορας της λεκτικής πρόβατα του Χριστού, ελπίζοντας να κερδίσει την αιώνια ζωή. 
- Τι commandest προβάτων σου, έτσι ώστε να μπορούν να λάβουν αιώνια ζωή; - ζήτησε από τον επίσκοπο Pelagius. 
- Θα τους διδάξουμε να γνωρίζει τον Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και να τους διδάξει σε ευσεβή που ζουν στο φόβο του Θεού και την αγάπη του Χριστού. 
- Αύξηση μου, ο πατέρας μου, ότι πρώτα απ «όλα έχουν να κάνουν εκείνους, που θέλουν να συνδεθούν με το Θεό σας; 
- Θα σου πω, - η απάντηση ήταν επίσκοπος - βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών και αιώνια ζωή? τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο καθίσταται αναγκαία. 
Ακουμπά στα πόδια του επισκόπου, Πελαγία ικετευτικά είπε: 
- Λυπήσου με, Κύριε, και δώσε μου το δώρο σας! Από τότε, όπως μιλάω σε σας, το φως του Θεού έλαμψε στην καρδιά μου, απορρίπτω τον Σατανά, υπηρέτες του, και τεχνάσματα του, και άψυχο είδωλα, τα οποία μισώ για μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο δεν είναι η ζωή, αλλά το θάνατο και την αιώνια δυστυχία. Τώρα προσεύχομαι στο Θεό στον ουρανό, που μου, ανάξιο, unevestil ο γιος του, ο οποίος φώτισε την καρδιά μου, γιατί είναι ο Ήλιος της Δικαιοσύνης. 
Ακούγοντας αυτό, ο επίσκοπος ήταν έκπληξη τόσο μεγάλη αγάπη για τον Θεό, και αυτό το κορίτσι να χαρεί με το πνεύμα του. Στη συνέχεια, αυξάνοντας τα χέρια του στον ουρανό, άρχισε να προσεύχεται, λέγοντας: «Ο Θεός, ο Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού! Εσύ που κατοικεί στον ουρανό, και κάλεσε αυτό το κορίτσι να ξέρετε ότι πήγε στο βάπτισμα της για την αγαπημένη σου Υιού ». 
Γι «αυτό και προσευχήθηκε τον επίσκοπο. 
Ξαφνικά λήξει πριν τους έξω από το σιντριβάνι έδαφος των ζωντανών νερών. Βλέποντας αυτό το θαύμα, ο επίσκοπος εξήρε τον Θεό, λέγοντας: 
- Μεγάλη είναι εσείς, ο Θεός μας, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, έδωσαν οι άνθρωποι κληρονομούν την αιώνια ζωή στο βάπτισμα. Κύριος Serdtsevedche! Πριν σου ανοιχτά ταπεινοφροσύνη του δούλου σου. Βλέπετε, ντρέπομαι να βαφτίσει αυτό το κορίτσι. Τακτοποιήστε όπως εσείς, παντοδύναμος, όλα σε ψάχνει σου, και να διδάξουν μου τι να κάνω. 
- Κύριε, ο πατέρας μου, - φώναξε αυτή τη στιγμή Pelagius - σου προσευχή ακούγεται? Τώρα βλέπω δύο φωτεινές νεαροί άνδρες, στέκεται στην πηγή και κρατώντας στα χέρια τους φωτεινό καλύμματα. Μπορείτε να με βαφτίσει χωρίς αμηχανία. 
Δόξα τω Θεώ, ο επίσκοπος προχώρησε στην πηγή και είδα δύο αγγέλους του Θεού, η οποία, όπως είπε Πελαγία, διατηρείται ένα πέπλο λευκό σαν το χιόνι, έτσι ώστε να καλύπτουν το σώμα των κοριτσιών. Στη συνέχεια ο Επίσκοπος, καθαγιασμένο νερό πάνω του λέγοντας αυτή την προσευχή: 
- Ο βασιλιάς όλης της δημιουργίας, «Ποιος maketh άγγελοι πνεύματα του, υπηρέτες σου - μια φλόγα της φωτιάς» ( Ψαλμός 103: 4 ), κάνε με άξια για να σας φέρει στην πνευματική θυσία του κοριτσιού, το οποίο θα αποσταλεί σε μένα. Παροιμίες ότι στις τάξεις των εκλεκτών, έτσι ώστε την ημέρα της βασιλείας σου, και είναι με τις πέντε φρόνιμες παρθένες μπήκε στο θάλαμο του Χριστού σου, με Lit Λάμπα στο 2959 . 
Έχοντας κάνει την προσευχή, ο επίσκοπος παραχωρημένες άγιο βάπτισμα ευλογημένη Πελαγία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και τα σωματίδια κοινωνία του σώματος του Χριστού, ο οποίος είχε μαζί του. 
Με το μυστήριο του ιερού Pelagius προσκύνησε στον επίσκοπο και lobyzaya τα πόδια του, του είπε: 
- Κύριέ μου, ο πατέρας τίμια, προσεύχεστε για μένα στον Κύριο που μου έχει ενισχυθεί από το Άγιο Πνεύμα του. 
Επίσκοπος είπε: 
- Ο Θεός, τον οποίο πρόδωσε τον εαυτό σας, «μπορεί να σας στείλει βοήθεια από το ιερό» ( Ψαλμός 19: 3 ) Το σπίτι του και μπορεί να σας χορηγήσει τη νίκη για τους εχθρούς. 
Γεμάτο με μεγάλη χαρά από το Άγιο Πνεύμα, ο επίσκοπος δήλωσε Πελαγία: 
- Πατέρα, σας παρακαλώ στο όνομα του Θεού, δώσε μου τη σωτηρία μέσω σας: δεν αρνείται το αίτημά μου από το ιερό σου χέρια έλαβα το άφθαρτο μοβ Αιώνια βασιλιάς? Γιατί δεν πρέπει να φοράω τώρα αυτόν τον επίγειο φθαρτό μοβ και αυτά τα μάταια στολίδια. Πάρ «το να μου έχετε, τα πωλούν και να δώσει τα χρήματα που συγκεντρώνονται για να τους άπορους, καθώς όλα αυτά τα κοσμήματα διεγείρουν μόνο ένα με αηδία. 
Επίσκοπος της απάντησε: 
- άσεμνα μου να αναλάβουν αυτό? αλλά θα πάρω τα πράγματα από εσάς, έτσι ώστε να μην σας προσβάλω, αφού με ρωτάτε το όνομα του Θεού. Λοιπόν, εγώ θα εκπληρώσει την επιθυμία σας. 
- Άκουσα - είπε Πελαγία σε αυτό - ότι ο Κύριός μας λέει το Ευαγγέλιο Του: «Κανένας δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε τον Θεό και τον Μαμμωνά «( Ματθαίος 6 :. 24 ). Ως εκ τούτου, εγώ, θέλοντας να εξυπηρετήσει τον Ένα Θεό, περιφρονώ πλούτος 2960 . 
Επίσκοπος ήταν έκπληξη το μυαλό του Αγίου Πελαγία. Μετά την προσευχή για το Θεό της, που την ευλόγησε και έφυγε από αυτήν. 
Ο άγιος Πελαγία είναι πολύ χαρούμενος για το Άγιο Πνεύμα, με όλη την καρδιά τους, δόξασε και ευχαρίστησε τον Θεό για αυτό που της έχει παραχωρημένες vospriyat ουράνια δώρα. 
Όταν έφτασε στους υπηρέτες της περίμεναν, είδα ότι τα μάτια τους είχαν σκοτεινιάσει δαιμονική εμμονή: δεν βλέπω τίποτα και δεν ήξερα πού πρέπει να πάνε. Ιερά, συνειδητοποιώντας ότι αυτό συνέβη λόγω της δράσης του εχθρού της σωτηρίας μας, το φθινόπωρο του καθενός από τους υπηρέτες του σταυρού και η ανακούφιση τους τύφλωσης τους? άρχισαν πάλι να δει το καλό, ακόμα. 
Ωριμάσει, οι υπάλληλοι άρχισαν να αμφισβητούν το ιερό Πελαγία: 
- Κυρία! Πού είναι το πρόσωπο με το οποίο μιλήσατε; Κατά την απουσία σας, έχουμε δει ένδοξη η γυναίκα στέκεται ανάμεσα σε εσάς και εμάς με δύο υπηρέτριες? στο κεφάλι της ήταν δύο τιάρες? διαδήματα στο σταυρό έλαμψε στο 2961 . 
Αγία Πελαγία διέταξε τους υπηρέτες να είναι αθόρυβη? Στη συνέχεια άρχισε να τους διδάξει την πίστη στον Κύριο μας Ιησού Χριστό. 
Οι υπάλληλοι της απάντησε: 
- Πώς δεν πιστεύει η κα δικό μας σ «Αυτόν που ο θάνατος να μας σώσει από την αιώνια καταδίκη, και οι οποίοι το μόνο που έχει τη δύναμη να μας δώσει την αιώνια ζωή στον ουρανό! 
Ιερά χάρηκε, βλέποντας την απήχηση τους υπηρέτες του, και τους συμβούλευσε να προβεί αμέσως σε το άγιο βάπτισμα. Στη συνέχεια, κάθισε στο άρμα, πήγε το δρόμο της για να νοσοκόμα. 
Η νοσοκόμα ήρθε να συναντήσει pitomitsy του, και είπε ότι ήταν ακόμα πιο όμορφο από ό, τι ήταν πριν, αλλά ήταν έκπληξη ότι ήταν ντυμένος τόσο απλή και λιτή. 
Μετά τις πρώτες επισκέψεις χαρά, η νοσοκόμα παρατηρήσει μια μεγάλη αλλαγή στον χαρακτήρα της Αγίας Πελαγίας: ήταν πριν από την υπεροπτική και αλαζονική, αλλά τώρα έχει γίνει ταπεινός και πράος? ιδιαίτερα μακροσκελής, αλλά τώρα σιωπηλή? άρεσε ιδιαίτερα τα διαφορετικά πιάτα λεπτό, και τώρα παρέμεινε σε κατάσταση νηστείας και αποχής, λαμβάνοντας πολύ λίγο φαγητό? πριν από τις ημέρες παραμονής στην αδράνεια και την ευχαρίστηση, και το βράδυ το σώμα του στηρίζεται σε ένα μαλακό κρεβάτι? Τώρα, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας δαπανάται στην προσευχή, που στηρίζεται σε μια σταθερή κρεβάτι και να σηκώνεστε το βράδυ ως προσευχή. Σε όλους αυτούς τους λόγους η νοσοκόμα συνειδητοποίησα ότι Πελαγία αγκάλιασε τη χριστιανική πίστη. Στη συνέχεια είπε: 
- Ευγενική προσφορά της κόρης μου! Από τη στιγμή που η μεγάλη φυσική ομορφιά της που εκπλαγείτε από το γιο του βασιλιά, και το μόνο που συναντήθηκαν, έτσι και τώρα να προσπαθήσουμε να ευχαριστήσουν την αληθινή πνευματική ομορφιά του Υιού του Θεού, την Αιώνια King, τον οποίο εσύ στεφάνες τον εαυτό του μια νύφη. Θα δούμε τι θα έρθει να πιστεύουν στον αληθινό Θεό του ουρανού. Ναι, θα σας ενισχύσει να εκμεταλλεύονται τον πόνο για αυτόν, αλλά θα σας δώσει την νίκη στον εχθρό, και έτσι Αυτός θα σου στέμμα στη δόξα στεφανώνει γιορτή του. Και τώρα, κόρη μου, το συντομότερο δυνατό με τον κόσμο με τα πόδια μακριά από μένα? Δεν θέλω να είστε έμενε στο σπίτι μου, δεν τολμώ να σας κρατήσει, όπως φοβάμαι την οργή του γιου του βασιλιά, ο οποίος σκέφτεται είστε νύφη του. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι φοβάμαι για τον εαυτό μου, αν υποφέρω μαζί σας, στη συνέχεια, μαζί με σας, θα ήθελα να δέχονται και να επιβραβεύσει από τον Θεό? αλλά φοβάμαι για όλη την οικογένεια μου και όλους τους συγγενείς του. Αν ο γιος του βασιλιά, σκέφτεται να γίνει σύζυγός σας, ξέρετε ότι είναι Χριστιανός, και το γεγονός ότι είστε φιλοξενούμενος στο σπίτι μου, θα με καταστρέψει με ολόκληρη την οικογένειά μου. 
Ακούγοντας αυτά τα λόγια της νοσοκόμας του, Αγίας Πελαγίας, κρέμεται το πρόσωπό του της, πήγε πίσω στη μητέρα του. 
Όταν Πελαγία κοντά στο σπίτι, πήγε να τη συναντήσει από τη μητέρα της. Βλέποντας την κόρη του δεν είναι στο βασιλικό μωβ και χωρίς κοσμήματα, αλλά με απλά ρούχα, ήταν τρομοκρατημένος και αμηχανία. 
Ένας από τους υπαλλήλους είπε ό, τι της που είχε συμβεί στο δρόμο, της είπε πώς Πελαγία βαφτίστηκαν από μια χριστιανική επίσκοπο. Ακούγοντας αυτό, η μητέρα της, όπως ήταν νεκρώνεται το σώμα, και λόγω της μεγάλης θλίψης έχει παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο κρεβάτι σαν ένα νεκρό. Στη συνέχεια, έρχεται στον εαυτό του, είπε η κόρη δεν βιάστηκε να πάει στο βασιλιά και ζήτησε στρατιώτες της να αναζητήσετε και να αδράξει ο επίσκοπος προσέφυγε στο Χριστιανισμό της κόρης της, και να τον φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης. Ο βασιλιάς της έδωσε πολλά στρατιώτες, άλογα και τα πόδια. 
Εν τω μεταξύ Ευλογημένη Πελαγία, βλέποντας τη μητέρα του, στο μεγάλο θυμό, πήρε μαζί του μερικά πιστεύουν σε υπηρέτες του Χριστού, πήγε μαζί τους κρυφά από το σπίτι και πέρασε μέσα από το ποτάμι για λογαριασμό του Νεφρού , αποφάσισε να κρύψει εδώ. 
Η μητέρα της ήρθε στο σπίτι με τους στρατιώτες και όχι την εξεύρεση Πελαγία σπίτι, λύπησε ακόμη περισσότερο και να σταλεί σε όλη τους στρατιώτες, λέγοντας τους να αναζητήσουν Πελαγία και Klinona επίσκοπος. 
Πολεμιστές πήγε σε όλες τις γειτονιές, ζητώντας περίπου Πελαγία στους δρόμους και να ψάχνει γι «αυτήν παντού στα βουνά και ερήμους, αλλά δεν μπορούσε να το βρει, επειδή υπερασπίστηκε θαυμάσια ο ίδιος ο Θεός . Αγία Πελαγία, που κάθεται στην όχθη του ποταμού, φαίνεται από τις απέναντι ακτές πολεμιστές ψάχνει γι «αυτήν? αλλά οι στρατιώτες, οι οποίοι κατά τη στιγμή της απονομής του Θεού έκλεισε τη φυσική τους μάτια δεν την έχουν ή συντρόφους δει. Τότε ο άγιος είπε στους δούλους του: 
- Έχετε δει πώς ο Κύριος μας αγαπά και καλύπτει τους υπηρέτες του που εμπιστεύονται σ «αυτόν; 
Μετά την ενίσχυση άκαρπες εντοπισμό στρατιώτες επέστρεψαν χωρίς να έχει βρεθεί ούτε ο επίσκοπος ούτε Πελαγία. Αυτό άφησε η μητέρα του Πελαγίας με τη μεγαλύτερη λύπη και τη θλίψη, έτσι ώστε να φαίνεται σχεδόν ζωντανός. 
Στη συνέχεια Πελαγία, αισθάνθηκε στην καρδιά του την εισήγηση του Αγίου Πνεύματος, και άναψε την αγάπη του Ουράνιου Νυμφίου τους σε τέτοιο βαθμό που ήταν έτοιμος να δώσει τον εαυτό του μέχρι να προσβληθεί για το όνομα του Χριστού, πήγε στο σπίτι της μητέρας του και άρχισε να την προτρέπουν να φύγει, επειδή ψεύτικη θλίψη του: 
- Γιατί, - είπε Πελαγία μητέρα - είστε τόσο θυμωμένος; Γιατί δεν θέλετε να μάθετε την αλήθεια; Δεν είστε ντροπή να συγκαλέσει τους στρατιώτες για να αναζητήσετε το άγιο άνθρωπο που τιμά τον Παντοδύναμο Θεό, τον Δημιουργό όλων των πλασμάτων. Μην αισθάνεστε ντροπή να ανεγείρει παλεύουν για το Θεό του ουρανού! Ξέρετε τι σκλάβος Επίσκοπος του, θα προσευχή προέτρεψε για να τον στείλει έναν από τους αγγέλους του, ο οποίος σε μια στιγμή για να κόψει όλες τις στρατιωτικές συντάγματα; 
Αυτό και άλλα πολλά να πει για τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον ιερό Πελαγία, προτρέποντας τη μητέρα του γνωρίζουν τον αληθινό Θεό, αλλά χωρίς επιτυχία, αφού η μητέρα της ήταν τυφλωμένοι από την τρέλα και την οργή σκληρύνει. Εκείνη δεν λάβουν σοβαρά υπόψη τα εμπνευσμένα λόγια της κόρης του, έστειλε μήνυμα στο γιο του βασιλιά ως εξής: «obruchnitsa σας αφιερώθηκε στο χριστιανικό Θεό.» 
Ακούγοντας αυτό, ο νεαρός άνδρας ήταν πολύ θυμωμένος. τις ελπίδες του κατέρρευσε.Θυμήθηκε πως ο πατέρας του είχε βασανιστεί Χριστιανοί, ωστόσο, δεν έχουν πειστεί κάποιο από αυτά να τον υπακούει. Κατά τη σύγχυση και τη θλίψη καθόταν μόνος στο δωμάτιό του και αιτιολογημένη μαζί του έτσι: «Αν Pelagius πίστευαν στη χριστιανική Θεό, και έγινε αρραβωνιασμένη με τον ίδιο, δεν θα συμφωνήσουν σε αυτό αναχώρησε απ 'αυτόν, και να γίνει γυναίκα μου. Τι πρέπει να κάνω; Έχει παραδώσει σε αλεύρι - μπορεί να οδηγήσει σε τίποτα, αφού ξέρω με τι μεγάλη χαρά οι Χριστιανοί οι ίδιοι τον εαυτό προδώσει των αλεύρων και lyuteyshuyu θάνατο για τον Θεό τους. Επίσης, κάνει και Pelagius? Φυσικά, ότι θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να είναι η γυναίκα μου? ίδιο το μερίδιό μου είναι μόνο ντροπή και ακόμα πιο θλίψη. Ντροπή θα είναι για μένα αυτό το σφύριγμα πάνω μου από τους Χριστιανούς, και η θλίψη και η θλίψη του θανάτου της, γιατί της πάρα πολύ και όλη η θλίψη η φωτιά της αγάπης για να την αγαπήσει. Ξέρω την τύχη τους! Για να μην κοιτάξουμε τη δική αλεύρι της και υποφέρει πλέον τα βάσανα της καρδιάς, τραυματίστηκε από αγάπη, θα πάω να σκοτώσει τον εαυτό του, έτσι πώς μπορώ καλύτερα να πεθάνουμε μια φορά από ό, τι στη δίνη του θανάτου σε καθημερινή βάση, περιφρονημένος και μισούσε, λόγω της αγάπης μου απίστευτα. "
Έχοντας πει αυτό, ο νεαρός τράβηξε το σπαθί του και απογυμνωμένο στήθος του, βάζοντας το μαχαίρι στο στήθος του, κλαίει, είπε: 
- Αφήστε το να είναι καταραμένοι από την ώρα κατά την οποία τα μάτια μου έχουν δει μεγάλη ομορφιά, που δεν μπορώ να απολαύσει ούτε αρκετά. Αλλά εδώ, πάλι να είναι απαλλαγμένος από κάθε πόνο τους!
Μετά από αυτά τα λόγια ο νεαρός άνδρας πυροβολεί τον εαυτό του στο στήθος με το σπαθί, και piercing της, έπεσε στο σπαθί του και πέθανε. 
Η μητέρα Πελαγίας έμαθε γι 'αυτό, ήταν τρομοκρατημένος, φοβούμενοι ότι ο βασιλιάς Διοκλητιανός της τιμωρίας με όλες της βγαίνουν εκδίκησης για τον γιο του. Ως εκ τούτου, έδεσε την κόρη του και την έφερε στο βασιλιά, ένα της κατηγορώντας τον θάνατο του γιου του και δίνοντας της σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Διοκλητιανού, κοιτάζοντας τη μητέρα και την κόρη του, τους είπε με μεγάλη θλίψη στην καρδιά του:
- Τι έχετε κάνει; Μπορείτε σκότωσε το γιο μου.
Η μητέρα του είπε: 
- Εδώ έχω έφερε σε σας τον ένοχο για το θάνατο του γιου σας. Εκτέλεση της και να εκδικηθεί το θάνατο αυτό.
Εν τω μεταξύ, ο Διοκλητιανός κοιτάζοντας τη μεγάλη ομορφιά Πελαγίας, ο οποίος ήταν πιο δίκαιο από όλες τις συζύγους και παλλακίδες του, έτσι ώστε να μην το είχε δει μια τόσο όμορφη γυναίκα. Σκέφτηκε δεν είναι πλέον της ποινής και δεν είναι για εκδίκηση, αλλά για το πώς να ικανοποιήσει το πάθος του ξέσπασε. Άρχισε να σκέφτεται πώς να αποτρέψει Πελαγία από τον Χριστό και να λάβει τη σύζυγό του. Διέταξε να φέρει και να θέσει ενώπιον του κοριτσιού πολλά από χρυσό και πολύτιμους λίθους, που θέλει να γοητεύσει αυτό νύφη του Χριστού, και έδωσε η μητέρα της εκατό τάλαντατου χρυσού και να την αφήσει να πάει. Επέστρεψε στο σπίτι της, χαίρεται δαιμονική χαρά. Ο άγιος Πελαγία έμεινε στο βασιλικό παλάτι στη φροντίδα των υπαλλήλων του βασιλιά.
Την επόμενη μέρα, ο βασιλιάς διέταξε να έρθουν να τον Παναγίας με την τιμή, και κάθισε στο θρόνο σε όλο της το μεγαλείο, με όλους τους συμβούλους του. Πολλοί στρατιώτες γύρω του. Πριν από μια τέτοια μεγάλη συνάντηση, είπε στην Παναγία με αυτά τα λόγια:
- Ένα Σας ικετεύω, Πελαγία ότι απέρριψε ο Χριστός? Θα σε πάω στο γάμο, και θέλεις να είναι η πρώτη στο παλάτι μου? Βάζω σε σας το βασιλικό στέμμα, και όλα βασιλεία μου θα έχετε μαζί μου. Αν από εσάς θα έχετε ένα γιο μετά από μένα, θα καθίσει στο θρόνο μου.
Αγία Πελαγία, γεμάτη με τη θεία ζήλια, χωρίς φόβο να τον συναντήσει: 
- Θα bezumstvuesh βασιλιά, λέγοντάς μου μια τέτοια ομιλία! Ξέρω ότι θα εκπληρώσει τις επιθυμίες σας, για απεχθάνομαι άθλιο γάμο σας, δεδομένου ότι έχω ένα Νυμφίος - Ο Χριστός, ο Βασιλιάς του ουρανού? Δεν θέλω μάταια και malovremennogo στέμμα βασιλιά σας, για τον Κύριό μου στην ουράνια βασιλεία κατάστημα για μένα τρεις άφθαρτο στέμμα. Η πρώτη - για την πίστη, όπως πίστεψα με όλη την καρδιά μου στον αληθινό Θεό? η δεύτερη - για την καθαρότητα, όπως έδωσα την παρθενιά μου? το τρίτο - για το μαρτύριο, γιατί θέλω να είμαι λάθος γι 'αυτόν όλα το αλεύρι και βάλτε την ψυχή μου για χάρη της αγάπης μου για Εκείνον.
Κατόπιν αυτά τα λόγια, ο Διοκλητιανός ήταν πολύ θυμωμένος και διέταξε το Kindle βόδι χαλκού, ελπίζοντας να τρομάξει την Παναγία. Όταν το βόδι ήταν λαμπερό, έτσι ώστε σπινθήρες από αυτό ως καύση άνθρακα αυτές αθροίζονται Παναγίας. Μεταξύ των ανθρώπων που είχαν συγκεντρωθεί για αυτό το θέαμα είχε πολλά μυστικά Χριστιανοί. Βλέποντας το κορίτσι, μάγειρας για τα βασανιστήρια, που κρυφά προσευχήθηκε γι 'αυτό στο Θεό, ότι θα ενισχυθεί πάνω από άγνωστη δύναμη του. Ο βασιλιάς και οι μεγιστάνες του, και τα χάδια, τις απειλές και την κάλεσε να εκπληρώσει το βασιλικό επιθυμία, αλλά ήταν σταθερή στην απόφασή της.
Στη συνέχεια, ο βασιλιάς διέταξε να αποσπάσει από αυτό όλα τα ρούχα. Βλέποντας ότι θέλει να εκθέσει, ιερό του Διοκλητιανού δυνατά, δήλωσε:
- Θα πρέπει να έχετε σκεφτεί του βασιλιά των συζύγων και παλλακίδες σας, δεδομένου ότι έχω το ίδιο σώμα, όπως είναι. 
Αλλά ο βασιλιάς άναψε τη σφοδρή επιθυμία και θέλουν να κορεστεί το μάτι θέα ενός γυμνού παρθενική, είπε μάλλον εκθέσει. Αλλά ο μάρτυρας, αντί να περιμένουν μέχρι να αγγίξει το χέρι του πονηρού, η ίδια, Σύνδεση του Σταυρού, sovlekla γρήγορα από όλα τα ρούχα της, την πέταξε στο πρόσωπο του βασιλιά και να γίνει γυμνός μπροστά στα μάτια των αγγέλων και των ανδρών, αναδεικνύοντας ως βασιλική πορφύρα, μόνο κοριτσίστικο ντροπή . Και άρχισε να κατηγορήσει τον βασιλιά με αυτά τα λόγια:
- Πιστεύω ότι, βασιλιά, παρόμοιο με το φίδι που εξαπάτησε την Εύα ( Γεν 3 : 1-6 ) και υποκίνησε ο Κάιν να σκοτώσει Abel ( Γεν 4 : 2-16 ), και ο δαίμονας που είχε ζητήσει άδεια για να δελεάσει δίκαιος Ιώβ του Θεού ( Ιώβ. 1 : 6-12 ). Αλλά σύντομα, ο εχθρός του Χριστού, θα χαθεί με όλους τους συνεργάτες σας.
Έχοντας πει αυτό, που και πάλι είχε δημιουργήσει για τον εαυτό σημείο του σταυρού, και πήγε σε ένα κόκκινο βόδι, χωρίς να περιμένει για να πάρει μειώθηκε. Όταν πήρε στα χέρια του αυτό το βόδι, στη συνέχεια το παραδίδει έλιωσε σαν το κερί πριν από την άγρια ​​πυρκαγιά. Αλλά είναι σαν να χωρίς να αισθάνεται πόνο, έβαλε το κεφάλι της στην τρύπα και ένα βόδι πρόκειται μέσα του ξεκίνησε δυνατά δοξάζει τον Θεό, λέγοντας:
- Δόξα σοι, Κύριε, ο μονογενής Υιός του Θεού του Υψίστου, γιατί ενίσχυσε μου, αδύναμη, αυτό το κατόρθωμα και με βοήθησε να νικήσει τον διάβολο και μηχανορραφίες του. Εσείς και ο πατέρας σου είναι από την αρχή του Αγίου Πνεύματος, θα πρέπει να είναι για τη δόξα και λατρεία για πάντα.
Έχοντας πει αυτό, ο άγιος παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του πιο αγνή και αθάνατη Νυμφίος της και πήγε μαζί του στο παλάτι του ουρανού με χαρά και τραγούδι αγγελικές δυνάμεις στο 2964 . Το σώμα είναι προς τιμήν της στο χαλκό θα λιώσει το όπως το βούτυρο, ρίξτε μια αρωματική αλοιφή, έτσι ώστε ολόκληρη η πόλη γέμισε με ανείπωτη άρωμα. Ειλικρινής οστών ασεβείς βασιλιάς διέταξε να πετάξει έξω από την πόλη, και μεταφέρθηκαν στο βουνό που ονομάζεται Litaton. Τέσσερις Λιοντάρια, που προέρχεται από την έρημο, κάθονταν γύρω τους, προστατεύοντάς τα από τα άλλα θηρία και τα σαρκοφάγα πουλιά.
Klinonu επίσκοπος είχε μια αποκάλυψη από το Θεό για το θάνατο της Αγίας Πελαγίας και τον τόπο όπου τα οστά είναι. Και ο επίσκοπος πήγε στο βουνό και βρήκε τα οστά εδώ είναι ειλικρινής Αγίας Πελαγίας και την προστασία λιοντάρια τους. Λιοντάρια, όταν είδε ο άνθρωπος του Θεού ήρθε σ 'αυτόν και γονάτισε κάτω μπροστά του, και επέστρεψε στην έρημο. Επίσκοπος έλαβε επίσης τα οστά των αγίων μαρτύρων, πήρε τους στον ψηλότερο λόφο του βουνού, και να θέσει την πέτρα. Στη συνέχεια, αυτοκράτορας βασιλείας σε Κωνσταντίνου Konstantin Veliky από 306 324 γρ.? πώς edinovlastitel αποκλειστεί Δύση και Ανατολή με 324 σε 337, όταν παντού έλαμψε ευσέβεια, έχτισε μια εκκλησία πάνω από τα τίμια λείψανα της νύφης του Χριστού. Από την επιτύμβια στήλη Κλεινών Επίσκοπος έκανε αυτό επιγραφή: «Ιερά παρθενική Πελαγία, οι ίδιοι αφιερωμένη στο Θεό και στο τέλος να διεκδικήσει την αλήθεια, κειμήλια τους αναπαύεται εδώ, την ψυχή όπως βασιλεύει στον ουρανό με τους αγγέλους στη δόξα του Χριστού.»
Από αποφοίτησε από το κατόρθωμα Αγίου Μάρτυρος Πελαγίας του Χριστού του Κυρίου μας, στον οποίο είναι η δόξα που αρμόζει με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. 








Κυριακή 3 Μαΐου 2026

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η


Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Μετεώρων ἤ Μεγάλο Μετέωρο, 1483 μ.Χ.

 

Α Λ Η Θ Ω Σ  Α Ν Ε Σ Τ Η  Ο  Κ Υ Ρ Ι Ο Σ  Μ Α Σ




ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

 Ἁγίου ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ



ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

 Θεοφάνους ΚΕΡΑΜΕΩΣ



Σ Υ Ν Α Ξ Α Ρ Ι Ο Ν


Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ τετάρτῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, τοῦ Παραλύτου 

μνείαν ποιούμεθα, καὶ ὡς εἰκὸς τὸ τοιοῦτον ἑορτάζομεν θαῦμα.





Τοιχογραφία τού  16ου αιώνας. 
στο Νάρθηκα της Ιεράς Μονής του Πατριαρχείου Πέτς, 
Κόσοβο, Σερβία. 



 Τοιχογραφία μεταξύ τών ετων 1402 - 1405 μ.Χ
 στην Ιερά Μονή Λιουμποστίνια, Σερβία.


Τοιχογραφία στον Ιερό Ναό  του Αγίου Νικολάου 
στο χωριό Velika Hoča, Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια, Σερβία. 





Τοιχογραφία περίπου το 1376 μ.Χ  
στό Καθολικό της Ιεράς  Μονής Αγίου Δημητρίου Μαρκόφ 
κοντά στα Σκόπια. 



Τοιχογραφία στον Ιερό Ναό Σβετιτσχοβέλι 
στη Μτσχέτα της Γεωργίας.






Στίχοι
Τὸ ῥῆμα Χριστοῦ σφίγμα τῷ παρειμένῳ.
Οὕτως ἴαμα τοῦτο ῥῆμα καὶ μόνον.

Τῷ ἀπείρῳ ἐλέει σου, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν,

 ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.



Κυριακή του Παραλύτου -
 Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής, Λαρίσης (www.panagialarisis.gr)



Κυριακή του Παραλύτου 
Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος, Άγιο Όρος





Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ΄
Άυτόμελον 
Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια, ἀγαλλιάσθω τὰ ἐπίγεια, ὅτι ἐποίησε κράτος, ἐν βραχίονι αὐτοῦ, ὁ Κύριος, ἐπάτησε τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον, πρωτότοκος τῶν νεκρῶν ἐγένετο, ἐκ κοιλίας ᾅδου ἐρρύσατο ἡμᾶς, καὶ παρέσχε τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Θεοτοκίον
Ἦχος γ΄
Σὲ τὴν μεσιτεύσασαν τὴν σωτηρίαν τοῦ γένους ἡμῶν, ἀνυμνοῦμεν Θεοτόκε Παρθένε• ἐν τῇ σαρκὶ γὰρ τῇ ἐκ σοῦ προσληφθείσῃ, ὁ Υἱός σου καὶ Θεὸς ἡμῶν τὸ διὰ Σταυροῦ καταδεξάμενος πάθος, ἐλυτρώσατο ἡμᾶς, ἐκ φθορᾶς ὡς φιλάνθρωπος.

Δοξαστικὸν
Ἦχος πλ. α'
Ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐπὶ τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, τῇ λεγομένῃ κατὰ Ἰουδαίους Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἐχούσῃ· ἐν ταύταις γὰρ κατέκειτο πλῆθος τῶν ἀσθενούντων. Ἄγγελος γὰρ τοῦ Θεοῦ, κατὰ καιρὸν ἐπιφοιτῶν, διετάραττεν αὐτήν, καὶ ῥῶσιν ἐχαρίζετο τοῖς προσιοῦσιν ἐν πίστει. Καὶ ἰδὼν ὁ Κύριος χρονιοῦντα ἄνθρωπον, λέγει πρὸς αὐτόν· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; ὁ ἀσθενῶν ἀπεκρίνατο· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἰατροῖς κατηνάλωσα τὸν ἅπαντά μου βίον, καὶ ἐλέους τυχεῖν οὐκ ἠξιώθην. Ἀλλ' ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων λέγει πρὸς αὐτόν· Ἆρόν σου τὸν κράββατον καὶ περιπάτει, κηρύττων μου τὴν δύναμιν, καὶ τὸ μέγα ἔλεος ἐν τοῖς πέρασιν.

 Ἦχος πλ. α'
Ποίημα τοῦ Κουμουλᾶ
Ἐπὶ τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἄνθρωπος κατέκειτο ἐν ἀσθενείᾳ, καὶ ἰδών σε Κύριε ἐβόα· Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με ἐν αὐτῷ· ἐν ᾧ δὲ πορεύομαι, ἄλλος προλαμβάνει με, καὶ λαμβάνει τὴν ἴασιν, ἐγὼ δὲ ἀσθενῶν κατάκειμαι, καὶ εὐθὺς σπλαγχνισθεὶς ὁ Σωτήρ, λέγει πρὸς αὐτόν· Διὰ σὲ ἄνθρωπος γέγονα, διὰ σὲ σάρκα περιβέβλημαι, καὶ λέγεις ἄνθρωπον οὐκ ἔχω; ἆρόν σου τὸν κράββατον καὶ περιπάτει. Πάντα σοι δυνατά, πάντα ὑπακούει, πάντα ὑποτέτακται, πάντων ἡμῶν μνήσθητι, καὶ ἐλέησον Ἅγιε, ὡς φιλάνθρωπος.


Καθίσματα Ἀναστάσιμα - Ὀκτώηχος
Ἦχος γ΄
Χριστὸς ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, ἡ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων. Ὁ Πρωτότοκος τῆς κτίσεως, καὶ Δημιουργὸς πάντων τῶν γεγονότων, τὴν καταφθαρεῖσαν φύσιν τοῦ γένους ἡμῶν, ἐν ἑαυτῷ ἀνεκαίνισεν. Οὐκ ἔτι θάνατε κυριεύεις· ὁ γὰρ τῶν ὅλων Δεσπότης, τὸ κράτος σου κατέλυσε.
Δόξα...
Σαρκὶ τοῦ θανάτου γευσάμενος Κύριε, τὸ πικρὸν τοῦ θανάτου ἐξέτεμες τῇ Ἐγέρσει σου, καὶ τὸν ἄνθρωπον κατ' αὐτοῦ ἐνισχύσας, τῆς ἀρχαίας κατάρας τὴν ἥτταν ἀνακαλούμενος, ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς ἡμῶν, Κύριε δόξα σοι.
.
Καθίσματα Ἀναστάσιμα - Ὀκτώηχος
Ἦχος γ΄
Τὴν ὡραιότητα Τ
Πάντα ἀνθρώπινα, καταδεξάμενος, πάντα ἡμέτερα, οἰκειωσάμενος, προσηλωθῆναι ἐν Σταυρῷ, εὐδόκησας ποιητά μου, θάνατον ἑλόμενος, ὑπομεῖναι ὡς ἄνθρωπος, ἵνα τὸ ἀνθρώπινον, ἐκ θανάτου λυτρώσῃς ὡς Θεός· διὸ ὡς ζωοδότῃ βοῶμέν σοι· Δόξα Χριστὲ τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου.
Δόξα...
Τὸ ἀκατάληπτον τὸ τῆς Σταυρώσεως, καὶ ἀνερμήνευτον τὸ τῆς Ἐγέρσεως, θεολογοῦμεν οἱ πιστοί, ἀπόρρητον Μυστήριον· σήμερον γὰρ θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης ἐσκύλευται, γένος δὲ ἀνθρώπινον ἀφθαρσίαν ἐνδέδυται· διὸ καὶ εὐχαρίστως κραυγάζομεν· Δόξα Χριστὲ τῇ Ἀναστάσει σου.


Κοντάκιον
Ἦχος γ'
Ἡ Παρθένος σήμερον 
Τὴν ψυχήν μου Κύριε, ἐν ἁμαρτίαις παντοίαις, καὶ ἀτόποις πράξεσι, δεινῶς παραλελυμένην, ἔγειρον τῇ θεϊκῇ σου ἐπιστασίᾳ, ὥσπερ καὶ τὸν Παράλυτον, ἤγειρας πάλαι, ἵνα κράζω σεσωσμένος· Οἰκτίρμον δόξα, Χριστέ, τῷ κράτει σου.


Ὁ Οἶκος
Ὁ χειρί σου δρακὶ περικρατῶν τὰ πέρατα, Ἰησοῦ ὁ Θεός, ὁ τῷ Πατρὶ συνάναρχος, καὶ Πνεύματι ἁγίῳ συνδεσπόζων ἁπάντων, σαρκὶ ἐφάνης, νόσους ἰώμενος, καὶ πάθη ἀπήλασας, τυφλοὺς ἐφώτισας, καὶ τὸν Παράλυτον λόγῳ θεϊκῷ σὺ ἐξανέστησας, περιπατεῖν ἀθρόως προστάξας, καὶ τὴν βαστάσασαν αὐτὸν κλίνην ἐπὶ τῶν ὤμων ἆραι· ὅθεν πάντες σὺν τούτῳ ἀνυμνοῦμεν καὶ ἐκβοῶμεν· Οἰκτίρμον δόξα, Χριστὲ τῷ κράτει σου.


Ἐξαποστειλάριον τοῦ Παραλύτου
Ἦχος β'
Γυναῖκες ἀκουτίσθητε 
Ἐπέστη ὁ φιλάνθρωπος, καὶ πανοικτίρμων Κύριος, Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, τοῦ θεραπεῦσαι τὰς νόσους, εὗρε δὲ κατακείμενον, ἄνθρωπον πλείστοις ἔτεσι, καὶ πρός αὐτὸν ἐβόησεν· Ἆρον τὸν κράββατον, ἴθι, πρὸς τὰς ὁδοὺς τὰς εὐθείας.



ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ  ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ
 



ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 




Ιεραποστολικοί αγώνες των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου-
Αποτίμηση της προσφοράς τους




ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 




 
Αρχές της Ιεραποστολής των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και η πρόσληψή τους από τη σύγχρονη Οικουμενική Κίνηση
Αποσπάσματα από την εισήγηση του Επίκ. Καθηγητή Στυλιανού Τσομπανίδη στο πλαίσιο των τριήμερων εκδηλώσεων του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ για την επέτειο των 1150 χρόνων από την αποστολή των Θεσσαλονικέων ιεραποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, φωτιστών των Σλάβων στη Μεγάλη Μοραβία







ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
 
 

Η καθιέρωση της τιμής των αυταδέλφων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στη γενέτειρά τους Θεσσαλονίκη
Αποσπάσματα από την εισήγηση του Επίκ. Καθηγητή Διονυσίου Βαλαή στο πλαίσιο των τριήμερων εκδηλώσεων του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ για την επέτειο των 1150 χρόνων από την αποστολή των Θεσσαλονικέων ιεραποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, φωτιστών των Σλάβων στη Μεγάλη Μοραβία





Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΝΑΤΟ ΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΚΥΡΙΛΛΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΕΡΓΟ*

Εἰσήγηση στὸ πλαίσιο τοῦ Διεθνοῦς Συμποσίου ποὺ ὀργάνωσε τὸ Τμῆμα Θεολογίας στὶς 20 Μαΐου 2013, μὲ θέμα: «Ψηλαφώντας τὰ ἴχνη τῆς Κυριλλομεθοδιανῆς Ἱεραποστολικῆς διαδρομῆς». Παναγιώτης Σκαλτσῆς Ἀναπλ. Καθηγητῆς Α.Π.Θ





ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 





 

Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος 

Φωτιστές των Σλάβων

 

Άρχαιολογικό Μουσεῖο Βάρνας Βουλγαρια
Άρχαιολογικό Μουσεῖο Βάρνας Βουλγαρια

 

Βιογραφία
Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος και Μιχαήλ, ήταν παιδιά του δρουγγάριου στρατιωτικού διοικητού Λέοντος και γεννήθηκαν στην Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε περί το 827, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Μιχαήλ το 815. Είχαν δε άλλα πέντε αδέλφια. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο μικρότερος και είχε μεγάλη επιμέλεια στα γράμματα. Παιδί ακόμη, είχε διαβάσει τα έργα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και είχε γράψει ύμνο προς τιμήν του. Τα χαρίσματά του τα πρόσεξε ο λογοθέτης Θεόκτιστος και τον έστειλε στην σχολή της Μαγναύρας, όπου με την καθοδήγηση του Λέοντος του Μαθηματικού και του ιερού Φωτίου σπούδασε βασικά φιλοσοφία. Διέπρεψε στις σπουδές του και αρχικά διορίσθηκε χαρτοφύλακας (αρχιγραμματέας) του Πατριαρχείου και αργότερα καθηγητής της φιλοσοφίας στη σχολή της Μαγναύρας.

Ο Μιχαήλ ακολούθησε την σταδιοδρομία του πατέρα τους. Έγινε στρατιωτικός και ανέλαβε την διοίκηση της περιοχής των πηγών του Στρυμόνος, δηλαδή στα σημερινά σύνορα Βουλγαρίας και Σερβίας, όπου και γνώρισε καλά τους Σλάβους. Παρά την επιτυχημένη σταδιοδρομία και των δύο αδελφών, βαθιά τους συγκλόνιζε ο ζήλος για την πνευματική ζωή. Είχαν μοναστική κλίση, αλλά πίστευαν στη μαρτυρική διακονία της κλίσεώς τους αυτής, για να σωθούν και άλλες ψυχές.

Οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, τοιχογραφία 12ου-13ου αι.,ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος,Μπελιάκοβο Βουλγαρίας. 

Οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, τοιχογραφία 12ου-13ου αι.,
ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος,
Μπελιάκοβο Βουλγαρίας.

Ο 9ος αιώνας μ.Χ., όταν και έλαμψαν οι Άγιοι, είναι μια μεγάλη εποχή του Βυζαντίου. Χαρακτηρίζεται από ακμή στην πολιτική και στρατιωτική δύναμη και από άνθηση στην οικονομία, στα γράμματα, στις τέχνες. Η Εκκλησία της Ανατολής ανασυγκροτείται μετά την τρικυμία της εικονομαχίας. Το πρόβλημα της εικονομαχίας, αν μπορεί η φύση του Θεού, η θεία και η ανθρώπινη, να παρασταθεί εικονικά, έχει επιλυθεί. Τα ρήγματα όμως από τις εκκλησιαστικές και πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ Δύσεως και Ανατολής γίνονται βαθύτερα. Τα εγκόσμια συμφέροντα, οι ανταγωνισμοί για την πνευματική και πολιτική εξουσία διασπούν την μέχρι τότε ενιαία Χριστιανική Οικουμένη σε δύο παράλληλους κόσμους, το Βυζαντινό και το Φραγκικό. Οι διαφορές είναι ορατές στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ., όταν ανέκυψε το θέμα του εκχριστιανισμού των Σλάβων της Δύσεως. Σε αυτήν την αντιδικία μπλέκονται οι δύο Θεσσαλονικείς αδελφοί.

Εικόνα του βούλγαρου αγιογράφου Zograf (1810 – 1853 μ.Χ.) η οποία ευρίσκετε στο μοναστήρι Troyan (1848 μ.Χ.)

Εικόνα του βούλγαρου αγιογράφου  Zograf (1810 – 1853 μ.Χ.)
η οποία ευρίσκετε στο μοναστήρι Troyan (1848 μ.Χ.)

Αρχικά ο Κωνσταντίνος αναπτύσσει ιεραποστολικό έργο μεταξύ της Τουρκικής φυλής των Χαζάρων. Η μεγάλη όμως ευκαιρία δίνεται το καλοκαίρι του 862 μ.Χ., όταν φθάνει στην Κωνσταντινούπολη πρεσβεία του ηγεμόνος των Μοραβών Ραστισλάβου, που το έθνος του κατοικούσε από τη Βοημία μέχρι τα Καρπάθια και το Δούναβη. Ο Ραστισλάβος ζητά από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ έναν Επίσκοπο και δάσκαλο, για να τους διδάξει στη γλώσσα τους την αληθινή πίστη και να προσέλθουν και άλλοι στον Χριστό. Είχαν βαπτισθεί πολλοί, αλλά και οι βαπτισμένοι από τους Λατίνους ιεραποστόλους αγνοούσαν τον Χριστιανισμό, όσο και οι αβάπτιστοι, αφού οι Λατίνοι, συνεπείς στην παράδοσή τους, τους επέβαλαν την γνώση του Ευαγγελίου στα λατινικά και την λατρεία πάλι στα λατινικά, δηλαδή σε μία γλώσσα που αγνοούσαν.

Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ προσκαλεί τον φιλόσοφο Κωνσταντίνο να αναλάβει αυτήν την αποστολή προς τους Μοραβούς. Το έργο το δέχεται ο Κωνσταντίνος υπό την προϋπόθεση της δημιουργίας γραφής στη γλώσσα των Μοραβών. Μετά από μελέτες φτιάχνει το λεγόμενο γλαγολιτικό (όχι το κυριλλικό) αλφάβητο και αρχίζει την μετάφραση του Ευαγγελίου και της Βυζαντινής Λειτουργίας, καθώς και άλλων βιβλίων.

Св. Кирилл. Фреска. Рим (Базилика св. Климента). IX в.Αγιοι Κύριλλος και Κλήμης. Τοιχογραφία (Fresco) τού 9ου αιώνα μ.Χ. στην Εκκλησία του Αγίου Κλήμη στην Ρώμη. Ιταλία

Св. Кирилл. Фреска. Рим (Базилика св. Климента). IX в.
Αγιοι Κύριλλος και Κλήμης. Τοιχογραφία (Fresco) τού 9ου αιώνα μ.Χ.
στην Εκκλησία του Αγίου Κλήμη στην Ρώμη. Ιταλία

 

 

Св. Кирилл и Климент. Фреска. Храм Св. Софии. Охрид Около. 1045 г.Αγιοι Κύριλλος και Κλήμης. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1045 μ.Χ. στην Εκκλησία της Αγίας Σόφια. Οχρίδας. Σκόπια

Св. Кирилл и Климент. Фреска. Храм Св. Софии. Охрид Около. 1045 г.
Αγιοι Κύριλλος και Κλήμης. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1045 μ.Χ.
στην Εκκλησία της Αγίας Σόφια. Οχρίδας. Σκόπια 

Την άνοιξη του 863 μ.Χ., ο Κωνσταντίνος παίρνει τον αδελφό του Μιχαήλ, που είχε γίνει μοναχός με το όνομα Μεθόδιος, και φθάνει στην αυλή του Ραστισλάβου. Η εργασία τους διαρκεί τρία χρόνια. Έκαναν σπουδαίες μεταφράσεις, εισήγαγαν την βυζαντινή παράδοση της Μεγάλης Εκκλησίας στη Μοραβία. Άνοιξαν τους πολιτιστικούς ορίζοντες του ευαγγελιζόμενου λαού. Έγιναν οι πραγματικοί φωτιστές του. Με αφετηρία την αρχή ότι κάθε λαός έχει το δικαίωμα να λατρεύει τον Θεό στη μητρική του γλώσσα, οι άγιοι αδελφοί συγκρότησαν γραπτή σλαβική γλώσσα, μετέφρασαν τα λειτουργικά βιβλία στη γλώσσα αυτή, καθιέρωσαν την σλαβική ως λειτουργική γλώσσα, έγραψαν και πρωτότυπα έργα και κατέστησαν διδάσκαλοι δεκάδων μαθητών για την επάνδρωση της τοπικής Εκκλησίας με διακόνους και πρεσβυτέρους, άριστους γνώστες της λειτουργικής παλαιοσλαβικής γλώσσας.

Η διείσδυση όμως αυτή ενόχλησε τους Φράγκους και τη Ρώμη που άρχισαν να υποσκάπτουν αδιάκοπα την ιεραποστολική εργασία τους.

Η θέση η δική τους, καθώς και των συνεργατών τους μοναχών, έγινε δύσκολη, όταν στην Πόλη την εξουσία κατέλαβε ο Βασίλειος ο Β', που ξαναέφερε στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ως Πατριάρχη τον Ιγνάτιο και επανασύνδεσε το Βυζάντιο με την Εκκλησία της Ρώμης. Το 866 μ.Χ. και οι Βούλγαροι είχαν συνδεθεί με την Ρώμη. Έτσι η ιερποστολή απομονώθηκε από τις ρίζες της και αναγκάσθηκε να έλθει σε συνδιαλλαγή με τους Λατίνους.

Στις αρχές του 868 μ.Χ., ο Κωνσταντίνος και ο Μεθόδιος φθάνουν στη Ρώμη κομίζοντας τα ιερά λείψανα του ιεραποστόλου Κλήμεντος, που είχε μαρτυρήσει στη χώρα των Χαζάρων. Προσπαθούν να τακτοποιήσουν τις διαφορές τους με τους Λατίνους ιεραποστόλους ενώπιον του Πάπα Ανδριανού Β'. Η μόρφωση και η ευσέβεια των δύο αδελφών κατέπληξε τους Ρωμαίους κληρικούς. Ο Πάπας αναγνώρισε το έργο τους πανηγυρικά, αλλά επεδίωξε να το αποσυνδέσει από την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και να το προσεταιρισθεί. Ο Πάπας Ανδριανός παρέλαβε από τους ιεραποστόλους τα σλαβικά βιβλία, τα ευλόγησε, τα απέθεσε στο ναό της Αγίας Μαρίας, τον αποκαλούμενο Φάτνη και τέλεσε με αυτά την Θεία Λειτουργία. Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμισθεί ότι ο Πάπας απέθεσε τα σλαβικά βιβλία στην Αγία Τράπεζα και τα πρόσφερε ως αφιέρωμα στο Θεό. Έδωσε μάλιστα εντολή σε δύο Επισκόπους, τον Φορμόζο και τον Γκόντριχον, να προχωρήσουν στη χειροτονία των μαθητών του Αγίου Κυρίλλου και Μεθοδίου, των μελλοντικών κληρικών των Σλάβων στη μητρική τους γλώσσα. Και μετά ταύτα δόθηκε η άδεια σε αυτούς, τους νεοχειροτόνητους κληρικούς, να τελέσουν τη θεία λειτουργία σλαβιστί στους ναούς του Αγίου Πέτρου, της Αγίας Πετρωνίλλας και του Αγίου Ανδρέου.

Равноапостольные Кирилл и Мефодий.Икона в церкви Св. Стефана в КончеΆγιοι Ισπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος.Εικόνα στον Ιερό Ναό τού Αγίου Στεφάνου στην Κόντσα.

Равноапостольные Кирилл и Мефодий.Икона в церкви Св. Стефана в КончеΆγιοι Ισπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος.Εικόνα στον Ιερό Ναό τού Αγίου Στεφάνου στην Κόντσα. 

Святые Равноапостольные Кирилл и Мефодий.
Икона в церкви Св. Стефана в Конче
Άγιοι Ισπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος.
Εικόνα στον Ιερό Ναό τού Αγίου Στεφάνου στην Κόντσα. Σκόπια (επίσης γνωστός ως Παναγία ) - μια μεσαιωνική μονή εκκλησία στο χωριό Konce .
Η εκκλησία βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του χωριού,
σε άμεση γειτνίαση με το δημοτικό σχολείο "Goce Delchev" .
Η εκκλησία είναι η μοναδική εκκλησία του μοναστηριού Konec .
Η εκκλησία ξεκίνησε το 1366 και ολοκληρώθηκε το 1371,
όταν υποτίθεται ότι ολοκληρώθηκε η αρχική ζωγραφική της τοιχογραφίας.

Ο Πάπας καταδίκασε ακόμη τους πιστούς που αντιδρούσαν στην λειτουργική χρήση της σλαβικής γλώσσας και τους αποκάλεσε Πιλατιανούς και Τριγλωσσίτες. Μάλιστα υποχρέωσε έναν Επίσκοπο, που υπήρξε οπαδός του Τριγλωσσισμού, να χειροτονήσει τρεις ιερείς και δύο αναγνώστες από τους Σλάβους μαθητές των δύο Αγίων αδελφών.

Και το επιστέγασμα της λειτουργικής πανδαισίας σλαβιστί συνδέθηκε με τον Απόστολο των εθνών Παύλο. Οι Σλάβοι μαθητές κληρικοί λειτουργούσαν την νύχτα πάνω στον τάφο του μεγάλου διδασκάλου των εθνικών, του Παύλου. Και μάλιστα είχαν ως συλλειτουργούς τους τον Επίσκοπο Αρσένιο, δηλαδή έναν από τους επτά επισκόπους συμβούλους του Πάπα, και τον Αναστάσιο τον Βιβλιοθηκάριο. Η πράξη αυτή δεν ήταν τυχαία. Είχε συμβολικό χαρακτήρα. Συνέδεε και παραλλήλιζε το έργο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου με τους ιεραποστολικούς άθλους του Παύλου. Σημειωτέον ότι ο ναός του Αποστόλου Παύλου βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλεως. Και συνεπώς η μετάβαση και η τέλεση Λειτουργίας σε αυτόν σλαβιστί και μάλιστα επάνω στον τάφο του Αποστόλου δεν αποτελούσε πράξη ρουτίνας, που απέβλεπε απλώς στην τέλεση ορισμένων λειτουργιών στη σλαβική γλώσσα. Ήταν η πανηγυρική έγκριση της σλαβικής ως λειτουργικής γλώσσας από τον Απόστολο των εθνών και της ακροβυστίας.

Στο διάστημα της παραμονής τους στη Ρώμη, ο Κωνσταντίνος αρρωσταίνει βαριά. Προαισθάνεται το τέλος του και ζητά να πεθάνει ως μοναχός. Κείρεται μοναχός και ονομάζεται Κύριλλος. Στις 4 Φεβρουαρίου του 869 μ.Χ. ο πύρινος ιεραπόστολος, που άναψε την φωτιά της πίστεως και του πολιτισμού στο σλαβικό κόσμο, κοιμήθηκε με ειρήνη. Ο Μεθόδιος θέλει να μεταφέρει το σκήνωμά του στη Θεσσαλονίκη, αλλά ο Πάπας Ανδριανός δεν το επιτρέπει και τον θάβει στο ναό του Αγίου Κλήμεντος, όπου μέχρι και σήμερα δείχνεται ο τάφος του.



Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

Ο τάφος και τα λείψανα

 του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων

 

Στη συνέχεια, ο Μεθόδιος χειροτονείται από τον Πάπα Αρχιεπίσκοπος Σιρμίου, για να εγκατασταθεί στην Παννονία. Η Ρώμη επιδέξια οικειοποιείται το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως.

Η ζωή όμως του Μεθοδίου, ως Αρχιεπισκόπου, περιπλέκεται στους ανταγωνισμούς των Λατίνων και των Φράγκων Επισκόπων, στις δολοπλοκίες των ηγεμόνων και των αρχόντων και γίνεται μαρτυρική. Τον φυλακίζουν δυόμιση χρόνια σε μοναστήρι του Μέλανος Δρυμού και μόλις το 873 μ.Χ. ο Πάπας Ιωάννης Η' τον ελευθερώνει και τον αποκαθιστά. Η λατρεία όμως στα σλαβονικά απαγορεύεται και μόνο το κήρυγμα επιτρέπεται. Το 885 μ.Χ., στη Μοραβία, ο Μεθόδιος παραδίδει το πνεύμα του μέσα σε ένα κλίμα αντιδράσεων και ραδιουργιών.

Místo posledního odpočinku moravského arcibiskupa Metoděje tak zůstává nadále zahaleno tajemstvím, byť po něm pátrají další a další generace archeologů.
Η τελευταία κατοικία του Μοραβίας Αρχιεπισκόπου Μεθοδίου παραμένει τυλιγμένη στο μυστήριο, ακόμη και μετά ψάχνουν όλο και περισσότερες γενιές αρχαιολόγων

Riaditeľ Archeologického ústavu Ruttkay: Som skeptický voči tomu, že by sme niekedy našli Metodov hrob
Διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας Ruttkay: Είμαι δύσπιστος ότι θα μπορουσε ποτέ νά βρεθεῖ ο ταφος του Μεθοδίου

Mikulčice – V prostoru velkomoravské baziliky v Mikulčicích na Hodonínsku, z níž se do dnešních dnů zachovaly jen základy, vrcholí revizní archeologický výzkum. Bazilika byla největší církevní stavbou Velké Moravy a písemné prameny uvádějí, že v ní byl pohřben první moravský arcibiskup svatý Metoděj, který je s bratrem Cyrilem duchovním patronem Moravy. Vědci v prostoru baziliky odkryli po 55 letech i jeho údajný hrob.

Mikulcice Στην περιοχή της βασιλικής Μεγάλης Μοραβίας στο Mikulcice η Hodonin, από το οποίο μέχρι σήμερα διατηρώντας μόνο τα βασικά, με αποκορύφωμα την αναθεώρηση αρχαιολογική έρευνα. Βασιλική, το μεγαλύτερο κτίριο εκκλησία στη Μεγάλη Μοραβία και γραπτές πηγές αναφέρουν ότι τάφηκε πρώτος Μοραβίας Αρχιεπίσκοπος Μεθόδιος, ο οποίος είναι αδελφός Κυρίλλου πνευματικός προστάτης της Μοραβίας. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τη βασιλική στο χώρο 55 χρόνια μετά τον υποτιθέμενο τάφο του

Είχε όμως προετοιμάσει διακόσιους νέους ιεραποστόλους. Αυτοί ξεχύθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη, διέδωσαν και στερέωσαν την Ορθοδοξία στα σλαβικά Έθνη. Ήταν τέτοια δε η δύναμη και το ρίζωμα του έργου τους, ώστε ούτε η λαίλαπα της Ουνίας κατόρθωσε να εξανεμίσει το θεολογικό και πολιτισμικό έργο των δύο Ισαποστόλων αδελφών, του Κυρίλλου και του Μεθοδίου.

Κατά την εξόδιο ακολουθία του Αγίου Μεθοδίου αναρίθμητος λαός, αφού συγκεντρώθηκε, τον συνόδευσε με λαμπάδες και θρήνησε τον αγαθό διδάσκαλο και ποιμένα. Άνδρες και γυναίκες, μικροί και μεγάλοι, πλούσιοι και φτωχοί, ελεύθεροι και δούλοι, χήρες και ορφανά, ξένοι και ντόπιοι, ασθενείς και υγιείς, όλοι τον συνόδευσαν, γιατί έδινε τα πάντα σε όλους, για να τους κερδίσει.

Η ιεραποστολική πορεία τους, παρά τα τόσα θρησκευτικά και πολιτιστικά επιτεύγματά της για ολόκληρο το Βορρά, δεν μας είναι γνωστή από τους Βυζαντινούς. Αν και εργάσθηκαν όσο λίγοι για την δόξα της Ορθοδοξίας, άργησαν οι Ελληνόφωνες Ορθόδοξες Εκκλησίες να τους περιλάβουν στον κατάλογο των εκλεκτών του Θεού Αγίων. Τη ζωή και τη δράση τους τη μαθαίνουμε από σλαβικές και λατινικές πηγές και από δύο παλαιοσλαβονικές βιογραφίες.

Οι δύο Άγιοι ανεδείχθησαν άξιοι μιμητές του Αποστόλου Παύλου σε πολλούς τομείς του βίου και της δράσεώς τους. Καταρχάς εντάσσονται μέσα στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας. Και μετά την έλευση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στη γη η Θεία Οικονομία εκφράζεται κατά τον καλύτερο τρόπο με τη φράση του Αποστόλου Παύλου «ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν», την οποία επαναλαμβάνει ο βιογράφος του Αγίου Μεθοδίου, τον οποίο ο Θεός ανέστησε ως διδάσκαλο στους καιρούς του χάριν του Σλαβικού γένους, για το οποίο ποτέ κανείς ποτέ δεν είχε ενδιαφερθεί.

Ο Άγιος Μεθόδιος μιμήθηκε τον Απόστολο Παύλο στην περιφρόνηση των κινδύνων, ιδίως στα ταξίδια και τις περιπλανήσεις του. Γι' αυτό και ο βιογράφος του σημειώνει ότι σε όλα τα ταξίδια του ο Μεθόδιος περιέπεσε σε πολλούς κινδύνους, που προκλήθηκαν από τον κακό εχθρό (το διάβολο). Κινδύνευσε στις ερήμους από τους ληστές, στη θάλασσα από τρικυμίες, στα ποτάμια από θανάσιμους κινδύνους και έτσι εκπληρώθηκε σε αυτόν ο λόγος του Αποστόλου: «Κινδύνοις ληστών, κινδύνοις εν θαλάσση, κινδύνοις ποταμών, κινδύνοις εν ψευδαδέλφοις, εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψη» και σε όλα τα παθήματα, τα μνημονευόμενα από τον Απόστολο. Και οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι στο σχόλιο αυτό δεν υπάρχει κάτι το υπερβολικό, αν αναλογισθούμε τα ταξίδια του στην Κριμαία, τη Χαζαρία και τη χώρα των Φούλλων, τη ματάβασή του στη Μοραβία, το ταξίδι στη Ρώμη μέσω Παννονίας και Βενετίας, την επιστροφή στην Παννονία και τη Μοραβία, τη σύλληψή του από τους Φράγκους, τη δίκη και καταδίκη του, τη φυλάκισή του επί δυόμισι έτη, την απελευθέρωσή του, τις συκοφαντίες σε βάρος του, τη μετάβασή του στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη.


Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Αποστόλων τον ζήλον επιδειξάμενοι, επί τας χώρας των Σλάβων ευαγγελίουτο φώς,
διηυγάσατε λαμπρώς θείω κηρύγματι, Θεσσαλονίκης οι βλαστοί και αστέρες φαεινοί,
Μεθόδιε συν Κυρίλλω, αυτάδελφοι, θεηγόροι, Εκκλησιών η σεμνοπρέπεια.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τὴ ὑπερμάχω

Τῶν Ἀποστόλων εἰσδεξάμενοι τὴν ἔλλαμψιν, τῶν Σλάβων ὤφθητε φωστῆρες καὶ διδάσκαλοι,
τὸν τῆς χάριτος κηρύξαντες πάσι λόγον. Ἀλλὰ ὢ Κύριλλε
παμμάκαρ καὶ Μεθόδιε πάσης βλάβης ἐκλυτρώσασθε καὶ θλίψεως τοὺς κραυγάζοντας,
χαίροις ζεῦγος μακάριον.

 Κοντάκιον

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ

Ἐξ εὐκλεοῦς ἀναβλαστήσαντες ῥίζης, καὶ ἐν ἁπάσῃ παιδευθέντες σοφίᾳ,
Θεσσαλονίκης φοίνικες οἱ πάγκαρποι, ὁ θεόφρων Κύριλλος, καὶ Μεθόδιος ἅμα,
ὤφθησαν ὁμότροποι, τῶν σοφῶν Ἀποστόλων, καὶ τὰς τῶν Σλάβων χώρας ἀληθῶς,
θεογνωσίας φωτὶ κατεφώτισαν.

 

Μεγαλυνάριον

Χαίροις αὐταδέλφων ἡ ξυνωρίς, Κύριλλε τρισμάκαρ, καὶ Μεθόδιε ἱερέ,
τῆς Θεσσαλονίκης, βλαστοὶ οἱ θεοφόροι, καὶ φωτισταὶ τῶν Σλάβων  οἱ ἐνθεώ.