ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΥΤΡΟΠΙΟΥ, ΚΛΕΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΚΟΥ
H. DELEHAYE Les legendes grecques des saints militaires
(ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ σελίδες 202 - 

Oi Άγιοι Μάρτυρες Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος

Мч. Евтропий . Мч. Клеоник.

Феофан Критский и Симеон. Фреска церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон. 1546 год.
Μάρτυς Ευτρόπιος (αριστερα) . Μάρτυς Κλεόνικος (δεξιά)

Τοιχογραφία  (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ.

 από τον  Θεοφάνη τον Κρήτα και  τον Συμεών στο Παρεκκλήσιο τού Αγίου Νικολάου

 τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Αγίου Όρους

Eις τον Eυτρόπιον. Ὁ χρηστὸς ἡμῖν Εὐτρόπιος τοὺς τρόπους, Ἐφεῦρε Χριστὸν καὶ τέλους διὰ ξίφους. Eις τον Kλεόνικον. Καὶ Κλεόνικος εὐκλεᾶ νίκην ἔχει, Σταυρῷ κρεμασθείς, ὡς Χριστός μου πάλαι. Eις τον Bασιλίσκον. Εἱρκτὴν τὸ σῶμα καὶ πρὸ τῆς εἱρκτῆς ἔχων, Εἱρκτῶν λυτροῦται Βασιλίσκος ἐκ δύο. Ἐν ξύλῳ Εὐτρόπιος σταυροῖο τρίτῃ προσεπήχθη.

Βιογραφία Οι Άγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Ευτρόπιος και Κλεόνικος κατάγονταν από την Αμάσεια του Πόντου και έζησαν κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305 μ.Χ.). Святые мученики Евтропий, Клеоник и Василиск. Монастырь Успения Богородицы в Трескавце расположен вблизи пика Златоверх в 8 километрах к северу от Прилепа Oi Άγιοι Μάρτυρες Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος. Τοιχογραφία (Fresco) στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως τής Θεοτόκου στο Treskavtse 8 μίλια βόρεια της Πρίλεπ , στά Σκόπια Ήταν στρατιώτες και συγγενείς του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. Ως Χριστιανοί διαβλήθηκαν στον ηγεμόνα Ασκληπιόδοτο, ο οποίος τους συνέλαβε και τους βασάνισε σκληρά. Όμως οι Μάρτυρες, αφού παρουσιάσθηκε σε αυτούς ο Κύριος και ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, έγιναν υγιείς. Μέσα στη φυλακή οι τρεις νέοι δεν έχασαν ούτε το θάρρος ούτε την πίστη τους. Αντιθέτως εξακολούθησαν να λατρεύουν τον Ένα και Αληθινό Θεό. Με το κήρυγμά τους και το παράδειγμα που προσέφερε το ήθος, η αντοχή και το θάρρος τους, οδήγησαν πολλούς συγκρατούμενους τους στην αληθινή πίστη. Ο Ασκληπιόδοτος πληροφορήθηκε την Χριστιανική δράση των τριών κρατουμένων και την επίδραση που ασκούσαν στους φυλακισμένους ειδωλολάτρες και διέταξε να τους οδηγήσουν και πάλι ενώπιόν του. Мч. Клеоник. Фреска церкви Благовещения. Грачаница.  Косово. Сербия. Около 1318 г. Μάρτυς Κλεόνικος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1318 μ.Χ.  στον Ιερό Ναό τού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου  τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα στο Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Ο ηγεμόνας τότε άρχισε να κολακεύει τον Άγιο Κλεόνικο, για να αρνηθεί την πίστη του Χριστού, υποσχόμενος δώρα και τιμές. Ο Άγιος όμως αφού γέλασε, χλεύασε την αρρώστια των ειδώλων. Και ενώ ετελείτο θυσία, με προσευχή κατέρριψε το είδωλο της Αρτέμιδος. Αμέσως ο ηγεμόνας έδωσε εντολή να βασανισθούν. Τότε ο Κύριος εμφανίσθηκε στους τρεις νέους και στο πλήθος των ειδωλολατρών, οι οποίοι παρακολουθούσαν το μαστίγωμα των Χριστιανών, έχοντας στο πλευρό Του τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο. Οι τρεις Χριστιανοί αξιώθηκαν της θαυματουργικής ιάσεως των τραυμάτων τους, ενώ πολλοί ειδωλολάτρες που είδαν το θαύμα, βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Ο Ασκληπιόδοτος όμως όχι μόνο δεν άλλαξε στάση, αλλά διέταξε να αποκεφαλισθούν όλοι οι νεοφώτιστοι Χριστιανοί. Ο Ασκληπιόδοτος και οι ειδωλολάτρες, τυφλοί από οργή, διέταξαν τους δημίους να περιχύσουν τους τρεις Μάρτυρες με καυτή πίσσα. Όμως, νέα θαυματουργική ενέργεια από τη Θεία Χάρη δεν επέτρεψε οι πιστοί νέοι να πάθουν το παραμικρό, ενώ η καυτή πίσσα έπεσε και κατέκαψε τους δημίους. Мчч. Евтропий, Клеоник, Василиск.  Фреска. Церковь Христа Пантократора.  Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года. Mucenicia Sfinţilor Eutropie, Cleonic şi Vasilisc.   Frescă de la Mănăstirea Decani din Serbia (1350) Μαρτύριο τών Αγίων Ευτροπίου και Κλεονίκου. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.  στην Εκκλησία του Χριστού Παντοκράτορα.  Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Όμως, ο σκληρόκαρδος ηγεμόνας δεν μπορούσε να δει την αλήθεια, η οποία παρουσιαζόταν μπροστά στα μάτια του. Έτσι, πρόσταξε την σταυρική καταδίκη του Ευτροπίου και του Κλεονίκου και τη φυλάκιση του Βασιλίσκου. Οι δύο νέοι πέρασαν την τελευταία νύχτα της ζωής τους προσευχόμενοι. Και πάλι ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά τους, για να τους ενθαρρύνει. Στις 3 Μαρτίου του 308 μ.Χ., ο Ευτρόπιος και ο Κλεόνικος κοσμήθηκαν με τους στέφανους της αγιότητας και του μαρτυρίου διά του σταυρικού τους θανάτου.  Ο Βασιλίσκος παρέμεινε έγκλειστος στη φυλακή, όπου και πέθανε μετά από μερικά χρόνια, κερδίζοντας την αιώνια ζωή (εορτάζει και στις 22 Μαΐου εκάστου έτους). Мч. Василиск. Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года. Μάρτυς Βασιλίσκος. Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.  στην Εκκλησία του Χριστού Παντοκράτορα.  Μονή Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.  Ὁ Βασιλίσκος ἐκτομῇ δοὺς τὴν κάραν, Πατεῖ νοητοῦ βασιλίσκου τὴν κάραν. Εἰκάδι δευτερίῃ Βασιλίσκος φάσγανον ἔτλη. Βιογραφία Ο Άγιος Βασιλίσκος, ανιψιός του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος, καταγόταν από το χωριό Χουμιαλά της Αμασείας και μαρτύρησε διά ξίφους επί Μαξιμιανού (285 - 305 μ.Χ.) και άρχοντος Αγρίππα. Συνελήφθη από τον ηγεμόνα της Καππαδοκίας Ασκληπιάδη (ή Ασκληπιόδοτο) με τους στρατιώτες του Ευτρόπιο και Κλεόνικο (τιμάται 3 Μαρτίου), οι οποίοι, επειδή αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα, τελειώθηκαν διά μαρτυρικού θανάτου. Мч. Василиск. Мозаика храма св. Георгия. Салоники. Конец IV в. Μάρτυς Βασιλίσκος. Mn. Basilisk. Μωσαϊκό τού τέλους τού 4ου αιώνα  στον Ιερό Ναό  Αγίου Γεωργίου. Θεσσαλονίκη.  Ο Άγιος Βασιλίσκος ρίχθηκε στη φυλακή από τους ειδωλολάτρες με την ελπίδα ότι, με την πάροδο του χρόνου και από τις στερήσεις και κακοπαθήσεις, θα αρνιόταν τον Χριστό, οπότε ο αντίκτυπος από την πράξη του αυτή θα ήταν μέγας μεταξύ των Χριστιανών. Αυτός όμως είχε λάβει την αμετάτρεπτη απόφαση να πεθάνει ως Χριστιανός, έχοντας ως φωτεινό παράδειγμα τον Μεγαλομάρτυρα θείο του, ο οποίος παρέμεινε σταθερός στην ομολογία του, αφού απέκρουσε όλες τις υποσχέσεις και τις απειλές. Μία ημέρα ο Άγιος πέτυχε, χάρη στην εύνοια των στρατιωτών που τον φύλαγαν, να μεταβεί στον οίκο του, να παρηγορήσει τους γονείς και αδελφούς του και να τους συστήσει εμμονή στη Χριστιανική πίστη. Όταν πληροφορήθηκε τούτο ο ηγεμόνας Αγρίππας διέταξε να του φορέσουν σιδερένια υποδήματα που έφεραν εσωτερικά καρφιά και να τον οδηγήσουν ενώπιόν του στα Κόμανα. Ερχόμενος προς τον ηγεμόνα, όταν έφθασαν στο χωριό των Δακών, οι στρατιώτες που τον συνόδευαν τον έδεσαν σε ξερό πλάτανο, για να γευματίσουν. Τότε ο Βασιλίσκος, διά της προσευχής του, πέτυχε να αναβλαστήσει ο πλάτανος και από την ρίζα του να αναβλύσει μικρή πηγή. Αφού είδαν το θαύμα αυτό οι στρατιώτες, θαύμασαν και πίστεψαν στον Χριστό. Όταν έφθασε στα Κόμανα, προσήχθη ενώπιον του Αγρίππα, ο οποίος οδήγησε τον Βασιλίσκο στον ειδωλολατρικό ναό, ελπίζοντας ότι το επίσημο περιβάλλον θα τον ωθούσε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Βασιλίσκος όμως με θερμή προσευχή πέτυχε την πτώση και συντριβή των ειδώλων. Τότε ο Αγρίππας διέταξε να αποκεφαλισθεί και τα ιερά λείψανά του να ριχθούν στον ποταμό. Χριστιανοί των Κομάνων ανέσυραν το τίμιο σκήνωμα κρυφά και το ενταφίασαν με ευλάβεια. Αργότερα, από τον ευσεβέστατο άρχοντα των Κομάνων Μαρίνο ανοικοδομήθηκε ναός προς τιμήν του Μάρτυρος, στον οποίο κατετέθησαν και τα ιερά αυτού λείψανα. Η μνήμη του Αγίου Βασιλίσκου επαναλαμβάνεται στις 3 Μαρτίου. Минея - Май (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Μάιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας  Евтропий, Клеоник Амасийские, мч. и Василиск Команский, мч. (3 марта) Менологий  1 - 4 марта;  Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library) Oi Άγιοι Μάρτυρες Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Μαρτίου (1 - 4)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Ὡς βασίλειον δῶρον καὶ θῦμα ἅγιον, τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων καὶ ἀθλοθέτῃ Θεῷ, δι’ ἀθλήσεως στερρᾶς προσήχθης ἔνδοξε· σὺ γὰρ τὴν πλάνην καθελὼν, στρατιώτης εὐκλεὴς, πανεύφημε Βασιλίσκε, τῆς ἀληθείας ἐδείχθης, Χριστῷ πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.  Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Βασιλείας μέτοχος ἐπουρανίου, Βασιλίσκε ἔνδοξε, γεγενημένος ἀληθῶς, σῶζε τοὺς πόθῳ βοῶντάς σοι· χαίροις Μαρτύρων σεπτὸν ἐγκαλλώπισμα. Μεγαλυνάριον Ἄνθραξ εὐσεβείας ἀναδειχθεὶς, πυρὶ οὐρανίῳ, κατενέπρησας θαυμαστῶς, εἰδώλων τεμένη, θεόφρον Βασιλίσκε, πυρὶ δὲ ζωηφόρῳ, θερμαίνεις ἅπαντας.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Τὸ τρίστοιχον ἄθροισμα, τῶν Ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ, Εὐτρόπιον μέλψωμεν, σὺν Βασιλίσκω ὁμού, τὸν θεῖον Κλεόνικον οὗτοι γὰρ τῆς Τριάδος, τὸ ὑπέρθεον κράτος, ἄθλοις ὑπερφυέσιν, ὠμολόγησαν πάσιν ἡ πάντοτε πρεσβεύουσι, σώζεσθαι ἅπαντας. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Οἱ Μάρτυρές σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, τὸ στέφος ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον· ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.  Минея - Март (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Μάρτιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας  Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Ἁρμονίᾳ πίστεως συνδεδεμένοι, τοῦ ἐχθροῦ διέλυσαν, τάς παρατάξεις ἐμφανῶς, σύν Εὐτροπίῳ Κλεόνικος, καί Βασιλίσκος γενναίως ἀθλήσαντες. Святые мученики Евтропий  Клеоник и Василиск Oi Άγιοι Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος Αγίου Δημητρίου του Ροστόφ ( μετάφραση google) Μετά την ταλαιπωρία και το μαρτύριο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Tyrone , στη φυλακή ήταν φυλακισμένοι για τον Χριστό τους συναδέλφους του και τους στενούς φίλους Ευτροπίου, και ο ανιψιός του Kleonikos Basilisk. Ο ηγεμόνας της πόλης Publius, βασανισμένος από τον Άγιο Θεόδωρο, είχε ήδη χαθεί, χτυπημένος από την οργή του Θεού. Στη θέση του διορίστηκε ένας άλλος, που ονομάζεται Ασκληπιώτης, ένας ντόπιος της Φρυγίας, ένας άνθρωπος σκληρός και άθεος. Πολύ κακό που έχει προκαλέσει χριστιανούς, για έλαβε από τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού το 1711 την εξουσία να αναγκάσει τους χριστιανούς για να τους φέρει είδωλα, και εκείνοι που δεν υπακούουν, να καταστρέφονται σκληρή αγωνία. Κάποτε, καθισμένος στο δικαστήριο με τους συμβούλους του, κάλεσε τον βιβλιοφύλακα Evlasiy και του διέταξε να διαβάσει τις προηγούμενες περιπτώσεις. Όταν ο Ευλάσιος διάβαζε για τα βάσανα του Θεόδωρου Τυρόνη, όλοι ενθουσιάστηκαν στην υπομονή του ιερού μαρτύρου και ο ηγεμόνας ρώτησε: - Πού αναφέρονται οι φίλοι του Θεόδωρου στο βιβλίο; Ο Υεβλάσιο απάντησε: "Κρατούνται στη φυλακή με άλλους φυλακισμένους". Βλέποντας καεί Τήρων κακό ναό της θεάς Ήρας τους, ονομάζεται η μητέρα των θεών, ο βασιλιάς βρυχήθηκε σαν λιοντάρι, και ταυτόχρονα διέταξε να στείλει στρατιώτες στη φυλακή για να τον φέρει το Άγιο Μαρτύρων Ευτροπίου, Cleonica και Basilisk. Ευτροπίου και Kleonikos ήταν αδέλφια, αρχικά από την Καππαδοκία, και το Basilisk, ανιψιός του Αγίου Θεοδώρου γεννήθηκε στην Αμάσεια, αλλά και οι τρεις από αυτούς, ως αποτέλεσμα της αμοιβαίας αγάπης, να καλούν ο ένας τον άλλο αδελφούς. Όταν έφτασαν στο μπουντρούμι, οι στρατιώτες είπαν στον σκιερό φυλαχτό: "Δώστε μας τους φίλους του Θεόδωρου." Τότε ο φύλακας πήγε στους αγίους και είπε: - Να σηκωθείς! Ήρθε η ώρα να περιμένετε ανυπόμονα μέρα και νύχτα. Ο άρχοντας σας καλεί. Σας παρακαλώ, θυμηθείτε μου στις προσευχές σας. Έτσι μίλησε ο φύλακας των φυλακών, καθώς τους είδε μέρα και νύχτα στην προσευχή και τα θαύματα που τους συνέβαιναν: ένα εξαιρετικό φως που λάμπει μεταξύ τους, η φυλακή άνοιξε πολλές φορές. Επομένως, πίστευε ότι ο Κύριος είναι μαζί τους. Κατόπιν κλήσης του άρχοντα, οι άγιοι πήγαν με χαρά και οι υπόλοιποι κρατούμενοι θρηνούσαν ότι στερήθηκαν φιλική κοινωνία με τους ιερούς μάρτυρες. Τότε ο Άγιος Ευτροπίος τους είπε: - Μην κλαις, τους φίλους μου, γιατί βλέπουμε ο ένας τον άλλο και πάλι, αλλά προσευχόμαστε στον Κύριο μας Ιησού Χριστό, ότι Αυτός μας έχει δώσει τον πόνο και το θάνατο γι 'αυτόν, και να σταματήσει η δαιμονική παγανισμό, και το σύμπαν ήταν γεμάτο με θεία χάρη. Επιθυμώντας αυτά τα λόγια κρατουμένων, οι άγιοι βγήκαν με στρατιώτες. Ο Άγιος Ευτρόπιος τραγούδησε: «Πόσο καλό και πόσο ευχάριστο είναι για τους αδελφούς να ζουν μαζί» ( Ψαλμός 112: 1 ) Και έπειτα μια φωνή ήρθε από τον ουρανό: «Δεν θα σας ξεχωρίσω από την αδελφοσύνη σας μέχρι να έρθουν όλοι στο Θεόδωρο και να ξεκουραστούν στην αγκαλιά των πατριάρχων που ζουν στο Θεϊκό φως». Ο Ευτροπίος ήταν πολύ όμορφος και σοφός. Όταν οι άγιοι ήρθαν και στάθηκαν μπροστά στον άρχοντα, τους ρώτησε: "Γιατί τα πρόσωπά σου δεν είναι κολακευμένα από μια μακρά διαμονή στη φυλακή, αλλά χαρούμενα, σαν από μια συνεχή χαρά;" Ο ευλογημένος Ευτρωπής απάντησε: - Πράγματι, ο κυβερνήτης, ο Χριστός μας, μας δίνει πάντα τη χαρά, την επίσκεψη μας με τη χάρη Του, και η αλήθεια για τα λόγια μας της Γραφής: «Η εύθυμη καρδιά κάνει ένα χαρούμενο πρόσωπο» ( Pritch.15: 13 ) Ο ηγεμόνας ρώτησε: "Ποιο είναι το όνομά σας;" "Το πρώτο μου όνομα," απάντησε ο άγιος, "είναι χριστιανός και οι γονείς μου με ονόμασαν Ευτροπίου". Τότε ο διοικητής είπε με αγάπη: "Βλέπω ότι είστε τόσο ωραίοι όσο όμορφοι. Νομίζω ότι έχετε γίνει τόσο σοφός για πολύ καιρό. Ο άγιος απάντησε: «Έχω μάθει πνευματική σοφία από τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, σ 'Αυτόν ελπίζω ότι θα με βοηθήσει με σύνεση να απαντήσω στις ερωτήσεις σας. Ο άρχοντας είπε: "Ακούστε με, Ευτροπίου, και πείστε τους αδελφούς σας να υπακούσουν την βασιλική εντολή, να προσφέρουν θυσίες στους θεούς". Γι 'αυτό θα γράψω για σας βασιλιάδες, και θα σας διορίσουν σε αυτή τη χώρα ως voivode, θα σας στείλουν ως πρίγκιπα και θα σας ντους με μεγάλη πλούτη. Τότε θα δείτε πόσο καλά θα υπακούσετε στους βασιλείς και θα υπακούσετε στις εντολές τους. Και αν δεν με πείσετε με τα λόγια μου, τότε θα κόψω το σώμα σας σε μέρη και θα το ρίξω για φαγητό από σκύλους και ζώα. Αυτό από τα οστά σου παραμένει, τότε θα καίνω τα πάντα στη φωτιά και θα ρίξω τη σκόνη στο ποτάμι. Μην ελπίζετε ότι οι Χριστιανοί θα συγκεντρώσουν τα κατάλοιπα σας και, ως ιερό, θα χρίσουν με τον κόσμο. Υποταθείτε λοιπόν, θυσιάστε στους θεούς ή απλά πείτε στους ανθρώπους ότι υποβάλλετε και θέλετε να κάνετε μια θυσία: ο καθένας σας κοιτάζει, περιμένοντας την απόφασή σας. Μην απομακρύνετε από τους θεούς αυτούς που θέλουν να τους θυσιάσουν, ώστε να μην αμαυρωθεί το όνομά σας, υπόκειται σε επαίσχυντα και σκληρά βασανιστήρια. Σε αυτόν τον Ευτροπή απάντησε στον κυβερνήτη: "Σταματήστε να μιλάτε, γιος του διαβόλου, κληρονόμος της κόλασης!" Ελάτε να αποπλανήσει τους υπηρέτες του Θεού, τον εχθρό του Θεού, ρίχνει έξω από το άφθαρτο πλούτο και την ουράνια μακαριότητα, η αιώνια αιχμάλωτος από τα χαμηλότερα κόλαση! Σταματήστε να μιλάτε ενοχλητικές ομιλίες, μπλοκάροντας τον δρόμο σε καλές πράξεις, δάσκαλος και αρχηγός της κακίας! Δεν ξέρω τι να σου πω, πονηρός δελεαστής! Μου υπόσχονται την προσωρινή τιμή και τον πλούτο που έμεινε εδώ στη γη. Ποια είναι η χρήση αυτού που προκαλεί πάθη καρδιάς-καρδιάς, οδηγεί σε επαίνους, πορνεία, ληστεία, δολοφονία και άλλα εγκλήματα; Τι πλεονέκτημα έλαβε ο πρώην πρίγκιπας Publius, βασανισμένος από τον Άγιο Θεόδωρο, από προσωρινή δόξα και πλούτο; Τώρα είναι θαμμένος στη γη, που καταναλώνεται από σκουλήκια και βασανίζεται στην κόλαση, σε πυρκαγιά unquenchable. Και δεν θα επιβραδυνθείς να καταλάβεις την οργή του Θεού και θα χάσεις, τους πονηρούς ασεβείς. Είστε μένα απειλεί σκληρή βασανιστήριο, σπαθί, φωτιά και τα ζώα, αλλά δεν ελπίζω να με τρομάξει με τέτοιες απειλές και βασανίζει για να με αναγκάσει να τον αθεϊσμό: να υποφέρουν για τον Χριστό μου Θεός - αυτή είναι η πρώτη μου επιθυμία, γιατί είναι ο πλούτος μας, την τιμή, τη δύναμη και τη δόξα. Όχι, δεν αποχωρήσει από αυτόν, ούτε εγώ ούτε τα αδέλφια μου, αλλά να υποφέρει για Σωτήρα μας στα χέρια Του τη ζωή μας, Αυτός είναι ο κυβερνήτης ανίκητος, να απαλλαγούμε από τα προβλήματα να τον καλέσει? Μπορεί να μας απελευθερώσει από τα χέρια σας. Ακούγοντας αυτό, ο ηγεμόνας ήταν γεμάτος με θυμό και διέταξε να νικήσει τον άγιο στο πρόσωπο, λέγοντας: "Αξία!" Σας καλούμε εδώ για να θυσιάσετε στους θεούς και να μην μας κατηγορήσετε! Αλλά όταν άρχισαν να χτυπούν σοβαρά τον άγιο, τα χέρια των απεργών στέκονταν. Με τις εντολές του κυβερνήτη, καταγράφηκε λεπτομερώς ό, τι έγινε και αναφέρθηκε στη δοκιμή. Και όταν οι γραμματείς είδαν ότι τα χέρια των βασανιστών είχαν αποξηρανθεί, φοβούνταν να γράψουν με τρόμο. Ωστόσο, ένας χριστιανός, που στέκεται ανάμεσα στους ανθρώπους, κατέγραψε αυτό που συνέβαινε. Ο άρχοντας στράφηκε προς τον μάρτυρα με τα εξής λόγια: "Θα υποκύψεις στους θεούς επιτέλους για να σώσεις τη ζωή σου, ή θέλεις να σε βάλω στο θάνατο;" "Όχι", απάντησε ο Άγιος Ευτροπίος, "δεν θα κλίνω τον άθελον." Εσείς εσείς δεν είστε ευαίσθητοι, αν το κάνετε αυτό. Αλλά θα προσκυνήσω τον Θεό μου και θα θυσιάσω το τραγούδι μου με έπαινο. Έτσι λέει ο ευλογημένος Δαβίδ και με το στόμα του τον ίδιο τον Χριστό: "Και τα είδωλά τους είναι ασήμι και χρυσάφι, το έργο των χεριών των ανθρώπων. Έχουν στόμα, αλλά δεν μιλούν. έχουν μάτια, αλλά δεν βλέπουν " ( Ψαλμός 111: 12-13 ). Και προσθέτει: «Όπως και αυτοί που δουλεύουν γι 'αυτούς και όλοι όσοι εμπιστεύονται σε αυτούς» ( Ψαλμός 119: 16 ) Είστε κωφοί και τυφλοί και δεν θέλετε να με κάνετε το ίδιο! Αλλά δεν θα αποχωρήσω από τον Κύριό μου Ιησού Χριστό. Τότε ο άρχοντας στράφηκε προς τον Άγιο Κλεονίκα και τον Βασιλίσκο: - Και τι λέτε: Θα προσφέρετε θυσίες στους θεούς για να σώσει τη ζωή σας ή, όπως ο Ευτροπίος, θα επιμείνει και στη συνέχεια θα υποβληθεί στο ίδιο μαρτύριο; Οι άγιοι Κλεονίκα και Βασιλίσκος απάντησαν: "Όπως ο αδελφός μας και ο κ. Ευτροπίος πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, έτσι πιστεύουμε στο Θεό Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα. Όπως Ευτροπίου υποφέρει για τον Χριστό, και θέλουμε να υποφέρουν, και ο διάβολος δεν μπορεί να μας χωρίζουν, που συνδέονται με μια ιερή πίστη στον Χριστό, και την αμοιβαία αγάπη. Όπως τρεις υφαντά ρήξεις σχοινί και οι τρεις μας θα είναι ισχυρή, και όπως η Αγία Τριάδα είναι αδιαίρετη, και είμαστε ενωμένοι στην πίστη και την αγάπη. Έτσι βασανίζουν μας ακόμα πιο βίαια, θα πάμε στο αλεύρι για τη δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, τον οποίο εχθρός εσύ. Όταν το έλεγαν αυτό, ο ηγεμόνας διέταξε τέσσερις στρατιώτες να τεντώσουν το καθένα και να χτυπήσουν ισχυρές φλέβες χωρίς κανένα έλεος. Οι άγιοι χτυπήθηκαν τόσο σκληρά ώστε τα κομμάτια του σώματος, που βρέθηκαν στο αίμα, έπεσαν στο έδαφος. Αλλά με θάρρος υπέμειναν και προσευχόταν στον Θεό. Η σκληρότητα ήταν σκληρή, αλλά με τη βοήθεια του Θεού, οι μάρτυρες δεν φαίνεται να υποφέρουν καθόλου. Ο Άγιος Ευτρόπιος προσευχήθηκε με αυτά τα λόγια: "Ο Θεός Παντοδύναμος, καλός και ελεήμων!" Μην μας περιφρονούν, Κύριε, Εσείς, που σώσει τους δίκαιους, προειδοποιήστε τους ασεβείς, διορθώστε τους πεισματάρους, φυλάξτε τους σοφούς και διδάξτε τους παράφρονες. Μπορείτε να δεσμεύσετε τον διάβολο και να απελευθερώσετε τον άνθρωπο. Είστε ο βοηθός των κρατουμένων σε δεσμούς, ο υπερασπιστής των βασανιστηρίων, η πηγή της καλοσύνης, ο Σωτήρας των ψυχών μας. Στέλνετε ταλαιπωρία και δίνετε το θάρρος να υπομείνετε το μαρτύριο. Ας υποφέρουμε επίσης για χάρη της κορώνας ενός μάρτυρος. Ελάτε στη βοήθειά μας, καθώς βοήθησε τον υπηρέτη Σου Θεόδωρο. Δείξε τους ανθρώπους την κακία του διαβόλου, το έλεός σου και όλα τα ισχυρά μας βοηθήσουν να δείξουμε σε όλους όσους θεωρούμε εσένα βασιλιά μας από τον Ιησού Χριστό, δοξάζοντας με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα για όλους. Οι Άγιοι Κλεονίκα και Βασιλίσκος είπαν: - Αμήν. Και ξαφνικά έγινε ένας τρομερός σεισμός, έτσι ώστε συγκλόνισε ολόκληρο το δικαστήριο, κουρασμένος και φοβισμένος οι δήμιοι μετακινηθεί, και οι άγιοι, απελευθερώθηκε από μια αόρατη δύναμη, παρέμεινε άθικτο. Και έτσι ο Κύριος εμφανίστηκε με τους αγγέλους και με τον Άγιο Θεόδωρο. Ο Άγιος Ευτρόπιος απευθύνθηκε στον Κύριο: - Δόξα σε σένα, Κύριέ μου Χριστό, που άκουσα τόσο σύντομα και ποιος είμαι, ότι ο ίδιος ο Κύριος ήρθε σε μένα; Και στον Άγιο Κλεονίκα και στον Βασιλίσκο του Αγίου Ευτροπίου είπε: - Βλέπετε, εδώ είναι ο βασιλιάς μας Ιησούς Χριστός στέκεται με τον Θεόδωρο σε όλη τη δόξα; «Βλέπουμε», απάντησαν. Ο Άγιος Θεόδωρος, ο οποίος εμφανίστηκε με τον Κύριο, δήλωσε: "Αδελφός Eutropius!" Η προσευχή σας ακούγεται και ο Σωτήρας σας βοήθησε με την ανακοίνωση της αιώνιας ευδαιμονίας. Ο ίδιος ο Κύριος τους είπε: «Όταν βασανίστηκαν, στάθηκα μπροστά σου, βλέποντας την υπομονή σου». Εφόσον υποφέρετε με θαρραλέο τον πρώτο πόνο, θα είμαι ο βοηθός σας μέχρι να τελειώσετε το κατόρθωμα και τα ονόματά σας θα εγγραφούν στο βιβλίο της ζωής. Μετά από αυτά τα λόγια, ο Κύριος έγινε αόρατος με τον Άγιο Θεόδωρο. Οι πολεμιστές που βασάνισαν τους αγίους άρχισαν να ρωτούν τον άρχοντα: "Σας παρακαλούμε, κύριε, να μας ελευθερώσετε από αυτό το θέμα, δεν μπορούμε να βασανίσουμε αυτούς τους ανθρώπους." Υποδεικνύοντας στους αγίους, ο ηγεμόνας είπε: «Αυτοί οι μάγοι κάνουν ξόρκια και έτσι φοβίζουν τους πολεμιστές». Πολλοί από τους ανθρώπους, που τιμήθηκαν για να δουν το θεϊκό φαινόμενο, αναφώνησαν: - Όχι, όχι ξόρκια και όχι μαγεία, αλλά ο χριστιανικός Θεός βοηθά τους δούλους του: τώρα είδαμε τον βασιλιά του Χριστού τους και ακούσαμε τη φωνή των αγγέλων. "Δεν είδα τίποτα", είπε ο ηγεμόνας. "Δεν άκουσα έναν ήχο." Ο Άγιος Ευτρόπης τον απευθύνθηκε με τα εξής λόγια: - σωστό να πούμε ότι δεν έχει δει τη θεία εμφάνιση και δεν άκουσαν τη φωνή του ουρανού: δεν μπορείτε να δείτε την ψυχική μάτια, γιατί είναι τυφλωμένοι από τον διάβολο, και αυτοεκπληρούμενη προφητεία σας Ησαΐας: «αυτιά βαριά, και να κλείσει τα μάτια τους» ( Ησαΐας 6: 10 ). Ακούγοντας αυτό και βλέποντας ότι οι άνθρωποι ανησυχούν, ο ηγεμόνας διέταξε να δεσμεύσει τους αγίους και να τους οδηγήσει στη φυλακή. Όταν οι άγιοι πήγαιναν εκεί, οι φυλακισμένοι ήταν πολύ ευχαριστημένοι και οι πάσχοντες από το Χριστό τραγουδούσαν ένα τραγούδι: «Η βοήθειά μας είναι στο όνομα του Κυρίου, που έκανε τον ουρανό και τη γη» ( Ψ.123: 8 ). Ενώ γευματίζονταν αργά αυτήν την ημέρα με τους συμβούλους του, ο ηγεμόνας τους είπε: - Δεν ξέρω τι να κάνω με αυτούς τους ανθρώπους: ολόκληρη η πόλη ανησυχεί εξαιτίας τους. Τι νομίζεις; Ένας από τους συμβούλους είπε: "Σας παρακαλώ, να τους σκοτώσετε το συντομότερο δυνατόν". Εάν επιβραδύνετε να τα εκτελέσετε, τότε ολόκληρη η πόλη θα απομακρυνθεί από τους θεούς και θα ακολουθήσει αυτούς τους ανθρώπους. Ειδικά δεν επιτρέπουν τόσο πολύ να πούμε το μακρόπνοο ευρωτικό. "Τον πρότεινα να υποκύψει στους θεούς", είπε ο ηγέτης, "και με αιτήματα και απειλές, και βλάπτει τους θεούς και τον τσάρο, και με ενοχλούσε επίσης με τις επιλήψεις του". Αλλά ας τον καλέσουμε και να τον πείσουμε με αιτήματα. Αν μας ακούει, τότε θα υπάρξει δόξα στους φιλόποστους θεούς, και αν όχι, θα προδώσω τον θάνατό τους. Έτσι λέγοντας, έστειλε τους στρατιώτες να τον φέρουν ο Ευτροπίος από το μπουντρούμι. Ο Ευτροπίος εισήλθε και ο ηγεμόνας, καθισμένος στο δείπνο, τον απευθύνθηκε: "Θέλετε να σας φέρω στο ναό των θεών μας με τιμή και θα τους φέρετε θύματα;" Ο Άγιος Ευτόπιος απάντησε: "Ο Κύριος ο Θεός μου ζει!" Και εγώ δεν έχω την πρόθεση να υποχωρήσω από την πίστη του Χριστού, καθιερωμένη στην πετρώδη ακλόνητη. Ο ηγεμόνας κάλεσε τον μάρτυρα να καθίσει μαζί τους για δείπνο, αλλά αρνήθηκε. Και οι άλλοι κάθισαν τον προκάλεσαν: "Καθίστε μαζί μας, Eutropius, φάτε και πίνετε, υποβάλλετε στο αφεντικό σας!" Ο άγιος απάντησε: - Όχι, είμαι ο δούλος του Χριστού, δεν θα καθίσει με δυσάρεστα, λέει ο ιερός προφήτης Δαβίδ: «Μακάριος ο άνθρωπος που δεν περπατάει στη συμβουλή των ασεβών, ούτε κάθεται στο περιφρονητική» ( Ps.1: 1 ). Και σε άλλο τόπο: «Δεν έχω καθίσει με ψεύτικους ανθρώπους και με εξαπατημένους δεν θα πάω» ( Ψαλ. 25: 4 ). Ένας άλλος προφήτης διακηρύσσει: «Βγείτε από ανάμεσά τους και γίνεσθε διαχωρισμό, λέγει Κύριος, και δεν αγγίζουν την ακαθαρσία τους, και θα λάβετε» ( Is.52: 11 ). Ο άρχοντας είπε: "Ήταν καλός πριν, ο Ευτροπίος, και τώρα φαίνεται να είσαι κακός". «Δεν είμαι κακός», απάντησε ο άγιος, «αλλά κρατώ τις εντολές του Θεού». Αν προσπαθήσετε να υπακούσετε στις εντολές των βασιλιάδων της γης, τότε προσπαθώ σκληρότερα να εκπληρώσω την εντολή του βασιλιά της ουρανού και του αθάνατου εκείνου που υπηρετώ. Ο άρχοντας συνέχισε να πείθει τον άγιο: - Μόνο χωρίς την αδελφότητα σας, φέρτε αύριο θυσίες στους θεούς, έτσι ώστε ο λαός, βλέποντας αυτό, να είστε βέβαιοι να μην απομακρυνθείτε από τους θεούς, αλλά να τους τιμάτε ως θυσίες. Ο Άγιος Ευτρόπιος αρνήθηκε: - Κακό! Θέλεις να με γίνεις μάγισσας του σμήνους του Χριστού; Όχι, αυτό δεν είναι, διότι ο Κύριος λέει, μου: «Και όποιος προσβάλλει έναν από αυτούς τους μικρούς μας φίλους που πιστεύουν σε μένα, θα ήταν καλύτερα αν μια μυλόπετρα απαγχονίστηκαν για το μύλο του στο λαιμό και ότι πνίγηκαν στο βάθος της θάλασσας» ( Mf.18: 6 ). Και σε άλλο σημείο λέει: «Δεν μπορείτε να υπηρετείτε τον Θεό και τον Μαμμωνά» ( Mf.6: 24 ) και «Τι κοινωνία έχων το φως με το σκοτάδι; Ποια είναι η συμβατότητα του ναού του Θεού με τα είδωλα; » ( 2Κορ.6: 14, 16 ). Ακούγοντας αυτό, ο ηγέτης διέταξε να φέρει το χρυσό, διάφορα ακριβό ρούχα και 150 λίτρα από 1712 ασήμι και είπε: - Όλα αυτά θα σας δώσω και ακόμα περισσότερο, απλά πείτε στους ανθρώπους αύριο ότι υπακούσατε στον άρχοντα και στη συνέχεια προσευχθήκατε στο Θεό σας όσο θέλετε. "Ο σαγηνευτικός ονειροπόλος:" αναφώνησε ο Άγιος Ευτροπίος. "Όχι, δεν θα εξαπατήσετε τον υπηρέτη του Θεού!" Θυμάμαι σθεναρά τα λόγια της Γραφής: «Ποια είναι η χρήση του ανθρώπου, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο και πονάει η ψυχή του; Ή τι θα δώσει ένας άνθρωπος σε αντάλλαγμα για την ψυχή του; » ( Ματ 16:26 ). Ο αδελφός σου Ιούδας, ο οποίος αγάπησε ασήμι, κατέστρεψε την ψυχή του, έτσι θα χαθείς μαζί του. Γιατί όμως διστάζεις να μας σκοτώσεις; Ξέρτε ότι τίποτα δεν θα μας απομακρύνει από την αγάπη του Χριστού. Ο ηγεμόνας υποστήριξε μαζί του για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά ο μάρτυρας όχι μόνο δεν τον υπακούει, αλλά όλο και τον επιπλήττει όλο και περισσότερο και ακρωτηριάζει τους θεούς. Ήταν ήδη τα μεσάνυχτα, ήρθε η ώρα να πάει για ύπνο και ο ηγεμόνας είπε στους υπηρέτες: - Πάρτε τον Eutropius στη φυλακή και εκεί δεσμεύστε τον και τους φίλους του. Προφανώς, το κακό δεν θα αλλάξει ποτέ και δεν μπορεί κανείς να περιμένει καλό από αυτό. Αφήνοντας, ο άγιος είπε στον κυβερνήτη: «Εσύ, ο κήπος της κακίας, που δεν φέρει το καρπό της δικαιοσύνης, θα χαθεί σύντομα και θα πεταχτεί στη φωτιά». Είστε μια ακατάλληλη γη που δεν καλλιεργεί σιτάρι, αλλά ζιζάνια! Ο Σατανάς έλαβε την ψυχή σας και το έσπειρε με τους σπόρους του κακού. Έτσι λέει, βγήκε έξω. Όταν μπήκε στο μπουντρούμι, βρήκε τους αγίους Κλεωνίκη και Βασιλίσκο να προσεύχονται θερμά: προσευχόταν γι 'αυτόν όλη τη νύχτα. Το επόμενο πρωί ο κυβερνήτης ήθελε να κάνει μια θυσία στον λαό και διέταξε τους εορτασμούς να φωνάξουν στους δρόμους, ώστε όλοι να συγκεντρωθούν μαζί με τα θύματα στο ναό της Αρτέμιδος. Όταν οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν εκεί και ο ηγέτης ήρθε, τότε, υπό την διοίκησή του, οι άγιοι μάρτυρες Ευτροπή, Κλεονίκα και Βασιλίσκος επίσης ήρθαν. Όλα τα λατρευτικά είδωλα και θυσίασαν όποιον θυμάται, ποιοι είναι ζώα. "Ευτροποίος", είπε ο άρχοντας, "πηγαίνετε με τον αδερφό σας και θυσιάζετε στους θεούς ή θα πεθάνετε έναν κακό θάνατο ". Ο Άγιος Ευτρόπιος και οι φίλοι του άρχισαν να το λένε αυτό: - Κύριε, ο Παντοδύναμος Θεός, αιώνιος, μη βερνικωμένος, άψυχος, αμετάβλητος, ζωντανός στον ουρανό, δοξασμένος στη γη! Μπορείτε ενέκρινε τον ουρανό, τη γη στη βάση του, έκανε ένα βουνό, μετράνε τα αμέτρητα αστέρια και τους έδωσε όλα τα ονόματα, θαυμάσια βροχή πάνω μας το φως του. Μπορείτε φορά έσωσε τα τρία ιερά τους νέους από το καμίνι της Βαβυλώνας, Daniel έσωσε το ιερό από το στόμα του λιονταριού, απελευθερώθηκαν από το θάνατο του δούλου σου, Susanna, Σάντα Tecla σωθεί από τη φωτιά και τα ζώα, που ήταν με τον Άγιο Θεόδωρο στην ταλαιπωρία του. Να είστε μαζί μας και, όταν έρχεστε σε αυτό το μέρος, να δείξετε τη δύναμή σας και να καταστρέψετε όλη την ειδωλολατρική αηδία. Γράψτε ότι σε αυτό το σημείο οι Χριστιανοί φέρνουν σε Σένα, τον Αληθινό Θεό, αμάριστες θυσίες, επειδή είσαι ο Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Δόξα σε σένα, τον μονογενή γιο σου, και στο άγιο πνεύμα σου, τώρα και πάντα και για πάντα και πάντα. Αμήν. Όταν οι άγιοι είχαν μιλήσει αυτά τα λόγια, και βροντή συγκλόνισε τη γη, έτσι ώστε ο ναός ανακινείται, και ο κυβερνήτης όλων των σημερινών έτρεξε έξω από το ναό, φοβούμενοι μήπως. Το είδωλο της Άρτεμης έπεσε και συνετρίβη σε μικρά κομμάτια. Μεταξύ του θορύβου του σεισμού ήρθε μια φωνή από ψηλά: "Η προσευχή σας έχει ακουστεί, και σε αυτό το μέρος θα υπάρχει ένα σπίτι για την προσευχή των χριστιανών." Οι άγιοι χαίρονται στον Κύριο. Όταν ο σεισμός σταμάτησε και όλοι ανακτηθεί αργά από το φόβο, κυβερνήτης κάθισε στο κάθισμα κρίση, και, τρίξιμο των δοντιών του με οργή στους Αγίους, διέταξε να φέρει το θείο και ρητίνης, λιώσει τους τρεις λέβητες και νερό για τα σώματα των αγίων. Ο κυβερνήτης διέταξε επίσης να οδηγεί στο έδαφος ισχυρές συμμετοχές, να βάλει τους αγίους και να σταυρώσει γυμνή, δεμένα τα χέρια τους του σε διάφορα στοιχήματα μεταξύ τους. Όταν αυτό έγινε και η ρητίνη στα καζάνια άρχισε να βράζει έντονα, ο Άγιος Κλεονίκης στράφηκε στον Άγιο Ευτροπή: "Αδελφέ, ας προσευχηθούμε στον Κύριο, είμαστε σε μεγάλη αγωνία". Οι άγιοι άρχισαν να προσεύχονται: - Κύριε Ιησού Χριστό, έρχονται στη βοήθειά μας και δείχνουν τη δύναμή σας: είμαστε αδύναμοι, ενισχύστε μας για να υπομείνετε βασανιστήρια. Οι υπάλληλοι έφεραν λέβητες βρασμού με θείο και ρητίνη, κρατώντας τους με λαβίδες σιδήρου. Ο ευλογημένος Ευτρωπής είπε στους υπηρέτες: "Ο Κύριος μετατρέπετε το έργο σας σε εσάς". Ξαφνικά, με τη βοήθεια της δύναμης του Θεού, οι μάρτυρες αποσύρουν τα χέρια τους από τα πασσάλους, πήραν τα ζεστά καζάνια με τα χέρια τους και έχυαν πίσσα στις πλάτες τους ο ένας στον άλλο. Αποστραγγίζοντας από το σώμα τους, η ρητίνη χύθηκε σαν νερό πάνω από το μαρμάρινο πάτωμα, ξεπέρασε τους υπηρέτες και τους έκαψε στα οστά. Βλέποντας αυτό, ο κυβερνήτης ήταν τρομοκρατημένος, αλλά το απέδωσε στις μαγείες των χριστιανών. Κάλεσε άλλους υπηρέτες να σκίσουν τα σώματα των αγίων με σιδερένια νύχια και να πασπαλίσουν τις πληγές με μουστάρδα και αλάτι, που διαλύθηκαν σε ξύδι. Όλοι αυτοί οι άγιοι έχουν υπομείνει γενναία. Μεταξύ των μαρτύρων ο Άγιος Ευτροπίος είπε στον κυβερνήτη: - Πονηρός, μισός για τη δόξα του Θεού! Σκεφτείτε ότι η αγωνία εξακολουθεί να είναι μεγάλη, ώστε να μπορέσουμε να λάβουμε το στέμμα του μάρτυρα για μεγαλύτερη ταλαιπωρία με μεγαλύτερη δόξα. Ενοχλημένος από αυτά τα λόγια, ο βασανιστής διέταξε τους υπηρέτες του να βασανίζουν τους αγίους περισσότερο, και είπαν: "Προσπαθήστε, όλο και πιο γρήγορα, να ασχοληθείτε πιο γρήγορα: επιδιώκουμε να απαλλαγούμε από σας, να δούμε το πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού". Μεγάλη βασανίζει τους αγίους, και μόνο κατά το ηλιοβασίλεμα ο ηγέτης διέταξε και πάλι να τους πετάξει στη φυλακή και να τους κολλήσει σε αλυσίδες. Οι άγιοι προσεύχονταν στο μπουντρούμι όπως αυτό: "Κύριε!" Μη μας αφήνετε μέχρι να υποφέρουμε όλα τα δεινά και, έχοντας απελευθερωθεί από τον ταλαιπωρητή μας, θα φτάσουμε σε ένα ήσυχο καταφύγιο όπου δεν υπάρχει ασθένεια, καμία θλίψη, καμία θλίψη, κανένα αναστεναγμό. Όταν προσεύχονταν έτσι, τα μεσάνυχτα εμφανίστηκε ο Κύριος, ο οποίος τους είπε: "Αληθινά σας λέω · επειδή, εσείς θ 'σκοτώσετε για Μένα, θα λάβετε από εμένα την αιώνια ζωή με τους αγίους». Επιδοκιμασμένοι από την επίσκεψη του Κυρίου, οι μάρτυρες εξακολουθούν να εδραιώνονται στην πίστη. Το πρωί ο ηγεμόνας καθόρισε πάλι στη δίκη και, καλώντας τους αγίους, είπε: - Λοιπόν, λοιπόν; Έχετε αποφασίσει να λατρεύετε τους θεούς και να τους προσφέρετε θυσίες ή θέλετε να πεθάνετε έναν κακό θάνατο; Ο Άγιος Ευτόπιος απάντησε: - Μην σας, συννεφιασμένο, τυφλωμένοι από αισθησιακή και καταστροφέας, δεν άκουσα από εμάς, ότι δεν θα λατρεύουν τους θεούς σου - κωφάλαλους διάβολοι, και να μην τους φέρει στο θύμα; Ακούγοντας αυτό, ο ηγεμόνας καταδίκασε τους αγίους Ευτροπή και Κλεονίκα στον σταυρό, έχοντας εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα: - Μεταπτυχιακό Μάγων Ευτροπίου και ένας άλλος μάγος, Kleonikos δεν ακούσετε τα αιώνια διατάγματα των βασιλέων, αλλά οι οπαδοί της χριστιανικής πίστης, με την ετυμηγορία του αξιότιμου δικαστήριο σίγουρα να σταυρωθεί. Ο βασιλιάς, λοιπόν, φυλακίζεται με άλλους κρατούμενους. Ακούγοντας αυτό, ο Άγιος Βασίλειος φώναξε στον ηγεμόνα: "Με κρίνετε και τον θάνατο. Δεν θέλω να υστερήσω από τους φίλους μου, αλλά φιλοδοξώ να σταθώ μαζί τους ενώπιον του Χριστού του Θεού μας. "Όχι", είπε ο ηγεμόνας, "ήμουν τόσο εμπνευσμένος από τους θεούς: εσείς ορκίζατε να μην αφήσετε ο ένας τον άλλον? Αλλά δεν θα σε καταστρέψω όλοι μαζί για να σπάσει ο όρκος και η επιθυμία σου δεν εκπληρωθεί. "Πράγματι," αναφώνησε ο Eutropius, "είσαι πιο έντονος από όλα τα ζώα, τα πιο σκληρά από όλα τα ζώα!" Μοιράζεστε μια ομάδα, αδιάσπαστη από την πίστη και την αγάπη. Αλλά σύντομα ο Θεός θα σας εκδικηθεί, τα λουλούδια της χάριτος του Θεού θα ανθίσουν και θα δώσουν καρπούς στις εκκλησίες του Θεού. Μετά από αυτά τα λόγια, ο Άγιος Ευτρωπίος βγήκε έξω από τον Άγιο Κλεωνίκ έξω από την πόλη, όπου ήταν οι σταυροί. Όλη η πόλη τους ακολούθησε: όχι μόνο χριστιανούς, αλλά και ειδωλολάτρες. Βλέποντας τους σταυρούς τους, οι άγιοι μάρτυρες είπαν: "Κύριε Θεό, Ιησού Χριστό!" Δοξάστε και ευχαριστήστε που μας κάνατε άξια θανάτου στο σταυρό, όπως το ελεύθερο βάπτισμα. Ας στεφθεί με την αλήθεια, ότι, υποφέροντας μαζί σας, πρέπει να δοξαστούμε στη Βασιλεία Σου. Προσευχόμαστε για την Ιερά Εκκλησία. υποτάξτε εκείνους που ανυψώνονται ενάντια στους δούλους σας και παραχωρήστε ειρήνη στη συγγένεια του Χριστού. Κατά τη διάρκεια αυτής της προσευχής οι στρατιώτες καρφώθηκαν στους μάρτυρες στους σταυρούς. Και έπειτα ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό που καλούσε τους αγίους για αιώνια ανάπαυση. Οι άγιοι Ευτροπίοι και Κλεονίκα προκάλεσαν την ψυχή τους στον Κύριο με προσευχή: «Στα χέρια σου, Βλάντυ, προδίδουμε τις ψυχές μας». Έτσι πέθαναν στις 3 Μαρτίου την τρίτη ημέρα. Δύο ευσεβείς σύζυγοι, πολίτες της πόλης Αμάσια, Coint και Velonic, ζήτησαν από τον άρχοντα να τους επιτρέψει να πάρουν τα σώματα των μαρτύρων. Ο κυβερνήτης δεν αρνήθηκε το αίτημα. Στη συνέχεια ο Κύκλωνος πήρε το σώμα του Αγίου Ευτροπίου και τον χήρασε με ειρήνη, με τιμή τον έθαψε στο χωριό του, που είναι 18 στάδια από το 1713 από την πόλη. Το σώμα του Kleonik πήρε το Coint και με την ίδια τιμή που έβαλε στο χωριό Kim. Σε αυτά τα μέρη, στους τάφους των μαρτύρων, έγιναν πολλές θεραπείες για τη δόξα του Θεού. Ο Άγιος Βασιλίσκος, ο οποίος παρέμεινε στο μπουντρούμι, διατηρήθηκε σε ομόλογα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο κυβερνήτης Ασκληπιδότης πέθανε. υπό τον διάδοχό του Αγρίππα, ο Άγιος Βασίλειος αποκεφαλίστηκε το μήνα Μάιο στις 22η ημέρα. Την ημέρα αυτή η μνήμη του τιμάται για τη δόξα του Χριστού, του Θεού μας, δοξασμένη με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα για πάντα. Αμήν. 1711 Ρωμαίου αυτοκράτορα σε 285 με 310 χρόνια., Co-χάρακα αυτοκράτορα Διοκλητιανού. 1712 λίτρα (Γρ. Λιτρα, λατ. Ζυγός) ισούται με 23 ρωσικά κιλά. Έτσι, 150 λίτρα του αργύρου είναι 100 κιλά ασήμι, ή στην παρούσα τιμή του αργύρου περίπου 2200 ρούβλια. (150 λίτρων 49 kg 117,5 - «Το αλφαβητάρι της πίστης» Edition) 1713 Στάδιο (στάδιον), ένα ελληνικό μέτρο μήκους ίση με περίπου 74 οργιές. Κατά συνέπεια, τα 18 στάδια - περισσότερο από 2,5 μίλια. (177,6 m στάδια Σοφίτα, τα στάδια των Ολυμπιακών 192,27 μ. - "ABC of Faith" Edition)

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

ΤΗΝ ΝΕΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ

www.agiamarinaalykou.gr

καιί γράψτε μας τα σχόλιά σας

Δ Ι Α Β Α Σ Τ Ε

ΑΓΙΟΥ ΜΑΚΆΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ 
Λόγος περί ἐξόδου ψυχῆς δικαίων και ἁμαρτωλῶν, 
τό,πῶς χωρίζονται ἐκ τοῦ σώματος καί τό πῶς εἰσιν
(σελίδες  385 - 392 )

Τὸ Ψυχοσάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω ἔχει τὸ ἑξῆς νόημα: Ἡ ἑπόμενη ἡμέρα εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου, ἐκείνη τὴ φοβερὴ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὅλοι θὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ θρόνο τοῦ μεγάλου Κριτῆ. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ μὲ τὸ Μνημόσυνο τῶν κεκοιμημένων ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ γίνει ἴλεως καὶ νὰ δείξει τὴ συμπάθεια καὶ τὴ μακροθυμία του, ὄχι μόνο σὲ μᾶς ἀλλὰ καὶ στοὺς προαπελθόντας ἀδελφούς, καὶ ὅλους μαζὶ νὰ μᾶς κατατάξει μεταξὺ τῶν υἱῶν τῆς Ἐπουράνιας Βασιλείας Του.  Μὲ τὸ δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται ἡ πίστη μας γιὰ τὴν καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας τὴν ἵδρυση καὶ τὰ γενέθλια (ἐπὶ γὴς) γιορτάζουμε κατὰ τὴν Πεντηκοστή. Μέσα στὴ μία Ἐκκλησία περιλαμβάνεται ἡ στρατευομένη ἐδῶ στὴ γῆ καὶ ἡ θριαμβεύουσα στοὺς οὐρανούς. Κατὰ τὰ δύο μεγάλα Ψυχοσάββατα ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ σὲ μία παγκόσμια ἀνάμνηση «πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου». Μνημονεύει:

* Ὅλους ἐκείνους ποὺ ὑπέστησαν «ἄωρον θάνατον», σὲ ξένη γῆ καὶ χώρα, σὲ στεριὰ καὶ σὲ θάλασσα.

* Ἐκείνους ποὺ πέθαναν ἀπὸ λοιμικὴ ἀσθένεια, σὲ πολέμους, σὲ παγετούς, σὲ σεισμοὺς καὶ θεομηνίες.

* Ὅσους κάηκαν ἢ χάθηκαν.

* Ἐκείνους ποὺ ἦταν φτωχοὶ καὶ ἄποροι καὶ δὲν φρόντισε κανεὶς νὰ τοὺς τιμήσει μὲ τὶς ἀνάλογες Ἀκολουθίες καὶ τὰ Μνημόσυνα.

Ὁ Θεὸς δὲν περιορίζεται ἀπὸ τόπο καὶ χρόνο. Γι Αὐτὸν εἶναι γνωστὰ καὶ συνεχῶς παρόντα ὄχι μόνο ὅσα ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμαστε στὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ τὰ παρελθόντα καὶ τὰ μέλλοντα. Τὸ διατυπώνει λυρικότατα μία προσευχὴ τῆς Ἀκολουθίας τῆς θείας Μεταλήψεως, ποὺ ἀποδίδεται στὸν ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνὸ ἡ στὸν ἅγιο Συμεὼν τὸν νέο θεολόγο:

«Ἐπὶ τὸ βιβλίον δέ σου καὶ τὰ μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα σοὶ τυγχάνει».

Ὡς αἰώνιος καὶ πανταχοῦ παρὼν ὁ πανάγαθος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἀγκαλιάζει μὲ τὴ θεία του πρόνοια τὸ ἄπειρο σύμπαν καὶ τοὺς ἀτέρμονες αἰῶνες. Ὅλους τους ἀνθρώπους ποὺ ἔζησαν, ζοῦν καὶ θὰ ζήσουν τοὺς νοιάζεται ἡ ἀγάπη τοὺ• «ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἠμᾶς» (Β' Κὸ 5,14).

Μὲ αὐτὴν τὴν πίστη ἀναθέτουμε στὴν ἀγάπη καὶ στὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους», τοὺς ζωντανοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς κεκοιμημένους μας.

Ἂς δοῦμε τί ἔλεγε γιὰ τὰ μνημόσυνα ὁ μακαριστός π. Παΐσιος (ἀπὸ τὸν Δ’ τόμο, Οἰκογενειακὴ Ζωή,Λόγοι τοῦ π.Παισίου, Ἐκδόσεις Ἡσυχαστήριο Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, Σουρωτή, Θεσσαλονίκη).

- Γέροντα, οἱ ὑπόδικοι νεκροὶ (πλὴν τῶν Ἁγίων) μποροῦν νὰ προσεύχονται;

- Ἔρχονται σὲ συναίσθηση καὶ ζητοῦν βοήθεια, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν τόν εαυτό τους. Ὅσοι βρίσκονται στὸν Ἅδη μόνο ἕνα πράγμα θὰ ἤθελαν ἀπὸ τὸν Χριστό: νὰ ζήσουν πέντε λεπτὰ γιὰ νὰ μετανοήσουν. Ἐμεῖς ποὺ ζοῦμε, ἔχουμε περιθώρια μετανοίας, ἐνῶ οἱ καημένοι οἱ κεκοιμημένοι δὲν μποροῦν πιὰ μόνοι τους νὰ καλυτερεύσουν τὴν θέση τους, ἀλλὰ περιμένουν ἀπὸ ἐμᾶς βοήθεια. Γι’ αὐτὸ ἔχουμε χρέος νὰ τοὺς βοηθοῦμε μὲ τὴν προσευχή μας.

Γιατί, τί νὰ τοὺς κάνει ὁ Θεός; Σὰν ἕνα παιδὶ ποὺ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν πατέρα του, σπαταλάει ὅλη τὴν περιουσία του καὶ ἀπὸ πάνω βρίζει καὶ τὸν πατέρα του. Ε, τί νὰ τὸ κάνει αὐτὸ ὁ πατέρας του; Οἱ ἄλλοι ὅμως οἱ ὑπόδικοι, ποὺ ἔχουν λίγο φιλότιμο, αἰσθάνονται τὴν ἐνοχή τους, μετανοοῦν καὶ ὑποφέρουν γιὰ τὶς ἁμαρτίες. Ζητοῦν νὰ βοηθηθοῦν καὶ βοηθιοῦνται θετικά μέ τίς προσευχές τῶν πιστῶν. Τοὺς δίνει δηλαδὴ ὁ Θεὸς μία εὐκαιρία, τώρα ποὺ εἶναι ὑπόδικοι, νὰ βοηθηθοῦν μέχρι νὰ γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία. Καὶ ὅπως σὲ αὐτὴ τὴ ζωή, ἂν κάποιος εἶναι φίλος μὲ τὸν βασιλιά, μπορεῖ νὰ μεσοαλαβήσει καὶ νὰ βοηθήσει ἕναν ὑπόδικο, ἔτσι κι ἂν εἶναι κανεὶς φίλος μὲ τὸν Θεό, μπορεῖ νὰ μεσολαβήσει στὸ Θεὸ μὲ τὴν προσευχή του καὶ νὰ μεταφέρει τοὺς ὑπόδικους ἀπὸ τὴν μία φυλακὴ σὲ ἄλλη καλύτερη, ἀπὸ τὸ ἕνα κρατητήριο σὲ ἕνα ἄλλο καλύτερο. Ἢ ἀκόμα μπορεῖ νὰ τοὺς μεταφέρει καὶ σὲ ἕνα δωμάτιο ἢ σὲ διαμέρισμα.

Ὅπως ἀνακουφίζουμε τοὺς φυλακισμένους μὲ ἀναψυκτικὰ κλπ ποὺ τοὺς πηγαίνουμε, ἔτσι καὶ τοὺς νεκρούς τους ἀνακουφίζουμε μὲ τὶς προσευχές καί τίς ἐλεημοσύνες ποὺ κάνουμε γιὰ τὴ ψυχή τους.Οἱ προσευχὲς τῶν ζώντων γιὰ τοὺς κεκοιμημένους καὶ τὰ μνημόσυνα εἶναι ἡ τελευταία εὐκαιρία ποὺ δίνει ὁ Θεὸς στοὺς κεκοιμημένους νὰ βοηθηθοῦν,μέχρι νὰ γίνει ἡ τελικὴ Κρίση.Μετὰ τὴν δίκη δὲν θὰ ὑπάρχει δυνατότητα νὰ βοηθηθοῦν….

Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἔχει τὰ κόλλυβα, τὰ μνημόσυνα. Τὰ μνημόσυνα εἶναι ὁ καλύτερος δικηγόρος γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν κεκοιμημένων. Έχουν τὴ δυνατότητα καὶ ἀπὸ τὴν κόλαση νὰ βγάλουν τὴ ψυχή. Κι ἐσεῖς σὲ κάθε Θεία Λειτουργία νὰ διαβάζετε κόλλυβα γιὰ τοὺς κεκοιμημένους. Έχει νόημα τὸ σιτάρι: Σπείρετε ἐν φθορά, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσία (Ἃ' Κορινθ, κὲφ 15, ἒδ 42) (δηλαδὴ συμβολίζει τὸ θάνατο καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ ἀνθρώπου), λέει ἡ Γραφή…

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου πόλεως Φλωρίνης, Ψυχοσάββατον 12-2-1977)

H EKKΛHΣIΑ   MΑΣ, αγαπητοί μου, προσεύχεται πάντοτε, προσεύχεται κι αυτή την ώρα. Προσεύχεται εντόνως.  στην αγία Γραφή υπάρχει προτροπή του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, που μας συνιστά την έντονο προσευχή· «Aγρυπνείτε», λέει, «εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθείτε εκφυγείν πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι  και σταθείναι έμπροσθεν του υιού του ανθρώπου» (Λουκ. 21,36). «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε», λέει επίσης ο Kύριος (Mατθ. 26,41). Kαι ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει· «Aδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5,17). Προσεύχεται η Eκκλησία μας διαρκώς, ανα πάσαν ώρα. Δεν υπάρχει μόνο το κοσμικό ωρολόγιο, Δεν υπάρχει μόνο το ωράριο εργασίας του κόσμου· υπάρχει και το ωράριο προσευχής στο Θεό, η ώρα του Θεού. Προσεύχεται η Eκκλησία το πρωί στον όρθρο, προσεύχεται το μεσημέρι στις ώρες, προσεύχεται το απόγευμα στον εσπερινό, προσεύχεται το βράδυ στο  απόδειπνο, προσεύχεται τα μεσάνυχτα στο μεσονυκτικό. Προσεύχεται όλες τις ημέρες. Kάθε ημέρα της εβδομάδος είναι  αφιερωμένη σε κάποια μνήμη. H Δευτέρα λόγου χάριν είναι αφιερωμένη στη μνήμη των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων. H Tρίτη στη μνήμη του τιμίου Προδρόμου. H Tετάρτη στην ανάμνηση της   προδοσίας. H Πέμπτη στη μνήμη των αγίων Aποστόλων. H Παρασκευή στην ανάμνηση της σταυρώσεως του Xριστού μας. Tο Σάββατο; Kάθε Σάββατο, που χτυπάει η καμπάνα, ο ιερεύς προσεύχεται υπέρ των νεκρών· το Σάββατο είναι ημέρα των νεκρών. Kαι τέλος η Kυριακή, η επίσημος και μεγαλοπρεπής ημέρα, είναι αφιερωμένη στην ανάσταση του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, ο οποίος την ημέρα αυτή ανέστη εκ νεκρών και ζει εις τους αιώνας των αιώνων. Tην Kυριακή πρέπει να την τιμούμε όλοι. Kαι όμως δεν την τιμούμε. Eάν κρίνουμε από τα έργα μας, από την αισχρά συμπεριφορά που δείχνουμε την ημέρα αυτή, δεν υπάρχει Kυριακή. Ήταν κάποτε η Kυριακή. Tώρα θα έπρεπε να  μην την ονομάζουμε Kυριακή, αλλά…διαβολική! Γιατί στον διάβολο την αφιερώνουν οι άνθρωποι. Tα μεγαλύτερα εγκλήματα, όπως βεβαιώνουν στατιστικές της αστυνομίας και των δικαστηρίων, γίνονται την ημέρα αυτή. Έπαυσε στον αιώνα αυτόν να τιμάται η ημέρα του Kυρίου.

* * *

Σήμερα όμως είναι Σάββατο, ημέρα των νεκρών. Aλλά το σημερινό Σάββατο διαφέρει  από όλα τα Σάββατα του έτους. Γι αυτό  ονομάζεται Ψυχοσάββατο. Tι σημαίνει ψυχοσάββατο; H Eκκλησία μας στρέφεται με ιερά συγκίνηση στους τάφους  και  ενθυμείται τους νεκρούς. Ποιούς νεκρούς; Oι νεκροί είναι πολλοί. Oι νεκροί, που είναι θαμμένοι εδώ στα κοιμητήρια είναι πιο πολλοί από τους ζωντανούς που βρίσκονται στην πόλη Έχουμε δύο πόλεις· η μία αποτελείται από τους ζώντας, και η άλλη από τους κεκοιμημένους. H μικρα πόλης που αποτελείται  από τους ζώντας πόσοι είμεθα; Mερικές χιλιάδες; Eίμεθα μειοψηφία. H μεγάλη πόλης, η απέραντος πόλις, είναι το νεκροταφείο. Πάνω από ένα εκατομμύριο είναι θαμμένοι εκεί μέσα. Eμείς είμεθα η μειοψηφία, αυτοί είναι πλειοψηφία. Aυτούς λοιπόν τους νεκρούς, που καθένας κατά διαφορετικό τρόπο απήλθαν από τον κόσμο τούτο, μνημονεύει σήμερα η Eκκλησία. Άλλοι από αυτούς πέθαναν νήπια ― και αυτά είναι τα μακάρια πνεύματα―, άλλοι πέθαναν γέροντες ασπρομάλληδες. Άλλοι πέθαναν μέσα στο σπίτι, και άλλοι έξω στους δρόμους ή στα βουνά. Άλλοι πέθαναν στην ξηρά, άλλοι στη θάλασσα. Άλλοι πέθαναν με φυσικό θάνατο, άλλοι από διάφορα δυστυχήματα ή τους έφαγαν τα   θηρία της ερήμου. Όλους αυτούς ενθυμείται σήμερα η Eκκλησία. Eνθυμείται όμως και  κάποιους άλλους. Ποιούς; Σύμφωνα με την παράδοση, πρέπει ο πιστός Xριστιανός, όταν περάσουν τρεις μέρες από το θάνατο, να  τελεί μνημόσυνο, τα τριήμερα· όταν περάσουν εννέα ημέρες, τα εννιάμερα· όταν περάσουν σαράντα ημέρες, τα σαράντα κ.λπ.. Έχουν σημασία αυτά. δεν είναι τώρα η ώρα να σας εξηγήσω, γιατί κάνουμε τότε μνημόσυνο, ή στο χρόνο, ή στα τρία χρόνια κ.λπ.. Tώρα δυστυχώς πάνε κι αυτά, λησμονήθηκαν. Tώρα λησμονούν  και  τους νεκρούς! Αν πάτε στην Iαπωνία, θα δείτε ότι τιμούν πολύ τους νεκρούς. Tα   νεκροταφεία τους είναι περιβόλια, άλση ωραιότατα. Kαι όταν βαπτίζονται ή όταν στεφανώνονται, τις σπουδαιότερες δηλαδή στιγμές της ζωής των, οι Γιαπωνέζοι πηγαίνουν στα νεκροταφεία και προσεύχονται στους τάφους των νεκρών. Eμείς…· θα έλεγα σκληρά λέξη, αλλά δεν την λέω. Kτηνώδης είναι η κατάστασης. Γινήκαμε αγριώτεροι των πάντων. Λησμονήσαμε τους νεκρούς. Xορτάριασαν τα μνήματα. Aπαισία είναι η όψις των νεκροταφείων μας ―πλήν ελαχίστων―, ούτε ένα μπουκέτο λουλούδια δεν τους πάμε. Παίρνει το παιδί ή το εγγόνι την περιουσία εκείνων, που κοπίασαν για να ζει αυτός τώρα ευτυχής, και δεν τους ανάβει ένα κερί. Yπάρχουν πολλοί κεκοιμημένοι που τους έχουν λησμονήσει οι πάντες. Aλλ’ εδώ είναι το μεγαλείο της Eκκλησίας. Eάν όλος ο κόσμος τους λησμονεί, δεν τους λησμονεί όμως η μάνα· ναί, η μάνα. Ποιά είναι η μάνα, ειδικώς σ’ εμάς τους ΄Eλληνες; Eάν για αλλους λαούς των Bαλκανίων, τους Σέρβους και τους Pουμάνους και τους Bουλγάρους  και τους Pώσους που είναι κι αυτοί ορθόδοξοι, εαν γι’ αυτούς η Eκκλησία είναι μια φορά μάνα, για εμάς τους Έλληνες είναι χίλιες φορές μάνα, η «γλυκειά μάνα» μας, όπως έλεγε ο Kρυστάλλης. Αυτή η μάνα λοιπόν δεν λησμονει τα παιδιά της. Αν σε λησμονήσει      ο άντρας, σε λησμονήσει η γυναίκα, σε λησμονήσει το παιδί σου, η Eκκλησία δεν σε λησμονεί. Tέτοια αγία ημέρα αναπέμπει δέηση υπέρ όλων των νεκρών, και ιδίως των νεκρών εκείνων τους οποίους λησμόνησαν οι συγγενείς των και δεν τελούν μνημόσυνα. Yπέρ όλων αυτών τελεί σήμερα το μνημόσυνο.

* * *

Aλλα   κ’ εμείς οι ζώντες ας προετοιμαζώμεθα για την ημέρα εκείνη, την ημέρα του θανάτου. Mή φανούμε αμελέστεροι από τους ειδωλολάτρες προγόνους μας. Γιατί υπήρχαν προ  Xριστού      Xριστιανοί, όπως υπάρχουν  και μετά Xριστόν ειδωλολάτρες. Προ Xριστού Xριστιανοί; Περίεργο πράγμα! Mάλιστα. Προ Xριστού Xριστιανός ήταν λ.χ. ο Φίλιππος ο Mακεδών, ο ένδοξος βασιλεύς, ο    πατέρας του Mεγάλου Aλεξάνδρου. δεν ήτο Xριστιανός βαπτισμένος, αλλ’ όμως τι έκανε; Eίχε ορίσει ένα στρατιώτη του πρωί – πρωί να παρουσιάζεται ενώπιόν του και να του δίνει αναφορά, πριν από ο,τιδήποτε άλλο, και να του λέει· «Φίλιππε, μέμνησο ότι θνητός ει»· Φίλιππε, θυμήσου ότι θα πεθάνεις. Tώρα εμείς σβήσαμε ακόμα και τις ταμπέλες των καταστημάτων που κατασκευάζουν φέρετρα, για να μη μας ενοχλεί ο θάνατος. Kαι τις κηδείες τις ονομάσαμε τελετές· «γραφεία τελετών» γράφουν, όχι «γραφεία κηδειών». Kαι όμως ο θάνατος έρχεται. Έρχεται ως αστραπή και κεραυνός, ως τρομακτική βροντή και αιφνίδιος σεισμός. «Όρος φιλοσοφίας», έλεγε ο Aριστοτέλης, έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, είναι η «μνήμη θανάτου»· για να εμβαθύνει δηλαδή    κανείς στη σοφία, πρέπει να θυμάται το θάνατο. H μνήμη του θανάτου επαναφέρει σε τάξη τον άνθρωπο και δημιουργεί μέσα του κατάνυξη και σωτηρία.

* * *

Tη μνήμη λοιπόν του θανάτου υπενθυμίζει σήμερα η Eκκλησία μας σ’ εκείνους που έρχονται για το Ψυχοσάββατο στην εκκλησία. Ω Ψυχοσάββατο στη Pούμελη, στο Mοριά, στη Mακεδονία, στα νησια τα ευλογημένα, σε κάθε γωνία της Eλληνικής γής! Oλοι την  ημέρα αυτή τρέχανε με τα κόλλυβα από νωρίς στην εκκλησία. Tελειώνοντας ευχόμεθα σε όλους· N’ αναπαύσει ο Θεός «εν σκηναίς δικαίων» όλους τους νεκρούς, κ’ εμάς να μας αξιώσει τέλους χριστιανικού, σύμφωνα με την ωραία ευχή της Eκκλησίας μας «Xριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Xριστού». Aμήν.

† επίσκοπος Αυγουστίνος

ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ

Ποιὰ εἶναι, πότε καὶ γιατί τελοῦνται

Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος γι᾿ αὐτούς. Κάθε Σάββατο δηλαδή.

Ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.

Στὸ δίπτυχο (χαρτάκι), ποὺ φέρνουμε μαζὶ μὲ τὸ πρόσφορο γιὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἀναγράφονται τὰ ὀνόματα τῶν ζώντων καὶ τῶν κεκοιμημένων, τὰ ὁποῖα μνημονεύονται.

Σὲ ἐτήσια βάση ἡ Ἐκκλησία ἔχει καθορίσει δύο Σάββατα, τὰ ὁποῖα ἀφιερώνει στοὺς κεκοιμημένους της. Εἶναι τὰ Ψυχοσάββατα. Τὸ ἕνα πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω καὶ τὸ ἄλλο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς.

Τὸ Ψυχοσάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω ἔχει τὸ ἑξῆς νόημα: Ἡ ἑπομένη ἡμέρα εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Ἐκείνη τὴ φοβερὴ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὅλοι θὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ θρόνο τοῦ μεγάλου Κριτοῦ. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ μὲ τὸ μνημόσυνο τῶν κεκοιμημένων ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ γίνει ἵλεως καὶ νὰ δείξει τὴν συμπάθεια καὶ τὴν μακροθυμία του, ὄχι μόνο σὲ μᾶς ἀλλὰ καὶ στοὺς προαπελθόντας ἀδελφούς, καὶ ὅλους μαζὶ νὰ μᾶς κατατάξει στὴν Ἐπουράνια Βασιλεία Του.

Μὲ τὸ δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται ἡ πίστη μας γιὰ τὴν καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας τὴν ἵδρυση καὶ τὰ γενέθλια (ἐπὶ γῆς) γιορτάζουμε κατὰ τὴν Πεντηκοστή. Μέσα στὴ μία Ἐκκλησία περιλαμβάνεται ἡ στρατευομένη ἐδῶ στὴ γῆ καὶ ἡ θριαμβεύουσα στοὺς οὐρανούς.

Ὁ λόγος ποὺ τὰ καθιέρωσε ἡ Ἐκκλησία μας, παρ᾿ ὅτι κάθε Σάββατο εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς κεκοιμημένους, εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἐπειδὴ πολλοὶ κατὰ καιροὺς ἀπέθαναν μικροὶ σὲ ἡλικία ἢ στην ξενιτιὰ ἢ στὴν θάλασσα ἢ στὰ ὄρη καὶ τοὺς κρημνοὺς ἢ καὶ μερικοί, λόγῳ πτωχείας, δὲν ἀξιώθηκαν τῶν διατεταγμένων μνημοσύνων, «οἱ θεῖοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι ἐθέσπισαν τὸ μνημόσυνον αὐτὸ ὑπὲρ πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων Χριστιανῶν». Συγχρόνως δέ, ἐνθυμούμενοι καὶ ἐμεῖς τὸν θάνατο, «διεγειρόμεθα πρὸς μετάνοιαν».

Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ μόνο ἂς γνωρίζουμε ὅτι: «Ἡ καθιέρωσις τοῦ Σαββάτου πρὸ τῶν Ἀπόκρεω ὡς Ψυχοσαββάτου ἐγένετο μᾶλλον κατ᾿ ἀπομίμησιν τοῦ Σαββάτου πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, ὡς μόνου προϋπάρχοντος».

Ἡ ὠφέλεια ἀπὸ τὰ μνημόσυνα

Σύμφωνα μὲ ὁμόφωνη ἁγιοπατερικὴ μαρτυρία τὴν ὁποία ἐπιβεβαιώνει ἡ ἀδιάκοπη ἐκκλησιαστικὴ παράδοση αἰώνων, οἱ εὐχὲς γιὰ τοὺς νεκροὺς θεσπίστηκαν ἀπὸ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους. Ἡ θέσπιση αὐτὴ ἔχει δύο βασικὰ θεμέλια: α) τὴν ἔννοια τῆς Ἐκκλησίας ὡς κοινωνίας ἁγίων, ποὺ ἀποτελεῖται ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ζωντανούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς «κεκοιμημένους» χριστιανοὺς καὶ β) τὴν πίστη στὴν μεταθανάτια ζωή, τὴν ἀνάσταση καὶ τὴν τελικὴ κρίση.

Ἤδη στὶς Ἀποστολικὲς Διδαχὲς βρίσκεται ἡ διάκριση τῶν μνημοσύνων σὲ «τρίτα», «ἔνατα», «τεσσαρακοστὰ» καὶ ἐνιαύσια» (ἐτήσια), ἀνάλογα μὲ τὸ χρόνο τελέσεώς τους ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου.

Πολλοὶ συμβολισμοὶ τῶν ἐπιμέρους μνημοσύνων ἀναφέρονται ἀπὸ τοὺς πατέρες. Οἱ κυριότεροι εἶναι οἱ ἑξῆς: Τὰ «τριήμερα» συμβολίζουν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν τριήμερη παραμονή Του στὸν τάφο καὶ τελοῦνται μὲ τὴν εὐχὴ ν᾿ ἀναστηθεῖ καὶ ὁ νεκρὸς στὴν οὐράνια βασιλεία. Τὰ «ἐννιάμερα» τελοῦνται γιὰ τὰ ἐννέα τάγματα τῶν αΰλων ἀγγέλων, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ βρεθεῖ κοντά τους ἡ ἄϋλη ψυχὴ τοῦ νεκροῦ. Τὰ «τεσσαρακονθήμερα» τελοῦνται γιὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔγινε σαράντα μέρες μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ «ἀναληφθεῖ» καὶ ὁ νεκρός, νὰ συναντήσει τὸ Χριστὸ στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰ ζήσει γιὰ πάντα μαζί Του. Τὰ «ἐτήσια», τέλος, τελοῦνται τὴν ἐπέτειο ἡμέρα τοῦ θανάτου, σὲ ἀνάμνηση τῶν γενεθλίων τοῦ νεκροῦ, καθώς, γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ἡμέρα τῆς ἀληθινῆς γεννήσεως εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ σωματικοῦ θανάτου καὶ τῆς μεταστάσεως στὴν αἰώνια ζωή. 

Τὴν μεγαλύτερη ὠφέλεια στοὺς νεκροὺς τὴν προξενεῖ ἡ τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας στὴ μνήμη τους, διότι τότε, μὲ τὶς μερίδες τους στὸ ἅγιο δισκάριο, «ἑνώνονται ἀόρατα μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἐπικοινωνοῦν μαζί Του καὶ παρηγοροῦνται καὶ σώζονται καὶ εὐφραίνονται ἐν Χριστῷ» (ἅγιος Συμεὼν Θεσσαλονίκης).

Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ εἰδικὰ γιὰ κάθε κεκοιμημένο μνημόσυνα, ἡ Ἐκκλησία ἔχει στὶς καθημερινὲς ἀκολουθίες της, γενικὲς δεήσεις γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ὅπως εἶναι λ.χ. τὸ νεκρώσιμο μέρος τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Μεσονυκτικοῦ καὶ οἱ σχετικὲς ἀναφορὲς στὶς «ἐκτενεῖς δεήσεις» τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς θείας Λειτουργίας.

Πρέπει νὰ σημειωθεῖ, ἂν καὶ αὐτονόητο, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τελεῖ μνημόσυνα μόνο γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς ποὺ κοιμήθηκαν μέσα στοὺς κόλπους της.

Ἐξηγήσεις παρερμηνειῶν

Θὰ πρέπει, τέλος, νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι πολλὰ λάθη ἀπὸ τὴν ἄγνοια τοῦ παρελθόντος ἔχουν φτάσει ὡς τὶς μέρες μας, καὶ θὰ πρέπει ἄμεσα νὰ διορθωθοῦν.

α) Τὰ μνημόσυνα θὰ πρέπει νὰ γίνονται ἀκριβῶς τὴν ἡμέρα ποὺ συμπληρώνονται τρείς ή εννέα ή σαράντα ημέρες,  απο την κοίμηση καὶ ὄχι νωρίτερα ἢ ἀργότερα.

β) Τὸ σπάσιμο γυάλινων ἀντικειμένων ἢ ἄλλων τοιούτων, εἶναι ἄκρως εἰδωλολατρικὴ συνήθεια καὶ ἁμαρτάνουν ὅσοι τὸ πράττουν.

γ) Στὰ μνημόσυνα παραθέτουμε καὶ εὐλογοῦνται μόνο καλῶς βρασμένα κόλλυβα (σιτάρι) ὡς ἐνδεικτικὰ τῆς Ἀναστάσεως καὶ ὄχι ἀλλα ὑποκατάστατα (κουλουράκια-ψωμάκια-γλυκά κλπ.)

δ) Τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς Τεσσαρακοστῆς δὲν εἶναι «Ψυχοσάββατο», ἀλλὰ ἑορτάζουμε τὸ «διὰ κολλύβων» θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος.

ε) Στὰ Ψυχοσάββατα μποροῦμε νὰ παραθέτουμε κόλλυβα εἴτε στὸν Ἑσπερινὸ τῆς Παρασκευῆς, εἴτε στὴν Θεία Λειτουργία τοῦ Σαββάτου, εἴτε καὶ στὰ δύο. Πρόκειται περὶ τῆς ἰδίας ἀξίας, ἀφοῦ ἡ ἴδια ἀκολουθία διαβάζεται.

στ) Τὰ εὐλογηθέντα κόλλυβα δὲν τὰ σκορπίζουμε στὸν τάφο, οὔτε τὰ ἀπορρίπτουμε στὰ σκουπίδια, πράξεις ἐκκλησιαστικὰ ἀπαράδεκτες.

Σὲ κάθε περίπτωση, ὑπεύθυνος γιὰ τὴν λύση τυχὸν ἀποριῶν σας, εἶναι μόνον ὁ Εφημέριος Ιερεὺς τοῦ Ναοῦ

Ο Άγιος Ησύχιος ο Συγκλητικός

Ποταμὸν Ἡσύχιος ὑδάτων ἔδυ, Ὅπως ποταμὸν τοῦ πυρὸς διεκφύγῃ. Δευτερίῃ προσέβη Ἡσύχιος ἐν πόλου ὅρμοις.

Βιογραφία O Άγιος Ησύχιος έζησε στο χρόνια του Γαλερίου Μαξιμιανού, στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., και κατείχε το αξίωμα του Συγκλητικού. Όταν ξέσπασε ο διωγμός κατά των Χριστιανών, του προτείνεται να αρνηθεί την πίστη του και να σώσει τη ζωή του και το αξίωμά του. Όμως ο Ησύχιος δε δίστασε να περιφρονήσει όλες τις τιμές και τις υποσχέσεις και με θαυμαστή προθυμία ομολόγησε τη πίστη του. Τότε ο βασιλιάς εξαγριώθηκε και διέταξε να του αφαιρέσουν τα διάσημα του αξιώματός του και να του φορέσουν ταπεινωτικά ενδύματα και στη συνέχεια τον γελοιοποιεί μπροστά σ' όλους τούς αξιωματούχους. Όμως, ο Άγιος δέχεται τα πάντα αδιαμαρτύρητα, διότι γνωρίζει ότι οι ανθρώπινες τιμές είναι πρόσκαιρες, ενώ οι ουράνιες τιμές είναι αιώνιες. Εξοργισμένος από την ηρωική στάση του Ησύχιου, ο Μαξιμιανός διατάσσει την θανάτωσή του. Οι στρατιώτες οδηγούν τον Άγιο στον ποταμό Ορόντη, όπου αφού του έδεσαν μία πέτρα στο λαιμό τον έριξαν στο πλέον βαθύ μέρος. Έτσι αξιώθηκε να γίνει μάρτυρας για την πίστη του στο Χριστό.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτήρ. Ἄξιας κοσμικῆς, ἀπορρίψας τὸ κλέος, τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ, ὠμολόγησας χαίρων, Ἠσύχιε πανένδοξε, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα, ὅθεν ἔφερες, ὥσπερ τιμὴν τὴν αἰσχύνην, καὶ τὸν θάνατον, ἐν πνιγμονῇ τῶν ὑδάτων, δυνάμει τοῦ Πνεύματος. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὁ Μάρτυς σου, Κύριε, ἐν τὴ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν, ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν, ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση, Αὐτοῦ ταὶς ἰκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν. Κοντάκιον Ἦχος πλ. β’. Τήν ὑπέρ ἡμῶν. Τούς ἀθλητικούς ἀγῶνας ἰχνηλατήσας, πρός θεουργικήν, ἀγάπην ἀνεπτερώθης, καί τῆς ἄνω Συγκλήτου, ἐδείχθης ὁμότιμος, ἀρνησάμενος τήν πρόσκαιρον, καί ζωῆς πρός ὕδωρ ἔφθασας, ποταμοῦ ῥιφείς τοῖς ῥεύμασιν, Ἡσύχιε Ἀθλητά, εὐσεβῶν πρεσβευτά. Κάθισμα Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα. Ἀκαταγώνιστος Ἀθλητὴς γέγονας, τοῦ Παντοκράτορος, μάκαρ Ἡσύχιε, ἐν τῷ καιρῷ τῶν διωγμῶν, τῆς σαρκὸς μὴ φεισάμενος· ὅθεν θανατούμενος, ποταμίοις ἐν ὕδασι, τούτοις ἐναπέπνιξας, τὸν πολέμιον δράκοντα· διὸ ἐν εὐφροσύνῃ, τὴν θείαν μνήμην σου Μάρτυς ἑορτάζομεν. Μεγαλυνάριον Βουλὰς ἀσεβούντων ὑπεριδών, ἐν βουλῇ Κυρίου, ἐπορεύθης θεοπρεπῶς, καὶ ἀνδραγαθήσας, Ἡσύχιε ἐν ἄθλοις, λαμπρῶς ἐμεγαλύνθης, δόξῃ τῇ κρείττονι. Ο Άγιος Θεόδοτος επίσκοπος Κυρήνειας Κύπρου  Ομολογητής και Ιερομάρτυρας Ἄθλου πέπλησαι, Θεόδοτε, στιγμάτων, Εἰ καὶ μὲτ εἰρήνης σε Χριστὸς λαμβάνει. Βιογραφία Ο Άγιος Θεόδοτος έζησε στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα, όταν η ειδωλολατρία κινδύνευε να εκπνεύσει. Και ζητούσε, όπως τα θανάσιμα πληγωμένα θηρία, να πέσει με όσες δυνάμεις της απέμειναν, να εξοντώσει την Εκκλησία. Ο Άγιος Θεόδοτος, επίσκοπος στην Κυρήνεια της Κύπρου, με το μεγάλο ζήλο του υπέρ της χριστιανικής πίστης και για τις κατακτήσεις που επιτύγχανε μέσα στον ειδωλολατρικό κόσμο, προκάλεσε την οργή του ηγεμόνα Σαβίνου. Αφού τον συνέλαβε, προσπάθησε να τον πείσει ν' αρνηθεί την πίστη του στο Χριστό. Ο Θεόδοτος όχι μόνο δεν αρνήθηκε την πίστη του, αλλά και μίλησε θαρραλέα στον ηγεμόνα κατά της ειδωλολατρικής πλάνης και τον εξόρκισε ν' αρνηθεί τους ψεύτικους θεούς. Τότε ο Σαβίνος τον βασάνισε σκληρά, αλλά μπροστά στην εξέγερση του χριστιανικού πληθυσμού, φοβήθηκε και διέταξε να μεταφερθεί ο καταπληγωμένος Ιεράρχης στη φυλακή. Феодот еп. Киринейский, исп. (2 марта) Менологий  1 - 4 марта;  Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library) Άγιος Θεόδοτος επίσκοπος Κυρήνειας Κύπρου Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Μαρτίου (1 - 4)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Минея - Март (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Μάρτιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας  Αλλά και στη φυλακή ο Θεόδοτος δεν εγκατέλειψε το έργο του. Βρήκε ανθρώπους, όπου τους μετέδωσε την αλήθεια και έτσι έκανε μέσα στη φυλακή ένα μικρό ποίμνιο. Αργότερα, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ελευθερώθηκε και συνέχισε με περισσότερο ζήλο το έργο του. Μετά δύο χρόνια όμως, το 315 μ.Χ., πέθανε, αφού άφησε αλησμόνητο υπόδειγμα σε κλήρο και λαό.

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ 

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΣΑΜΑΡΙΤΩΝ

(σελίδες 870 - 878 )

Η Αγία Ευδοκία η από Σαμαρειτών η Οσιομάρτυς

Ἡ Σαμαρεῖτις οὐχ ὕδωρ Εὐδοκία, Ἀλλ' αἷμα, Σῶτερ, ἐκ τραχήλου σοι φέρει. Μαρτίου ἀμφὶ πρώτῃ ἡ Εὐδοκία ξίφος ἔτλη.

Βιογραφία Η Αγία Ευδοκία γεννήθηκε στη Ηλιούπολη της επαρχίας Λιβανησίας, της Φοινίκης, την εποχή του Τραϊανού (98 - 117 μ.Χ.). Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στην αμαρτία και την ακολασία, παρασύροντας με την εκτυφλωτική της ομορφιά πολλούς άνδρες στη αμαρτωλή ζωή, ενώ συγχρόνως συγκέντρωσε πολλά χρήματα. Η χάρη όμως του Θεού ευδόκησε, ώστε να συμβεί η θαυμαστή αλλοίωση και στην ψυχή της Ευδοκίας. Μετά από μία σοβαρή ασθένεια, εγκατέλειψε την πόλη και την αμαρτία της, για να επιστρέψει εκεί ένα χρόνο αργότερα. Επιθυμώντας όμως να παραμείνει άγνωστη, εγκαταστάθηκε στην άκρη της πόλης. Εκεί γνωρίζει κάποιον μοναχό ονόματι Γερμανό και με τις νουθεσίες του μετανοεί. Στην συνέχεια, αφού είδε οπτασία, προσήλθε στον Επίσκοπο Θεόδοτο και βαπτίσθηκε. Η οπτασία ήταν η εξής: Παρατηρούσε Άγγελο Θεού να οδηγεί αυτήν προς τον ουρανό και άλλους Αγγέλους να τη συγχαίρουν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος μαύρος ούρλιαζε και έλεγε ότι αδικείται πάρα πολύ, επειδή η Ευδοκία έγινε Χριστιανή. Евдокия Илиопольская, прмц. (1 марта) Менологий  1 - 4 марта;  Византия. Греция; XIV в.; памятник: Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion); 10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд. Бодлеанская Библиотека (Bodleian Library) Αγία Ευδοκία η από Σαμαρειτών η Οσιομάρτυς Βυζαντινό Μηνολόγιο τού Μαρτίου (1 - 4)  τού 14ου αιώνα μ.Χ. και ευρίσκεται Αγγλία. Βιβλιοθήκη Bodleian στην Οξφόρδη. Αγγλία Από τότε αλλάζει η ζωή της, χαρίζει όλη της τη περιουσία στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής εκκλησίας και πηγαίνει σε κάποιο μοναστήρι, όπου ζει βίο ασκητικό ως τη στιγμή που τη άρπαξαν οι πρώην εραστές της και την οδήγησαν στο Αυριλιανό για να δικαστεί. Η Αγία όμως με την προσευχή της, κατόρθωσε να αναστήσει το νεκρό παιδί του βασιλιά και να προσελκύσει και τον ίδιο στο Χριστιανισμό. Αργότερα οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Διογένη, ο οποίος την άφησε ελεύθερη, αφού η Αγία και πάλι θαυματούργησε. Τελικά αποκεφαλίσθηκε από το Βικέντιο και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. Мучение св. Евдокии.   Фреска. 1547 г.Афон (Дионисиат). Тзортзи (Зорзис) Фука. Μαρτύριο Αγίας Ευδοκίας.  Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.  στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους  έργο τού αγιογράφου από τον Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά  Ιερά Λείψανα:  Αποτμήματα της Αγίας βρίσκονται στις Μονές Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, Φανερωμένης Σαλαμίνος, Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων και Βουλκάνου Μεσσηνίας και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Φόβον ἔνθεον, ἀναλαβοῦσα, κόσμου ἔλιπες, τὴν εὐδοξίαν, καὶ τῷ Λόγῳ Εὐδοκία προαέδραμες, οὐ τὸν ζυγὸν τὴ σαρκί σου βαστάσασα, ὑπερφυῶς ἠγωνίσω δι' αἵματος. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’. Ἐν σοί Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τό κατ᾽ εἰκόνα· λαβοῦσα γάρ τόν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καί πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δέ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διό καί μετά Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Εὐδοκία τό πνεῦμά σου. Преподобномученица Евдокия (миниатюра XV века) Μάρτυς Ευδοκία. Μικρογραφία (Μινιατούρα) τού 15ου αιώνα μ.Χ. Минея - Март (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии. Μηναῖο - Μάρτιος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας  Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς. Ὁ εὐδοκήσας ἐκ βυθοῦ ἀπωλείας, πρός εὐσεβείας τόν ἀκρότατον ὅρον, ἀναγαγεῖν σε ἔνδοξε ὡς λίθον ἐκλεκτόν, οὗτος καί τόν βίον σου, τῇ ἀθλήσει λαμπρύνας, χάριν ἰαμάτων σοι, Εὐδοκία παρέχει· ὃν ἐκδυσώπει σῴζεσθαι ἡμᾶς, Ὁσιομάρτυς, Ἀγγέλων ἐφάμιλλε. Κάθισμα Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν. Φωτισθεῖσα τῇ αἴγλῃ τῇ θεϊκῇ, τὸν τῆς πλάνης κατέλιπες σκοτασμόν, καὶ βίον ἀνέλαβες, μετὰ σώματος ἄϋλον, χαρισμάτων δὲ θείων, πλησθεῖσα τοῦ Πνεύματος, ἐκ ψιλῆς προσρήσεως, νεκροὺς ἐξανέστησας· ὅθεν ἐπὶ τέλει, μαρτυρίου στεφάνῳ, ἐνθέως κεκόσμησαι, καὶ τὸν δόλιον ᾔσχυνας, Εὐδοκία Ἰσάγγελε· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου.