ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Ακολουθία των Αγίων και Ενδόξων Μεγάλων Μαρτύρων Μανουήλ Σαβέλ και Ισμαήλ ψαλλομένη κατά την ΙΖ'. του Ιουνίου, / ερανισθείσα μεν φιλοπόνως παρά Μανουήλ Μάνου του Βυζαντίου χάριν ευλαβείας' επιμελώς δε διορθωθείσα παρά τινων ευλαβών και τα θεία μεμυημένων ανδρών, και ακριβώς επιθεωρηθείσα παρά του Πανοσιωτάτου και σοφολογιωτάτου διδασκάλου και ιεροκήρυκος της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κυρίου Δωροθέου Βουλησμά. Και νυν πρώτοις τύποις εκδοθείσα διά δαπάνης μεν του πανευγενεστάτου κυρίου Μανουήλ Μπάλσα επιμελείας δε και επιστασίας του Αρχιμανδρίτου Ανθίμου Γαζή.

MANUELE, SABELE ET ISMAELE

MARTIRIBUS CONSTANTINOPOLI

( ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

Άγιοι Μάρτυρες  

Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ

 

Мчч. Мануил, Савел, Исмаил. Мануил Панселин. Фреска. Афон (Протат). Около 1290 г.

Μάρτυρες Μανουήλ, Σαβέλ,  Ισμαήλ., 

Τοιχογραφία (Fresco)   περίπου τοy 1290 μ.Χ.  στο Πρωτάτο Αγίου Ὄρους

από τον Μανουήλ Πανσσέληνο

Мч. Исмаил. Μάρτυς Ισμαήλ

Мч. Мануил Μάρτυς Μανουήλ,

Мч. Савел. Μάρτυς Σαβέλ

Мчч. Мануил, Савел, Исмаил. Мануил Панселин. Фреска. Афон (Протат). Около 1290 г.
Μάρτυρες Μανουήλ, Σαβέλ,  Ισμαήλ., 
Τοιχογραφία (Fresco)   περίπου τοy 1290 μ.Χ.  στο Πρωτάτο Αγίου Ὄρους
από τον Μανουήλ Πανσσέληνο

Σαβέλ, Μανουήλ, Ἰσμαὴλ Πέρσαι γένος.

Τὸ δ' ἀξίωμα, Μάρτυρες διὰ ξίφους.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ κασιγνήτους τρεῖς τάμε χαλκός.

Τριάδος αἰσχύνουσιν ἐχθροὺς τριστάτας·

Τὸν Μανουὴλ νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,

Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος·

Ἐβδομάτῃ δεκάτῃ ἴδε τρεῖς Ἀνέρας ἀθλέοντας.



Ἐβδομάτῃ δεκάτῃ ἴδε τρεῖς Ἀνέρας ἀθλέοντας.



Мч. Исмаил. Фреска церкви Благовещения.
Грачаница. Косово. Сербия. Около
Μάρτυς Ισμαήλ. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1318 μ.Χ.
στον Ι.Ναό Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

Мч. Мануил. Фреска церкви Благовещения.

Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г.

Μάρτυς Μανουήλ. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1318 μ.Χ. 

στον Ι.Ναό Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

Мч. Савел. Фреска церкви Благовещения.
Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г.
Μάρτυς Σαβέλ. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1318 μ.Χ. 
στον Ι.Ναό Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

Святой Мученик Исмаил Персянин, Халкидонский. 

Фреска XIV век монастыря Трескавац

 Μάρτυς Ισμαήλ., ο Πέρσης Τοιχογραφία (Fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ.

στήν Ιερά Μονή Treskavac (Prilep)

που βρίσκεται 10 χλμ. από το Prilep κάτω από το λόφο Zlatovrh

Святые мученики Савел и Исмаил Персяне.

Фреска XIV век.Лесновского монастыряΆγιοι Μανουήλ, Σαβέλ και ΙσμαήλΤοιχογραφία τού 14ου αιώνα μ.Χ.στην Ιερά Μονή Λεσνόβσκιπου ευρίσκεται ανάμεσα στις πόλειςProbishtip , Kratovo και το χωριό Zletevo .Σκόπια







Святой мученик Савел Персиянин, Халкидонский.
Фреска , XIV век.
монастыря Зрзе
Άγιος Μάρτυς Σαβέλ
Τοιχογραφία (fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος Ζρζέ
που ευρίσκεται περίπου 36 χιλιόμετρα βορειοδυτικά
από το κέντρο του Prilep κοντά στο χωριό Zrze. Σκόπια

Святые Мученики Мануил, Савел и Исмаил.
Фреска Вторая половина XIII века.
монастыря Святого Николая в Манастире
Μάρτυρες Μανουήλ, Σαβέλ, Ισμαήλ.,
Τοιχογραφία (Fresco) τού δευτέρου μισού τού 13ου αιώνα μ.Χ.
στήν Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου. Μοναστήριον. Σκόπια

 Святой Исмаил.

Святой Савел.

Святой Мануил.

Минея - Июнь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. 
Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии
Μηναίο - Ιούνιος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. αρχή XVII αιώνα 
στην Εκκλησία και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.

Βιογραφία
Και οι τρεις ήταν αδέλφια από την Περσία (ο πατέρας τους ήταν πυρολάτρης, ενώ η μητέρα τους χριστιανή και τους μετέδωσε τη χριστιανική αγωγή, ενώ τη χριστιανική μόρφωση κάποιος ευλαβής Ιερέας ονόματι Εύνικος) και είχαν έλθει στην Κωνσταντινούπολη για κάποια αποστολή.

Минея годовая (мчч. Мануил, Савел, Исмаил). Икона. Русь. 1-я половина XVI в. Музей икон. Реклингхаузен. Германия.
Μηναίο ετήσια (Μαρτύρων. Manuel, Savel, Ισμαήλ). Εικονίδιο. Russ. 1ο εξάμηνο του XVI αιώνα. Μουσείο Εικόνων. Recklinghausen. Γερμανία.

Κατά το διάστημα της εκεί παραμονής τους, συνέβη να δουν στη Χαλκηδόνα τον αυτοκράτορα Ιουλιανό, που θυσίαζε στα είδωλα εν μέσω πομπής. Το θέαμα αυτό τους λύπησε πολύ και εξέφρασαν τη δυσαρέσκεια τους για το κράτος, που ο ηγέτης του γινόταν ένοχος τέτοιας ασέβειας. Κάποιοι καταδότες όμως, που τους άκουσαν, τους κατάγγειλαν στον Ιουλιανό. Αυτός διέταξε αμέσως οι τρεις Πέρσες ν' αρνηθούν το Χριστό. Αλλά και αυτοί με τη σειρά τους αποκρίθηκαν, ότι τους εαυτούς τους προ πολλού είχαν αρνηθεί, και στον Ιησού που είχαν παραδομένη την ψυχή τους, είναι έτοιμοι να χύσουν γι' Αυτόν το αίμα τους. Τότε άρχισε ο βασανισμός τους.

Διαπέρασαν τους αστραγάλους τους με μυτερό αντικείμενο, και έκαψαν τις μασχάλες τους με αναμμένες λαμπάδες. Κατόπιν τους αποκεφάλισαν.

Αλλά η θεία δίκη δεν άργησε να έλθει. Όταν μετά από λίγο ο Ιουλιανός εξεστράτευσε κατά των Περσών, σε κάποια μάχη, πληρώνοντας για τις αμαρτίες του, έπεσε νεκρός στο άνθος της ηλικίας του.

Мучение Мчч. Мануил, Савел, Исмаил.

Фреска. 1547 г. Афон (Дионисиат).

Тзортзи (Зорзис) Фука.

Μαρτύριο Αγίων Μανουήλ, Σαβέλ,  Ισμαήλ.

Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου Άγιον Όρος

έργο τού αγιογράφου Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca 

Мучение Мчч. Мануил, Савел, Исмаил.

Менологий  17 - 20 июня; Византия. Греция; XIV в.; 

памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека 

(Bodleian Librry)

Μαρτύριο Αγίων Μανουήλ, Σαβέλ,  Ισμαήλ.

Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Ιουνίου (17 - 20)  τού 14ου αιώνα μ.Χ.

 και ευρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ὡς ἐννεάριθμον, τοῦ Λόγου σύνταγμα, ἐχθρῶν τᾶς φάλαγγας, κατετροπώσαντο, Ἴσαυρος Φήλιξ σὺν αὐτοίς, Ἐρμείας καὶ Περεγρίνος, ἅμα Ἰννοκέντιος, Μανουὴλ καὶ Βασίλειος, Ἰσμαὴλ ὁ ἔνδοξος, καὶ Σαβὲλ ὁ μακάριος' διὸ καὶ τὰ βραβεῖα τῆς νίκης, εὗρον ὡς Μάρτυρες Κυρίου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ´. Ταχύ προκατάλαβε
Οἱ Μάρτυρες σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, τὸ στέφος ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον· ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄.
Οἱ τῆς εὐσεβείας ὑπέρμαχοι, καὶ τῆς ἀσεβείας ἀντίπαλοι, Μανουὴλ θεόπνευστε, καὶ Ἰσμαὴλ θαυμάσιε, καὶ Σαβὲλ ἀξιάγαστε, παῤῥησίᾳ τὸν Χριστὸν, Υἱὸν Υεοῦ κηρύξαντες, τὸ αἷμα ὑμῶν ὑπὲρ Αὐτοῦ ἐξεχέατε· ὅν δυσωποῦντες μὴ παύσητε, τοῦ σωθῆναι υὰς ψυχάς ἡμῶν.

 

Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ὁ Ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ ἑκουσίως.
Τοὺς πολυτρόπους αἰκισμοὺς ἐνεγκότες, ἐν ἀπτοήτῷ λογισμῷ Ἀθλοφόροι, ὑπὲρ ἥλίου λάμπετε φαιδρότητα· ὅθεν τὴν φαιδρὰ ὑμῶν, ἑορτάζομεν μνήμην, πίστει ἱκετεύοντες, ταῖς ὑμῶν μεσιτείαις, ἁμαρτημάτων ἄφεσιν λαβεῖν, καὶ ἀγαθῶν αἰωνίων ἀπόλαυσιν.

 

Минологий. 18 июня (Мчч. Мануил, Савел, Исмаил). 
Фреска Около 1318 гцеркви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия. .
Μηνολόγιο. 18η του Ιουνίου (Μαρτύρων.  Μανουήλ, Σαβέλ, Ισμαήλ).

 Τοιχογραφία (Fresco)  τού έτους περίπου 1318 μ.Χ. 

 στον  Ι.Ναό Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα. 

Κοσσυφοπέδιο. Σερβία. 

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τῇ πίστει Χριστοῦ, τρωθέντες παμμακάριστοι, καὶ τούτου πιστῶς, πιόντες τὸ ποτήριον, τὰ Περσῶν σεβάσματα, καὶ τὸ θράσος εἰς γῆν κατεβάλετε, τῆς Τριάδος ἰσάριθμοι, πρεσβείας ποιοῦντες, ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Τοῦ Ἁγίου Μανουήλ
Τῶν τοῦ τυράννου ἀπειλῶν καὶ ὑποσχέσεων, καταφρονήσας ἀνδρικῶς στύλε ἀκλόνητε, σὺν ὁμαίμοσιν ἐνήθλησας μεγαλόφρον· ἀλλ’ ὡς ἔχων παῤῥησίαν πρὸς τὸν Κύριον, Μανουήλ με ἐκ κινδύνων ἐλευθέρωσον· ἵνα κράζω σοι, χαίροις Μάρτυς πανθαύμαστε.

Ὁ Οἶκος
Τοῦ Ἁγίου Μανουήλ
Τίς σου τῶν ἐπιγείων Μανουὴλ ἐξισχύσειεν ἐιπεῖν τοὺς Μαρτυρικοὺς ἄθλους, καὶ τῆς ὑπὲρ Χριστοῦ πάλης τὴν ἄμετρο ἔνστασίν τε καὶ καρτερίαν, ἥν ἐπὶ γῆς ὡς ἄσαρκος ἐπεδείξω; Ἀλλ’ ὅμως ἴδε οὕτω σοὶ κράζω· χαίροις Θεοῦ στρατιώτα γενναῖε, χαίροις Χριστοῦ Μάρτυς ὡραῖε· χαίροις ἀστὴρ τοῦ νοητοῦ Ἡλίου παμφαίδιμε· χαίροις καρπὲ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὥριμε, χαίροις Περσίδος ἀθάνατον βλάστημα· χαίροις Θράκης ἀκλόνητον ἔρεισμα· χαίροις τερπνὸν θῦμα τοῦ παντάνακτος Θεοῦ· χαίροις ὁ τὴν πλάνην διελέγξας τοῦ Ἰουλιανοῦ· χαίροις ὁ πῦρ ἥλους καλάμους βέλη καὶ ξίφος εἰς οὐδὲν λογισάμενος· χαίροις οὗ τῇ ἀθλητικῇ ἐνστάσει Σατὰν ὁ δόλιος ὑπῆρξε παιζόμενος· χαίροις τῶν ἑορταζόντων τὴν μνήμην σου ὁ προστάτης· χαίροις δι’ οὗ ἡττήθη ὁ τύραννος παραβάτης· Χαίροις Μάρτυς πανθαύμαστε.

 

Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον.
Οἱ τρεῖς θεῖοι Μάρτυρες οἱ ἐκ Περσίδος, τὸν Σταυρὸν ἀράμενοι, οὐκ ἐδειλίασαν ποινὰς, ἀλλ’ ἐν σταδίῳ ἐκήρυξαν, τὸν ἐν Μονάδι Θεὸν Τρισυπόστατον.

Ἕτερον Ὁ Οἶκος
Εὐφημήσωμεν φιλέορτοι τοὺς Μεγαλομάρτυρας τρεῖς αὐταδέλφους· Μανουὴλ, Σαβὲλ, καὶ Ἰσμαὴλ, τοὺς ἐκ Περσίδος ὡς ἀστέρας φαεινοὺς ἐκλάμψαντας λέγοντες· χαίρετε οἱ τὰ σώματα παντοίοις αἰκισμοῖς παραδόντες, καὶ τὴν ἄληκτον καὶ ἀγήρῳ ζωὴν τῆς φθαρτῆς προτιμήσαντες· χαίρετε οἱ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου ἐν τοῖς σώμασιν ὑμῶν φέροντες, καὶ διὰ Χριστὸν τοὺς ἀστραγάλους ἥλοις παρέντες· χαίρετε οἱ τὸν διὰ ξίφους θάνατον ἐτοίμως δεξάμενοι, καὶ τῶν γηΐνων τὰ οὐράνια ἀνταλλάξασθαι βουληθέντες· καὶ νῦν ἐν οὐρανοῖς σὺν Ἀγγέλοις ἀγαλλόμενοι, ἀπαύστως ὑμνεῖτε, τὸν ἐν Μονάδι Θεὸν Τρισυπόστατον.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ

(μετάφραση Google)

КРАТКИЕ ЖИТИЯ МУЧЕНИКОВ МАНУИЛА, САВЕЛА И ИСМАИЛА

Свя­тые му­че­ни­ки Ма­ну­ил, Са­вел и Ис­ма­ил, род­ные бра­тья, про­ис­хо­ди­ли из знат­но­го пер­сид­ско­го ро­да. Отец их был языч­ни­ком, мать, хри­сти­ан­ка, кре­сти­ла де­тей и вос­пи­та­ла их в твер­дой ве­ре во Хри­ста Спа­си­те­ля. Воз­му­жав, бра­тья по­сту­пи­ли на во­ен­ную служ­бу. В ка­че­стве по­слов пер­сид­ско­го ца­ря Ала­мун­да­ра они бы­ли по­сла­ны для за­клю­че­ния мир­но­го до­го­во­ра с им­пе­ра­то­ром Юли­а­ном От­ступ­ни­ком (361–363). Юли­ан при­нял их с по­до­ба­ю­щей че­стью и ока­зы­вал рас­по­ло­же­ние. Но ко­гда бра­тья от­ка­за­лись при­нять уча­стие в язы­че­ском жерт­во­при­но­ше­нии, раз­гне­ван­ный Юли­ан, на­ру­шив за­кон, за­клю­чил мир­ных по­слан­ни­ков чу­жой стра­ны в тем­ни­цу, как пре­ступ­ни­ков. На до­про­се он ска­зал им, что, ес­ли они пре­зи­ра­ют по­чи­та­е­мых им бо­гов, то нель­зя до­стиг­нуть меж­ду стра­на­ми ни со­гла­сия, ни ми­ра. Свя­тые бра­тья от­ве­ча­ли, что они по­сла­ны сво­им ца­рем с го­судар­ствен­ным по­ру­че­ни­ем, а не для то­го, чтобы рас­суж­дать о бо­гах. Ви­дя твер­дость ве­ры свя­тых бра­тьев, им­пе­ра­тор ве­лел под­верг­нуть их же­сто­ким му­кам.....

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΝΟΥΗΛ, SAVELIEV ΚΑΙ ΙΣΜΑΗΛ

Οι Άγιοι Μάρτυρες Μανουήλ, Savel και ο Ισμαήλ, αδελφοί, προήλθαν από μια ευγενή περσική οικογένεια. Ο πατέρας τους ήταν ειδωλολάτρης, η μητέρα της, ένας Χριστιανός, βαφτίστηκε και μεγάλωσε τα παιδιά τους σε μια σταθερή πίστη στο Χριστό τον Σωτήρα. Ανδρισμού, οι αδελφοί στρατολόγησε. Ως πρεσβευτές του Πέρση βασιλιά Alamundara είχαν αποσταλεί για την υπογραφή μιας συνθήκης ειρήνης με τον αυτοκράτορα Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363). Julian τους έλαβε με τη δέουσα τιμή και την τοποθεσία που παρέχει. Αλλά όταν οι αδελφοί αρνήθηκε να λάβει μέρος σε μια θυσία ειδωλολατρική, εξόργισε Julian, παραβιάζοντας το νόμο, να συνάψει ειρήνη απεσταλμένους της ξένης χώρας στην φυλακή ως εγκληματίες. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, τους είπε ότι, αν περιφρονούν σεβαστός τους θεούς τους, είναι αδύνατο να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των χωρών ή του κόσμου. Οι άγιοι αδελφοί είπαν ότι είχαν αποσταλεί από το βασιλιά τους, κατόπιν αιτήματος κράτους, και όχι για να μιλήσουμε για τους θεούς. Βλέποντας τη σταθερότητα της πίστης των αγίων αδελφών, ο αυτοκράτορας διέταξε να τους υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια. Αγίων Μαρτύρων κρεμασμένα σταυρωμένο τα χέρια και τα πόδια σε ένα δέντρο στο κεφάλι και ώθηση νύχια του, και κάτω από τα νύχια των χεριών και των ποδιών σφυρήλατο αιχμηρές βελόνες. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων ιεροί πολεμιστές, σαν να χωρίς να αισθάνεται αγωνία, εξήρε τον Θεό και προσευχήθηκε. Τέλος, οι άγιοι μάρτυρες κόψει τα κεφάλια τους με τα σπαθιά. Τα σώματά τους Julian διέταξε την καύση, αλλά ξαφνικά υπήρξε ένας σεισμός, η γη άνοιξε και δέχθηκε στα σπλάχνα των αγίων σώματα των μαρτύρων. Δύο ημέρες αργότερα, μετά από μια ένθερμη προσευχή των Χριστιανών, η γη των αγίων αδελφών επέστρεψε το σώμα, από το οποίο προήλθε το άρωμα. Πολλοί ειδωλολάτρες ο οποίος είδε το θαύμα που συνέβη, πίστεψαν στον Χριστό και βαφτίστηκαν. Χριστιανοί ευλαβικά θαμμένα τα λείψανα των αγίων μαρτύρων – αδελφών Μανουήλ, ο Ισμαήλ και Savela. Αυτό συνέβη κατά το έτος 362. Από τότε, τα λείψανα των αγίων μαρτύρων διάσημα θαύματα.

Μετά την εκμάθηση της δολοφονίας του πρεσβευτές του και ότι οι σύντροφοι του Ιουλιανού με πολυάριθμα στρατεύματα πηγαίνει εναντίον του, ο βασιλιάς Alamundar συγκέντρωσε στρατό και στάθηκε στην άκρη της περιουσίας τους. Η μεγάλη μάχη και οι Πέρσες νίκησαν τους Έλληνες. Ιουλιανός ο Παραβάτης σκοτώθηκε ιερομάρτυρος Ερμή (πληροφορίες που διατίθενται 24 του Νοέμβρη).

Μετά από 30 χρόνια, ο ευσεβής αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας († 395), χτισμένο στην Κωνσταντινούπολη, ένα ναό προς τιμήν των αγίων μαρτύρων, και του Αγίου Herman, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (12 Μαΐου), ενώ ακόμα ένας ιερομόναχος, έγραψε στη μνήμη και τον έπαινο των αγίων αδελφών κανόνι.

ΠΛΗΡΗΣ ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΝΟΥΗΛ, SAVELIEV ΚΑΙ ΙΣΜΑΗΛ

Οι Άγιοι Μάρτυρες Μανουήλ, Savel και ο Ισμαήλ ήταν αδέλφια και ήρθε από την περσική χώρα [1] . Οι γονείς τους ήταν γνωστή ανθρώπους, αλλά δεν είναι ίδια ο πατέρας της πίστης διατηρούνται Περσικό δυσπιστία, και η μητέρα του ήταν ένας αφοσιωμένος Χριστιανός. Τα παιδιά τους είναι μια πολύ νεαρή ηλικία είχε ανατραφεί σε χριστιανική ευσέβεια, – όπως ακριβώς και στην πρώιμη παιδική ηλικία τους έθρεψε με το γάλα Materna του και ηλικίας στο φόβο του Θεού? και ευλογημένο πρεσβύτερο Evnoik γεννήσει αυτούς τους Αγίους αδελφούς του Αγίου Βαπτίσματος το πλύσιμο και τους δίδαξε το λόγο του Θεού. Όταν έφτασαν στην ενηλικίωση, τότε που εντάχθηκαν ήταν στην τάξη. Αλλά αφιερώνοντας τη φυσική τους δύναμη, ο βασιλιάς της Περσίας Alamundaryu [2] , – το πνεύμα της εποχής τους, όλα αυτά εξυπηρετούν το βασιλιά του ουρανού, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, προσπαθώντας να τον ευχαριστήσει σε όλα τα καλά τους έργα.

Μόλις είχαν αποσταλεί στο βασιλιά τους στην ελληνορωμαϊκή αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης [3] για τη σύναψη ειρήνης με αυτόν. Julian τους έλαβε το πρώτο με την τιμή, και με κάθε τρόπο την παροχή τους με το έλεος, όλη την ώρα τους αντιμετωπίζονται με φιλικό τρόπο? αλλά στη συνέχεια, να μάθουν ότι είναι Χριστιανοί, που γεμίζουν με οργή εναντίον τους και εναντίον των τελωνειακών και των νόμων, κοινό για όλους τους λαούς, πρόδωσαν τους αδελφούς μαρτύριο τους για την πίστη τους στον Χριστό, και τα βάζουμε μετά την πιο σοβαρή βασανιστήρια.

Μαρτύριο ως κατόρθωμα τους είχε φύγει.

Μόλις άνομη αυτοκράτορας σχεδίαζε να πάει στην Βιθυνία, στην περιοχή που λέγεται όργιο Trigon [4] , διότι εκεί σύντομα ήρθε ένας από bogomerzkih ειδωλολατρική διακοπές. Όταν πέρασε πάνω με πλοίο από την Κωνσταντινούπολη προς τη Χαλκηδόνα [5] , έφτασε στο καλέσαμε τον τόπο, άρχισε αμέσως, με όλο το πλήθος που συγκεντρώθηκαν εκεί οι άνθρωποι κάνουν κακό γιορτή της από τη λατρεία ειδώλων και φέρνοντας δαίμονες αμέτρητα θύματα – και εδώ ξεκινά εδώ συνεχής γλέντι, τραγούδι και τη μουσική, ντέφι γρατζούνισμα – και προς τιμήν των παγανιστικών θεών επιβλαβών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου διαπράχθηκε εδώ πολλά χυδαία ανομία.

Οι δούλοι του Χριστού Manuel, Savel και ο Ισμαήλ, είναι εκεί, μαζί με τον αυτοκράτορα δεν θέλετε να δείτε ακόμα και σε αυτή την ανίερη γιορτή? Πήγε μακριά μια φορά μακριά από την επευφημίες και στέκεται από μακριά, που θρήνησαν και έκλαψε για την αποπλάνηση και την εξαπάτηση του λαού, και προσευχήθηκε στον Κύριο τον Θεό – και για τον εαυτό τους, ώστε να μην μπορεί να μόλυναν κοινωνία με ειδωλολατρικές θυσίες – και όλη η άστοχο να ο Κύριος τους οδήγησε στη γνώση της αλήθειας.

– Μην αφήνετε, Κύριε, – προσευχήθηκαν – αυτοί οι άνθρωποι μένουν σε τέτοια μεγάλη δυστυχία θυμωμένος, και δεν θα υποστεί ευφυή πλάσματα σου να είναι σε έναν παροξυσμό? – Είναι εδώ πιο παράλογο από ό, τι ακόμη και τα σεβαστό βράχους και τα δέντρα? Τουλάχιστον ξύλινα είδωλα τους ως παράλογη και άψυχο πράγμα, δεν ξέρω τι κάνουν μπροστά τους? αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, έντιμη και λογική ψυχή, σου έχεις εσύ είναι η εικόνα και καθ «ομοίωσιν, δεν βλέπουν και δεν καταλαβαίνουν ότι και να κάνουν κάποιον να αποτίσουμε φόρο τιμής θεϊκή ευλάβεια: περπατούν στο σκοτάδι, είναι λάθος και να πάει στην αιώνια καταστροφή.

Εκείνη την εποχή, ως άγιοι, ενώ μακριά, τόσο έκλαψε και προσευχήθηκε, ο αυτοκράτορας, παρά να φέρει το θύμα και γλέντι μαζί τους και όχι με τους βλέπουμε οι Πέρσες απεσταλμένους διέταξε να τους βρει και να τον καλέσει, οπότε είχαν διασκέδαση μαζί με αυτόν. Τότε ένας από postelnichim του βασιλιά εξεύρεση επιδαπέδια τους, άρχισαν να τους καλέσει στη βασιλική γιορτή: πίστευε ότι ανήκουν επίσης στην ειδωλολατρική ανομία. Αλλά οι υπηρέτες του Χριστού απάντησε ομόφωνα να τους καλέσει τσαρικής postelnichim:

– Φύγε από εμάς: πρέπει να αρνηθεί την πίστη, η οποία ανατράφηκε από τη νεολαία του, και ως εκ τούτου δεν θα αφήσει τον Κύριο, και όχι διάβολοι λατρεία κατοικήσει σε σας? και αφήστε τους να μην είναι μαζί μας, ώστε να μπορέσουμε να συμμετάσχουν στην προφανή αυταπάτη ότι δεν είμαστε τόσο τρελός και ανόητο τρόπο, αψηφώντας το ζωντανό Θεό, τον Δημιουργό μας, άρχισαν να λατρεύουν άψυχο δημιουργία. Και όχι για το γεγονός που έχουμε λάβει ένα τέτοιο μεγάλο βαθμό και έχουν έρθει να αποκηρύξουν την πίστη τους, αλλά για να κάνει την ειρήνη μεταξύ του Περσικού και ελληνο-ρωμαϊκού κράτους. Και ο βασιλιάς σας, καθώς και ένα μυαλό μαζί του, γνωρίζει πολύ καλά ότι γυρίζουν και δεν μας πείσει να πάει στην κακία του, ακόμα και αν έχουμε προδώσει τη φωτιά και το μαρτύριο, και θα στερηθούν της ίδιας της ζωής.

Μετά postelnichim, απομακρύνεται από τους Αγίους, έδωσε αυτά τα λόγια του Ιουλιανού, και αμέσως χύνεται έξω πάνω τους με το θυμό και την οργή? αλλά αποφάσισε να μην φέρει μαρτύριο τους τώρα, έτσι ώστε να μην παρεμβαίνει με κακούς φεστιβάλ του, αλλά αναβλήθηκε μέχρι το πρωί, διοικούσε μόνο συνάψει οι υπηρέτες του Θεού στη φυλακή.

Θα πάμε στη φυλακή, έτσι τραγούδησε στον Κύριο:

– «Έλα, θα τραγουδήσει στον Κύριο, φωνάξουν στον Θεό, στον βράχο της σωτηρίας μας? Έρθει πριν από αυτόν με ευχαριστία, και να κάνουμε μια χαρούμενη θόρυβο για να τον» ( Ψαλμός 94: 1-2. ).

Και στη συνέχεια:

– «Ποιος είναι ο Θεός τόσο μεγάλη είναι ο Θεός μας!» ( Ψαλμ 76: 14 ). Εμείς – οι άνθρωποι της δημιουργίας Του και τα χέρια του και θα καλέσει πάντα επάνω του.

Την επόμενη μέρα Julian sudilischnoe ανέβηκε στον τόπο, που αποστέλλονται για να Περσικό αγγελιοφόροι του και άρχισαν να το πω έτσι:

– Εσείς, καλό Κύριοι, ο βασιλιάς σας έστειλε εδώ, καθώς οι άνθρωποι του αληθινού εαυτού και είμαστε σε καλή θέση για να ανακτήσει μεταξύ των δύο βασιλείων πολυαναμενόμενη από όλο τον κόσμο. Αλλά αυτή η ειρήνη μπορεί να αποκατασταθεί μεταξύ μας μόνο με τη συγκατάθεση της αγάπης και της αμοιβαίας στοργής. Ωστόσο, αυτό που μπορεί να έχετε συμφωνήσει μαζί μας, και πού είναι η αγάπη σας για μας, αν δεν θέλετε χθες μαζί μας για να κάνουν το φεστιβάλ και να απολαύσουν τη διασκέδαση στην τιμή των ίδιων θεών, και τι, οι Πέρσες, την τιμή [6] ; Μετά τους Πέρσες, ακριβώς όπως και εμείς, λατρεύουν τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια – δύναμη πυρός vsesvetleyshuyu, και άλλοι θεοί μας? – Γιατί αρνούνται να τους τιμήσετε μαζί μας και δεν θέλουν να συμμετάσχουν στην υπηρεσία μας για να τους – έστω και μόνο για χάρη της όρους και τις προϋποθέσεις μας σε σχέση με τη σύναψη της ειρήνης ήταν ισχυρότερη και πιο ανθεκτικά; Αλλά αν περιφρονούν και περιφρονημένος θεών μας, και αν δεν είναι ένα μυαλό μαζί μας, τότε ελάτε σε εμάς για την έγκριση του κόσμου, αλλά για να το διακόψει, καθώς και για την επανάληψη της εχθρότητας και του πολέμου.

Σε αυτό το ιερό άνδρες απάντησε:

– Ήρθαμε να σας από το βασιλιά μας για τη σύναψη ενός ειρηνικού περιβάλλοντος στην πολεμιστές σας δεν θα πρέπει να περάσει τα όρια μας, και μας – το δικό σας, ότι δεν θα μπορούσε να έχει για να αδειάσετε τη γη κάθε άλλο – και για τους εμπόρους μας έχουν πάντα εύκολη πρόσβαση στο κράτος σας και να σας – επιστρέφοντας στο σπίτι του στη χώρα μας, και ότι και οι δύο θα είναι χωρίς δυσαρέσκεια? – Ότι οι προϋποθέσεις γι «αυτό και σας στείλαμε, και όχι με το σκεπτικό των θεών. Ας κάθε ένας που τιμά τον Θεό, τι θέλει και γι «αυτό ήταν, ό, τι θέλει. Ναι, γιατί η πίστη δεν είναι ποτέ ένας πόλεμος μεταξύ των βασιλείων? αλλά βεντέτες, καυγάδες και τις μάχες συμβαίνει πάντα, λόγω των πόλεων, των περιφερειών και λόγω της όρια και τα όρια τους. Είσαι αφήνοντας όλες τις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη, για την οποία σας στείλαμε, θα αρχίσουμε να μιλάμε για κάτι άλλο, για το τι μας μαζί σας δεν πρέπει να μιλάμε. Μετά από όλα, μιλάμε για μας όχι για την ευημερία της αυτοκρατορίας του – όχι στην ειρηνική στάση έναντι της χώρας μας, το οποίο βρίσκεται δίπλα με τα δικά σας, αλλά όλη την ώρα για να ρωτήσω κάτι σχετικά με τους θεούς και να μιλάμε για την πίστη. Αν το θέλετε πραγματικά, ξέρετε ότι, παρόλο που ήρθαμε και οι Πέρσες, αλλά με την πίστη των χριστιανών, ακόμα και από τη μητέρα μας έφερε σε ευσέβεια, και ανέθεσε στην αληθινή πίστη του πατέρα μας Γέροντα Evnoikom. Και στη χώρα μας πολύ υπήρξε τέτοια, που θα μας γυρίσει μακριά από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό στην ειδωλολατρία, αλλά δεν έχουν το χρόνο σε αυτό: η χάρη του Κυρίου μας, παρέμεινε ακλόνητη και σταθερή στην ομολογία της πίστης τους? και τώρα ελπίζουμε να τη βοήθεια του Κυρίου – ότι και τώρα κανείς εδώ δεν θα μας γυρίσει από την άγια πίστη μας, και κανείς δεν θα πείσει τα δαιμόνια να πάει στην υπηρεσία, η οποία σύμφωνα με την αλήθεια, και μάταια έχει διαπράξει καμία εξαπάτηση, πλάνη και την εξαπάτηση.

Τότε ο βασανιστής, γεμάτη με θυμό, τους είπε:

– Πώς, όντας αδαείς και απλοί άνθρωποι – οι οποίοι δεν γνωρίζουν τη γλώσσα μας, και ακόμη και – όπως εσείς τολμούν τόσο ξεδιάντροπη και τόσο τρελός ομιλίες του βλασφημούν την πίστη μας που πρεσβεύουν, μορφωμένοι άνθρωποι και το παρελθόν τέλεια σε όλα στο βιβλίο της σοφίας; Είμαστε εξοικειωμένοι με τη διδασκαλία σας. Μετά από όλα, ξέρετε ότι έχω σπουδάσει και χριστιανικά βιβλία σας, αλλά βλέποντας ότι μόνο αυτοί βρίσκονται και τίποτα δεν είναι αλήθεια, τις απέρριψε αμέσως, λόγω της αβεβαιότητας που είναι γραμμένο σε αυτά να μην πέσουν σε οποιοδήποτε σφάλμα. Και ένας από εκείνους τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι τα βιβλία σας και ελάτε σε αυτές – που τους έδειξε ο ίδιος ποτέ ένδοξη και τέλεια και το έκανα σε γενναία ζωή μου; Ως εκ τούτου, σας συμβουλεύω: Αφήστε αυτό το παιδί και ψευδείς φιλοσοφείν και πιστεύω ότι είναι καλύτερα σε ό, τι καιρό έχει διδάξει τις καλύτερες φιλοσόφους. Εάν δεν θέλετε να πάρετε την καλή μου συμβουλή για εσάς, τότε, και παρά τη θέλησή του, να τηρείτε το μαρτύριο που σας προδίδουν αμέσως.

Σε αυτό το ιερό, δήλωσε:

– Έχουμε μάθει από τον Κύριό μας – να μην φοβούνται αυτούς που σκοτώνουν το σώμα και δεν νομίζω ότι θα πρέπει να απαντήσει που θέλουν να μας βασανίζουν, γιατί ο ίδιος το Άγιο Πνεύμα θα μας ενισχύσει στη δυστυχία και να δώσει τη λέξη και την αυτοπεποίθηση να ανταποκριθεί. Σας ζητούμε, τι βλέπετε σε εμάς τρελών – εσείς, που ο ίδιος θεωρεί ότι ο σοφότερος όλων των ανδρών; και οι οποίοι γενικά συνετό – είτε αυτός που γνωρίζει τον αληθινό Θεό και Δημιουργό όλων των ειδών και ευλαβικά τον τιμήσει, ή που, έχοντας ξεφύγει από τα ζώντα Θεό, λατρεία άψυχο πλάσματα, τους βράχους και τα δέντρα, ή κάτι τέτοιο; Πραγματικά αυτός είναι τρελός, ο οποίος, αντί του Θεού τιμά τους νεκρούς πράγμα? – Ευφυής ως κάποιος που υπηρετεί το ζώντα Θεό. Μετά από όλα, αυτό είναι αυτό που πάνω απ «όλα είναι θέμα του ανθρώπινου μυαλού – είναι να γνωρίζουμε τον Δημιουργό τους, το δωρητή όλων των δώρων, και πιστεύουν σ» αυτόν, και επιμελώς τον υπηρετούν? και δεν τον ξέρω – δημιουργός και ευεργέτη του, και το έργο του στον εχθρό – πνευματικά ολέθρια δαίμονας, – είναι απόλυτη ανοησία. Και οι αρχαίοι φιλόσοφοι σου, είναι σε τέτοια απειλητικών ή προσβλητικών λάθος, μόνο φάνηκε να είναι σοφός, αλλά στην πραγματικότητα ήταν οι πιο παράλογο οι άνθρωποι – σύμφωνα με τον λόγο του Αγίου Αποστόλου: «φανερά να είναι σοφός – έγιναν ανόητοι» ( Ρωμαίους 1: 22 ), και σκοτεινό ανόητη καρδιά τους ? Τώρα μπορείτε κάτι και να γίνει σαν, αν όχι χειρότερα, επειδή εκείνοι ήταν στην τρέλα του, μη γνωρίζοντας, και ποτέ-πριν ομολογώντας την αληθινή πίστη, εσείς, φωτισμένος από το Άγιο Βάπτισμα και εκπαιδεύονται στο Χριστιανισμό, απέρριψε το Χριστό του Θεού και είναι τώρα, αληθινοί πιστοί στον Κύριο, που ονομάζεται αντί των Ελλήνων χριστιανών, και αντί των ευσεβών – ασεβείς και άθεοι.

Σοβαρό ερεθισμό σε αυτά τα λόγια μαρτύρων Julian, γεμάτη με απέραντη οργή, διέταξε αμέσως βάναυσα τους βασανίζουν. Πρώτα απ «όλα, αποκάλυψαν και τοποθετείται στο έδαφος, ξυλοκοπήθηκε αλύπητα σκληρές ζώνες για την σπονδυλική στήλη και την κοιλιά, και στη συνέχεια έκλεισε το τηλέφωνο για muchilischnom θέση υψηλής καρφωμένο στο δέντρο των χεριών και των ποδιών τους και τα δόντια του σιδήρου έσκισε ολόκληρο το σώμα τους. Μάρτυρες του Χριστού, γενναία διαρκή το βαρύ αλεύρι vozvedshego τα μάτια του στον ουρανό και προσευχήθηκε στον Κύριο, έτσι έκκληση προς αυτόν:

– Ω, Κύριε! Εσείς και ο Σαμ φορά καρφωμένα άπιστοι Εβραίοι στο δέντρο και να καθαρίσει τις αμαρτίες του κόσμου με το πάθος για το Σταυρό και το θάνατο – κοιτάξει κάτω σε μας, κρέμεται πλέον από έλκος στο δέντρο, και δεδομένου ότι η φύση μας είναι αδύναμη, τότε στείλτε μας βοηθήσει πάνω του και να μας δώσει την ανακούφιση από την ταλαιπωρία μας, γιατί μόνο με την ελπίδα σας, θα ήταν τολμηρό να δεχθεί το μαρτύριο. Πόσο σκληρό και φρικτό το αλεύρι, – Εσύ, Κύριε, γνωρίζουμε και να δούμε, αλλά για την αγάπη του Σένα, ω γλυκιά Ιησούς, που είναι ευχάριστο για εμάς!

Όταν οι άγιοι προσευχήθηκαν τόσο ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά τους, ο άγγελος του Κυρίου? αλλά είδε τίποτα, αλλά των αγίων μαρτύρων, θόλωναν τα μάτια των ασεβών δεν ήταν άξιοι. Αυτός ο άγγελος, παρήγορο το πλήττονται, τους έδωσε τέτοια χαρά στον πόνο τους, είναι ως εάν δεν αισθανόταν πλέον τον πόνο των πληγών του και φαινόταν να είναι – ούτε καν είχε μεταφερθεί όλα αυτά τα βάσανα. Στη συνέχεια, Julian διέταξε αφαιρεθεί από το ξύλο των αγίων μαρτύρων, και όταν απομακρύνονται, ο ίδιος, σαν να χλευάζει τους, τους είπε:

– Βλέπετε, έχω φειδωλοί, χωρίς να προδίδει σας ακόμα πιο δελεαστική. Ελπίζω ότι είστε μετά από μια σχετικά μικρή ποινή είναι πλέον του ενός μυαλού μαζί μας.

Οι άγιοι μάρτυρες, καθώς συνειδητοποιούν όλες τις κολακείες του τα λόγια του, αλλά με μεγάλη αυτοπεποίθηση, είπε:

– Μην νομίζετε και δεν κλίνει, ο εχθρός του Χριστού, έτσι ώστε να αλλάξει την πίστη στον Κύριο. Έτσι, συνέχισε να βασανίζει το σώμα μας, αν θέλετε περισσότερο μας βασανίζει: είμαστε πρόθυμοι να υπομείνουν. Έχετε Podvergnesh τραυματισμούς, φωτιά, σπαθί, ή κάτι ακόμα πιο τρομερό – όλα για να κρίνουν τους εαυτούς τους πιο ευτυχισμένοι από ό, τι αλεύρι: όλα όσα υπομένουν με χαρά, για τον Ιησού μας αγάπησε!

Στη συνέχεια, η άναρχη Julian, βλέποντας ότι Μανουήλ, ως το παλαιότερο των αδελφών, δήλωσε μεγαλύτερη και πιο τολμηρή από ό, τι άλλα αδέλφια, διέταξε να τον πάρει στο πλάι, και ο ίδιος, για να ξεκινήσετε μια συνομιλία με τους δύο άλλους – με Saveliev και Ισμαήλ έγινε με δόλο, ώστε να τους πω :

– Θα τα παιδιά, αν και μερικές γονείς, αλλά οι άνθρωποι δεν είναι το ίδιο χαρακτήρα: Ανώτερος ο αδελφός σας δεν αξίζει καν να ονομάζεται ο αδελφός σας, γιατί είναι πεισματάρης, τρελός, ξεδιάντροπη, πολλή συζήτηση και υποστηρίζουν και να παραμείνουν ακλόνητοι στην τρέλα του του, και θα είναι γοητευμένος για τον εαυτό του και δεν σας επιτρέπει να επιλέξετε το καλύτερο για τον εαυτό σας? και, όπως βλέπω ανθρώπους σαν είδος, απαλή, και δεν γκρινιάρης σε όλα – σοφός. Έτσι, Ας ακούσουμε καλές συμβουλές μου – να αφήσει τον αδελφό μου να πεθάνει μάταια αυταπάτη του και μια τρελή αντίσταση – θυσία στους θεούς μας, και στη συνέχεια μπορείτε να πάρετε – τα μέγα έλεος και να μας – τα πλούσια δώρα και την τιμή.

Οι άγιοι, που δεν θέλουν να ακούσουν ακόμη και σε αυτά τα κολακευτικά λόγια, δυνατά άρχισε να καταγγείλει την προδοσία του Ιουλιανού, και βλασφημήσει την τρέλα του. Στη συνέχεια, Julian vozgorevshis πάλι θυμό, διέταξε να τους πάρει με τον τόπο και την αποπνικτική muchilischnoe άκρες των αναμμένα κεριά. Μαρτύρων ίδια γενναία διαρκή αυτά τα βάσανα, όλη την ώρα – ο Κύριος της δόξας, και το βασανιστή – όνειδος. Στη συνέχεια, Julian διέταξε μια δεύτερη μολύβδου και Manuel – τα χάδια, οι απειλές – άρχισαν και πάλι να τον αναγκάσει να λατρεύουν τα είδωλα. Τέλος, βλέποντας ότι ήταν σαν ένα βράχο, ακλόνητος στην ομολογία του Χριστού, άρχισε με τον ίδιο, καθώς και τους αδελφούς βασανίζουν, είπε ο επικεφαλής του καθενός από τους μάρτυρες να οδηγούν στα νύχια σιδήρου και για τα νύχια των χεριών και των ποδιών – απότομη πασσάλους, και τότε, έτσι ήδη έλκος, διέταξε ένα σπαθί να κόψει τα κεφάλια τους, και τα σώματά τους – για να κάψει.

Και οι άγιοι μάρτυρες οδηγήθηκαν στον τόπο εκτέλεσης – ένα μέρος που ονομάζεται Konstantinovo, όπου πριν από την έκχυση του αίματος του, η τελευταία φορά που πρόσφερε μια προσευχή στον Κύριο:

– Καλή Θεός, χωρίς αρχή, τα οποία προέκυψαν από το τίποτα σε λειτουργία, στην τελευταία του καλοκαιριού για τη σωτηρία μας, για να μειώσω τον εαυτό του, να κατοικήσει με τους ανθρώπους σε έναν σκλάβο τρόπο και υπομένει Σταυρό για να μας ελευθερώσει από τη δουλεία της αμαρτίας και να μας κάνει κληρονόμους του βασιλείου του του, -, λαμβάνετε στον κόσμο υπηρέτες σου, και αριθμημένες ανάμεσά μας στις τάξεις του ο κόσμος άρχισε να σας παρακαλώ, γιατί έχουμε το όνομα του σας ιερών εθελοντικά αποδεκτό είναι mechnoe posechennymi και την αναχώρηση από αυτή τη ζωή, – και στροφή προς τον εαυτό του, vsemiloserdy Κυρίου, που υποδούλωσαν στο διάβολο οι άνθρωποι, οι οποίοι σε τόσα πολλά γύρω μας, και πήγε στην εκπαίδευση του νου και του νου να γνωρίζει την αλήθεια: ότι σοι γνωρίζουν το μόνο αληθινό Θεό και σε σένα εξυπηρετούν μόνο, και από εσάς να λάβετε την αιώνια σωτηρία.

Εκείνη την εποχή, όπως των αγίων μαρτύρων προσευχήθηκε έτσι – πάνω από φωνή ακούστηκε:

– Έλα, προκειμένου να λάβει το στεφάνι της δόξας, όπως γενναία έκανε τον άθλο του.

Οι άγιοι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν στην 17η ημέρα του μήνα Ιουνίου.

Αλλά όταν ο κακός δούλος θα εκπληρώσει τις περισσότερες παραγγελίες σε πονηρούς βασιλιά του – για να κάψει το σώμα των Παθών του Χριστού – αμέσως, κατά την εντολή του Θεού, η γη έκανε σεισμός, και ο τόπος όπου στοίχημα αγίους, βαθιά εγκαταστάθηκαν, και έτσι σχηματίζεται το εχεις άβυσσο ληφθούν τα σώματα των μαρτύρων και έκρυψε τους, περισσότερο έτσι δεν τους αγγίζουν κακό χέρι της πανίσχυρη δύναμη της φωτιάς και δεν θα τους είχε μετατραπεί σε στάχτες? – Και όλοι οι υπηρέτες είχαν φύγει με το φόβο.

Τότε πολλοί από τους ανθρώπους που στέκονται εκεί, βλέποντας αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό και μεταξύ των Ελλήνων απέρριψε η πλάνη προσχώρησαν στην χριστιανική κοινότητα.

Μετά από δύο ημέρες, κατά τις οποίες οι Χριστιανοί συνεχώς μέρα και νύχτα πρόσφερε σε αυτό το μέρος προσευχές προς τον Κύριο, η γη έδωσε τη θέση της και πάλι και σήκωσε τα κορυφαία σώματα των αγίων, και τώρα – παντού χύνεται έξω ανείπωτη άρωμα. Στη συνέχεια οι πιστοί, γεμάτη με μεγάλη χαρά, να αγαπάμε τους αγίους πήρε το σώμα και το έθαψαν με την τιμή σε αυτό το θαυμάσιο μέρος? όταν από τον τάφο των αγίων μαρτύρων άρχισε να ρέει σε αφθονία για όλους θεραπεία των αρρώστων. Ένα κακό αποστάτης Julian αμέσως μετά πέθανε από ένα βαρυσήμαντο και φρικτό θάνατο.

Σχετικά με τη δολοφονία των περσικών αγγελιοφόρους, οι άγιοι μάρτυρες Μανουήλ, Saveliev και Ισμαήλ, άφησε όλα στρατό του στην Περσία [7] . Σε αυτό παρασυρθεί δαίμονες του μέσα από τους οδηγούς του – τους ψευδοπροφήτες, ο οποίος προέβλεψε τη νίκη και την κατάκτηση του από τους Πέρσες. Πέρση βασιλιά, όταν άκουσε την ήττα των πρεσβευτών του, γεμάτη με βαθιά θλίψη και μεγάλη οργή, γνωρίζοντας ότι επρόκειτο zakonoprestupny Julian, που μόλις συγκέντρωσε όλα τα στρατεύματα και διαμορφώθηκε στα σύνορα του κράτους, πάλεψε για περήφανος για τον εχθρό του. Και όταν πληρούνται οι δύο στρατοί, υπήρχε μια μεγάλη μάχη. Αλλά οι Πέρσες σύντομα νίκησα και νίκησε το ρωμαϊκό στρατό, τη σύνθλιψη έτσι τη δύναμη του Ιουλιανού.

Εδώ σε αυτό μια μάχη αποστάτη Ιουλιανό, και χτύπησε την οργή του Θεού: ο κακός αυτοκράτορας χτυπήθηκε από ένα αόρατο χέρι, και πέθανε σε μεγάλη αγωνία, να γίνει στο τέλος ο περίγελος όλων των Περσών, στην οποία τόσο περήφανα μίλησε, με μάταια του είναι η ελπίδα – με τη χαρά των δαιμόνων, στο οποίο πίστευε και το οποίο είχε ελπίσει.

Οι Χριστιανοί, ελευθερώνονται με τον τρόπο αυτό από τη βάναυση δίωξη και τα βάσανα, δοξάζουν Λυτρωτής σου, ο Χριστός του Θεού, ο οποίος από εμάς είναι τιμή και δόξα με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν [8] 

.

σημειώσεις

[1] Το περσικό κράτος κατεχόμενα, ενώ η συντριπτική χώρο μεταξύ του Τίγρη, τον Περσικό Κόλπο και την Κασπία Θάλασσα

[2] Alamundar ως βασιλιάς της Περσίας, εντελώς άγνωστη στην ιστορία? Ορισμένοι πιστεύουν ότι ήταν ένας από τους στρατηγούς του Πέρση.

[3] . Julian, ο γιος του Κωνστάντιου, ο αδελφός Veale του Κωνσταντίνου, γεννήθηκε το 331 από τον R. Χρ.? Πρώτα είχε εκπαιδευτεί στη χριστιανική θρησκεία, αλλά έγινε Καίσαρα το 355, ο ίδιος ανοιχτά απορρίπτοντας τον Χριστιανισμό, για το οποίο έλαβε το όνομα του Παραβάτης.

[4] Τι νομίζεις, Trigon ήταν στην πραγματικότητα ένας ναός αφιερωμένος στα είδωλα, κοντά στην Χαλκηδόνα.

[5] Χαλκηδόνα – μια πόλη της Βιθυνίας, στο νότιο άκρο του Βοσπόρου, εναντίον του Βυζαντίου.

[6] Στις φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις τους Julian ήταν ekklektik, δηλαδή – Εκείνος όλων των θρησκευτικών διδασκαλιών ο ίδιος επέλεξε όλα αυτά που του άρεσε και ήταν σε γενικές γραμμές σύμφωνα με την αντίληψη του κόσμου? Πίστευε, και σε μια ενιαία ανώτατη Θεό, αλλά τον ταυτίζει με τον ήλιο θεό Μίθρα ή Ανατολική θρησκεία? και οι Πέρσες, όπως γνωρίζουμε, είναι επίσης σεβαστός από τον ήλιο ως κύρια θεότητα της.

[7] Όπως γνωρίζετε, Julian βάδισε εναντίον των Περσών στις Μάρτιος 5363 χρόνια.

[8] Η επίσημη γιορτή της μνήμης των αγίων τώρα πολύ παλιά? 30 χρόνια μετά το θάνατό τους Θεοδοσίου Veale. (395) που χτίστηκε προς τιμήν της εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη, και ο μοναχός Hermann, αργότερα πατριάρχης (δ. 740) έγραψε στη μνήμη του κανό

 

 

 

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

 

 

ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΣΤ΄!! 

 ΤΥΧΩΝ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ 

 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

DEE S, TYCHONE THAUMATURGO 

EPISCOPO AMATHUNTIS IN CYPRO INSULA

(ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ
ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

Αγιος Τυχωνας

LEBEN UND WUNDER DES HEILIGEN TYCHON 

- ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ

ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

(σελίδες 111 - 158 )

Άγιος Τύχων

ο Θαυματουργός επίσκοπος

Βλάβην ὀλοθρεύοντος ἐκφυγὼν Τύχων,
Ζωῆς τυχὼν γέγηθε τῆς ἀνωλέθρου.
Ἕκτῃ καὶ δεκάτῃ κατερύκακε γαῖα Τύχωνα.

Γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου, τη σημερινή Παλαιά Λεμεσό κατά τον τέταρτο αιώνα μ.Χ.

Οι γονείς του, ευλαβείς κι ενάρετοι έσπευσαν απ' την πρώτη στιγμή, να αφιερώσουν το παιδί τους στον Θεό. Πόθος τους ευσεβής να το δουν κάποια μέρα στην υπηρεσία του Κυρίου.

Ευλογημένος πόθος! Και για την πραγμάτωσή του με ζήλο και προσοχή φρόντισαν από νωρίς να φυτέψουν στην εύπλαστη ψυχή του και τα κατάλληλα σπέρματα της αγωγής.

Οδηγός τους και στο σημείο αυτό τα θεόπνευστα λόγια του μεγάλου Αποστόλου και Παιδαγωγού, του θείου Παύλου.

Οι γονείς «εκτρέφετε τα τέκνα υμών εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».

Και πράγματι. Με παιδαγωγία και συμβουλές σύμφωνα με το θέλημα του Θεού μεγάλωσαν τον μονάκριβο βλαστό τους οι καλοί και θεοφώτιστοι γονείς. Μέσα στην ψυχή του έσπειραν απ' αυτή τη βρεφική ηλικία τα ευλογημένα σπέρματα της ευσέβειας. Κι η σπορά ρίζωσε και στον καιρό έδωκε τους ανάλογους καρπούς.

Παιδάκι ακόμη ο Τύχων πριν πάει στο σχολείο με προθυμία υπηρετούσε στο πατρικό αρτοποιείο. Βοηθούσε τον πατέρα. Μετακινούσε διάφορα ελαφριά αντικείμενα. Έπαιρνε κι έφερνε θελήματα στο σπίτι. Αναλάμβανε καθήκοντα στην πώληση του ψωμιού. Και γενικά υπάκουος πάντα χωρίς θόρυβο και φωνές έκανε γρήγορα και με προθυμία ό,τι του παρήγγελλαν.

Μια μέρα που ο Τύχων στεκόταν μοναχός στην πόρτα του μαγαζιού, ένα παιδάκι συνομήλικο Και γνωστό του, κίτρινο κι αδύνατο απ' τον υποσιτισμό, τον πλησίασε, στάθηκε ντροπαλά μπροστά του και με τρεμουλιαστή φωνή του είπε:

— Τύχων, πεινώ... Δύο μέρες τώρα τ' αδέλφια μου κι εγώ δεν έχουμε ψωμί. Η μανούλα μας δεν έχει δουλειά. Χρήματα δεν έχουμε ν' αγοράσουμε...

— Έλα, τον διέκοψε ο Τύχων, Και τον τράβηξε μέσα. Και αφού πήρε δύο ψωμιά φρεσκοψημένα και ζεστά, τα έβαλε στα χέρια του φτωχού παιδιού και του είπε:

— Πάρε τα γρήγορα στο σπίτι. Δικά σου είναι. Δεν θέλω χρήματα.

Από φτωχούς δεν παίρνουμε χρήματα. Και να ξανάρθεις. Να 'ρχεσαι τακτικά χωρίς στενοχώρια Και ντροπή. Το παιδί μόλις μπόρεσε να πει ένα ευχαριστώ, ενώ δύο δάκρυα καυτά κυλούσαν απ' τα μάτια του.

Απ' την ημέρα εκείνη ο Τύχων συνήθισε να δίνει στους πεινασμένους τα πατρικά ψωμιά χωρίς χρήματα. Πονόψυχος όπως ήταν, ένοιωθε μια χαρά, μια αγαλλίαση σαν του δινόταν η ευκαιρία να κάμει το καλό. Στο παιδικό μυαλό του κυκλοφορούσε πάντα ο λόγος, που του τόνισε κάποια μέρα η μανούλα του.

- Παιδί μου. Πίσω από τον κάθε φτωχό Και πονεμένο βρίσκεται αυτός ο ίδιος ο Χριστός μας! Ό,τι δίνουμε στον φτωχό, το προσφέρουμε σ' Αυτόν τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας! Στον Θεό μας! «Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ», μας βεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριος μας.

Κάποτε έμαθε κι ο πατέρας την πράξη του καλού παιδιού. Στενοχωρημένος κάλεσε κοντά του τον Τύχωνα και τον παρατήρησε με αυστηρά λόγια:

- Εσύ, παιδί μου, έτσι που πάς θα μας αδειάσεις το μαγαζί. Όταν δίνουμε σ' όλους τους φτωχούς ψωμιά δωρεάν, που θα βρούμε τα χρήματα για να αντικαταστήσουμε το σιτάρι που ξοδεύουμε; Τι θα γίνουμε αύριο χωρίς χρήματα, χωρίς δουλειά; Πώς θα ζήσουμε;

Στα δικαιολογημένα αυτά εκ πρώτης όψεως ερωτήματα του πατέρα το πιστό παιδί με την απονήρευτη καρδιά έσπευσε ν' απαντήσει:

- Πατέρα, είπε. Συ Και η μητέρα δεν μ' έχετε διδάξει, πως ο κάθε φτωχός είναι κι ένας αδελφός του Χριστού; Κι ακόμη, πως ότι δίνουμε σ' αυτούς, το δίνουμε, μάλλον το δανείζουμε στον ίδιο τον Χριστό μας, που θα μας το επιστρέψει κάποια μέρα, όχι στην ποσότητα που του δώσαμε, αλλά εκατόν φορές πιο πολύ; Λέγει ψέματα ο Χριστός;

Στη φυσική αυτή απορία του παιδιού, στενοχωρημένος ο πατέρας, πήρε τον Τύχωνα από το χέρι και τον οδήγησε στη σιταποθήκη.

— Θεέ μου! ΤΙ είναι αυτό, ψιθύρισε ο πατέρας με βαθιά έκπληξη.

Το θαύμα είχε γίνει. Η σιταποθήκη που ήταν νωρίτερα σχεδόν αδειανή τώρα είχε γεμίσει. Ο Παντοδύναμος Θεός έκαμε το θαύμα του.

 Και τούτο γίνεται πάντα σε όσους εμπιστεύονται σ' Αυτόν με την αφέλεια και την απλότητα των παιδιών.

Όταν ο Τύχων μεγάλωσε, άρχισε να σπουδάζει και τα ιερά παπαδικά γράμματα. Η επίδοσή του σ' αυτά παρουσιαζόταν εξαιρετική. Επιμελής και προσεκτικός όπως ήταν, κατόρθωσε με τον καιρό ν' αποκτήσει μόρφωση ζηλευτή κι αξιόλογη. Πιο πολύ μελετούσε την Αγία Γραφή. Μέσα σ' αυτήν η αγνή ψυχή του δοκίμαζε μια γοητεία. Η πίστη κι η αρετή γενικά των ιερών προσωπικοτήτων τον συγκινούσε βαθύτατα Και τούδινε ένα γνώμονα ζωής και ενεργείας. Συγχρόνως ανέπτυσσε στην καρδιά του και τον έρωτα, τον θείο έρωτα προς τον Νυμφίο της Εκκλησίας Χριστό.

Свт. Тихон. Фреска. Кипр.

Άγιος Τύχων. Τοιχογραφία. Κύπρος.

Τα χρόνια περνούσαν. Ο Τύχων είχε διαβεί πια το κατώφλι της εφηβικής ηλικίας. Μα κι οι αρετές του μαζί με την ένθεη πολιτεία του μεγάλωναν καθημερινά. Στο μεταξύ του είχε ανατεθεί από την Εκκλησία και το έργο του Αναγνώστη. Και το εκτελούσε με πολλή προσοχή και ταπείνωση και ζήλο. Με την κρυστάλλινη φωνή του διάβαζε τα σχετικά ιερά αναγνώσματα και ζωντάνευε το νόημα και το περιεχόμενο τους. Οι πιστοί οραματίζονταν στο πρόσωπο του τον μελλοντικό πνευματικό τους αρχηγό και προσεύχονταν.

Εκείνο τον καιρό πέθανε κι ο πατέρας του. Ο στοργικός νέος, αφού επετέλεσε γι' αυτόν τα συνιστώμενα από την Εκκλησία καθήκοντα, φρόντισε να πωλήσει αμέσως ό,τι κληρονόμησε και να μοιράσει τα χρήματα στους φτωχούς. Έτσι, ελεύθερος πια από τις κοσμικές φροντίδες κι υποχρεώσεις έσπευσε να θέσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του κάτω από τον ιερό ζυγό του Χριστού και να χειροτονηθεί διάκονος και πρεσβύτερος. Η χειροτονία έγινε από τον επίσκοπο της Αμαθούντος Μνημόνιο, που είχε πολύ εκτιμήσει την αρετή Και τον ζήλο του νέου. Σ' αυτόν μάλιστα ανέθεσε και τη φροντίδα του κηρύγματος.

Святитель Тихон, Епископ Амафунтский,

 Чудотворец. Византийская фреска. Кипр.

Άγιος Τύχων, Επίσκοπος Αμαθούντας, Θαυματουργός. 

Βυζαντινή τοιχογραφία. Κύπρος.

Από τη στιγμή αυτή αρχίζει για τον Άγιο ένας αγώνας συστηματικός κι ασταμάτητος με στόχο τη φύλαξη και ενίσχυση των πιστών, αλλά και τη διαφώτιση και διδασκαλία των Ιουδαίων και των ειδωλολατρών. Το κήρυγμά του ζωντανό και θεόπνευστο, ενισχυμένο κι απ' το δικό του υπόδειγμα αρετής κι ένα μεγάλο αριθμό θαυμάτων, στηρίζει και εγκαρδιώνει τους χριστιανούς. Ελκύει τους καλόπιστους Ιουδαίους. Και κλονίζει συθέμελα της ειδωλολατρίας τα θεμέλια. Πλήθος προσηλύτων προσέρχεται καθημερινά στον φλογερό διδάσκαλο και ζητά να πληροφορηθεί από αυτόν περισσότερα για τη νέα πίστη. Κι ο Άγιος πρόθυμος πάντα κι ακούραστος διδάσκει και διαφωτίζει και προετοιμάζει και οδηγεί στο Θείο Βάπτισμα. Και το έργο αυτό της αλιείας και σωτηρίας ψυχών δεν το περιορίζει μονάχα στην πόλη που μένει, αλλά το επεκτείνει σ' ολόκληρη την επισκοπική περιοχή. Γι' αυτό κι όταν ο πνευματικός ποιμένας Μνημόνιος πέθανε όλος ο λαός στον Τύχωνα στράφηκε και μ' ένα στόμα τον ανέδειξε πρόεδρο της επισκοπής Αμαθούντος.

Από τη νέα του θέση ο Ιερός Πατήρ συνεχίζει με μεγαλύτερο ακόμη ζήλο και ευχέρεια τα ποιμαντορικά καθήκοντα του. Τα λόγια του Αποστόλου «ποιμάνατε το εν υμίν ποίμνιον του θεού, επισκοπούντες μη αναγκαστώς, αλλ' εκουσίως, μηδέ αισχροκερδώς, αλλά προθύμως, μηδ' ως κατακυριεύοντες των κλήρων, αλλά τύποι γινόμενοι του ποιμνίου» (Α' Πέτρ. ε', 2-3) ήταν γι' αυτόν οδηγός.

Σαν καλός ποιμήν ο άγιος επίσκοπος φρόντιζε πάντα να προβάλλει στους χριστιανούς και σε όσους κατοικούσαν την επαρχία του τον εαυτό του ζωντανό υπόδειγμα των όσων κήρυττε. Υπόδειγμα καλοσύνης, αγάπης, ανεξικακίας, αρετής. Σαν καλός γεωργός ανέλαβε με ζήλο και ενθουσιασμό ένθεο τη διακονία του. Πόνος και πόθος και παλμός κι αγώνας του να γνωρίσουν όλοι τον δρόμο της σωτηρίας. Οργάνωσε πληρέστερα το κήρυγμα, την έμπρακτη εκδήλωση της αγάπης, τη διοίκηση της Εκκλησίας. ο ίδιος με τη δύναμη του λόγου του συγκλόνιζε κυριολεκτικά τις καρδιές των πιστών. Και με την οργάνωση της φιλανθρωπίας και το άδολο ενδιαφέρον για τους πάσχοντες αδελφούς αγωνιζόταν να ξαναζωντανέψει την πρώτη χριστιανική κοινωνία, στην οποία, όπως τονίζει ο ευαγγελιστής «του πλήθους των πιστευσάντων ην η καρδία και η ψυχή μία» δηλαδή όλοι οι πιστοί αποτελούσαν μιαν αρμονική και πνευματική κοινωνία.

Εκείνο όμως που περισσότερο απορρόφησε την προσοχή του ήταν ο εκχριστιανισμός του ειδωλολατρικού κόσμου, που κατά ένα μεγάλο μέρος συνέχιζε ακόμη να μένει προσκολλημένος σαν στρείδι στην πλάνη και τα είδωλά του. Και στο σημείο αυτό ο φλογερός Ιεράρχης επέδειξε αγωνιστική διάθεση ζηλευτή.

Минологий-Июнь (свт. Тихон и прп. Ипатий).
Фреска церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г.
. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1318 μ.Χ στον Ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

 

Κάποια μέρα μιμούμενος κι αυτός το παράδειγμα του Κυρίου με κίνδυνο της ζωής του μπήκε σ' ένα ειδωλολατρικό ναό μ' ένα φραγγέλιο στο χέρι κι έδιωξε απ' εκεί την ιέρεια της Αρτέμιδος τη Μιαρανάθουσα, η οποία τόλμησε να τον εξυβρίσει. Με παρρησία άρχισε να την ελέγχει για την τυφλή εμμονή της στην ασέβεια και την ειδωλολατρία. Το θάρρος του Αγίου κι η αρετή που απέπνεε η όλη του προσωπικότης προκάλεσαν τέτοια εντύπωση στην ιέρεια, που το θαύμα έγινε.

Η Μιαρανάθουσα με σεβασμό και φόβο ζήτησε από τον επίσκοπο να την διαφωτίσει λεπτομερέστερο για τη νέα θρησκεία. Κι ο Άγιος το έκαμε. Στο τέλος η Ιέρεια πίστεψε. Με συντριβή ψυχής ομολόγησε τον Κύριο Ιησού Χριστό Θεό αληθινό και δέχτηκε το Βάπτισμα. Έτσι γίνηκε χριστιανή και πήρε το όνομα Ευήθεια.

Λίγες μέρες πιο ύστερα από το περιστατικό αυτό οι ειδωλολάτρες είχαν μεγάλη γιορτή. Άνδρες και γυναίκες βάδιζαν στον δρόμο και χόρευαν και τραγουδούσαν πίσω από το είδωλο της Αφροδίτης, που το κρατούσαν ιερείς της θεάς. Κάποια στιγμή η πομπή πέρασε απ' έξω από τον Ιερό ναό των χριστιανών.

Ο άγιος Τύχων, που βρισκόταν εκεί την ώρα εκείνη, βγήκε έξω με τον ιερό κλήρο και τον λαό και βλέποντας την ειδωλολατρική πομπή με ιερή αγανάκτηση φώναξε: «Σταματήστε! Σταματήστε». Κι άρχισε να τους μιλά. Τα λόγια του, λόγια αληθινής αγάπης και παρρησίας συγκίνησαν τα πλήθη που μόνα τους έσπευσαν να σπάσουν το είδωλο της ψεύτικης θεάς τους και να ασπασθούν οι πιο πολλοί τη θρησκεία του Εσταυρωμένου και να βαπτιστούν.

Τη νίκη του Σταυρού φθόνησε ο άρχοντας του σκότους και θέλησε να δηλητηριάσει τη χαρά των πιστών. Δύο από τους Έλληνες ειδωλολάτρες ο Καλύκιος κι η Κλεοπάτρα σαν είδαν τόσους δικούς τους να απαρνούνται την προγονική θρησκεία για ν' ασπασθούν κάποια άλλη, έτρεξαν και κατήγγειλαν τον Άγιο στον άρχοντα του τόπου.

«Ο άνθρωπος αυτός», του είπαν, «σκανδαλίζει τον λαό μας. Προχθές με τα λόγια του παρέσυρε ένα πλήθος απ' τους δικούς μας, που στο τέλος τον πίστεψαν. Σύντριψαν το είδωλο της μεγάλης θεάς μας και τον ακολούθησαν. Λοιδόρησαν τα σεβάσματά μας κι έγιναν οπαδοί κάποιου καινούργιου Θεού που τον σταύρωσαν οι ομοεθνείς του".

Σε λίγο ο Άγιος οδηγήθηκε μπροστά στον άρχοντα. Στα λόγια των κατηγόρων του πρόβαλε με θάρρος και επιχειρηματολογία ατράνταχτη το ψευδός της ειδωλολατρίας και κάλεσε όλους να αποδεχθούν τη νέα πίστη, αν θέλουν να σωθούν. Το τέλος της απολογίας του υπήρξε συγκινητικό. Ένας μεγάλος αριθμός μετανόησε, εγκατέλειψε τη θρησκεία των ειδώλων και προσχώρησε στην πίστη του Χριστού.

Περίοδος αναγεννητική, φωτεινή, ευλογημένη υπήρξε η όλη περίοδος της αρχιερατείας του Αμαθούντος Τύχωνος.

Ένας αγώνας εντατικός και συνεχής για τη δόξα του Χριστού και τη σωτηρία του ποιμνίου του ήταν ολόκληρη η ζωή του.

Όταν έφτασε ο καιρός ν' αφήσει ο Άγιος τον πρόσκαιρο τούτο κόσμο, πήγε σ' ένα χωράφι της επισκοπής του τη μέρα που το θέριζαν. Εκεί σαν μιλούσε με τους εργάτες του και τους έδινε σοφές συμβουλές και ευλογίες μια φωνή από τον Ουρανό ακούστηκε απ' όλους να λέει:

— Τύχων! δούλε αγαθέ και πιστέ! Εργάτα αγαπημένε! Στα λίγα που σούδωσα υπήρξες πιστός. Θα σε εγκαταστήσω σε πολλά. Καιρός να ξεκουραστείς. Η χαρά του Ουρανού σε περιμένει. Ετοιμάσου τώρα γι' αυτή.

Ύστερα από τρεις μέρες ο Άγιος αρρώστησε. Αφού κάλεσε κοντά του τη μητέρα του, που ζούσε ακόμη, κι ένα μέρος από τον κλήρο και τον λαό του, μίλησε σ' αυτούς για τη μέλλουσα ζωή, τους παρηγόρησε, τους συνέστησε να μένουν πιστοί μέχρι θανάτου στον Κύριο, κι ύψωσε τα μάτια και τα χέρια στον Ουρανό κι είπε: «Κύριε, εις χείρας Σου παρατίθημι το πνεύμα μου».
Η αγία ψυχή του πέταξε με μιας κοντά σ' Εκείνο που αγάπησε μ' όλη τη φλόγα της καρδιάς του.

Το άκουσμα του θανάτου του Μεγάλου Ιεράρχη συνεκίνησε βαθιά τα πλήθη των χριστιανών της Αγίας Νήσου. Αρχιερείς και ιερείς και κόσμος πολύς προσέτρεξε να προσκυνήσει το σκήνωμα του και να πάρει την ευλογία Του. Το άγιο λείψανο του κηδεύτηκε μ' ευλάβεια και τοποθετήθηκε στο αριστερό κλίτος της εκκλησίας. Τα πολλά θαύματα που έκανε όταν ήταν στη ζωή, συνεχίστηκαν και την ημέρα της κηδείας του κι αργότερα ως τα σήμερα.

Ένα θαύμα παράδοξο είναι και τούτο:

Όταν ο Άγιος ζούσε, μερικοί εργάτες φύτευαν σ' ένα χωράφι αμπέλι. Κάποια στιγμή ένας απ' αυτούς πέταξε σαν άχρηστα μερικά ξερά κλήματα. Ένα τέτοιο ξερό κλήμα πήρε κι ο Άγιος κι αφού προσευχήθηκε και παρακάλεσε τον Θεό να του δώσει βλάστηση και ζωή, πλούσια καρποφορία, γλυκούς και πρώιμους καρπούς, το φύτεψε επικαλούμενος το όνομα της Αγίας Τριάδος. Και ω του θαύματος! Το ξερό εκείνο κλήμα ρίζωσε με μιας, έβγαλε φύλλα, άνθησε κι έκαμε σταφύλια ώριμα και γλυκά.

Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται.

Την ημέρα της μνήμης του Αγίου, στις 16 Ιουνίου, το κλήμα θα παρουσιάσει σταφύλια ώριμα και γλυκά, τα οποία προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. Όσοι βλέπουν και γεύονται το σταφύλι αυτό, νοιώθουν μιαν ευεξία σωματική και μια γαλήνη απέραντη στην ψυχή.

Εκεί στην Αμαθούντα προς τιμή του Μεγάλου Επισκόπου έχει ανεγερθεί ένας Ιερός Ναός μέσα στον όποιο η αγάπη των Κυπρίων εναπόθεσε αργότερα με τιμές τα αγία λείψανα του, που ως τα σήμερα εξακολουθούν να είναι ιατρείο άμισθο ποικίλων νοσημάτων και παθών.

Тихон еп. Амафунтский, свт. (16 июня)

Менологий 13 - 16 июня; Византия. Греция; XIV в.;

памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 

10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека

(Bodleian Librry)

Άγιος Τύχων ο Θαυματουργός επίσκοπος

Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Ιουνίου (13 - 16) τού 14ου αιώνα μ.Χ.

και ευρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία

ΙΕΡΑ  ΛΕΙΨΑΝΑ

Απότμημα  των Ιερών Λειψάνων στήν Μονή Κύκκου

Κύπρος

Ο Ιερός Ναός της ομώνυμης κοινότητας, 

όπου και η έδρα της επανιδρυθείσης επισκοπής Αμαθούντος 

στη Λεμεσό,

 

 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφαγισθέντος

Τῆς ἐρήμου πολίτης καὶ ἐν σώματι ἄγγελος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, θεοφόρε Τύχων Πατὴρ ἡμῶν· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Свт. Тихон. Миниатюра. Конец XV в.

Афон (Иверский м-рь). 

C 1913 года в Российской Публичной 

(ныне Национальной) библиотеке в Санкт-Петербурге.

Άγιος Τύχων. Μικρογραφία. Τέλη 15ου αιώνα. 

Άθως (Μονή Ιβήρων). Από το 1913 στη Ρωσική Δημόσια 

(τώρα Εθνική) Βιβλιοθήκη στην Αγία Πετρούπολη.

Строгановский иконописный лицевой подлинник. 16 июнь (фрагмент). Русь. Конец XVI - начало XVII в. (издан в Москве в 1869 году). В 1868 году принадлежал графу Сергею Григорьевичу Строганову.

Εικονογράφηση Στρογκάνοφ, πρωτότυπο. 16 Ιουνίου (απόσπασμα). Ρωσικά. Τέλη 16ου - αρχές 17ου αιώνα (δημοσιεύτηκε στη Μόσχα το 1869). Το 1868 ανήκε στον Κόμη Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρογκάνοφ.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ήχος γ', θείας Πίστεως.

Θείας έτυχες, ιερατείας, νεύσει κρείττονι εκλελεγμένος, ως θεράπων της Τριάδος επάξιος- συ γαρ των έργων εκλάμπων ταις χάρισι, την Εκκλησίαν εστήριξας θαύμασι. Τύχων Όσιε, Χριστών τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος

Свт. Тихон. 

Икона. XX века.

Монах Каллиник Ставровуни. . Кипр.

Άγιος Τύχων.

Εικόνισμα. 20ος αιώνας.

Α:γιογράφος Μοναχός Καλλίνικος

 Σταυροβούνη. . Κύπρος.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον

Ἐν ἀσκήσει Ἅγιε, θεοφιλεῖ διαπρέψας, Παρακλήτου δύναμιν, ἐξ ὕψους καθυπεδέξω, ξόανα, καθαιρεῖν πλάνης, λαοὺς δε σώζειν, δαίμονας, ἀποδιώκειν, νόσους ἰᾶσθαι· διὰ τοῦτο σε τιμῶμεν, ὡς Θεοῦ φίλον, Τύχων μακάριε.

КРАТКОЕ ЖИТИЕ СВЯТИТЕЛЯ ТИХОНА, ЕПИСКОПА АМАФУНТСКОГО

Свя­ти­тель Ти­хон, епи­скоп Ама­фунт­ский, ро­дил­ся в го­ро­де Ама­фун­те на ост­ро­ве Кипр. Ро­ди­те­ли вос­пи­та­ли сы­на в хри­сти­ан­ском бла­го­че­стии, обу­чи­ли чте­нию свя­щен­ных книг. Со­хра­ни­лись из­ве­стия, что дар чу­до­тво­ре­ния про­явил­ся у свя­то­го Ти­хо­на еще в юно­ше­ском воз­расте. Его отец был вла­дель­цем хле­бо­пе­кар­ни и по­сы­лал сы­на про­да­вать хле­бы. Свя­той от­рок бед­ня­кам раз­да­вал хле­бы да­ром. Узнав об этом, отец раз­гне­вал­ся, но сын от­ве­тил, что чи­тал в свя­тых кни­гах, что «да­ю­щий Бо­гу сто­ри­цею при­и­мет». «Я же, – го­во­рил юно­ша, – даю Бо­гу хле­бы взай­мы» и пред­ло­жил от­цу пой­ти ту­да, где хра­ни­лись за­па­сы зер­на. Отец с изум­ле­ни­ем уви­дел, что хра­ни­ли­ще, быв­шее пу­стым, пе­ре­пол­не­но пше­ни­цей. С тех пор отец не пре­пят­ство­вал от­ро­ку раз­да­вать ни­щим хлеб....

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΑ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ

Ο Άγιος Τύχων Επίσκοπος Αμαθούντος, γεννήθηκε στην Αμαθούντα στο νησί της Κύπρος. Οι γονείς έθεσε το γιο τους στη χριστιανική ευσέβεια, διδάσκονται ανάγνωση ιερών βιβλίων. Διατήρησε την είδηση ​​ότι το δώρο των θαυμάτων που εκδηλώνεται σε ακόμα Αγίου Τύχωνα στην εφηβεία. Ο πατέρας του ήταν ο ιδιοκτήτης του αρτοποιείου, και έστειλε το γιο του να πουλήσει το ψωμί. Ιερά φτωχό νεαρό άνδρα μοιράζουν ψωμί για το τιποτένιο. Την άκουσε αυτό, ο πατέρας του ήταν θυμωμένος, αλλά ο γιος απάντησε ότι είχε διαβάσει τα ιερά βιβλία ότι «ο Θεός δίνει συλλάβει στο εκατονταπλάσιο.» «Εγώ, – ο νεαρός άνδρας είπε – δίνω τον Θεό δανείζεται ψωμί» και πρότεινε τον πατέρα του στο σημείο όπου το σιτάρι ήταν αποθηκευμένα αποθέματα. Ο πατέρας ήταν έκπληξη για να δείτε ότι το κατάστημα πρώην άδειο ξεχειλίζει το σιτάρι. Από τότε, ο πατέρας μου δεν είχε αφήσει ο νεαρός μοιράζουν ψωμί στους φτωχούς.

Ένας κηπουρός πέταξε έξω από το αμπέλι, κομμένα ξερά κλαδιά. Αγίου Τύχωνα τους συγκέντρωσε, φύτεψε στον κήπο του και ζήτησε από τον Κύριο να αυτοί οι κλάδοι που ξεκίνησε και έδωσε θεραπευτική οφέλη για την υγεία ανθρώπων. Ο Θεός έκανε ιερό από την πίστη της νεολαίας. Τα υποκαταστήματα ξεκίνησαν, ο καρπός από αυτούς είχαν μια ιδιαίτερη, πολύ ευχάριστη γεύση και χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του αγίου και μετά το θάνατό του στο κρασί για το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Ευσεβείς πήρε το αγόρι στην εκκλησία κλήρου, βάλτε έναν αναγνώστη, και στη συνέχεια Επίσκοπος Amaphuntum Μέμνονα τον χειροτόνησε διάκονο στο. Μετά το θάνατο του επισκόπου Μέμνονα Αγίου Τύχωνα ως γενικό αίτημα εξελέγη επίσκοπος στην Amaphuntum. Η χειροτονία οδηγήθηκε από τον Άγιο Επιφάνιο, τον Επίσκοπο της Κύπρος († 403? Μνήμη της 12ης Μαΐου).

Αγίου Τύχωνα εργαστεί σκληρά για να εξαλείψουν τα απομεινάρια του παγανισμού σε Κύπρος, κατέστρεψε ναούς και είδωλα που φυτεύτηκαν την χριστιανική πίστη. Ο άγιος ήταν ελεήμων, οι πόρτες του σπιτιού του ήταν ανοικτή σε όλους, άκουγε με αγάπη και υπηρέτησε τα αιτήματα του όλους όσους ήρθαν σ «αυτόν. Δεν φοβάται τις απειλές και βασανιστήρια, που σταθερά και άφοβα ομολόγησε την πίστη του στους Εθνικούς.

Στην υπηρεσία του Αγίου Τύχωνα δήλωσε ότι προέβλεπε τη στιγμή του θανάτου του, η οποία ακολουθείται στην 425 χρόνων.

Όνομα του Αγίου Τύχωνα Amaphuntum απολαμβάνουν βαθιά ευλάβεια στη Ρωσία. Προς τιμήν του Αγίου ναούς στη Μόσχα, Νίζνι Νόβγκοροντ, Καζάν και άλλες πόλεις. Αλλά το πιο σεβαστό άγιος στην επισκοπή Voronezh, όπου η διαδοχή ήταν τρεις αρχιερέα tezoimenityh ιεράρχης Amaphuntum: Αγίου Τύχωνα Ι (Sokolov) († 1783, η κόρη 13 του Αυγούστου), Τύχων II (Jakubowski, μέχρι το 1785) και Τύχων III (Malinin μέχρι το 1788 έτος).

ΠΛΗΡΗΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΑ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ

Άγιος Τύχων γεννήθηκε στο νησί της Κύπρος στην πόλη Αμαθούντα [1] από ευσεβείς γονείς – Χριστιανοί. Από πολύ μικρή ηλικία οι γονείς του μεγάλωσε στη χριστιανική ευσέβεια, είχε μάθει στην ανάγνωση τους από τα ιερά βιβλία, για τα οποία είχε εισαχθεί προς τους κληρικούς της εκκλησίας και απονεμήθηκε τη θέση του αναγνώστη εκκλησίας. Για την καθαρότητα της ζωής του, είχε κάνει μια άγιος τότε Μέμνονα, Επίσκοπος Amaphuntum, διάκονος. Όταν πέθανε, ο Επίσκοπος Μέμνων, με κοινή επιθυμία Amaphuntum Χριστιανοί εξελέγη στη θέση του, και του Αγίου Τύχωνα χειροτονήθηκε άγιο Επιφάνιο, Αρχιεπίσκοπο Κύπρος [2] .

Ενώ για το νησί της η Κύπρος ήταν ακόμη πολλά από τα έθνη, για να κρατήσει την αρχαία ειδωλολατρία.

Άγιος Τύχων του Χριστού podyal το μεγάλο έργο, στροφή μακριά από τις παγανιστικές κατοίκους Amafunta σφάλματα και οδηγώντας τους σε γνώση του Χριστού, του Θεού? σε αυτό το μεγάλο έργο του Θεού για να τον ευημερούν, διότι, από τη δύναμη των μεγάλων λεκτική ποιμνίου του διαβόλου istorgnuv, ο άγιος τον οδήγησε στο φράχτη της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, μετατρέποντας κατσίκες στο πρόβατα του Χριστού. Αγίου Τύχων κατέστρεψε επίσης γύρω από τα είδωλα Amafunta και ναοί των ειδώλων, ως το σπίτι των δαιμόνων, είχε ξεριζώσει και γκρεμίσουμε. Δικαστές ευλαβικά ανατεθεί από το κοπάδι του Κυρίου, ο Άγιος Τύχων πέθανε σε μεγάλη ηλικία. Για πολλά θαύματα του τους πραγματοποιείται όχι μόνο στη ζωή αλλά και στο θάνατο, Αγίου Τύχωνα που ονομάζεται «Θαύμα των εργαζομένων».

Από τα πολλά θαύματα του Αγίου Τύχωνα επέζησε ως τις μέρες μας, μόνο ένα μύθο σχετικά με δύο περιπτώσεις θαυματουργές δυνάμεις του [3] . Το πρώτο θαύμα το γεγονός ότι το ιερό Τύχων ακόμα στην εφηβεία, ήταν η ακόλουθη. Ο πατέρας του Αγίου Τύχωνα, η οικογένειά του που περιέχει το συκώτι και την πώληση των σιτηρών, έστειλε το γιο του να πουλήσει το ψωμί. Αγίου Τύχωνα διανέμεται επίσης ψωμί στους φτωχούς δωρεάν. Ο πατέρας του, έχοντας μάθει για αυτό, ήταν περίλυπος και θυμωμένος με το γιο του άρχισε να τον επιπλήξει για αυτό. Ευσεβείς ίδια νεαρός άνδρας είπε αυτό στον πατέρα του:

– Γιατί είσαι λυπημένος, ο πατέρας μου, σαν κάτι χαθεί; Έδωσα τα καρβέλια να δανείζουν στον Θεό, και στα ιερά βιβλία λένε: «. Ο Θεός δίνει, συλλάβει ένα εκατονταπλάσιο» – Αν δεν πιστεύετε ό, τι ειπώθηκε εκεί, ας πάμε στο στάβλο, και εκεί θα δείτε και μόνοι σας πόσο ο Θεός πληρώνει το χρέος του προς τους πιστωτές.

Έχοντας πει αυτό, πήγε με τον πατέρα του στον αχυρώνα, και όταν ήθελαν να ανοίξει την πόρτα, είδαν ότι ο χώρος που ήταν άδειο, τα πάντα είναι γεμάτη από καθαρό σιτάρι. Βλέποντας αυτό το θαύμα, ο πατέρας του Αγίου Τύχωνα πολύ έκπληκτος και να πέσει κάτω στα γόνατά τους και προσκύνησαν τον Θεό, που δίνει Τον ευχαριστώ? από την εποχή εκείνη έπαψε να είναι θυμωμένος με το γιο του και να τον αφήσει να δίνουν ψωμί στους φτωχούς, όπως ο ίδιος επιθυμούσε.

Ένα άλλο θαύμα που ιερή Τύχων, είχε ως εξής:

Σε ένα αμπέλι κηπουροί obrezyvaya ξερά κλαδιά από τα αμπέλια, τα πέταξε μακριά σαν άχρηστη. Αγίου Τύχωνα συγκεντρώθηκαν επίσης αυτά τα υποκαταστήματα, φύτεψε στον κήπο του. Προσγείωση, προσευχήθηκε στον Κύριο που έχει δώσει στα υποκαταστήματα των σταφυλιών από τα ακόλουθα τέσσερα χαρακτηριστικά: πρώτον, ξερά κλαδιά άρχισε στο έδαφος, να ριζώσει και να αναπτυχθούν? δεύτερον, να σταφυλιών μούρα υποκατάστημα αφθονούσαν? τρίτον, για να τα μούρα ήταν γλυκό και καλό για την υγεία σας? τέταρτον, στα σταφύλια όλα μάλλον να συμβαδίσει και να ωριμάσει. Όταν το πρωί του Αγίου Τύχωνα βγήκε στον κήπο, είδα ότι η προσευχή του ακούστηκε: ξερά κλαδιά άρχισε στο έδαφος και αφήστε τα νεφρά? και όταν αυτό το καλοκαίρι άρχισε να αυξάνεται, είναι αρκετά ασυνήθιστο και αφύσικο αποδείχθηκε ότι είναι πολύ εύφορο, και σε μια εποχή που άλλοι αμπελώνες ωριμάσει φρούτα και τα μούρα στους αμπελώνες του Αγίου Τύχωνα ήταν αρκετά ώριμη, ευχάριστη γεύση και είναι πολύ ευεργετική για την υγεία.

Αυτά τα σταφύλια δεν είναι μόνο στη ζωή του Αγίου Τύχων είχαν τέτοια θαυματουργές δυνάμεις, αλλά και από το θάνατο του του ήταν εύφορη και ετήσια φρούτων αυτών ωριμάζουν νωρίτερα από ό, τι σε άλλα αμπέλια, έτσι ώστε στις 16 Ιουνίου – την ημέρα της γιορτής του Αγίου Τύχωνα – σε κατάθλιψη κρασί από αυτό σταφύλια ήταν sovershaemo tTainstvo η λειτουργία της Ευχαριστίας. Ήδη δύο θαύματα δυνατόν τώρα να δούμε ότι ο άγιος Τύχων ήταν ένα θαύμα εργαζόμενος και ένας πολύ καλός υπηρέτης του Θεού. Στην υπηρεσία του Αγίου Τύχωνα αφηγείται την ιστορία, εκτός από το ότι ήξερε από πριν, προφητικά και είπαν άλλοι για το χρόνο του θανάτου του [4] .

Για τέτοια, η ιερότητα αυτού του θαύματος εργαζόμενος Τύχων είναι στον Θεό μας, η δόξα, τώρα και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν [5] .

σημειώσεις

[1] Αμαθούντα – τώρα η πόλη Λεμεσος στο νησί της Κύπρος.

[2] Η Άγια Θεοφάνεια – Αρχιεπίσκοπος του νησιού Κύπρος – πέθανε το 403 από τον R. Χρ?. Αυτό άγιος δοκάρια δύναμη της θείας διδασκαλίας σοφία και το χάρισμα των θαυμάτων και προφητείες. – Η μνήμη της 12ης Μαΐου του.

[3] Για περισσότερες λεπτομέρειες (όπως γράφει Αγίου Δημητρίου του Ροστόφ) του βίο και τα θαύματα του Αγίου .. Τύχων να μην έχουν διασωθεί, για την περίσταση πριν από πολλά χρόνια, και Μωαμεθανοί επιδρομές φορές πολλές εκκλησίες ήταν άδειο, έτσι ώστε ακόμα και η εκκλησία αρχεία σκότωσαν.

[4] Song 7, Art. 2 και 8, το τραγούδι, την τέχνη. 1.

[5] Αγίου Τύχωνα έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Έλληνα Αυτοκράτορα Αρκάδιο (395-408 gg.), Και ο γιος του Θεοδοσίου.