ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Λόγος εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας

Του Αγ. Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου ( Ν Ε Ο )

 

 

«Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου»

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ( Ν Ε Ο )

 

 

Ἡ Ἑορτή τῆς Κοιμήσεως

Γεώργιος Φίλιας Ἐπίκουρος καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

 

 

Αὐγή ἡμέρας μυστικῆς

Schmemann Alexander 

 

 

Ἐγκώμιο στην Κοίμηση τῆς Ἁγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου

Θεοδώρου Στουδίτου

 

Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου 

 Ἠλίας Μηνιάτης 

 

Εἰς τήν Πάνδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καὶ Παναχράντου Θεοτόκου 

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας

 

 

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου 

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

 

 

 

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

 ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

 

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.ΦΟΡΗΤΗ ΕΙΚΟΝΑ (ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ) ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1753 ΣΤΟ ΤΕΜΠΛΟ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. ΚΑΛΥΒΗ ΑΓ. ΑΚΑΚΙΟΥ. ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Απολυτίκιον

Ἦχος α'

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἓν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὗ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν,
μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Τοιχογραφία μεταξύ τών ετών 1294 - 1295 μ.Χ. 

στο δυτικό τοίχο τού Ιερού Ναού του Αγίου Κλήμεντος, 

στην Οχρίδα (Αχρίδα). Σκόπια

από τούς Θεσσαλονικείς ζωγράφους 
Μιχαήλ και Ευτύχιο Αστραπά, (13ος-14ος αιώνας)

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Τοιχογραφία τού έτους 1320 μ.Χ.

στην Ιερά Μονή Γρατσάνιτσα- Κοσσυφοπέδιο . Σερβία

H Kοίμηση της Θεοτόκου. Τοιχογραφία μεταξύ τών ετών 1260-1265 μ.Χ.

Στον Ιερό Ναό Aγίας Tριάδας στη Σοπότσανη Σερβία

από τούς Θεσσαλονικείς ζωγράφους 
Μιχαήλ και Ευτύχιο Αστραπά, (13ος-14ος αιώνας)

Κάθισμα
Ἦχος δ'
Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 
Ἀναβόησον Δαυΐδ, τὶς ἡ παροῦσα Ἑορτὴ; Ἣν ἀνύμνησα φησίν, ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν Ψαλμῶν, ὡς θυγατέρα θεόπαιδα καὶ Παρθένον, μετέστησεν αὐτήν, πρὸς τὰς ἐκεῖθεν μονάς, Χριστὸς ὁ ἐξ αὐτῆς, ἄνευ σπορᾶς γεννηθείς· καὶ διὰ τοῦτο χαίρουσι, μητέρες καὶ θυγατέρες καὶ νύμφαι Χριστοῦ, βοῶσαι· Χαῖρε, ἡ μεταστᾶσα πρὸς τὰ ἄνω βασίλεια.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος α'
Τὸν τάφον σου Σωτὴρ 
Ὁ πάντιμος χορός, τῶν σοφῶν Ἀποστόλων, ἠθροίσθη θαυμαστῶς, τοῦ κηδεῦσαι ἐνδόξως, τὸ σῶμά σου τὸ ἄχραντον, Θεοτόκε Πανύμνητε, οἷς συνύμνησαν, καὶ τῶν Ἀγγέλων τὰ πλήθη, τὴν Μετάστασιν, τὴν σὴν σεπτῶς εὐφημοῦντες, ἣν πίστει ἑορτάζομεν.

 

Ἡ Ὑπακοὴ
Ἦχος πλ. α'
Μακαρίζομέν σε πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· ἐν σοὶ γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, χωρηθῆναι εὐδόκησε. Μακάριοι ἐσμὲν καὶ ἡμεῖς προστασίαν σε ἔχοντες· ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς πρεσβεύεις ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας, ταῖς σαῖς ἱκεσίαις κρατύνονται. Διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμέν σοι· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

Κοντάκιον

Ἦχος πλ. β'

Αὐτόμελον

Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν,
ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν,
ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».

 

O Οίκος

«Τείχισόν μου τὰς φρένας Σωτήρ μου, τὸ γὰρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ, τὴν ἄχραντον Μητέρα σου, ἐν πύργῳ ῥημάτων ἐνίσχυσόν με, καὶ ἐν βάρεσιν ἐννοιῶν ὀχύρωσόν με, σὺ γὰρ βοᾷς τῶν αἰτούντων πιστῶς τὰς αἰτήσεις πληροῦν, Σὺ οὖν μοὶ δώρησαι γλώτταν, προφοράν, καὶ λογισμὸν ἀκαταίσχυντον, πᾶσα γὰρ δόσις ἑλλάμψεως παρὰ σοῦ καταπέμπεται φωταγωγέ, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».

Τοιχογραφία με την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Στο εσωτερικό τού καθολικού τής Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου 
που ευρίσκεται σε απόσταση 2 χιλιομέτρων ΝΑ από το Σαραντάπορο
 ένα ιστορικό χωριό που ανήκει στην επαρχία Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Βρίσκεται σε στρατηγική θέση των ομώνυμων "Στενών του Σαρανταπόρου", που σχηματίζεται μεταξύ της οροσειράς των Καμβουνίων και της οροσειράς των Πιερίων

Τοιχογραφία με την Κοίμηση της Θεοτόκου, μεταξύ τών ετών 1170-1180μ.Χ.

 Καστοριά,  Ιερός Ναός Άγιος Νικόλαος τού Κασνίτζη.

Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Αλίκαμπος), 

χωριό του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Χανίων, στην Κρήτη. Είναι ο μόνος οικισμός στην τοπική κοινότητα Αλικάμπου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 198 κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων, σε υψόμετρο 310 μέτρων, 40 χιλιόμετρα από τα Χανιά, στο δρόμο προς Σφακιά.

Ο βυζαντινός  Ιερός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι μονόχωρος, καμαροσκέπαστος και τοιχογραφημένος γύρω το 1315 μ.Χ. 

από τον γνωστό ζωγράφο Ιωάννη Παγωμένο (και ένα ακόμη ζωγράφο).

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Τοιχογραφία 14ου αιώνα μ.Χ.

στην Ιερά Μονή Ντετσάνι- Κοσσυφοπέδιο . Σερβία

Ἐξαποστειλάριον
Ἦχος γ' 
ἐκ τρίτου
Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῇ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα, καὶ σὺ Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.

Εἰς τοὺς Αἴνους, ἱστῶμεν Στίχους δ' καὶ ψάλλομεν Στιχηρὰ Προσόμοια δευτεροῦντες τὸ α'.

Στιχηρὰ τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος δ'
Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι 
Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου, οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται, καὶ Ἀγγέλων γέγηθε τὰ στρατεύματα, πᾶσα ἡ γῆ δὲ εὐφραίνεται, ᾠδὴν σοι ἐξόδιον προσφωνοῦσα τῇ Μητρί, τοῦ τῶν ὅλων δεσπόζοντος, ἀπειρόγαμε, Παναγία Παρθένε, ἡ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ῥυσαμένη, προγονικῆς ἀποφάσεως.

Ἦχος δ'
Ἐκ περάτων συνέδραμον, Ἀποστόλων οἱ πρόκριτοι, θεαρχίῳ, νεύματι τοῦ κηδεῦσαί σε, καὶ ἀπὸ γῆς αἰρομένην σε, πρὸς ὕψος θεώμενοι, τὴν φωνὴν τοῦ Γαβριήλ, ἐν χαρᾷ ἀνεβόων σοι· Χαῖρε ὄχημα, τῆς Θεότητος ὅλης, χαῖρε μόνη, τὰ ἐπίγεια τοῖς ἄνω, τῷ τοκετῷ σου συνάψασα.

Ἦχος δ'
Τὴν ζωὴν ἡ κυήσασα, πρὸς ζωὴν μεταβέβηκας, τῇ σεπτῇ Κοιμήσει σου τὴν ἀθάνατον, δορυφορούντων Ἀγγέλων σοι, Ἀρχῶν καὶ Δυνάμεων, Ἀποστόλων Προφητῶν, καὶ ἁπάσης τῆς κτίσεως, δεχομένου τε, ἀκηράτοις παλάμαις τοῦ Υἱοῦ σου, τὴν ἀμώμητον ψυχήν σου, Παρθενομῆτορ Θεόνυμφε.

Θεοτοκίον
Ἦχος πλ. β'
Τῇ ἀθανάτῳ σου Κοιμήσει, Θεοτόκε Μήτηρ τῆς ζωῆς, νεφέλαι τοὺς Ἀποστόλους, αἰθερίους διήρπαζον, καὶ κοσμικῶς διεσπαρμένους, ὁμοχώρους παρέστησαν τῷ ἀχράντῳ σου σώματι· οἳ καὶ κηδεύσαντες σεπτῶς, τὴν φωνὴν τοῦ Γαβριήλ, μελῳδοῦντες ἀνεβόων· Χαῖρε κεχαριτωμένη, Παρθένε Μήτηρ ἀνύμφευτε, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ. Μεθ' ὧν ὡς Υἱόν σου καὶ Θεὸν ἡμῶν, ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Λόγος εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας

Του Αγ. Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου ( Ν Ε Ο )

 

 

«Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου»

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ( Ν Ε Ο )

 

Ἡ Ἑορτή τῆς Κοιμήσεως

Γεώργιος Φίλιας Ἐπίκουρος καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

 

Αὐγή ἡμέρας μυστικῆς

Schmemann Alexander 

 

Ἐγκώμιο στην Κοίμηση τῆς Ἁγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου

Θεοδώρου Στουδίτου

Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου 

 Ἠλίας Μηνιάτης 

Εἰς τήν Πάνδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καὶ Παναχράντου Θεοτόκου 

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου 

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

 

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

 ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

 

 

 

Η Κοίμησις

τής Υπεραγίας Θεοτόκου

Κοίμηση της Θεοτόκου - 16ος αι. μ.Χ. - Mονή Παντοκράτορος, Άγιον Όρος

Απολυτίκιον

Ἦχος α'

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἓν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὗ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν,
μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

Κοντάκιον

Ἦχος πλ. β'
Αὐτόμελον

Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν,
ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν,
ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».

 

Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς

Ἦχος δ'

Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 

Πλατυτέρα οὐρανῶν, ἀναδειχθεῖσα ἐπὶ γῆς, ἡ τεκοῦσα ἐν σαρκί, τὸν τοῦ παντὸς Δημιουργόν, νῦν εἰς αὐτὰ τὰ οὐράνια ἐκ γῆς μετέστης. Δικαίων δὲ ψυχαὶ καθορῶσαί σε, Ἀγγέλων οἱ χοροὶ κατοπτεύοντες, ὡς Βασιλίδι αἴνεσιν ἀξίως, διὰ παντὸς σοι προσάγουσι. Διὸ πρεσβεύειν, μὴ διαλίπῃς, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων σε.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς

Ἦχος δ'

Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 

Ἀποστόλων ὁ χορός, διεσπαρμένος ἐν τῇ γῇ, συνηθροίσθη ἐν Σιών, ἵνα προπέμψῃ ἀπὸ γῆς, τὴν Θεοτόκον πρὸς τὸν Ὕψιστον, ὃν περ ἔτεκε, Δυνάμεις οὐρανῶν, αἱ ὑπερκόσμιαι, προέτρεχον ὁμοῦ, καὶ συνεχόρευον, πνευματικῶς κραυγάζουσαι. Εὐφραίνεσθε, οἱ οὐρανοὶ προσδεχόμενοι, Θεοῦ Μητέρα, δι' οὗ δεσπόζει, ὁρατὰ καὶ ἀόρατα.

 

Ἐξαποστειλάριον τῆς Ἑορτῆς

Ἦχος γ'

Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις

Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῇ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα, καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.

 

Εἰς τὸν Στίχον τῶν Αἴνων, Στιχηρὰ Προσόμοια. Τῆς Ἑορτῆς

Ἦχος β',

Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ 

Γῆ μὲν τῇ σῇ ταφῇ, ηὐλόγηται Παρθένε, ἀὴρ δὲ τῇ ἀνόδῳ, ἡγίασται τῇ ξένῃ, νόμῳ θανούσης φύσεως.

Στίχ. Ἀνάστηθι Κύριε εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου.

Ὕμνοις σου τὸ σεπτόν, καὶ θεοδόχον σῶμα, προπέμποντες οἱ θεῖοι, Ἀπόστολοι ἐβόων· Ποῦ νῦν ἀπαίρεις Δέσποινα;

Στίχ. Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυῒδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν.

Σῶμά σου τῇ φθορᾷ, ἀπρόσιτον ὑπῆρξε, καὶ πρὸς ταφὴν ἐδόθη, τῆς φύσεως τῷ νόμῳ, μένει δὲ ἀδιάφθορον.

Θεοτοκίον

Ἦχος β'

Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ

Πάντες οἱ γηγενεῖς, συνδράμωμεν προθύμως, μετὰ τῶν Ἀσωμάτων, κηδεῦσαι τὴν τεκοῦσαν, τὸν Ποιητὴν τῆς κτίσεως.

ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΒ΄ 

 ΑΓΑΘΟΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΥΣ

 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

 

 

ORATIO IN SANCTUM AGATHONICUM

( ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

 

 

DE SANCTIS MARTYRIBUS AGATHONICO, ZOTIKO ...

 

 

MARTYRIUM

( ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ  ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΑΓΑΘΟΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

 

 

 

 

Άγιος Αγαθόνικος

και οι μαζί μ' αυτόν

Ζωτικός, Ζήνων, Θεοπρέπιος, Ακίνδυνος και Σεβηριανός

Мч. Агафоник Никомидийский.
Фреска . 1546 год.
церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон
Феофан Критский и Симеон.
Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας .
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ.
στόν Ιερό Ναό τού Αγίου Νικολάου
τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Άθως.
έργο τών αγιογράφων Θεοφάνη τού Κρητός και τού Συμεών.

Eις τον Aγαθόνικον. Ἀγαθονίκου κλῆσις ἀψευδεστάτη, Χρηστὴν βοῶσα τοῦδε νίκην ἐκ ξίφους.\ Eις τον Ζήνωνα, Θεοπρέπιον, και Aκίνδυνον. Τρεῖς καρτεροῦντες μηχανήματος βίαν, Τὰς μηχανὰς λύουσι τοῦ παμμηχάνου. Eις τον Σεβηριανόν. Ἐν μάρτυσι τμηθεῖσιν αὐχένα ξίφει, Σεβηριανὸς τάττεται τμηθεὶς ξίφει. Eις τον Ζωτικόν. Ἰδοὺ παρ᾽ ἡμῖν καὶ Κυρηναῖος νέος, Οὐκ ἀγγαρευθείς, ἀλλ' ἑκὼν Σταυρὸν φέρων. Ἔκτανε δευτερίῃ ξίφος εἰκάδι Ἀγαθόνικον.

Βιογραφία Όταν ο κόμης Ευτόλμιος επέστρεφε από την περιοδεία του στον Πόντο, οπού είχε πάει για να καταδιώξει χριστιανούς, σταμάτησε στην Κάρπη όπου βρήκε τον Ζωτικό και τον θανάτωσε μαζί με τους μαθητές του. Εκεί έμαθε ότι ο πρίγκιπας της πόλης έγινε χριστιανός από κάποιο Αγαθόνικο.

Мученик Агафоник Никомидийский
Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας .

. Агафоник Никомидийский и Феопемпт, мч.;
Фреска Около 1350 года.
Монастырь Высокие Дечаны. Косово. Сербия.
Άγιος Αγαθόνικος Νικομηδέας.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία

Святой мученик Агафоник.
Фреска Около 1350 года.
монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Άγιος Αγαθόνικος Νικομηδέας.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία

Мученик Агафоник Никомидийский Византийская мозаика. 1315 - 1321 годы. церкви монастыря Хора в Константинополе. Μάρτυς Αγαθόνικος Νικομηδέας . Βυζαντινό ψηφιδωτό (Μωσαϊκό) μεταξύ τών ετών 1315-1321 μ.Χ. στην Ἱερά Μονή της Χώρας, ( γνωστή σήμερα ως Καριγιέ Τζαμί) στην Κωνσταντινούπολη . Τουρκία Τότε, συνέλαβε τον πρίγκιπα και τον Αγαθόνικο (που ήταν από τη Νικομήδεια), και αφού τους τιμώρησε μαζί με άλλους χριστιανούς, κατόπιν όλους μαζί τους οδήγησε στο βασιλιά, που βρισκόταν στη Θράκη. Αλλά στο δρόμο, κοντά σε ένα χωριό ονομαζόμενο Ποταμός, σκότωσε τους Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ακίνδυνο και Σεβηριανό, διότι από τις πολλές πληγές που είχαν στα πόδια τους, δεν μπορούσαν πλέον να βαδίσουν. Όταν έφθασε στο χωριό Άμμους κοντά στη Σιλυβρία, με βασιλική διαταγή αποκεφάλισε, έτσι όπως τους είχε δεμένους, τον Αγαθόνικο, τον πρίγκιπα και τους άλλους χριστιανούς. Έτσι, όλοι ακολούθησαν το παράδειγμα του εσφαγμένου Αρνίου, του Χριστού, και άξια θα συναριθμηθούν μ' αυτούς που θα είναι «γεγραμμένοι εν τω βιβλίω της ζωής του αρνίου» (Αποκάλυψη, κα' 27). Δηλαδή, μ' αυτούς που θα είναι γραμμένοι στο βιβλίο της αιώνιας ζωής του Αρνίου, δηλαδή του Χριστού.

Мучение св. Агафоника Никомидийского. Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Μαρτύριο του Αγίου Αγαθονίκου από την Νικομήδεια. Τοιχογραφία ( Fresco.) τού έτους 1547 μ.Χ. στήν Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους. ¨Εργο τούΤζώρτζης (Ζώρζης) Fuca. Агафоник Никомидийский и иже с ним, мч. Северный рукав, северная стена; Балканы. Сербия. Грачаница; XIV в.; местонахождение: Сербия. Косово. Монастырь Грачаница. Неф Μαρτύριο του Αγίου Αγαθονίκου από την Νικομήδεια. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1318 μ.Χ. στον βόρειο τοίχο τού Ιερὀύ Ναού Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία Τα λείψανα τού Μάρτυρος Αγαθονίκου κατατέθηκαν στόν Ϊερό Ναό πού ανεγέρθηκε προς τιμήν του,  το 1200 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.   Ιερά Λείψανα Η Κάρα του Αγίου Αγαθόνικου ευρίσκεται στον Ιερό Ναό τού Τιμίου Προδρόμου Καβάλας. Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Αγαθόνικου ευρίσκεται στήν Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’ . Θείας πίστεως. Νίκης τρόπαιον, κατὰ τῆς πλάνης, Ἀγαθόνικε, λαμπρὸν ἐγείρας, τῶν ἄφθαρτων ἀγαθῶν, κατηξίωσαι τοῦ γὰρ Δεσπότου ζηλώσας τὸν θάνατον, τῆς ἀθανάτου ζωῆς ὤφθης μέτοχος. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος. Минея - Август ( (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в.  Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναίο - Αύγουστος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχές  τού 17ου αιώνα  στήν  Εκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας. Минея годовая (свв. Агафоник, Зотик и Афанасий Киликийский). Икона. Русь. 1-я половина XVI в. Музей икон. Реклингхаузен. Германия. Το ετήσιο Μηνιαίο. (Αγ. Αγαθονίκος, Ζωτικός και Αθανάσιος της Κιλικίας). Εικονίδιο. Ρωσία. Το πρώτο μισό του 16ου αιώνα μ.Χ.  στο Μουσείο Εικόνων. Recklinghausen. Γερμανία. Κοντάκιον Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικὸς. Τήν κλῆσιν ἀγαθήν, κεκτημένος θεόφρον, ἀνδρῶν τῶν πονηρῶν, ἀπεστράφης τὸ σέβας, μὴ πτήξας τὰ βάσανα, Ἀγαθόνικε ἔνδοξε· ὅθεν γέγονας, τῶν ἀγαθῶν κληρονόμος, καὶ ἀπείληφας, σὺν τοῖς συνάθλοις ἀξίως, τὸν ἄφθαρτον στέφανον. Ὁ Οἶκος Τὸν ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον καθικέτευε, Ἀγαθόνικε πάνσοφε, τοῦ ἀγαθῦναι τὴν κάκωσιν τῆς ἐμῆς καρδίας, καὶ δωρήσασθαι λόγον μοι, τοῦ ἀξίως ὑμνῆσαί σου τούς ἀγῶνας, οὓς ἤθλησας ὑπὲρ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν, πῶς πανταχόθεν περιεσκόπεις οἷά περ ποιμήν, μάρτυς, καὶ τοὺς λύκους ἐκδιώκων ἐποδήγεις σου τὴν ποίμνην πρὸς γῆν ἀληθείας, βοῶν ἐν παρρησίᾳ· Ὡς πρόβατα ἐγνώσθημεν σφαγῆς· διὸ θάνωμεν, ἵνα κομισώμεθα τὸν ἄφθαρτον στέφανον. Ἐξαποστειλάριον τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἀγαθονίκου Ἦχος β' Τοῖς μαθηταῖς συνέλθωμεν  Ἀγαθονίκου μάρτυρος, τὴν ὑπέρφωτον μνήμην, λαμπροφανῶς τελέσωμεν, ἣν συνῆψεν ἡ χάρις, τῇ τῆς Πανάγνου Κοιμήσει· Οὗτος γὰρ ὁ γενναῖος, τυράννους μὲν κατῄσχυνεν, ἐναθλῶν στερροψύχως, τῷ δὲ Χριστῷ, χαίρων νῦν παρίσταται στεφηφόρος, ὑπὲρ ἡμῶν δεόμενος, τῶν αὐτὸν εὐφημούντων. ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ (μετάφραση Google)   Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο) Βίοι των Αγίων Σχόλιο • Πηγή  Ζωή 692Ζωή 694  epub Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων: Αγαθόνικου, Ζωτικού, Θεοπρέπιου, Ακίνδυνου, Σεβιριανού και άλλων μαζί τους. Η μνήμη του τιμάται στις 22 Αυγούστου Ο Μάρτυρας του Χριστού Αγαθόνικος έζησε στη Νικομήδεια το 5176 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μαξιμιανού το 5177. Αυτός προσηλύτισε τους Έλληνες από τη λατρεία των ειδώλων και τους έφερε στον Χριστό. Ο Κόμης Ευτόλμιος τον οδήγησε σε βασανιστήρια το 5178. Όταν αυτός ο Κόμης, που στάλθηκε από τον αυτοκράτορα στη χώρα του Πόντου για να βασανίσει Χριστιανούς, έπλευσε με ένα πλοίο και έφτασε σε ένα μέρος που ονομαζόταν Καρπίνος, βρήκε εκεί τον Άγιο Ζωτικό με τους μαθητές του που ομολόγησαν τον Χριστό. Ο Κόμης Ευτόλμιος καταδίκασε τους μαθητές του σε θάνατο στο σταυρό, αλλά πήρε μαζί του τον Άγιο Ζωτικό. Επιστρέφοντας στη Νικομήδεια, πήρε κάποιον Πρίκιπο, ο οποίος είχε διδαχθεί την αγία χριστιανική πίστη από τον Άγιο Αγαθόνικο. Αφού τον έδεσε, μαζί με τον Αγαθόνικο, τον Ζωτικό και άλλους Χριστιανούς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Θεοπρέπιος, ο Ακίνδυνος και ο Σεβιριανός, τους οδήγησε όλους στη Θράκη, όπου ο ίδιος ο αυτοκράτορας είχε φτάσει για να τους βασανίσει όλους. Όταν οι άγιοι βρίσκονταν στη χώρα που ονομαζόταν Ποτάμα, ο κόμης θανάτωσε τους Αγίους Ζωτικό, Θεοπρέπιο και Ακίνδυνο, επειδή δεν μπορούσαν πλέον να περπατήσουν λόγω των τραυμάτων και των ελκών που είχαν λάβει νωρίτερα. Και αφού έφτασε στην περιοχή της Χαλκηδόνας, 5179 ο κόμης θανάτωσε τον Άγιο Σεβιριανό, ο οποίος είχε ομολογήσει με θάρρος τον Χριστό. Και τους άλλους μάρτυρες, μαζί με τον Άγιο Αγαθόνικο, οδήγησε στο Βυζάντιο και εκεί τους βασάνισε για κάποιο χρονικό διάστημα. Έπειτα έφτασε μαζί τους στη Σλιμπρία, σε ένα μέρος που ονομαζόταν Άμμους, επειδή εκεί διέμενε ο Μαξιμιανός. Εδώ ο άγιος μάρτυρας Αγαθόνικος, καθώς και όλοι οι Χριστιανοί που έφεραν μαζί του από τη Νικομήδεια, βασανίστηκαν και μαρτύρησαν για τελευταία φορά, μετά την οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο και αποκεφαλίστηκαν, αφού υπέφεραν για το όνομα του Χριστού, του Θεού μας . 5180 Κοντάκιον, Ήχος 1: Αφού απέκτησες ευγενή κλήση, ω Θεοφόνε, απομακρύνθηκες από την πίστη των ασεβών ανθρώπων, μη φοβούμενος τα βασανιστήριά τους, ω ένδοξε Αγάθων. Γι' αυτό, έγινες καλός κληρονόμος και, μαζί με εκείνους που έπαθαν μαζί σου, έλαβες άξια στέφανα. * * * Σημειώσεις 5176 Η Νικομήδεια είναι μια πόλη στη βορειοανατολική γωνία του κόλπου που σχηματίζεται από τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Χτίστηκε το 264 π.Χ. και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά της Βιθυνίας Νικομήδη Α΄. Η θέση της αρχαίας Νικομήδειας καταλαμβάνεται σήμερα από την πόλη Ισμίδη. 5177 Ο Μαξιμιανός Ηρακλής, ο οποίος έφερε τον τίτλο του Αυγούστου, ήταν συναυτοκράτορας με τον Διοκλητιανό και κυβέρνησε το δυτικό μισό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 285 έως το 305. 5178 Ένας κομίτης είναι βασιλικός σωματοφύλακας, φοροεισπράκτορας για το βασιλικό θησαυροφυλάκιο και κυβερνήτης πόλης· σε αυτήν την περίπτωση, η λέξη κομίτης αναφέρεται στους κυβερνήτες των πόλεων. 5179 Η Χαλκηδόνα, ή πιο σωστά, Καλχηδόνα, ήταν αρχικά μια Μεγαρική αποικία στις όχθες της Θάλασσας του Μαρμαρά. Υπό τους Χριστιανούς αυτοκράτορες, η Χαλκηδόνα ήταν η πρωτεύουσα της Μικράς Ασίας, της Βιθυνίας. Στην ιστορία της Χριστιανικής Εκκλησίας, η Χαλκηδόνα είναι αξιοσημείωτη ως ο τόπος της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που συγκλήθηκε το 451 από τον Αυτοκράτορα Μαρκιανό. 5180 Ο θάνατος των αγίων μαρτύρων συνέβη στα τέλη του 3ου αιώνα ή στις αρχές του 4ου αιώνα.