Δευτέρα 17 Αυγούστου 2026

 






ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ





















Η Κοίμησις

τής Υπεραγίας Θεοτόκου


(Κρητική σχολή, Θεοφάνης ο Kρής)



Απολυτίκιον

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἓν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὗ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν,
μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

Κοντάκιον

Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν,
ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν,
ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».

 

 Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος γ' Τὴν ὡραιότητα 
Ἀπὸ τοῦ σκήνους σου, τὴν νοεράν σου ψυχήν, ἀπὸ τοῦ τάφου δέ, τὴν καθαράν σου σκηνήν, παραλαβὼν ὁ σὸς Υἱός, μετέστησε Θεοτόκε, εἰς τὰ ἐπουράνια, ἀποδούς τὰ ἐπίχειρα, τοῖς ἀποτολμήσασι, περιτρέψαι σὸν σκίμποδα, ὃν τοὺς ἐν πίστει ἀσπαζομένους, σῷζε πανάχραντε πρεσβείαις σου.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος δ' Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 
Σὲ χερσὶ τοῦ δι' ἡμᾶς, ἐνανθρωπήσαντος ἐκ σοῦ, παραθεμένην τὴν ψυχήν, ὡς πλαστουργός σου καὶ Θεός, πρὸς τὴν ζωὴν τὴν ἀκήρατον μετέστησεν· ὅθεν σε σεπτῶς μακαρίζομεν, τὴν μόνην καθαρὰν καὶ ἀμόλυντον, καὶ Θεοτόκον ἅπαντες κυρίως, ὁμολογοῦντες κραυγάζομεν· Χριστὸν δυσώπει, πρὸς ὃν μετέστης, σῶσαι τὰς ψυχάς ἡμῶν.

 

Ἐξαποστειλάριον τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος γ'
Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις 
Μετὰ βροντῆς ἐν νεφέλαις, τοὺς Ἀποστόλους ὁ Σωτήρ, πρὸς τὴν τεκοῦσαν ἐκπέμπει, πόθῳ κηδεύσοντας αὐτήν, κατέρχεται δὲ καὶ οὗτος, δορυφορούντων Ἀγγέλων.

Εἰς τὸν Στίχον τῶν Αἴνων, Στιχηρὰ Προσόμοια. Τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος β', Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ
Νύμφην σε τοῦ Θεοῦ, ἡ ἄνω βασιλεία, τῶν ἐκλεκτῶν ἡ δόξα, προσδέχεται Παρθένε, πρὸς σὸν Υἱὸν χωρήσασαν.

Στίχ. Ἀνάστηθι Κύριε εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου.
Δῆμος τῶν Μαθητῶν, ἀθροίζεται κηδεῦσαι, Μητέρα Θεοτόκον, ἐλθόντες ἐκ περάτων, παντοδυνάμῳ νεύματι.

Στίχ. Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυῒδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν.
Δόξα ἐν οὐρανῷ, ἐπὶ γῆς εὐφροσύνη· ἡ γὰρ τοῦ Κτίστου, Μήτηρ, χερσὶ ταῖς τοῦ Δεσπότου, ψυχὴν νῦν παρατίθησι.

Θεοτοκίον
Ἦχος πλ. δ'
Λέοντος Δεσπότου
Πιστούμενος Ἰησοῦς, ὁ Υἱός σου Θεοτόκε καὶ Θεὸς ἡμῶν, τὰς δύο φύσεις αὐτοῦ, ὡς μὲν ἄνθρωπος θνῄσκει, ὡς δὲ Θεὸς ἐξανίσταται, καὶ σὲ Θεομῆτορ, νόμῳ φύσεως θανεῖν εὐδόκησεν, ἵνα μὴ τοῖς ἀπίστοις, φαντασία νομισθῇ ἢ οἰκονομία. Μετέβης δὲ πρὸς οὐρανοὺς ἡ ἐπουράνιος νύμφη, ὡς ἐκ παστοῦ τοῦ σκήνους σου, γῆθεν ἀπάρασα. Ἡγιάσθη ὁ αἰθὴρ ἐν τῇ ἀνόδῳ σου, ὡς ἐφωτίσθη ἡ γῆ ἐν τῷ τόκῳ σου. Προπέμπουσιν Ἀπόστολοι καὶ Ἄγγελοι ὑποδέχονται. Ὅθεν κηδεύσαντες τὸ πανάχραντον σῶμά σου, καὶ ἐπιτάφιον ὕμνον ἐξᾴδοντες, μετάρσιον ἔβλεπον, καὶ φόβῳ ἔλεγον· Αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου· αὐτὸς γὰρ ἐν μέσῳ σου, καὶ οὐ σαλευθήσῃ. Ἀλλ' ὧ πολυύμνητε Κόρη, μὴ διαλίπῃς ἡμᾶς ἐποπτεύουσα· ἡμεῖς γὰρ λαός σου, καὶ πρόβατα νομῆς σου, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα, αἰτούμενοι διὰ σοῦ σωτηρίαν, καὶ μέγα ἔλεος.



 

ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 

 

Άγιος Μύρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

 


DE S. MYRONE PRESB. ET MART.

 



MARTYRIUM

( ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

 





Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μύρων

 






Τὶ μοι κεφαλῆς ἡ τομή, Μύρων λέγει.
Πρὸς τὸ στέφειν μέλλον με πάντιμον στέφος;
Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ Μύρωνα τάμε ξίφος ὀξύ.




Βιογραφία

Ο Άγιος Μύρων μαρτύρησε όταν αυτοκράτωρ ήταν ο Δέκιος, το 250 μ.Χ. Καταγόμενος από πλούσια οικογένεια, θα μπορούσε να ζήσει άνετα, με όλα τα επίγεια αγαθά που θα επιθυμούσε. Όμως η μεγάλη του αγάπη προς το Χριστό, έκανε το Μύρωνα να χειροτονηθεί Ιερέας.



Минологий-Август (мч. Мирон). 
Фреска  Около 1318 г.
церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия.
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μύρων
Μηνολόγιο Αυγούστου
Τοιχογραφία (fresco) τού έτους περίπου 1318 μ.Χ.
στόν Ιερό Ναό τού Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου
τής Ιεράς Μονής Γρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία



 Αφιερώθηκε, λοιπόν, ολοκληρωτικά στο ποιμαντικό του καθήκον και δίδασκε, νουθετούσε και βοηθούσε το κάθε ένα μέλος του ποιμνίου του. Μεριμνούσε καθημερινά για τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά. Κάποτε, ο έπαρχος Αχαΐας Αντίπατρος πήγε στον τόπο όπου λειτουργούσε ο Μύρων και συνέλαβε πολλούς χριστιανούς. Για να εκβιάσει λοιπόν το Μύρωνα, να αλλαξοπιστήσει, έφερε μπροστά του το ποίμνιο του και του είπε ότι, αν αυτός αρνηθεί το Χριστό, θα τους αφήσει όλους ελεύθερους. Ο Μύρων μειδίασε και απάντησε: «Αν ήταν για τη σωτηρία των πνευματικών μου παιδιών, πρόθυμα θα έδινα τη ζωή μου. Τώρα όμως δεν πρόκειται γι' αυτό. Ας δώσουν λοιπόν οι ίδιοι απάντηση». Τότε όλοι μαζί φώναξαν: «Όχι. Μια ανθρώπινη ψυχή είναι ασύγκριτα πολυτιμότερη από μύρια σώματα και από τον κόσμο όλο. Ποιος λοιπόν από μας θέλει να δεχθεί, ώστε να χάσει την ψυχή του ο πνευματικός μας πατέρας, για να ζήσουν λίγο περισσότερο στον πρόσκαιρο αυτό κόσμο οι δικές μας σάρκες;». Ο έπαρχος, εξοργισμένος από την απάντηση, αφού βασάνισε με φρικτό τρόπο το Μύρωνα, τελικά τον αποκεφάλισε.



Мирон Кизический, пресв., сщмч. (17 августа)
Менологий 14 - 17 августа;
Византия. Греция; XIV в.; памятник: 
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 
10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 
Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Library)
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μύρων
Μηνολόγιο 14 - 17  Αυγούστου
Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 
Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ὡς θεῖον ἀλάβαστρον, τῶν ἱερῶν ἀρετῶν, πιστῶς Ἱεράτευσας, τὴ Ἐκκλησία Χριστοῦ, καὶ χαίρων ἐνήθλησας, ὅθεν τὴ εὐωδία, τῶν ἐν σοῖ χαρισμάτων, Μύρων Ἱερομάρτυς, τῶν παθῶν τὸ δυσῶδες, ἀπέλασαν ἀνενδότως, ἐκ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.




Минея - Август ( (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναίο - Αύγουστος (τεμάχιο). Εικονίδιο. Russ. Αρχές  τού 17ου αιώνα στήν  Εκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.



 

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Μυριπνόοις ᾄσμασι, καὶ ὑμνῳδίαις, συνελθόντες στέψωμεν, τὸν ἱερόαθλον πιστοί, Μύρωνα πάντες τὸν ἔνδοξον, ῥῶσιν διδόντα, παντοίων κακώσεων.


Kοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Ἐκ βρέφους Χριστόν, ποθήσας παναοίδιμε, καὶ τούτου τηρῶν, τὰ θεῖα παραγγέλματα, πρὸς αὐτὸν ἀνέδραμες, ὁλοκλήρως Μύρων καὶ κατέπαυσας, σὺν Ἀγγέλοις δοξάζων αὐτόν, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἄφεσιν.

 

Ὁ Οἶκος

Τὸν ἐκ κοιλίας ἡγιασμένον ἀνυμνήσωμεν πάντες, ὡς εὐῶδες Χριστοῦ μύρον παναληθέστατον· ὄντως γὰρ τοῖς προσιοῦσιν ἐν πίστει θερμῇ, τὰς ἰάσεις παρέχει τῶν νοσημάτων· τῇ γὰρ ἀγάπῃ τοῦ Κτίστου πυρούμενος, συμπάσχει τοῖς ἐν ἀνάγκαις, καὶ λυτροῦται δεινῶν ὁ πανόλβιος, μυρίζων πάντας τῇ χάριτι, τῇ δοθείσῃ αὐτῷ ἐκ τοῦ Πνεύματος, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἄφεσιν.

 

 



ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ




Απότμημα στη Μονή Κύκκου Κύπρου.







ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΑΠΟΤΜΗΜΑΤΟΣ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΩΝΑ ΣΤΑ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ














Ο ι κάτοικοι των Αντικυθήρων ψάχναμε πάντοτε ένα μικρό τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Ιερομάρτυρος Μύρωνος, πολιούχου της νήσου των Αντικυθήρων, επειδή πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να αντιστραφεί η πορεία του νησιού προς την ερήμωση. Πιστεύαμε πάντοτε ακράδαντα ότι αν είχαμε έστω και μία μικρή ακίδα από το λείψανό του στο νησί μας, τότε ο Άγιος Μύρων θα σύναζε πολλούς Αντικυθήριους και φιλοκυθήριους στο νησί του.
Τελικά, μετά από αναζήτηση μερικών χρόνων και αγώνες, ο Άγιος Μύρων ευδόκησε, και η Ιερά Μητρόπολις Κυθήρων και Αντικυθήρων απέκτησε τον Ιανουάριο του 2014  απότμημα λειψάνου του Αγίου Μύρωνος, προστάτου και πολιούχου των Αντικυθήρων.

Το ευωδιάζον απότμημα εκ των Ιερών Λειψάνων του Αγ. Μύρωνος δωρήθηκε ευγενώς στην Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων από το Κέντρο Αγιολογικών Μελετών «Ο Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής» και τον Διευθυντή αυτού Καθηγητή κ. Αντώνιο Μάρκου, ο οποίος έσπευσε να δώσει αυτή τη μεγίστη χαρά στην τοπική μας Εκκλησία και ιδίως στο νησί των Αντικυθήρων, όπου το άγιο λείψανο θα τοποθετηθεί μονίμως στο ναό του Αγίου προς πνευματική και ηθική ενίσχυση και βοήθεια των κατοίκων του.


Το Άγιο Λείψανο ευπρεπίσθηκε από την γερόντισσα και τις αδελφές της σεβασμίας Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Σπετσών και έχει τοποθετηθεί προσωρινώς σε αργυρή λειψανοθήκη μέχρι την ολοκλήρωση της περίτεχνης ασημένιας λειψανοθήκης που ήδη κατασκευάζεται με δωρεές ευλαβών Αντικυθηρίων και φιλο-Αντικυθηρίων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η λειψανοθήκη θα περιλαμβάνει περιμετρικά σειρά παραστάσεων από τον βίο και το μαρτύριο του Αγίου Μύρωνος και θα αποτελεί – μαζί με την ευρεθείσα στη νήσο Θαυματουργό του Εικόνα – το πολύτιμον ανά τους αιώνας θησαύρισμα των Αντικυθήρων και των κατοίκων τους και την ιερά ασπίδα της νήσου έναντι κάθε κινδύνου και απειλής.


*************

Από τα πρακτικά της συνάξεως των νέων εκκλησιαστικών συμβουλίων της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων και Αντικυθήρων διαβάζουμε:

 «Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ἤθελε νά μοιρασθῆ μαζί μέ ὅλη τήν ὁμήγυρί μας καί μία μεγάλη χαρά πού εἶχε μέσα στήν ψυχή του καί ἤθελε νά τήν μεταδώση.


Μία ἰδιαίτερη εὐλογία, μᾶς εἶπε, εἶναι ὅτι ἀποκτήσαμε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μετά ἀπό ἀγῶνες ὡρισμένων χρόνων Ἱερό Λείψανο τοῦ Ἁγίου Μύρωνος τῶν Ἀντικυθήρων. Ἀπευθυνθήκαμε ἀρχικά σέ Ἱερά Μονή τῆς Κύπρου, ὅπου δέν βρήκαμε ἀνταπόκρισι, ἀλλ' εἶχε ἱερό ἀπότμημα ἀπό 30 χρόνων τό Ἁγιολογικό Κέντρο ὁ «Ἅγιος Συμεών ὁ Μεταφραστής», τό ὁποῖο καί μᾶς τό παραχωρεῖ ὁλοπρόθυμα. Καί ἐξέφρασε τήν ἐλπίδα ὅτι, ἀφοῦ πᾶμε τό ἱερό λείψανο στό Μοναστῆρι του, στά Ἀντικύθηρα, ὁ Ἅγιος Μύρων θά φροντίσει καί γιά τό νησάκι του καί θά οἰκονομήσει νά αὐξηθεῖ ὁ πληθυσμός του».






ΕΠΙΣΗΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ  ΜΕ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Το εσπέρας της Πέμπτης 27 Φεβρουαρίου 2014 τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης στον Πειραιά (Καστέλα)  μία λαμπρή και συνάμα κατανυκτική αγρυπνία, που συγκίνησε όλους τους παρισταμένους και κυρίως τους Αντικυθηρίους. Με την ιερή αυτή μυσταγωγία ξεκίνησε και επίσημα η προσκύνησις του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ιερομάρτυρος Μύρωνος, του εν Κυζίκω Μικράς Ασίας επί Δεκίου μαρτυρήσαντος.

Τον Πολιούχο της νήσου των Αντικυθήρων τίμησαν οι Αντικυθήριοι, Κυθήριοι και πλήθος ευλαβών Χριστιανών του Λεκανοπεδίου. Ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων κ.κ. Σεραφείμ με πλειάδα Ιερομονάχων και Πρεσβυτέρων από τα Κύθηρα, την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και άλλες Ιερές Μητροπόλεις.


Η αγρυπνία ξεκίνησε με την τέλεση του Αποδείπνου, των Χαιρετισμών και του Πανηγυρικού Εσπερινού, συνεχίστηκε με τον Όρθρο και ολοκληρώθηκε με την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. Εψάλλη ολόκληρη η εορτάσιμη Ακολουθία του Αγ. Μύρωνος που προσφάτως διορθώθηκε από τον Σεβασμιώτατο Κυθήρων και Αντικυθήρων και εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο.


Προ του πέρατος του Όρθρου οι δεκάδες πιστοί προσκύνησαν με ευλάβεια το άγιο λείψανο του «ευωδιάζοντος και μυρίζοντος τα πρόσωπα των προσκυνητών» Αγίου Μύρωνος και εχρίσθησαν με το έλαιον εκ της κανδήλας του Αγίου.


Έψαλε πανηγυρικά και μελωδικότατα η πολυμελής χορωδία «Ψαλτικής Διάκονοι» με Χοράρχη τον φιλο-Αντικυθήριο Πρωτοψάλτη κ. Ιωάννη Τσούνη, που από το έτος 2000 ανελλιπώς ψάλει στην εορτή του Αγίου στα Αντικύθηρα κάθε χρόνο στις 17 Αυγούστου.


Σχετικώς ωμίλησε ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στο ιστορικό της παράδοσης του Αγίου Λειψάνου στην Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων και στον αθλητικό και μαρτυρικό βίο του Αγίου, ενώ ευχαρίστησε θερμότατα τόσο τον επιχώριο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ για τη φιλοξενία στην Επαρχία του, όσο και τον Καθηγητή κ. Αντώνιο Μάρκου για αυτή τη συγκινητική χειρονομία του προς την ακριτική μας προς Νότον Ιερά Μητρόπολη και το νησί των Αντικυθήρων.


Το Άγιο Λείψανο θα μεταφερθεί στα Κύθηρα όπου θα παραμείνει μέχρι την Τρίτη του Πάσχα, οπότε και θα μετακομισθεί με τιμές στη νήσο των Αντικυθήρων όπου και θα τοποθετηθεί μονίμως στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Μύρωνος, στο μοναδικό μέρος του Ορθόδοξου κόσμου όπου ο Άγιος Μύρων ο Ιερομάρτυς τιμάται πανδήμως ως πολιούχος, προστάτης και έφορος.



 Ευχόμαστε η μόνιμη παρουσία του Αγίου Λειψάνου στο νησί των Αντικυθήρων να συντελέσει και στην αναβίωση του μοναχισμού στην παλαιότατη Ιερά Μονή του Αγίου Μύρωνος και στη γενικότερη ηθική και υλική στήριξη του νησιού και των ευλαβών κατοίκων του.



Κυριακή 16 Αυγούστου 2026






ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ




καὶ Παναχράντου Θεοτόκου 
 Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας (Ν Ε Ο)





Успение Пресвятой Богородицы. 
Икона. последняя четверть XV века. 
Государственная Третьяковская галерея.
Κοίμησις τής Υπεραγίας Θεοτόκου
Εικόνα τού τελευταίου τέταρτου τού 15ου αιώνα μ.Χ. 
η οποία ευρίσκεται  στήν Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόφ
(μια σημαντική Πινακοθήκη τής Ρωσίας στή Μόσχα) 










Η Κοίμησις

τής Υπεραγίας Θεοτόκου



Κοίμηση της Θεοτόκου - Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Βατοπαιδίου (1312 μ.Χ.)

Οὐ θαῦμα θνῄσκειν κοσμοσώτειραν Κόρην,
Τοῦ κοσμοπλάστου σαρκικῶς τεθνηκότος.
Ζῇ ἀεὶ Θεομήτωρ, κἂν δεκάτῃ θάνε πέμπτῃ.

 

Όπως είναι γνωστό, επάνω από το Σταυρό ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, έδωσε εντολή και την Παναγία μητέρα του παρέλαβε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο σπίτι του, όπου διέμεινε μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τη μητέρα του Σαλώμη, συγγενή της Θεοτόκου.
Όταν δεν ήλθε η στιγμή να τελειώσει την επίγεια ζωή της, άγγελος Κυρίου της το έκανε γνωστό τρεις μέρες πιο πριν ότι πρόκειται να γίνει η μετάστασή της από τη γη στον ουρανό.
Πήγε τότε ο Άγγελος και της είπε: «Αυτά λέγει ο Υιός σου: είναι καιρός να παραλάβω τη μητέρα Μου κοντά Μου. Γι' αυτό να μην ταραχθείς, αλλά δέξου το μήνυμα με ευφροσύνη, επειδή μεταβαίνεις σε ζωή αθάνατη».
Μόλις το άκουσε η Θεοτόκος, χάρηκε πολύ και από τον πολύ πόθο της να μεταβεί στον μονογενή Υιό της, ανέβηκε με βιασύνη και προθυμία στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, διότι είχε αυτή τη συνήθεια, να ανεβαίνει συχνά σ' αυτό το όρος. Τότε ακολούθησε θαύμα παράδοξο. Όταν ανέβηκε εκεί η Θεοτόκος, έκλιναν την κορυφή τους τα δέντρα, σαν να ήταν έμψυχα και λογικά, και την προσκύνησαν και έτσι έδειξαν το σεβασμό τους και τίμησαν την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου.
Αφού προσευχήθηκε αρκετά η Πανάχραντη, επέστρεψε στην οικία της. Άναψε φώτα πολλά, ευχαρίστησε τον Θεό και κάλεσε τις συγγενείς και τις γειτόνισσες. Στη συνέχεια, ετοιμάζει όλα τα απαραίτητα για τον ενταφιασμό της. Φανερώνει και στις άλλες γυναίκες τα λόγια που της είπε ο Άγγελος για της εις τους ουρανούς μετάστασή της και σαν απόδειξη των λόγων της, δείχνει το χαροποιό και νικητικό σημείο, που της έδωσε ο Άγγελος, ένα κλαδί φοίνικα.
Οι καλεσμένες γυναίκες, μόλις άκουσαν αυτό το λυπηρό μήνυμα, άρχισαν τους θρήνους και έπειτα παρακαλούσαν την Παναγία να μη τις αφήσει ορφανές. Και η Θεοτόκος τις βεβαίωσε ότι, αφού μετασταθεί στους ουρανούς, θα φυλάει όχι μόνον αυτές αλλά και όλο τον κόσμο. Με τέτοια παρηγορητικά λόγια στάματησε την υπερβολική λύπη τους.
Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ημέρα από την εμφάνιση του αγγέλου, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο. Τότε ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμησή της.
Μαζί με τους Αποστόλους ήρθε και ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Απόστολος Τιμόθεος και οι λοιποί θεόσοφοι ιεράρχες. Όλοι αυτοί, μόλις έμαθαν την αιτία για την οποία συνάχθηκαν αιφνιδίως και παραδόξως, έλεγαν στην Θεοτόκο: «όσο σε βλέπαμε, Δέσποινα, να ζεις και να μένεις στον κόσμο, παρηγορούμεθα σαν να βλέπαμε τον Υιόν σου. Επειδή όμως τώρα με τη βουλή του Υιού σου και Θεού μεταβαίνεις στα ουράνια, γι' αυτό καθώς βλέπεις θρηνούμε και δακρύζουμε, αν και από την άλλη χαιρόμαστε για όσα θαυμαστά σου έγιναν». Τότε η Θεοτόκος τους αποκρίθηκε: «Μαθητές του Υιού μου και Θεού, μην κάνετε πένθος και λύπη τη χαρά μου».
Όταν ειπώθηκαν αυτά τα λόγια φτάνει και ο Απόστολος Παύλος. Έπεσε στα πόδια της Θεομήτορος, την προσκύνησε και την εγκωμίασε με πολλά ουράνια εγκώμια: «Χαίρε, ω Μήτερ της ζωής, διότι αν και δεν έζησα σωματικώς κοντά στον Υιό σου, βλέποντας όμως εσένα, νόμιζα ότι έβλεπα Εκείνον».

Μετά αποχαιρετά όλους, ξαπλώνει πάνω στο νεκροκρέββατο, σταύρωσε τα χέρια της, προσφέρει δεήσεις και ικεσίες στον Υιό της για τη σύσταση και την ειρήνη όλου του κόσμου, γεμίζει τους Αποστόλους και ιεράρχες από την ευλογία του Υιού της που δίνεται απ' αυτήν στους ανθρώπους, και έτσι αφήνει στα χέρια του Υιού της και Θεού την ολόφωτη και παναγία ψυχή της.

Τότε ο κορυφαίος των Αποστόλων Πέτρος άρχισε να λέει στην Θεοτόκο επιτάφια εγκώμια, ενώ οι άλλοι Απόστολοι σήκωσαν το νεκροκρέβατο. Άλλοι προπορεύονταν βαστάζοντας λαμπάδες και ψάλλοντας ύμνους και άλλοι ακολουθούσαν ως το τάφο το σώμα της Θεομήτορος. Ακούγονταν και Άγγελοι από τον ουρανό που έψαλλαν και γέμιζαν τον αέρα οι μελωδίες τους.
Όλα αυτά μην υποφέροντας να βλέπουν και να ακούν οι άρχοντες των Ιουδαίων, παρεκίνησαν κάποιους από το λαό και τους έπεισαν να παρεμποδίσουν την πομπή. Όμως η θεία δίκη πρόφτασε και παίδεψε τους τολμήσαντας με το να τους τυφλώσει.
Έπειτα οι έφτασαν οι Απόστολοι στη Γεσθημανή, ενταφίασαν το πάναγνο σώμα της Θεοτόκου και περίμεναν εκεί τρεις μέρες ακούγοντας ακαταπαύστως σε όλο αυτό το διάστημα τους ύμνους και τις μελωδίες των αγίων Αγγέλων.
Μετά από τρεις ημέρες, άνοιξαν τον τάφο και έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι η Παναγία αναστήθηκε σωματικά και αναλήφθηκε στους ουρανούς. Και βέβαια όλη η ανθρωπότητα, με ευγνωμοσύνη για τις πρεσβείες της στο Σωτήρα Χριστό, αναφωνεί: «Χαίρε, ω Μήτερ της ζωής».
Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι ο πραγματικός οδηγός, για όσους θέλουν ν' ανυψώνονται προς τον Θεό. Έργο της είναι να πρεσβεύει στον Τριαδικό Θεό για όλους τους ανθρώπους. Για μας τους ορθοδόξους η Θεοτόκος είναι η «ακαταίσχυντος προστασία και η αμετάθετος προς τον ποιητή μεσιτεία».
Δίκαια μπορούμε να αποθέσουμε τις ελπίδες μας προς την υπεραγία Θεοτόκο αφού, κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, «κανένα άλλο κτίσμα στον κόσμο δεν αγάπησε ποτέ τόσο πολύ τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, ούτε συμμορφώθηκε τόσο στο θέλημά Του όσο η Παναγία Μητέρα του».Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η τιμή προς την Παναγία ανάγεται στον Υιό της, κατά τον άγιο Ιωάννη το Δαμασκηνό.


Απολυτίκιον

Ἦχος α'

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἓν τὴ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὗ κατέλιπες Θεοτόκε, Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν,
μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταὶς πρεσβείαις ταὶς σαὶς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

 

Κοντάκιον

Ἦχος πλ. β'
Αὐτόμελον

Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν,
ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν,
ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».

 Κάθισμα
Ἦχος δ'
Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 
Καθορῶσαι ἀληθῶς, αἱ τῶν Ἀγγέλων στρατιαί, τὴν Μετάστασιν τὴν σήν, ἄχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, εὐλογημένη πανύμνητε Παναγία, ἔχοντες βουλήν, τοῦ τεχθέντος ἐκ σοῦ, στῖφος Μαθητῶν συναθροίσασαι, ἐν εὐφροσύνῃ ἔφερον τὸ τίμιον, εἰς τὸν Παράδεισον σῶμά σου, Χριστὸν ὑμνοῦσαι, τὸν ζωοδότην, ὄντα εἰς τοὺς αἰῶνας.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ'
Κατεπλάγη Ἰωσὴφ 
Ἐν χερσὶ τοῦ δι' ἡμᾶς, ἐνανθρωπήσαντος ἐκ σοῦ, παραθεμένην τὴν ψυχήν, ὡς πλαστουργός σου καὶ Θεός, πρὸς τὴν ἀκήρατον μετέστησεν εὐφροσύνην· ὅθεν σε σεπτῶς μακαρίζομεν, τὴν μόνην καθαρὰν καὶ ἀμόλυντον, καὶ Θεοτόκον ἅπαντες κυρίως, ὁμολογοῦντες κραυγάζομεν· Χριστὸν δυσώπει, πρὸς ὃν μετέστης, σῶσαι τὰς ψυχάς ἡμῶν.


Богородица передаёт Свой пояс Апостолу Фоме.
Фреска. Около 1350 года.
монастыря Дечаны, Косово, Сербия
Ἡ Θεοτόκους αναλαμβανομένη στούς ουρανούς δίνει
τήν Τιμία Ζώνη Της στόν Απόστολο Θωμά
Τοιχογραφία (fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στήν Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία

 

«Τὴν θείαν ταύτην καὶ πάντιμον, τελοῦντες ἑορτὴν οἱ θεόφρονες, τῆς Θεομήτορος, δεῦτε τὰς χείρας κροτήσωμεν, τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα Θεὸν δοξάζοντες».

«Ἐκ σοῦ ζωὴ ἀνατέταλκε, τὰς κλεὶς τῆς παρθενίας μὴ λύσασα, πῶς οὖν τὸ ἄχραντον, ζωαρχικόν τε σου σκήνωμα, τῆς τοῦ θανάτου πείρας γέγονε μέτοχον».

«Ζωῆς ὑπάρξασα τέμενος, ζωῆς τῆς ἀϊδίου τετύχηκας, διὰ θανάτου γάρ, πρὸς τὴν ζωὴν μεταβέβηκας, ἡ τὴν ζωὴν τεκοῦσα τὴν ἐνυπόστατον».

 

 



Успение Пресвятой Богородицы (15 августа)
Менологий 14 - 17 августа;
Византия. Греция; XIV в.; памятник: 
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 
10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 
Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Library)
Κοίμησις τής Ὑπεραγίας Θεοτόκου. 
Μηνολόγιο 14 - 17  Αυγούστου
Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 
Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)










ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 











Ὁ Ἅγιος Γεράσιμος

ὁ ἐν Κεφαλληνία





Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Αὐτόμελον.

Τῶν Ὀρθοδόξων προστάτην καὶ ἐν σώματι ἄγγελον, καὶ θαυματουργὸν θεοφόρον νεοφανέντα ἡμῖν, ἐπαινέσωμεν πιστοὶ θεῖον Γεράσιμον· ὅτι ἀξίως παρὰ Θεοῦ ἀπείληφεν, ἰαμάτων τὴν ἀέναον χάριν· ῥώννυσι τοὺς νοσοῦντας, δαιμονῶντας ἰᾶται· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.


 

Ιερά Μονή Αγίου Γερασίμου Ομαλών Κεφαλλονιά

Το Ιερό Σκήνωμα τού Αγίου Γερασίμου

 

 

Η είσοδος για τον υπόγειο αυτό χώρο στον οποίο ασκήτευε ο Άγιος Γεράσιμος, βρίσκεται στο εσωτερικό της εκκλησίας και είναι χαρακτηριστικό ότι η πρόσβαση γίνεται μόνο από μία καταπακτή με άνοιγμα μεσαίου μεγέθους, κατεβαίνοντας από μια παλιά ψηλή μεταλλική σκάλα.

 

Οι υπόγειοι χώροι είναι δύο μεγάλα δωμάτια με χτιστά επιχρισμένα τοιχώματα και ψηλή οροφή σχεδόν αψιδωτή, κατασκευασμένη από πέτρες που είναι τοποθετημένες κάπως ακανόνιστα.

 

 

Τα δύο αυτά “δωμάτια” επικοινωνούν μεταξύ τους από ένα πολύ χαμηλό πέρασμα, από το οποίο για να περάσει κανείς, πρέπει να συρθεί στο υγρό δάπεδο.



Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Εὐχαρίστοις ᾄσμασι, τῶν Κεφαλλήνων ἡ νῆσος, προσκαλεῖται σήμερον, τῶν Ὀρθοδόξων τὰ πλήθη, μέγιστον, νεοφανέντα ἀγκωμιάσαι, καύχημα, Ὀρθοδοξίας ἀναφανέντα, τὸν Γεράσιμον τὸν θεῖον, τὸν ῥύστην ταύτης ὁμοῦ καὶ πρόμαχον.

Μεγαλυνάριον

Τῆς ὁμολογίας Χριστιανῶν, ἔθετό σε σὲ στῦλον, ἀδιάσειστον ὀ Θεός, τὸ σεπτόν σου σκῆνος, Γεράσιμε δοὺς πᾶσι, τοῖς ἐναντίοις λίθον, δεινοῦ προσκόμματος.