Κυριακή 2 Αυγούστου 2020





ΕΑΝ   ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ





ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ 
ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑ
(σελίδες 701 - 736 )


Βασιλείου Σελευκείας 
 ΛΟΓΟΣ ΜΑ΄
 Εγκώμιον εἰς τόν ἅγιον πρωτομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ Στέφανον 
καί περί τῆς τῶν τιμίων αὐτοῦ λειψάνων ἀνευρέσεως
(σελίδες 461 - 474)


Ἀστερίου Ἂμασείας 
 ΙΒ΄ Εγκώμιον εἰς τόν ἅγιον πρωτομάρτυρα Στέφανον 
(σελίδες 337 - 352)



Πρόκλου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως 
 ΛΟΓΟΣ ΙΖ΄ Ἐγκώμιον εἰς τόν ἅγιον πρωτομάρτυρα Στέφανον
(σελίδες 809 - 818)



Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου 
Εἰς τόν ἅγιον Στέφανον τόν πρωτομάρτυρα
(σελίδες  501 - 508)


Εἰς τόν ἅγιον Στέφανον
(σελίδες 929 - 934)











Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου

Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας - Απεικόνιση του 6ου αιώνα μ.Χ.


Λόγων στεφάνοις, οἷα τιμίοις λίθοις,
Στέφω Στέφανον, ὃν προέστεψαν λίθοι.
Εἰκάδι λαΐνεος Στέφανον μόρος ἑβδόμῃ εἷλεν.




Βιογραφία

Ο Άγιος Στέφανος ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων, που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες των αδελφών, ώστε να μη γίνονται λάθη και τους χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι. Αν και κουραστική η ευθύνη του επιστάτη για τόσους αδερφούς παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος έβρισκε καιρό και δύναμη για να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Και όπως αναφέρει η Αγία Γραφή: «Στέφανος πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ».(Πραξ. Αποστόλων, στ΄8-15, ζ΄1-60). Δηλαδή ο Στέφανος, που ήταν γεμάτος πίστη και χάρισμα ευγλωττίας δυνατό, έκανε μεταξύ του λαού μεγάλα θαύματα, που προκαλούσαν κατάπληξη και αποδείκνυαν την αλήθεια του χριστιανικού κηρύγματος.

Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Мозаика. 1030 - 1040-е годы. монастыря Осиос Лукас Греция Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Ψηφιδωτό (Μωσαϊκό) μεταξύ τών έτών 1030-1040 μ.Χ. στήν Ιερά Μονή Οσἰου Λουκά. Στείρι. Βοιωτίας






Святой первомученик архидиакон Стефан. Мозаика 1108 - 1113 годы. из Михайловского Златоверхого монастыря в Киеве. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Ψηφιδωτό (Μωσαϊκό) μεταξύ τών έτών 1108-1113 μ.Χ. στήν Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ (μέ τούς χρυσούς τρούλους) στό Κίεβο. Ουκρανία




Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска Около 1295 года. церкви Богородицы Перивлепты в Охриде Иконописцы Михаил Астрапа и Евтихий. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους περίπου 1295 μ.Χ. στόν Ιερό Ναό τής Παναγίας Περιβλέπτου στήν Οχρίδα (Αχρίδα). Κράτος Σκοπίων έργο τών αγιογράφων Μιχαήλ Αστραπά καί Ευτύχιου




Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска XIII век. церкви Святого Николая в Прилепе Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού 13ου αιώνα μ.Χ. στόν Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στό Πρίλεπ. Κράτος Σκοπίων





Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска 1477 год. церкви Святых Константина и Елены в Охриде, Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους 1477 μ.Χ. στόν Ιερό Ναό Κωνσταντίνου καί Ελένης στήν Οχρίδα (Αχρίδα). Κράτος Σκοπίων





Святой Первомученик Архидиакон Стефан (?). Фреска 1164 год.церкви Св. Пантелеимона в Нерези близ Скопье, Ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1164 μ.Χ. στο Καθολικό τής Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονα στο Νέρεζι κοντά στα Σκόπια





Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска 1209 год.
церкви Богородицы в монастыре Студеница, Сербия.
 Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους 1209 μ.Χ. 
στόν Ιερό Ναό Κοιμήσεως τής Θεοτόκου
τής Ἱεράς Μονής Στουντένιτσα 
στη δεξιά όχθη του ποταμού Studenica 
39 χλμ από την πόλη του Κράλιεβο . Σερβία







Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фрагмент Фреска 1309 - 1316 годы. в церкви Спаса в монастыре Жича, Сербия. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) μεταξύ τών έτών 1309 - 1316 μ.Χ. στόν Ιερό Ναό Αναλήψεως τού Κυρίου (Σωτήρα) τής Ιεράς Μονής Ζιτσα. Σερβία




Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска XIV век. монастыря Хиландар на Святой Горе Афон. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού 14ου αιώνα μ.Χ. στήν Ιερά Μονή Χιλανδαρίου. Άγιον Όρος





Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска церкви Архангела Михаила в деревне Педулас, Кипр. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) στόν Ιερό Ναό Αρχαγγέλου Μιχαήλ στό χωριό Πεδουλά. Κύπρος




Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска конца XII
в монастыре Протат на Афоне. 
Иконописец Мануил Панселин.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  13ου μ.Χ. 
στόν Ιερό Ναό Ναός τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου
στό Πρωτάτο. Καρυές. Άγιον Όρος
έργό τού αγιογράφου Μανουήλ Πανσέληνο











Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска . 1380 год.
из церкви Спаса на Ковалёве близ Новгорода
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους 1380 μ.Χ. 
στόν Ιερό Ναό Ναός τής Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος 
(Σωτήρος στο Kovalev) στο Νόβγκοροντ 














Святой Первомученик Архидиакон Стефан.
 Византийская икона в монастыре Святой Екатерины на Синае.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας
Εικόνα στήν Ιερά Μονή Ἁγίας Αικατερίνης Σινά. Αίγυπτος



Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фрагмент иконы в монастыре Святой Екатерины на Синае. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τμήμα Εικόνας στήν Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά (Αίγυπτος).





Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Икона в монастыре Святой Екатерины на Синае.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας
Εικόνα στήν Ιερά Μονή Ἁγίας Αικατερίνης Σινά. Αίγυπτος









Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Икона. около 1300 года.
Византия (Константинополь или Фессалоники)
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας
Εικόνα βυζαντινή τοῦ  έτους περίπου τό 1350 μ.Χ.
στην Κωνσταντινούπολη ή στην Θεσσαλονίκη



Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска. XIII век церкви Святого Стефана в Кастории, Греция Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Εικόνα βυζαντινή τού 13ου αιώνα μ.Χ. στόν Ιερό Ναό τού Αγίου Στεφάνου Καστοριάς




Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Икона. Византия, вторая половина XIV века. Византийский музей в Кастории, Греция. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Εικόνα βυζαντινή τού δευτέρου μισού τού 14ου αιώνα μ.Χ. στό Βυζαντινό Μουσειο Καστοριάς






Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска 1230-е годы. притвора короля Радослава в церкви Богородицы в Студенице, Сербия. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1230 μ.Χ. στόν Πρόναο τού Βασιλιά Ραντοσλάβ στόν Ιερό Ναό τής Παναγίας τής Ιεράς Μονής Στουντένιτσα. Σερβία





Святой первомученик архидиакон Стефан. Фреска.1314 год. Кральева (Королевская) церковь, монастырь Студеница, Сербия. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1314 μ.Χ. στόν Ιερό Ναό Ιωακείμ καί Άννης (Βασιλική Εκκλησία) τής Ιεράς Μονής Στουντένιτσα. Σερβία















Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска XIII века 
в монастыре Сопочаны, Сербия.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  13ου μ.Χ.
  στον Ιερό Ναό τής Αγίας Τριάδας
τής Ιεράς Μονής Σοποτσάνι 
που ευρίσκεται κοντά στην πόλη Novi Pazar (νότια της Σερβίας).








Архидиакон Стефан. Фреска. Около 1350 года. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Сербия (Косово). Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. στην Εκκλησία του Χριστού Παντοκράτορα τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι . Κοσσυφοπέδιο. Σερβία






Архидиакон Стефан. Фреска. Около 1350 года. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Сербия (Косово). Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. στην Εκκλησία του Χριστού Παντοκράτορα τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι . Κοσσυφοπέδιο. Σερβία






Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска Около 1350 года.
 монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους περίπου τό 1350 μ.Χ. 
στήν Ἱερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι 
στό Κόσσοβο (Κοσσυφοπέδιο) Σερβία







Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска Около 1350 года.
 монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους περίπου τό 1350 μ.Χ. 
στήν Ἱερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι 
στό Κόσσοβο (Κοσσυφοπέδιο) Σερβία








Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска Около 1350 года.
 монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους περίπου τό 1350 μ.Χ. 
στήν Ἱερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι 
στό Κόσσοβο (Κοσσυφοπέδιο) Σερβία







Святой Первомученик Архидиакон Стефан. 
Фреска Около 1350 года.
 монастыря Высокие Дечаны, Косово, Сербия.
Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας 
Τοιχογραφία (fresco) τοῦ  έτους περίπου τό 1350 μ.Χ. 
στήν Ἱερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι 
στό Κόσσοβο (Κοσσυφοπέδιο) Σερβία





Святой первомученик архидиакон Стефан Фреска XIV век. в церкви Спаса в Кучевиште Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τοιχογραφία (Fresco) τού14ου αιώνα μ.Χ. στον Ιερό Ναό τής Θεοτόκου (Αγία Σωτήρα) στό Κούτσεβιτς. Κράτος Σκοπίων





Архидиакон Стефан. Столбик Царских врат (фрагмент). Икона. Русь. XV в. Αρχιδιάκονος Στεφανος " Στήλη των Βασιλικών Πύλων ". Τμήμα Εικόνας ρωσικής τού 15ου αιώνα μ.Χ.




Первомученик Стефан. Икона. Москва. Середина XVI в. Ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος Εικόνα ρωσική τού 16ου αιώνα μ.Χ.




Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фрагмент иконы. Псковский музей. Ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Τμήμα Εικόνας στό Μουσείο Pskov. Ρωσία






Άγιος Στέφανος, Nικόλαος, Iωάννης ο Θεολόγος - 16ος και 18ος αι. μ.Χ. - Πρωτάτο, Άγιον Όρος






Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση. Για τη προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε τη δύναμη του Χριστού. Με τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των Ιουδαίων για το έργο του Χριστού, προκαλώντας την οργή και το φθόνο τους.





Άγιοι Στέφανος και Παύλος ο Ξηροποταμινός - μέσα του 18 αι. μ.Χ., Nέα Σκήτη Άγιον Όρος




Οι Ιουδαίοι, όμως, καθώς ήταν προκατειλημμένοι, εξαπέλυσαν συκοφάντες ανάμεσα στο λαό, που διέδιδαν ότι άκουσαν το Στέφανο να βλαστημεί το Μωϋσή και το Θεό. Με αφορμή, λοιπόν, αυτές τις συκοφαντίες, που οι ίδιοι είχαν ενσπείρει, άρπαξαν με μίσος το Στέφανο και τον οδήγησαν μπροστά στο Συνέδριο, τάχα για να απολογηθεί. Η απολογία του Στεφάνου υπήρξε πρότυπο τόλμης και θάρρους. Χωρίς να φοβηθεί καθόλου, εξαπέλυσε λόγια - κεραυνούς εναντίον των Ιουδαίων. Και από υπόδικος, ορθώθηκε θυελλώδης ελεγκτής και κατήγορος. Τότε ακράτητοι από το μίσος οι Ιουδαίοι, τον έσυραν έξω από την πόλη, όπου τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό. Εκεί φάνηκε και η μεγάλη συγχωρητικότητα του Στεφάνου προς τους εχθρούς του με τη φράση του, «Κύριε, μὴ στήσης αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην». Κύριε μη λογαριάσεις σ’ αυτούς την αμαρτία αυτή.




Мучение св. Стефана. Фреска. 1547 г. Афон (Дионисиат). 1547 г. Тзортзи (Зорзис) Фука. Μαρτύριο τού Αγίου Στεφάνου. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους έργο τού Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά



Мучение св. Стефана. Миниатюра 985 г. Минология Василия II. Константинополь. Ватиканская библиотека. Рим. Μαρτύριο τού Αγίου Στεφάνου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) τού έτους 985 μ.Χ. στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη





Стефан первомч., архидиакон (27 декабря) Менологий на 26 - 29 декабря Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека Μαρτύριο τού Αγίου Στεφάνου. Μηνολόγιο 26 - 29 Δεκεμβρίου Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ. Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη. Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)




Св. Архидиакон Стефан с житием. Ростовский мастер. Икона. Русь. Около 1658 г. 143 х 111. Из стефановского придела сольвычегодского деревянной Успенской церкви, перестроенной позже в Христорождественскую. Сольвычегодский музей. Ο Αρχιδιάκονος Στεφανος με τον βίο του Ο πολιούχος τού Ροστόφ Εικόνα ρωσική τού έτους περίπου τού 1658 μ.Χ. από τήν ξύλινο Ιερό Ναό τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου Κομητεία Solvychegodsky , περιοχή Arkhangelsk Vologda, η οποία ξανακτίσθηκε ως Ιερός Ναός τής Γεννἠσεως τού Χριστού. Τὠρα ευρίσκεται στο Μουσείο Ιστορίας καί Τέχνης τής Κομητείας Solvychegodsky. Ρωσία





Апостол Матфей и архидиакон Стефан. Икона. Середина XVI в. Из собора Иоанно-Предтечинского монастыря; ранее была храмовой в церкви Стефановского монастыря “На Лугу“ (1480), упраздненного в XVIII веке. Псковский музей. Ο Απόστολος Ματθαίος και ο Πρωτομάρτυς Αρχιδιἀκονος Στέφανος Εικόνα στο μέσον τού 16ου αιώνα μ.Χ. από τον Καθεδρικό Ιερό Ναό τής Ιεράς Μονής τού Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Μόσχα. Προηγουμένως, ήταν ναός στην Ιερά Μονή Στεφανόφσκι "Στο λιβάδι" (1480), η οποία καταργήθηκε τον 18ο αιώνα. Μουσείο Pskov.








Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου







Перенесение мощей 
Святого Первомученика Архидиакона Стефана. 
Фреска  1309 - 1316 годы.
в церкви Спаса в монастыре Жича, Сербия.
Ανακομιδή τού Ἱεροῦ Λειψάνου
τού Αγίου Στεφάνου τού Πρωτομάρτυρος
Τοιχογραφία (fresco) μεταξύ τών  ετών 1309-1316 μ.Χ.
στόν Καθεδρικό Ιερό  Ναό τής Αναλήψεως τού Κυρίου. 
τής Ἱεράς Μονής Ζίτσας
κοντά στο Kraljevo (Σερβία).












Ἔχεις Σιὼν πάμπολλα θεῖα καὶ ξένα.
Νεκρὸν Στεφάνους δὸς πόλει Κωνσταντίνου.
Δευτερίῃ νέκυος Στεφάνου γένετ' Ἀνακομιδή.













Перенесение мощей архидиакона Стефана в Константинополь (2 августа)
Менологий 2 - 5 августа;
Византия. Греция; XIV в.; памятник: 
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 
10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 
Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Library)
Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου
Μηνολόγιο 2 - 5  Αυγούστου
Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 
Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)








Το γεγονός αυτό συνέβη στα χρόνια που οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν κοπάσει και αυτοκράτωρ ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος.


Τότε, ο Άγιος Στέφανος φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα ιερέα, το Λουκιανό, και του αποκάλυψε τον τόπο, όπου ήταν κρυμμένο το λείψανο του. Αυτός αμέσως το ανέφερε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και πράγματι βρήκε το Ιερό λείψανο του Αγίου Στεφάνου.


Κατά την εύρεση έγινε μεγάλος σεισμός, και το λείψανο του Αγίου πλημμύρισε ευωδιά τους παρευρισκόμενους στον τόπο εκείνο. Λέγεται ότι από τον ουρανό ακούστηκαν αγγελικές φωνές, που έλεγαν «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Δηλαδή, δόξα ας είναι στο Θεό, στα ύψιστα μέρη του ουρανού και στην ταραγμένη από την αμαρτία γη ας βασιλεύσει η θεία ειρήνη, διότι ο Θεός φανέρωσε την ευαρέσκεια Του στους ανθρώπους, με την ενανθρώπιση του Υιού Του. Φανέρωναν, έτσι, οι άγγελοι περίτρανα ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος μαρτύρησε για την αγάπη και τη δόξα του Θεού.





Τμήμα της Αγίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ της Εύβοιας.







Ἔχεις Σιὼν πάμπολλα θεῖα καὶ ξένα.
Νεκρὸν Στεφάνους δὸς πόλει Κωνσταντίνου.
Δευτερίῃ νέκυος Στεφάνου γένετ' Ἀνακομιδή.













Перенесение мощей архидиакона Стефана в Константинополь (2 августа)
Менологий 2 - 5 августа;
Византия. Греция; XIV в.; памятник: 
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 
10 x 13 см.;  местонахождение: Англия. Оксфорд. 
Бодлеанская Библиотека 
(Bodleian Library)
Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου
Μηνολόγιο 2 - 5  Αυγούστου
Βυζαντινή Μηνολόγιο  τού 14ου αιώνα μ.Χ. 
Τώρα ευρίσκεται στην  Αγγλία. Οξφόρδη. 
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)








Το γεγονός αυτό συνέβη στα χρόνια που οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν κοπάσει και αυτοκράτωρ ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος.


Τότε, ο Άγιος Στέφανος φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα ιερέα, το Λουκιανό, και του αποκάλυψε τον τόπο, όπου ήταν κρυμμένο το λείψανο του. Αυτός αμέσως το ανέφερε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και πράγματι βρήκε το Ιερό λείψανο του Αγίου Στεφάνου.


Κατά την εύρεση έγινε μεγάλος σεισμός, και το λείψανο του Αγίου πλημμύρισε ευωδιά τους παρευρισκόμενους στον τόπο εκείνο. Λέγεται ότι από τον ουρανό ακούστηκαν αγγελικές φωνές, που έλεγαν «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Δηλαδή, δόξα ας είναι στο Θεό, στα ύψιστα μέρη του ουρανού και στην ταραγμένη από την αμαρτία γη ας βασιλεύσει η θεία ειρήνη, διότι ο Θεός φανέρωσε την ευαρέσκεια Του στους ανθρώπους, με την ενανθρώπιση του Υιού Του. Φανέρωναν, έτσι, οι άγγελοι περίτρανα ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος μαρτύρησε για την αγάπη και τη δόξα του Θεού.





Τμήμα της Αγίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ της Εύβοιας.









Τμήμα Ιερού Λειψάνου εκ της δεξιάς χειρός του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου που φυλάσσεται στην ΙεράςΜονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Νικήσιανης Καβάλας







Τμήμα Ιερού Λειψάνου εκ του δεξιού ποδός του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Φυλάσσεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας.










Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ν. Μεσήμβριας Δήμου Χαλανδρίου Νομού Θεσσαλονίκης  φυλάσσεται τμήμα της Αγίας Κάρας του Αγίου πρωτομάρτυρα και Αρχιδιακόνου Στεφάνου.









Τμήμα Ιερού Λειψάνου εκ της δεξιάς χειρός του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου που φυλάσσεται στην ΙεράςΜονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Νικήσιανης Καβάλας







Τμήμα Ιερού Λειψάνου εκ του δεξιού ποδός του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Φυλάσσεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας.

 g
Гробница святых Стефана и Лаврентия в крипте базилики Сан-Лоренцо-фуори-ле-Мура (Рим) Ο τάφος του Αγίου Στεφάνου και του Αγίου Λαυρεντίου στην κρύπτη της Βασιλικής του San Lorenzo-Fuori le Mura (Ρώμη)




Многочисленные источники подтверждают быстрое и широкое распространение культа мощей святого Стефана[36]. Среди мест поклонения мощам святого, упоминаемых в раннесредневековых источниках:
Гробница святых Стефана и Лаврентия в крипте базилики Сан-Лоренцо-фуори-ле-Мура (Рим)
Базилика Святого Лаврентия в Риме (Сан-Лоренцо-фуори-ле-Мура). Останки святого Стефана, лежащие вместе с мощами святого Лаврентия под алтарём этой церкви, были привезены из Константинополя папой Пелагием II в конце VI века[37].
Анкона, где, согласно Августину[33], хранился локоть святого.
Часовня Святого Стефана в Меце. Как сообщает Григорий Турский[38], в разрушенном гуннами в 451 году городе лишь эта часовня осталась нетронутой благодаря заступничеству святого.
В Испании: город Оссет рядом с Севильей; епископат Медина-Сидония.
Помимо собственно мощей, почитались и т. н. контактные реликвии, связанные со святым Стефаном. В разное время, в Сионской церкви в Иерусалиме[39], Арле, Флоренции, Соборе Парижской Богоматери и других местах демонстрировались камни, которыми был побит Стефан. Чудесные явления святого приводили к возникновению также новых реликвий. Одна из таких святынь — платок, освящённый явлением святого в Бордо, — использовалась епископом этого города Бертрамом (умер в 585 году) как источник контактных реликвий для новых церквей. Наконец, уже упомянутая книга «О Чудесах святого Стефана Первомученика»[31] рассказывает о нерукотворном образе Стефана, изображающем победу святого над демоном.
Πολλές πηγές επιβεβαιώνουν την ταχεία και ευρεία διάδοση της λατρείας των λειψάνων του Αγίου Στεφάνου [36]. Μεταξύ των τόπων λατρείας των λειψάνων του αγίου, που αναφέρονται στις πρώιμες μεσαιωνικές πηγές:
Ο τάφος του St Stephen και του Laurence στην κρύπτη της Βασιλικής του San Lorenzo-Fuori le Mura (Ρώμη)
Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου στη Ρώμη (San Lorenzo-Fuori-le-Mura). Τα λείψανα του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκεται μαζί με τα λείψανα του Αγίου Λαυρεντίου κάτω από το θυσιαστήριο της εκκλησίας αυτής, έφεραν από την Κωνσταντινούπολη ο Πάπας Pelagius ΙΙ στο τέλος του VI αιώνα. [37]
Ανκόνα, όπου, σύμφωνα με τον Αυγουστίνο [33], διατηρήθηκε ο αγκώνας του αγίου.
Παρεκκλήσι του Αγίου Στεφάνου στη Μετς. Σύμφωνα με τον Γκριγκόρι του Τουρς [38], στην πόλη που καταστράφηκε από τους Ούννους το 451, μόνο αυτό το παρεκκλήσι παρέμεινε ανέγγιχτο χάρη στη μεσολάβηση του αγίου.
Στην Ισπανία: η πόλη Osset κοντά στη Σεβίλλη. την επισκοπή της Μεδίνας Σιδωνίας.
Εκτός από τα ίδια τα κειμήλια, τα λεγόμενα. τα λείψανα επαφής που σχετίζονται με τον Άγιο Στέφανο. Σε διαφορετικούς χρόνους, στην εκκλησία της Σιών στην Ιερουσαλήμ [39], Αρλ, Φλωρεντία, την Παναγία των Παρισίων και άλλα σημεία στην πέτρα οθόνη, η οποία ξυλοκοπήθηκε Stefan. Τα θαυμαστά φαινόμενα του αγίου οδήγησαν στην εμφάνιση νέων κειμηλίων. Ένα από αυτά τα ιερά - ένα μαντήλι, χειροτονήθηκε το φαινόμενο του Αγίου στο Bordeaux - που χρησιμοποιείται από τον επίσκοπο της πόλης Bertram (πέθανε το 585) ως πηγή επαφής για τα λείψανα των νέων εκκλησιών. Τέλος, η ήδη αναφερθείσα βιβλίο «για τα θαύματα του αγίου Αγίου Στεφάνου» [31] αφηγείται την ιστορία ενός θαυματουργή εικόνα του Στεφάνου, που απεικονίζει τη νίκη αγίου πάνω από το δαίμονα.

i 
Часть главы первомученика и архидиакона Стефана. Монастырь Ватопед. Афон Μέρος τής κάρας τού Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου. στην Ιερά Μονή Μονή Βατοπεδίου. Άθω


Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Фрагмент византийской иконы-мощевика. Απότμημα τού Ιερού Λιψάνου τού αγίου Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου σε βυζαντινή Εικόνα





Православная Церковь празднует обретение мощей первомученика архидиакона Стефана. В Серапионовой палате Троице-Сергиевой Лавры хранится десница первомученика. Η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την απόκτηση των λειψάνων τού Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Ο βραχίονάς του φυλάσσεται στο Παρεκκλήσιο Σεραπίων της Αγίας Τριάδας-Σεργίου Λαύρας. Κιέβου






Τα αβλαβή κειμήλια του ιερού πρώτου μάρτυρα Στεφάνου βρέθηκαν τον 4ο αιώνα. Αυτό συνέβη ως εξής. Μια μέρα, ο Πρεσβυτέρος Λουκιάνου εμφανίστηκε σε ένα ονειρικό όνειρο, ένας όμορφος σύζυγος που ονομάστηκε ο Γκαμάλι, ο γραφέας που είχε θαμψει τον Στέφανο, και του διέταξε να ζητήσει από τον Αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων Ιωάννη να ευλογήσει το άνοιγμα των λειψάνων του μάρτυρα του Χριστού. Ο Λουκιανός, όταν ξύπνησε, δεν τολμούσε να ακολουθήσει αυτό το όραμα, μη γνωρίζοντας αν ήταν από τον Θεό. Ο γέροντας ήταν σε νηστεία και προσευχή, περιμένοντας τις οδηγίες από ψηλά.
Ο Gamaliel εμφανίστηκε και πάλι σε ένα όνειρο στον Lukian, κατηγορώντας για καθυστέρηση. Αυτό συνέβη μέχρι και τρεις φορές. Τότε ο πρεσβύτερος πίστευε το όραμα και, αφού ευχαρίστησε τον Θεό, πήγε στην Ιερουσαλήμ για να επισκεφθεί τον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη. Η Βλάντυκα ήταν πολύ ευχαριστημένη και ευλόγησε τον Λουκιανό να ψάξει. Μόλις άνοιξε το φέρετρο του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου, η γη τράπηκε, ακούστηκε αγγελικό τραγούδι και το άρωμα εξαπλώθηκε στον αέρα. Πολλοί άνθρωποι συγκεντρώθηκαν. οι άρρωστοι, με την πίστη που έβλεπαν τα λείψανα, επουλώθηκαν. Το ιερό με τιμή τιμήθηκε στην Ιερουσαλήμ.
Χρόνια έχουν περάσει. Ένας ευσεβής άνθρωπος που ονομάστηκε Αλέξανδρος, ο οποίος υπηρέτησε στο αυτοκρατορικό δικαστήριο, έφθασε στην Ιερουσαλήμ από την Κωνσταντινούπολη. Η σύζυγός της Juliana τον συνοδεύει σε ταξίδι. Βλέποντας τα θαύματα που έλαβαν χώρα στον τάφο του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου, έχτισε μια πέτρινη εκκλησία προς τιμήν του και, με την ευλογία του επισκόπου, μετέφερε εκεί τα λείψανα του αγίου. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο ευγενής πέθανε, κληρονόμησε τη σύζυγό του για να τον θάψει δίπλα στον Άγιο Στέφανο στον ίδιο ακριβώς τάφο.
Η χήρα εκτέλεσε την τελευταία βούληση του αποθανόντος και, αφού έθαψε τον άντρα της, παρέμεινε να ζήσει στον ναό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη και να μεταφέρει μαζί της τα ερείπια του συζύγου της. Αφού έλαβε την άδεια, η Τζούλιανα διέταξε να ξεθάψει την ταφή, αλλά λόγω των ίδιων τάφων έκανε λάθος και πήρε μαζί της τα λείψανα του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου. Την πρώτη νύχτα, πάνω από τα λείψανα, ακούστηκε αγγελικό τραγούδι και εμφανίστηκε ένα άρωμα. Ακούγοντας τον, η ευσεβής χήρα συνειδητοποίησε το λάθος της, αλλά αποφάσισε ότι αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς το θέλημα του Θεού και συνέχισε στο δρόμο της. Στο δρόμο από τα ιερά λείψανα έγιναν θαυματουργικές θεραπείες των ασθενών. Την ίδια στιγμή, ο πρώτος μάρτυρας Στέφανος έσωσε με θαυματουργό τρόπο το πλοίο στο οποίο μεταφέρθηκαν τα λείψανά του από ναυάγιο.
Στην Κωνσταντινούπολη ο τάφος του μάρτυρα συναντήθηκε πανηγυρικά από τον Πατριάρχη, τον κλήρο και ολόκληρο τον λαό. Μεταφέρθηκε στο αυτοκρατορικό άρμα στο παλάτι. Στο δρόμο, τα μουλάρια απροσδόκητα σταμάτησαν στα λεγόμενα λουτρά Konstantinov, και καμία δύναμη δεν μπορούσε να τους αναγκάσει να προχωρήσουν περισσότερο. Έτσι αποκαλύφθηκε με προνοητικό τρόπο ότι ο Άγιος Στέφανος επιθυμεί να θαφτεί στο συγκεκριμένο μέρος. Με εντολή του αυτοκράτορα χτίστηκε εκεί ένας πέτρινος ναός προς τιμήν του πρώτου μάρτυρα, στον οποίο τοποθετήθηκαν τα ιερά του λείψανα. Αυτό συνέβη στις 2/15 Αυγούστου 428.





В начале ХVIII века в Киево-Печерскую Лавру с молдавского Нямецкого монастыря был принесен палец левой руки святого архиепископом Пахомием, Στις αρχές του 18ου αιώνα, το αριστερό δάχτυλο του αγίου Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου.μεταφέρθηκε στη Λαύρα τών Σπηλαίων τού Κίεβου-Ουκρανία από την Ιερά Μονή Νέαμτς της Μολδαβίας από τον Αρχιεπίσκοπο Παχώμιο




 Святой Первомученик Архидиакон Стефан. Республика Бурятия, Прибайкальский район, село Батурино «Сретенский женский монастырь» Απότμημα τού Ιερού Λιψάνου τού αγίου Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου. στήν Ιερά Μονή Σρετένσκι στό χωριό Βατουρίνο τής περιοχής Pribaikalsky τής Δημοκρατίας της Μπουργιατίας η οποία είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Στα δυτικά βρέχεται από τη λίμνη Βαϊκάλη, ενώ στα Ν-ΝΑ συνορεύει με τη Μογγολία. Πρωτεύουσα της Μπουργιατίας είναι το Ουλάν Ουντέ.




Частица мощей первомученика архидиакона Стефана (в камне) доступна для поклонения в храме Покрова Пресвятой Богородицы в Минске. Τα λείψανα του αγίου Πρωτομἀρτυρα Αρχιδιακόνου Στεφάνου (πέτρα) είναι διαθέσιμα για λατρεία στόν Ιερό Ναό τής Υπεραγίας Θεοτόκου στη γραφική γωνιά του Μινσκ, που είναι γνωστή στους κατοίκους της πόλης όπως το Κρουπέτσει, στην μικρο-περιοχή "Vesnianka", κοντά στην πηγή του πάρκου.




Επί Πουλχερίας, στις 27 Σεπτεμβρίου του 428 μ.Χ. μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη το δεξί χέρι του Πρωτομάρτυρα και τοποθετήθηκε, σύμφωνα με μαρτυρία ιστορικών, στον ιερό Ναό του αρχιδιακόνου Λαυρεντίου.

Αργότερα, επί Αναστασίου Α (491-518) έγινε η ανακομιδή, Λειψάνου του Αγίου Στεφάνου στην Κωνσταντινούπολη.




Σε ιερές Μονές του Αγίου Όρους υπάρχουν τα παρακάτω τμήματα από το ιερό Λείψανο του Πρωτομάρτυρα:




• Τμήμα της Αγίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου.


• Τμήμα της αγίας κάρας του, στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος.

• Το δεξιό χέρι του στην Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου. Το Καθολικό της ίδιας Μονής τιμάται στ’ όνομα του Αγίου Στεφάνου.

• Τμήμα χεριού του Πρωτομάρτυρα στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα.

• Στα ιερά κειμήλια της Μονής Κωνσταμονίτου συγκαταλέγεται και αρχαία Εικόνα του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Σύμφωνα με την παράδοση την εικόνα αυτή τη φέρανε στο Μοναστήρι από τα Ιεροσόλυμα στα χρόνια του Αλεξίου Κομνηνού (1081- 1118). Πρόκειται για εικόνα με θαυμαστή ιστορία. Τον καιρό των Εικονομάχων τη ρίξανε στη φωτιά αλλά δεν κάηκε!...



Από την εικόνα αυτή, ζήτησε πριν 150 περίπου χρόνια τη βοήθεια φύλαξης και πολλαπλασιασμού του ποιμνίου του ένας προσκυνητής του Αγίου Όρους που καταγόταν από την Ανδριανούπολη. Ο προσκυνητής αυτός που ονομαζόταν Ιωάννης Μαλλίνας υποσχέθηκε μπροστά στην εικόνα ότι, αν τον βοηθήσει στα αιτούμενα η χάρη του Αγίου, θα προσφέρει στο Μοναστήρι μέρος του κοπαδιού του.

Το 1844 εκπληρώνοντας το τάμα του έστειλε επιστολή στο Μοναστήρι, Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου, που αναφερόταν στην υπόσχεση του και ζητούσε από τους Μοναχούς να φροντίσουν να παραλάβουν 100 γίδες, δώρο του προς τον Άγιο Στέφανο!


Μετά από την υπό των Ενετών κατάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως (1204) τα εν λόγω λείψανα του Πρωτομάρτυρα, σύμφωνα με το χρονικό του Δανδόλου μεταφέρθηκαν στη
Να σημειώσουμε τέλος ότι η μνήμη του Αγίου Στεφάνου τιμάτε από την Εκκλησία πολύ χρόνο πριν ευρεθούν τα λείψανά του.

(Πηγή: Από το βιβλίο «Άγιος Στέφανος», Εκδόσεις «Σαΐτης»)



Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Βασίλειον διάδημα, ἐστέφθη σὴ κορυφή, ἐξ ἄθλων ὧν ὑπέμεινας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, μαρτύρων Πρωτόαθλε, σὺ γὰρ τὴν Ἰουδαίων ἀπελέγξας μανίαν, εἶδές σου τὸν Σωτῆρα, τοῦ Πατρὸς δεξιόθεν. Αὐτόν οὖν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Πρῶτος ἐσπάρης ἐπὶ γῆς ὑπὸ τοῦ οὐρανίου Γεωργοῦ πανεύφημε, πρῶτος τὸ αἷμα ἐπὶ γῆς διὰ Χριστὸν ἐξέχεας μακάριε, πρῶτος ὑπ᾽ αὐτοῦ τὸν τῆς νίκης στέφανον ἀνεδήσω ἐν οὐρανοῖς, ὡς Ἀθλητῶν προοίμιον, στεφανῖτα τῶν Mαρτύρων ὁ Πρώταθλος.







Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια.


Η χρονολόγηση του θανάτου 
Μπορείτε να διορθώσετε με κάποια βεβαιότητα την ημερομηνία του θανάτου του για τον τρόπο με τον οποίο αυτό συνέβη: το γεγονός ότι δεν έχει σκοτωθεί απόσταύρωση (ή με τη μέθοδο που χρησιμοποιείται από τους ρωμαϊκούς επιβάτες), αλλά με λιθοβολισμό , χαρακτηριστική εβραϊκή εκτέλεση, σημαίνει ότι η θάνατο του Stephen έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της διοικητικής κενού μετά την εναπόθεση του Πόντιου Πιλάτου ( 36 ), ο οποίος ήταν απελπιστικά ανταγωνίστηκε τον πληθυσμό σε υπερβολική βία χρησιμοποιείται για να καταστείλει τη λεγόμενη εξέγερση του Όρους Γαριζίν . [1] σε ότι χρονικό διάστημα για να αποφανθεί Παλαιστίνη ήταν τότε τοΣανχεντρίν , που εκτέλεσε τις θανατικές ποινές δια λιθοβολισμού, σύμφωνα με την τοπική παράδοση. Ειδικότερα, στην Αγία Γραφή είναι γραμμένο ότι ο Stefano ανταγωνίζεται κάποια απελεύθεροι , που ονομάζεται έτσι πιθανώς επειδή οι ​​απόγονοι εκείνων των Εβραίων ότι ο Πομπήιος είχε σκλαβώσει ( 69 π.Χ. ) και, στη συνέχεια, είχε κερδίσει την ελευθερία. Ένα τρέξιμο αυτού του είδους, καθώς και ο θάνατος του James διά λιθοβολισμού πάντα, ήταν αντίθετη προς το ρωμαϊκό δίκαιο, όπως και στις επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι Ρωμαίοι είχαν αποκλειστικά κεφάλαιο δοκιμές και τη θανατική ποινή.
Λατρεία 
Μετά το θάνατο του Στεφάνου, η ιστορία των λειψάνων του έγινε θρύλος? 3 Αυγούστου 415 ένας ιερέας που ονομάζεται Lucian της Kefar-ποδιών [2] είχε ένα όνειρο την εμφάνιση της μια σεβάσμια παλαιά άμφια, με μια μεγάλη λευκή γενειάδα και κρατώντας ένα χρυσό ραβδί με το οποίο άγγιξε καλώντας τρεις φορές από το όνομα.Ο ίδιος αποκάλυψε ότι ο ίδιος και οι σύντροφοί του ήταν απογοητευμένος γιατί θάφτηκε χωρίς τιμή, που ήθελαν να φιλοξενηθούν σε ένα πιο ευπρεπή και ήθελαν να δοθεί ένα μέρος της λατρείας του τους κειμήλια , τότε σίγουρα ο Θεός θα σώσει τον κόσμο καταδικασμένη σε καταστροφή για πάρα πολλές αμαρτίες που διαπράχθηκαν από των ανδρών. Ο ιερέας Luciano ρώτησε ποιος ήταν και ο γέρος είπε ότι είναι το έμαθε Γαμαλιήλ ο οποίος έδωσε εντολή του Αγίου Παύλου , οι σύντροφοι ήταν ο πρώτος μάρτυρας Στεφάνου ότι είχε ταφεί στον κήπο του, Νικόδημος ο μαθητής του, θάφτηκε δίπλα Στεφάνου, και Abiba , γιος του Γαμαλιήλ, θαμμένα κοντά Νικόδημος? θάφτηκε στον κήπο δίπλα στους τρεις αγίους, όπως η επιθυμία διαθήκης του. Τέλος τόνισε στον τόπο συλλογικής ταφής, θα είναι αναγνωρίσιμο από τη μυρωδιά: δύο από τους τάφους ήταν έτσι διακοσμημένα με καλάθια από λευκά τριαντάφυλλα, ένα από σαφράν λουλούδια και το ένα του Αγίου Στεφάνου κόκκινα τριαντάφυλλα. Με τη σύμφωνη γνώμη του Επισκόπου Ιεροσολύμων, άρχισε την ανασκαφή με την ανακάλυψη των λειψάνων. Η είδηση ​​προκάλεσε έκπληξη στον χριστιανικό κόσμο, τώρα σε πλήρη επιβεβαίωση, μετά την ελευθερία της λατρείας κυρώσεις από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο έναν αιώνα πριν. Από εδώ τα λείψανα του Stephen άρχισε να διαδίδεται στον γνωστό κόσμο της εποχής: ένα μικρό μέρος έμεινε στον ιερέα Λουκιανό, ο οποίος με τη σειρά του τα έδωσε σε αρκετούς φίλους? το υπόλοιπο μεταφέρθηκε μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου 415 στην εκκλησία Σιών στην Ιερουσαλήμ. [3]

Ασημένια προτομή του Santo Stefano di καθεδρικό ναό Capua


Σε ομιλία του στο 425 , ο Άγιος Αυγουστίνος βεβαιώνει ότι, αμέσως μετά την ανακάλυψη στην Ιερουσαλήμ από το σώμα του Αγίου Στεφάνου, το 415, άρχισαν να βιώνουν θαύματα σε τόπους λατρείας. Μιλάει των '' αρχαία μνήμη του Santo Stefano»στις υπάρχουσες Ανκόνα από την εποχή του μαρτυρίου, που προκύπτουν από την άφιξη στην πόλη ενός ναύτη ο οποίος, έχοντας δει το λιθοβολισμό του πρώτου μάρτυρα, ο ίδιος κατέθεσε την πίστη και το θάρρος? Επίσης πληροφορούμαστε από ένα τόπο λατρείας του Αγίου Αφρική: Uzala, κοντά Τύνιδα [4] .
Λέγεται ότι πολλά θαύματα συνέβησαν με αγγίζουν μόνο τα λείψανα, ακόμη και μόνο μέσω της επαφής με τη σκόνη του τάφου του? τότε τα περισσότερα από τα λείψανα λεηλατήθηκαν από τους Σταυροφόρους το δέκατο τρίτο αιώνα, έτσι ώστε να φθάσει πράγματι πολλά στην Ευρώπη, αν και δεν ήταν δυνατό να εντοπίσει τους από τις πολλές ψευδείς πολλαπλασιαστεί την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε ο αριθμός των λειψάνων υπερβαίνει την ανατομική πραγματικότητα του ανθρώπινου σώματος, στη Βενετία (ένας θρύλος λέει ότι στην Εκκλησία του Santo Stefano υπάρχει ολόκληρο το σώμα του αγίου), την Κωνσταντινούπολη, τη Νάπολη, Μπεζανσόν, Ραβέννα, αλλά κυρίως στην Ρώμη , όπου στο δέκατο όγδοο αιώνα είχαν τιμούσαν το κρανίο στην βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών , ένα χέρι στην εκκλησία του Sant'Ivo alla Sapienza , ένα δεύτερο βραχίονα στο San Luigi dei Francesi , ένα τρίτο χέρι στην βασιλική της Santa Cecilia στο Τραστέβερε ? Επίσης, σχεδόν ολόκληρο το σώμα στην βασιλική του San Lorenzo Fuori le Mura . Επιπλέον, ένα μέρος από αυτά τα λείψανα έφερε στην Μενόρκα , στην Βαλεαρίδες Νήσους , όπου, όμως, δημιούργησε εντάσεις με τους Εβραίους που ζουν εκεί, οδήγησε σε πραγματική πάλη, με αποκορύφωμα την καταστροφή της συναγωγής, πριν από την επόμενη της ειρήνης [5] . Είναι, επίσης, πιστοποιείται με τη μετάφραση ορισμένων λειψάνων του αγίου (κομμάτι του κρανίου) στην πόλη της Putignano (Μπάρι), μετάφραση επιτυγχάνεται με τη μονή του Monopoli, προκειμένου να τους προστατέψεις από τους πραγματικούς κινδύνους από τις επιδρομές των Σαρακηνών: χρονική συνδηλώσεις, εκείνες του το 1394, δίνουν επίσης αφορμή για το Καρναβάλι της Απουλίας πόλης. Η ανακάλυψη των ιερών λειψάνων του Stephen συνδέεται επίσης με την αφιέρωση του δεύτερου καθεδρικό ναό του Concordia Sagittaria . Τώρα το κρανίο του αγίου φυλάσσεται στο μουσείο Καθεδρικό Ναό του Καόρλε , όπου, κατά πάσα πιθανότητα, ήταν οι κάτοικοι των γύρω Concordia Sagittaria να το μεταφέρετε επειδή είχε έρθει να καταφύγει στη λιμνοθάλασσα Καόρλε.
Οι περιπετειώδεις ιστορίες από την ανακάλυψη του σώματος, από την πρώτη μετάφραση του στην Κωνσταντινούπολη και η δεύτερη βάρδια στη Ρώμη , έχουν μακρά είπε στη Χρυσή Legend (κεφ. ΟΧΠ, το Άγιο εφεύρεση Στέφανος ο Μάρτυρας).
Ο πολλαπλασιασμός των λειψάνων, δείχνει τη μεγάλη λατρεία που καταβάλλονται σε όλη τη Χριστιανοσύνη με το πρωτο-μάρτυρας του Αγίου Στεφάνου, που έχουν ήδη λατρεύεται ακόμη και πριν από την ανακάλυψη των λειψάνων στο 415 .
Εκκλησίες, βασιλικές και παρεκκλήσια προς τιμήν του χτίστηκαν παντού, μόνο στη Ρώμη, υπήρχαν περίπου τριάντα, εκ των οποίων η πιο γνωστή είναι η Βασιλική του Santo Stefano Rotondo al Celio , που χτίστηκε τον πέμπτο αιώνα από τον Πάπα Simplicio .
Ακόμα και σήμερα στην Ιταλία υπάρχουν δεκατέσσερις δήμους που φέρουν το όνομά του? τέχνη έχει πάντα απεικονίζεται φορώντας το δαλματικής , λειτουργικά άμφια των διακόνων? χαρακτηριστικά του είναι οι πέτρες του λιθοβολισμού: αυτό γίνεται επίκληση για την πληγή πέτρα (δηλαδή υπολογισμούς ) και είναι ο προστάτης των πετράδες, και οι κτίστες.
Για το γεγονός ότι είναι η πρώτη χριστιανική μάρτυρες, λειτουργική γιορτή του εορτάζεται στις 26 Δεκεμβρίου, δηλαδή αμέσως μετά την Χριστούγεννα γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού . Το χρώμα του χιτώνα που φοριέται από τον ιερέα κατά τη διάρκεια μαζικής αυτή την ημέρα είναι κόκκινο, όπως και σε όλες τις περιπτώσεις, όταν θυμόμαστε ένα μάρτυρα.
Μέχρι το 1960 και γιόρτασε τη γιορτή του "Εφεύρεση" (δηλαδή "ανακάλυψη", από τη λατινική Invenio) των ιερών λειψάνων Stefano 3 Αυγούστου την ημέρα που αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να είναι. Ακόμα σε κάποια σημεία θυμίζει την πρώτη μάρτυρα Επίσης, αυτή την ημέρα, σε Vimercate (Monza-Brianza), σε Putignano(Μπάρι), του οποίου είναι προστάτης και η οποία διατηρεί ένα κομμάτι του κρανίου του, σε Concordia Sagittaria και σε όλη την επισκοπή του Concordia -Pordenoneσε Selci , του οποίου είναι ο προστάτης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θυμάται τον άγιο κατά την ημερομηνία αυτή.
Σε Laveno Mombello , υπάρχει μια εκκλησία αφιερωμένη σε αυτό το γεγονός.






Parrochia S.Stefano Protomartire Duomo di Caorle
Τμήμα της Αγίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου που φυλάσσεται στον Καθεδρικό Ναό της κωμοπόλεως Caorle στην Βενετία


La ricorrenza di Santo Stefano assume per noi il grado di solennità, in quanto patrono principale della nostra parrocchia; pertanto, pur essendo la domenica della Santa Famiglia, celebreremo il primo martire cristiano, che, secondo il racconto degli Atti degli Apostoli, subì la lapidazione pochi giorni dopo l'Ascensione di Gesù al cielo. La data del 26 dicembre, vicina al Natale, fu scelta per unire idealmente la nascita di Cristo alla nascita al cielo di colui che per primo diede la vita per Lui. Parimenti, vicino al Natale troviamo le ricorrenze di san Giovanni evangelista, dei santi Innocenti ed anticamente persino i santi Pietro e Paolo erano ricordati in questi giorni natalizi. 
Quest'anno vorrei concentrarmi su alcuni aspetti storici e tradizionali che riguardano il culto del protomartire. La tradizione che lega Caorle a Santo Stefano affonda le sue radici molto lontano nei secoli; il vescovo Pietro Martire Rusca (1656 - 1674), in una missiva inviata a Roma il 16 agosto 1664, scriveva che alcune reliquie esistevano nel Duomo da oltre mille anni, portate a Caorle dal vescovo Giovanni di Concordia, anche se non ne esistono notizie sicure. Quel che è certo è che reliquie del Protomartire cristiano devono essere state custodite nella cattedrale fin dall'erezione della diocesi caprulana che, come sappiamo, fu fondata dagli esuli concordiesi, la cui cattedrale è a loro volta dedicata a santo Stefano. Al tempo del vescovo Giorgio Darmini (1648 - 1655) fu presentato il progetto di un reliquiario marmoreo che contenesse, tra le altre reliquie, il "cranio di santo Stefano"; reliquiario che fu completato nel 1658 dal vescovo Rusca, quando con grande solennità e concorso di popolo fu compiuta la traslazione dei resti santi. 
Ma la storia delle reliquie di santo Stefano è tutt'altro che chiara; dopo la morte per lapidazione il corpo, che era stato abbandonato alle bestie senza che, miracolosamente, alcuna di esse lo toccasse, fu sepolto poco lontano da Gerusalemme, in un luogo chiamato Caphargamala. Per quattrocento anni fu quindi dimenticato, a causa delle persecuzioni ai cristiani, della distruzione di Gerusalemme nell'anno 135 e per il fatto che il culto dei martiri non ebbe inizio prima del II secolo. Solo nel IV secolo, dopo la concessione della libertà di culto, un prete di nome Luciano ebbe la visione in sogno di un vecchio con barba bianca ed abiti liturgici, che si rivelò essere il dotto Gamaliele (che istruì san Paolo e che seppellì santo Stefano), il quale gli chiese di dare una degna sepoltura al corpo del suo amico e di altri santi, indicandogli il luogo esatto dove l'avrebbe trovato. Il ritrovamento dei corpi nel giardino di Caphargamala destò grande stupore nel mondo cristiano appena agli albori, e così si diffuse il culto di santo Stefano; il corpo fu seppellito nella chiesa di Sion a Gerusalemme, mentre alcune reliquie furono lasciate a Luciano.
Successivamente le reliquie furono traslate a Costantinopoli per poi approdare a Roma e in Italia, alla fine del VI secolo. Qui il corpo fu sepolto all'interno della tomba di san Lorenzo; il culto dei due diaconi martiri fu così legato in maniera stretta, e ne abbiamo una testimonianza anche nel nostro Duomo, nell'affresco dell'absidicola sinistra risalente al XIV secolo, ove i due santi sono raffigurati ai lati della Vergine col Bambino. Da Roma le reliquie del protomartire cristiano si diffusero in tutta Italia, approdando anche a Venezia nel XVIII secolo; era questo un periodo di grande fervore nella fede e bisogna dire che proliferarono molti falsi tanto che a Roma erano venerati addirittura tre reliquiari contenenti braccia di santo Stefano.
Le reliquie rimaste oggi sono quelle del corpo, conservato presso la chiesa di santo Stefano a Venezia, ed il cranio, conservato nel nostro Duomo, già cattedrale; alcuni frammenti ossei del cranio sono conservati a Putignano, in Puglia, ed altre reliquie del santo sono sparse ancora oggi per il mondo.
Veneriamo dunque santo Stefano, primo martire della Chiesa; da lui prendiamo l'esempio di come professare la fede in Gesù Cristo anche a costo della propria stessa vita. Affidiamo a lui, nostro patrono, le anime e le vite di molti nostri fratelli cristiani che in diverse parti della terra continuano a dare la vita per Gesù Cristo (è di ieri la notizia di 40 morti in Nigeria per le violenze di estremisti contro una chiesa durante la celebrazione della Messa di Natale). Chiediamogli la sua intercessione perché la nostra fede si rafforzi e nella nostra comoda vita di ogni giorno non rinneghiamo il nostro Salvatore per paura di essere esclusi dalla società; ricordiamoci come i pastori del presepe furono i primi a vedere Gesù proprio perché esclusi dalla società. Soffermiamoci oggi, prima o dopo la santa Messa, in preghiera davanti all'altare, ove sarà esposta la reliquia del cranio, e meditiamo silenziosamente la vita e la morte del nostro santo patrono, concludendo con le parole dell'orazione colletta:
«Donaci, Signore, di esprimere nella vita il mistero che celebriamo nel giorno natalizio di santo Stefano primo martire e insegnaci ad amare anche i nostri nemici sull'esempio di lui che morendo pregò per i suoi persecutori. Per il nostro Signore Gesù Cristo tuo Figlio che è Dio, e vive e regna con Te, nell'unità dello Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli.»

Φέτος θέλω να επικεντρωθώ σε ορισμένα ιστορικά και παραδοσιακά πτυχές που σχετίζονται με τη λατρεία του πρώτου μάρτυρα. Η παράδοση που συνδέει Santo Stefano Καόρλε έχει τις ρίζες του πολύ μακριά στο πέρασμα των αιώνων? Επίσκοπος Pietro Martire Rusca (1656 - 1674), σε επιστολή που απέστειλε στη Ρώμη 16 Αύγ 1664, έγραψε ότι υπήρχαν κάποια λείψανα στον καθεδρικό ναό για πάνω από χίλια χρόνια, έφερε στο Καόρλε από τον επίσκοπο Ιωάννη του Concordia, ακόμη και αν δεν υπάρχουν σαφή ειδήσεις . Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι τα λείψανα της χριστιανικής Μάρτυρα πρέπει να έχουν φυλάσσεται στον καθεδρικό ναό από το caprulana από την ανέγερση της μητρόπολης, όπως γνωρίζουμε, ιδρύθηκε από τους εξόριστους, Concordia, του οποίου η καθεδρικό ναό με τη σειρά αφιερωμένη στον Άγιο Στέφανο. Κατά τη στιγμή του επισκόπου Giorgio Darmini (1648 - 1655) παρουσιάστηκε το έργο ενός μαρμάρινη λάρνακα που περιείχε, μεταξύ άλλων κειμηλίων, το «άγιο κρανίο Stefano"? λειψανοθήκη που ολοκληρώθηκε το 1658 από τον επίσκοπο Rusca, όταν με μεγάλη επισημότητα και συνάθροιση των ανθρώπων ολοκληρώθηκε η μετάφραση των ιερών λειψάνων.
Αλλά η ιστορία των ιερών λειψάνων Stefano είναι καθόλου σαφές? μετά το θάνατο διά λιθοβολισμού το σώμα, το οποίο είχε εγκαταλειφθεί στα θηρία, χωρίς, ως εκ θαύματος, καμία από αυτές τον άγγιξε, θάφτηκε όχι μακριά από την Ιερουσαλήμ, σε ένα μέρος που λέγεται Caphargamala. Για τέσσερα χρόνια ήταν τότε ξεχαστεί, λόγω της δίωξης των Χριστιανών, την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 135 και το γεγονός ότι η λατρεία των μαρτύρων δεν άρχισε πριν από το δεύτερο αιώνα. Μόνο κατά το τέταρτο αιώνα, μετά τη χορήγηση της ελευθερίας της λατρείας, ένας ιερέας που ονομάζεται Λουτσιάνο ήταν στο όραμα όνειρο ενός γέρου με λευκά γένια και λειτουργικά ενδύματα, τα οποία αποδείχθηκε ότι ήταν το έμαθε Γαμαλιήλ (η οποία έδωσε εντολή Αγίου Παύλου και Αγίου Στεφάνου θαφτεί ), ο οποίος του ζήτησε να δώσει μια αξιοπρεπή ταφή στο σώμα του φίλου του και τους άλλους αγίους, δείχνοντας την ακριβή θέση όπου θα βρείτε. Η ανακάλυψη των φορέων στον κήπο του Caphargamala προκάλεσε έκπληξη στον χριστιανικό κόσμο μόνο στα σπάργανα, και έτσι να διαδώσουν τη λατρεία του αγίου Στεφάνου? Το σώμα θάφτηκε στην εκκλησία της Σιών στην Ιερουσαλήμ, και μερικά λείψανα αφέθηκαν να Luciano.
Στη συνέχεια τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια μετακόμισε στη Ρώμη και στην Ιταλία, στα τέλη του έκτου αιώνα. Εδώ το σώμα τάφηκε στον τάφο του Αγίου Λαυρεντίου? η λατρεία των δύο μαρτύρων ήταν τόσο διάκονοι να συνδέονται στενά, και έχουμε μια μαρτυρία στον καθεδρικό ναό μας, στην dell'absidicola τοιχογραφία αριστερά που χρονολογούνται από το δέκατο τέταρτο αιώνα, όπου οι δύο άγιοι που απεικονίζονται στις πλευρές της Παναγίας και το Παιδί. Από τη Ρώμη τα λείψανα της χριστιανικής μάρτυρα εξαπλωθεί σε όλη την Ιταλία, και την προσγείωση στη Βενετία το δέκατο όγδοο αιώνα? Αυτή ήταν μια περίοδος μεγάλης θέρμη στην πίστη και πρέπει να πούμε ότι πολλές ψευδείς πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ που στη Ρώμη λατρεύονταν ακόμη τρεις λειψανοθήκες που περιέχουν τα χέρια του Αγίου Στεφάνου.








Ο λιθοβολισμός του Αγ. Πρωτομάρτυρα Στέφανου,  είναι πίνακας του Domenico Tintorreto, καί ευρίσκεται στην Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στην Βενετία. επάνω ακριβώς από το θυσιαστήριο της αριστερής κόγχης του εγκαρσίου κλίτους της Εκκλησίας, οπου και ειναι τοποθε-τημένα τά λείψανα τοῦ Αγίου Πρωοτομάρτυρα Στέφανου , από το 1591 μ.Χ. 


La chiesa di Santo Stefano è un luogo di culto cattolico della città di Venezia. Si conserva il corpo di santo Stefano protomartire.
Η Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στην Βενετία όπου φυλασσεται τό σώμα του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου






Τα λείψανα που απομένει σήμερα είναι αυτές του σώματος, διατηρούνται στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στη Βενετία, και το κρανίο, διατηρημένα σε καθεδρικό ναό μας, τώρα τον καθεδρικό ναό? Ορισμένα θραύσματα οστών του κρανίου διατηρημένα σε Putignano, Απουλία, και άλλα κειμήλια του Αγίου εξακολουθούν διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο.
Γι 'αυτό προσκυνήσουν Αγίου Στεφάνου, ο πρώτος μάρτυρας της Εκκλησίας? ο πάρουμε το παράδειγμα του πώς να πρεσβεύουν την πίστη στον Ιησού Χριστό, ακόμη και σε βάρος της ίδιας του της ζωής. Ας αναθέσουν σε αυτόν, προστάτης μας, οι ψυχές και τις ζωές πολλών από τους Χριστιανούς αδελφούς μας σε διάφορα μέρη της γης συνεχίζουν να δώσουν τη ζωή τους για τον Ιησού Χριστό (είναι η χθεσινή είδηση ​​από 40 νεκρούς στη Νιγηρία για τη βία των εξτρεμιστών εναντίον μιας εκκλησίας κατά τη διάρκεια του εορτασμού της μάζας των Χριστουγέννων). Ας ζητήσουμε μεσιτεία του, έτσι ώστε η πίστη μας θα ενισχυθεί και άνετη καθημερινή ζωή μας δεν αρνείται Σωτήρας μας από φόβο μήπως αποκλειστούν από την κοινωνία? θυμούνται ως οι βοσκοί της σκηνής της γέννησης ήταν ο πρώτος για να δει τον Ιησού, επειδή εξαιρούνται από την κοινωνία. Ας παύση σήμερα, πριν ή μετά τη λειτουργία, προσεύχεται πριν από το βωμό, όπου θα εκτίθεται το σκήνωμα του κρανίου, και διαλογίζεται σιωπηλά τη ζωή και το θάνατο του πολιούχου μας, συνάπτοντας με τις λέξεις της συλλογής προσευχής:
"Δώστε μας, Κύριε, να εκφράσει στη ζωή το μυστήριο που γιορτάζουμε την ημέρα των Χριστουγέννων του Αγίου Στεφάνου ο πρώτος μάρτυρας, και μας διδάσκει να αγαπάμε ακόμη και τους εχθρούς μας, το παράδειγμα της να πεθαίνει προσευχήθηκε για τους διώκτες του. Μέσω του Κυρίου Ιησού Χριστού του Υιού μας σας που είναι ο Θεός και ζει και βασιλεύει μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων. "



ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΤΑΦΗΣ
ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ


Ραμάλα, 13 Νοεμβρίου 2014
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, κοντά στην παλαιστινιακή πόλη Ραμάλα, οι αρχαιολόγοι κατόρθωσαν να βρουν το μεγαλύτερο χριστιανικό ιερό - τον τόπο ταφής του ιερού αρχιδακόνου Στεφάνου , τον πρώτο μάρτυρα για τον Χριστό, ενημερώνει η πύλη πληροφόρησης Λινγκ .
Διενεργήθηκε από τις παλαιστινιακές και ισραηλινές οι επιστήμονες μελετούν το χωριό Harb αλ-Tayar, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων δυτικά της πόλης της Ραμάλα, έδωσε ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα: το έργο του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ για τον εντοπισμό και την ανάκτηση των αρχαιοτήτων ομάδα αρχαιολόγων με επικεφαλής τον Δρ Salah al-Hudeliyya ανακάλυψε τα ερείπια μιας εκκλησίας το οποίο περιλαμβάνει το ναό της περιόδου Βυζαντινής-Ουμαγιαδής, καθώς και το βυζαντινό μοναστήρι.
Σύμφωνα με τον al-Khudeliyah, αυτό το εύρημα έχει εξαιρετική αξία για τους χριστιανούς σε όλο τον κόσμο.
"Σε μια από αυτές τις εκκλησίες, συναντήσαμε μια επιγραφή που έδειχνε ότι ο ναός αυτός ανεγέρθηκε προς τιμήν του Πρώτου Μαρτύρου και του Αρχιεπισκόπου Στεφάνου, ο οποίος ήταν θαμμένος εδώ στο τριάντα πέμπτο έτος της εποχής μας", δήλωσε ο ιστορικός.
Ο επιστήμονας διαβεβαίωσε τις τοπικές και εκκλησιαστικές αρχές, των οποίων οι εκπρόσωποι επισκέφθηκαν πρόσφατα τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα ερείπια, ότι το Πανεπιστήμιο θα συνεχίσει να επενδύει όλους τους πιθανούς πόρους και την ενέργεια του στην υλοποίηση αυτού του έργου.
«Υπάρχουν μόνο πέντε χρόνια - και στη συνέχεια οι απαραίτητες μελέτες έχουν ολοκληρωθεί και αυτό το μνημείο θα είναι πλήρως έτοιμο για παράδοση, το αντικείμενο είναι βέβαιο ότι θα γίνει τόπος προσκυνήματος για τους πιστούς από όλο τον κόσμο δεν θα μείνει πίσω και τουρίστες - στην πραγματικότητα Kharaba αλ-Tayar είναι ένα ζωντανό παράδειγμα της συνέχειας των πολιτισμών της Μέσης Ανατολής. της περιοχής: εδώ, σε ένα μέρος, βλέπουμε την κληρονομιά της αρχαιότητας, των πρώιμων και των τελευταίων μεσαιωνικών χρόνων, των ελληνιστικών, βυζαντινών και ισλαμικών πολιτισμών ", κατέληξε ο αρχαιολόγος.
Θυμηθείτε ότι ένα τέταρτο της γης του χωριού Kharaba-at-Tayara, γνωστό και ως Kafr Gamlya, ανήκει στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ιερουσαλήμ, η οποία, όπως αναμένουν οι ειδικοί, θα κάνει τον οικισμό κατάλληλο για τους προσκυνητές να επισκεφτούν.


Άγιος Δημήτριος Ροστόφ
Βίοι των Αγίων
Μεταφορά των λειψάνων τού Πρωτομάρτύρος και αρχιδιακόνου Στεφάνου
Μετά τον ξυλοδαρμό του Αγίου Αρχιτεκτόνου Στεφάνου από τους Εβραίους με πέτρες ( Πράξεις 7: 55-60 ) Το τίμιο σώμα του βρισκόταν χωρίς ταφή ημέρας και ημέρας: ηττήθηκε για να καταναλωθεί από σκύλους, θηρία και πουλιά. αλλά τίποτα δεν άγγιξε το σώμα, γιατί ο Κύριος τον προστατεύει. Τη δεύτερη νύχτα, ο ένδοξος δάσκαλος της δικαιοσύνης Ιερουσαλήμ Gamaliel 4957 , που αναφέρεται στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων ( Πράξεις. 5:34, 22: 3 ), ο οποίος άρχισε να κλίνει προς την πίστη του Χριστού και έγινε μυστικός φίλος των αγίων Αποστόλων, έστειλε αξιοσέβαστους συζύγους να πάρουν ανεπαίσθητα το σώμα του πρώτου μάρτυρα. το έφερε στο σύνολό του, εξ ονόματος του ιδιοκτήτη που ονομάζεται Καφαργκάμαλα, δηλαδή όλος ο Γαμαλιήλ. υπερασπίστηκε για είκοσι αρένα 4958 από την Ιερουσαλήμ. Εδώ ο Γαμαλιήλ διέπραξε μια ειλικρινή ταφή του σώματος του Αγίου Στεφάνου, τοποθετώντας το σε μια σπηλιά στο νέο φέρετρο του. Τότε ο Νικόδημος, ο «αρχηγός των Εβραίων», ο οποίος ήρθε στον Ιησού Χριστό το βράδυ ( Ιωάννης 3: 1-2 ), πέθανε, κλαίει πάνω από τον τάφο του Αγίου Στεφάνου. και θάφτηκε από τον ίδιο Γαμαλιήλ, κοντά στον τάφο του πρώτου μάρτυρα. Τότε ο Γαμαλιήλ, αφού έλαβε το ιερό βάπτισμα μαζί με τον γιο του Αβίβ και έχοντας ζήσει για κάποιο χρονικό διάστημα στην ευσέβεια χριστιανός, πέθανε. και οι δύο ήταν θαμμένοι στην ίδια σπηλιά, κάτω από το φέρετρο του Στέφανου και του Νικοδήμου.
Μετά από πολλά χρόνια, όταν οι βασανιστές πέθαναν, οι διώκτες της Εκκλησίας του Θεού συνέχισαν για μεγάλο χρονικό διάστημα και οι ημέρες των βασιλιάδων του Χριστού προήλθαν από τη μετατροπή του Μεγάλου Κωνσταντίνου , τις ημέρες της σιωπηλής εκκλησίας και παντού της ακτινοβόλης ευσέβειας, τότε τα λείψανα του ιερού πρώτου μάρτυρα Στέφαν και οι θεο-ευχάριστοι σύζυγοι που θάφτηκαν μαζί του: Νικόδημος, Γαμαλιήλ και Αμπίμ.
Βρέθηκαν από τον πρεσβύτερο των βαρών που ανέφερε ο Λουκιανός μετά από ένα τέτοιο όραμα. Την τρίτη ώρα μιας νύχτας, από την τέταρτη έως την πέμπτη, ο Λουκιανός εμφανίστηκε σε ένα ονειρικό όραμα από έναν ορισμένο ιερό γέρο, ψηλό, διακοσμημένο με γκρίζα μαλλιά, με επιμήκη γενειάδα, ντυμένο με λευκά ρούχα που κοσμούσαν με επιχρυσωμένους σταυρούς. Στο χέρι του ο γέροντας είχε μια χρυσή ράβδο. Σπρώχνοντάς τους στην πλευρά του πρεσβυτέρου, τον κάλεσε τρεις φορές από το όνομά του:
"Λουκιανό!" Λουκιανό, Λουκιανό!
Τότε άρχισε να λέει:
- Πηγαίνετε στην Ιερουσαλήμ και πείτε στον ιερό αρχιεπίσκοπο Ιωάννη: «Πόσο καιρό θα κλείσουμε, γιατί δεν μας ανοίξετε; Διότι στις ημέρες του ιερού σας, είναι κατάλληλη για μας να εκδηλωθεί. ανοίξτε, μην καθυστερήσετε, το φέρετρο μας, όπου ανυπόστατα βρίσκονται τα λείψανά μας, στη συνέχεια βρεγμένα από τη βροχή, και στη συνέχεια βουτηγμένα από τα πόδια των άπιστων. Δεν με νοιάζει τόσο για τον εαυτό μου, όσο για τους αγίους που βρίσκονται μαζί μου, άξια μεγάλης τιμής. ανοίξτε τα λείψανα που σας υποδεικνύουν - αφήστε τον Θεό να ανοίξει τις πόρτες του ελέους Του στον κόσμο, να εμπλακεί σε πολλά προβλήματα.
Ο Πρεσβυτέρος Lukian, γεμάτος με τρόμο, ζήτησε από τον σύζυγο που του φάνηκε:
"Ποιος είσαι εσύ, κύριε;" και ποιον καταλαβαίνετε όταν είστε μαζί σας;
"Εγώ," απάντησε εκείνος που εμφανίστηκε: "Ο Γαμαλιήλ, ο δάσκαλος και δάσκαλος του Αποστόλου Παύλου και με μένα στηρίζεται ο κ. Στέφανος Αρχιδιάκον, χτίστηκε από τους Ιουδαίους και τους αρχιερείς της Ιερουσαλήμ για την πίστη του Χριστού: Πήρα το σώμα του που καταβυθίστηκε από θηρία, το έφεραν όλα και το έβαλαν στη σπηλιά μου σε ένα φέρετρο που ετοιμαζόταν για τον εαυτό μου, θέλοντας να μοιραστώ μαζί του την ίδια μοίρα στην ανάσταση και τη χάρη του Κυρίου. Στο άλλο φέρετρο, στο ίδιο σπήλαιο, τοποθετείται ο κ. Νικόδημος, δίδαξε την ιερή πίστη από τον ίδιο τον Χριστό Χριστό και (σύμφωνα με την ανάληψη του Κυρίου) που έλαβε το ιερό βάπτισμα από τους Αποστόλους. Οι Εβραίοι, μαθαίνοντας για την πίστη του στον Χριστό και το βάπτισμα, γεμίζουν με θυμό και ήθελαν να τον σκοτώσουν, όπως ο Στεφάνης. αλλά δεν το έκαναν από σεβασμό για μένα, αφού ο Νικόδημος ήταν συγγενής μου. Οι Ιουδαίοι πήραν τους προϊστάμενους από αυτόν και τον συνέδεσαν με τους εκκλησιαστικούς. τότε, αφού τον κατάσχυσαν, τον έριξαν από την πόλη με ατιμία και καταφρόνηση από πολλούς. Τότε τον πήρα στο σύνολο μου και τον έτρωγα στο θάνατο. όταν πέθανε, τον έθαψα κοντά στα λείψανα του Πρώτου Μάρτυρα Στεφάνου. Εκεί, στον τρίτο τάφο, που ανασκάφηκε στο τείχος του σπηλαίου, έθαψα τον αποθανόντα στο εικοστό έτος ζωής του αγαπημένου μου γιου Αβίβ, ο οποίος μαζί μου έλαβε το ιερό βάπτισμα από τους Αποστόλους του Χριστού. μαζί τους, εγώ, πεθαίνω, κληροδότησε να βάλει και το σώμα μου.
"Πού θα σας αναζητήσουμε;" Ρώτησε τον πρεσβύτερο.
"Κοιτάξτε μας", απάντησε ο Γαμαλιήλ, "πριν από το βάρος από την πλευρά του πρωινού, στο πεδίο του Delagavri (δηλαδή, το πεδίο των ανθρώπων του Θεού).
Πριν από τον ύπνο, ο γέροντας έδωσε τον έπαινο στον Θεό και έτσι προσευχόταν:
"Κύριε Ιησού Χριστό!" Εάν αυτό το φαινόμενο είναι από εσάς και όχι αποπλάνηση, τότε οδηγείτε να το επαναλάβετε τρεις φορές.
Και ο Λουκιανός άρχισε να νηστεύει, τρώγοντας μόνο ξηρό ψωμί, μέχρι την επόμενη φτέρνα, παραμένοντας σε προσευχή και χωρίς να αποκαλύπτει κανένα όραμα σε κανέναν.
Την τρίτη ώρα της νύχτας, ο Γκαμάλι, ο πρεσβυτέρας του Λουκιανού, εμφανίστηκε και πάλι στην άλλη πτέρνα, όπως και την πρώτη φορά.
"Γιατί," ρώτησε, "παραμελήσατε την εντολή μου να πάω και να δώσω όλα όσα σας είπα στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη;"
"Συγχώρεσέ με, κύριέ μου", απάντησε ο πρεσβύτερος, "φοβόμουν αμέσως, στο πρώτο όραμα, να πάω και να ανακοινώσω, φοβούμενοι, έτσι κι αλλιώς, να μην είναι εξαπατημένοι. Γι 'αυτό, προσευχήθηκα στον Κύριο, "Να σας στείλει σε μένα για δεύτερη και τρίτη φορά, για να μπορώ να είμαι βέβαιος για την αλήθεια".
Ο Γκαμάλι, που επεκτείνει το χέρι του, δήλωσε:
"Ειρήνη μαζί σας, πρεσβύτερος, ανάπαυση!"
Και φαινόταν να απομακρύνεται από τα μάτια του ιερέα.
Στη συνέχεια, γυρίζοντας ξανά προς αυτόν, είπε:
"Λουκιανό!" σκεφτείτε πώς να βρείτε και να μάθετε τη δύναμη του καθενός από εμάς. οπότε κοιτάξτε και δείτε τι σας δείχνει.
Τούτου λεχθέντος, έφερε στον πρεσβυτέρα τέσσερα καλάθια. τρεις από αυτές είχαν χρυσή εμφάνιση και το τέταρτο ήταν ασήμι. Ένα από τα χρυσά καλάθια ήταν γεμάτο με κόκκινα λουλούδια, το δεύτερο ήταν το σαφράν του αρωματικού. Το πρώτο χρυσό καλάθι, με κόκκινα λουλούδια, ο Γκαμάλι έβαλε στη δεξιά πλευρά του πρεσβυτέρου στα ανατολικά, ένα άλλο χρυσό, με λευκά λουλούδια που βρισκόταν στη βόρεια πλευρά και έβαζε το τρίτο και το τέταρτο καλάθι στη δυτική πλευρά, έναντι του πρώτου που βρισκόταν στην ανατολική πλευρά.
"Τι σημαίνει αυτό, κύριε;" Ζήτησε από τον πρεσβύτερο του Γκαμάλι, ο οποίος του έδειξε τα καλάθια.
Απάντησε:
- Αυτοί είναι οι τάφοι μας, στους οποίους ξεκουράζουμε: έτσι, το πρώτο χρυσό καλάθι με κόκκινα λουλούδια, τοποθετημένο στα ανατολικά - το φέρετρο του Αγίου Στεφάνου, που έχει γίνει θύμα του αίματος του μαρτυρίου του Χριστού. Ένα άλλο χρυσό καλάθι με λευκά λουλούδια, που στέκεται στα βόρεια, είναι το φέρετρο του κ. Νικοδήμου. το τρίτο με λευκό χρώμα, το χρυσό καλάθι που στέκεται στα δυτικά είναι το φέρετρό μου. Και το τέταρτο καλάθι ασήμι, γεμάτο αρωματικό σαφράν και στέκεται δίπλα στο δικό μου, είναι το φέρετρο του γιου μου Αμπιμπ, ο οποίος ήταν καθαρός από την αμαρτία με σώμα και ψυχή από τη μήτρα της μητέρας του και πέθανε στην παρθένα παρθενία.
Μετά από αυτά τα λόγια, ο Gamaliel έγινε αόρατος και τα καλάθια έγιναν αόρατα.
Μετά από αυτό το όραμα, ο πρεσβύτερος έφερε ευχαριστήρια στον Θεό και ενίσχυσε τη νηστεία και την προσευχή στην τρίτη πτέρνα, αναμένοντας να τιμηθεί με το φαινόμενο για τρίτη φορά. Και πάλι τη νύχτα της τρίτης πτέρνας, ο ίδιος ειλικρινής και ιερός Γαμαλιήλ, παρουσιάζοντας τον εαυτό του στον πρεσβύτερο, είπε απειλητικά:
"Γιατί δεν έχετε ενοχλήσει να πάτε στον αρχιεπίσκοπο και να του αποκαλύψετε τους αποκαλυπτόμενους και τους είπε;" Δεν μπορείτε να δείτε τι είναι η ξηρασία και η θλίψη στον ουρανό; Δεν είσαι ραπανάκι. Δεν υπάρχει στις ερήμους ιερών ανδρών, ο καλύτερος από σας στη ζωή, άξιος αυτής της αποκάλυψης; Αλλά εμείς, παρακάμπτοντας τους, θέλουμε να εκδηλωθούν μέσα από σας. ¶Έτσι σηκωθείτε, πηγαίνετε και πείτε στον αρχιεπίσκοπο, αφήστε τον να ανοίξει τον τόπο όπου ξεκουράζουμε και να κανονίσετε ένα ναό εδώ, έτσι ώστε με τις προσευχές μας ο Κύριος να μπορεί να είναι φιλεύσπλαχνος στον λαό του.
Ο πρεσβύτερος σηκώθηκε και ευχαρίστησε τον Θεό, πήγε βιαστικά στην Ιερουσαλήμ, όπου είπε στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη για το τριπλό του όραμα και εντολή. Ο Αρχιεπίσκοπος έριξε δάκρυα χαράς και είπε:
"Μακάριος ο Κύριος ο Θεός ο άνθρωπος που αγαπάει τον άνθρωπο, ο οποίος θα δείξει το έλεός του σε εμάς με την αποκάλυψη των αγίων του και όταν είμαστε κατάλληλοι να λάβουμε τα λείψανά τους, θα πρέπει να φέρω τα λείψανα του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου στην πόλη όπου πολέμησε εναντίον των Εβραίων, όπου είδε τους ανοιχτούς ουρανούς και τον Χριστό του Θεού να στέκεται στη δόξα Του ( Πράξεις. 7: 1-60 ). Εσείς, γιε μου, είπε στον πρεσβύτερο, πηγαίνετε στο πεδίο αυτό και βρείτε ένα μέρος όπου βρίσκονται οι άγιοι. σκάβοντας στον τάφο τους, πες μου.
Ο πρεσβύτερος, αφού επέστρεψε από την πόλη στο σύνολό του, κάλεσε ευσεβείς συζύγους και πήγε μαζί τους στο πεδίο του Ντελαγκαβριού. Υπήρχε ένας λόφος μεταξύ τους. πιστεύοντας ότι τα λείψανα των αγίων εδρεύουν εδώ, ήθελε να σκάψει, αλλά πρώτα αφιέρωσε ολόκληρη τη νύχτα στην προσευχή σε αυτό το λόφο. Την ίδια νύχτα ο Άγιος Γαμαλιήλ εμφανίστηκε στον μοναχό Nugetica που έζησε κοντά σε αυτά τα μέρη, λέγοντας:
"Πηγαίνετε και πείτε στον Λουκιανό τον πρεσβύτερο, ώστε να μην δουλέψει για να ξεθάψει το λόφο, γιατί δεν βρισκόμαστε εκεί. αλλά ας με δει στη ζούγκλα, την μεσημεριανή πλευρά, εκεί θα θάψουμε. στο λόφο, έπρεπε να βρισκόμαστε στο λόφο, όταν μεταφέρθηκαν στην κηδεία, και εδώ μας λυπήθηκε, σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ως μαρτυρία αυτού του κλάματος που ήταν πάνω από μας και ένας λόφος είχε συσσωρευτεί.
Αφού ανέβηκε, ο μοναχός πήγε στην τάξη και βρήκε στον προαναφερθέντα λόφο τον πρεσβύτερο Λουκιανό με πολλούς άντρες. έχουν ήδη αρχίσει ανασκαφές. Τότε ο μοναχός είπε στον Λουκιανό τι είδε και άκουγε. Ο πρεσβύτερος δοξάρισε τον Θεό, ο οποίος αποκάλυψε επίσης έναν άλλο μάρτυρα στην αποκάλυψη. Και πήγαν στη ζούγκλα, όπου βρήκαν μια πέτρα με την εβραϊκή επιγραφή Helil, δηλαδή τους υπηρέτες του Θεού. Έχοντας σκάψει μια πέτρα και έχοντας μετακομίσει από ένα μέρος, έχουν βρει μια στενή είσοδο στο σπήλαιο. Έχοντας αναρριχηθεί στο σπήλαιο με ένα κερί, είδαν τα φέρετρα που έσκαψαν στους τοίχους και μέσα τους τα λείψανα των αγίων. Η είσοδος στο σπήλαιο ήταν από τη νότια πλευρά. έτσι ώστε στη δεξιά πλευρά στα ανατολικά ήταν ο τάφος του Αγίου Στεφάνου, ενάντια στην είσοδο, στα βόρεια, το φέρετρο του Αγίου Νικόδημου. Στη δυτική πλευρά, ο Άγιος Γαμαλιήλ και ο γιος του κοιμήθηκαν κατά του Αγίου Στεφάνου, όπως υποδεικνύεται προηγουμένως από τον πρεσβύτερο της άποψης των καλάθων. Αμέσως ο πρεσβύτερος ανακοίνωσε την παραλαβή των ιερών λειψάνων του 4959 στον αρχιεπίσκοπο Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Ο Αρχιεπίσκοπος, λαμβάνοντας δύο επισκόπους που είχαν παραληφθεί, ο Ελευθέριος Σεβαστιανός και ο Ελευθέριος Ιεριχώ, έσπευσαν στον τόπο όπου βρίσκονταν τα λείψανα, επεκτείνοντας την είσοδο του σπηλαίου, μπήκαν μέσα. Όταν άνοιξε το φέρετρο του πρώτου μαρτύρου, η γη αμέσως τίναξε και οι άνθρωποι άξιοι της ζωής άκουσαν τη φωνή των αγγέλων να τραγουδούν στην κορυφή: "Δόξα στον Θεό στην υψηλότερη και στην ειρηνική γαλήνη!" Το άρωμα από τα ιερά λείψανα εμφανίστηκε όπως κανείς δεν είχε νιώσει ποτέ πριν. αυτό το απίστευτο άρωμα μεταφέρθηκε μέσα από τον αέρα σε δέκα αρένες και όλοι αυτοί που ήταν παρόντες σκέφτονταν ότι ήταν στον παράδεισο. Πολλοί άνθρωποι ήρθαν μαζί με τον αρχιεπίσκοπο της Ιερουσαλήμ και τα γύρω χωριά. Μεταξύ εκείνων που ήρθαν εκεί υπήρχαν πολλοί άρρωστοι, που πάσχουν από διάφορες ασθένειες - τυφλοί, κουτσός, βασανισμένοι από εσωτερικές ασθένειες, και διάβολοι, καλυμμένοι με σκάλες και πληγές. όλοι έλαβαν θεραπεία. Ο αριθμός των επουλωμένων τεντωμένων σε εβδομήντα τρία άτομα. Έτσι, λαμβάνοντας τα λείψανα των τεσσάρων αγίων του Θεού, τα έφεραν στο λόφο με το τραγούδι των ψαλμών και άλλων ιερών ύμνων. οι άνθρωποι τους άγγιξαν επίσης, φιλώντας τους με ευλάβεια. Σύντομα ο Αρχιεπίσκοπος σε αυτό το λόφο δημιούργησε μια εκκλησία για τους νεοαποκτηθέντες αγίους και έβαλε σε αυτό τα λείψανα του Νικόδημου, του Γαμαλιήλ και του Αβίβ. Μεταβίβασε τα λείψανα του ιερού αρχιδακείνου Στεφάνου στην Ιερουσαλήμ και το έβαλε στην εκκλησία που ήταν στην άγια Σιών.
Την ίδια στιγμή, ένας ευγενής σύζυγος, ο γερουσιαστής Αλέξανδρος, με τη σύζυγό του Ιουλιανά ήρθε να προσκυνήσει τα ιερά μέρη από την Κωνσταντινούπολη στην Ιερουσαλήμ: αφού είδε τα θαύματα που εκτελέστηκαν στον τάφο του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου, ο Αλέξανδρος έχτισε πέτρινη εκκλησία στην πόλη στο όνομά του και ζήτησε ζήλο από τον επίσκοπο να τον μεταφέρει τα λείψανα του Αγίου Στεφάνου. Ο επίσκοπος, πεπεισμένος για τη σοβαρή του προσευχή, εκπλήρωσε το αίτημά του. Μετά από λίγο καιρό, ο Αλέξανδρος αρρώστησε στην Ιερουσαλήμ με μια θνητή ασθένεια και κληροδότησε με τον όρκο στη σύζυγό του: ας οργανώσει μια κιβωτό, παρόμοια με την κιβωτό του πρώτου μάρτυρα, και εκεί με τα λείψανα του Αγίου Στεφάνου. Αφού άφησε αυτό, πέθανε. Η γυναίκα εκπλήρωσε την επιθυμία του συζύγου της: έχτισε μια κιβωτό, παρόμοια με την κιβωτό του Αγίου Στεφάνου, και πρόδωσε τον σύζυγό της σε μια επίσημη ταφή δίπλα από την κιβωτό του πρώτου μάρτυρα. Και έζησε στην Ιερουσαλήμ με την προαναφερθείσα εκκλησία, μη θέλοντας να χωριστεί από τον νεκρό σύζυγό της. πίστευε ότι ήταν ζωντανός για τον Θεό.
Δεδομένου ότι η σύζυγος του Αλεξάνδρου ήταν ακόμα νεαρή, όμορφη και πλούσια, πολλοί από τους ευγενείς την προσέλκυσαν σε ένα δεύτερο γάμο. Αλλά, όπως μια γυναίκα, δεν θέλησε να πάρει ένα δεύτερο γάμο: αποφάσισε αποφασιστικά να παραμείνει πιστός στον πρώτο σύζυγό της, ελπίζοντας να μοιραστεί μαζί του την ίδια ημέρα την ίδια μοίρα, προετοιμασμένη για τους δίκαιους ( Mf.25: 34 ). Όταν η Γιούλιανα θέλησε να την παντρευτεί, η Juliana, θέλοντας να την ξεφορτωθεί, σκέφτηκε τα εξής: αφού πήρε το σώμα του συζύγου της, επέστρεψε στην πατρίδα της στην Κωνσταντινούπολη, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει οκτώ χρόνια από την ημέρα της επανεμφάνισης σύζυγος. Ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο να μην του απαγορεύσει να πάρει το σώμα του συζύγου της. ο αρχιεπίσκοπος δεν συμφώνησε. τότε η Juliana έγραψε αμέσως στον πατέρα της, ο οποίος έζησε στην Κωνσταντινούπολη, ζητώντας του να παρέμβει με τον βασιλιά για μια τέτοια εντολή, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να πάρει απρόσμενα το σώμα του συζύγου της και να έρθει στην Κωνσταντινούπολη. Σύντομα, ο βασιλιάς έλαβε την επιθυμητή άδεια, την οποία έδειξαν στον αρχιεπίσκοπο. Βλέποντας την επιστολή του βασιλιά, ο αρχιεπίσκοπος δεν μπορούσε πλέον να αντισταθεί και να ευλογήσει να είναι κατόπιν αιτήματος του Ιουλιανού. Όταν άνοιξε με ευλογία στη γη, ο τόπος όπου βρισκόταν η κιβωτός, ο ιερός πρώτος μάρτυρας Στέφαν και ο σύζυγός της Αλέξανδρος, πήραν την κιβωτό με τα λείψανα του αγίου αντί για την κιβωτό του συζύγου. όπως και η Ιουλιανα, σαν να εξαπατήθηκε, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και με το θέλημα του πρώτου μάρτυρα. Βάζοντας την κιβωτό σε ένα άρμα που τραβήχτηκε από μουλάρια, η Juliana ξεκίνησε το ταξίδι της. Υπήρχε επίσης το βράδυ όταν έφυγε από την Ιερουσαλήμ. και την ίδια νύχτα πάνω από τα μεταφερόμενα λείψανα στον αέρα ήρθε η φωνή των αγγέλων να τραγουδήσει ευχαριστία στον Θεό και από την κιβωτό ήρθε ένα μεγάλο άρωμα, όπως από έναν κόσμο που χύθηκε σε μεγάλες ποσότητες. Ακούστηκε και κραυγές των διαβόλων, από μακριά φωνάζοντας:
"Αλίμονο είναι εμείς!" αφού ο Στέφαν έρχεται και μας χτυπάει.
Οι υπηρέτες του Ιουλιανού, ακούγοντας όλα αυτά, φοβήθηκαν και είπαν στην ερωμένη τους:
"Τι σημαίνει, κυρία, ότι υπάρχουν διαφορετικές φωνές που ονομάζουν το όνομα του Στέφαν;" Φέρνουμε την κιβωτό του πρώτου μάρτυρα Στεφάνου αντί της κιβωτού του κυρίου Αλέξανδρου μας;
Απάντησε με δάκρυα χαράς:
«Μιλήστε, παιδιά, όλα γίνονται με τρόπο που ο Θεός θέλει και ο άγιος σκλάβος Του».
Έχοντας φτάσει στην παραλιακή πόλη Askalon, βρήκαν ένα πλοίο με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. έχοντας πληρώσει τον μεταφορέα την επόμενη πληρωμή, επιβιβάστηκαν στο πλοίο με τα λείψανα του αγίου και άρχισαν να πλέουν. Όταν το πλοίο βρισκόταν στη μέση της θάλασσας, άρχισε μια τρομερή καταιγίδα, έτσι ώστε το πλοίο να σκοντάψει. όλοι φοβήθηκαν, βλέποντας τις ανυψωτικές μάζες των κυμάτων. αλλά εδώ εμφανίστηκε στους Ναυτικούς προφανώς το ιερό πρώτο μάρτυρα Στέφαν και είπε:
- Είμαι μαζί σου - μην φοβάσαι!
Τούτου λεχθέντος, έγινε αόρατο και αμέσως η θάλασσα ηρεμήθηκε και όλο το ταξίδι ήταν ασφαλές. Από τα λείψανα της ιερής νύχτας υπήρχε φως, ένα ισχυρό άρωμα προήλθε από την κιβωτό, και το τραγούδι των αγγέλων ακούστηκε στον αέρα. Όταν έφτασαν στη Χαλκηδόνα, αποφάσισαν να μείνουν εδώ για πέντε ημέρες. Κάτοικοι της πόλης έλαβαν γνώση των λειψάνων του Αγίου Στεφάνου, έσπευσαν στο πλοίο, φέρνοντας μαζί τους και τους άρρωστους. και όλοι οι άρρωστοι που ήταν στην πόλη έλαβαν θεραπεία, χάρη στην έλευση του πρώτου μάρτυρα. έφυγε από τους ανθρώπους και τους δαίμονες που φώναζαν ταυτόχρονα:
"Ο Στέφαν, λιθοβολισμένος από τους Εβραίους, ήρθε να μας ταλαιπωρεί σκληρά και μας οδηγεί παντού - στη γη και στη θάλασσα".
Αφού έπεσε από τη Χαλκηδόνα, το πλοίο έφτασε με ασφάλεια στο Τσαργκραντ. Η ευσεβής Ιουλιανά πήγε στον πατέρα της και τον ενημέρωσε λεπτομερώς για τα λείψανα του ιερού Αρχιεπισκόπου Στεφάνου. Τότε πήγαν μαζί με τον πατέρα τους στον βασιλιά και στον πατριάρχη και τους είπαν το ίδιο. και όλα ήταν γεμάτα με μεγάλη χαρά. Ο πατριάρχης με τον κλήρο και όλοι οι άνθρωποι πήγαν στην προβλήτα για να λάβουν τα λείψανα του πρώτου μάρτυρα. Έφερε την κιβωτό από το πλοίο, το έβαλε στο βασιλικό άρμα και την έφερε με ψαλμοπενία, παρόλο που μεταφέρθηκε στο παλάτι του βασιλιά. έτσι έδωσε εντολή στον βασιλιά. Πόσα θαύματα πραγματοποιήθηκαν αυτή τη στιγμή με ιερά λείψανα και είναι αδύνατο να πούμε; Με μια λέξη, όλοι, ανεξάρτητα από το πόσο εμμονή με ασθένειες και ασθένειες, επουλώθηκε. Όταν η παρέλαση έφτασε στα "Λουτρά του Κωνσταντίνου" 4960 , σταμάτησαν οι μουλάδες που έφεραν το βασιλικό άρμα με τα λείψανα. και ανεξάρτητα από το πόσο χτύπησαν τους υπηρέτες τους, αναγκάζοντάς τους να συνεχίσουν, δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από το δρόμο. Τότε ένας μουλάρι, έχοντας αποκτήσει, σύμφωνα με την εντολή του Θεού, το δώρο της ομιλίας, είπε:
"Γιατί μας χτυπά μάταια;" Αυτός είναι ο τόπος όπου ο ιερός πρώτος μάρτυρας Στέφαν προσποιείται να τοποθετηθεί.
Ακούγοντας αυτό, όλοι οι παρόντες γεμίστηκαν με μεγάλη έκπληξη και φρίκη και δοξάσαν τον Θεό. Ο βασιλιάς αμέσως διέταξε σε αυτό το μέρος να αρχίσει να χτίζει μια πέτρινη εκκλησία. και σύντομα δημιουργήθηκε μια όμορφη εκκλησία στο όνομα του ιερού πρώτου μαρτύρου και αρχιδιακού Στεφάνου. σε αυτό, και θέστε τα ειλικρινή του λείψανα στη δόξα και στον έπαινο του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα των δοξασμένων μαζί 4961 , να είναι σε αυτόν και από μας αμαρτωλοί τιμή και δόξα, λατρεία και ευχαριστία τώρα και πάντα και για πάντα. Αμήν.
* * *
4957 Ο Γαμαλιήλ είναι ένας διάσημος εβραϊκός μελετητής, ο οποίος κατείχε μια υψηλή θέση στην Ιερουσαλήμ Sanhedrin, σεβαστή από όλους τους ανθρώπους, έτσι ώστε ονομάστηκε "δόξα του νόμου". Η παράδοση λέει ότι, μαζί με τον γιο του Άβι, βαφτίζεται με το App. Peter και Ap. John.
4958 Το μέτρο της απόστασης είναι περίπου 690 στα βάθη μας.
4959 Αυτή η απόκτηση λειψάνων ολοκληρώθηκε το 415.
4960 Τα λουτρά αυτά ιδρύθηκαν από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο , συνεχίστηκε από τον γιο του Κωνσταντίου και τελείωσε το 427 ο Θεοδόσιος ο Νεώτερος. Τώρα ονομάζονται Teukur-Hamam και βρίσκονται στον 4ο λόφο.
4961 Το 1200, σ 'αυτό το ναό ήταν ο Ρώσος προσκυνητής μας Αντώνιος. είδε μέσα του το μέτωπο του πρώτου μάρτυρα, χτυπημένο με πέτρες και ραμμένο.







Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου