ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΑΛΥΚΟΥ

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ 

ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

 ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Β. ΣΤΕΡΓΙΟΥΛΗ

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ 
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 
Συμεών τοῦ Μεταφραστοῦ
( σελίδες 1045 - 1210 )

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

Νεκρὸς καθίζῃ, ὦ Ἰωάννη, θρόνῳ, Ἀλλ᾿ ἐν Θεῷ ζῶν, πᾶσιν Εἰρήνη, λέγεις. Ἄπνουν ἑβδομάτῃ κόμισαν δέμας εἰκάδι χρυσοῦν. Ψηφιδωτό (Μωσαικό) τού Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου  τού ἐτους περίπου 1000 μ.Χ. στον Ναό τής Αγίας τού Θεού Σοφίας  στην Κωνσταντινούπολη Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος.  Μωσαϊκό του Παλατινού Παρεκκλησίου στο Παλέρμο της Σικελίας, περ. 1140 Οι Άγιοι Βασίλειος ο Μέγας καί  Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ψηφιδωτό μεταξύ τών ετών 1146-1151 μ.Χ.  από το Παλατινό Παρεκκλήσι. Σικελία Palatine Chapel ( ιταλική Cappella Palatina - κυριολεκτικά, "παρεκκλήσι παλατιού") - το εκκλησάκι του Νορμανδικού Παλατιού στο Παλέρμο , το προσωποπέδιο των βασιλιάδων και κατοίκων της Σικελίας. Είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του αραβο-νορμανδικού ρυθμού , περιέχει ψηφιδωτά από βυζαντινούς και τοπικούς δασκάλους του 12ου αιώνα (που συμπληρώνονται μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα ), καθώς και από την αραβική σκαλιστή οροφή , η οποία είναι η πιο σπάνια για την Ευρώπη  Άγιοι Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος.  Μωσαϊκό από το 1037-1045 στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο.  Οι Άγιοι Βασίλειος ο Μέγας καί Ιωάννης ο Χρυσόστομος.  Ψηφιδωτό μεταξύ τών ετών 1037-1045 μ.Χ. στο Καθεδρικό Ιερό Ναό τής Αγίας Σοφίας στο Κίεβο. Ουκρανία Dumbarton Oaks Dumbarton Oaks ή (Dumbarton Oaks) - ένα παλιό αρχοντικό στα προάστια της πρωτεύουσας των ΗΠΑ , Georgetown , που είναι γνωστή ως ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα των ΗΠΑ και της παγκόσμιας Βυζαντινών . Αρχοντικό που λειτουργεί από τους επιτρόπους του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ . Ιωάννης Χρυσόστομος, άγιος. 1325· Βυζάντιο. Κωνσταντινούπολη· 14ος αιώνας· τοποθεσία: ΗΠΑ. Ουάσινγκτον. Συλλογή Dumbarton Oaks· 13 x 18 εκ.· υλικό: ξύλο, σμάλτο· τεχνική: μικρομωσαϊκό Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Μικρομωσαικό από ξύλο και σμάλτο τού έτους  1325 μ.Χ. και ευρίσκεται στην Συλλογή τοῦ  Dumbarton Oaks. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.  Βουλγαρία, 15ος αιώνας, Σόφια. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Εικόνα βουλγαρική τού 15ου αιώνα μ.Χ. η οποία  ευρίσκεται στό Εθνικό Μουσείο Ιστορίας στήν Σόφια. Βουλγαρία

Βιογραφία Ο μεγάλος αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 347 μ.Χ.(κατά άλλους το 354 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο στρατηγός Σεκούνδος και μητέρα του η Ανθούσα. Γρήγορα έμεινε ορφανός από πατέρα, και η μητέρα του - χήρα τότε 20 ετών - τον ανέθρεψε και τον μόρφωσε κατά τον καλύτερο χριστιανικό τρόπο. Ήταν ευφυέστατο μυαλό και σπούδασε πολλές επιστήμες στην Αντιόχεια - κοντά στον τότε διάσημο ρήτορα Λιβάνια - αλλά και στην Αθήνα, μαζί με τον αγαπημένο του φίλο Μέγα Βασίλειο (βλέπε 1 Ιανουαρίου). Όταν αποπεράτωσε τις σπουδές του, επανήλθε στην Αντιόχεια και αποσύρθηκε στην έρημο για πέντε χρόνια, όπου ασκήτευε προσευχόμενος και μελετώντας τις Άγιες Γραφές. Ασθένησε όμως και επέστρεψε στην Αντιόχεια, οπού χειροτονήθηκε διάκονος - το 381 μ.Χ., σε ηλικία 34 ετών - από τον Αρχιεπίσκοπο Αντιοχείας Μελέτιο. Αργότερα δε από τον διάδοχο του Μελετίου Φλαβιανό πρεσβύτερος σε ηλικία 40 ετών. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος· Ελλάδα· 16ος αιώνας· καλλιτέχνης: Θεοφάνης ο Κρής· τοποθεσία: Ελλάδα. Άγιο Όρος, Μονή Σταυρονίκη Άγιος ιωάννης Χρυσόστομος. Τοιχογραφία  (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ.  από τον  Θεοφάνη τον Κρήτα και  τον Συμεών  στο Παρεκκλήσιο τού Αγίου Νικολάου τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Αγίου Όρους Λειτουργία των Πατέρων (απόσπασμα) Τοιχογραφία. Σερβία (Στουδένιτσα). 1209. Άγιος Ιωάννης. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1208 - 1209 μ.Χ. στον Καθεδρικό Ναό τής Παναγίας. Στουντένιτσα. Σερβία.  Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και Γρηγόριος ο Θεολόγος, έργο Θεοφάνους του Κρητός, στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα, Aγιον Όρος. Κατά την Ιερατική του διακονία ανέπτυξε όλα τα ψυχικά του χαρίσματα, πύρινο θείο ζήλο και πρωτοφανή ευγλωττία στα κηρύγματα του. Έσειε και συγκλόνιζε τα πλήθη της Αντιόχειας και συγκινούσε τις ψυχές τους βαθύτατα. Η φήμη του αυτή έφτασε μέχρι τη βασιλεύουσα και έτσι, την 15η Δεκεμβρίου 397 μΧ., με κοινή ψήφο βασιλιά Αρκαδίου και Κλήρου, έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, κάτι που ο ίδιος δεν επεδίωξε ποτέ. Και από την θέση αυτή ο Ιερός Χρυσόστομος, εκτός άλλων, υπήρξε αυστηρός ασκητής και δεινός ερμηνευτής της Αγίας Γραφής, όπως φαίνεται από τα πολλά συγγράμματα του (διασώθηκαν 804, περίπου, ομιλίες του). Έργο επίσης του Χρυσοστόμου είναι και η Θεία Λειτουργία, που τελούμε σχεδόν κάθε Κυριακή, με λίγες μόνο, από τότε μετατροπές. Εικόνα του 1894, Φανάρι. Πατριαρχικός ναός Αγίου Γεωργίου Κωνσταντινούπολη Κώδικας 13, Ιωάννου Χρυσοστόμου, υπόμνημα στον Ευαγγελιστή Ματθαίο,  12ος αι., Πρωτάτο, Αγιον Όρος. Ο ιερός Χρυσόστομος κατά τη διάρκεια της πατριαρχείας του υπήρξε αδυσώπητος ελεγκτής κάθε παρανομίας και κακίας. Αυτό όμως έγινε αιτία να δημιουργήσει φοβερούς εχθρούς, και μάλιστα αυτήν την αυτοκράτειρα Ευδοξία, επειδή ήλεγχε τις παρανομίες της. Αυτή μάλιστα, σε συνεργασία με τον τότε Πατριάρχη Αλεξαδρείας Θεόφιλο (ενός μοχθηρού και ασεβούς ανθρώπου), συγκάλεσε σύνοδο (παράνομη) από 36 επισκόπους (όλοι τους πνευματικά ύποπτοι και δυσαρεστημένοι από τον άγιο) στο χωριό Δρυς της Χαλκηδόνας και πέτυχε την καθαίρεση και εξορία του Αγίου σ' ένα χωριό της Βιθυνίας.  Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξορίζεται. Μικρογραφία από το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄.  Κωνσταντινούπολη. 985  Βιβλιοθήκη Βατικανού, Ρώμη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος πηγαίνει στην εξορία  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη.  Η απόφαση αυτή όμως, τόσο εξερέθισε τα πλήθη, ώστε αναγκάστηκε αυτή η ίδια η Ευδοξία να τον ανακαλέσει από την εξορία και να τον αποκαταστήσει στο θρόνο με άλλη συνοδική αθωωτική απόφαση (402 μ.Χ.). Αλλά λίγο αργότερα, η ασεβής αυτή αυτοκράτειρα, κατάφερε και πάλι να εξορίσει τον Άγιο (20 Ιουνίου 404 μ.Χ.) στην Κουκουσό της Αρμενίας και από κει στα Κόμανα, όπου μετά από πολλές κακουχίες και άλλες ταλαιπωρίες πέθανε το 407 μ.Χ. Ο Μ. Ι. Γαλανός στον Συναξαριστή του, μεταξύ των άλλων, αναφέρει για τον Ιερό Χρυσόστομο, ότι υπήρξε και αναγνωρίζεται ως ο πιο άριστος και δημοφιλής διδάσκαλος της Χριστιανικής Εκκλησίας. Κανένας δεν εξήγησε όπως αυτός, με τόσο πλούτο και τόση σαφήνεια τα νοήματα των θείων Γραφών, ούτε δε υπήρξε εφάμιλλός του στην ετοιμολογία, την απλότητα, αλλά και στη φλόγα και τη δύναμη της ρητορείας. Υπήρξε ρήτορας θαυμαστός, λογοτέχνης απαράμιλλος, βαθύτατος και διεισδυτικότατος, ψυχολόγος και καταπληκτικός κοινωνιολόγος με αίσθημα χριστιανικής ισότητας, χωρίς προνομιούχους, με καθολική αδελφότητα. Ανήκει σ' αυτούς που φαίνονται «ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ» (Προς Φιλιππησίους, 6' 15.). Δηλαδή σαν φωτεινά αστέρια μέσα στον κόσμο. Ανακομιδή των λειψάνων του Ιωάννη του Χρυσοστόμου  στην Κωνσταντινούπολη, στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Ἐπιστροφή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Αγίου Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στον Ἱερό ναό Ἁγίων Ἀποστόλων  στήν Κωνσταντινούπολη  Να σημειώσουμε εδώ, ότι ο ιερός Χρυσόστομος κοιμήθηκε την 14η Σεπτεμβρίου, αλλά λόγω εορτής της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού μετατέθηκε η εορτή της μνήμης του την 13η Νοεμβρίου. Κοιμήθηκε από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου. Το σεπτό λείψανό του περίμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του. Όταν όμως το 434 μ.Χ. πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του Άγιος Πρόκλος (βλέπε 20 Νοεμβρίου), παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Και πράγματι, τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 μ.Χ. έγινε η Ανακομιδή των Ιεωρών Λειψάνων του Αγίου. Ιωάννης Χρυσόστομος . Μικρογραφία του Βασιλείου Β΄.  Κωνσταντινούπολη. 985  Βιβλιοθήκη Βατικανού, Ρώμη. Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου .  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη.  Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Ανακομιδή των λειψάνων του Ιωάννη του Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου) Μηνολόγιο, 26-29 Ιανουαρίου· Βυζάντιο. Ελλάδα· 14ος αιώνας· μνημείο: Βυζαντινή εικονογράφηση Μηνολόγιο· 10 x 13 εκ.· τοποθεσία: Αγγλία. Οξφόρδη. Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου . Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Ιανουάριου (26 - 29)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Η βιβλιοθήκη Μπόντλιαν είναι η βασική βιβλιοθήκη για έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μια από τις παλαιότερες στην Ευρώπη και δεύτερη σε μέγεθος στο Ηνωμένο Βασίλειο Η μεταφορά των ιερών λειψάνων από τα Κόμανα συνοδεύτηκε από μια επιστολή - διαταγή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β’, υιού του Αρκαδίου και της Ευδοξίας, η οποία έγραφε: «Ἐπιστολὴ τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου. Εἰς τὸν οἰκουμενικὸν Πατριάρχην καὶ Διδάσκαλον καὶ πνευματικὸν Πατέρα Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον, τὴν προσκύνησιν προσφέρω ἐγὼ ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος. Ἡμεῖς, Πάτερ τίμιε, νομίζοντες, πῶς εἶναι τὸ σῶμά σου νεκρόν, καθὼς εἶναι καὶ τὰ ἄλλα σώματα τῶν ἀποθανόντων, ἠθελήσαμεν να μεταφέρωμεν αὐτὸ ἁπλῶς εἰς ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο καὶ τοῦ ποθουμένου δικαίως ὑστερήθημεν. Ἀλλὰ σύ, Πάτερ τιμιώτατε, συγχώρησον εἰς ἡμᾶς, ὀποῦ μετανοοῦμεν. Σὺ γὰρ ἐδίδαξες εἰς ὅλους τὴν μετάνοιαν. Καὶ δὸς τὸν ἑαυτόν σου, ὣς πατὴρ φιλοπαῖς, εἰς ἡμᾶς τοὺς φιλοπάτορας υἱούς σου, καὶ τοὺς σὲ ποθούντας εὔφρανον διὰ τῆς παρουσίας σου». Αυτή την επιστολή του αυτοκράτορα την πήγαν στον Άγιο και την τοποθέτησαν πάνω στην λάρνακά του. Τότε ο Άγιος έδωσε τον εαυτό του στους απεσταλμένους του αυτοκράτορα και έτσι αυτοί μετέφεραν την λάρνακα που περιείχε το άγιο λείψανο στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να κοπιάσουν καθόλου. Η υποδοχή των ιερών λειψάνων του Αγίου υπήρξε παλλαϊκή. Σύσσωμος λαός, κλήρος και μοναχοί, με επικεφαλής τον αυτοκράτορα, τους αυλικούς, τη σύγκλητο και όλους τους άρχοντες, υποδέχθηκαν και προσκύνησαν με σεβασμό τα λείψανά του. Με πολύ ευλάβεια μετέφεραν αρχικά τη λάρνακα στο ναό του Αποστόλου Θωμά, στα Αμαντίου, έπειτα δε στο ναό της Αγίας Ειρήνης. Εκεί έβαλαν το άγιο λείψανο πάνω στο σύνθρονο και άπαντες εβόησαν: «Ἀπόλαβε τὸν θρόνον σου, Ἅγιε». Στη συνέχεια η λάρνακα τοποθετήθηκε σε αυτοκρατορική άμαξα και μεταφέρθηκε στο περιώνυμο ναό των Αγίων Αποστόλων. Εκεί έβαλαν το άγιο λείψανο πάνω στην ιερή καθέδρα και έγινε το θαύμα: ο Άγιος επεφώνησε προς τον λαό το «Εἰρήνη πάσι». Έπειτα το εναπέθεσαν μέσα στο Άγιο Βήμα, κάτω από την Αγία Τράπεζα. Η Σύναξη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ετελείτο στο πάνσεπτο ναό των Αγίων Αποστόλων. Ιερά λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου αφιέρωσε διά χρυσοβούλλου στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής (969 - 976 μ.Χ.) και τεμάχιο της αριστεράς χειρός ο Ανδρόνικος ο Παλαιολόγος (1282 - 1328 μ.Χ.), διά χρυσοβούλλου, τον Ιούλιο του έτους 1284 μ.Χ., στη Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους. Επίσης, τμήματα του ιερού λειψάνου φυλάσσονται στις μονές Βατοπαιδίου, Ιβήρων, Αγίου Διονυσίου και Δοχειαρίου. Ιερά Λείψανα 1. Η κάρα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους  Η κάρα φέρει αδιάφθορο το αριστερό αυτί. Σύμφωνα με όλες τις μέχρι στιγμής πληροφορίες φέρεται να βρισκόταν ήδη στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου πριν την άλωση και τη δήωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους Λατίνους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας. 2. Η κάρα της Μόσχας (Ρωσία) Το 1655, μετά από αίτημα του τσάρου Αλέξιου της Ρωσίας προς την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, η κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μεταφέρθηκε στη Ρωσία, και η Ιερά Μονή αποζημιώθηκε με το μεγάλο ποσό των 2000 ρουβλίων για αποπληρωμή των δυσβάστακτων χρεών της. Το 1693, μετά από αίτημα της Ιεράς Μονής για την επιστροφή της κάρας, ο Μέγας Πέτρος της Ρωσίας διέταξε η κάρα να κατασχεθεί και να παραμείνει στη Ρωσία, αλλά όρισε και να καταβάλλονται 500 ρούβλια κάθε τέσσερα χρόνια στην Ιερά Μονή ως αποζημίωση. Μάλιστα τα ρωσικά κρατικά αρχεία τεκμηριώνουν αυτές τις πληρωμές ως το έτος 1735. Η κάρα  κρατήθηκε στο Κρεμλίνο της Μόσχας, στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μέχρι το 1920, όταν κατασχέθηκε από τους Σοβιετικούς και τοποθετήθηκε στο Μουσείο της Ασημένιων Αρχαιοτήτων. Το 1988, στην 1000η επέτειο του Βαπτίσματος της Ρωσίας, επεστράφη στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, και φυλάσσεται σήμερα στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα. Η κάρα της Μόσχας δεν φαίνεται από τις φωτογραφίες να έχει άφθορο αυτί, όπως πολλοί Ρώσοι πιστεύουν, και σύμφωνα με στοιχεία που προσκομίζονται σε διάφορα ρωσικά φόρουμ (πχ εδώ), η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, όταν έγινε γνωστό στα τέλη του 17ου αιώνα ότι η κάρα δεν θα επιστραφεί από τους Ρώσους, ανταπάντησε ότι δεν επρόκειτο στην πραγματικότητα για την κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αλλά για την κάρα του Ανδρέα Καισαρείας της Καππαδοκίας, γνωστού για την ερμηνεία του στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, που είχε σταλθεί στη Ρωσία, από λάθος όπως είπαν, αντί της αυθεντικής κάρας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Η παύση, όπως φαίνεται, των πληρωμών λίγο μετά συνηγορεί, ως ένα βαθμό, και στην ακρίβεια αυτής της ιστορικής πληροφορίας. 3. Η κάρα της Φλωρεντίας (Ιταλία) Στον καθεδρικό ναό Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε (πιο γνωστός ως Ντουόμο ή Basilica di Santa Maria del Fiore), το πιο χαρακτηριστικό μνημείο της Φλωρεντίας και μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες του κόσμου, με χωρητικότητα 30.000 ατόμων, που χρειάστηκε εξακόσια χρόνια μέχρι την αποπεράτωση της, το 1887, και στο παρεκκλήσι που τιμάται επ’ ονόματι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου φυλάσσεται και η υποτιθέμενη κάρα του ομώνυμου Αγίου. Ήταν δώρο κάποιου Πάπα, των Μεδίκων ή αποτέλεσμα ανταγωνισμού με την Πίζα που είχε επίσης την υποτιθέμενη κάρα του ίδιου αγίου (υπενθυμίζεται ότι στις 26 Απριλίου του 1478, κατά τη διάρκεια του Πάσχα και μέσα στο κατάμεστο Ντουόμο, έγινε δολοφονική απόπειρα εναντίον μελών του Οίκου των Μεδίκων, για την οποία συνελήφθη ο Αρχιεπίσκοπος Πίζας, θεωρούμενος ως ένας από τους κύριους οργανωτές της απόπειρας); 4. Η κάρα της Πίζας (Ιταλία) Το Kάμπο Σάντο, γνωστό επίσης ως Καμποσάντο Μονουμεντάλε («μνημειακό κοιμητήριο») ή Καμποσάντο Βέκιο («παλιό κοιμητήριο») είναι ιστορικό οικοδόμημα στη βόρεια άκρη της Πλατείας του Καθεδρικού της Πίζας. Το «Κάμπο Σάντο» μπορεί ελεύθερα να μεταφραστεί ως «άγιο πεδίο», επειδή λέγεται ότι χτίστηκε γύρω από έναν όγκο ιερού χώματος από το Γολγοθά, που έφτασε στην Πίζα κατά την Τέταρτη Σταυροφορία από τον Ουμπάλντο ντε Λανφράνκι, αρχιεπίσκοπο της Πίζας τον 12ο αιώνα. Ένας θρύλος λέει ότι τα σώματα που θάβονταν στο χώρο αυτό θα αποσυντίθονταν μέσα σε 24 ώρες. Το κτίριο ήταν το τέταρτο και τελευταίο της Πλατείας του Καθεδρικού της Πίζας. Χρονολογείται ένα αιώνα μετά τη μεταφορά του χώματος από το Γολγοθά και ανεγέρθηκε πάνω στον προηγούμενο χώρο ταφής. Η κατασκευή αυτού του τεράστιου, μακρόστενου Γοτθικού περιστυλίου άρχισε το 1278 και αποπερατώθηκε το 1464. Φαίνεται ότι το κτίριο δεν προοριζόταν για κοιμητήριο, αλλά για εκκλησία τιμώμενη επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος, αλλά τα σχέδια άλλαξαν κατά τη διάρκεια της κατασκευής.   Το Kάμπο Σάντο έχει τρία παρεκκλήσια. Το τελευταίο λέγεται Dal Pozzo και χτίστηκε το 1594 με χορηγία του Αρχιεπισκόπου της Πίζας Carlo Antonio Dal Pozzo (εξού και το όνομα). Σε αυτό το παρεκκλήσι μεταφέρθηκαν το 2009 τα λείψανα του Καθεδρικού της Πίζας, στα οποία περιλαμβάνονται λείψανα έντεκα αποστόλων, δύο τεμάχια Τιμίου Ξύλου, Ιερά Άκανθα του Ακάνθινου Στέφανου και μικρό τεμάχιο από φόρεμα της Θεοτόκου. Και βέβαια και η υποτιθέμενη κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Η δεξιά του Αγίου βρίσκεται αδιάφθορη στη Μονή Φιλοθέου Αγίου Όρους. Ενα τμήμα της αριστεράς του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Βαρλαάμ Μετεώρων. Δύο τμήματα της αριστεράς του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους . Μεγάλο τεμάχιο κνήμης και τέσσερα τεμάχια του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους. Δάκτυλος του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους. Αδιάφθορο μέρος του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγ. Μετεώρου. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Ιβήρων Αγίου Όρους, Προυσού Ευρυτανίας και Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.. Λείψανα των Αγίων: Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Μεγάλου Βασιλείου και Γρηγορίου του Θεολόγου στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους Λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Μοδέστου στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους Λείψανα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο Φανάρι Πατριαρχικός ναός Αγίου Γεωργίου Κωνσταντινούπολη. (Ὁ Παναγιώτατος καί Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος ἀσπαζόμενος τά Ἱερά Λείψανα τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου στόν Πατριαρχικό Ναό). Η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης είναι μια εκκλησία στο Βουκουρέστι που βρίσκεται στην οδό Αγίας Αικατερίνης 7, στον τομέα 4, κοντά στη Σχολή Ορθόδοξης Θεολογίας. Η Εκκλησία τής Αγίας Αικατερίνης ευρίσκεται στο Βουκουρέστι στην  Σχολή της Ορθόδοξης Θεολογίας. Λειψανοθήκη με τα λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (Ναός Αγίας Αικατερίνης, Βουκουρέστι.) Η ιστορία των λειψάνων του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στο Πατριαρχείο Ρουμανίας ξεκινά τον Οκτώβριο του 1997, όταν πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη του Καρδιναλίου της Φλωρεντίας, Σεβασμιότατος Σιλβάνο Πιοβανέλι, στη Ρουμανία, στο Βουκουρέστι (μια επίσκεψη που προηγήθηκε της άφιξης της Αγιότητάς του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ στη Ρουμανία). Με την ευκαιρία αυτή, ο Καρδινάλιος Πιοβανέλι δώρισε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας, στον σεβάσμιο Πατριάρχη Θεόκτιστο, ένα τεμάχιο των λειψάνων του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου για τον μελλοντικό Καθεδρικό Ναό της Σωτηρίας του Έθνους. Περιμένοντας τον τόσο απαραίτητο Καθεδρικό Ναό της Σωτηρίας του Έθνους να τα προστατεύσει, τα ιερά λείψανα φυλάσσονταν στο ιστορικό Παρεκκλήσι «Άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος» της Πατριαρχικής Κατοικίας. Τον Νοέμβριο του 2007, με τη φροντίδα και την ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Δανιήλ, με την ευκαιρία της 1600ής επετείου από την κοίμηση του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου και 10 χρόνια από τότε που ο Καρδινάλιος Πιοβανέλι δώρισε αυτά τα τιμία λείψανα στην Εκκλησία μας, ο Σεβασμιότατος Πατέρας Βαρσανούφιε Πραχοβεανούλ (σήμερα Αρχιεπίσκοπος Ράμνικου Σαλαράς) φρόντισε για τη δημιουργία μιας νέας λειψανοθήκης από επιχρυσωμένο ασήμι, στην οποία τοποθετήθηκαν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Κατά την εορτή του ίδιου έτους (2007) του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου), η λειψανοθήκη με τα σεπτά λείψανά του μεταφέρθηκε εν πομπή από τον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό στην Εκκλησία «Αγία Αικατερίνη», το παρεκκλήσι της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής «Πατριάρχης Ιουστινιανός», όπου παρέμεινε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το 2011, με πρωτοβουλία και ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Δανιήλ, χτίστηκε το Παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού Εθνικής Σωτηρίας, ακριβώς στο οικόπεδο όπου χτίζεται ο Καθεδρικός Ναός Εθνικής Σωτηρίας. Αυτό το πατριαρχικό παρεκκλήσι, στο οποίο καθημερινά προσεύχονται στον Παντελεήμονα Θεό για βοήθεια στην ομαλή πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του Καθεδρικού Ναού της Σωτηρίας του Έθνους, χειροτονήθηκε από την Αυτού Μακαριότητα τον Πατριάρχη Δανιήλ από την καθαγίασή του στις 23 Οκτωβρίου 2011, υπό την προστασία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Τότε επίσης η λειψανοθήκη με τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου μεταφέρθηκε στο Παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού της Σωτηρίας του Λαού και τοποθετήθηκε εδώ για προσκύνηση, για την ενίσχυση της πίστης, για βοήθεια και ευλογία όλων των ευεργετών, ικετών και οικοδόμων του Καθεδρικού Ναού της Σωτηρίας του Λαού. Ιστορία Λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου από το Ρουμανικό Πατριαρχείο ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 1997, όταν συνέβη η επίσκεψη Cardinal of Florence, του Σεβασμιωτάτου Silvano Piovanelli στη Ρουμανία, Βουκουρέστι (επίσκεψη που προηγείται της ερχομό του SS Πάπα Ιωάννη Παύλου ΙΙ στη Ρουμανία ). Με την ευκαιρία αυτή, ο καρδινάλιος έδωσε Piovanelli Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Πατριάρχης Θεόκτιστος αντάξια της μνήμης, ένα κομμάτι του λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου για το μέλλον του καθεδρικού ναού της Σωτηρίας του Έθνους. Αναμονή τόσο απαραίτητο καθεδρικό ναό που ονομάζεται για την προστασία τους, τα ιερά κειμήλια διασώθηκαν στο ιστορικό εκκλησάκι "Άγιος Γεώργιος ο Μάρτυρας» του Πατριαρχικού Residence. Τον Νοέμβριο του 2007, μέσα από τη φροντίδα και την ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Δανιήλ, με αφορμή τον εορτασμό των 1.600 χρόνων από τότε το πέρασμα στην αιωνιότητα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και 10 χρόνια από τότε που ο Καρδινάλιος Piovanelli έδωσε η Εκκλησία μας αυτά τα τίμια λείψανα , η Grace Varsanufie Prahoveanul (τώρα Αρχιεπίσκοπος Ramnic) φρόντισε από εμάς από την επίτευξη ιερό επιχρυσωμένο ασήμι, τα οποία τοποθετήθηκαν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Για τον εορτασμό του ίδιου έτους (2007), του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου), το ιερό με τη σεβάσμια λείψανα του μεταφέρθηκαν στην πομπή από τον καθεδρικό ναό του Πατριαρχικού στην εκκλησία "Αγίας Αικατερίνης" παρεκκλήσι Τμήμα Ορθοδόξου Θεολογίας "Πατριάρχης Ιουστινιανός" όπου παρέμειναν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το 2011, με πρωτοβουλία και με την ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Δανιήλ, τον καθεδρικό ναό της Σωτηρίας παρεκκλήσι του Έθνους χτίστηκε ακριβώς πάνω στο έδαφος, όπου χτίζει τον καθεδρικό ναό της Σωτηρίας. Αυτό το πατριαρχικό παρεκκλήσι, όπου ανεβαίνει καθημερινές προσευχές για να Ελεήμων Θεό για βοήθεια στην ομαλή διεξαγωγή των εργασιών της οικοδόμησης της Λαϊκής καθεδρικό ναό της Σωτηρίας, χειροτονήθηκε από τον Μακαριώτατο, δεδομένου ότι η αφιέρωση ήταν της 23ης Οκτωβρίου 2011, υπό της ασφάλειας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε στη Λαϊκή καθεδρικό ναό της Σωτηρίας Παρεκκλήσι με τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου και τοποθετείται εδώ για προσκύνηση για την ενίσχυση της πίστης, για να βοηθήσει και την ευλογία σε όλους τους ευεργέτες, ικέτες και τους οικοδόμους Λαϊκής καθεδρικό ναό της Σωτηρίας. Ο Αρχιεπισκοπικός Καθεδρικός Ναός «Αγίας Τριάδας» στο Αράντ Ο Αρχιεπισκοπικός Καθεδρικός Ναός "Αγία Τριάδα" τού Arad Arad (στην ουγγρική Arad, το γερμανικό Arad, στη σερβική Арад / Arad στη γλώσσα Banat Βούλγαροι Арад / Arad) είναι ο δήμος κατοικίας του νομού με το ίδιο όνομα , Banat , Ρουμανία .  Ο Αρχιεπισκοπικός Καθεδρικός Ναός «Αγίας Τριάδας» στο Αράντ στεγάζει τη λειψανοθήκη με ένα μικρό τεμάχιο από τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, τα οποία ελήφθησαν ως δωρεά από την Πόλη του Βατικανού. Ο Αρχιεπισκοπικός Καθεδρικός Ναός "Αγία Τριάδα" τού Arad κατέχει ένα απότμημα με λείψανα τού Αγίου Ιωάννη τού Χρυσοστόμου, που έλαβε ως δώρο από το Βατικανό Μονή Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου   Χωριό Kamany, Σουχούμι, Γεωργία Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου Village Kamany, Σουχούμι, Γεωργία Η σαρκοφάγος στην οποία θάφτηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, έχοντας υπηρετήσει εδώ στην εξορία και αναχωρώντας προς τον Κύριο με τα τελευταία του λόγια: «Δόξα τω Θεώ για όλα!» Το σώμα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου φυλάχθηκε σε αυτή τη σαρκοφάγο για τριάντα χρόνια, μετά τα οποία μεταφέρθηκε με τιμές στην Κωνσταντινούπολη. Στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου Village Kamany, Σουχούμι,  στη Γεωργία ευρίσκεται η σαρκοφάγος, στην οποία θάφτηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος,όταν ήταν στην εξορία. Το σώμα τού Αγίου Ιωάννου τού Χρυσόστομου κρατήθηκε σε αυτή τη σαρκοφάγο τριάντα χρόνια, και στη συνέχεια με στρατιωτικές τιμές μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.  Ιερά λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου Εκκλησία Αγίου Σπυρίδωνα Τριμυθούντος, Σαμάρα Απότμημα λειψάνου τού Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου στον Ιερό Ναό τού Αγίου Σπυρίδωνα Τριμυθούντος, Σαμαρά Ενορία τής Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Μητροπολιτική περιοχή Σαμάρα, Επισκοπή Σαμαρά

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’. Ἡ τοῦ στόματός σου καθάπερ πυρσός ἐκλάμψασα χάρις, τήν οἰκουμένην ἐφώτισεν, ἀφιλαργυρίας τῷ κόσμῳ θησαυρούς ἐναπέθετο, τό ὕψος ἡμῖν τῆς ταπεινοφροσύνης ὑπέδειξεν. Ἀλλά σοῖς λόγοις παιδεύων, Πάτερ, Ἰωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τῷ Λόγῳ Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.   Κάθισμα Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον. Τὴν σοφίαν ἐξ ὕψους καταμαθών, καὶ τὴν χάριν τῶν λόγων παρὰ Θεοῦ, τοῖς πᾶσιν ἐξέλαμψας, ὡς χρυσὸς ἐν καμίνῳ, καὶ τὴν Ἁγίαν Τριάδα, Μονάδα ἐκήρυξας, τήν φιλάργυρον πλάνην, τοξεύσας τοῖς λόγοις σου∙ ὅθεν καὶ πρὸς ζῆλον, βασιλίδα ἐλέγξας, ἀδίκως τῆς ποίμνης σου, ἀπελάθης Μακάριε, Ἰωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε Χριστῷ τῶ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθω, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.   Κοντάκιον Ἦχος α’. Χορός Ἄγγελικός. Εὐφράνθη μυστικῶς, ἡ σεπτή Ἐκκλησία, τῇ Ἀνακομιδῇ, τοῦ σεπτοῦ σου Λειψάνου· καί τοῦτο κατακρύψασα, ὡς χρυσίον πολύτιμον, τοῖς ὑμνοῦσί σε, ἀδιαλείπτως παρέχει, ταῖς πρεσβείαις σου, τῶν ἰαμάτων τήν χάριν, Ἰωάννη Χρυσόστομε. Ὁ Οἶκος Ἡ λαμπάς, ἡ τῶν ἔργων μου στυγνὴ πέφυκεν, Ἰωάννη Χρυσόστομε, καὶ δειλιῶ πρὸς ὑπάντησιν τοῦ ἱεροῦ σου σκήνους∙ ἀλλ᾿ αὐτὸς με ὁδήγησον, καὶ τὰς τρίβους μου εὔθυνον, μετανοίας παρέχων μοι καιρὸν πανάγιε, ὡς αὐτῆς κήρυξ ἔνθεος, καὶ τῶν παθῶν μου τῶν πολυτρόπων κατεύνασον ζάλην∙ καὶ παγίδων τοῦ Βελίαρ ἀφαρπάσας με, εἰς τέλος σῶσόν με, ὅπως ὑμνῶ σου ἀξίως τὴν θείαν ἐπάνοδον, ὡς πρὶν καὶ τὴν κοίμησιν τολμήσας ἐδόξασα, Ἰωάννη Χρυσοστομε.   Χριστιανός καί Σταυρός Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυροῦ. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση. Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια; Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς. Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου. Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου. Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις. Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί». Ὁ Κύριος ζήτησε καί ζητᾶ νά τόν ἀκολουθήσουν ὅσοι εἶναι ἀποφασισμένοι νά σηκώσουν τό σταυρό τους, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν, νά ἀρνηθοῦν τίς ἀπολαύσεις καί τήν τρυφή. Διότι ὅποιος ἀγαπᾶ τήν ἀσφάλεια καί τίς ἡδονές τῆς παρούσης ζωῆς εἶναι ἐχθρός τοῦ σταυροῦ, αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ πού ὁ χριστιανός ἀγαπᾶ καί σηκώνει μέ ὑπομονή γιά χάρη τοῦ Ἐσταυρωμένου του Κυρίου!… Εἰς Φιλιππησίους 13· ΕΠΕ 22,8-10 ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ Η μεταφορά των λειψάνων του Αγίου Ιεράρχη Ιωάννη του Χρυσοστόμου, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (27 Ιανουαρίου) (Μετάφραση από τα ελληνικά)  Για άλλη μια φορά μια φωτεινή και χαρούμενη γιορτή, για άλλη μια φορά μια φωτεινότερη γιορτή περιέβαλε την Εκκλησία μας, η οποία χάνει τον χειμώνα της θλίψης και την παγωνιά της αμαρτίας. Για άλλη μια φορά εορτάζουμε τη μνήμη του δασκάλου και πατέρα του χρυσόστομου, του οποίου το κήρυγμα, όπως και των ευλογημένων αποστόλων, διέσχισε αληθινά όλα τα πέρατα του κόσμου και γέμισε όλες τις πόλεις. Πράγματι, όλες οι χώρες έχουν χορτάσει με τα πιο λαμπρά και χρυσά λόγια του. Να το πολύφωνο αηδόνι, που προαναγγέλλει το μεγάλο μυστήριο της γενικής Αναστάσεως, σαν της θείας άνοιξης. Και με τη σύντομη σιωπή του δείχνει την απεριόριστη ανανέωση της μετά Χριστόν εποχής και της πνευματικής νεότητας.     Το χρυσό στόμα επανήλθε, το οποίο, μετά από μια σύντομη σιωπή, τώρα αληθινά λέει λόγια γλυκύτερα από κηρήθρες μέλιτος, πιο πολύτιμα από ανεκτίμητες πέτρες και αληθινά πιο απαραίτητα από χρυσό. Η γλώσσα που κάποτε μίλησε για τις δόξες του δώρου, χτυπημένη από το πνεύμα σαν από τόξο, και σαν την πένα του γραμματέα που γράφει επιδέξια και μας διακηρύττει τον ενσαρκωμένο Θεό. Ιδού ο μεγάλος στύλος της Εκκλησίας, ο πύργος της καλής πίστης, το ακλόνητο και το άσβεστο φως, που διώχθηκε για πολλά χρόνια για χάρη του Χριστού και κρυμμένο εξαιτίας του φθόνου των εχθρών, τώρα εμφανίστηκε, μετά από 30 χρόνια, και έλαμπε λαμπρότερα από τον αισθητό ήλιο.     Τώρα επέστρεψε μετά από μακρές και πικρές εξορίες, ή μάλλον θα τις έλεγα γλυκές· γιατί τις υπέφερε για χάρη του Χριστού. Επέστρεψε στο ποίμνιό του, μετά από έναν ένδοξο θάνατο, και εισήλθε στην πόλη με τιμή και δικαιοσύνη, από την οποία είχε εκδιωχθεί άδικα πριν.     Ας διηγηθούμε όμως από την αρχή, κατά την τάξη, την ιστορία της επιστροφής, για να χαρείτε και να αγαλλιάσετε περισσότερο. Και ας δείξουμε ποιοι ήταν οι λόγοι για τους οποίους μεταφέρθηκαν τα ιερά λείψανα του Χρυσοστόμου, πώς και πότε έγινε αυτό. Διότι για τη θαυμαστή εορτή του, καθώς και για τους πειρασμούς που υπέστη κατά την άδικη εκείνη απέλαση, έγραψα πλήρως τη δέκατη τρίτη ημέρα του μήνα Νοεμβρίου, και αυτά είναι αρκετά για να καταλάβει ο καθένας πόσο θαυμαστός ήταν ο Χρυσόστομος στις καλές πράξεις.     Μετά τον ευτυχισμένο θάνατό του, η θεϊκή του ψυχή πήγε στον παράδεισο, αγαλλιασμένη, και το πολύπαθο και μαρτυρικό του σώμα τάφηκε στην Κομάνη, από εκείνους που ταξίδεψαν μαζί του, δηλαδή από τους μαθητές και φίλους του, οι οποίοι ταξίδεψαν μαζί του στην εξορία, οι οποίοι, ως ευγνώμονες και ευγνώμονες προς τον δάσκαλό τους, δεν έγιναν τεμπέληδες, αλλά πήγαν στη Ρώμη, όπου ο Άγιος Ιννοκέντιος (401-417) ήταν επίσκοπος εκείνη την εποχή, και ο αυτοκράτορας Ονώριος (395-423), αδελφός του Αρκαδίου (395-408), τους διηγήθηκε από την αρχή όλους τους κόπους και τις αδικίες που υπέστη ο Άγιος Ιωάννης από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τους μη αγιασμένους επισκόπους. Έδωσαν πολύ χρυσό σε δύο άχρηστους άνδρες για να σκοτώσουν αυτόν που ονομαζόταν «χρυσόστομος» και πιο έντιμος από τον χρυσό.     Αλλά ο Θεός, ως δίκαιος κριτής, δεν επέτρεψε να διαπραχθεί ένας τόσο άδικος φόνος. Τους είπε επίσης πόσα σημάδια είχαν συμβεί στην αυτοκρατορική πόλη μετά την άδικη εκδίωξη του αγίου, δηλαδή, τον μεγάλο σεισμό που είχε καταστρέψει το αυτοκρατορικό παλάτι και σχεδόν ολόκληρη την πόλη· το τρομερό χαλάζι που είχε πέσει εκεί και είχε προκαλέσει τόσες ζημιές και καταστροφές στην πόλη· έπειτα μίλησε για το ασημένιο άγαλμα της κακιάς Ευδοξίας, το οποίο είχε θρυμματιστεί, καθώς και για τη θεϊκή φωτιά που είχε βγει από τον θρόνο του αγίου και είχε καταστρέψει την εκκλησία· και πώς από εκεί η φωτιά επέστρεψε θαυματουργικά στο αυτοκρατορικό παλάτι και μέχρι τις τρεις η ώρα της ημέρας εκείνο το μεγάλο και πολύ όμορφο σπίτι είχε καεί ολοσχερώς. Τότε όλος ο λαός θρηνούσε και φώναζε, λέγοντας: «Είναι δίκαιο να καταστραφεί ολόκληρη η πόλη, αφού αυτός που την κυβερνούσε και την φύλαγε έχει εκδιωχθεί».     Εκτός από αυτά, διηγήθηκαν επίσης τα τρομερά βάσανα, τους εμπαιγμούς, τα βασανιστήρια που τους υπέβαλαν οι δολοφόνοι και οι απάνθρωποι στρατιώτες που τον οδήγησαν στην εξορία, όπου όλη η Ανατολή τον δέχτηκε ως άγγελο Θεού. Στη συνέχεια διηγήθηκαν πώς οι ένδοξοι Απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης εμφανίστηκαν σε αυτόν θαυματουργικά, καθώς και όλοι οι άλλοι που τον ακολούθησαν στην εξορία, μέχρι την μακαρία κοίμησή του.     Ακούγοντας αυτό, οι Ρωμαίοι λυπήθηκαν, αλλά μετά χάρηκαν. Λυπήθηκαν, λέω, επειδή αυτοί οι πονηροί και απάνθρωποι στρατιώτες είχαν προκαλέσει στον άγιο τόσα πολλά βασανιστήρια, κακίες, προσβολές και χλευασμούς, που τρόμαξαν τους πάντες, αλλά χάρηκαν επίσης που ο άγιος, σε όλα αυτά τα βαριά και τρομερά βασανιστήρια, παρέμεινε σταθερός και ακλόνητος· και βγήκε νικητής, λαμπρός και αήττητος. Και ακόμη περισσότερο, ο πάπας και ο αυτοκράτορας άναψαν εντελώς από θεοσεβή ζήλο και έγραψαν και οι δύο επιστολές, με μεγάλη αυστηρότητα, επιπλήττοντας την ανομία του Αρκαδίου.     Τότε ο πάπας του έστειλε μια τρομερή κατάρα, λέγοντας τα εξής: «Το αίμα του δίκαιου Ιωάννη βοά στον Θεό εναντίον σου, Αυτοκράτορα Αρκάδιε, όπως πριν από πολύ καιρό το αίμα του Άβελ βοά εναντίον του Κάιν, του φονιά του αδελφού του· διότι σε καιρό ειρήνης ξεσήκωσες διωγμό εναντίον της Εκκλησίας, εκδιώκοντας τον αληθινό ποιμένα και αρχιερέα της, με τον οποίο εκδίωξες και τον ίδιο τον Χριστό Θεό, αλίμονο! Τον εκδίωξες και πούλησες το ποίμνιο του Χριστού στους μισθωτούς αρχιερείς, και όχι στους αληθινούς ποιμένες!»     Δεν λυπούμαι όμως για τον Άγιο Ιωάννη, για τον μακάριο και τρις ​​μακαριό Ιωάννη, για τα μεγάλα του έργα και για τα αμέτρητα βάσανα, τα οποία δεν υπέμεινε σωστά, έλαβε κληρονομιά στη βασιλεία του Θεού, μαζί με τους αποστόλους και τους μάρτυρες· αλλά λυπούμαι για την απώλειά σας, γιατί, για να κάνετε το θέλημα μιας ασεβούς και ανόητης γυναίκας, στερήσατε τον κόσμο από τις μελίρροιες και ζωογόνα διδασκαλίες του τρις ​​μακαρίου Ιωάννη.     Γι' αυτόν τον λόγο εγώ, ο ταπεινός, στον οποίο έχει εμπιστευτεί η έδρα της Ρώμης, αγιοποιώ εσάς και τη σύζυγό σας και σας αποκλείω από την Θεία Κοινωνία των θείων Μυστηρίων του Χριστού. Και όποιος τολμήσει να κοινωνήσει μαζί σας, ας καθαιρεθεί και ας μην συγχωρεθεί. Και αν αναγκάσετε κάποιον να κοινωνήσει μαζί σας, δυσφημώντας αυτήν την αποστολική εντολή και διάταξη, ας γίνετε σαν τελώνες και σαν ειδωλολάτρες με τη συνάθροιση των απίστων και ας σταθείτε μπροστά σας με την αμαρτία σας, και την ημέρα της δίκαιης κρίσης λάβετε την κατάλληλη τιμωρία. Γιατί τίποτα από αυτά που σας ανήκουν δεν θα μπορέσει να σας βοηθήσει, ούτε ο πλούτος σας, ούτε η δόξα σας, ούτε η κυριαρχία, ούτε καν η ίδια η βασιλική αξιοπρέπεια.     Και τον Αρσάχιο (404-405), τον οποίο τοποθετήσατε στον θρόνο του Αγίου Ιωάννη, τον καθαιρούμε μαζί με όλους όσους συμμετείχαν μαζί του. Διότι με πολύ κακό τρόπο πήρε την αξιοπρέπεια της επισκοπής, αυτός που είναι ανάξιος. Και τον Θεόφιλο, όχι μόνο τον καθαιρούμε, αλλά και τον καταριόμαστε, να αναθεματιστεί και να αποξενωθεί από τον Χριστό. Αυτοί, όπως δένουμε στη γη, ας δεθούν και στον ουρανό, όπως λέγεται στο Άγιο Ευαγγέλιο».     Αυτά έγραψε ο άγιος Ιννοκέντιος. Και ο αυτοκράτορας Ονώριος έγραψε επίσης μια άλλη επιστολή, λέγοντας τα εξής: «Αδελφέ Αρκάδιο, δεν ξέρω ποιο εχθρικό και διαβολικό έργο σε οδήγησε να εμπιστευτείς τον εαυτό σου σε μια πονηρή και επαναστατική γυναίκα, η οποία σε παρότρυνε να κάνεις τέτοια πράγματα που κανένας άλλος δίκαιος Χριστιανός αυτοκράτορας δεν έχει κάνει ποτέ· και για τα οποία όλοι οι σεβαστοί επίσκοποι εδώ σε καταδικάζουν και σε κατηγορούν, ότι απομάκρυνες τον μεγάλο ιεράρχη του Θεού, χωρίς δίκη, χωρίς λογαριασμό και χωρίς τάξη, από τον θρόνο του, και τον σκότωσες με τα βασανιστήρια που του έχουν επιβάλει οι πονηροί δούλοι σου, στην άδικη εξορία στην οποία τον έχεις στείλει».     Στη συνέχεια συκοφαντήκατε τους επισκόπους και τους λειτουργούς που σας έστειλε η Εκκλησία των Ρωμαίων από εδώ, για την τιμή σας, για την ενίσχυση και την επιβεβαίωση της ορθής κρίσης, σε τέτοιο βαθμό που τους φυλακίσατε, τους πήρατε τα χρήματα για έξοδα, ώστε να κινδυνεύουν να πεθάνουν από πείνα. Δεν δώσατε την παραμικρή προσοχή στις αποστολικές εντολές, αλλά απομακρύνατε με ντροπή τους ευσεβείς και αγίους από τις θέσεις τους και τους καταδικάσατε άδικα σε μακρινές εξορίες και καταναγκαστικά έργα, και χειροτονήσατε τους ανάξιους· γι' αυτό, αδελφέ, να είσαι επιμελής, όχι με λόγια, αλλά με έργα, να τιμάς τον Θεό και τους ανθρώπους διορθώνοντας τα λάθη σου· γνωρίζοντας ότι οι προσευχές των ιερέων ενισχύουν και διορθώνουν τη βασιλεία μας.     Ο Αρκάδιος, λαμβάνοντας τις επιστολές και κατανοώντας τη δύναμη των λόγων τους, τραυματίστηκε βαριά από τα βέλη της επίπληξης και της αγιοποίησης. Και ο βαθύς ύπνος της αδράνειας που τον κατέκλυζε, αποτινάζοντάς τον, γιατί οι πιο αυστηρές επιπλήξεις ξυπνούν τις τεμπέλικες ψυχές, πρώτα τιμώρησε όσους είχαν αδικήσει τους Ρωμαίους επισκόπους, μερικούς έδειρε, άλλους σκότωσε και κρέμασε τα σώματά τους σε δέντρα. Και τους συγγενείς της Ευδοξίας, που είχαν βοηθήσει στην απομάκρυνση της αγίας από τον θρόνο, τους απομάκρυνε από τις θέσεις εξουσίας τους και τους αφαίρεσε όλη την περιουσία.     Δεν έδειξε καν έλεος στη γυναίκα του, αλλά με τα ίδια του τα χέρια την έδειρε ανελέητα και την φυλάκισε σε ένα σπίτι ασέλγειας και αιδούς, διατάζοντας να μην έρχεται κανείς σε αυτήν για να την επισκεφτεί ή να την παρηγορήσει, έτσι ώστε αυτή, από απερίγραπτη θλίψη και ντροπή, να πέσει σε σοβαρή ασθένεια. Τότε, συλλαμβάνοντας τον Μηνά, τον Θεοτέχη και τον Ισίριον, τους εγγονούς του Θεόφιλου, του Σεβεριανού από τη Γαβαλή και του Άρχι από τη Βέροια, που έτυχε να βρίσκονται εκεί εκείνη την ώρα στην πόλη, τους έδεσε και τους έστειλε με μεγάλη συκοφαντία στον Πάπα Ιννοκέντιο, γράφοντάς του μια επιστολή με μεγάλη ταπεινότητα προς υπεράσπισή του, λέγοντας κάτι σαν τα εξής: «Εγώ, αρχιερέ του Θεού, δεν γνώριζα τίποτα για το τι έγινε εναντίον των αρχιερέων που έστειλες. Και αφού πληροφορήθηκα, σκότωσα όσους τους αδίκησαν. Ούτε εγώ ήμουν ένοχος για την απομάκρυνση του μεγάλου Ιωάννη, αλλά οι ασεβείς επίσκοποι, οι οποίοι, δείχνοντας κάποιους κάπως εκκλησιαστικούς κανόνες, δέχτηκαν την αμαρτία στις ακάθαρτες ψυχές τους και, πιστεύοντάς τους, έδωσαν την άδικη αυτή απόφαση, για την οποία είναι πιο ένοχοι από εμάς. Γι' αυτό, στέλνω στην ευσέβειά σας τον ασεβή Ακάκιο, τον Σεβηριανό και τους συγγενείς του ασεβούς Θεόφιλου και θα του γράψω και σε αυτόν για να έρθει εκεί με τη βία, το συντομότερο δυνατό, όταν θα τους τιμωρήσετε σύμφωνα με το μέτρο αυτού που τόλμησαν και έκαναν. και συγχώρεσέ μας, μέσω της πατρικής σου αγάπης για τους ανθρώπους που έχεις απέναντί ​​μας και μην μας στερήσεις την αγία κοινωνία των Αγίων και Ζωοποιών Μυστηρίων. Διότι και εμείς τιμωρήσαμε την Ευδοξία άτιμα και την ξυλοκοπήσαμε σκληρά, εξαιτίας του οποίου έπεσε σε σοβαρές ασθένειες και βρίσκεται στο κρεβάτι. Γι' αυτό, μην μας τιμωρήσεις πια, σεβάσμιε πατέρα, γιατί ούτε ο Διδάσκαλος καταδικάζει δύο φορές για μία αμαρτία. όταν μετανοούμε με όλη μας την καρδιά, είναι λοιπόν πρέπον, σύμφωνα με το άπειρο έλεος του Θεού, να μας συγχωρήσετε και εσείς την ευσέβειά σας».     Έπειτα έγραψε επίσης ιδιαίτερα στον αδελφό του Ονώριο για να μεσολαβήσει στον πάπα και να του στείλει συγχώρεση.     Έτσι, όταν ο Πάπας έλαβε τις επιστολές του Αρκαδίου, χάρηκε πολύ για την ταπεινότητα του Αυτοκράτορα και έγραψε στον σεβάσμιο Πρόκλο, τον μαθητή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ο οποίος ήταν τότε Επίσκοπος Κυζίκου, να πάει στην Κωνσταντινούπολη για να απαλλάξει τους Αυτοκράτορες από το ανάθεμά τους και να τους χορηγήσει τα Θεία Μυστήρια· στη συνέχεια να ενεργήσει ως Πατριάρχης, ως επίτροπος, μέχρι να ερευνήσει λεπτομερώς τον Αττικό. Έγραψε ξανά ξεχωριστά στον Αρκάδιο, ενημερώνοντάς τον ότι είχε αποδεχτεί τη μετάνοιά του και ότι θα λάμβανε τη συγχώρεσή του· στη συνέχεια να διατάξει να γραφτεί το όνομα του Αγίου Ιωάννη στις ιερές πλάκες και να στείλει τον Θεόφιλο στη Θεσσαλονίκη, όπου και ο Πάπας σκόπευε να πάει για κάποιο λόγο.     Ο αυτοκράτορας, λαμβάνοντας τέτοιες εντολές και έχοντας την επιθυμία να εκπληρώσει οπωσδήποτε όλα όσα έγραψε ο πάπας, έγραψε αμέσως μια τρομακτική επιστολή στον Θεόφιλο, λέγοντας τα εξής: «Έχεις ταραχθεί σε όλα τα πέρατα του κόσμου, εσύ που είσαι ο πιο τρομερός από όλους τους ανθρώπους· εσύ, πονηρός, έχεις αναλάβει σατανική κυριαρχία και δεν έχεις λάβει υπόψη ούτε τους νόμους της εκκλησίας ούτε την αυτοκρατορική κυριαρχία, από την οποία εσύ, ο ασεβής, δεν θα ξεφύγεις· γι' αυτό, σήκω αμέσως, χωρίς καμία αιτία σωματικής ασθένειας, και πήγαινε στη Θεσσαλονίκη, ώστε ο επίσκοπος της Ρώμης να σε κρίνει».     Ο Θεόφιλος, αφού έλαβε τη βασιλική επιστολή και είδε τις τρομερές εντολές του ηγεμόνα, έτρεμε πολύ. Αλλά δεν μπορούσε να πάει εκεί που έγραφε, γιατί ο Θεός είχε στείλει στον τρομερό μια πολύ τρομερή ασθένεια, βασανίζοντάς τον με σκλήρυνση του δέρματος. Και ομολόγησε την κακή πράξη που είχε κάνει στον άγιο πάσχοντα Ιωάννη Χρυσόστομο, για την οποία ο άδικος τιμωρήθηκε δίκαια, μέχρι που ο ασεβής και πονηρός παρέδωσε την ψυχή του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και άλλοι που είχαν συμμετάσχει στην εξορία του Αγίου Ιωάννη, βασανισμένοι με πολλούς τρόπους από ασθένειες που στάλθηκαν από τον Θεό και βασανισμένοι τρομερά, πέθαναν άσχημα. Και ακόμη πιο σοβαρά η ασεβής Ευδοξία έπεσε σε ασθένεια του αίματος, βασανίζοντας τρομερά, μέχρι που αυτή, η άθλια, συνειδητοποίησε ότι υπέφερε για αυτό που είχε κάνει στον Άγιο Ιωάννη. Γι' αυτό, φωνάζοντάς τον με αξιολύπητη φωνή, επέστρεψε τον αμπελώνα της χήρας και τους άλλους, που είχε πάρει άδικα. Και σε τέτοια βασανιστήρια πέθανε.     Αλλά ούτε και μετά θάνατον έμεινε ατιμώρητος, γιατί ο τάφος του σειζόταν και σειζόταν, προκαλώντας ασύγκριτο φόβο σε όσους τον παρακολουθούσαν. Αυτός ο σεισμός διήρκεσε 33 χρόνια, μέχρι που τα ιερά λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν από την εξορία. Και η Ευδοξία άφησε τέσσερις κόρες, δηλαδή: την Πουλχερία, τη Φουλχία, την Αρκαδία και τη Μαρία, καθώς και έναν γιο, ονόματι Θεοδόσιο. Η Αρκαδία έζησε στο βασίλειο για 14 χρόνια και εκτελέστηκε όταν ο Θεοδόσιος ο Νεότερος ήταν οκτώ ετών. Και οι αδερφές του δεν παντρεύτηκαν και η Πουλχερία κυβέρνησε το βασίλειο μέχρι που ο νεαρός ενηλικιώθηκε. Έτσι, όταν ο Θεοδόσιος ο Νεότερος (408-450) έγινε αυτοκράτορας, ο Άγιος Πρόκλος (434-446), ο μαθητής του Αγίου Χρυσοστόμου, ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Αυτός παρότρυνε τον αυτοκράτορα και του έδωσε πολλές πνευματικές συμβουλές να στείλει ευσεβείς ανθρώπους στην Κομάνη και να φέρουν τα ιερά λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, του πνευματικού του πατέρα, για την άνεση της πόλης και για να σταματήσει η σεισμός του τάφου, γιατί μέχρι τότε ο τάφος της Ευδοξίας εξακολουθούσε να σείζεται.     Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, ακούγοντας τις χρήσιμες συμβουλές του πατριάρχη, έστειλε για τον σκοπό αυτό επιδέξιους και ευσεβείς άνδρες, οι οποίοι, όχι λίγες μέρες αργότερα, φτάνοντας στην Κομάνη και στην εκκλησία του Αγίου Μάρτυρα Βασιλίσκου, ζήτησαν από τους κατοίκους εκεί να τους δείξουν τον τάφο του αγίου και να παραλάβουν τα λείψανα. Και αυτοί, ακούγοντας ότι στερήθηκαν έναν τόσο ανεκτίμητο θησαυρό, λυπήθηκαν και πικράθηκαν πολύ. Αλλά δεν τόλμησαν να αντιταχθούν στην αυτοκρατορική εντολή, αλλά τα μετέφεραν στον τάφο του ευλογημένου.     Στη συνέχεια, σηκώνοντας την πέτρα για να βγάλουν όλα τα ιερά λείψανα, έμειναν ακίνητα, ω! ένα θαύμα, και τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να τα μετακινήσουν από τη θέση τους. Γι' αυτό, οι απεσταλμένοι επέστρεψαν στον αυτοκράτορα, διακηρύσσοντας αυτό το θαύμα σε όλη την πόλη. Μετά από αυτό, ο αυτοκράτορας και όλοι οι ευσεβείς άνθρωποι της πόλης έκαναν πρώτα κοινές προσευχές στον Κύριο να τους κάνει άξιους, ως ελεήμονες, του ποθητού.     Τότε ο αυτοκράτορας έστειλε ξανά τους ίδιους αγγελιοφόρους με μεγάλη ευλάβεια για να φέρουν τον άγιο· στον οποίο έγραψε επίσης μια προσευχή υπό μορφή επιστολής ως εξής: «Προς τον διδάσκαλο όλου του κόσμου και πατριάρχη Ιωάννη Χρυσόστομο, γράφει ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος. Εγώ, θεωρώντας, όχι από απιστία, αλλά από ατιμωρησία και έλλειψη φροντίδας μου ότι τα τιμία λείψανα είναι σαν τα σώματα άλλων ανθρώπων, μη συμμετέχοντας στο θείο δώρο, στάλθηκα να τα φέρω σαν να ήταν, χωρίς την πρέπουσα ευσέβεια· γι' αυτόν τον λόγο, δεν απέκτησα σωστά αυτό για το οποίο κοπίασα. Γι' αυτό, τώρα πάλι γράφω στην αγιότητά σας, σαν να ήσασταν ζωντανός, αυτή την προσευχή, ζητώντας να μας συγχωρήσετε για την προηγούμενη άγνοιά μας και να καταδεχτείτε να έρθετε εν ειρήνη στη δική σας, ώστε τα παιδιά σας να σας δεχτούν με μεγάλη επιθυμία και ζήλο, γιατί επιθυμούμε πολύ την άφεση των αμαρτιών μέσω των ευπρόσδεκτων προσευχών σας».     Έτσι, παίρνοντας το προσευχητάρι, οι αγγελιοφόροι ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Αφού έφτασαν στον τόπο όπου βρίσκονταν τα λείψανα του αγίου, έκαναν όπως τους είχε διατάξει ο αυτοκράτορας και, αφού κύλισαν την πέτρα από τον τάφο, είδαν ένα άλλο θαύμα: δηλαδή, ένα απερίγραπτο φως βγήκε από τον τάφο με μεγάλη λάμψη και μια γλυκιά, ασύγκριτη ευωδία, στην οποία ο άγιος δεν εμφανίστηκε ως νεκρός, αλλά λαμπερός στο πρόσωπο, γεμάτος χαρά. Τότε, αμέσως παραδόθηκε πρόθυμα και χωρίς εμπόδια τον σήκωσαν. Τότε πολλά θαύματα έγιναν σε όσους τον ασπάστηκαν με πίστη, και ιδιαίτερα υπήρχε ένας κουτσός άνθρωπος εκεί, ανάμεσα στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο οποίος με μεγάλη δυσκολία άνοιξε δρόμο, έφερε το ένδυμα του αγίου κοντά στα πόδια του και αμέσως θεραπεύτηκε.     Αφού τοποθέτησαν τα ιερά λείψανα στο επιχρυσωμένο φέρετρο που είχαν φέρει, ξεκίνησαν το ταξίδι τους με επιμέλεια, συνοδεύοντάς τα με ψαλμούς, με δάδες και θυμίαμα, και όταν επρόκειτο να πλησιάσουν σε μια πόλη ή χωριό, όλος ο λαός έβγαινε να τους προϋπαντήσει. Και έτσι τους συνόδευαν από τη μια πόλη στην άλλη, μέχρι που έφτασαν στη Χαλκηδόνα. Ακούγοντας στην αυτοκρατορική πόλη για την άφιξη των ιερών λειψάνων, όλοι έτρεξαν, νέοι και γέροι, με μεγάλη επιθυμία, να τους προϋπαντήσουν μόλις έφταναν. Και όλη η θάλασσα γέμισε με πλοία, έτσι που φαινόταν σαν στεριά. Έτσι και ο πατριάρχης Πρόκλος πήγε μαζί με τον αυτοκράτορα, έχοντας ένα ειδικό πλοίο, στολισμένο και γεμάτο με αρωματικά μπαχαρικά για τα πολύπαθα και πολύτιμα λείψανα.     Τότε ξέσπασε μια μεγάλη καταιγίδα και όλα τα κανό και οι βάρκες διασκορπίστηκαν, άλλα σε ένα μέρος, άλλα σε άλλο, καθώς τα μετέφερε ο άνεμος. Μόνο το πλοίο που είχαν ετοιμάσει για τα ιερά λείψανα, ο άνεμος δεν μπορούσε να το κουνήσει, ούτε να το γυρίσει σε άλλη πλευρά, αλλά έτρεχε κόντρα στα κύματα, σαν να ήταν ζωντανό και με συναίσθημα. Και ω! ένα θαύμα, που τρέχοντας προς τη γη, πήγε στον αμπελώνα της χήρας και στάθηκε εκεί περιμένοντας τα ιερά λείψανα. Μιλώ για εκείνη τη χήρα, για την οποία ο πατέρας των χηρών και ο πολύ θερμός συνήγορος των φτωχών, ήπιε το ποτήρι της ταπεινότητας, που κάνει όσους το πίνουν μέτοχους της ουράνιας ευτυχίας.     Δες, ω άνθρωπε, πώς οι πέτρες και τα ξύλα στηρίζουν και βοηθούν τον ομιλούντα ποιμένα; ​​Δες πώς ακόμη και τα αναίσθητα και άλαλα πράγματα καταδικάζουν την άλαλη και άδικη πράξη των ομιλούντων, ποιος το έκανε αυτό στους δίκαιους; Αλλά αυτά τα πράγματα συνέβησαν έτσι με θεϊκή και άφατη οικονομία· γιατί ιδού, υπήρξε ξανά βαθιά γαλήνη στη θάλασσα, γιατί η θάλασσα γέμισε ξανά με πλοία και κανό, όπως και πριν. Και όταν αυτοί που έφεραν τα τιμία λείψανα έφτασαν στον τόπο όπου ήταν ο αμπελώνας της χήρας, το πλοίο που είχε προσαράξει και είχε ετοιμαστεί για τον άγιο, αναχώρησε από μόνο του, με θαυμαστό τρόπο, και με άφατο τρόπο φώναξε τα άγια λείψανα. Μέγας είσαι, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα Σου!     Έπειτα, αφού τοποθέτησε τα σεβάσμια λείψανα στο προετοιμασμένο πλοίο, ο αυτοκράτορας επιθύμησε να πάει στο αυτοκρατορικό παλάτι, αλλά όπως φαίνεται, ο Άγιος Χρυσόστομος δεν ήθελε, επειδή ο ορμητικός Ελλήσποντος έρεε εναντίον τους. Γι' αυτό, πήγαν στην εκκλησία του Αγίου Αποστόλου Θωμά, που ονομάζεται Αμάντιος, όπως είχε ορίσει η θεία πρόνοια. Έτσι, μπαίνοντας στην εκκλησία με τα ιερά λείψανα, ο αυτοκράτορας έβγαλε το αυτοκρατορικό στέμμα από το κεφάλι του, από ταπεινότητα, και, υποκλίνοντας, φίλησε τα όμορφα και ευαγγελικά πόδια του μεγάλου Ιωάννη και, όπως ο αμαρτωλός, τα πότισε με πολύ καυτά δάκρυα, με εγκάρδιους θρήνους και θρήνους. Έπειτα ζήτησε έλεος και συγχώρεση για τη μητέρα του, λέγοντας τα εξής:     «Συγχώρησον, άγιε του Θεού, την ανομίαν που σε αδίκησεν, ελέησον αυτήν, πανεύσπλαχνε· και καθώς όταν ζούσες, διασκόρπιζες και έδιωχνες από τους υιούς σου το πάθος της μνήμης του κακού, με όλη σου τη δύναμη, έτσι και τώρα, ακολουθώντας το παράδειγμα της μη μνήμης του κακού, συγχώρησε την ανομία της μητέρας μου· και ως σημάδι ότι την ελέησες και τη συγχώρεσες, κάνε να σταματήσει το τρέμουλο του τάφου».     Έτσι προσευχήθηκε ο ευσεβής και ευσεβέστατος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος. Και ο άγιος εισάκουσε την προσευχή του, και ως θησαυρός και διδάσκαλος του ελέους, ελέησε την άσπλαχνη και σταμάτησε τον σεισμό του τάφου της. Έτσι αγρυπνούσαν όλη τη νύχτα στην εκκλησία εκείνη, δοξάζοντας τον Κύριο και τον άγιό Του.     Στη συνέχεια, οδήγησαν τον άγιο στη μεγάλη εκκλησία, στον θείο θρόνο, και εκεί έκαναν την ίδια δοξολογία όπως και πριν. Έπειτα, τοποθέτησαν τα τιμία και ιερά λείψανα στην αυτοκρατορική άμαξα, και ο πατριάρχης Πρόκλος επιβιβάστηκε επίσης στην άμαξα. Και ο αυτοκράτορας, ο κλήρος, ολόκληρη η αγία σύνοδος και όλη η ακολουθία προχώρησαν με κεριά και θυμίαμα. Και ο αυτοκράτορας έκανε όλα τα έξοδα με απαράμιλλη γενναιοδωρία, δίνοντας δάδες σε όλο το πλήθος όσο ήθελαν. Και όλη η πόλη συγκεντρώθηκε, έτσι ώστε γέμισε όλους τους δρόμους, τις οδούς και τα σπίτια, σαν αμέτρητες μέλισσες. Και ο αέρας, από το πλήθος των αρωμάτων, του θυμιάματος και του μύρου που χύθηκαν, ήταν τόσο ευώδης που φαινόταν σαν παράδεισος. Και του έκαναν τόση τιμή που, όπως λένε άλλοι, δεν έγινε ποτέ σε κανέναν άλλο άνθρωπο, ούτε σε κανέναν αυτοκράτορα, ούτε σε κανέναν πατριάρχη, ούτε σε κανέναν άλλο άγιο.     Έτσι, με τέτοια τιμή τον οδήγησαν στην αγία εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, ως έναν άλλο απόστολο του Χριστού, με τον αυτοκράτορα να προπορεύεται, τους ιερείς να τον υμνούν και τους βογιάρους να τον ευλογούν, και αμέτρητους λαούς να τον προσκυνούν και να φέρνουν χαρά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και οι τάξεις των αγίων και τα πλήθη των αγγέλων θεωρούν ότι συγκεντρώθηκαν και μαζί τίμησαν τα τιμία λείψανα εκείνου που είχε έναν ζήλο και μια φρόνηση μαζί τους. Και όταν κάθισαν τον άγιο στην έδρα του επισκόπου, όλοι φώναξαν με δυνατή φωνή στον καλό ποιμένα, λέγοντας: «Κάθισέ σου, άγιε».     Τότε, ο αξέχαστος κακός Ιωάννης, ανοίγοντας το χρυσό του στόμα και κινώντας τα χείλη του από το τρεχούμενο μέλι, ω! Τα θαύματά Σου, Χριστέ, Αυτοκράτορα, φώναξε: «Ειρήνη σε όλους, αγάπη και έλεος σε όλο τον λαό, και συγχώρεση στην Ευδοξία!». Ποιος έχει δει ή ακούσει σε όλους τους αιώνες ένα πιο τρομερό θαύμα από αυτό; Ένα σώμα νεκρό μετά από 33 χρόνια, του οποίου τα όργανα ήταν χαλαρά, θα έπρεπε να εκπέμψει μια καθαρή και καλοπροαίρετη φωνή! Αληθινά, οι δίκαιοι ζουν για πάντα, αν και οι ανόητοι θεωρούν την αναχώρησή τους τιμωρία.     Αυτή η σωτήρια φωνή, που σαν από τον ουρανό βγήκε από πύρινο στόμα και ήταν εντελώς επιχρυσωμένη, ένωσε την Εκκλησία, που ήταν προηγουμένως διχασμένη· οδήγησε τους κακοπίστους στην ορθή πίστη, έκανε πιο εδραιωμένους τους καλοπίστους και μετέτρεψε τους εχθρούς και μισούσαν τον άγιο σε ανείπωτη αγάπη. Και για να το θέσω εν συντομία, τους συγκέντρωσε όλους και τους έφερε σε μία φωνή και ενότητα. Έπειτα κατέβασαν τα άγια λείψανά του και τα τοποθέτησαν στη μέση της εκκλησίας, ώστε όλος ο λαός να τα φιλήσει, για τον αγιασμό των ψυχών τους. Και τόσοι πολλοί συνωστίζονταν και ποδοπατούσαν ο ένας τον άλλον, και ω! θαύμα, που κανείς δεν τραυματίστηκε σε αυτό το συνωστισμό· γιατί πώς θα ήταν σωστό να τραυματιστεί η πίστη στον άγιο για όσους συνωστίζονταν;     Αφού τελείωσαν τον ύμνο της δοξολογίας, ο αυτοκράτορας και ο πατριάρχης ανέβασαν τον άγιο, τον μετέφεραν στα Άγια των Αγίων και τον τοποθέτησαν στη δεξιά πλευρά, στις 27 Ιανουαρίου. Αφού ενταφιάστηκε το σεβάσμιο σώμα, μερικοί ευσεβείς άνδρες έφεραν έναν άρρωστο άνδρα του οποίου τα χέρια και τα πόδια ήταν μαραμένα και δεν μπορούσαν να κινηθούν καθόλου. Γιατί ήταν τόσο λεπτά και αδύναμα που έμοιαζαν με καλάμια, όντας μόνο δέρμα και κόκαλα. Και μόλις πλησίασε τον τάφο, πριν προσευχηθεί στον άγιο, θεραπεύτηκε θαυματουργικά και περπάτησε ανεμπόδιστα και εργάστηκε με τα χέρια του.  Αυτή η είδηση ​​διαδόθηκε σε όλη την πόλη, σε μία μόνο μέρα, και όλοι οι άρρωστοι συγκεντρώθηκαν και έλαβαν την επιθυμητή τους υγεία, δοξάζοντας τον Θεό· έπειτα, ευχαριστώντας τον άγιο, επέστρεψαν χαρούμενοι. Και όχι μόνο τότε, αλλά ακόμη και μέχρι σήμερα, όλοι όσοι προσέρχονται στον τάφο του με πίστη, από οποιαδήποτε ασθένεια κι αν έχουν, με ψυχή ή σώμα, λαμβάνουν αμέσως την επιθυμητή θεραπεία.     Έτσι δοξάζει ο Θεός τους δούλους Του, τόσο εδώ σε αυτόν τον κόσμο όσο και στον μέλλοντα κόσμο. Τους καθιστά κληρονόμους της Βασιλείας Του. Την οποία είθε να αποκτήσουμε όλοι εν Χριστώ, του Κυρίου μας, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Πάλι pricinuitor λαμπρή γιορτή της χαράς, και πάλι πιο λαμπρό εορτασμό περιλαμβάνονται Εκκλησία μας, η οποία έχασε mîhnirii χειμώνα και παγετό αμαρτία? και πάλι εορτάζουμε τη μνήμη του δασκάλου και της μητρικής χρυσό στόμα, του οποίου η διακήρυξη ότι η ευλογημένη αποστόλους και έχει σάρωσε πραγματικά όλες τις άκρες του κόσμου, και γέμισε όλες τις πόλεις? Πράγματι, όλες οι χώρες έχουν βαρεθεί τις vernaculars του preastrălucite και χρυσό. Εδώ ήρθε η μεγάλη glăsuitoare αηδόνι, προαναγγέλλοντας το μεγάλο μυστήριο της Αναστάσεως της κοινότητας, ως θεία άνοιξη? και με τη σιωπή του, μόλις πρόσφατα δείχνει απεριόριστη ανανέωση της ηλικίας των Νέων για τον Χριστό και την πνευματική.     Ήρθε πάλι ο Χρυσόστομος, ο οποίος, μετά από μια μικρή σιωπή τώρα μιλάει αληθινά λόγια γλυκύτερα από βάζο με μέλι, πιο ακριβά από τα πολύτιμους λίθους και αλήθεια χρειάζομαι από το χρυσό. Μόλις μίλησε η γλώσσα των αυξήσεων δώρο να χτυπηθεί από ένα τόξο αυτό το πνεύμα, και ως συγγραφέας μέχρι να γράψετε επιδέξιος και διακηρύττει ο Θεός ενσαρκωμένος εννέα. Εδώ είναι το μεγάλο πυλώνα της Εκκλησίας, Πύργος της καλής πίστης, την ακλόνητη και διαφωτιστής σε εμάς off, ο οποίος διώχθηκε για πολλά χρόνια για τον Χριστό και την κρυφή τους εχθρούς φθόνο, εμφανίζεται τώρα, μετά από 30 χρόνια και έλαμψε περισσότερο από τον ήλιο η τσόχα.     Τώρα και πάλι ήρθε μετά από μακρά και πικρή εξορία, ή καλύτερα να πω γλυκό? Για τον Χριστό έχει υποστεί. Ήρθε και πάλι στο ποίμνιό του, μετά το θάνατο λαμπρή και μπήκαν στην πόλη με την τιμή και τη δικαιοσύνη, το οποίο αδίκως εξορίστηκε πριν.     Αλλά για να πω από την αρχή, μετά την παραγγελία, να επιστρέψει την ιστορία, τόσο περισσότερο μπορείτε να απολαύσετε και να χαίρονται. Και να δείξει ποιος ήταν pricinuitorii η οποία έγινε φέρνοντας τα ιερά λείψανα του Χρυσοστόμου, πώς και πότε είχε γίνει. Για περίπου το μέρος ένδοξη, πώς και πειρασμούς που έχει υποστεί κατά την άδικη εξορία, έγραψα πλήρως από την δέκατη τρίτη ημέρα του Νοεμβρίου, και να φτάσει αυτά που ήταν υπέροχο να καταλάβουν ο ένας τον Χρυσόστομο στην καλή πράξη.     Χαρούμενος μετά το θάνατό του, θεϊκή ψυχή του πάρθηκε στον ουρανό, απολαμβάνοντας το και από τον πόνο και το σώμα mucenicescul του θάφτηκε σε Coman εκείνους που ταξιδεύουν μαζί του, ότι οι μαθητές και οι φίλοι? ο οποίος ταξίδεψε μαζί του στην εξορία, ευγνώμων και ευγνώμων που, όπως ο δάσκαλός τους, δεν ήταν τεμπέληδες, αλλά πήγε στη Ρώμη, όπου ήταν επίσκοπος σε αυτό το διάστημα Αγίου Ιννοκεντίου (401-417) και ο βασιλιάς Ονώριος (395-423), ο αδελφός του Αρκάδιος (395-408), ο οποίος τους είπε από την αρχή όλες τις εργασίες και τις αδικίες που υπέστησαν από την αυτοκράτειρα Ευδοξία Αγίου Ιωάννη και τους επισκόπους της unsanctified. Αυτοί που έδωσαν τα μέρη του χρυσού σε δύο άνδρες για να σκοτώσουν τα καθάρματα που ονομάζεται "χρυσό στόμα" και πιο ειλικρινής από το χρυσό.     Αλλά ο Θεός, ως δικαστής, δεν επιτρέπεται να διαπράξει φόνο άδικο. Και, επίσης, τους είπε πως πολλά σημάδια έχουν συμβεί στη βασιλική πόλη μετά εκτοπισμοί το ιερό άδικο, ότι ο μεγάλος σεισμός, που έχει σπάσει κάτω από το βασιλικό παλάτι και όλη την πόλη? η τρομερή χαλάζι που έπεσε εκεί και κάνει τόσο μεγάλη ζημιά και καταστροφή της πόλης? Στη συνέχεια είπε για κακούς ασημένιο άγαλμα του Ευδοξία, η οποία είχε σπάσει, πώς για θεϊκή φωτιά που πήρε από την καρέκλα και να βλάψουν τον ιερό ναό? και πως δεν υπήρχε φωτιά ως εκ θαύματος γύρισε το παλάτι και έως τρεις ώρες την ημέρα έκαψε όλη την μεγάλη και πολύ όμορφο σπίτι. Και όλοι οι άνθρωποι ήταν θλιμμένοι και φώναξε, λέγοντας: «Με τη δικαιοσύνη είναι να καταστρέψει όλη την πόλη, δεδομένου ότι εκδιώχθηκε, ένα χάρακα και ένα φυλασσόμενο".     Εκτός από αυτά, είπαν ακόμα κακό πάθος, δηλώσεις χλευαστικά, τα βασανιστήρια που υπέστησαν αυτά τα δολοφόνων χωρίς ανθρωπιά στρατιώτες που είχαν πάει στην εξορία, όπου έλαβε όλη την Ανατολή, ως άγγελος του Θεού. Στη συνέχεια είπε πως έδειξε θαύμα slăviţii του Πέτρου και του Ιωάννη και όλοι οι άλλοι που ακολούθησαν στην εξορία μέχρι χαρούμενος ύπνο του.     Αυτά άκουσε τους οι Ρωμαίοι ήταν λυπημένος, αλλά στη συνέχεια απολαύσαμε. Μπορούν θλιμμένοι λένε ότι οι στρατιώτες κακό και χωρίς ανθρωπιά έχουν προκαλέσει το ιερό τόσα βάσανα, την κακία, την ντροπή και τον εμπαιγμό, ότι όλοι ήταν τρομοκρατημένοι, αλλά ήταν επίσης ευτυχής ιερών σε όλα αυτά τα βάσανα βαρύ και τρομερό, παρέμεινε un -bending και αταλάντευτη? και το θρίαμβο λαμπρή και ανίκητος. Και αργότερα ο πάπας και ο βασιλιάς όλων των αρετών άναψαν από τη θεία ζήλο και έγραψε δύο επιστολές προς τον επιπλήξει αυστηρά ανομία της Αρκαδίας.     Στη συνέχεια, ο Πάπας έστειλε μια φοβερή κατάρα, λέγοντας: «Το δικαίωμα του αίματος Τζον φωνάζει στο Θεό για σας, O βασιλιάς Αρκάδιος, όπως παλιά το αίμα του Άβελ φώναξε για τον Κάιν, τον θανάσιμο αδελφός, για το χρονικό διάστημα της ειρήνης έθεσαν διώξεις για και τηνη Εκκλησία, που έδιωξαν τον βοσκό και το αληθινό ιερέα, ο οποίος μαζί με τον Χριστό, ακόμη και το Θεό, αλίμονο! Μπορείτε εξόρισε και θα πωλούνται ποίμνιο του Χριστού năimiţilor επισκόπους και ποιμένες δεν είναι αλήθεια!     Αλλά δεν είμαι λυπημένος για το Saint John, για την ευλογημένη και ευλογημένος τρεις φορές John, για την πανίσχυρη πράξεις του και αμέτρητα βασανιστήρια, το οποίο δικαίως έχει υπομείνει, πήρε κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Θεού, οι Απόστολοι με μάρτυρες? αλλά εγώ θρηνούν για την καταστροφή σας, γιατί για μια γυναίκα για να κάνει το θέλημα του κακού και ανόητο δόγματα του ελεύθερου κόσμου και της ζωής που ρέει με μέλι maker του Ιωάννη τρεις φορές ευλογημένο.     Γι 'αυτό και εγώ preaumilitul, την οποία είχε ανατεθεί η έδρα της Ρώμης, εγώ Canonis εσάς και τη σύζυγό σας και Θεία Κοινωνία σας περάσει από τα Θεία Μυστήρια του Χριστού. Και ποιος θα τολμήσει να μοιραστούν σας, να καθαιρεθεί και ασυγχώρητη? και αν θελετε να υποχρεώσει κάποιον να μοιραστεί δυσφημιστικό σας αυτή την αποστολική εντολή και επιχειρηματικές σπίτι για να είναι σαν τους τελώνες και τους άπιστους συναρμολόγηση σελίδα και να σταθεί αμαρτία σου πριν και την ημέρα των δικαίων απόφαση να αναλάβει την αξιοπρεπή ποινή? γιατί κανένας από αυτούς δεν είναι δικά σας, δεν θα σας βοηθήσει, ούτε τον πλούτο σας, ούτε δόξα, ούτε αρχές, ούτε η ίδια η βασιλική αξιοπρέπεια.     Και Arsache (404-405), που βάζετε στην καρέκλα του Αγίου Ιωάννη, που τον καθαίρεσε μαζί με όλους εκείνους που έχουν μοιραστεί μαζί του. Για το τσιπ πολύ πονηρό πήρε αξία ιεροσύνη, ο ανάξιος. Και ο Θεόφιλος, όχι μόνο τον καθαιρεθεί, αλλά γαμώτο και να αναθεμάτισε και ξένων Χριστού. Αυτά, όπως μας δένουν στη γη που πρέπει να δεσμεύεται στον ουρανό, όπως λέει το Ευαγγέλιο. "     Έγραψαν Αθώος Γκρέις. Και ο αυτοκράτορας Ονώριος έγραψε επίσης μια άλλη επιστολή, λέγοντας έτσι: «Αδελφέ Αρκάδιο, δεν ξέρω τι δουλειά αντίθετος και διαβολική που πήγε να δεσμευτεί ένα κακό γυναίκες και επαναστατική, που σας έχει καλέσει να κάνουμε τα πράγματα όπως αυτό, η κανένας άλλος χριστιανός αυτοκράτορας αληθινός πιστός δεν έχει κάνει ποτέ, και θα καταδικάσουν και να σας κατηγορήσει όλα preacuvioşii επισκόπων γύρω από εδώ, σας έφερε μεγάλη ιεράρχη του Θεού, χωρίς δίκη, χωρίς αναμέτρησης και χωρίς σειρά τα πράγματα από την έδρα του και τον σκότωσε με πόνους από τους οποίους έχουν δοθεί οι υπηρέτες σου πονηρό, άδικη εξορία όπου στείλατε.     Τότε οι αρχιερείς και οι υπουργοί που τους έστειλα εδώ Εκκλησία Ρωμαίοι, για την τιμή σας, για την ενίσχυση και την επιβεβαίωση της δίκαιης κρίσης, τόσο πολύ που έχω συκοφαντούν, ότι εσύ έχεις, και στο μπουντρούμι, που πήραν τα χρήματα που είχαν δαπανών , ότι βρίσκονται σε κίνδυνο να πεθάνουν από την πείνα. Μπορείτε δοθεί προσοχή στο πόσο λίγο εντολές αποστολική, αλλά ο ευσεβής και ιερά, με ανεντιμότητα έχετε απομακρυνθεί από τις θέσεις τους, και η αδικία έχετε καταδικαστεί σε απομακρυσμένες εξορία και τη σκληρή δουλειά, και η ανάξια και -Θα χειροτονήθηκε? Έτσι sîrguieşte αδελφό σου, όχι με λόγια, αλλά με τα πράγματα να τιμήσει τον Θεό και τον άνθρωπο, επισημαίνοντας τα λάθη σας? γνωρίζοντας ότι οι προσευχές των ιερέων και δικαιολογεί την ενίσχυση της βασιλείας μας. "     Αρκάδιος, λαμβάνει γράμματα και να κατανοήσουν τη δύναμη των λέξεων τους, ήταν κακό σε μεγάλο βαθμό από τα βέλη της διόρθωσης και canonisirii? και τον ύπνο σε βάθη της απραξίας που ήταν πάνω του, τον τρόμο, γιατί ήταν έξυπνος ψυχές των ραστώνη διδασκαλίας σκληρότερες, πρώτη τιμωρηθούν όσοι έκαναν κακό τοξότης των Ρωμαίων, μερικά ρυθμό και άλλοι σκοτώθηκαν ξύλο και απαγχονίστηκε το σώμα τους. Και Eudoxiei συγγενείς, οι οποίοι βοήθησαν στην απομάκρυνση του καθίσματος Αγίων και απογειώθηκε από τους διοικητές και πήραν όλα τα υπάρχοντά τους.     Ακόμα δεν έχουμε στη γυναίκα του, κανένα έλεος σε όλα, αλλά με τα χέρια του τη χτυπούσε ανελέητα και την κλείδωσε σε ένα σπίτι της λαγνείας και της ανεντιμότητας, διατάζοντας ότι κανείς δεν πάει μαζί της για να ερευνήσει και εγώ κάνει καμία παρηγοριά, έτσι DINS των ανυπολόγιστη θλίψη και ντροπή έπεσε σε σοβαρή ασθένεια. Τότε πιάσει Μίνα, Teotechi και τα εγγόνια Ishirion Θεόφιλος, ο Severian της Gabala και ο Archie μπύρα - που είχε συμβεί να είναι σε αυτό το διάστημα υπάρχει στην πόλη, αυτός τους δεσμεύονται και τους έστειλε με μεγάλη δυσφήμιση Πάπας Ιννοκέντιος , γράφοντας ένα γράμμα με μεγάλη ταπεινότητα για την ενοχή σ 'αυτόν, λέγοντας μερικά από αυτά: «Το κάνω! Ιερέας του Θεού, τίποτα δεν ήξερα από αυτούς πόσοι εργάζονται εναντίον τους αρχιερείς που αποστέλλονται από εσάς. Και μετά είχα προειδοποιήσει, σκότωσα αυτούς που τις έχουν αδικήσει. Δεν αφαίρεση του μεγάλου John ήμουν ένοχος, αλλά καθάρματα επισκόπους, δείχνοντας κανόνια κάπως εκκλησία έλαβε την αμαρτία επάνω ψυχές necuratelor τους και την πίστη τους, έδωσα ότι άδικη απόφαση, για την οποία εκείνοι πάνω από εμάς είναι ένοχοι. Έτσι, , στείλτε σεβάσμια σου κακό Ακάκιο, το Severian και τη συγγένειά του κακού Θεόφιλο και θα γράψω και οι όμοιοί του ότι για να έρθει με τη βία εκεί, παρά με, όταν θα σας τιμωρήσει μέτρο τόλμη και εργάστηκε dînşii? και νέες συγχωρήσει μας μέσω γονικής αγαπάς τους ανθρώπους που έχετε για μας και δεν θα χάσετε το αγιασμένο επιμερισμού πιο αγνά και τη ζωή făcătoarelor Μυστήρια. για και Ευδοξία με ανεντιμότητα εγώ την τιμωρία και εγώ μετά βίας της να χτυπάει, έτσι ώστε η έπεσε σε σοβαρές ασθένειες, ξαπλωμένη στο κρεβάτι Επομένως, μην μας τιμωρήσει πιο ειλικρινής γονέα, ότι δεν άρχοντα εκεί δύο φορές για να καταδικάσουν την αμαρτία.? ειδικά όταν μετανοήσουμε με όλη την καρδιά μας? σωστά, αλλά, άπειρο έλεος του Θεού, μας και ευλάβεια σας συγχωρήσει. "     Στη συνέχεια έγραψε ο αδελφός του Ονώριος, ιδιαίτερα, να παρέμβει στο πλαίσιο του πάπα να τον στείλει συγχώρεση.     Έτσι, λαμβάνει επιστολές του Πάπα Αρκάδιο, χάρηκαν πολύ για βασιλιά ταπεινότητα και γράφτηκε από σεβάσμια Πρόκλο, μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος ήταν τότε επίσκοπος Κυζίκου, για να πάει στην Κωνσταντινούπολη, για να διαλευκάνουν τους βασιλιάδες της κατάρα και να τα μοιραστείτε με τα θεία μυστήρια? Στη συνέχεια λαμβάνει χώρα πατριάρχη, ως διαχειριστής, μέχρι περίπου Atic θα ερευνήσει διεξοδικά. Έγραψε πάλι και ιδιαίτερα από τον Αρκάδιο, τον ενημέρωνε ότι είχε λάβει τη μετάνοια και τη μεσιτεία θα iertăciune του? Στη συνέχεια εντολή να γράψει το όνομα του Αγίου Ιωάννη στο sfinţitele τραπέζι, και να στείλετε Θεόφιλος στη Θεσσαλονίκη, όπου σκόπευε να πάει και Πάπα, για κάποιο λόγο.     Μερικά διατάγματα παραλαβής τους βασιλιά και έχοντας την επιθυμία να εκπληρώσει χωρίς να λείπουν όλες καθένα έγραψε ο Πάπας, έγραψε αμέσως μια φοβερή επιστολή προς τον Θεόφιλο, λέγοντας το εξής: "Όλα τα άκρα του κόσμου που ταραγμένη, που είναι πάνω απ 'όλα περισσότερους ανθρώπους φοβερή? σας, Vicleanu, που πήρε ως δεδομένο κατοχή σας satanicească και δεν έχουν καταβάλει καμία προσοχή σε κάθε νόμο εκκλησία, χωρίς κανόνα ένα βασίλειο, το οποίο δεν θα σας ξεφύγει, ασεβής? Ως εκ τούτου, προκύπτουν αμέσως, χωρίς καμία πρόκληση σωματικών ασθενειών και προχωρεί στη Θεσσαλονίκη, ως επίσκοπος της Ρώμης κρίνετε. "     Θεόφιλος, που λαμβάνουν βασιλική επιστολή και είδα τις τρομερές εντολές του ηγεμόνα, ήταν πολύ κλονιστεί. Αλλά ήμουν σε θέση να πάει εκεί όπου έγραψα, ο Θεός έστειλε τον πολύ τρομερή φοβερή ασθένεια, που αγωνίζονται για την udului σκληρότητα? και ομολόγησε ότι το κακό πράξη έκανε pătimitor Αιδεσιμότατος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος ήταν τιμωρείται με την άδικη δεξιά μέχρι το κακό και ασεβείς και έδωσε το φάντασμα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και άλλοι, οι οποίοι έχουν ενταχθεί στην εξορία του Αγίου Ιωάννη, που αγωνίζονται με πολλούς τρόπους αδυναμίες που αποστέλλονται από τον Θεό και τον εαυτό τους φοβερή δουλειά, το κακό νεκρό? Μάιος αρετές και Ευδοξία σκύλα έπεσε ασθένεια του αίματος, αγωνίζεται τρομερά, που ήξερε, σκύλα, που υπέφερε για όσους εργάστηκαν από αυτόν για του Αγίου Ιωάννη. Ως εκ τούτου, καλώντας τον με το παράπονο φωνή, έδωσε πίσω μέσω χήρα και άλλοι, ότι η αδικία είχε πάρει? και τέτοια βάσανα πέθανε.     Αλλά ακόμα και μετά το θάνατο δεν έμεινε ατιμώρητη για τον τάφο του και άλμα παραπαίουν, καθιστώντας φρίκη σε αντίθεση με τους θεατές. Τίναγμα και τρέμουλο που πήρε 33 χρόνια έως ότου έφεραν τα ιερά λείψανα της εξορίας. Ευδοξία και άφησε τέσσερις κόρες και συγκεκριμένα: Πουλχερία Fulchia, Αρκαδία και η Μαρία, καθώς και ένα γιο, το όνομα του Θεοδοσίου. Αρκαδία ζουν στο βασίλειο 14, διεπράχθη όταν ήταν οκτώ έτη Θεοδόσιο το Μικρό. Και οι αδελφές του δεν ήταν παντρεμένοι και Πουλχερία ocîrmuia βασίλειο, μέχρι ο νεαρός άνδρας ήρθε στη νόμιμη ηλικία. Έτσι, γίνονται αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Νεότερος (408-450), η Κωνσταντινούπολη ήταν αρχιεπίσκοπος του Αγίου Πρόκλου (434-446), ένας μαθητής του Αγίου Χρυσοστόμου, ο οποίος κάλεσε τον βασιλιά και του έδωσε πολλές πνευματικές συμβουλές, για να στείλετε ευσεβείς άνδρες σε Κομάνων και να φέρει τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ο πατέρας του την πνευματική παρηγοριά στην πόλη, καθώς και για την ανακίνηση για να σταματήσει και ο τάφος, ο τάφος Eudoxiei για μέχρι ακόμα ανακίνηση.     Ακούγοντας αυτοκράτορας Θεοδόσιος συμβουλεύει την χρήσιμη πατριάρχη, έστειλε άνδρες επιδέξιος και ευσεβή, γι 'αυτό, δεν είναι σε λίγες μέρες φθάνοντας το Coman και φτάνουν στην εκκλησία του Αγίου Μάρτυρος Βασιλίσκου, ζήτησε από τους κατοίκους των ανθρώπων εκεί για να τους δείξει τον τάφο του αγίου και λαμβάνουν κειμήλια. Και άκουσαν ότι το ταμείο λείπει ένα ανεκτίμητο όπως ήταν εξαιρετικά θλιμμένοι και ήταν πικρή? Αλλά τόλμησαν να αντισταθούν αυτοκρατορική εντολή, αλλά πήγαν στον τάφο του οσίου.     Στη συνέχεια, η άρση πέτρες, να ρίχνει όλα τα κειμήλια, στάθηκε ακίνητος αυτό! θαύμα, και τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να μετακινηθούν από τον τόπο. Ως εκ τούτου, οι αγγελιοφόροι επέστρεψαν στον βασιλιά, διακηρύσσοντας σε ολόκληρη την πόλη αυτό το θαύμα. Στη συνέχεια, ο βασιλιάς και όλα τα πιο κατανυκτική της πόλης ήταν οι πρώτες κοινοτικές προσευχές του Κυρίου για να τους αξίζει, Ο πανάγαθος, αυτό που θέλετε.     Πάλι έστειλε ο βασιλιάς με μεγάλη αφοσίωση στις ίδιες αγγελιοφόροι να φέρουν τον άγιο? στην οποία έγραψε μια προσευχή με τη μορφή μιας επιστολής με αυτόν τον τρόπο: ". Για το δάσκαλο στην παγκόσμια πατριάρχης Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος σκέφτομαι, δεν απιστίας αλλά ατιμωρησίας και της αποτυχίας να λάβει σοβαρά υπόψη μου που σεβάσμια κειμήλια είναι σαν τα σώματα των άλλων ανθρώπων, δεν συμμερίζονται θεία αλλά έστειλε για να τους φέρει όπως θα συνέβαινε χωρίς ευλαβικά ευλάβεια? γι 'αυτό, δικαίως ως εκ τούτου, έχει αποκτηθεί, τι μπορώ sîrguit Μέχρι τώρα πάλι. γράψτε αγιότητα σας, σαν να είσαι ζωντανός, αυτή η προσευχή, ζητώντας να συγχωρήσει την άγνοια της προκαταβολής και seemeth έρχονται με την ειρήνη στη δική σας, ότι θα λάβετε με μεγάλη επιθυμία και osîrdie γιους, για επιθυμούμε πολλή συγχώρεση των αμαρτιών μέσω προσευχών σας την καλή υποδοχή ».     Έτσι, λαμβάνοντας τα απεσταλμένους του βιβλίου προσευχής, πήγαν στο δρόμο. Φτάνοντας στον τόπο όπου ήταν λείψανα, είχε ως πρόσταξε ο βασιλιάς και επανέρχεται την πέτρα από τον τάφο, είδαν και πάλι ένα άλλο θαύμα: που βγήκαν από τον τάφο ένα άφατο φως με μεγάλη λαμπρότητα και άρωμα σε αντίθεση με το ιερό δεν μοιάζει με ένα νεκρό άνδρα, αλλά λάμπει μπροστά χαρούμενη. Στη συνέχεια, μόλις του δόθηκε οικειοθελώς και χωρίς να γλιστρήσουν τον επάνω. Τότε υπήρχαν πολλά θαύματα σε όσους τον φίλησε στην πίστη, και ιδιαίτερα υπήρχε ένας άνθρωπος που έμεινε ανάπηρος, το πλήθος που συγκεντρώθηκαν ότι με πολλή προσπάθεια αντί να κάνει, πιο κοντά στα πόδια του τα ρούχα ιερό και αμέσως θεραπεύτηκε .     Κάνοντας κειμήλια στο φέρετρο με το χρυσό, που είχαν φέρει, που ξεκίνησε με επιμέλεια? Περάστε με το τραγούδι των ψαλμών και δάδες και tămîieri και ήταν έτοιμος να προσεγγίσει μια πόλη ή οποιοδήποτε χωριό, βγήκε να τον συναντήσει όλοι οι άνθρωποι? και έτσι πέρασε κάθε πόλη στην άλλη, μέχρι που ήρθε Χαλκηδόνας. Ακρόαση τον εαυτό του στη βασιλική πόλη των ιερών λειψάνων που έρχονται, όλοι έτρεξαν, μικρούς και μεγάλους, με μεγάλη επιθυμία, να τον χαιρετήσει, όπως ήταν τοποθέτηση. Και γέμισε όλα τα μεγάλα πλοία, που έμοιαζε σαν μια ξηρά. Έτσι, πήγε και τον Πατριάρχη Πρόκλο βασιλιά, με το πράγμα βάρκα πιο κοσμούσαν και γεμίζουν με αρωματικά μπαχαρικά για pătimitoarele και πολύ πιο σεβάσμια λείψανα.     Στη συνέχεια έκαναν μεγάλη καταιγίδα και όλες οι καγιάκ και luntrele διασκορπίστηκαν, μερικά σε ένα μέρος, άλλοι αλλού, καθώς το χέρι τον άνεμο? μόνο πλοίο που είχε ετοιμάσει για τα ιερά λείψανα, που θα μπορούσε να έχει μια θυελλώδη άνεμο, ούτε ήταν ένα αδέσποτο σε άλλους, αλλά τρέχει με τα κύματα, όπως ήταν κινουμένων σχεδίων και το συναίσθημα? και! θαύμα που τρέχει στη γη, πήγε στη ζωή της χήρας και στάθηκε εκεί κειμήλια περιμένει. Χήρα πω ότι, για τη μητρική χήρες και η άπορους părtinitorul πάρα πολύ καυτό για να πιει το ποτήρι της ταπείνωσης ότι όσοι το πίνουν, τους κάνει μέτοχοι της ουράνιας ευδαιμονίας.     Δείτε το! ο άνθρωπος, πώς οι πέτρες και τα στηρίγματα του ξύλου και βοηθά βοσκός τα λόγια; Δείτε πώς ακόμη και η δίκαιη πράξη η παράλογη και χαζή χαζή και άδικο για αυτά τα λόγια, τα οποία έκαναν για τους δίκαιους; Αλλά αυτό συνέβη τόσο με άφατη θεία και διαχείριση? ιδού πάλι έγινε αθόρυβα βαθιά μέσα στη θάλασσα, ότι και πάλι ήταν γεμάτη θάλασσα των σκαφών και καγιάκ, όπως και πριν. Και όταν αυτοί που έφερναν τα σεβάσμια λείψανα έφτασαν στον τόπο μέσω χήρα, που κολλήσει το πλοίο και προετοιμασμένη για το ιερό, πήγεαπό μόνη της, θαυμάσια, και να καλέσει σε τσιπ απερίγραπτα ιερά κειμήλια. Κυρίου είναι μεγάλη και θαυμαστά τα έργα σου!     Στη συνέχεια, βάζοντας τα σεβάσμια λείψανα του πλοίου έτοιμος, εύχομαι ο βασιλιάς έπρεπε να πάει στο βασιλικό παλάτι, αλλά όπως μπορείτε να δείτε, θα ήθελα Αγίου Χρυσοστόμου, για Helespontul η γρήγορη ροή εναντίον τους. Ως εκ τούτου, πήγαν στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά, ο οποίος καλείται Amantiu ως θεία πρόνοια iconomisit. Έτσι, πηγαίνει σε εκκλησιαστικά κειμήλια βασιλιάς πήρε το κεφάλι το στέμμα του βασιλείου, την ταπεινότητα και διασχίζοντας τον εαυτό του, φίλησε τα όμορφα και evangheliceştile πόδια του μεγάλου John τους ποτίζονται, όπως η αμαρτία του Χριστού με πολύ ζεστό δάκρυα των καταγγελιών από την καρδιά και με το πένθος? Στη συνέχεια ζήτησε έλεος και συγχώρεση για τη μητέρα του, λέγοντας έτσι:     «Είναι Συγχωρήστε! Παράβαση Αγίας του Θεού που έχει αδικηθεί έλεος για τον εαυτό σας απέναντί ​​του αυτό! Ελεήμων, και όπως όταν ζούσε εσύ hast διάσπαρτα και σας οδήγησε μακριά από τα παιδιά σας το πάθος ανάμνηση κακή όλους δύναμη, έτσι και τώρα, ακολουθώντας το παράδειγμα των nepomenirii άρρωστος, συγχωρεί ανομία της μητέρας μου, και ως ένα σημάδι ότι έχετε έλεος για τον ίδιο και συγχώρησε τον τάφο της κάνει για να σταματήσει να τρέμει. "     Έτσι, ζητήθηκε Binecredinciosul και Αιδεσιμότατος αυτοκράτορα Θεοδόσιο. Ευσεβείς και άκουσα την προσευχή του, και ως δάσκαλος των ιδίων και του ελέους ήταν έλεος στην άσπλαχνος και σταμάτησε σεισμό τάφο της. Έτσι έκαναν όλη τη νύχτα αγρυπνία στην εν λόγω εκκλησία, επαινώντας τον Κύριο και τους αγίους Του.     Στη συνέχεια, πήγαν στο μεγάλο ιερό ναό, τη θεία του καθίσματος, ενώ υπήρχαν επίσης δοξολογία, όπως και πριν? στη συνέχεια, τοποθετήστε την θαλάσσια χελώνα και τα σεβάσμια βασιλικά κειμήλια και ήταν επάνω στο φορείο και Πατριάρχη Πρόκλο. Και ο βασιλιάς, κληρικοί, όλα-Ιερά Σύνοδο και όλο το τρένο πήγε μπροστά με κεριά και tămîieri. Και όλα τα έξοδα του βασιλιά έκανε με ανόμοια γενναιοδωρία, δίνοντας ολόκληρο το πλήθος με πυρσούς επάρκεια. Και όλη η πόλη συγκεντρώθηκαν, που γέμισε όλους τους δρόμους, τους δρόμους, τα σπίτια, τις μυριάδες μέλισσες. Και ο αέρας, τα αρωματικά πλήθος, tămîierilor και αλοιφές που ο Υδροχόος ήταν τόσο αρωματικά, ότι έμοιαζε με παράδεισο. Και το έκαναν τόσο πολύ την τιμή, ότι, όπως άλλοι λένε, μια άλλη ημερομηνία δεν έχει άλλο άτομο, ούτε οποιαδήποτε βασιλιά ή οποιοδήποτε ιερό πατριάρχης ή τον άλλο τρόπο.     Έτσι, με τέτοια τιμή τον πήρε στον ιερό ναό των Αγίων Αποστόλων, ως άλλος απόστολος του Χριστού, ο βασιλιάς με τα πόδια πριν οι ιερείς τον έπαινο και ευγενείς τον ευλόγησε, και τα έθνη αμέτρητες διασχίζουν τον εαυτό του, και τη χαρά φέρνοντας σε όλους. Και όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και μεταξύ των αγίων και των αγγέλων διαιρέσεις εκτιμούν ότι συγκεντρώθηκαν και μαζί πέρασε τα σεβάσμια λείψανα ενός άνδρα ο οποίος ήταν ζηλιάρης και ένα μυαλό μαζί τους. Και όταν κάθισε στην καρέκλα στο ιερό επίσκοπος, ο καθένας φώναξε με δυνατή φωνή ο ποιμήν ο καλός, λέγοντας: "Πάρτε τη θέση σας, άγια".     Στη συνέχεια nepomenitorul κακή John, ανοίγοντας το στόμα του και να κινείται το χρυσό izvorîtoare στα χείλη το μέλι που ρέει! θαύματα σου, Χριστέ, ο βασιλιάς, φώναξε: «Ειρήνη σε όλους την αγάπη και συμπόνια για όλους τους ανθρώπους και Eudoxiei συγχώρεση." Ποιος είδε ή που ποτέ ακούσει για ένα θαύμα ότι πιο τρομακτικό; Νεκρό σώμα μετά από 33 χρόνια που έχουν αποσυνδεδεμένη φορείς να εκφράσουν με σαφήνεια και καλά χάνει λέει! Πραγματικά, πάντα δίκαιος είναι ζωντανός ακόμα κι εκείνους που δεν έχουν δόντια μετράνε από την τιμωρία τους.     Αυτό σωτήρας φωνή μιλώντας από τον ουρανό που βγήκε από το στόμα της φωτιάς και εντελώς χρυσοφόρων, ενωμένη εκκλησία, η οποία ήταν χωρισμένη πριν? οι πιστοί κακή πίστη τον οδήγησε προς τα δεξιά, στο binecredincioşi πιο γειωμένο έκανα, και εκείνοι που μισούσε τους εχθρούς και άγια αγάπη και γύρισε ανείπωτη τους. Και να πω με λίγα λόγια, όλα αυτά μαζί σε μια ένωση Glasu και τους έφερε. Στη συνέχεια, έφερε κάτω ιερών λειψάνων του και τα βάζουμε στη μέση της εκκλησίας, ώστε να φιλήσει όλους τους ανθρώπους, για τον αγιασμό των ψυχών τους. Και τόσο πολύ γεμάτο και ποδοπάτησαν ο ένας τον άλλο, και! θαύμα που κανείς δεν ήταν κακό σε αυτό το συνωστισμό? Για τέτοια ήταν σωστό να βλάψει εκείνους που συνωστίζονταν στην αγία πίστη;     Μόλις έχετε διαπράξει βασιλιά Δόξα και μεγάλωσε στο ιερό πατριάρχη, που τον οδήγησε στην Άγια των Αγίων και τον έβαλε στα σωστά μέρη, το 27 του Ιανουαρίου. Μετά την τοποθέτηση έντιμη σώμα, ευσεβείς άνδρες έφερε ένα άρρωστο ο οποίος είχε μαραμένα τα χέρια και τα πόδια, που δεν κινούνται καθόλου? ότι τόσο λεπτή και ανίσχυροι ήταν μερικά καλάμια που είχαν δει ως μόνο το δέρμα και τα οστά? και μόλις πλησίασε τον τάφο για να προσευχηθούν πριν τον άγιο, είχε επουλωθεί όμορφα και τα πόδια χωρίς να γλιστρήσουν και τα χέρια εργασίας. Αυτή η είδηση έχει ταξιδέψει γύρω από την πόλη, μόνο μία ημέρα, και συγκέντρωσε όλους τους ασθενείς και πήραν επιθυμητό για την υγεία τους, δοξάζοντας τον Θεό? Στη συνέχεια, ευχαριστώντας τον άγιο, απολαμβάνοντας την επιστροφή του. Και όχι μόνο τότε, αλλά και σε αυτήν την ημέρα, όλα πλησιάζει τον τάφο της πίστης, της απολύτως ασθένεια που είχε, την ψυχή ή το σώμα, αμέσως γίνεται η επιθυμητή θεραπεία.      Έτσι, δοξάζουν τον Θεό και τους υπηρέτες Του εδώ σε αυτόν τον κόσμο και τι θα τους κάνει κληρονόμοι της Βασιλείας Του. Η οποία, ας είναι ότι όλοι έχουν συμφέρον στον Χριστό, τον Κύριό μας, στους οποίους οφείλεται η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.