Ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Ιάκωβος ο Πέρσης

Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος. Τοιχογραφία ( Fresco) τού έτους 1527 μ.Χ. από  τον   Θεοφάνη τον  Κρήτα στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά. Μετέωρα

Мч. Иаков.. Феофан Критский и Симеон. Фреска церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон. 1546 год.

Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος .Τοιχογραφία  (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ. από τον  Θεοφάνη τον Κρήτα και  τον Συμεών στο Παρεκκλήσιο τού Αγίου Νικολάου.  τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Αγίου Όρους

Мч. Иаков. Фреска. Церковь св. Георгия. Старо-Нагоричино. Сербия. 1317-1318 годы.

Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος.  Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους  1317-1318  στην Εκκλησία  τής Ιεράς Μονής τού Αγίου Γεωργίου στην  Παλιά Ναγκορίτσανε FYROM

Τμηθεὶς μεληδόν, καὶ σφαγὴν Πέρσης φέρων, «Ψυχὴ σεσώσθω, φροῦδά μοι μέλη» λέγει. Εἰκάδι Πέρσης ἑβδομάτῃ σφάγη ἐκμελεϊσθείς.

Βιογραφία Ο Άγιος Ιάκωβος, έζησε τον 4ο μ.Χ. αι. επί βασιλέως Αρκαδίου (περί το 395 μ.Χ.). Мч. Иаков. Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  από τον Γεώργιο Φουκά στην Ιερά Μονή  Διονυσίου Αγίου Όρους Мч. Иаков. Фреска церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г. Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους  περίπου 1318  μ.Χ. στην Εκκλησία τού Ευαγγελισμού τηή Θεοτόκου. Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Ζούσε στη Βηθλαδά της Περσίας και καταγόταν από επίσημο γένος. Ήταν φίλος με το βασιλιά των Περσών, Ισδιγέρδη. Παρασυρμένος από αυτή τη φιλία του, ο Ιάκωβος απαρνήθηκε την πίστη του στο Χριστό. Για να ευχαριστήσει τον Ισδιγέρδη, άφησε τον εαυτό του να χαθεί μέσα στην ψευδαίσθηση του πλούτου των ανακτόρων. Όταν το έμαθαν αυτό η μητέρα και η γυναίκα του, οι οποίες ήταν ευσεβείς και πιστές χριστιανές λυπήθηκαν και εξοργίστηκαν. Και οι δύο λοιπόν τον επιπλήξανε για τη στάση του και του δήλωσαν ότι δεν ήθελαν καμία σχέση, μαζί του. Αυτό το μικρό πλήγμα, επανέφερε τον Ιάκωβο στον ίσιο δρόμο. Τον έκανε να διαπιστώσει το χάσμα το οποίο δημιούργησε. Έτσι ο Ιάκωβος αποφάσισε να εξαγνίσει το ατόπημά του και να επανέλθει στον δρόμο του Θεού. Μετά από την απόφαση αυτή, πήγε στον βασιλιά και ομολόγησε μπροστά του την μία και αληθινή πίστη στον Χριστό. Ο Ισδιγέρδης εξεπλάγη γι' αυτή την αλλαγή του Ιακώβου και προσπάθησε να τον μεταπείσει. Ο Ιάκωβος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του και γι' αυτό διατάχθηκε να τον βασανίσουν. Μαρτύρησε με ακρωτηριασμό των άκρων του και κατόπιν με τον αποκεφαλισμό του. Με αυτό τον μαρτυρικό τρόπο παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο. Минологий. 27 ноября. Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года. Μηνολόγιο 26 Νοεμβρίου. Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους περίπου 1350 μ.Χ. στην. Εκκλησία τού Χριστού Παντοκράτορα. Ντέτσανι. Σερβία (Κόσοβο).  Мч. Иаков.. Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος.  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Λειψανοθήκη με την κάρα του Αγίου Μάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου. Κατασκευάστηκε στη Ζαντάρ στις αρχές του 12ου αιώνα.Ζαντάρ, Μόνιμη Έκθεση Εκκλησιαστικής Τέχνης. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Άγια Λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νέστορος, του Οσίου  Ιλαρίωνος, των Αγίων  μαρτύρων Μηνοδώρας, Νυμφοδώρας, και Μητροδώρας, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Γεωργίου, Αίμα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, της Αγίας Οσιομάρτυρος Ανυσίας, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Νεομάρτυρος Παχωμίου του Αγιοπαυλίτου, του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του εν Αλικαρνασσώ, του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού, του Αγίου Οσιομάρτυρος Κοσμά Πρώτου του Αγίου Όρους, της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας, του Οσίου Κυριάκου του Αναχωρητού, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου, των Αγίων Δισμυρίων, του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου, του Αγίου Μηνά του Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερόθεου Αθηνών, του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου κ.ά.  Στην Ιερα Μονη Τιμίου Προδρόμου Νικήσιανης Νομού Καβάλας  φυλλάσονται λείψανα πολλών αγίων όπως: Λείψανο Αγίου Ιακώβου του Πέρσου. Ιερό λείψανο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου, από τη συλλογή λειψάνων του Κέντρου Αγιολογικών Μελετών "Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής". Αθήνα Moaştele Sfântului Iacob Persul de la Mănăstirea Dragomirna Τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου του Πέρση Μονή Dragomirna Dragomirna είναι ένα οχυρωμένο συγκρότημα μοναστήρι στη Ρουμανία , που χτίστηκε μεταξύ 1602-1609, στο χωριό Mitocu Dragomirnei του ομώνυμου πόλης (επί του παρόντος σε Suceava ) από τον Μητροπολίτη Αναστασίου Crimca της Μολδαβίας. Βρίσκεται κοντά στο δάσος Dragomirna σε απόσταση 12 χλμ βόρεια της Suceava . Η εκκλησία του μοναστηριού είναι αφιερωμένη Πεντηκοστής (Κυριακή γιόρτασε 50 ημέρες μετά το Πάσχα ). De peste trei veacuri, ctitoria mitropolitului Atanasie Crimca şi a domnitorului martir Miron Barnovschi de lângă Suceava – Mănăstirea Dragomirna – are drept odor de mare preţ o parte din moaştele Sfântului Iacob Persul. După decapitarea Sfântului Iacob, când regele persan Yezdegherd a aflat despre faptul că fraţii creştinii intenţionează să ia moaştele Sfântului, a dat ordin să fie arse şi dispersate. Însă, unii creştini au reuşit să le păstreze şi să le ducă la Ierusalim, unde au ajuns după 40 zile de mers pe jos şi le-au plasat în mănăstirea ibericilor (la Cetatea sau „Turnul lui David”) – înfiinţată de către Petru din Iberia, care era monofizit. Atunci când acesta, în urma sinodului de la Calcedon, a fost expulzat din Ierusalim, a dus cu el în Egipt şi moaştele Sfântului Iacob. După cum aflăm prin „Proloagele de la Ohrida” ale Sfântului Nicolae Velimirovici, cinstitul cap al Sfântului Iacov a fost dus la Roma, iar altă parte a sfintelor lui moaşte au ajuns în Portugalia, unde este prăznuit în douăzeci şi două de zile ale lunii mai. În 1697, o parte din moaştele Sfântului Iacob Persul au fost aduse la Mănăstirea Dragomirna, după cum menționează antimisul de mătase în care se păstrau. De atunci, Mănăstirea Dragomirna a trecut prin multe momente de încercare, dar, prin purtarea de grijă a Sfântului Mare Mucenic Iacob Persul şi prin rugăciunile sfinţilor ce au vieţuit aici, mănăstirea a dăinuit. Για πάνω από τρεις αιώνες, χτίστηκε από τον Μητροπολίτη Αθανάσιο Crimca και ο Πρίγκιπας Barnovschi επόμενο μάρτυρα Miron Suceava - Μονή Dragomirna - έχει την οσμή του μεγάλη τιμή κάποιο από τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου του Πέρση. Μετά τον αποκεφαλισμό του Αγίου Ιακώβου, όταν ο Πέρσης βασιλιάς Yezdegherd έμαθε ότι οι αδελφοί προτίθενται να λάβουν τα λείψανα του Αγίου χριστιανών, διέταξε να καεί και διάσπαρτα. Αλλά μερικοί Χριστιανοί έχουν καταφέρει να διατηρήσουν και να τους οδηγήσει στην Ιερουσαλήμ, όπου έφτασαν μετά από 40 ημέρες με τα πόδια και τα τοποθέτησαν στα Ίβηρες μοναστήρι (Φρούριο ή «Πύργος του Δαβίδ») - που ιδρύθηκε από τον Πέτρο τον Iberia, η οποία ήταν μονοφυσίτες. Όταν μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας, εκδιώχθηκε από την Ιερουσαλήμ, πήγε μαζί του στην Αίγυπτο και τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου. Όπως μαθαίνουμε στο "Πρόλογος από την Οχρίδα" του Αγίου Νικολάου Velimirovici, αξιότιμοι κεφάλι του Αγίου Ιακώβου ελήφθη στη Ρώμη και αλλού στον ιερό των λειψάνων έφθασε στην Πορτογαλία, όπου τιμάται είκοσι δύο ημέρες του Μαΐου . Το 1697, μερικά από τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου του Πέρση έφερε στη Μονή Dragomirna, όπως αναφέρεται Antimins μετάξι διατηρείται. Από τότε, το μοναστήρι Dragomirna πέρασε πολλές φορές τον έλεγχο, αλλά από την φροντίδα του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Ιακώβου του Πέρση και τις προσευχές των αγίων που έζησαν εδώ, η μονή επέζησε. Απότμημα Ιερού λειψάνου τού Αγίου Ιακώβου τού Πέρσου MĂNĂSTIREA “SF. MARE MUCENIC IACOV PERSUL”, S. SIREȚI În inima Basarabiei, la 16 km de Chişinau stă de veghe, ca un ochi de cer deschis între colinele înverzite, Mănăstirea Sfântului Mare Mucenic Iacov Persul, ctitorie monahicească contemporană ce se vrea a nu ruşina tradiţia ci a o continua creator. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΠΕΡΣΟΥ ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ Στην καρδιά της Βεσσαραβίας, 16 χλμ από το Κισινάου κρατά ρολόι ως ένα μάτι ανοιχτό ουρανό ανάμεσα στους καταπράσινους λόφους, η Μονή του Αγίου Μάρτυρος James ο Πέρσης, σύγχρονη μοναστική θεμέλια που δεν θα ντροπή μια συνεχή παράδοση, αλλά δημιουργικό. Сербская православная церковь Михаила и Гавриила Архангелов в Сараево Мощи святого Трифона,святого Пантелеймона,святого Иакова Персиянина Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία των Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ στο Σεράγεβο Τα λείψανα του Αγίου Τρύφωνος, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Ιακώβου του Πέρση

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ὁ Μάρτυς Ἰάκωβος, ὁ τῆς Περσίδας βλαστός, τὸν δόλιον δράκοντα, τοὶς τῶν αἱμάτων κρουνοίς, ἀθλήσας ἀπέπνιξε, πίστει γὰρ ἀληθείας, μεληδὸν τετμημένος, ὤφθη τροπαιοφόρος, τοῦ Σωτῆρος ὁπλίτης, πρεσβεύων ἀδιαλείπτως, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν. Минея - Ноябрь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Νοέμβριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας . Κοντάκιον Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν. Πεισθεὶς τῇ καλῇ, συζύγῳ καρτερόψυχε, καὶ τὸ φοβερόν, κριτήριον φοβούμενος, τῶν Περσῶν τὸ φρόνημα, καὶ τὸν φόβον Ἰάκωβε κατέπτυσας, καὶ ἀνεδείχθης Μάρτυς θαυμαστός, τὸ σῶμα ὡς κλῆμα συντεμνόμενος. Мч. Иаков. Икона. Византия. XII в. 99,8 х 75,5. Икона из Пафоса. Кипр. Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος. Βυζαντινή Εικόνα τού 12ου αιώνα μ.Χ. στην Πάφο. Κύπρος Святые Косьма, Дамиан, Иаков Персянин. Икона (таблетка). Новгород. Конец XV в. 24 х 19. Из Софийского собора. Новгородский музей. Άγιοι Κοσμάς, Δαμιανός, Ιάκωβος ο Πέρσης. Εικονίδιο (δισκίο) τού τέλος τού 15ου αιώνα μ.Χ. αιώνα. Από τον Καθεδρικό Ναό τής Αγίας Σοφίας Κιέβου Ουκρανίας. Τώρα ευρίσκεται στο  Νόβγκοροντ Μουσείο. Мч. Иаков. Икона. Сербия. XVI в. 50.5 х 38.5. Μεγαλομάρτυς Ιάκωβος. σερβική Εικόνα τού 16ου αιώνα μ.Χ. Ὁ Οἶκος Ἀπὸ ψυχῆς στενάξωμεν πάντες, δάκρυα ἐκχέοντες, καθορῶντες πικρῶς τὸν Μάρτυρα μελιζόμενον· δίκην κυνῶν γὰρ ὠρυομένων συνελθόντες οἱ δήμιοι, τὰ μέλη κατετίτρωσκον τοῦ θαυμαστοῦ καὶ γενναίου ἐν Μάρτυσι Μάρτυρος. Τὶς οὖν ὑπάρχει; εἰ δοκεῖ, μικρὸν ὑπομείνατε, καὶ λέξω πάντα μετὰ σπουδῆς, πῶς ὡς θῦμα Κυρίῳ προσήνεκται, το σῶμα ὡς κλῆμα τεμνόμενος.

Ο Όσιος Στυλιανός ο Παφλαγόνας

Ἀσκήσεως πέπτωκεν ὁ στερρὸς στῦλος. Στυλιανὸς γὰρ τὸν βίον καταστρέφει.

Βιογραφία Ο Όσιος Στυλιανός ήταν γιος πλουσίων γονέων (που μάλλον γεννήθηκε στην Παφλαγονία, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο, διότι εκεί φυλασσόταν και ιερό λείψανο του), διδάχτηκε νωρίς απ' αυτούς να είναι εγκρατής και να θεωρεί το χρήμα μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων. Αφού έτσι ανατράφηκε, και οι γονείς του πέθαναν, διαμοίρασε όλη την κληρονομιά του και πήγε σαν ασκητής στην έρημο. Εκεί γνωρίστηκε με άλλους ασκητές, που ζούσε μαζί τους με αδελφική αγάπη, χριστιανική συγκατάβαση και επιείκεια. Δεν λύπησε ποτέ κανένα, μεγάλη του χαρά μάλιστα, ήταν να επαναφέρει τη γαλήνη στις ταραγμένες ψυχές. Η φήμη της θαυμαστής ασκητικής του ζωής έφθασε μέχρι τις πόλεις, και πολλοί έτρεχαν να τον βρουν για να ζητήσουν απ' αυτόν τις πνευματικές του οδηγίες. Ο όσιος Στυλιανός, παρά την ερημική ζωή του, έτρεφε στοργή και συμπάθεια προς τα παιδιά, που τόσο αγαπούσε και ο Κύριος. Αν, έλεγε, η ταπεινοφροσύνη αποτελεί θεμέλιο των αρετών, η παιδική ηλικία από τη φύση της είναι περισσότερο ενάρετη, απ' ότι οι μεγαλύτεροι των φιλοσόφων. Πολλές φορές οι γονείς έφεραν προς αυτόν τα παιδιά τους, και τότε η αγαλλίαση του οσίου ήταν πολύ μεγάλη. Ο Θεός βραβεύοντας το Ιερό αυτό αίσθημα του, προίκισε τον όσιο με το χάρισμα να θεραπεύει τα άρρωστα παιδιά και να καθίστα εύτεκνους άτεκνες γυναίκες. Ο Όσιος Στυλιανός κοιμήθηκε πλήρης ήμερων αλλά και αρετών. Ιερά Λείψανα:  Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος (Καρδίτσα). Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Δαμάστας Φθώτιδος, Λειμώνος Λέσβου, Δαδίου Φθιώτιδος και Κάτω Ξενιάς Αλμυρού Μαγνησίας

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε· ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος. Симеон Столпник, Стилиан Пафлагонский и Онуфрий Великий. Албанская икона конца XVII — начала XVIII вв. Οι Άγιοι Συμεών ο Στυλίτης, Στυλιανός ο Παφλαγόνα και ο Μέγας Ονούφριος. αλβανικό εικονίδιο από το τέλος  τού 17ου - αρχές τού  18ου αιώνα μ.Χ. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Στήλη ἐμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς ἐκκλησίαςε, Στυλιανέ, ἀνεδείχθης, μακάριε. Τὸν γὰρ σὸν πλοῦτον σκορπίσας τοῖς πένησιν, ἐν οὐρανοῖς ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον, καὶ ἐγκρατείᾳ καὶ πόνοις, πανόλβιε, χάριν εἴληφας νηπίων προστάτης γενόμενος καὶ φύλαξ νεογνῶν ἀπροσμάχητος. ΔΙΑΒΑΣΤΕ Νέος Παράδεισος : Ήτοι λόγοι διάφοροι και βίοι αγίων / εκ του Μεταφραστού Συμεώνος, εις την κοινήν ημετέραν διάλεκτον μεταγλωττισθέντες μεν παρά Αγαπίου μοναχού του Κρητός ( σελίδες 191 - 198 ) Ο Όσιος Αλύπιος ο Κιονίτης Прп. Алипий. Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г. Όσιος Αλύπιος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  από τον Γεώργιο Φουκά στην Ιερά Μονή  Διονυσίου Αγίου Όρους Ἀνεῖχεν Ἀλύπιον ὄρθιος κίων, Πρὸς οὐρανοὺς ζητοῦντα βαίνειν, οὗ μένει. Εἰκάδι ἕκτῃ ἄλυπον, Ἀλύπιε, βῆς ἐπὶ οἶκον. Βιογραφία Ο Όσιος Αλύπιο ήταν από την Αδριανούπολη της Παφλαγονίας και έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. Η παράδοση αναφέρει ότι, όταν θα γεννιόταν ο Αλύπιος, η μητέρα του είδε σε όνειρο να κρατάει ένα λευκό αρνί που στα κέρατά του ήταν τρεις αναμμένες λαμπάδες, που σήμαινε τις αρετές που θα είχε το παιδί που θα γεννιόταν. Минологий. 26 ноября. Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Сербия (Косово). Около 1350 года. Μηνολόγιο 26 Νοεμβρίου. Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους περίπου 1350 μ.Χ. στην. Εκκλησία τού Χριστού Παντοκράτορα. Ντέτσανι. Σερβία (Κόσοβο).  Οι γονείς του έδωσαν στον Αλύπιο χριστιανική ανατροφή, που στο πρόσωπο του επέφερε καρπούς εκατονταπλασίονας. Είχε μεγάλη περιουσία, την οποία δαπάνησε στους φτωχούς και πάσχοντες της περιοχής του. Διότι ευχαρίστηση του ήταν να εκπληρώνει το νόμο του Θεού, που προτρέπει τους χριστιανούς να είναι «συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαχνοι, φιλόφρονες» (Α' επιστολή Πέτρου, γ' 8). Δηλαδή να συμπαθούν και να συμμετέχουν στις λύπες των αδελφών τους, να αγαπούν σαν αδελφούς τους συνανθρώπους τους, να έχουν πονετική και τρυφερή καρδιά και να είναι περιποιητικοί και ευγενείς. Святой Преподобный Алипий Столпник. Фреска церкви Богородицы в монастыре Студеница, Сербия. Όσιος Αλύπιος ο Στυλίτης. Τοιχογραφία (Fresco) στην Εκκλησία τής Παναγίας στοΜμοναστήρι Στουντένιτσα, Σερβία. Ο Αλύπιος, αφού έμεινε πάμφτωχος, αποσύρθηκε στην έρημο, όπου έκανε ασκητική ζωή. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έμεινε πάνω σ' ένα στύλο 50 (κατ’ άλλους 53 ή 66) χρόνια για λόγους άσκησης και κάτω από διάφορες καιρικές συνθήκες. Алипий Столпник (греческая икона 1716 год) Όσιος Αλύπιος ο Στλίτης. ελληνική Εικόνα τούέτους 1716 μ.Χ. Η φήμη της αρετής του έφερε κοντά στον Αλύπιο και άλλες ψυχές, που ζητούσαν ειρηνικό καταφύγιο. Στους ανθρώπους αυτούς υπήρξε φιλόστοργος πνευματικός πατέρας, και τους καθοδηγούσε με τις συμβουλές του και τους στήριζε με το παράδειγμα του. Алипий Столпник . Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Όσιος Αλύπιος ο Στυλίτης.  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Πέθανε ειρηνικά το έτος 608 μ.Χ., αφού έζησε 100 χρόνια, κατ' άλλους 120. Τελείται δε η Σύναξις αυτού «ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ τῇ οὔσῃ πλησίον τοῦ Ἱπποδρομίου», κατά τον Παρισινό Κώδικα 1594. Ιερά Λείψανα:  Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους. Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στο Κυριακό της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους. Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Ὑπομονῆς στῦλος γέγονας, ζηλώσας τοὺς Προπάτορας Ὅσιε, τὸν Ἰὼβ ἐν τοῖς πάθεσι, τὸν Ἰωσὴφ ἐν τοῖς πειρασμοῖς, καὶ τὴν τῶν Ἀσωμάτων πολιτείαν, ὑπάρχων ἐν σώματι, Ἀλύπιε Πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτήρ. Δοξάζων ὁ Θεός, τὴν σὴν γέννησιν Πάτερ, προέγραψε σαφῶς, τῆς ζωῆς σου τὴν χάριν αὐτῶ γὰρ εὐηρέστησας, ἀρετῶν τελειότητι ὅθεν ἤστραψας, ἀπὸ τοῦ κίονος πάσι, τῶν ἀγώνων σου, τᾶς ἀληθεῖς ἀντιδόσεις, Ἀλύπιε Ὅσιε. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως. Ὡς ἀρετῶν ὑπόθεσιν, καὶ Ἀσκητῶν καλλώπισμα, ἡ Ἐκκλησία δοξάζει σε σήμερον, καὶ ἀνυμνεῖ σε Ἀλύπιε· ταῖς εὐχαῖς σου παράσχου, τοῖς τιμῶσιν ἐκ πόθου τὰς ἀριστείας σου, καὶ τὰ παλαίσματα, τῶν δεινῶν ἐγκλημάτων ἐκλύτρωσιν, ὡς ἐπώνυμος. Минея - Ноябрь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Νοέμβριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας . Κάθισμα Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον. Συμεὼν ἡμῖν ὤφθης ἄλλος σοφέ· τὸ γὰρ σῶμα ὑψώσας στύλῳ ἐκ γῆς, ὦ Πάτερ Ἀλύπιε, τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας, ἐτροπώσω θεόφρον, πικρῶς κατοιμώζοντας, καὶ εἰς ἀβάτους τόπους, αὐτοὺς ἀπεδίωξας· ὅθεν καὶ ἐδείχθης, ἐγκαλλώπισμα θεῖον, Πατέρων τὸ καύχημα, Μοναζόντων τὸ στήριγμα. Διὸ πίστει βοῶμέν σοι· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Δ Ι Α Β Α Σ Τ Ε

ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

 ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 

Συμεών τοῦ Μεταφραστοῦ

(σελίδες 276 - 301 )

ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΣ

 J. VITEAU

( σελίδες 6 - 65 )

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Αικατερίνη

Αγία Αικατερίνη - 
Εικόνα τού τέλους 15ου - αρχές 16ου αιώνα μ.Χ. - 

στην Ιερά Mονή Σίμωνος Πέτρας, Άγιον Όρος

Αἰκατερῖνα, καὶ σοφὴ καὶ παρθένος· Ἐκ δὲ ξίφους, καὶ Μάρτυς, ὦ καλὰ τρία! Εἰκάδι πέμπτῃ ἄορ κατέπεφνεν ῥήτορα Κούρην.

Βιογραφία Η Αγία Αικατερίνη καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Αλεξάνδρειας, «θυγάτηρ βασιλίσκου τινός ονομαζομένου Kώνστου», και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. (304 μ.Χ.) Ήταν ευφυέστατη και φιλομαθής. Ήδη σε ηλικία δέκα οκτώ χρονών κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαικής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας, δηλαδή γνώριζε τα έργα του Oμήρου, του λατίνου ποιητή Bιργίλιου, του Aσκληπιού, του Iπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Aριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη στα δόγματα της χριστιανικής πίστης. Αγία Αικατερίνη -  Εικόνα τού 17ου αιώνα μ.Χ. στην Κρήτη   έργο τού αγιογράφου Ιερεμίου Παλλαδά (Πουλαδά) Όταν επί Μαξεντίου (υιός του Mαξιμιανού) διεξαγόταν διωγμός εναντίον των χριστιανών, η Αικατερίνη δε φοβήθηκε, αλλά με παρρησία διέδιδε πώς ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος Αληθινός Θεός. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τον έπαρχο της περιοχής, ο οποίος προσπάθησε με συζητήσεις να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της. Όταν ο έπαρχος διαπίστωσε την ανωτερότητά των λόγων της Αικατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση με τους πιο άξιους ρήτορες της Αλεξάνδρειας, τους οποίους όμως η Αικατερίνη αποστόμωσε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιοι από τους συνομιλητές της Αικατερίνης πείσθηκαν για τους λόγους της και ασπάστηκαν την Χριστιανική Πίστη. Видение сщмч. Петру. Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим. Άγία Αικατερίνη.  Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β '. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη Μπροστά σε αυτή την κατάληξη, ο έπαρχος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά με την ελπίδα πώς η αγία θα λύγιζε και θα αρνιόταν τον Χριστό. Όμως η Αικατερίνη έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Τελικά αποκεφαλίσθηκε, ύστερα από διαταγή του έπαρχου. Ιερά Λείψανα:  Τα Ιερά Λείψανα της Αγίας βρίσκονται αδιάφθορα στην Ιερά Μονή Σινά. Η μαρμάρινη Λάρνακα στην οποία φυλάσσεται σήμερα το τίμιο λείψανο της Αγίας Αικατερίνης ευρίσκεται στη Νότια πλευρά του Αγίου Βήματος του Καθολικού. Είναι έργο που συνέθεσε ο λιθουργός και Σκευοφύλακας της Μονής Προκοπίος, αξιοποιώντας παλαιοχριστιανικά θωράκια. Στο χώρο του Αγίου Βήματος φυλάσσονται άλλες δύο Λάρνακες οι οποίες έχουν δωριθεί στη Μονή από τη Ρωσία. Όλοι οι προσκυνητές έχουν τη δυνατότητα να προσκυνήσουν τα τίμια λείψανα της Αγίας μετά το πέρας των ακολουθιών Η κάρα και το αριστερό χέρι της Αγίας Αικατερίνης στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά. Απότμημα λειψάνου της Αγίας Αικατερίνης στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά. Δάκτυλος της Αγίας βρίσκεται στη Συλλογή των Ανακτόρων του Μπάκινγχαμ Λονδίνου. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στη Μονή Χιλανδαρίου Αγίου Όρους, στον ομώνυμο Ναό Ν. Λιοσίων Αττικής, στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'. Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ, καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰ σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι. Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν, Αἰκατερίναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ, τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν· ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς, τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα, αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Τὴν σοφίαν ἄνωθεν, κομισαμένη τοῦ λόγου, τῶν ῥητόρων ἤλεγξας, τὰς φληναφίας εὐτόνως· κάλλεσι, τῆς παρθενίας ὡραϊσμένη, αἵμασι, τῆς μαρτυρίας πεποικιλμένη· διὰ τοῦτό σε ὡς νύμφην, Αἰκατερίνα Χριστὸς προσήκατο. Ἕτερον Κοντάκιον Ἦχος β'. Τὰ ἄνω ζητῶν. Χορείαν σεπτήν, ἐνθέως φιλομάρτυρες, ἐγείρατε νῦν, γεραίροντες τὴν πάνσοφον, Αἰκατερίναν· αὕτη γάρ, ἐν σταδίῳ τὸν Χριστὸν ἐκήρυξε, καὶ τὸν ὄφιν ἐπάτησε, ῥητόρων τὴν γνῶσιν καταπτύσασα. ( από τά αριστερά πρός τά δεξιά) Οι Αγίες Αίκατερίνη, Βαρβάρα, Ευφημία. Μαρίνα, Θέκλα, Χριστίνα. Αμφίγραπτη εικόνα (44Χ25,5 ἑκ) τού τρίτου τετάρτου τού 17ου αιώνα την Ιερά Μονή Παντοκράτορος Άγιον Όρος Κάθισμα Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Μολοῦσα εὐθαρσῶς, πρὸς ἀγῶνας τρισμάκαρ, ἀνδρείως τὸν Χριστόν, ὡμολόγησας Μάρτυς, καὶ τύραννον ἤλεγξας, δυσσεβῆ καὶ παράφρονα, καὶ κατῄσχυνας, ῥητορευόντων τὰ στίφη, καὶ ἀνέδραμες, εἰς οὐρανίους σκηνώσεις· διὸ σε δοξάζομεν. Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ. Ἡ παρθένος καὶ σεμνή, Αἰκατερῖνα ἡ σοφή, τῇ δυνάμει τοῦ Χριστοῦ, ἐπιρρωσθεῖσα ἀληθῶς, ἀγαλλομένη εἰσέρχεται ἐν σταδίῳ, καὶ τύραννον ὠμόν, καταβαλοῦσα στερρῶς, καὶ πᾶσαν τὴν πληθύν, τῶν δυσσεβούντων ἐχθρῶν, μετ' εὐφροσύνης ἔψαλλεν, ἀκαταπαύστως μεγάλῃ φωνῇ· Χριστέ μου δόξα, Σωτὴρ καὶ ῥύστα, σὺ οὖν δέξαι τὸ πνεῦμά μου. Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος πλ. δ'. Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς. Ἀλεξανδρέων ἡ λαμπρὰ καὶ θεία πόλις, ἐπὶ τῇ μνήμῃ σου σεμνὴ πανηγυρίζει, καὶ γεραίρει τοὺς ἄθλους σου Αἰκατερῖνα οὓς ἔτλης γενναιοφρόνως ὑπὲρ Χριστοῦ· καὶ μέγα βρενθυομένη σοι ἐκβοᾷ· Ὦ Παρθένε πολύαθλε, εἰς οὐρανίους σκηνάς, συνοῦσα νῦν τῷ Κτίστῃ σου, χαῖρε Μάρτυς πανθαύμαστε. Ἕτερον Κάθισμα Ἦχος πλ. δ'. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον. Τὴν σοφίαν τὴν ὄντως ἐξ Οὐρανοῦ, διὰ στόματος Μάρτυς τοῦ Μιχαήλ, λαβοῦσα πανεύφημε, καὶ ἐν ἄθλοις ἀήττητε, τῇ μὲν σοφίᾳ τῇ ἔξω, τοὺς Ῥήτορας ἔπτηξας, τῇ δὲ σοφίᾳ τῇ θείᾳ, τὴν πλάνην ἐμείωσας· ὅθεν καθορῶν σου, τὸν ἀγῶνα ὁ Κτίστης, παρέστη ἐνισχύων σε. Δεῦρο λέγων ἀνάβηθι· οἱ θησαυροὶ γὰρ σε μένουσι· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου. Ὁ Οἶκος Τὴν ἐκ Θεοῦ σοφίαν λαβοῦσα παιδόθεν ἡ Μάρτυς, καὶ τὴν ἔξω καλῶς σοφίαν πᾶσαν μεμάθηκε, γνοῦσα δὲ ἐκ ταύτης τὴν τῶν στοιχείων κίνησίν τε καὶ ποίησιν κατὰ λόγον, καὶ τὸν αὐτὰ ἐξ ἀρχῆς διὰ λόγου ποιήσαντα, αὐτῷ τὴν εὐχαριστίαν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ προσέφερε· τὰ δὲ εἴδωλα καθεῖλε, καὶ τοὺς ταῦτα ἀφρόνως λατρεύοντας, Ῥητόρων τὴν γνῶσιν καταπτύσασα. Μεγαλυνάριον Νύμφη τοῦ Σωτῆρος πανευκλεής, αἴγλῃ παρθενίας,καὶ σοφίας τῇ καλλονῇ, καὶ μαρτύρων ἄθλοις, λαμπρῶς πεποικιλμένη,Αἰκατερίνα ὤφθης ὡς καλλιπάρθενος.