ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΑΛΥΚΟΥ

 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

«Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε»
 π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν





Τα Αγια Θεοφάνεια 
τού Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

Крещение Господне. 
Роспись крестильного храма Троице-Сергиевой Лавры.
 Иконописец А. Н. Солдатов.
Η Βάπτισις τού Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού
Τοιχογραφία στο Βαπτιστήριο
τής Λαύρας τής Αγίας Τριάδας τού Αγίου Σεργίου

( πού είναι το μεγαλύτερο μοναστήρι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με αιώνια ιστορία. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Sergiev Posad, περιοχή της Μόσχας , στον ποταμό Konchure . Έχει την κατάσταση stauropegic . Το μεγαλύτερο κέντρο εκπαιδευτικών και εκδοτικών δραστηριοτήτων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας [1] . Θέση της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας . Στο ναό της Αγίας Τριάδας της δάφνης βρίσκονται τα λείψανα του ιδρυτή της μονής, Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ) 
έργο τού  Αλέξανδρου Νικολάεβιτς Σολδάτοφ

Крещение Господне.

 Миниатюра Евангелия. 1262 год. 

Торос Рослин.

Η Βάπτισις τού Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού

Μικρογραφία (Μινιατούρα)  τού έτους 1262 μ.Χ.

έργο τού Ο Τόρος Ρόσλιν, 

ο οποίος είναι αρμενικός μινιατούχος του δεύτερου μισού του 13ου αιώνα, 

ο μεγαλύτερος δάσκαλος του μικρού σχολείου των Κιλίκων .

Εργάστηκε στο μοναστήρι Romkla . 7 συντηρητικά χειρόγραφα του Toros Roslin, που εκτελέστηκαν από αυτόν το 1256-1268, συμπεριλαμβανομένου του αποκαλούμενου Ευαγγελίου της Μαλάτι (1268, Matenadaran , Ερεβάν) διατηρούνται.

Ἀπολυτίκιον  
Ἦχος α’.
Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις· τοῦ γάρ Γεννήτορος ἡ φωνή προσεμαρτύρει σοι, ἀγαπητόν σε Υἱόν ὀνομάζουσα· καί τό Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ἐβεβαίου τοῦ λόγου τό ἀσφαλές. Ὁ ἐπιφανείς Χριστέ ὁ Θεός, καί τόν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β’.
Ὅτε τῇ ἐπιφανείᾳ σου ἐφώτισας τὰ σύμπαντα, τότε ἡ ἀλμυρὰ τῆς ἀπιστίας θάλασσα ἔφυγε, καὶ Ἰορδάνης κάτω ῥέων ἐστράφη, πρὸς οὐρανὸν ἀνυψῶν ἡμᾶς. Ἀλλὰ τῷ ὕψει τῶν θείων ἐντολῶν σου, συντήρησον Χριστὲ ὁ Θεός, πρεσβείες τῆς Θεοτόκου, καὶ σῶσον ἡμᾶς.

Μετὰ τὴν α' Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ'
Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ 
Τοῖς οἰκτιρμοῖς σου ὁ Θεὸς δυσωπούμενος, τὸ πλανηθὲν ἀπολωλὸς ἐξεζήτησας, διὰ σπλάγχνα ἐλέους σου φιλάνθρωπε· ὅθεν παραγέγονας, ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, γνωρίσαι τὸ μυστήριον, τῆς Ἁγίας Τριάδος· καὶ ἀνυμνοῦντες κραυγάζομεν πιστῶς· Ἦλθες ἐφάνης τὸ Φῶς τὸ ἀπρόσιτον.

 

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ'
Ἀνέστης ἐκ νεκρῶν 
Ἐπέφανεν ἡμῖν, ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης, ἐν ῥείθροις μυστικῶς, Ἰορδάνου χωνεῦσαι, πᾶσαν τὴν ἁμαρτίαν, ὡς ἐλεήμων καὶ ὑπεράγαθος, πᾶσα κτίσις σκιρτάτω, ὅτι βαπτίζεται Χριστὸς ὁ Κύριος, ὁ εὐδοκήσας σῶσαι ὡς Θεός, τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Αὐτόμελον.
Ἐπεφάνης σήμερον τῇ οἰκουμένῃ, καί τὸ φῶς σου Κύριε, ἐσημειώθη ἐφ᾽ ἡμᾶς, ἐν ἐπιγνώσει ὑμνούντάς σε· Ἦλθες, ἐφάνης, τό Φῶς τὸ ἀπρόσιτον.

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΥ 

Συμεών τοῦ Μεταφραστοῦ

(σελίδες 417 - 430 )

ΑΘΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ

 ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΥ 

B. AUBE PARIS 1882

( σελίδες 73 - 104 )

Ο Άγιος Μάρτυς Πολύευκτος

Ὁ Πολύευκτος, οὗ πάθος τομὴ Λόγε, Πολλῆς δι᾽ εὐχῆς, εἶχε σοῦ παθεῖν χάριν. Ἀμφ' ἐνάτην Πολύευκτε τομὴ μέγα δῶκέ σου εὖχος.

Βιογραφία Ο Άγιος Πολύευκτος έζησε κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.) και Ουαλεριανού (251 - 259 μ.Χ.) και ήταν στρατιωτικός. Υπήρξε ο πρώτος που μαρτύρησε για τον Χριστό στη Μελιτηνή της Αρμενίας, όπου εκτελούσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα. Полиевкт Мелитинский, мч;  Балканы. Сербия. Печ; XVII в.; местонахождение: Сербия. Косово. Печская Патриархия. Храм во имя Святых апостолов. Неф Ο Άγιος Πολύευκτος τής Μελιτηνής Τοιχογραφία (Fresco) μεταξυ τών ετών  1260 - 1263 μ.Χ. στον Ιερό Ναό τών Αγίων Αποστόλων τής Πατριαρχικής Ιεράς Μονής Πεκίου (Πέτς)  Κοσσυφοπέδιο. Σερβία. Святой мученик Полиевкт.  Фреска . 1314 год. церкви Святых Иоакима и Анны (Королевской церкви) в монастыре Студеница, Сербия.  Μάρτυς Πολύευκτος.  Τοιχογραφία (Fresco)  τού έτους 1314 μ.Χ.  στην  Εκκλησία τών Αγίων Ιωακείμ καί Άννα (Βασιλική Εκκλησία) τής Ιεράς Μονής Στουντένιτσα.  Σερβία. Мч. Полиевкт.  Фреска церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия.  Около 1318 г. Μάρτυς Πολύευκτος.  Τοιχογραφία (Fresco)  τού έτους περίπου 1318 μ.Χ.  στην  Εκκλησία τού Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου.  τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα.  Κοσσυφοπέδιο. Σερβία. Sfântul Mucenic Polieuct din Melitina.  Frescă din Mănăstirea Decani, Serbia, din veacul al XIV-lea Мученик Полиевкт Мелитинский Косово. Монастырь Высокие Дечаны. XIV век Μάρτυς Πολύευκτος τής Μελιτηνής  Τοιχογραφία (Fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ.  στην  Ιερά Μονή  Βισόκι Ντέτσανι   Κοσσυφοπέδιο. Σερβία. Святой мученик Полиевкт.  Фреска   1316 - 1318 годы. церкви Св. Георгия в Старо Нагоричино Иконописцы Михаил Астрапа и Евтихий. Μάρτυς Πολύευκτος.  Τοιχογραφία (Fresco) μεταξύ τών έτών 1316 - 1318 μ.Χ. στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Στάρο Ναγκορίτσινο, Σκόπια έργο τών αγιογράφων Μιχαήλ Αστραπά και Ευτύχιου. Святой мученик Полиевкт. Фреска. Μάρτυς Πολύευκτος. Τοιχογραφία Святой мученик Полиевкт. Фреска. Μάρτυς Πολύευκτος. Τοιχογραφία Святой мученик Полиевкт. Фреска. Μάρτυς Πολύευκτος. Τοιχογραφία Όταν μεταξύ των ετών 253 - 256 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ουλεριανός διέταξε σκληρό διωγμό κατά των Χριστιανών, ο Πολύευκτος δεν διστάζει να ομολογήσει την πίστη του στο στράτευμα. Όταν το πληροφορήθηκε ο αυτοκράτορας τον κάλεσε σε απολογία. Στον πεθερό του, που τον συμβουλεύει να πειθαρχήσει στην αυτοκρατορική προσταγή, ο Πολύευκτος του υπενθυμίζει ότι οφείλουμε να πειθαρχούμε στο Θεό παρά στους ανθρώπους. Δεν λυγίζει ακόμη και στις ικεσίες και τα δάκρυα της νεαρής συζύγου του, Παυλίνας. Παραμένει σταθερός στην πίστη του και αποκεφαλίζεται κερδίζοντας το στέφανο του μαρτυρίου. Миниатюра 985 г.  Минология Василия II. Константинополь.   Ватиканская библиотека. Рим. Άθλησις τού Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) τού έτους 985 μ.Χ.   στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. Κωνσταντινούπολη.  Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Полиевкт Мелитинский;  Византия; XI в.; памятник: Императорский менологий cod. Walters 521 на январь; местонахождение: США. Балтимор. WAM (Walters Art Museum) Μαρτύριο τού Αγίου Πολυεύκτου τής Μελιτηνής Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο ( μηνός Ιανουαρίου) τού 11ου αιώνα μ.Χ.  το οποίο είναι μια βυζαντινή συλλογή βιογραφιών αγίων.   Imperial Cod. Walters 521  WAM (Μουσείο Τέχνης Walters) ΗΠΑ. Βαλτιμόρη. Полиевкт Мелитинский, мч. (9 января) Менологий на 6-9 января Византия. Греция; XIV в.; памятник:  Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);  10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд.  Бодлеанская Библиотека Μαρτύριο τού Αγίου Πολυεύκτου τής Μελιτηνής Μηνολόγιο 6 - 9 Ιανουαρίου Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ.  Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη.  Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου ετελείτο στο σεπτό ναό που ανήγειραν οι πιστοί στον τόπο του μαρτυρίου του, που έκειτο κοντά στην περιοχή του Φιλαδελφίου και του Ταύρου Κωνσταντινουπόλεως. Οι Άγιοι Ευστράτιος, Αρτέμιος καί Πολύευκτος Ιερά Λείψανα   Αποτμήματα στις Μονές Δοχειαρίου Αγίου Όρους και Κλειστών Αττικής. Δεν διευκρινίζεται περί ποίου Μάρτυρα πρόκειται· της 9/1, της 19/12 (δύο) ή της 1/8.

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Μυηθεῖς οὐρανόθεν εὐσέβειας τὴν ἔλλαμψιν, ὤφθης στρατιώτης γενναῖος, τοῦ Σωτῆρος Πολύευκτε καὶ ξίφει ἐκτμηθεῖς τὴν κεφαλήν, Μαρτύρων ἠριθμήθης τοὶς χοροίς, μεθ' ὧν πρέσβευε θεόφρον διὰ παντός, ὑπὲρ τῶν ἐκβοώντων σοῖ, δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δωρουμένῳ διά σοῦ, πάσι τὰ κρείττονα. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Минея - Январь (фрагмент).  Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии Μηναῖο - Ιανουάριος (τεμάχιο).  Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .

Κάθισμα
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς καλὸς στρατιώτης Χριστοῦ τοῦ πάντων Θεοῦ, ἐν τῇ χάριτι τούτου ἐνδυναμούμενος, ὅλον μετέθηκας σαυτόν, ἐν τῇ ἀγάπῃ αὐτοῦ, διὰ Νεάρχου τοῦ πιστοῦ, συστρατιώτου σου σοφέ· διὸ νομίμως ἀθλήσας, ἀξίως ἐστεφανώθης, παρὰ Κυρίου Μάρτυς Πολύευκτε.

 

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον
Τοῦ Σωτῆρος κλίναντος ἐν Ἰορδάνῃ, κεφαλήν ἐθλάσθησαν, αἱ τῶν δρακόντων κεφαλαί, τοῦ Πολυεύκτου ἡ κάρα δέ, ἀποτμηθεῖσα τόν δόλιον ᾔσχυνε.

Ὁ Οἶκος
Ἐν Ἰορδάνῃ ποταμῷ, ὁ Κτίστης τῶν ἁπάντων, τὴν κάραν ὑποκλίνας, τὸ Βάπτισμα λαμβάνει· καὶ τῶν δρακόντων κεφαλὰς ἀοράτως συνθλάσας, ῥώμην παρέσχε τοῖς βροτοῖς κατὰ τοῦ μεγαλόφρονος, τοῦ πρὶν ἐν Παραδείσῳ πτερνίσαντος τὸν Ἀδάμ, ἐν βρώσει τῇ τοῦ ξύλου, καὶ θανάτῳ ὑποβαλόντος αὐτὸν παρ᾽ ἐλπίδα. Διὸ ὁ ἀθλητὴς νῦν Πολύευκτος, κολακείαις γυναικὸς μὴ ὑποκύψας, ἤθλησε στερρῶς, προτείνας τὴν κάραν, ἥνπερ ἀποτμηθεῖσα, τὸν δόλιον ᾔσχυνε.

Μεγαλυνάριον
Πολύευκτον χάριν ἐπιποθῶν, πολύευκτον πίστιν, προσελάβου ὡς νουνεχής· ὅθεν πολυεύκτου, τρυφῆς κατηξιώθης, Πολύευκτε τρισμάκαρ, ἀθλήσας ἄριστα.

ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μετάφραση GOOGLE)

Άγιου Δημήτριου Ροστόφ
Βίοι των Αγίων

 

Τα πάθη του αγίου μάρτυρα Πολυεύκτου

Εορτάζεται στις 9 Ιανουαρίου

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δέκιου και του Βαλεριανού , βασιλιάδων της Ρώμης, στην πόλη Μελιτηνή, στη γη της Αρμενίας , ζούσαν δύο αξιοσέβαστοι πολεμιστές, ο Νέαρχος και ο Πολύευκτος, οι οποίοι έτρεφαν μια αμοιβαία αγάπη που σπάνια συναντάται ακόμη και μεταξύ ετεροθαλών αδελφών: ο καθένας αγαπούσε τον φίλο του σαν τη ζωή και την αναπνοή του. Ο Νέαρχος ήταν Χριστιανός, σταθερός στην πίστη του και πιστός ακόλουθος του νόμου του Κυρίου, ενώ ο Πολύευκτος ήταν ειδωλολάτρης, αδιαφώτιστος από το φως της αληθινής πίστης. Ωστόσο, ο τελευταίος ζούσε σύμφωνα με τα χριστιανικά έθιμα και αγωνιζόταν για διάφορες αρετές, ώστε να μπορεί να ονομάζεται καρποφόρα ελιά, και το μόνο που του έλειπε ήταν να εισαχθεί στην Εκκλησία του Θεού. Ο Νέαρχος αγωνιζόταν να τον προσηλυτίσει στη χριστιανική πίστη, διαβάζοντάς του συχνά από τις Θείες Γραφές και μιλώντας για τον Ένα Αληθινό Θεό, ενώ παράλληλα καταδείκνυε τη ματαιότητα και το βδέλυγμα της ειδωλολατρίας. Αλλά η ώρα της μεταστροφής και της σωτηρίας που είχε ορίσει ο Θεός δεν είχε φτάσει ακόμη για τον Πολύευκτο. Σύντομα, το ασεβές διάταγμα των ασεβών βασιλιάδων άρχισε να διαβάζεται στις αγορές και τους δρόμους, καλώντας όλους να λατρέψουν τους άθλιους θεούς τους και απειλώντας με διάφορα βασανιστήρια και εκτελέσεις όσους δεν υπάκουαν σε αυτήν την εντολή. Ο Νέαρχος, ως πιστός υπηρέτης του Χριστού, άρχισε να προετοιμάζεται για τον θάνατο. Αλλά ταυτόχρονα, άρχισε να θρηνεί για τον φίλο του Πολύευκτο, πιστεύοντας ότι ο άνθρωπος που ήλπιζε να δει να μετατρέπεται στον Χριστιανισμό από φόβο για τις απειλές του βασιλιά θα παρέμενε άπιστος και έτσι θα στερούνταν την αιώνια σωτηρία. Θλιμμένος συνεχώς για αυτό και κλαίγοντας για την καταστροφή που περίμενε τον φίλο του, το πρόσωπο του Νέαρχου άλλαξε ακόμη και το πρόσωπο, και ολόκληρη η εμφάνισή του πρόδιδε την πνευματική του αναταραχή. Ο Πολύευκτος, βλέποντας τον φίλο του τόσο συντετριμμένο, τον ρώτησε τον λόγο της λύπης του. Αφού δεν είπε τίποτα, και ο Πολύευκτος λυπήθηκε, συμπονώντας τη βαριά λύπη του φίλου του. Τελικά, ο Πολύευκτος άρχισε να ρωτάει τον Νέαρχο με ιδιαίτερη επιμονή:

– Σε έχω προσβάλει με οποιονδήποτε τρόπο; Ποιο είναι το φταίξιμο μου; Τι τρομερό πράγμα έχω κάνει που δεν θέλεις να συγχωρήσεις τον φίλο σου;

Τότε ο Νέαρχος, κλαίγοντας και αναστενάζοντας από τα βάθη της καρδιάς του, είπε:

– Όταν εγώ, φίλε μου, σκέφτομαι ότι η αγάπη και η φιλία μας πρέπει να τελειώσουν, απελπίζομαι και η ψυχή μου θρηνεί.

Ακούγοντας αυτό, ο Πολύευκτος ταράχτηκε πολύ και είπε:

«Πώς γίνεται αυτό, φίλε; Γιατί μιλάς για τόσο αδύνατα πράγματα; Γιατί να τελειώσει η αγάπη μας όταν ούτε ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να τη σπάσει;»

«Αγαπημένε μου φίλε», απάντησε ο Νέαρχος, «με καταπιέζει μέχρι τα βάθη της ψυχής μου το γεγονός ότι ο χωρισμός μας θα είναι χειρότερος από τον φυσικό θάνατο».

Ο Πολύευκτος, μη καταλαβαίνοντας τι έλεγε ο Νέαρχος, αγκάλιασε σφιχτά τον φίλο του και άρχισε να τον ρωτάει ακόμα πιο επίμονα:

«Πες μου, Νέαρχε, και εξήγησέ μου τι θα είναι αυτός ο χωρισμός μας; Δεν αντέχω άλλο τη σιωπή σου, και αν συνεχίσεις να σιωπάς και να μην μου πεις τίποτα, θα με δεις αμέσως νεκρό μπροστά σου».

Τότε ο Νέαρχος του είπε:

«Αγαπητέ Πολύευκτε! Θα μας χωρίσει εκείνο το βασιλικό διάταγμα που διαβάζεται παντού· γιατί εγώ ανήκω στη χριστιανική πίστη, κι εσύ στην ειδωλολατρική. Έτσι, όταν με οδηγήσουν στον θάνατό μου, θα με απαρνηθείς και θα με εγκαταλείψεις.»

Ακούγοντας αυτό, ο συνετός Πολύευκτος κατάλαβε αμέσως τι ήθελε ο Νέαρχος και, φωτισμένος από τη χάρη του Θεού, άρχισε να συλλογίζεται το Θείο. Θυμήθηκε ένα όραμα που είχε δει αρκετές μέρες νωρίτερα και είπε:

«Μη φοβάσαι, αγαπημένε μου φίλε Νέαρχε! Δεν θα χωρίσουμε, γιατί είδα σε όνειρο τον Χριστό, τον οποίο εσύ υπηρετείς, και ο οποίος, πλησιάζοντάς με, μου έβγαλε το ένδυμα που φορούσα και με έντυσε με ένα άλλο, καινούργιο, όμορφο και πολύτιμο, με χρυσές θηλιές, και, επιπλέον, μου έδωσε ένα φτερωτό άλογο».

Ο Νέαρχος, ακούγοντας αυτό, χάρηκε και εξήγησε το όραμα ως εξής: η αφαίρεση του παλιού ενδύματος και η ένδυση ενός νέου υποδηλώνει μια αλλαγή στη ζωή προς το καλύτερο:

«Πρέπει», είπε, «να εγκαταλείψεις την ειδωλολατρική κακία και να ντυθείς εν Χριστώ με αληθινή πίστη· το φτερωτό άλογο συμβολίζει μια γρήγορη μετάβαση στον παράδεισο».

Τότε είπε:

- Τώρα γνωρίσατε τον Χριστό, τον αληθινό Θεό!

Ο Πολύευκτος απάντησε:

«Πότε δεν Τον γνώρισα; Δεν καιγόταν η καρδιά μου όταν μου μιλήσατε γι' Αυτόν; Δεν θαύμασα τα λόγια Του όταν μου διαβάσατε από το Άγιο Ευαγγέλιο; Μου έλειπε μόνο το χριστιανικό όνομα, αλλά στην καρδιά μου ήμουν ήδη Χριστιανός, γιατί πάντα σκεφτόμουν μόνο πώς, αφήνοντας τα μάταια είδωλα, θα μπορούσα να γίνω δούλος του Χριστού του Κυρίου. Γιατί λοιπόν να καθυστερούμε, Νέαρχε; Ας αποδείξουμε την αφοσίωσή μας στον Χριστό με τις πράξεις μας!»

Ο Νέαρχος χάρηκε πολύ με τα λόγια του και χάρηκε πολύ. Φοβούμενος όμως μήπως ο φίλος του αρχίσει να μετανιώνει για την περιουσία του, τη γυναίκα του και τα παιδιά του, αλλά και για τη ζωή του, άρχισε να του μιλάει για τη ματαιότητα αυτού του κόσμου και να του απεικονίζει τα αόρατα αγαθά και την ουράνια δόξα.

«Για μένα, Πολύευκτε», είπε, «ούτε ο πλούτος ούτε η δόξα ούτε η στρατιωτική τιμή ούτε τίποτα το κοσμικό είναι τόσο αγαπητό και τόσο επιθυμητό όσο η ζωή εν Χριστώ Ιησού. Μόνο αυτό επιθυμώ, και όλα τα άλλα μου φαίνονται ασήμαντα».

Ο Πολύευκτος, σαν να τον έβαλε σε πειρασμό, είπε:

– Δεν εκτιμάς τις τιμές του στρατιωτικού σου βαθμού;

Ο Νέαρχος απάντησε:

«Μου φαίνεται, Πολύευκτε, ότι ακόμα δεν φαντάζεσαι την αληθινή τιμή, τη δόξα και την αδιάκοπη ευδαιμονία που ο Κύριος Χριστός έχει ετοιμάσει για τους δούλους Του».

Ο Πολύευκτος είπε σχετικά:

«Νομίζεις ότι δεν έχω ιδέα για τη δόξα, την τιμή και την ευδαιμονία που ο Χριστός έχει ετοιμάσει για εμάς στον παράδεισο; Αλλά νομίζω ότι έχω προχωρήσει περισσότερο από εσένα σε αυτό το θέμα, επειδή ήδη έλαβα, όπως σου είπα, τη βασιλική ρόμπα σε ένα όραμα. Αλλά σε ρωτάω το εξής: είναι δυνατόν, χωρίς να λάβω τα Χριστιανικά Μυστήρια, να πλησιάσω τον Χριστό και να γίνω πολεμιστής Του;»

«Μην αμφιβάλλεις, πιστέ μου φίλε», απάντησε ο Νέαρχος, «γιατί ο Θεός μπορεί από αυτές τις πέτρες να αναστήσει παιδιά για τον Αβραάμ» ( Ματθαίος 3:9 ), γιατί δεν κλείνει τις πόρτες του ελέους Του σε όποιον στρέφεται σε Αυτόν, και πληρώνει σε όσους έρχονται αργότερα στον αμπελώνα Του το ίδιο με εκείνους που έχουν εργαστεί όλη μέρα . 346 Έτσι, άνοιξε τον παράδεισο στον ληστή που σταυρώθηκε στον σταυρό, και για μια σύντομη ομολογία πίστης έδωσε μια τέτοια ανταμοιβή για την οποία άλλοι είχαν μοχθήσει πολύ.

Ακούγοντας αυτά, ο Πολύευκτος είπε:

«Δόξα τω Χριστώ, τω αληθινώ Θεώ! Από της ώρας ταύτης, εγκαταλείπω την ματαιοδοξίαν του κόσμου και ομολογώ τον εαυτόν μου δούλον του Χριστού, τον οποίον θα υπηρετώ όπως Αυτός προστάζει. Και τώρα θα πάω να διαβάσω το βασιλικό διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον των Χριστιανών και εναντίον του Κυρίου και Θεού μου, Ιησού Χριστού.»

Με αυτά τα λόγια, ο Πολύευκτος πήγε στην πλατεία και, αφού διάβασε το βασιλικό διάταγμα, το έφτυσε και το έκανε κομμάτια μπροστά στον λαό. Στη συνέχεια, βλέποντας τα είδωλα να μεταφέρονται στον ναό, μπροστά στα οποία ο λαός είχε υποκλιθεί, πρώτα γέλασε με αυτή την ειδωλολατρική ανοησία, αλλά στη συνέχεια, προσποιούμενος ότι τα προσκυνούσε, άρχισε να τα αρπάζει ένα προς ένα και να τα συντρίβει στο έδαφος σαν πήλινα σκεύη. Συνολικά, συνέτριψε δώδεκα ειδωλολατρικούς θεούς με αυτόν τον τρόπο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, έφτασε ο πεθερός του Πολύευκτου, ο Φήλιξ, έχοντας λάβει εντολή από τους βασιλιάδες να καταδιώκει τους Χριστιανούς. Βλέποντας την καταστροφή των θεών του που είχε κάνει ο Πολύευκτος, λυπήθηκε πολύ και στεναχωρήθηκε, λέγοντας:

«Αλίμονό μου! Τώρα έχασα απροσδόκητα τα παιδιά μου, γιατί ούτε θεοί ούτε άνθρωποι θα λυπηθούν τον Πολύευκτο, που διέπραξε μια τέτοια πράξη».

Ο Πολύευκτος, αγαλλιασμένος για την καταστροφή των άψυχων ειδώλων, είπε στον πεθερό του:

«Γιατί ταράσσεσαι, Πάτερ; Τώρα έδειξα ξεκάθαρα πόσο ανίσχυροι είναι οι θεοί σου· αν έχεις ακόμα τέτοιους, ας τους φέρεις εδώ, και θα δεις πώς θα τους κοροϊδεύουν οι δούλοι του Χριστού».

«Οι παντοδύναμοι βασιλιάδες μας», απάντησε ο Φήλιξ, «διέταξαν την άμεση εκτέλεση τέτοιων ανδρών, και εσείς είστε ήδη κοντά στον θάνατο. Αντιμετωπίζετε την εκτέλεση — δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, γιατί το βασιλικό διάταγμα δεν μπορεί να ανακληθεί. Αλλά θα σας δώσω κάποια επιείκεια: μπορείτε να πάτε σπίτι και να αποχαιρετήσετε τη γυναίκα και τα παιδιά σας».

«Μπορώ να θρηνήσω για τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου», αντέτεινε ο άγιος, «όταν έχω παραμελήσει τα γήινα και αναζητώ τα ουράνια, συλλογιζόμενος την αιωνιότητα; Αν η κόρη σας επιλέξει να με ακολουθήσει, θα είναι ευλογημένη· αν όχι, θα χαθεί μαζί με τους θεούς σας».

Ακούγοντας αυτό, ο Φέλιξ άρχισε να κλαίει για τον γαμπρό του και του είπε:

Αλίμονό μου, αγαπητέ μου γιο Πολύευκτε! Κι εσύ εξαπατήθηκες από τη μαγική δύναμη του Χριστού.

Ο Άγιος Πολύευκτος απάντησε σε αυτό:

Δεν κρύβω το γεγονός ότι ο Χριστός με κάλεσε στη γνώση της αλήθειας. Με το θεϊκό, παντοδύναμο δεξί Του χέρι, με οδήγησε από τη σκιά στο φως, από τον θάνατο στη ζωή, με κατεύθυνε από την πλάνη στο σωστό μονοπάτι και με έκρινε άξιο να καταταγώ στον στρατό Του.

Όταν ο άγιος είπε αυτά, οι βασανιστές τον άρπαξαν και άρχισαν να τον χτυπούν στο στόμα, αλλά αυτός δεν έδωσε σημασία. Τότε ήρθε η γυναίκα του και άρχισε να κλαίει γι' αυτόν μαζί με τον πατέρα της, τον Φήλικα. Ο άγιος μίλησε στον πεθερό του:

«Ω, άνομε δούλε των αχρείων ειδώλων! Γιατί προσπαθείς να με δελεάσεις με τα δάκρυά σου και της κόρης σου να αποστατήσω από τη χριστιανική πίστη; Γιατί κλαίς για τον Πολύευκτο, ενώ θα έπρεπε να κλαίς πολύ περισσότερο για τον εαυτό σου, ακριβώς επειδή, υπηρετώντας τους επίγειους βασιλιάδες, καταδικάζεις τον εαυτό σου σε αιώνιο πυρ;»

Η σύζυγος του αγίου, που ονομαζόταν Παυλίνα, του είπε με δάκρυα:

«Τι σου συνέβη, αγαπημένε μου σύζυγε Πολύευκτε; Τι σε έβαλε σε πειρασμό να καταστρέψεις τους δώδεκα θεούς μας;»

Ο άγιος της είπε χαμογελώντας:

«Αν μόνος μου έχω νικήσει και συντρίψει τους δώδεκα θεούς σου, τότε δεν έχεις κανέναν να στραφείς για βοήθεια: δεν σου έχουν απομείνει θεοί. Άκουσέ με, Πίκοκ, και γνώρισε τον Έναν Αληθινό Θεό, που κατοικεί στον ουρανό· λατρέψε Αυτόν και αντάλλαξε αυτή τη ζωή με αιώνια ζωή.»

Ακούγοντας αυτή τη συζήτηση μεταξύ του αγίου και της συζύγου του, πολλοί από τους ειδωλολάτρες που στέκονταν κοντά χάρηκαν με τα λόγια του και, αναγνωρίζοντας την αλήθεια, συγκινήθηκαν ψυχικά και μεταστράφηκαν στον Χριστό. Οι δικαστές της πόλης και όλοι οι σύμβουλοι, αφού συγκεντρώθηκαν, κάλεσαν τον Άγιο Πολύευκτο στην αυλή τους και, με κολακεία και απειλές, προσπάθησαν να τον επαναφέρουν στην υπηρεσία των ειδώλων. Όταν οι προσπάθειές τους απέτυχαν, επέβαλαν την θανατική ποινή στον άγιο, καταδικάζοντάς τον σε αποκεφαλισμό με σπαθί.

Ο άγιος πήγε στον θάνατο με ανείπωτη χαρά, λέγοντας στους ανθρώπους που τον συνόδευαν ότι συνομιλούσε με έναν λαμπρό νέο που τον ενδυνάμωνε και του έλεγε να ξεχάσει όλα τα εγκόσμια. Αλλά κανείς εκτός από τον μάρτυρα δεν είχε δει αυτόν τον νέο. Βλέποντας επίσης ανάμεσα στο πλήθος τον μακάριο Νέαρχο, τον φίλο και πατρική του μορφή στην πίστη του αληθινού Θεού, του φώναξε:

- Αντίο, αγαπημένη μου φίλη, και να θυμάσαι την ένωση αγάπης που σφραγίστηκε μεταξύ μας!

Αφού είπε αυτά τα λόγια, έσκυψε την αγία του κεφαλή κάτω από το σπαθί και βαπτίστηκε στο ίδιο του το αίμα, εκτελεσμένος για τον Χριστό Ιησού 347 .

Ο Άγιος Πολύευκτος ήταν ο πρώτος μάρτυρας στην αρμενική πόλη Μελιτηνή, και ο θάνατός του συνέβαλε στην ανάπτυξη της Αγωνιστικής Εκκλησίας και στην αναπλήρωση της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας, προς τιμήν και δόξα του Χριστού Θεού, του οποίου είναι η Κεφαλή και των δύο, στον οποίο ανήκει, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, κάθε τιμή και δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

* * *

Σημειώσεις

344 

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Δέκιος βασίλευσε από το 249 έως το 251, ενώ ο Βαλεριανός βασίλευσε από το 253 έως το 259.

345 

Η πόλη της Μελιτίνας ιδρύθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό (98–117). Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης χώρας, που βρίσκεται στην περιοχή της Μικράς Ασίας, την Καππαδοκία, η οποία κάποτε αποτελούσε το βόρειο τμήμα της Μικράς Αρμενίας.

346 

Συγκρίνετε την παραβολή του Κυρίου για τους εργάτες στον αμπελώνα ( Ματθ. 20:1-16 ).

347 

Ήταν το 295.